story short of [GunGam]

ตอนที่ 16 : -เราจะได้รักกันมั้ย 7-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    30 ก.ค. 59


     ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ~ เสียงเคาะประตูของห้องพักครูดังขึ้นก่อนจะปรากฏร่างของเด็กหนุ่มเปิดประตูเข้ามา ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างอารมณ์ดีก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าวิชญาณีไม่ได้อยู่ในห้องคนเดียวแต่ดันมีพิมนภัสอยู่ด้วย เด็กหนุ่มก้มหัวอย่างเป็นมารยาทก่อนจะเดินเข้าไปหาทั้งคู่

     .
     .

     "เธอมีอะไรหรอนภัทร" พิมนภัสถามขึ้น
     
     "เอ่อคือ...ผมเอางานมาส่งครูแก้มครับ" นภัทรรีบหาเหตุผลอื่นขึ้นมาอ้างแต่ความจริงแล้วเขาต้องการจะมาหาวิชญาณีต่างหากแต่ดันมาผิดเวลาเพราะเขาไม่รู้ว่าเวลานี้พิมนภัสไม่มีสอน เขาจึงพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด วิชญาณีที่นั่งมองท่าทีของนภัทรอยู่ก็แอบขำออกมาเล็กน้อย

     "แล้วไหนล่ะงาน" พิมนภัสเลิกคิ้วพลางมองไปที่เด็กหนุ่มที่ไม่เห็นจะถืออะไรมาส่งสักอย่าง

     "เอ่อ คือผม" นภัทรไปต่อไม่ถูกก่อนจะมองไปหาวิชญาณีที่กำลังนั่งขำเขาอยู่ ใบหน้าหล่อพยายามส่งสายตาหาเธออย่างต้องการความช่วยเหลือ หญิงสาวจึงแอบส่ายหน้าเบาๆอย่างนึกขำ


     "พิมพ์!ฉันอยากกินผลไม้อ่ะ แกลงไปซื้อมากินกันหน่อยสิ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นเพื่อให้ผู้เป็นเพื่อนละความสนใจจากนภัทร

     "อืมได้ๆแกอยากกินไรอ่ะ" และก็ดันได้ผลซะด้วย พิมนภัสละความสนใจจากนภัทรและมาสนใจเธอแทน

     "อะไรก็ได้ซื้อๆมาเถอะน่า" 

     "อืมๆ" พูดจบพิมนภัสก็เดินออกจากห้องพักครูไปทำให้ในห้องนั้นเหลือเพียงแค่นภัทรและวิชญาณีเท่านั้น



     "ฟู่ว! เกือบไปแล้ว" นภัทรพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่หน้าเก้าอี้ที่วิชญาณีนั่ง

     "นายนภัทรมีอะไรกับครูหรอคะ" เสียงหวานเอ่ยอย่างทะเล้นพลางลุกขึ้นออกจากเก้าอี้และไปนั่งบนโต๊ะแทน

     "มาส่งการบ้านครับ" ชายหนุ่มจึงเล่นตามน้ำไปกับเธอ

     "การบ้านอะไร" ใบหน้าหวานเลิกคิ้วเบาๆ

     "การบ้านนี่ไงครับ ฟอด! ฟอด!" พูดจบริมฝีปากหนาก็ฉวยโอกาสลงบนแก้มเนียนทั้งสองข้างฟอดใหญ่ ดวงตาคู่สวยเบิกโพลงก่อนจะฟาดมือเรียวลงไปที่ต้นแขนของคนชอบฉวยโอกาส

     "กัน! นี่มันห้องพักครูนะหัดเกรงใจซะบ้าง" ใบหน้าหวานมองคนตรงหน้าอย่างคาดโทษมือเรียวยกขึ้นลูบแก้มตัวเองอย่างเขินๆ ทั้งๆที่มันก็ไม่ใช้ครั้งแรกที่เขาฉวยโอกาสเธอ นภัทรยิ้มอย่างถูกใจ

     "แล้วตกลงมีอะไรหรือป่าว" วิชญาณีถามขึ้นอีกครั้ง

     "มีครับ วันเสาร์นี้เราไปไหว้พ่อแม่ผมกันนะ" ทันทีที่เสียงหนาเอ่ยจบ ดวงตาคู่สวยก็เบิกโพลงทันที อะไรนะ!!เสาร์นี้เลยหรอ เธอไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้! 

     "เสาร์นี้เลยหรอ มันไม่เร็วไปหน่อยหรอกัน" วิชญาณีน้ำเสียงหวั่นๆ

     "ไม่หรอกครับเพราะพ่อแม่ผมกลับจากอังกฤษวันศุกร์นี้พอดี เลยคิดว่าไปหาท่านวันเสาร์น่าจะดีที่สุด" ใบหน้าหล่อเอ่ยอย่างยิ้มๆซึ่งตรงกันข้ามกับใบหน้าหวานที่มีแต่ความหวาดหวั่นและความกังวล

     "แน่ใจแล้วหรอกัน" 

     "แน่สิครับ แก้มไม่ต้องกลัวนะ" นภัทรส่งยิ้มให้หญิงสาวอย่างให้กำลังใจมือหนายกขึ้นลูบศีรษะคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยนส่วนมืออีกข้างก็กุมมือเรียวไว้ วิชญาณีจึงยิ้มบางๆออกมา



     "ขออะไรก่อนจะกลับไปเรียนหน่อยสิ" ใบหน้าหล่อแอบแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์

     "อะไร" เธอเลิกคิ้ว

     "ขอจูบหน่อย" 

     "ไม่ดะ...อื้อ!" ยังไม่ทันที่เธอจะเอ่ยจบเสียงหวานก็ถูกกลืนหายไปเมื่อนภัทรประกบริมฝีปากลงมา วิชญาณีไม่ได้ขัดขืนอะไรมือเรียวยกขึ้นโอบคอหนา ริมฝีปากร้ายช่วงชิมความหวานจากริมฝีปากกาบางอย่างได้ใจและไม่มีท่าทีว่าจะหยุดจากสัมผัสที่นุ่มนวลก็เริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆตามอารมณ์ของทั้งคู่มือปลาหมึกเริ่มอยู่ไม่สุขพลางสอดเข้าไปในเสื้อตัวงามด้านหลังของหญิงสาว ริมฝีปากบางพยายามตามสัมผัสเขาให้ทันก่อนที่...


     ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูของห้องพักครูดังขึ้นทำให้นภัทรและวิชญาณีรีบผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว ร่างบางรีบลุกขึ้นจากโต๊ะพลางจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยส่วนนภัทรรีบเอามือเช็ดริมฝีปากที่เปรอะรอยลิปต์ของวิชญาณีออกก่อนที่จะปรากฏร่างชายหนุ่มคนนึงเข้ามาในห้องนั้นก็คือ...ธนวัตน์ ทำให้นภัทรเริ่มเกิดอาการไม่พอใจ

     .
     .

     "ครูแก้มยุ่งอยู่มั้ยครับ ว่างคุยหรือป่าว" ชายหนุ่มถามขึ้นพลางเดินเข้ามาหาวิชญาณี

     "อ๋อ!ว่างค่ะ ครูโฟล๊กมีอะไรหรอคะ" วิชญาณีตอบยิ้มๆอย่างเป็นมารยาท

     "คือเรื่องที่ผมอยากจะชวนครูแก้มไปทานข้าวน่ะครับผมเลยจะมาถามว่าวันเสาร์นี้ครูแก้มว่างมั้ย เราไปทานข้าวกันมั้ยครับ" ธนวัตน์เอ่ยพลางยิ้มๆอย่างเขินๆที่ชวนหญิงสาวไปทานข้าว แต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้เด็กนักเรียนหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆกำลังมองเขาด้วยสายตาพิฆาต

     "เอ่อคือ..." วิชญาณีเอ่ยอย่างตะกุกตะกักก่อนจะมองไปยังนภัทรที่ตอนนี้กำลังยืนส่งสายตาเขียวมาให้เธออยู่

     "ตกลงมั้ยครับ" ธนวัตน์ถามขึ้นอีกครั้ง

     "คงไม่ได้อ่ะค่ะเพราะวันเสาร์นี้แก้มไม่ว่าง ไว้โอกาสหน้านะคะ" ใบหน้าหวานส่งยิ้มเจื่อนให้กับคนที่มาชวน

     "จริงหรอครับ แย่จังเลย" เขาเอ่ยออกมาอย่างเสียดาย

     "แก้มต้องขอโทษครูโฟล๊กด้วยนะคะ" 

     "ไม่เป็นไรครับว่าแต่วันเสาร์นี้ครูแก้มจะไปไหนหรอครับ" 

     "แก้มมีธุระนิดหน่อยน่ะค่ะ" คำตอบของวิชญาณีทำให้นภัทรไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่บอกธนวัตน์ไปว่าจริงๆแล้วจะไปทำอะไร นภัทรจึงจะเดินออกจากห้องไปเพราะแค่นี้เขาก็เหมือนอากาศจะแย่อยู่แล้ว วิชญาณีที่เห็นท่าทีโกรธของนภัทรจึงพูดต่อ

     "ความจริงแก้มมีนัดกับ 'แฟน' น่ะค่ะเลยไปกับครูโฟล๊กไม่ได้" คำพูดของวิชญาณีทำให้นภัทรที่กำลังเดินออกจากห้องชะงักเล็กน้อยใบหน้าหล่อที่ตอนแรกคิ้วขมวดบี้งตึงแต่ตอนนี้กลับมีรอยยิ้มออกมาแทนและยิ่งตอนที่เธอเน้นคำว่าแฟนยิ่งทำให้เขาพอใจก่อนจะเดินออกไป

     "ครูแก้มมีแฟนแล้วหรอครับ" ธรวัตน์หน้าจ๋อยขึ้นทันทีทันใดเมื่อได้ยินในสิ่งที่วิชญาณีพูด

     "ใช่ค่ะ" เธอตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆ

     "ผมขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่รู้" เขาเอ่ยอย่างรู้สึกผิดปนเสียใจเบาๆ

     "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ" 

     "ผู้ชายคนนั้นโชคดีมากๆเลยนะครับที่ได้ครูแก้มเป็นแฟนเพราะครูแก้มทั้งสวย ทั้งน่ารัก ทั้งเก่งและเป็นคนดีขนาดนี้" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างยิ้มๆ

     "แก้มไม่ได้ดีอะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ" หญิงสาวขำน้อยๆก่อนจะเหลือบมองที่นาฬิกาข้อมือ


     "ถึงเวลาแก้มต้องไปสอนแล้วล่ะค่ะแก้มไปก่อนนะคะ เอ้อ!แล้วถ้ายัยพิมพ์กลับมาครูโฟล๊กช่วยบอกว่าให้เหลือผลไม้ไว้ให้แก้มด้วยนะคะ สอนเสร็จแล้วจะกลับมากิน" ธนวัตน์พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอย่างรับรู้ก่อนที่หญิงสาวจะเดินออกไป



................................................


สปอยส์ : เธอสองคนเป็นครูกับลูกศิษย์กันจะมาคบกันแบบนี้ไม่ได้!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

439 ความคิดเห็น

  1. #80 Sitanan1 (@sitanan123) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 15:08
    คบกันได้สิ คบได้ ถ้ารักกัน คบได้!!
    #80
    0
  2. #78 PPrincess (@aue-aree) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 06:09
    นั่นใคร...ในสปอย
    พ่อแม่? หรือใครรร._.
    #78
    0