story short of [GunGam]

ตอนที่ 30 : -กว่าจะรู้ตัวว่ารักก็สายไปแล้ว? 8-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    31 ส.ค. 59



     เมื่อถึงช่วงกลางวันวิชญาณีนั่งทำรายงานอยู่ที่โต๊ะอย่างขมักเขม้นก่อนที่ใครบางคนจะเดินเข้ามาหา

     "แก้ม!เราซื้อน้ำมาให้" เสียงจาก เต้ หรือ ธีรวัช เพื่อนชายที่วิชญาณีสนิทด้วยเอ่ยขึ้น

     "ขอบใจมาก" เธอยิ้มหวานให้กับธีรวัช

     "ทำถึงไหนแล้วเนี่ย ใกล้เสร็จยัง" ธีรวัชเลื่อนใบหน้าเข้าไปดูรายงานของวิชญาณีใกล้ๆ

     "อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว แค่นี้ชิลชิล" เธอพูดพลางกระยุกยิ้มและยักคิ้วขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์นิดๆ

     "ฮ่าๆจ้า" ธีรวัชขำกับท่าทีที่น่ารักของวิชญาณีก่อนจะอดขำไม่ได้อีกครั้งเมื่อเห็นหมึกปากกาเปื้อนอยู่บนใบหน้าหวาน

     "ขำอะไร" เธอเลิกคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ

     "ชิลจนหมึกปากกาเปื้อนหน้าหมดแล้วเนี่ย ฮ่าๆๆ" เสียงหนาเอ่ยและขำออกมาอีกครั้ง

     "เห้ยจริงดิ! ตรงไหนๆ" มือเรียวรีบยกขึ้นเช็ดๆบนใบหน้าแต่เช็ดเท่าไหร่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยเพราะเธอเช็ดไม่ถูกตำแหน่ง!

     "มานี่ เดี๋ยวเราเช็ดให้" มือหนาเอื้อมเข้ามาเช็ดให้เธออย่างแผ่วเบาจนหมด

     "อ่ะ สวยเหมือนเดิมละ" 

     "ขอบคุณนะ" ใบหน้าหวานส่งยิ้มบางๆให้กับคนตรงหน้าอย่างขอบคุณก่อนจะทำรายงานต่อไป


     ทุกเหตุการณ์อยู่ในสายตาของนภัทรที่บังเอิญเดินผ่านมาเห็นทั้งหมด มือหนากำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมาอย่างชัดเจนใบหน้าหล่อเคร่งขรึมบ่งบอกถึงอารมณ์ของ ณ ตอนนี้อย่างสุดๆ ทำไมถึงรู้สึกไม่ชอบ ทำไมถึงรู้สึกโกรธ ทำไม!!!

     .
     .
     .

     เมื่อวิชญาณีกลับถึงบ้านทันทีที่เธอเข้ามาและปิดประตูห้องก็พบนภัทรนั่งอยู่บนเตียงเธอ อีกแล้ว!!

     "คุณเข้ามาได้ยังไงเนี่ย!" เธอถามอย่างแปลกใจ

     "ชอบนักหรอ" ร่างหนาเดินเข้ามาประชิดตัวเธอ

     "ชอบอะไร" 

     "ก็ชอบอยู่ใกล้ผู้ชาย ชอบให้ผู้ชายคนอื่นมาจับหน้าโดนตัว" 

     "คุณพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ" คิ้วงามขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ

     "ฉันถามว่าชอบนักหรอ!!" มือหนาบีบไหล่งามเข้าหากันอย่างแรงจนเธอหน้านิ่ว

     "โอ้ย!ฉันเจ็บ ปล่อย!!" เธอสะบัดมือหนาออก

     "ทำไม! มีฉันคนเดียวมันไม่พอหรือไง!" 


     เพี้ยะ!!!! มือเรียวประทับลงบนใบหน้าหล่ออย่างแรง


     "คุณจะดูถูกฉันมากเกินไปแล้ว" น้ำใสๆเริ่มเอ่อนองบนดวงตาคู่สวย

     "อื้อ..." เสียงหวานถูกกลืนหายไปเมื่อริมฝีปากหนาประกบลงมายังริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว มือหนากดท้ายทอยเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอถอนจูบออก ลิ้นหนาเริ่มสอดแทรกเข้าไปกอบโกยหาความหวานจากโพรงปากเธออย่างได้ใจ

     "อื้อๆ" มือเรียวทุบหน้าอกแกร่งรัวๆเพื่อให้เขาถอนจูบออกเพราะเธอเริ่มหายใจไม่ทันแล้ว!!


     เพี้ยะ!!!!! มือเรียวประทับลงที่ใบหน้าหล่ออีกครั้งด้วยความแรงที่มากกว่าเดิมเมื่อเขาถอนริมฝีปากออกมา


     "ป่าเถื่อนที่สุด!" เสียงใสเอ่ยออกมาอย่างแข็งกร้าวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลร่วงลงมา

     "งั้นวันนี้ฉันจะป่าเถื่อนให้เธอดู" พูดจบนภัทรก็เหวี่ยงร่างวิชญาณีลงบนเตียงนุ่มอย่างแรงและโถมตัวเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว เขาซุกไซร้ลำคอระหงส์ไปมาอย่างบ้าคลั่ง


     "ปล่อย..ฮึก..ปล่อยฉันนะ" ร่างบางพยายามดิ้นขัดขืนแต่แรงของเธอก็สู้แรงแค้นแรงโกรธของเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

     "ปล่อยฉันเถอะนะ ฉันขอร้อง..ฮือ" เธออ้อนวอนเขาอีกครั้งแต่ดูเหมือนว่าคำขอร้องของเธอจะไม่สามารถหยุดอารมณ์โกรธของเขาได้เลย เขากลับซุกซนกับร่างกายของเธอมากขึ้นจนในที่สุดการบรรเลงบทรักก็ได้เริ่มต้นขึ้นหลายต่อหลายบท บทรักที่เต็มไปด้วยอารมณ์โกรธแค้นหึงหวงไม่มีแม้แต่ความนุ่มนวลอ่อนหวานเลยสักนิด ทุกอย่างมันเป็นไปด้วยความป่าเถื่อนโดยที่วิชญาณีไม่ได้ต้องการมันเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่นภัทรทำก้บเธอครั้งนี้เธอจะไม่มีวันลืมมันเด็ดขาด!

      .
      .
      .

      แสงแรกของวันสาดส่องเข้ามากระทบกับร่างชายหนุ่มที่ไร้อาภรณ์ห่มกายนอกจากผ้าห่มผืนเดียวเท่านั้นก่อนที่เปลือกตาคู่หนาจะค่อยๆขยับขึ้นและกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับให้ชินกับแสงและหันไปหาร่างหญิงสาวที่นอนหันหลังให้กับเขาอยู่โดยไร้สิ่งปกปิดเช่นกัน ร่างหนาขยับเข้าไปใกล้ร่างงามก่อนจะพรมจูบลงบนไหล่งามและแขนเรียว

      "ออกไป!" วิชญาณีพยายามกดเสียงให้ต่ำลงเพื่อไม่ให้ตัวเองร้องไห้

      "ขอโทษ" เสียงหนาเอ่ยออกมาอย่างแผ่วๆ

      "ฉันบอกให้ออกไป!!" เธอเอ่ยออกมาอย่างเหลืออดและหันมาเผชิญหน้ากับคนข้างๆ นภัทรตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นความช้ำความบวมของดวงตาคู่สวยทั้งสองข้างที่เกิดขึ้นจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืน ความรู้สึกผิดต่อเธอเริ่มโถมเข้ามาหาเขามากมาย


      "น้องแก้ม พี่กันขอโทษ" มือหนายกมือเรียวขึ้นมากุมไว้

      "ไม่ต้องมาขอโทษ ฉันบอกให้ออกไปไม่ได้ยินหรือไง ออกไป!" เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวน้ำตาแห่งความเจ็บปวดเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง นภัทรถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาไม่ได้ตั้งใจ เขาไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ ก่อนจะใส่เสื้อผ้าของตนเองและออกจากห้องของเธอไปทางเดียวกับที่เข้ามานั้นก็คือหน้าต่าง... 


       เมื่อนภัทรออกไปแล้ววิชญาณีก็ปล่อยโฮออกมาอย่างห้ามไม่ได้ จนรวิดารีบเดินมาที่หน้าห้องเธอด้วยความเป็นห่วงเพราะได้ยินเสียงน้องสาวร้องไห้

      "แก้มเป็นอะไรแก้ม" รวิดาเคาะประตูและตะโกนถามขึ้นรัวๆ

      "........." 

      "แก้มเป็นอะไร เปิดประตูให้พี่หน่อย" รวิดายังคงเคาะอยู่แบบนั้น ก่อนที่วิชญาณีจะพยุงร่างอันบอบช้ำของตัวเองไปใส่เสื้อคลุม เธอยืนอยู่ตรงประตูและตัดสินใจเปิดมันออก

     "แก้มเป็นอะระ" ยังไม่ทันที่รวิดาจะพูดจบวิชญาณีก็โผกอดผู้เป็นพี่สาวทันทีและปล่อยน้ำตาแห่งความเจ็บปวดทั้งหมดออกมา รวิดาตกใจไม่น้อยก่อนจะกระชับกอดของผู้เป็นน้องสาวมากขึ้นและลูบศีรษะเธอเบาๆ


     "แก้มเป็นอะไร บอกพี่ได้มั้ย" 

     "พี่ก้อย...ฮึกฮือ" เธอยังคงร้องไห้ออกมาอย่างหนักหน่วงทั้งๆที่กอดกับผู้เป็นพี่สาวอยู่

     "ยังไม่ต้องบอกพี่ตอนนี้ก็ได้" รวิดายังคงลูบศีรษะเธอ

     "แก้มขอโทษนะพี่ก้อย แก้มขอโทษ" 

     "ขอโทษพี่เรื่องอะไร" ผู้เป็นพี่สาวถามอย่างไม่เข้าใจ

     "แก้มขอโทษ แก้มรักพี่ก้อยนะ" อยู่ๆเสียงสะอื้นของวิชญาณีก็หายไปก่อนที่รวิดาจะเห็นว่าเธอร้องไห้จนสลบไปแล้ว ผู้เป็นพี่สาวจึงประคองร่างน้องสาวมานอนลงบนเตียงนุ่มและรีบไปหยิบผ้าพร้อมกับกะละมังใบน้อยๆมาเช็ดหน้าและเช็ดตัวให้กับเธอ


     รวิดาค่อยๆเช็ดใบหน้าหวานของผู้เป็นน้องสาวไปเรื่อยๆพอเห็นดวงตาที่บวมจากการร้องไห้ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกสงสารผู้เป็นน้องสาวมากขึ้นไปอีกถึงแม้ว่าตอนนี้จะไม่รู้ว่าร้องไห้เพราะอะไรก็ตาม รวิดาเช็ดตามตัวไปเรื่อยๆและจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้กับวิชญาณีต่อด้วยชุดที่สบายๆก่อนจะจัดการเอาอุปกรณ์การเช็ดตัวต่างๆไปเก็บและปล่อยให้เธอได้นอนพักผ่อน



..........................................

สปอยล์ : "อาการแกเหมือนคนท้องเลย"

แง เม้นท์น้อยจัง ลืมกันหมดแล้วสินะ TT
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #207 ggfc (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 23:38
    มาต่อเร็วๆนะค่าาา
    #207
    0
  2. #206 poon_gungam (@poon_gungam) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 07:02
    ใครท้อง??? ห้ามท้องงๆๆๆๆ
    #206
    0
  3. #205 Bbeanmar (@ynwdssks_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 07:00
    เจ้ท้องเร็วไปมั้ยเนี่ยยยยย
    #205
    0
  4. #204 JJJubjang (@Jubjang12954) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 00:31
    ไม่เอาๆมันยังไม่ถึงเวลา เจ้อย่าเพิ่งท้องเด้ออออ #ห้ามได้???
    #204
    0
  5. #203 spwp (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:31
    เห้ยยยย ไม่ท้องสิไม่ท้อง
    #203
    0
  6. #202 Cherrinee (@cherrinee00) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:13
    อ่าว ถ้าเจ้ท้องนี่ซวยเลยนะ
    #202
    0
  7. #201 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:01
    ไม่ลืมหรอกน่าาา แหม่~ | ห้ามท้องนะ ทั้งพี่ก้อย พี่แก้ม เรียนอยู่ทั้งคู่จะท้องไม่ได้.... ทั้งคู่เลย
    #201
    0
  8. #200 NT.Kanyarath (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 21:24
    ไม่ลืมมมม แต่บางทีขี้เกียจเมนท์เฉยๆค่าาา 5555 มาต่อน้าาาา ^^
    #200
    0
  9. #199 KhunPts (@KhunPts) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 21:02
    อ้าววใครเหมือนคนท้อง
    สปอยแบบนี้ได้ไงอ่าาามารับผิดชอบเลยไรท์
    #199
    0