story short of [GunGam]

ตอนที่ 45 : -กว่าจะรู้ตัวว่ารักก็สายไปแล้ว? 23-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    22 ต.ค. 59



     ทันทีที่นภัทรเข้ามาในห้อง ร่างสูงก็ทรุดตัวลงกับพื้นทันที ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลอาบแก้มจนเขาแทบไม่เหลือคาบความเป็นนภัทรอยู่เลย เขาเสียใจและเจ็บปวดมากเช่นกัน


     สมองสั่งการให้เขาคิดไปถึงตอนที่เขาทำให้วิชญาณีต้องเจ็บปวด เขาทำร้ายเธอทั้งจิตใจและร่างกาย เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะต้องเจ็บปวดมากขนาดไหนตอนนั้นเขารู้แค่ว่าเขาต้องการจะทำให้รวิดาเจ็บปวดมากที่สุดจนลืมนึกถึงความรู้สึกของคนที่ไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย แต่ตอนนี้สิ่งที่เขาทำกับเธอ สิ่งที่เขาเคยทำให้เธอเจ็บปวดและเสียใจมันได้กลับมาทำร้ายตัวเขาเองแล้ว


     เขาไม่เคยคิดว่าเขาจะรักวิชญาณี เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำกับเธอก็เพื่อแก้แค้นพี่สาวเธอเท่านั้น เขายอมรับว่ารู้สึกดีกับเธอแต่ความรู้สีกดีๆพวกนั้นก็ถูกความแค้นครอบงำไว้ และกว่าที่นภัทรจะรู้ตัวว่าตัวเองรักวิชญาณีมากขนาดไหนมันก็สายเกินไป และที่สำคัญเขาได้โยนทิ้งความรักที่วิชญาณีมอบให้ไปหมดแล้ว


     นภัทรไม่คิดที่จะโกรธวิชญาณีเลยแม้แต่น้อยเพราะสิ่งที่เธอทำมันก็สมแล้วเมื่อเทียบกับที่เขาทำไว้กับเธอ ถึงแม้ว่าเขาอยากจะให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมมากแค่ไหนแต่สิ่งที่เขาทำลงไปมันก็ยากเกินกว่าที่วิชญาณีจะให้อภัยจริงๆ

     .

     .

     .

     ด้านวิชญาณีที่ร้องไห้อย่างหยุดไม่ได้มาจนถึงหัวค่ำ เธอได้พยุงร่างกายที่แทบจะไม่มีเรี่ยวแรงเพราะร้องไห้หนักเกินไปของตัวเองเข้าไปชำระล้างภายในห้องน้ำก่อนจะออกมาทิ้งร่างนอนลงบนเตียง มือเรียวหยิบไอแพดขึ้นมาก่อนจะเฟสไทม์หารวิดา


     "ฮาย...ยัยน้องสาว" เสียงทักทายอย่างเจื้อยแจ้วดังขึ้นมาพร้อมกับภาพเคลื่อนไหวของผู้เป็นพี่สาวที่ปรากฏอยู่ในหน้าจอ วิชญาณีได้แต่ยิ้มตอบบางๆให้กับเธอ ก่อนที่คนทางไกลจะจับสังเกตอะไรบางอย่างได้


     "ทำไมตาแกบวมขนาดนั้นล่ะแก้ม!" คิ้วงามของผู้เป็นพี่สาวขมวดขึ้นเมื่อเห็นความบวมที่เบ้าตาของวิชญาณี

     "......." วิชญาณีไม่ตอบอะไรพลางเสมองไปทางอื่น

     "แกเป็นอะไรหรือป่าว บอกฉันสิ" น้ำเสียงของคนทางไกลเต็มไปด้วยความเป็นห่วงอย่างชัดเจน

     "เค้ามา..." เสียงหวานเอ่ยเบาๆอย่างสั่นเครือก่อนที่น้ำใสๆจะเอ่อนองบนดวงตาคู่สวยทั้งสองข้าง รวิดาที่ได้ยินด้งนั้นก็เข้าใจทันทีว่าสิ่งที่วิชญาณีพูดหมายถึงอะไร รวิดายิ่งสงสารคนเป็นน้องสาวยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเห็นเธอปล่อยโฮออกมาต่อหน้าตน


     "แกรักเค้ามั้ย" รวิดาถามขึ้น วิชญาณีไม่เอ่ยอะไรแต่กลับพยักหน้าเล็กน้อยแทนคำตอบ

     "ถ้าแกรักเค้าแล้วแกจะมานั่งทรมานตัวเองแบบนี้ทำไม" เธอตัดสินใจพูดขึ้น เพราะเธอไม่อยากเห็นน้องสาวของตัวเองต้องมานั่งร้องไห้แบบนี้

     "แกควรให้โอกาสกันนะ" เธอเอ่ยต่อ

     "แก้มรักเค้า แต่แก้มให้โอกาสเค้าไม่ได้ สิ่งที่เค้าทำกับแก้มมันเจ็บปวดมากเกินไป" หญิงสาวเอ่ยพลางมีน้ำใสๆไหลอาบลงมาตลอด

     "แล้วการที่แกทำแบบนี้มันไม่ทรมานต่อตัวแกเองหรือไง แล้วลูกอีกล่ะแกไม่สงสารลูกเลยหรอ" 

     "...ฮึก!..." วิชญาณีไม่ตอบอะไร มือเรียวพลางวางลงไปบนหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อนอง

     "ฉันอยากให้แกให้โอกาสตัวเองได้มีความสุขนะที่ผ่านมาแกทำเพื่อฉันมามากพอแล้ว แกควรมีความสุขบ้าง แล้วอีกอย่างหลานฉันมันต้องการพ่อนะ" น้ำเสียงคนเป็นพี่เต็มไปด้วยความรักความเป็นห่วงและความหวังดี

     "คิดดูดีๆนะแก้ม ลองให้โอกาสตัวเองสักครั้ง มันไม่ใช่แค่แกให้โอกาสตัวเองนะแกยังให้โอกาสกันและที่สำคัญแกยังให้โอกาสลูกในท้องอีกด้วย" เมื่อเห็นว่าวิชญาณีไม่ตอบอะไรเธอจึงเอ่ยต่อ

     "ฉันรักแกกับหลานนะฉันอยากเห็นแกมีความสุข ที่ที่กันพักรายละเอียดอยู่ในเมลล์นะ แล้วก็ไปพักผ่อนได้แล้ววันนี้เหนื่อยมามากพอแล้วให้หลานฉันได้นอนบ้าง ฝันดีพี่รักแกนะ" รวิดาเอ่ยทิ้งท้ายพร้อมกับรอยยิ้มบางๆก่อนที่จอไอแพดจะดับไป มือเรียววางเครื่องมือสื่อสารลงก่อนจะถอนหายใจออกมา ตอนนี้ในสมองเธอนึกถึงแต่สิ่งที่คนเป็นพี่พูด ทั้งความคิดทั้งความรู้สึกตอนนี้ตบตีกันเต็มไปหมดก่อนที่ร่างเล็กดำดิ่งลงสู่นิทราไปพร้อมกับความคิดพวกนั้น


.......................................


สปอยล์ : กินอะไรทำไมตัวหนักขนาดนี้!! 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 13:01
    สปอย คือ???? 55555+  อ่านเนื้อหาข้างบนมาแบบอย่างซึ้ง แต่พออ่านมาถึงสปอยเท่านั้น ข้าวเกือบพุ่ง ลั่นแรงส์!!!
    //ฟิคเรื่องนี้สอนให้รูว่าไม่ควรกินข้าวไปอ่านฟิคไป 5555+//

    ////มาต่ออีกนร้า เค้าจารอออออ รักไรท์ จุ้บๆ ^ 3 ^////
    #320
    0
  2. #319 FAI-CH05 (@FAI-CH05) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 00:13
    เก๊าเริ่มสงสารน้าละ 555555 เชียร์ให้น้าสู้ขาดใจ 55555 รอคร้าๆ
    #319
    0
  3. #318 Bbeanmar (@ynwdssks_) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:47
    ไรท์สู้ๆๆๆ เจ้ลูกเจ้ต้องการพ่อนะ ใจอ่อนเถอะะะะะ
    #318
    0
  4. #317 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:45
    ตอนหน้าเค้าเจอกันแล้วใช่มั๊ยยย
    #317
    0
  5. #316 Eve-0704 (@Eve-0704) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:06
    เจ้ใจอ่อนเถอะนะ รอนะค่ะ
    #316
    0
  6. #315 Eve-0704 (@Eve-0704) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:04
    เจ้ใจอ่อนเถอะนะค่ะ รอนะค่ะ
    #315
    0