iKON ϟ quack boys ㄨ「#จานบินใบว่าน」 « #BJIN ♡ »

ตอนที่ 2 : q u a c k - 1 ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 เม.ย. 59

T
B










            "ว่าน เลิกคลาสเย็นนี้จะไปไหนต่อรึเปล่า ว่าจะชวนไปซื้อหนังสือ" หญิงผู้มีเรือนผมสีน้ำตาลเทาลอน ที่นั่งข้างผมสะกิดไหล่ถามเสียงเบาเพราะข้างหน้ามีอาจารย์กำลังยืนสอนอยู่


           และด้วยสกิลของการเป็นนักศึกษาทันตะแพทย์ ตอนนี้พวกเราสามารถสื่อสารกันรู้เรื่องโดยการใช้หูฟังสิ่งที่คนอื่นพูดพร้อมตาหนึ่งคู่จ่ดจ่อตรงสไลด์และมือนั้นก็จดยิกๆ 


           "วันนี้คงไปไม่ได้หรอก ต้องไปคลินิกของหมออาทิตย์ที่อยู่แถวสี่แยกหลี่ถังอะดิ เราขับรถชนหมามาโครตซวย" 

           "ถึงว่าหน้าเป็นตูดลิงตั้งแต่เริ่มคลาสละ โห้ แล้วนี่พาหมาไปรักษาที่คลินิกหมออาทิตย์เลยหรอค่ารักษานี่แพงสุดๆเลยนะนั่น มีแต่พวกมีเงินทั้งนั้นแหละที่ไปใช้บริการกันอะ" 

           "พูดอย่างกับตัวเองไม่มีซะงั้นแหละหวานเย็น แต่ไอ้เจ้าของหมาไฮโซนั่นนะก็ดูน่ากลัวแถมโครตกวนตีนเราเลยอะ เรานี่แบบเซ็งมากเลย ไม่รู้จะหมดกี่หมื่นเนี่ย"

           "ไม่เห็นยากเลยว่าน สหายทางขวานั่นก็คุณมาร์คทายาทคนกลางของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แถบเอเชียตะวันออก และถัดไปก็เป็นคุณฮาร์ทลูกชายคนเล็กของธุรกิจโรงแรม 5 ดาว เชิญไถ่เงินพวกมันไปจ่ายสดงดผ่อนเลยค่ะ ขนหน้าแข้งพวกมันไม่ร่วงหรอก" หวานเย็นพาดพิงไปถึงเพื่อนสองคนที่กำลังจดจ่อกับการจดเล็กเชอร์หน้าห้องอยู่

           "หวานเย็นอย่ามาหาเรื่องให้พวกกูเสียตังเลย มึงนั่นแหละจ่ายให้ไอ้ว่านเลย เมื่อเช้ากูดูข่าวอยู่ป๊ามึงจะตีตลาดจีนด้วยงบ 7,000 ล้านอยู่เลย มึงก็รู้ว่าคนอย่างไอ้มาร์คกับกูนี่นะได้ค่าขนมมา 60000 ก็เปย์ผู้หญิงไป 50000 แล้วอะ เงินแดกแทบจะไม่มีอยู่ละ"

           "อย่ามาพาดพิงกู เพราะมึงนั่นแหละเอาใครไม่รู้มาให้กูแม่งเสียไปเหยียบแสนกับกระเป๋าโง่ๆโดนน้ำไม่กี่หยดแล้วยุ่ย ถ้าไม่เด็ดจริงกูไม่ให้หรอกนะ แต่คนนี้คนสุดท้ายละ พอละกูขออำลาวงการนี้ชั่วคราว กูจะตั้งใจเรียน"

           "เห็นมั้ยมึงก็เสียเงินเปย์ผู้หญิงอยู่ดี โอเคกูขอให้มึงตั้งใจเรียนสมพรปากและสามารถอำลาวงการให้ได้สมใจมึงละกันนะ มาจดสไลด์กันต่อดีกว่านะครับไอ้คุณมาร์ค จดครับจด" 

           "กูก็ไม่คิดจะไถเงินใครตั้งแต่แรกอยู่แล้วปะวะ แต่ช่างมันเหอะมันเป็นความผิดของกูเองที่ขับรถไปชนหมาไฮโซ" สุดท้ายบทสนทนาก็จบที่ผมอยู่ดีเพราะแต่ละคนก็ต้องเริ่มตั้งใจสิ่งที่อาจารย์สอนมากกว่าการคุยเรื่องสัพเพเหระเกี่ยวกับตัวของพวกเราเอง



           กว่าจะจบคลาสเกี่ยวกับชีวเคมีก็ปาไป 4 โมงเย็นแล้ว สงสัยอาจารย์อยากจะให้จดจนมือล็อคกันไปข้างหนึ่งเลยทีเดียว

           "วันนี้แกดูสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนะตั้งแต่ลืมของยันขับรถชนหมาเนี่ย รู้ว่าขยันแต่นอนบ้างก็ได้มั้งคะคุณว่าน" หวานเย็นมองหน้าผมแล้วเอามือมาทั้งสองมาดึงแก้มผมเล่น พร้อมเอาหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตาเป็นประกายนั่นยิ่งทำให้ผมหยุดจ้องเธอไม่ได้ 

            'ตึกตัก ตึกตัก' จังหวะหัวใจมันมักจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่หวานเย็นมาแตะเนื้อต้องตัวหรือเวลาเข้าใกล้ผมมากๆ

           "..."

           "ทำไมจ้องแบบนั้นเล่าหน้าฉันมีอะไรติดรึเปล่า"

           "ปะ..ป่าว เอามือออกไปเลย เจ็บเว้ย"

           "แหม่ อะไรของพวกมึงสองคนเนี่ยจีบกันอยู่หรือไงวะ ดูแก้มไอ้ว่านดิแดงเป็นลูกมะเขือเลย"
                
           "มะเขือพ่อมึงเดะ ไปไหนก็ไปปะพวกมึงสองคนเนี่ย"

           "หว๋าย เล่นพ่อขนาดนี้พวกผมไม่กวนเวลาจู๋จี๋ของลูกพี่หวานเย็นกับไอ้คุณว่านแล้วครับ บ้ายบาย"

           "ไปไหนก็ไปเลยไป ชิ่วๆ งั้นเรากลับแล้วนะแก"

           "อือ ขับรถกลับบ้านดีๆนะหวานเย็น ถึงบ้านแล้วก็รายงานตัวในกลุ่มด้วย"

           "ค่ะ คุณพ่อใบว่าน" หวานเย็นยิ้มพร้อมโบกมือลาแล้วก็เดินจากไป


           "นาย ใช่ใบว่านรึเปล่า" ผมหันไปตามแรงสะกิดที่ไหล่ พอหันไปมองเท่านั้นแหละเงยหน้าแทบไม่ทัน จำเป็นต้องสูงแล้วตัวยักษ์ขนาดนี้มั้ยแต่ที่แน่ๆเป็นผู้ชายหน้าตาดีในระดับนึงไม่ระดับนึงแล้วแหละหน้าตาดีมากเลยถ้าทุกคนเห็นเหมือนผมคงจะคิดเขาคือเดือนคณะใดซักคณะนึงในมหาลัยเลยก็ได้

           "อืม เราใบว่านแล้วนายเป็นใครหรอ" ผมยิ้มอย่างเป็นมิตรให้คนตัวสูงกว่า

           "ชื่อจูเน่นะ เรียกเน่ก็ได้เป็นคนไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอะไรทั้งนั้นออกแนวจะเป็นพิษภัยต่อโลกมนุษย์มากกว่า เราอยู่คณะนิเทศฯ" นั่นไงว่าแล้วหน้าตาไม่ธรรมดาแบบนี้ออร่าความนิเทศฯแผ่กระจายไปทั่วบริเวณนี้ไปพร้อมความกวนติ่งของเจ้าตัวด้วย

           "หือ เราว่านายเป็นสิ่งชีวิตที่ตลกแล้วนะจูเน่ ไม่ตลกธรรมดาด้วยนะตลกแบบหน้าตาดีด้วยอะ"

           "เราว่านายก็กวนตีนนะ กวนตีนแต่แม่งน่ารักอะ"

           "เห้ย น่ารักอะไรของนายเล่า แล้วตกลงมีธุระอะไรกับเราหรอ"

           "คือไอ้บินอะ มันให้เรามารับนายไปหามันเนื่องจากมันนอนเฝ้ามาโนชของมันอยู่ แต่เหตุผลจริงๆก็น่าจะเป็นความขี้เกียจของมันล้วนๆอะนะ" จูเน่พูดเสร็จแล้วเบ้ปากทันที นี่ก็หมั่นไส้ไอ้จานบินอะไรนั่นเหมือนกัน
                
           "อ๋า งั้นไปกันเถอะ"

           "อืม" เขาตอบผมมาเพียงพยางค์เดียว จากนั้นเพื่อนหน้าหล่อของไอ้จานบิน(ที่ผมแต่งชื่อใหม่ให้มันเอง)ที่นามว่าจูเน่ก็เดินนำหน้าผมไปยังรถเปิดประทุนของเจ้าตัว โอ้โห แค่รถก็กินขาดแล้วมั้ยเนี่ย Alfa Romeo 4c Spider สีแดงที่ผมอ้อนแม่ซื้อ(ถึงจะรู้ว่าแม่ไม่มีวันซื้อให้ก็เถอะ)ตั้งแต่มันเปิดตัวจนตอนนี้ทางค่ายได้เปิดตัวคันใหม่เป็นที่เรียบร้อย ผมก็ยังขับฮอนด้าซิตี้เหมือนเดิม 

           "คาดเข็มขัดด้วยนะ มีด่านอยู่ตรงแถวสี่แยกหลี่ถังอะ ขี้เกียจโทรหาพ่อ" พอขึ้นรถปั๊บจูเน่ก็เปลี่ยนน้ำเสียงในการพูดทันที เห้ย น่ากลัว  .___.

           "อือ" ถึงจะน่ากลัวก็ถือว่าเป็นบุญขอบก้นใบว่านที่ได้มานั่งรถ Alfa เปิดประทุนแบบนี้




           ไม่เป็นใบว่านใครละจะเข้าใจ หลังจากนั่งตัวเกร็งมาสุดทางแถมสวดมนต์ตลอดทาง ถ้าขับเร็วขนาดนี้ถึงไม่คาดเข็มขัดยังไงก็โดนจับอยู่ดีมั้ย โธ่ สรุปว่าน่ากลัวทั้งไอ้จานบินรวมถึงไอ้หน้าหล่อจูเน่นี่ด้วย และนี่ใครอีกละที่นั่งอยู่ข้างๆไอ้จานบิน

           "ไอ้บับ ไอ้บิน กูไปก่อนนะมีถ่ายแบบ" จูเน่เดินเข้ามาเพื่อบอกลาเพื่อนๆของตัวเองก่อนที่จะจากไป

           "เรียนอะไรหนักหนาคณะทันตะฯ รอจนต้องนอนเฝ้าหมาจนจะได้เฝ้าพระอินทร์จริงๆละเนี่ย" นี่จานบินมันรักหมามากไปรึเปล่าถึงได้เลียนแบบนิสัยการเห่าของมันมาด้วย

           "พูดหยั่งกับคณะตัวเองไม่เรียนหนักงั้นแหละ สรุปค่ารักษาเท่าไหร่เอาใบเสร็จมาดูซิ"

           "อะ !" ยื่นให้แบบธรรมดาไม่เป็นหรือไง
             
           "ไม่ได้สายตาสั้น ไม่ต้องมาจ่อหน้าขนาดนี้ก็ได้มั้ง" แล้วผมก็ดึงกระดาษออกจากมือของคนตรงหน้าที่ยิ้มอยู่มุมปาก

               
           '30,009.50 บาท '  50 สตางค์ก็เอาอยู่หรอวะเนี่ย แล้วหมาเป็นอะไรเท่าที่ดูก็แค่ขาหักไม่ใช่หรือไง

           "นี่นายไม่ได้เป็นพวกต้มตุ๋นแบบปล่อยหมาให้วิ่งมาชนรถแล้วกะมารีดไถเงินให้ขูดเนื้อขายไตกินเลยใช่มั้ย จะแพงอะไรเบอร์นี้หมานายขาฝังเพชรหรือไง"

           "จะบ้าหรอ ฉันจะให้มาโนชเพื่อนที่ฉันเห็นหน้าตั้งแต่แบเบาะวิ่งมาชนรถนายทำไมห๊ะ ! นายโดนหลอกมาทั้งชีวิตเลยหรอ ถึงได้คิดอะไรแบบนี้เนี่ย"

           "ถ้าไม่ใช่ก็ดีแล้วแต่ว่าเราขอผ่อนเดือนละ 2,500 ได้มั้ยอะ ระยะเวลา 1 ปี พอดีไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทองอะนะ" ผมก็พูดประชดไปอย่างนั้นจริงๆผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้จานบินที่ยืนอยู่ตรงหน้าเนี่ยจะรวยขนาดไหน

           "กูเห็นเถียงกันมานานละ แล้วเงินแค่ 30,000 บาทเองนะ ไม่ถึงครึ่งเงินค่าขนมมึงทั้งเดือนเลย มึงไม่เห็นต้องจำเป็นมาขูดเลือดขูดเนื้อเขาเลย แล้วมึงก็ใช้เขาให้เป็นประโยชน์ดีกว่า..." ในที่สุดคนที่ชื่อว่าบับ(?)ก็พูดขึ้นมาหลังจากที่มองหน้าพวกผมเถียงกันอยู่นานสองนาน 


           แต่เงิน 30,000 บาทไม่ถึงครึ่งหนึ่งของเงินค่าขนมของมัน โลกมันโหดร้ายสำหรับคนที่ต้องใช้เงิน 10,000 แบ่งเป็นค่าใช้จ่ายทุกอย่างเลยหรือไงนะ เออสรุปมันรวย...โครตรวยเลยแหละมั้ง ทั้งเพื่อนและตัวไอ้จานบินเองด้วย

           "ประโยชน์อะไรของพวกนาย" 

           "เรื่องที่มึงบ่นกับพวกกูเมื่อตอนบ่ายอะ ยังจำได้อยู่รึเปล่า หรือมึงคิดไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าที่มึงทำแบบนี้มึงต้องการใช้ใบว่านตั้งแต่เกิดเรื่องแล้วใช่มั้ย"

           "อืม มึงนี่รู้ใจกูจริงๆนะเนี่ย"

           "อะไร อย่ามองแบบนั้นสิ จะทำอะไรบอกกันหน่อยได้มั้ย สรุปพวกนายเป็นพวกต้มตุ๋นใช่มั้ยเนี่ย

           "ต้มตุ๋นบ้าอะไรเดี๋ยวโทรหาทนายฟ้องร้องซะเลย"

           "ใจเย็น ไอ้บิน นึกถึงผลประโยชน์หน่อย"

           "ถ้านายมีเงินสด 30,000 บาทจ่ายฉันภายใน3วันนี้ ฉันก็จะจบเรื่องอุบัติเหตุวันนี้และจะไม่มายุ่งวุ่นวายอะไรกับนายอีก แต่ถ้าไม่มีนายต้องเล่นละครตบตาป๊าฉัน นายต้องเล่นเป็นแฟนฉัน 1 เดือน ฉันแถมเงินสด 50,000 บาท พอครบกำหนดก็ทางใครทางมัน แถมนายได้เงินไปใช้เล่นด้วยนะ แฟร์ๆทั้งสองฝ่าย"

           "แล้วทำไมต้องเป็นฉันด้วยละ ไม่ไปหาพวกโฮสต์เอาละ"

           "ก็เพราะว่านายกำลังติดหนี้ฉัน 30,000 บาทไง และป๊าฉันไม่ได้โง่ที่จะไม่สืบประวัติแฟนของฉันนะ ถ้าป๊าฉันจับได้ก็มีแต่จับหมั้นทันทีที่จับได้ว่าฉันหลอกเลยแหละ"
                  
           "ยังไงนายก็จะให้เรายอมรับข้อเสนออยู่ดีใช่มั้ยเพราะว่านายรู้ว่ายังไงเราก็หาเงินสามหมื่นภายใน 3 วันไม่ได้หรอก แต่ว่าเราเป็นผู้ชายก็ไม่ได้เสียหายอะไรมาก งั้นเรามีข้อจำกัดที่ว่าห้ามสกินชิพเราเด็ดขาด"

  
"ตอนแรกไม่ได้คิดจะทำแต่พอตั้งข้อจำกัดแบบนี้ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่ายิ่งห้ามฉันก็เหมือนว่านายยิ่งยุฉันเลยนะ ใบว่าน"

                    



           หลังจากวันนั้นผมกับไอ้จานบินก็แยกย้ายกันกลับบ้านจานบินไปกับเพื่อนของเจ้าตัวที่ชื่อว่าบับและแน่นอนว่าชื่อของเขาไม่ได้มีแค่พยางค์เดียวเพราะไม่มีพ่อแม่คนไหนจะตั้งชื่อลูกที่มีความหมายในภาษาอังกฤษว่าควายหรอกมั้ง 

           แต่เรื่องของบับอะไรนี่ช่างมันเถอะเพราะวันนี้ครบกำหนดที่จะต้องมานั่งวางแผนกับไอ้จานบินเรื่องเป็นแฟนกำมะลออะไรของเขาประมาณบ่ายสอง และเป็นเรื่องที่โชคดีว่าวันนี้อาจารย์บอกจะยกคลาสบ่ายของวันนี้

                  Rrrrrrrrrrr
                  'หมาจานบิน'

           พอนึกถึงก็โทรมาทันที ตายยากชะมัด แต่ตอนนี้ 10 โมงอยู่เลยนี่โทรมาทำไมกัน

           (หกสิบ)
           
            "หกสิบอะไรของนาย"

           (ห้าโหลไง ฮาโหลว)

           "กวนตีน แล้วโทรมามีไร ชีวิตว่างหรอ ไหนว่ามีเรียนคลาสเช้า"

           (ใช่ว่างมาก พอดีอาจารย์ยกคลาสเช้าไปเรียนภาคบ่ายแทน ตอนนี้อยู่ร้านกาแฟแถวคณะมาเจรจากันดิ ต้องมาภายใน 30 นาทีนี้ด้วยนะ รับทราบทั่วกัน)

           "เฮ้ เดี๋ยวดิ..."

           (ตู้ด..ตู้ด..ตู้ด..)

           เกลียดมัน ผู้ชายอะไรวะเนี่ยกวนตีนไม่พอแม่งยังเอาแต่ใจตัวเองอีก แต่ยังไงเราก็ขัดคำสั่งมันไม่ได้อยู่ดี


           นี่แหละมั้งร้านกาแฟแถวคณะบริหารฯ อะไรจะเหมือนภัตตาคาร 5 ดาวเบอร์นี้ แล้วมาแถวคณะนี้ทีไรขนลุกทุกทีออร่าความไฮโซแผ่กระจายขนาดนี้ แต่ละคนที่เดินผ่านไปมาก็ไม่ธรรมดากันซักคนตั้งแต่หน้าตายันเครื่องประดับแบรนด์เนมเต็มตัว นี่นึกว่ามางานแฟชั่นวีคเปิดตัวสินค้าแบรนด์เนม

           พอเดินเข้าไปภายในร้านค่อนข้างกว้างและถูกตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นโทนขาวดำ บรรยากาศสบายๆเพราะออกแนวไพรเวทจัดโต๊ะห่างกันเป็นวาแถมคนน้อยมีเสียงดนตรีคลอเบาๆจึงทำให้มีคนมานั่งอ่านหนังสือจำนวนหนึ่งและคนที่อ่านหนังสืออยู่นั้น...

           "ฮาย มาแล้วหรอเกินมา 5 นาทีนะเนี่ยสงสัยต้องเพิ่มดอกเบี้ยซะหน่อย" โธ่ พอไอ้จานบินทักเท่านั้นเสียบรรยากาศหมด เขานั่งอยู่ตรงโต๊ะหน้าเคาท์เตอร์พร้อมกับสวมผ้ากันเปื้อนที่มีโลโก้ของร้าน(?) "รับอะไรดีครับคุณใบว่าน"

           "..." เป็นบาริสต้าของร้านงั้นหรอ พาร์ทไทม์ คำถามอยู่เต็มหัวแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป

           "จ้องแบบนี้รู้นะคิดอะไรอยู่ หล่ออะดิ๊ ไปคุยกันนอกร้านกันดีกว่า" 

           "หมาป่วยจนเพ้อเจ้อนะเรา" หล่อพ่องยังไม่ได้คิดเกี่ยวกับความดูดีที่ไอ้จานบินเป็นบาริสต้าของร้านเลยแม้แต่น้อย แต่ถ้าถามว่าดูดีมั้ยตอบเลยว่าดูดีโครตๆ ผมที่ถูกเซ็ทให้ตั้งขึ้นแบบไม่ใช่ซูเปอร์ไซย่ากับใบหน้าเกลี้ยงเกลาสันจมูกโด่งๆที่สามารถทิ่มหน้าลูกค้าได้พร้อมกับชุดนักศึกษาพอดีตัว ขายาวๆที่น่าตัดทิ้งนั่นอีก #บาริสต้าหล่อบอกต่อด้วย                  

           "เป็นหมอฟันดุขนาดนี้ คนไข้ไม่กลัวแล้วช็อคคาเตียงไปก่อนหรอ พูดเพราะๆดิ ชื่อก็น่ารักแล้วดุอย่างกับหมา" 
           "ก็พูดแบบนี้เฉพาะนายนั่นแหละ แล้วนี่จะเอายังไงต่อบอกงานมา"
           
           "อะ เอาไปอ่านแล้วเซ็นซะ" คนตรงหน้ายื่นกระดาษ A4 พร้อมลายมือไก่เขี่ยเต็มกระดาษ

           "สัญญาทางการเงินและข้อควรปฏิบัติงั้นหรอ นายเรียนหนักไปใช่มั้ยแบบนี้ก็พิมพ์ส่งมาในไลน์ก็ได้มั้ย ?"
                      
           "ฉันไม่มีไลน์นายตั้งแต่แรกไงใบว่าน นายจะปิดการแอดเพื่อนทางเบอร์ทำไมละไม่งั้นก็ไม่ต้องเสียเวลามาเจอกันหรอก"

           "นายก็โทรขอไอดีไลน์เราก็ได้นิ นายโง่หรอ"                     
                     
           "ก็ไม่นะ แค่อยากแกล้งคนอะ สนุกดี นั่งอ่านไปซะนะเซ็นเสร็จก็เอามาให้ที่หน้าเค้าท์เตอร์แล้วกันไปทำงานละ"

 ♡

           "เรียบร้อยแล้ว" พอผมอ่านแล้วแก้ไขตามที่ตัวเองคิดว่าถูกต้องเสร็จ พร้อมที่จะลุกเอาไปให้เจ้าของสัญญาแต่เขาดันเดินมาหาผมซะก่อนพร้อมแก้วน้ำในมือแล้วยื่นให้ผม "อะ ช็อคโกแลตเย็นชงเองกับมือไม่อร่อยให้ถีบ" 

           "บินเขาทำอร่อยมากนะหนู ลองชิมดูเขาเป็นบาริสต้าที่ใครๆก็รอลิ้มรสเครื่องดื่มจากเขาทั้งนั้นแต่วันนี้เขามาก่อนเวลาก็ไม่มีใครรู้หนูเลยได้ลิ้มลองแบบไม่ต้องรอคิวเลย" มีน้าคนหนึ่งเดินมาจากทางหลังร้านแล้วเดินมาพูดกับพวกผม

           "คุณน้าก็พูดเกินไปครับไม่ได้อร่อยขนาดนั้นหรอก" แหม่ ตะกี้ทำเป็นจะให้ถีบทีงี้อ่อนน้อมถ่อมตนนี่อยากถีบเพราะมันน่าหมั่นไส้นี่แหละ "จ้า ยังไงถ้าคุยกับเพื่อนเสร็จช่วยมาดูของหลังร้านหน่อยนะบิน" จากนั้นน้าเจ้าของร้านก็เดินจากไป




           "อะไรเนี่ย เขียนอะไรเต็มกระดาษ" ไอ้จานบินยืนทำหน้าเหวอทันทีที่ก้มหน้าอ่านกระดาษ จังหวะนี้แหละต้องรีบหนีไปให้เร็วที่สุดก่อนที่ไอ้บาริสต้าหน้าหล่อนี่จะวีนแตก

           "สัญญาก็ตามนั้นแหละนะ อื้ม ช็อคโกแลตเย็นนี่อร่อยจังแต่อยู่ไกลคณะไปหน่อยนะเนี่ย แก้วละเท่าไหร่นะ 90 บาทใช่มั้ย งั้นเราถือว่าเป็นค่าน้ำมันที่ต้องถ่อมาที่นี่นะ ไว้เจอกันนะลืมไปว่ามีนัดทำรายงานตอนเที่ยง" พูดรัวแบบไม่ทันได้หายใจ และรีบสาวเท้าก้าวสุดความยาวขาเพื่อที่จะเดินออกมาจากร้านให้เร็วที่สุด แต่ทว่า...
                        
           'หมับ' ผมโดนจานบินคว้าข้อมือซะก่อน
                        
           "ขาสั้นๆแบบนี้ต่อให้วิ่งก็หนีฉันไม่รอดหรอกนะ"  เขาดึงตัวผมเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นโคโรญจน์อ่อนๆแล้วยังโน้มตัวเข้ามาใกล้จนจมูกโด่งๆนั่นจะทิ่มหน้าผมอยู่แล้ว "อย่าลืมมอร์นิ่งคิสซิครับ ใบว่าน"

           "จุ๊บ ! " ริมฝีปากอมชมพูนั่นทาบลงปากของผมแล้วถูกผละออกทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว

           "ไอ้หมาจานบิน !" ผมตะโกนใส่หน้ามันแต่เจ้าตัวกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรกลับหัวเราะออกมาซะงั้น

           "ไม่คิดว่าหน้าเหวอจะน่ารักขนาดนี้นะเนี่ย ตั้งใจทำรายงานนะครับ ไปทำงานต่อละ" การบอกลาธรรมดาคงไม่ใช่สไตล์มัน จำเป็นต้องโบกส่งจูบให้มั้ย ฮือ ชาติที่แล้วไปก่อกรรมเวรอันใดไว้ก็อโหสิให้ลูกเถิดทำไมต้องมาเจอคนแบบนี้ในชีวิตด้วย ลูกช้างเป็นผู้ชายแมนๆนะ


TBC.

#จานบินใบว่าน



- - - - - - - - - - - - - - - -
 แนะนำตัวละคร     
หวานเย็น - (เมจยุนฮยอง ผญ)
ฮาร์ท - (เมจฮงซอก ผช)
มาร์ค - (เมจมาร์คต้วน ผช)
- - - - - - - - - - - - - - - -

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และทุกเฟบนะคะ
มาทักทายกันได้ที่แท็กและ 
@qallent

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #154 iaaooa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 23:39
    นึกไม่ออกเลยใครฮาร์ทใครหวานเย็น ต้องมาดูอิมเมจที่ไรท์บอก555555555 ตอนฮันบินแกล้งว่านน่ารักมากกกกกกกกก
    #154
    0
  2. #97 powder (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 18:00
    ค่ดน่ารักเลยยยยยฮือไม่อยากให้หมดสัญญาเลยอ่ะ
    #97
    0
  3. #60 Je beemm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 21:29
    เป็นใบสัญญาที่มุ้งมิ้งมากค่ะ 555555 ชอบ ตานปล้ววพี่ยุนเป็นผญ.
    #60
    0
  4. #37 พาสสะเทล พีอาร์. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 03:55
    เกลียดอิบิน555 แล้วตะไมว่านเขียนพ่องเต็มสัญญาเลยอ่ะค้ะ555
    #37
    0
  5. #34 mistergalaxy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 01:03
    จานบินนนทำดีข่าเอาไปเต็มล้าน ปล.อ่านความรวยแล้วอิจอ่ะคนเรา ใช้เงินเหมือนแคะขี้มูกเล่น อยากมีบ้าง(มีจานบินเป็งสะมี)
    #34
    0
  6. #20 LetFly_Sky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 01:43
    โอ้ย เขิน ????
    #20
    0
  7. #19 bewwwwwp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 23:39
    โอ้วยยยจานบินนนคุณหนูเอาแต่ใจ ฉวยโอกาสลูกว่านชั้นนนนนน ชอบอะไรท์กำลังน่ารักกำลังฟินเลย พ่อแง่แม่งอนดี ชอบๆๆๆ เชียร์หนูว่านให้รอดพ้นไม่ตกเป็นของจานบินก่อนนะลูก อิอิอิอิ
    #19
    0
  8. #18 hbortuan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 19:59
    จานบินเค้าปากไม่ตรงกับใจรึป่าวคะ ลวนลามใบว่านได้ไงด้วยตีเลยนิ เดี๋ยวนะ น้ำหวานว่าที่คู่หมั้นรึเปล่าเนี่ย????????
    #18
    0
  9. #16 ออกัสจังง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 17:57
    จานบินกับใบว่านตะไมน่ารักเยี่ยงนี้;----;
    #16
    0
  10. #15 kimmild (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 15:32
    แหนะ ฮันบิน ไปจุ้บปากเค้าไปบอกว่าน่ารักแบบนั้นบ่อยๆเดี๋ยวก็หวั่นไหวก่อน1เดือนหรอก
    #15
    0
  11. #14 pinkypiez_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 14:14
    กรี๊ดดดดด ทำไมมันดีงามแบบนี้ตอนนี้ทั้งจานบินใบว่านกัดกันแบบสูสีมาก แต่ดูแล้วคุณใบว่านแพ้ให้คุณจานบินแน่ๆค่ะงานนี้ แชปนี้เรายกให้จูเน่ชนะเริศค่ะเท่ฝุดดดดด
    #14
    0
  12. #13 96x94_98 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 13:30
    โอ้ยยยน่ารักอะะะน่ารักมากกกน่ารักอะไรเบอร์นี้ มีใบเซ็นประกอบด้วยแฮะ ชอบๆๆๆ
    #13
    0
  13. #12 mayoona (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 13:28
    กร๊าซ ต้องจุ้บมอร์นิ่งคิสด้วยรึคะ ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงใช่มั้ยจานบิน555555555
    #12
    0