story short of [GunGam]

ตอนที่ 24 : -กว่าจะรู้ตัวว่ารักก็สายไปแล้ว? 2-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    17 ส.ค. 59


     ภายในรถเบนซ์คันหรูเงียบสนิทไม่มีแม้แต่เสียงเอื้อนเอ่ยคำใดๆออกมาจากปากคนในรถสักคน วิชญาณีที่นั่งอยู่ที่เบาะหลังใบหน้าหวานแอบไม่สบอารมณ์มือเรียวถูกยกขึ้นกอดอกก่อนที่นภัทรจะแอบลอบมองวิชญาณีจากกระจก เขาอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นสีหน้าอันบูดบึ้งของเธอ นภัทรลอบมองใบหน้าหวานในกระจกอยู่นานเป็นระยะๆจนวิชญาณีรู้สึกว่ามีอะไรจับจ้องเธออยู่ ดวงตาคู่สวยจึงมองไปยังกระจกทำให้เผลอสบตากับนภัทรโดยบังเอิญ ใบหน้าหวานจึงรีบเบือนหนีไปทางอื่นทันที


     เมื่อถึงบ้านของทั้งสองสาวพี่น้อง ทันทีที่รถจอดเทียบหน้าบ้านวิชญาณีก็รีบลงจากรถอย่างรวดเร็วและปิดประตูรถด้วยความแรงจนทำให้เจ้าของรถสะดุ้งก่อนที่รวิดาจะขอบคุณและร่ำลากับแฟนหนุ่มจนเสร็จ

     .
     .

     "ผู้ชายอะไรไม่ให้เกียรติคนรักของตัวเองซะเลย ทั้งๆที่มีแฟนอยู่แล้วก็ยังจะมายุ่งกับผู้หญิงคนอื่น" ทันทีที่วิชญาณีเข้ามาในห้องเธอก็บ่นออกมาชุดใหญ่ใบหน้าหวานบ่งบอกถึงอารมณ์และความรู้สึกอย่างชัดเจน เธอไม่ชอบพฤติกรรมที่นภัทรทำกับเธอเลยเพราะเขาเองก็มีพี่สาวของเธออยู่แล้วและจะมาทำแบบนี่กับผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง มันไม่ถูกต้อง อยากจะบอกให้พี่สาวเธอได้รับรู้ถึงความเจ้าชู้ของแฟนตัวเองซะเหลือเกินแต่พูดไปตอนนี้ยังไงก็ไม่มีประโยชน์ เพราะรวิดาจะไม่เชื่อเธอแน่ๆถ้าไม่มีหลักฐานมายืนยันมากพอ แต่เธอจะไม่มีวันยอมให้พี่สาวเธอต้องมาเจ็บเพราะคนเจ้าชู้อย่างเขาเด็ดขาด! 

     เซลล์สมองและความคิดนับล้านกำลังแล่นอยู่ในสมองของวิชญาณี เธอถอนหายใจออกมาแรงๆอย่างซ้ำๆก่อนจะพาร่างตัวเองเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ


..............................................


     วันเวลาผ่านไปนภัทรและรวิดาก็เริ่มคบกันมาได้นานสักพักแล้วความรักของทั้งคู่ก็ดูชื่นมื่นกันจนรู้สึกน่าหมั่นไส้ แต่ความรู้สึกพวกนี้กลับไม่เกิดขึ้นกับวิชญาณีเลย แต่สิ่งที่เธอรู้สึกคือเป็นห่วงพี่สาวของตัวเองมากกว่า เพราะตลอดเวลาที่นภัทรคบกับพี่สาวเธอมาเขาก็ยังมิวายที่จะแอบส่งสายตาเจ้าชู้แพรวพราวใส่เธอแถมเดี๋ยวนี้ยังมีแอบแต๊ะอั๋งถูกเนื้อต้องตัวเธออีกด้วย แต่เธอก็พยายามที่จะเลี่ยงและไม่ใส่ใจ

     วันนี้เป็นวันหยุดของสองสาวพี่น้องวิชญาณีจึงตั้งใจไว้ว่าจะนอนตื่นสายๆเพราะที่ผ่านมาเธอมีเรียนเช้าทุกวัน

     .
     .

     ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง ~ เสียงออดของบ้านดังขึ้นเมื่อถูกกดแต่กลับไร้การตอบรับจากเจ้าของบ้าน

     "ก้อย! ตื่นหรือยัง" เสียงหนาของนภัทรตะโกนเข้าไปยังในบ้านแต่ก็ไร้ซึ่งการตอบกลับมาอีกเช่นเคย เมื่อเห็นว่าประตูบ้านไม่ได้ล็อคเขาจึงถือวิสาสะเดินเข้าไป

     "มีใครอยู่มั้ยครับ" เสียงหนาเอ่ยออกมาอีกครั้งเมื่อเข้ามาในบ้านแต่กลับเงียบกริบอย่างกับบ้านไม่มีคนอยู่ นภัทรจึงถือวิสาสะอีกครั้งโดยการขึ้นไปยังข้างบน ร่างสูงหยุดอยู่หน้าประตูห้องห้องนึงก่อนที่มือหนาจะบิดลูกบิดเบาๆก็พบว่าประตูไม่ได้ล็อคเขาจึงค่อยๆเปิดมันออกและปิดมันอย่างเบามือก่อนที่ร่างสูงจะเดินมาหาร่างหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงนุ่มและพบว่าเป็นวิชญาณีไม่ใช่รวิดา! 

     ใบหน้าหล่อจึงยกยิ้มขึ้นน้อยๆก่อนจะค่อยๆหย่อนตัวลงข้างเธอ เขามองภาพหญิงสาวในชุดนอนกระโปรงแขนยาวที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอย่างสบายๆอยู่บนเตียงนุ่มก่อนที่มือหนาจะค่อยๆลูบไล้ใบหน้าหวานและเกลี่ยไรผมที่ปิดหน้าเธอเบาๆ


     "จะหลับจะนอนก็ไม่ล็อคประตู เป็นผู้หญิงภาษาอะไร"

     "งืม~..." วิชญาณีรับรู้ได้ถึงสัมผัสอะไรสักอย่างที่อยู่บนใบหน้าเธอ ร่างเล็กจึงขยับพลิกตัวไปมาก่อนที่เปลือกตาทั้งสองข้างจะค่อยๆเปิดขึ้น

     "พี่กัน!!!" ดวงตาคมคู่สวยเบิกโพลงเมื่อเห็นแฟนของพี่สาวตนเองมานั่งอยู่บนเตียงนอนของเธอมือเรียวรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดบริเวณตัวอย่างรวดเร็ว ความง่วงที่มีทั้งหมดหายออกไปโดยพริบตา

     "พี่กันขึ้นมาข้างบนได้ยังไง!" เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงหวั่นๆปนตกใจ

     "ก็พี่เห็นบ้านเงียบเลยขึ้นมาดูว่ามีใครอยู่หรือป่าวแค่นี้เอง" ใบหน้าหล่อยิ้มเจ้าเล่ห์

     "แล้วพี่กันจะเข้ามาห้องแก้มทำไมคะ!" 

     "พี่ไม่รู้ พี่คิดว่าเป็นห้องของก้อย" ใบหน้าหล่อพลางมองไปยังรอบๆห้องนอนของหญิงสาว

     "แก้มว่าพี่กันลงไปรอพี่ก้อยข้างล่างเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่ก้อยจะเข้าใจผิด เชิญค่ะ!" เธอกระแทกเสียงในคำพูดสุดท้ายเพื่อไล่เขาออกไป

     "ตกลงค่ะ แต่พี่มีเรื่องจะบอกน้องแก้มอยู่อย่างนึง"

     "อะไรคะ" ใบหน้าหวานเลิกคิ้วสงสัย

     "ก่อนนอนควรล็อคประตูด้วยนะไม่ใช่ปล่อยไว้แบบนี้ เดี๋ยวคนอื่นเค้าก็หาว่าอ่อยหรอก หึ!" พูดจบใบหน้าหล่อก็กระตุกยิ้มขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้องไป ซึ่งคำพูดที่ทิ้งท้ายของนภัทรก็สร้างความโกรธเลือดขึ้นหน้าให้กับเจ้าของห้องอยู่ไม่น้อย วิชญาณีพูดอะไรไม่ออกได้แต่ด่าเขาจากในใจด้วยคำต้องห้าม


     นภัทรเดินลงมาข้างล่างพลางเดินสำรวจบริเวณห้องรับแขกของบ้านที่เต็มไปด้วยรูปของทั้งสองสาวพี่น้องทั้งรูปเดี่ยวทั้งรูปคู่ถูกจัดตกแต่งไปทุกมุมไปเรื่อยๆก่อนที่มือหนาจะหยิบกรอบรูปที่ตั้งโชว์รูปคู่ระหว่างรวิดาและวิชญาณีที่กำลังกอดกันอย่างน่ารักขึ้นมา เขามองไปยังวิชญาณีด้วยสีหน้านิ่งเรียบก่อนจะเลื่อนสายตามามองหญิงสาวอีกคนที่อยู่ในเฟรมเดียวกันกับเธอ ใบหน้าหล่อที่ตอนแรกนิ่งเฉยแต่ตอนนี้กลับต่างกันออกไปเขาจ้องไปที่รูปของรวิดาด้วยตาเขม็งถึงแม้ว่าใบหน้าหล่อจะพยายามเก็บความรู้สึกนิ่งเงียบแต่มันช่างตรงข้ามกับมือหนาที่จับกรอบรูปแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่ปูดขึ้นมาอย่างชัดเจน


..................................


สปอยล์ : "แก้มไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอของใคร"

เม้นท์หน่อยน้า ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #161 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 23:32
    มันต้องมีความหลังใช่มั้ย มันต้องมีอดีตอะไรแน่ๆ
    แลดูว่ามันต้องดาร์ก แน่ๆ แน่ๆ TT
    #161
    0
  2. #160 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 23:04
    รอๆๆๆ ลุ้นๆๆ
    #160
    0
  3. #159 GG-Lover (@GG-Lover) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 22:33
    พี่กันเป็นอะไรอะ
    #159
    0
  4. #158 MayyGG (@maydainrit37) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 21:53
    โอ้ยยยยลุ้นนน น้ามีความแค้นอะไรใช่ม้ะะ
    #158
    0
  5. #157 Cherrinee (@cherrinee00) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 21:05
    ยังไงสิ๊!!! พี่ก้อยต้องไปทำไรมาแน่ๆ
    #157
    0