iKON ϟ quack boys ㄨ「#จานบินใบว่าน」 « #BJIN ♡ »

ตอนที่ 3 : q u a c k - 2 ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 เม.ย. 59

T
B

           







           คนตัวเล็กนั่งเคาะแป้นพิมพ์อย่างไม่หยุด สายตาที่มองชัดในตอนแรกก็เริ่มเห็นตัวหนังสือซ้อนกัน โดยมีบุคคลที่รู้จักกันเป็นอย่างดีนั่งอยู่ข้างกายกำลังนั่งหาข้อมูลควบคู่ไปกับการแก้รายงานของกลุ่มด้วย

          ตอนนี้พวกเราสองคนนั่งอยู่ภายในห้องพัก VVIP ของโรงแรม 5 ดาวที่เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์วินเทจแต่มีราคาสูงมาเป็นเวลานานกว่า 2 ชั่วโมงแล้ว จนอีกคนต้องพูดอะไรออกมาเพื่อทำลายความเงียบ "ไอ้ว่านเพื่อนรัก คืนนี้ไปฉลองวันเกิดไอ้กันดั้มกันมั้ย ?"

           "หืม กันดั้มถาปัตย์อะนะ ? มันจะเลี้ยงเหล้าหรอคืนนี้ ดูตารางแปปถ้ามีคลาสเช้ากูก็ไม่ไปอะ"

           "ใช่แล้วมันเลี้ยง พรุ่งนี้มีเรียนภาคค่ำครับ พรุ่งนี้มีเรียนกับ'จารย์กรอฟันไง" 

            "อ๋า งั้นก็ไหวอยู่ แล้วคิดไงมาชวนกูวะไอ้ฮาร์ทแล้วเพื่อนรักมึงอะ"

           "ไอ้มาร์คไม่ไปมันจะฝึกแกะสลักแว๊กซ์มันโดนอาจารย์ดุตั้งหลายรอบมันเลยหงุดหงิดอะ"

           "อ่อ ก็สมควรอยู่แหละขนาดหวานเย็นที่แกะดูดีที่สุดแล้วยังโดนอาจารย์ดุเลยนับประสาอะไรกับไอ้มาร์คละ"

           "เอองั้นเดี๋ยวซัก 2 ทุ่ม กูไปรับมึงที่หอละกัน แล้วรายงานนี่แก้แค่นี้ใช่ป่าวจะได้ไปจัดการพิมพ์รูปเล่มเลย"

           "อืม งั้นกูไปละนะ ว่าจะไปฝึกแกะแว๊กซ์ต่อ เจอกันตอน 2 ทุ่มนะมึง" 

           ผมเดินออกมาจากโรงแรมห้าดาวของตระกูลไอ้ฮาร์ทจนมาถึงรถยนต์ของตัวเองแล้วพอขึ้นรถปั๊บผมก็รีบสตาร์ทรถ เหยียบคันเร่งให้รถแล่นเร็วขึ้นกว่าเวลาขับปกติ เพราะผมง่วงจนตาผมจะปิดคารถอยู่แล้วแต่โชคดีที่หอผมอยู่ไม่ไกลสักเท่าไหร่ขับไปไม่ถึง 10 นาทีก็ถึงหอแล้ว

           ผมรีบไขกุญแจเข้าห้องและกระโจนไปลงบนเตียงทันที ดวงตาทั้งสองปิดลงโดยอัตโนมัติ ความคิดที่ว่าจะมานั่งแกะสลักแว๊กซ์รูปฟันหายไปในพริบตาเอาไว้ไปฝึกแกะในฝันเอาละกันนะใบว่าน


 ♡


           Rrrrrrrrrrrrr
           

           การสั่นครั้งสุดท้ายของโทรศัพท์ทำให้ผมรู้สึกตัวพร้อมใช้มือเล็กล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงค่อยๆลืมตาขึ้นมามองหน้าจอโทรศัพท์

'หมาจานบิน' ไม่ได้รับสาย (11)

โห้ นี่นอนยาวตั้งแต่บ่าย 3 มาถึง 1 ทุ่มเลยหรอเนี่ย แล้วนี่อะไรของจานบินอีกเนี่ยหรือมาโนชตายแล้ว .__. ไม่ๆเราจะไม่แช่งหมาเจ้าหนี้เพราะกรรมนั้นจะตกมาที่เราไม่ได้มาโนชห้ามตาย !! นิ้วเรียวรีบสไลด์หน้าจอโทรกลับไปหาปลายสายที่ไม่ได้รับ


           (หกสิบ !) ปลายสายกระแทกเสียงจนเห็นภาพว่ากำลังทำหน้าแบบไหนอยู่

           "เป็นไรมาโนชตายหรอ ?"

           (เน้ อย่ามาแช่งมาฉัน มันกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของฉัน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ทำไมนายถึงไม่รับสายฉันหูตึงหรอหรือระบบสั่นของโทรศัพท์เสีย ในสัญญาก็บอกแล้วไงว่าต้องรับโทรศัพท์ฉันทุกสายอะ !!!)

            "เอาแต่ใจเป็นเด็กไปได้ นี่ไม่ได้หูตึงแต่ตอนที่นายโทรมาเรานอนหลับอยู่แล้วโทรมาขนาดนี้มีอะไรกันแน่ไอ้จานบิน !"

           (ไอ้จานบินเลยหรอ อย่าให้เจอนะจะสั่งให้ตบปาก 300 ทีเลย แล้วกินข้าวยัง) ปลายสายไม่ทันให้ผมได้พูดต่อเจ้าตัวก็พูดแทรกขึ้นมาอีกครั้ง (ขอไอดีไลน์กับเฟซบุ๊คหน่อยดิ โทรแบบนี้มันเปลืองเงินนะเว้ย)

           "รวยไม่ใช่หรือไงแอดเฟซมาก่อนละกันเดี๋ยวค่อยส่งไลน์ให้ จำนะ b-a-i-w-a-a-n s-i-r-i " ค่อยๆสะกดให้มันไป

          (อะไรเนี่ยใบว่าน ศิริ เป็นญาติกับสิริในไอโฟนหรือไงไม่เขียนให้เต็มๆอะ แล้วตอบคำถามก่อนหน้านี้ด้วย)

           "ยุ่งนะเนี่ยเรา ส่วนข้าวยังไม่ได้กินจะไปกินข้างนอกกับเพื่อน"

           (ไปไหนไปกับใครที่ไหนยังไง ตอบให้ครบ)

           "เอ๊ะ ไอ้นี่ขนาดแม่เรายังไม่จู้จี้เท่านายเลยอะ ไปกิน..." ผมลังเลว่าจะตอบไปตามตรงดีมั้ยว่าจะไปกินเลี้ยงฉลองวันเกิดกับไอ้ฮาร์ทที่คลับเดี๋ยวก็โดนปลายสายแซะอีกแน่ๆ พอคิดได้ 2 วินาที ปลายสายพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน (นายกำลังจะโกหกฉัน)

            "เป็นผีหรือไง ฉันจะไปไหนก็เรื่องของฉันมั้ย"

            (ฉันมีลายเซ็นนายอยู่ในสัญญานะ ตอบมาเร็วๆว่าจะไปไหน)

            "บอกก็ได้ ไปฉลองวันเกิดเพื่อนที่ชื่อกันดั้มกับฮาร์ทเพื่อนที่คณะ พอใจนายยัง ?"

             (อืม งั้นแค่นี้นะ ตู้ด..ตู้ด) 

              อะไรของไอ้จานบินเนี่ย พอจะวางก็วางไปดื้อๆเลยแต่ว่าตอนนี้ใกล้เวลาที่ไอ้ฮาร์ทจะมารับแล้วนี่หน่า ผมเลยลุกออกจากเตียงเดินไปอาบน้ำแต่งตัวเสริมหล่อซะหน่อย เราจะหล่อน้อยหน้าไปกว่าไอ้ฮาร์ทไม่ได้


              


               ผมทอดสายตาไปตามทางเดินที่มีเต็มไปด้วยการกระทำไปสู่การร่วมรักเป็นกิจกรรมต่อไป และการเต้นของคนที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้ช่างเข้ากับจังหวะดนตรีและแสงสีเหลือเกิน ผมมองหาโต๊ะของไอ้กันดั้มที่ไอ้ฮาร์ทบอกว่าทั้งโต๊ะใส่คาดผมหูแมวหูกระต่ายอะไรจะคิคุกันเบอร์นั้นวะ

               "นั่นไง ! ไอ้กันดั้มมม !" ไอ้ฮาร์ทตะโกนแข่งกับเสียงเพลงพร้อมโบกมือด้วยความอะเลิทของมัน แน่นอนว่ามันต้องคึกคักกว่าปกติเพราะมันเก็บกดมาพอสมควรถึงไอ้ฮาร์ทจะดูเป็นเสือผู้หญิงแต่มันก็ไม่ได้มีเวลามาทำอะไรอย่างว่าบ่อยๆแบบเพื่อนต่างคณะของมันด้วยความเรียนหนักอาจารย์ก็ดุงานก็เยอะ 

                สงสัยวันนี้แหละผมจะได้เห็นไอ้ฮาร์ทเมาเหมือนหมาแบบที่ไอ้มาร์คมาเล่าให้ฟังบ่อยๆกับตาตัวเองแล้วหล่ะ กันดั้มตะโกนกลับมาทันทีที่ได้ยินเสียงฮาร์ท "เห้ย ไอ้ใบว่านมึงก็มากับเค้าด้วยหรอ พรุ่งนี้จะเกิดภัยพิบัติรึเปล่าวะเนี่ย" 

                "เมินกูเฉยเลยนะมึง วันนี้กูพาไอ้ใบว่านมาเพื่อให้พวกมึงมอมมันนี่แหละ" กันดั้มไม่ได้พูดอะไรต่อเพียงยื่นแก้วเครื่องดื่มมีของเหลวสีใสมาให้แทน แน่นอนว่าผมต้องถามออกไป "อันนี้อะไรวะมึง ปกติกูกินแต่ค็อกเทลนะ" 

                "ไม่บอกแดกให้หมดแก้วก็พอกูไม่ใส่ยาสลบหรอกแหม่ หน้าอย่างมึงกูไปหาในห้องน้ำยังดีกว่าเลย" บังคับให้กูแดกไม่พอแล้วยังมาหลอกด่ากูอีกแล้วมันก็ยื่นแก้วมาวงแล้วชวนทุกคนดื่ม "ชนแก้วครับ ! ทุกคนหมดแก้วเพื่อกู !"

                พอผมกำลังจะยกแก้วดันมีคนเข้ามาจากทางด้านหลังดึงแก้วของผมออกจากมือ ทุกคนหยุดดื่มด้วยความงุงงง และหันไปมองหน้ามือปริศนานั่นอย่างพร้อมเพรียง และเจ้าของมือปริศนาไม่ใช่ของคนแปลกหน้าที่ไหนเลย "จะ...จานบิน" ผมพูดเสียงอยู่ในลำคอเท่านั้นเพราะความตกใจ

                "เห้ย ไอ้บิน ไหนมึงบอกว่าไม่ว่างมาได้ไงวะเนี่ย ? " กันดั้มพูดขึ้น
               
                "เพราะกูเป็นห่วงแฟนกูไง" พอมันพูดจบทุกคนทำหน้าเหวอไปตามๆกัน

                "ห๊ะ ในนี้มีใครเป็นแฟนไอ้บิน ยะ..อย่าบอกนะว่าเป็นแกอะไอ้ว่าน !?!" กันดั้มมองหน้าผมกับจานบินสลับไปสลับไม่ใช่กันดั้มที่ช็อคสุดหรอกนะตอนนี้น่าจะเป็นไอ้ฮาร์ทเพื่อนสนิทของผมมากกว่าอ้าปากค้างตั้งแต่เห็นจานบินแล้ว

                 "เออ ใบว่านอะแฟนกู กูมาเพราะกูกลัวพวกมึงจะมอมแฟนกูนี่ไง" พูดเฉยๆก็ได้มั้งไม่ต้องเอามือมาโอบเอวก็ได้ ผมพยายามแกะนิ้วของมันออกแต่มันจับแน่นขึ้นไปอีก 

                 "เอ่อ...ว่าน ขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้มั้ย" ฮาร์ทที่เพิ่งเรียกสติกลับมาได้พูดเสียงเบาแถมจ้องหน้าจานบินแปลกๆ เจ้าตัวพยายามดึงแขนผมให้ออกมาจากบริเวณโต๊ะที่เรากำลังยืนอยู่ "ไอ้ว่านมึงกับมันอะไรยังไงตอนไหนวะ กูช็อค กูนึกว่ามึงจีบหวานเย็นด้วยซ้ำแล้วนี่อะไรวะเนี่ย ?"

                  ตอนนี้ผมกำลังลังเลว่าจะบอกความจริงดีมั้ย เพราะถ้าบอกไปก็กลัวไอ้ฮาร์ทจะโวยวายแล้วเอาเงินสด 30,000 มาให้ยืมก่อนแน่ๆ แต่ผมก็เซ็นสัญญาไปแล้วซะด้วยถ้าไม่ทำตามสัญญาเขาก็สามารถฟ้องร้องได้ใช่ปะละนั่นคือปัญหาใหญ่เลยแหละ "มึงรู้จักบินด้วยหรอ"

                 "ใครไม่รู้จักนั่นแหละแปลก" เฮนโหล่ว กูไงเพื่อนกูนี่แหละที่ไม่รู้ว่ามันเป็นใครเลยผมคิดในใจแล้วยืนนิ่งไปซักพักจนฮาร์ทต้องถามผมอีกครั้ง "ยืนทำหน้าเอ๋อแบบนี้หมายความว่าไงไอ้ว่าน ตอบกู"

                 "ไม่เชิงว่าไม่รู้จักแต่แบบไม่รู้จักดีแต่พวกกูก็แฟนกันแค่นั่นแหละ สรุปเรื่องมันซับซ้อนไม่สามารถอธิบายให้มึงฟังได้จริงๆ แล้วบินมันในสายตามึงนี่เป็นยังไงหรอ"

                 "มึงกำลังคบกับแอมบาสซาเดอร์คณะบริหารฯอยู่นะเว้ยมึงรู้ตัวมั้ย ลูกชายคนโตเจ้าของห้าง S ทั่วประเทศอะ กูไม่รู้จะพูดแบบนี้ดีมั้ยถ้าคนรู้ว่ามึงคบกับมันผู้มีแฟนคลับทุกเพศเกือบทุกคณะหมายปองมันอยู่อะ เขาอาจจะมารุมรังแกมึงก็ได้นะ คือมันมีดีตรงฐานะทั้งการเรียนแต่นิสัยจริงๆกูก็ไม่รู้ส่วนข้อเสียคือบุคคลที่หมายปองมันนั่นแหละ ระวังไว้หน่อยละกัน"

               "ขนาดนั้นเลยหรอวะ" ผมอึ้งแบบอึ้งเหี้.ยๆ
         
               "เออดิวะ กูถึงลากมึงมาคุยตรงนี้ตอนนี้เลยแต่เราควรไปที่โต๊ะได้แล้วแหละ แล้วแฟนมึงจะหึงมึงเพราะกู"

               "อืม" ตอบกลับไปแล้วกลับมาครุ่นคิดกับตัวเอง

               แอมบาสซาเดอร์คณะบริหารฯเลยหรอวะ ลูกชายเจ้าของห้าง S แล้วทำไมต้องลดตัวมายุ่งกับคนอย่างเราด้วยวะเนี่ย แล้วที่ตอบตกลงว่าจะไปเล่นละครตบตาป๊าเขาก็ไม่คิดว่าจะเป็นประธานห้างใหญ่โตขนาดนั้นนึกว่าเป็นเจ้าสัวบริษัทธรรมดา โอ้ย เครียดเว้ยยกเลิกก็ไม่ได้ด้วยทำไมเราไม่ถามมันให้รู้เรื่องก่อนวะเนี่ยว่ามันเป็นใคร


              "พาแฟนผมไปนานเลยนะครับ รู้มั้ยครับว่าคิดถึง" มันพูดแล้วยิ้มหวานใส่ 

              "กันดั้มเอาเหล้ามาดิ๊ !" เราต้องกินให้หายสตั้นท์ก่อนจะได้ไม่เครียดเรื่องคนที่กำลังเม้าส์กับเพื่อนในวงเหล้าแล้วหันมายิ้มโง่ๆใส่บ่อยๆ พอไอ้ดั้มเทเต็มแก้วผมก็ดื่มไม่ยั้ง " เอาอีก !"

             "เห้ย ไอ้ฮาร์ทมึงไปคุยอะไรกับมันมาวะ" แจ็คถามฮาร์ท

             "ไม่รู้เหมือนกันวะ ว่าประโยคไหนที่ทำให้มันเป็นแบบนี้" ฮาร์ทดึงแก้วในมือผมออก "มึงตั้งสติหน่อย"

             "กะ..กู..ยางม่ายมาวซะหน่อย" ก็ไม่ได้เมาขนาดนั้นมั้ย ก็แค่เห็นภาพซ้อนๆขาเริ่มอ่อนแรงจนต้องลงไปนั่งบนพื้น

             "ใบว่านกลับหอกัน มึงเดี๋ยวพวกกูกลับก่อนแล้วกันนะพอดีว่านมันมากับกู ขอโทษด้วยละกัน ถ้าไอ้ว่านมันเมากว่านี้เดี๋ยวมันจะป่วนพวกมึงซะมากกว่า" ฮาร์ทพยายามพยุงผมขึ้น จริงๆผมก็พอมีสตินะไม่ได้เมาขนาดนั้นอะแต่ควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้มันโครตน่าโมโห

             "นายอยู่ต่อเถอะ ที่ฉันมาก็เพราะใบว่านเดี๋ยวฉันพากลับเอง"

             "นายรู้ที่อยู่หอใบว่านอยู่ใช่มั้ย"

             "อืม" เดี๋ยวมันจะไปรู้ได้ไงเล่า มันไม่เคยไปหอกูไอ้ฮาร์ทช่วยกูด้วยเซ่ะ ถึงจะพยายามพูดออกไปแต่ก็พูดไม่ออกอยู่ดี

             


               คนตัวเล็กนั่งอยู่หน้ารถบ่นอะไรพรึมพรำอยู่คนเดียวนานสองนานแถมยังจะหัวมาซบไหล่ผมไม่พอยังจะพยายามมาลวนลามผมอีกกว่าจะสงบได้ทำผมร้อนวูบวาบไปทั้งตัวทั้งๆที่รถก็เปิดแอร์อุณหภูมิปกติ

              "น่าจับมอมเหล้าบ่อยๆจริงๆนะเนี่ย" ผมมองหน้าเล็กๆด้วยความเอ็นดูแก้มแดงๆที่มาจากฤทธิ์ของแอลกอฮอลล์ยิ่งทำให้ดูน่าหลงใหลมากขึ้นไปอีก ไม่มีอะไรบรรยายมากไปว่ากว่าคำว่า "โครตน่ารัก"

              "ไย ? ไม่อาวไม่เล่นด้วยแล้ว เค้าง่วง" ปากเล็กๆขยับแล้วพูดอย่างงอแงทั้งๆที่ไม่ลืมตา

               ไม่ดิเว้ย กูเป็นผู้ชายนะเว้ย นี่พี่จานบินเสือสาวนะไม่รู้หรอ แต่ทำไมเราต้องมาหลงไอ้ใบว่านทันตะที่ดุแบบหมาอย่างนี้ด้วย สงสัยคงจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แน่ๆ ผมจะชอบเจ้านี่ไม่ได้หรอกนะเพราะถ้าผมชอบจริงๆผมคงจะทำตามในใบสัญญาที่ว่าจะปล่อยใบว่านไปแบบคนไม่รู้จักกันถ้าเป็นแบบนั้นผมคงจะทำไม่ได้

                 'ตือดึ๊ง !'

                เจ้าหมีชาน : พี่ว่าน หายไปไหนเนี่ย ? คิดถึงแล้ว ʕ♡˙ᴥ˙♡ʔ

                'ไลน์ไอ้ชานชานนิ'
              

TBC.

#จานบินใบว่าน



ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์นะคะ
อย่าลืมติดตามตอนต่อไปน้า <3
                                 

                  




          
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #135 WhispersUnicorn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 00:21
    ทำไมน่ารักขนาดนี้ จานบินการแสดงใช่มั้ย หึงปลอมใข่มั้ย55555555555 แซวๆ
    #135
    0
  2. #98 powder (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 18:19
    อ้าวชานชานมาไงนิ แต่เขิลจานบินสุดชอบเค้าก็บอกไป
    #98
    0
  3. #61 Je beemm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 21:52
    อ้าวววชานรู้จักกับพี่จินนิ่ ว่าแต่กันดั้มนี่ใครอ่ะ 55555
    #61
    0
  4. #35 mistergalaxy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 01:14
    ฮูยยยยยย ทำไมน่ารักงี้
    #35
    0
  5. #27 bewwwwwp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 00:32
    ไม่ค่อยจะหวงเลยอะหมาจานบิน เค้ารับโทสับคำแรกก็ถามกินข้าวยังละ ความละมุนเล็กๆนี้
    #27
    0
  6. #26 LetFly_Sky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 00:28
    อ้าว ยังไงคะยังไง ชานชาน5555
    #26
    0
  7. #25 hbortuan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 22:25
    แหม่ จานบินคะเป็นห่วงก็บอกว่าเป็นห่วงรุกแรงจริงๆพ่อคู้ณณณณณ แล้วหนูชานชานมาจากไหนอีกเนี่ยยยยยย
    #25
    0
  8. #24 Nawaroj Khantee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 20:49
    หมีชานมายังไงงง
    #24
    0
  9. #22 pinkypiez_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 12:47
    จานบินนี่ยังไงปากบอกไม่ชอบการกระทำใช่หมดเลยนะ ชานชานหนูมาจากไหนอีกละลูก ;_;
    #22
    0
  10. #21 JiNeul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 12:47
    งื้อออ ใบว่านน่ารักกกก แล้วหมีชายนี่มายังไงค่ะเนี่ยยยย
    #21
    0