story short of [GunGam]

ตอนที่ 57 : -เมียบ่าว- 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    1 พ.ค. 61


     “คุณหลวงกลับมาแล้ว


     เสียงบ่าวไพร่ที่ตะโกนบอกต่อกันอย่างอึกทึกครึกโครมทำให้ร่างผิวสีน้ำผึ้งที่อยู่ในชุดผ้าแถบสีน้ำเงินนุ่งโจงกระเบนเหมือนบ่าวไพร่ทั่วไปกำลังออกแรงตำกระเทียมในครกขมวดคิ้วเป็นปมอย่างสงสัย หันไปหาผู้เป็นแม่ที่กำลังง่วนอยู่กับการทำน้ำพริก


     “คุณหลวง หมายถึงคุณหลวงกันหรอจ๊ะแม่”


     “ใช่”



     ...คุณหลวงนภัทร...



     บ่าวร่างบางทวนคำอย่างนึกคิด ตั้งแต่ที่หล่อนย้ายเข้ามาเป็นบ่าวอยู่ที่เรือนนี้ก็ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของคุณหลวงผู้นี้มายาวนานเสียเหลือเกินแต่ก็ไม่เคยได้พบเจอหรือรับใช้เสียที


     มีแต่เมียของคุณหลวงที่หล่อนเคยได้รับใช้แทนผู้เป็นแม่เพียงสองถึงสามคราเท่านั้น


     “แก้ม ไปรับใช้คุณหลวงแทนแม่หน่อย”


     “อะไรนะจ๊ะ ทำไมแม่ไม่ไปรับใช้ท่านเองล่ะ แก้มไม่เคยรับใช้ท่านเลยนะ”


     “เอ็งนี่ก็พูดไม่รู้จักคิด ข้าเนื้อตัวข้ามอมแมมขนาดนี้จักให้ไปรับคุณหลวงท่านได้ยังไง เอ็งนั้นแหละไป ไม่เคยรับใช้ท่านก็ควรไปรับใช้เสียบ้าง”


     หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาอย่างไม่สามารถโต้เถียงอะไรกับผู้เป็นแม่ได้


     “จ๊ะแม่”


     .


     .


     .


     ร่างสูงในชุดข้าราชการของทหารที่ดูน่าเกรงขามอย่างสง่าผ่าเผยเดินเข้ามาบนเรือนของตนประจวบเหมาะกับที่ผู้เป็นเมียออกมาจากห้องพอดี


     “คุณพี่ น้องกำลังลงไปรับที่ท่าเลยเจ้าค่ะ”


     หญิงสาวในชุดผ้าแถบเนื้อดี เนื้อตัวมีเครื่องประดับที่บ่งบอกว่าตนอยู่ในฐานะใดของเรือนนี้เป็นอย่างดีย่างก้าวเข้าไปหาร่างสูงพร้อมกับเกาะแขนอย่างที่ทำเป็นประจำ


     “ไม่เป็นไรหรอกแม่ชบา พี่เดินขึ้นมาเองได้”


     สองสามีภรรยาทรุดตัวนั่งลงบนตั่งกลางเรือนก่อนจะเริ่มเสวนาถามสารทุกข์สุขดิบกันดังเช่นทุกคราที่ชายหนุ่มกลับมาจากราชการ


     “น้ำเจ้าค่ะ”


     เสียงหวานที่ถูกเอ่ยขึ้นขณะยกน้ำให้ผู้เป็นนายทำให้ชายหนุ่มเลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าของคนเป็นบ่าวแทนขันน้ำเสียแทน


     “เดี๋ยว”


     ประโยคสั้นๆจากเสียงเข้มทำเอาร่างสีน้ำผึ้งที่กำลังคลานออกชะงัก รีบหันตัวกลับมาหาผู้เป็นนายอย่างก้มหน้าก้มตา


     “เจ้าคะ”


     “มาใกล้ๆข้าสิ”


     “เงยหน้าขึ้นมาสบตาข้า”


     ประโยคคำสั่งจากชายหนุ่มพร้อมกับมือหนาที่เอื้อมมาประคองใบหน้าหวานทำให้บ่าวร่างเล็กทำตามอย่างว่าง่าย หล่อนค่อยๆเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆและสบตากับผู้เป็นนายตามคำสั่ง



     ...งามยิ่งนัก...



     ทันทีที่ได้เห็นหน้าคร่าตาของหญิงสาวชัดๆในหัวของชายหนุ่มก็มีแต่คำว่างามอยู่เต็มไปหมด ทั้งจมูกโด่งที่เป็นสัน ดวงตาคู่คมที่แววประกาย และริมฝีปากอมชมพูน้อยๆ 


     ทุกอย่างมันช่างงามถูกใจเขาเสียจริงๆ


     “อะแฮ่ม!”


     เสียงไอกระแอมจากหญิงสาวข้างกายทำให้มือหนาค่อยๆเคลื่อนออกจากใบหน้าหวานและมองหน้าคนเป็นบ่าวอย่างพินิจ


     “เอ็งชื่อกระไร”


     “แก้มเจ้าค่ะ”


     “เป็นบ่าวพึ่งเข้ามารับใช้ใหม่รึ ข้าถึงไม่เคยเห็นหน้าเลย”


     “มันเป็นลูกของนางม้วนน่ะเจ้าค่ะ พึ่งได้ขึ้นมารับใช้”


     คุณหญิงชบาตอบแทนคนเป็นบ่าวอย่างตัดรำคาญ มือนุ่มหยิบพัดขึ้นมาโบกอย่างรำคาญใจ


     “จักไปทำอะไรก็ไปสิ มานั่งอยู่อีกทำไม”


     “เจ้าค่ะ”


     คำสั่งจากผู้เป็นนายหญิงทำให้หญิงสาวพยักหน้ารับเป็นพัลวันขยับตัวหมุนกายออกจากที่ตรงนั้นก่อนจะลงไปจากเรือน



     ชายหนุ่มมองแผ่นหลังสีน้ำผึ้งตามไปจนลับสายตาด้วยรอยยิ้มกริ่มก่อนจะหันกลับมาหาผู้เป็นเมียใหญ่ที่หน้าบอกบุญไม่รับ


     “คุณพี่คิดจักทำกระไรเจ้าคะ”


     “พี่ว่า พี่อยากได้แก้มมาเป็นเมียอีกคน แม่ชบาจะโกรธเคืองกระไรหรือไม่”


     “คุณพี่!”



     .


     .


     .



     ท้องฟ้าที่มืดสนิททำให้ร่างเล็กต้องใช้ไฟจากตะเกียงเป็นแสงสว่างในการอาบน้ำที่ท่า มือเรียวหยิบตะเกียงขึ้นหลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นใครบางคนยืนมองอยู่


     “คุณหลวง” หญิงสาวรีบทรุดตัวลงต่ำพร้อมกับก้มหน้าทันทีที่เห็นว่าชายผู้นี้เป็นใคร


     “มีกระไรให้บ่าวรับใช้เจ้าคะ”


     “ไม่มีกระไรหรอก เอ็งลุกขึ้นมาเถอะ”


     ร่างสูงก้มตัวลงไปประคองไหล่บางของหญิงสาวขึ้นมาให้อยู่ในระดับเดียวกันกับตัวเอง ใบหน้าหวานก้มหน้าอย่างไม่กล้าสบสายตาผู้เป็นนายตามประสาของบ่าว


     “เอ็งนี่งามยิ่งนัก”


     “งามเสียจนข้าถูกใจตั้งแต่แรกเห็น”


     ปากพร่ำไปมือหนาก็เลื่อนขึ้นมาไล้ตามโครงหน้าของหญิงสาวตรงหน้าไปเสียด้วย


     “เตรียมตัวไว้นะ”


     “เอ่อ บ่าวขอตัวก่อนนะเจ้าคะ”


     ร่างเล็กพยายามไม่สนใจกับคำพูดของชายหนุ่ม ค่อยๆขยับตัวเองออกจากการกอบกุมของฝ่ามือหนาแล้วคว้าตะเกียงเดินออกไปทันที


     “เห้อ!”





     **




     “อะไรนะเจ้าคะ คุณหลวงจักเอานางแก้มไปเป็นเมีย”


     ทันทีที่ขึ้นไปรับใช้บนเรือนใหญ่และได้ยินประโยคจากผู้เป็นนายทำเอาบ่าวสูงอายุอดตกใจกับคำพูดเหล่านั้นไม่ได้ ใบหน้าเหี่ยวย่นที่บ่งบอกถึงอายุตกใจเสียจนซีดเซียวประหนึ่งมีเลือดมาเลี้ยงไม่พอ


     “ใช่ เอ็งจักตกใจไปทำไม”


     “แต่แก้มมันพึ่งได้ขึ้นมารับใช้บนเรือนใหญ่เองนะเจ้าคะ มันยังปรนนิบัติคุณหลวงยังมิเป็นหรอกเจ้าค่ะ” บ่าวสูงวัยพยายามหาข้อกล่าวอ้างแทนลูกสาว


     “เดี๋ยวอยู่ไปก็เป็นเอง เอ็งจักไปเป็นห่วงอะไร เอ็งควรจักดีใจเสียด้วยซ้ำที่ลูกสาวจักได้สบาย”


     “แต่บ่าวว่า”


     “เอ็งอย่ามาขัดข้า! อยากโดนหวายนักหรือไง”


     หญิงสูงวัยพลางก้มหน้าอย่างไม่กล้าขัดคนตรงหน้า น้ำใสๆเริ่มเอ่อคลอขึ้นบนดวงตา


     “เย็นนี้จัดการขัดสีฉวีวรรณลูกสาวเอ็งให้เรียบร้อยแล้วพามาหาข้าบนเรือน เข้าใจไหม!”


     “เจ้าค่ะ”



     .



     .



     สองหญิงสาวนั่งอยู่หน้ากระจกโดยมีมือหยาบกระด้างของคนสูงวัยค่อยๆหวีผมยาวๆของลูกสาว ร่างเล็กนั่งนิ่งให้ผู้เป็นแม่หวีผมให้ตนก่อนขมวดคิ้วเมื่อเห็นน้ำใสๆไหลออกจากหางตาของคนเป็นแม่จากในกระจก


     “แม่ แม่ร้องไห้ทำไมจ๊ะ”


     หญิงสาวขยับกายหันเข้าหาคนสูงวัย มองใบหน้าเหี่ยวย่นที่เริ่มมีน้ำตาไหลออกมา


     มันทำให้หล่อนพลอยใจไม่ดีตามไปด้วย


     “แก้ม ต่อไปนี้ชีวิตเอ็งจักไม่เหมือนเดิมอีกแล้วนะลูก” ประโยคของคนเป็นแม่ยิ่งทำให้ใบหน้าหวานขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม


     “หมายความว่ายังไงจ๊ะแม่”


     “คืนนี้เอ็งต้องขึ้นไปบนเรือนใหญ่ ไปปรนนิบัติคุณหลวง และ...ไปเป็นเมียท่าน”


     “แม่...”


     หญิงสาวแทบพูดอะไรไม่ออก อยู่ๆน้ำลายก็แห้งฝืดไปเสียหมด ทุกสิ่งอย่างขึ้นมาจุกอยู่ที่อกแต่ก็ไม่สามารถพูดมันออกมาได้ หยดน้ำตาเอ่อนองบนดวงตาคู่คม หล่อนจับมือหยาบกระด้างไว้แน่นก่อนจะโผเข้ากอดคนเป็นแม่


     เธอไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้แล้ว



     .


     .


     .



     “คุณหลวงเจ้าคะ”


     เสียงเรียกจากด้านนอกทำให้ร่างสูงวางมือจากงานตรงหน้าลุกขึ้นมาเปิดประตู ทันทีที่ได้เห็นบ่าวที่ตนหมายปองยืนอยู่ตรงหน้าใบหน้าหล่อก็อดยิ้มออกมาอย่างพอใจไม่ได้



     ...งามยิ่งนัก...



     “บ่าวฝากนางแก้มด้วยนะเจ้าคะ”


     หญิงสูงวัยพยายามกดน้ำเสียงที่สั่นเครือให้เป็นปกติเมื่อเห็นว่าถึงเวลาที่จะต้องส่งตัวลูกสาวให้ผู้เป็นนายจริงๆแล้ว


     “ไม่ต้องห่วง ข้าจักดูแลลูกสาวเอ็งเป็นอย่างดี”


     เอ่ยจบร่างสูงก็ประคองไหล่งามเข้ามาด้านในและจัดการปิดประตูทุกอย่างให้เรียบร้อย 


     มือหนาจูงหญิงสาวขึ้นมานั่งบนแท่นเตียงพร้อมกับกวาดสายตามองไปทั่วใบหน้าหวานก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือขึ้นมาประคองใบหน้าของหญิงสาวที่บ่งบอกถึงความหวาดกลัว


     “ไม่ต้องกลัว ข้าไม่ได้จักฆ่าแกงเอ็งเสียหน่อย”


     “เป็นเมียข้านะ”


     มือหนาค่อยๆประคองใบหน้าสวยให้เงยขึ้นก่อนจะกดริมฝีปากลงไปยังริมฝีปากอมชมพูอย่างเชื่องช้าและค่อยๆแทะเล็มเรียวปากนุ่มอย่างชอบอกชอบใจจนเสียงหวานแอบครางออกมาเบาๆอยู่ในลำคอ


     ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกจากเรียวปากที่เริ่มกลายเป็นสีแดงของร่างเล็ก มือหนาจับไหล่งามทั้งสองข้างก่อนจะเลื่อนลงมาปลดผ้าแถบสีครีมของคนเป็นบ่าวจนมันไหลตกลงไปอยู่ที่พื้น หญิงสาวห่อไหล่ตนเองอย่างขวยเขินกับสายตาที่จ้องมองอย่างจาบจ้วงของคนตรงหน้า เนื้อตัวสั่นเทาจนร่างสูงรับรู้ได้


     “ไม่ต้องกลัว”


      ประโยคปลอบประโลมถูกกระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่าก่อนที่มือหนาจะจัดการเอาผมยาวของหญิงสาวที่บดบังอยู่ด้านหน้าไปไว้ด้านหลังทำให้ทุกอย่างประจักษ์อยู่ตรงหน้าชายหนุ่มอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น


     “เอ็งนี่งามจริงๆ”


     “งามไปทั้งตัว”


     เสียงทุ้มกระเส่าเสียจนแทบไม่ได้ยิน ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะเริ่มซุกไซร้นัวเนียที่ลำคอเนียนของหญิงสาว ฝ่ามือร้อนเริ่มลูบไล้หน้าท้องแบนราบของหล่อนจนขึ้นมากอบกุมอยู่ที่ก้อนเนื้อนุ่มในที่สุด


     ร่างเล็กแหงนใบหน้าปิดเปลือกตาจิกเล็บลงบนแท่นเตียงแน่นเมื่อริมฝีปากร้อนลากลงมาครอบครองลงบนก้อนเนื้อนุ่มข้างหนึ่งของเธอ ความหวามไหวที่ตนเองไม่เคยเจอะไม่เคยพบทำเอาหล่อนสั่นไหวอย่างห้ามไม่ได้


     “อ้ะ! เจ็บ...เจ้าค่ะ”


     เสียงครางหวานเผลอหลุดออกมาเมื่อริมฝีปากที่ครอบครองก้อนเนื้อของหล่อนเริ่มมูมมามอย่างตะกละตะกลามและฝ่ามือร้อนก็ยิ่งออกแรงบีบขย้ำก้อนเนื้ออีกข้างมากยิ่งขึ้น


     ชายหนุ่มยอมผละริมฝีปากออกจากหน้าอกของหญิงสาวแต่เพียงแค่เสี้ยววินาทีก็ครอบครองลงบนก้อนเนื้อที่เหลืออีกข้างหนึ่งเสียแทนพร้อมกับมือที่พยายามปลดกระดุมเสื้อของตนเองอย่างรีบร้อนจนสุดท้ายทุกอย่างก็ถูกกองไปอยู่รวมกันที่พื้นก่อนจะค่อยๆดันร่างบางให้นอนราบไปบนเตียง


     “เป็นเมียข้านะ”


     ดวงตาที่น่าเกรงขามสบสายตากับร่างใต้อาณัติอย่างแน่วแน่พร้อมกับฝ่ามือที่ลูบไล้เรือนร่างของหล่อนไปด้วย


     “เจ้าค่ะ”


     ร่างเล็กพยักหน้ารับก่อนจะถูกมือหนาปลดปมโจงกระเบนของตนออกเพียงไม่กี่เสี้ยววิร่างใต้อาณัติก็สั่นสะท้านไปเสียหมดตลอดทั้งคืน



     .


     .



     ร่างเล็กของหญิงสาวยืนมองดวงจันทร์ที่สาดส่องแสงสว่างจากทางหน้าต่าง แขนเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นกอดตนเองเมื่อมีลมพัดอ่อนๆเข้ามาปะทะที่ตัว


     พระจันทร์คืนนี้ทำไมดูเหงาและว่างเปล่ากว่าทุกคืน


     “มายืนทำกระไรรึ”


เสียงทุ้มมาพร้อมกับอ้อมแขนแกร่งที่เข้ามากอดหล่อนจากทางด้านหลัง แผงหน้าอกกำยำที่ไร้อาภรณ์ปกปิดทำเอาร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่สามารถขยับกายหนีไปไหนได้


     “ดูพระจันทร์เจ้าค่ะ”


     ใบหน้าหวานเอียงเล็กน้อยอย่างเขินอายเมื่อโดนริมฝีปากจากคนด้านหลังกดลงบนแก้มนุ่มของหล่อน


     “ลุกขึ้นมายืนได้แบบนี้แสดงว่าไม่เหนื่อยเลยล่ะสิ” มือหนาจับร่างบางให้หันกายมาเผชิญตรงหน้า


     “อื้อ บ่าวเหนื่อยจริงๆเจ้าค่ะ”


     หญิงสาวพยายามเอี้ยวตัวหลบเมื่อร่างสูงเข้ามานัวเนียอยู่กับลำคอและแผงหน้าอกของหล่อนอีก ดวงตากลมโตมองคนตรงหน้าอย่างเว้าวอนและขอความเห็นใจ


     “ถ้าเหนื่อยก็ไปนอนพัก”


     “อ้ะคุณหลวง ปลดผ้าบ่าวทำไมเจ้าคะ”


     แขนเรียวรีบกอดตัวเองทันทีที่อยู่ๆก็โดนปลดเปลื้องผ้าออกจากตัวอย่างไม่ทันตั้งตัว


     “เรื่องของข้า”


     เอ่ยจบแขนแกร่งก็ยกร่างเล็กขึ้นแนบอกพร้อมกับวางลงบนแท่นเตียงอย่างเบามือ และขึ้นไปนอนข้างหล่อนด้วยความสุขสมตลอดทั้งคืน





.................................


สวัสดีค่ะทุกคน ไรท์เอง ไรท์คนเดิม เพิ่มเติมคือความขี้เกียจ555555

จบแล้ววว กลับไปลงเรื่องยาวดีมั้ยน้าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #425 iamguzjung (@iamguzjung) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 05:44
    บรรยายดี ภาพมาแรงมาก5555555555
    #425
    0
  2. #424 chonthida11 (@gungam_fc) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 08:58
    งุ้ยยยเขิล
    #424
    0
  3. วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 19:54
    -////- เขินเลยเจ้าค่ะ
    #423
    0
  4. #422 Ice onraphan (@icenokt) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:47
    เรื่องยาวหรือเรื่องสั้นก็งานดีทั้งนั้นอะ5555555555 สู้ๆนะคะ รออ~~
    #422
    0
  5. #421 Deun-nung (@Deun-nung) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 21:36
    รอค่ะไรท์
    #421
    0
  6. #420 0981305607 (@0981305607) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:53
    เรื่องยาวก็ได้นะชอบไรท์แต่งดราม่าอ่ะอินดี ชอบๆแต่งอีกๆ
    #420
    0
  7. #419 Anaf (@Eve-0704) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:40
    รอค่าา
    #419
    0
  8. #418 GGGungam (@GGGungam) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:02
    แม่แก้มของฉัน คริคริ
    #418
    0
  9. #417 wichayapat (@witchayaphat) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:57
    คุณพี่เจอเค้าแค่แป๊บเดียวเองนะเจ้าคะ555 พี่ม้วนก็มา รอค่าา
    #417
    0
  10. #416 Deun-nung (@Deun-nung) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:00
    คุณพี่เจ้าค่ะยังเจอกันไม่ถึง1นาทีจะหลงอะไรขนาดเจ้าค่ะรอนะค่ะไรท์
    #416
    0
  11. #415 Ice onraphan (@icenokt) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 23:47
    คุณพี่พึ่งเห็นหน้าได้ไม่ถึง5นาที คุณพี่หลงแล้วฤาเจ้าคะ~~ ฟรีนนนน><
    #415
    0
  12. วันที่ 19 เมษายน 2561 / 22:03
    คุณพรี่! >___< พูดกงเกินไปแล้วนะเจ้าคะ 55555555555
    #414
    0
  13. #413 minemint2846 (@minemint2846) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 20:00
    รอนะค่ะ
    #413
    0
  14. #412 Anaf (@Eve-0704) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:31
    รอนะคะ
    #412
    0
  15. #411 PimJanju (@PimJanju) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:12
    ไรท์กลับมาแล้วดีใจมาต่อไวๆนะค่าาา
    #411
    0
  16. #410 tmairuwa (@tmairuwa) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:11
    ไรท์มาต่อเร็วๆนะคะ
    #410
    0
  17. #409 tmairuwa (@tmairuwa) (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:11
    ไรท์มาต่อเร็วๆนะค
    #409
    0