story short of [GunGam]

ตอนที่ 33 : -กว่าจะรู้ตัวว่ารักก็สายไปแล้ว? 11-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    9 ก.ย. 59


     นภัทรช้อนร่างวิชญาณีขึ้นแนบอกก่อนจะพาร่างเธอขึ้นไปบนห้อง ร่างสูงค่อยๆวางร่างบางลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือก่อนจะจัดท่าให้เธอนอนสบายยิ่งขึ้น เขามองไปยังใบหน้าหวานที่ตอนนี้ดูซีดเซียวไร้ความสดใสเสียเหลือเกิน 


     นภัทรจึงเดินไปหยิบกะละมังใบน้อยๆพร้อมกับผ้าผืนเล็กออกมา ร่างสูงนั่งลงใกล้ๆร่างหญิงสาวที่นอนสลบไสลมือหนาค่อยๆเช็ดไปที่ใบหน้าหวานอย่างเบามือ ทำไมเราถึงรู้สึกห่วงรู้สึกหวงผู้หญิงคนนี้จังนะ! อยู่ๆความคิดพวกนี้ก็แล่นเข้ามาในโสตประสาท


     นภัทรจัดการเช็ดบริเวณใบหน้าหวานและลำคอระหงส์จนเสร็จก่อนจะค่อยๆถอดชุดนักศึกษาของเธอออกเพื่อเช็ดตัวให้วิชญาณี เขาพยายามเช็ดทุกซอกทุกมุมที่สามารถเช็ดได้จนเสร็จและจัดการเอาเสื้อเชิร์ตตัวยาวของเขาให้เธอใส่ก่อนจะพาร่างตัวเองเข้าห้องน้ำไปจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จและออกมาล้มตัวนอนข้างๆร่างบาง

     .
     .
     .

     "งืม..." เสียงใสงัวเงียขึ้นมากลางดึกก่อนที่วิชญาณีขยับตัวเล็กน้อยแต่ก็รู้สึกว่ามีแขนแกร่งกอดรัดร่างเธออยู่ ดวงตาคู่สวยค่อยๆเปิดขึ้นก่อนจะกวาดตามองไปทั่วห้องนอนและคนที่นอนหลับตาพริ้มกอดเธออยู่ วิชญาณีตกใจไม่น้อยแต่ก็เลือกที่จะไม่โวยวายอะไรเพราะไม่อยากให้คนข้างๆต้องตื่น


     "ทำไมตอนหลับไม่เห็นจะป่าเถื่อนเหมือนตอนตื่นเลย" ใบหน้าหวานมองคนที่นอนกอดเธอหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขมือเรียวยกขึ้นแตะที่ใบหน้าหล่อเบาๆ ทำไมนะ!!

     "อะไรนะ" วิชญาณีเบิกตาโพลงทันทีที่เสียงหนาเอ่ยขึ้น ใบหน้าหวานเงยขึ้นมองใบหน้าหล่ออย่างรวดเร็วก่อนจะเห็นนภัทรส่งยิ้มมาให้อย่างกรุ้มกริ่ม

     "ตื่นขึ้นมาทำไม" วิชญาณีทำเป็นไม่สบอารมณ์

     "ฉันต่างหากที่ต้องถามเธอว่าตื่นขึ้นมาทำไมตอนนี้ ไม่สบายอยู่ไม่ใช่หรอ ทำไมไม่นอนพัก" นภัทรร่ายยาวพลางกระชับอ้อมกอด

     "เรื่องของฉัน! แล้วก็ปล่อยได้แล้วฉันอึดอัด" มือเรียวแกะมือหนาที่กอดรัดเธออยู่ออก ก่อนจะเด้งตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งและก้มมองชุดที่ตัวเองใส่อยู่ เห้ย!ตอนแรกฉันไม่ได้ใส่ชุดนี้หนิ!!!


     "ฉันมาอยู่ในชุดนี้ได้ไง" เธอหันมาถามร่างหนาที่ยิ้มแป้นนอนพิงพนักเตียงอยู่ข้างๆ

     "ฉันเปลี่ยนให้เอง" เขาตอบอย่างหน้าตาเฉย

     "ไอคนฉวยโอกาส!" 

     "ทำอย่างกับว่าฉันไม่เคยเห็นของเธอ ฉันทั้งเห็น ทั้งจับ ทั้งลูบ มาหมดละ" ใบหน้าหล่อยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

     "ฉัน เกลียด คุณ!" พูดจบวิชญาณีก็รีบลุกออกจากเตียงอย่างรวดเร็ว


     "ว้าย!!" แต่ก็ถูกมือหนาตวัดเอวงามลงมาจนเธอล้มลงนอนบนตัวนภัทร ใบหน้าหล่อยิ้มอย่างชอบใจ

     "ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!!" วิชญาณีตีมือหนารัวๆ

     "เราจะคุยกันดีๆสักครั้งไม่ได้เลยหรอ" นภัทรเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนและนุ่ม ใบหน้าหล่อเกยคางไปที่ไหล่มนของวิชญาณีพลางออดอ้อน เขาแค่อยากให้เธอคุยดีๆกับเขาบ้าง... 


     "จะคุยอะไร" ทำให้ร่างเล็กที่กำลังดิ้นอยู่ค่อยๆหยุดชะงักและอารมณ์เริ่มอ่อนลง

     "หลบหน้าทำไม" นภัทรเริ่มเปิดประเด็น

     "ไม่ได้หลบ งานที่มหาลัยฉันเยอะ" 

     "อย่ามาโกหก" 

     "ก็บอกว่าไม่ได้หลบไง อื้อ!.." วิชญาณีหันมาบอกกับนภัทรแต่ยังไม่ทันพูดจบประโยคก็โดนริมฝีปากหนาประทับลงมาอย่างรวดเร็วก่อนจะถอนออกอย่างอ้อยอิ่ง

     "ทำอะไรของคุณเนี่ย!" ร่างเล็กไม่สบอารมณ์ ใบหน้าหวานมองชายหนุ่มอย่างคาดโทษ

     "ก็บอกแล้วไงว่าอย่าโกหก ไม่งั้นก็โดนแบบนี้แหละ" ใบหน้าหล่อยักคิ้วอย่างเจ้าเล่ห์

     "แล้วไม่สบายเป็นอะไร ทำไมไม่บอก" เขาถามต่อ

     "ก็ไม่ได้เป็นอะไรแล้วทำไมต้องบอกด้วย อื้อ!.." ริมฝีปากร้ายประกบลงมาที่ริมฝีปากบางอีกครั้งด้วยน้ำหนักที่หนักหน่วงและรุนแรงมากกว่ารอบแรกก่อนที่มือเรียวจะทุบหน้าอกหนารัวๆจนเขาต้องถอนริมฝีปากออกมา

     "จะจูบทำไมอีก!" คิ้วงามหมวดเข้าหากันเป็นโบว์ ใบหน้าหวานเริ่มแดงระเรื่อนขึ้น

     "ก็โกหกไง บอกแล้วว่าอย่าโกหก" มือหนาหยิกจมูกงามอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะกอดวิชญาณีไว้ในอ้อมกอดหลังเนียนแนบกับอกแกร่งของนภัทร 

     .
     .

     "คุณมาทำดีกับฉันทำไม" 


.....................................

สปอยล์ : "ขออาบด้วยคนได้มั้ย" 

ที่หายไปหลายวันไม่ใช่อะไรนะคะแต่เพราะไรท์ขี้เกียจนั้นเอง55555 
ยิ่งเม้นท์น้อยไรท์ยิ่งขี้เกียจ ขอเม้นท์ให้ชื่นใจหน่อยได้ม้าา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #221 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 17:01
    ละมุนไปอี๊กกกก
    #221
    0
  2. #220 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 16:57
    ละมุนไปอี๊กกกก
    #220
    0
  3. #219 spwp (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 10:09
    น้าละมุนไปอีกกกก ไรท์สู้ๆ
    #219
    0
  4. #218 poon_gungam (@poon_gungam) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 06:40
    สู้ๆนะไรท์ รีดรออยู่ๆๆๆ
    #218
    0
  5. #217 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 01:33
    โอ๊ยย ทำไมเขินแบบนี้ >< น้าควรจะละมุนตลอดเวลา กรี๊ดด สู้ๆนะไรท์ เค้าอ่านตอนไหนก็เม้นตลอดเลยนะ อยากอ่านต่ออ เรื่องนี้ดีงาม แต่น้าใจร้ายไปหน่อยตอนแรกๆ แง่มๆ สู้ๆนะฮ้าบบ
    #217
    0