the next damn (마크 옆집) - jark #ไอ้จั๋นข้างบ้าน ; GOT7

ตอนที่ 3 : 2회 - แอปเปิ้ลแจ็คของใคร ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ม.ค. 59

O W E N TM.




"พี่ลู่หานล่ะครับ ?" พอมาถึงหน้าโรงยิมไอ่คนตรงหน้าก็ถามผมทันที ทำไมมันไม่หยุดพูดบ้างวะนี่อยากลักพาตัวไปฆ่า



"เขาก็ต้องกลับบ้านก่อนช่องสิ" ผมตอบส่งๆโดยไม่มองหน้าคนที่ถามแถมสาวเท้าเดินหน้าไม่สนใจคนข้างหลังเลย



แต่เมื่อล้วงมือจะเอาพาวเวอร์แบงค์มาชาร์จโทรศัพท์ก็ไม่พบสิ่งสำคัญที่ควรจะมี...



"เดี๋ยวนะ ไอ้จั๋นกูลืมเอากุญแจบ้านมา !"



"อ่าว งั้นให้เค้าอยู่เป็นเพื่อนก่อนมั้ย ?" คนข้างหลังรีบถามต่อทันที
 


"เออดิ ขอโทรหาป๊าม๊าแปป" ผมรีบเสียบสายชาร์จเข้ากับตัวเครื่องและพาวเวอร์แบงค์ทันที



ชิบหาย ไอ่ลู่มันใช้ไปหมดแล้วนี่หว่า



"มึงกูยืมพาวเวอร์แบงค์หน่อย"



"ไม่มีง่า เอาโทรศัพท์เค้าไปโทรก่อนก็ได้นะ" ว่าเสร็จมันก็ยื่นโทรศัพท์เคสม้าของมันนั่นแหละให้ผม



ผมรีบกดเบอร์แล้วโทรหามะม๊าทันที



"มะม๊า ตอนนี้มีใครอยู่บ้านมั้ย ?"



(ทำไมจะทำอะไรอีก)



"ไม่ใช่อย่างนั้นมาร์คลืมเอากุญแจบ้านมา ม๊าได้ซ่อนกุญแจสำรองอะไรไว้บ้างเปล่า"



(ตลกล่ะ อยู่มาสิบกว่าปีเคยเห็นฉันซ่อนกุญแจสำรองหรือไง ไม่มี รอไปก่อนเดี๋ยว 6.30 ก็กลับบ้านแล้ว)



"ม๊าอ่ะ ม๊าเดี๋ยวดิอย่าเพิ่งวาง" ไม่ทันที่จะพูดต่อปลายสายก็ถูกตัดไปทันที แน่นอนว่าคงจะยุ่งกับอะไรบางอย่างอยู่


ไม่ละความพยายามที่จะโทรหาเพื่อนรักถึงแม้มันจะไม่รับสายคนแปลกหน้าก็เหอะ



"ไอ่ลู่รับโทรศัพท์สิวะ แม่งอย่าเพิ่งกลับบ้านนะ อย่าเพิ่งกลับนะ" ผมบ่นพรึมพรำกับโทรศัพท์ที่แนบอยู่ข้างหู



"..." เจ้าของโทรศัพท์จ้องผมเงียบๆและเหมือนจะลุ้นไปพร้อมผมเช่นกัน


(เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อ..) มันกดวางสายแสดงว่าน่าจะกลับคอนโดไปแล้ว


"อ่ะ มันไม่รับอยู่ดี" ผมใช้มือยีผมอย่างหงุดหงิดเล็กน้อยอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจเลยเว้ย



"เอินนูน่าไปอยู่บ้านเค้าก่อนมั้ย?" พอไอ่จั๋นรับโทรศัพท์ก็พูดต่อทันที



"ไม่เว้ย!" แน่นอนอยู่แล้วที่คนอย่างมาร์คจะปฏิเสธ จะบ้าหรอให้ไปอยู่กับไอ่จั๋นเนี่ยนะไมเกรนแดกหัวทันที



"มายโพนี่เค้าไม่กัดหรอกนะไม่ต้องกลัว" ยัง...ยังไม่รู้ตัวอีก



"กูกลัวมึงนี่แหละ" เครียดเว้ยจะไปอยู่ไหนดีเบอร์โทรที่จำได้ในตอนนี้ก็มีแค่ม๊าป๊าและไอ่ลู่หานนี่แหละเว้ย



"เอินนูน่าตรงนั้นมีอะไรหรอ ทำไมรถจอดเยอะจังคนก็เยอะด้วย" ไอ่จั๋นชี้เหมือนเด็กน้อยแล้วทำหน้าอยากรู้อยากเห็น



"เออหวะ ไปตลาดนัดกันมึงยังไม่เคยไปหนิ เวลามึงหิวมึงก็เดินไปได้นะมันมีทุกวันพุธ" ใช่มันคือตลาดนัดมีกิจกรรมฆ่าเวลาแล้วหละ



"ไปสิไป"


หมับ! 


ไอ่จั๋นคว้ามือผมไปจับไว้แล้วดึงไปตามมือที่อยู่นำหน้าผม



"ทำไมต้องจับมือ ปล่อยเลย"



"เอินนูน่ามือนิ่มอ่ะไม่ปล่อยได้มั้ย มันคือสัมผัสระหว่างแอปเปิ้ลแจ็คกับจั๋นไง"



"ตลก เดี๋ยวกูตบ ปล่อยเลย แล้วรีบเดินด้วยจะพาไปกินของขึ้นชื่อเดี๋ยวมันจะหมดนะ" ผมพูดแล้วสะบัดมือไอ่จั๋นหนวดหมึกออกแล้วสาวเท้านำหน้าทันที



"รับทราบครับเอินนูน่า" 







"นี่ของขึ้นชื่อกูภูมิใจนำเสนอแม่งอร่อยมาก ไม่มีร้านไหนอร่อยเท่าร้านนี้เลยต้องลอง"



"อู้วววว เจ้ารถด่วนน่ากินมากเลย" เจ้าตัวทำหน้าตื่นเต้นกับเจ้ารถด่วนข้างหน้าทำไมไอ่จั๋นอยู่กับอะไรทุกอย่างแม่งดูมุ้งมิ้ง



"เอาสองถ้วยครับน้า"



"น้องมาร์คหายหน้าหายตาไปนานเลยนะ" น้าเจ้าของร้านทักทายผม



"ช่วงก่อนป๊ากักบริเวณครับอดกินรถด่วนเลยครับ"



"เวลาเอินนู่น่าพูดเพราะแล้วโครตน่ารักเลย" พูดอะไรของมึงไม่น่ารักเว้ยกูซังนัมจา



"นี่มากับแฟนหรอน้องมาร์ค" ลุงที่ทอดเจ้ารถด่วนหันมาถามผม



"เอ่อ ไม่ใช่ครับมาร์คไม่เอาเด็กมาเป็นแฟนหรอกครับ ยิ่งแบบนี้นี่มาร์คเซย์โนเลย ประเด็นคือมาร์คเป็นผู้ชายแมนๆนะครับ" แล้วผมก็ยื่นแบงค์ยี่สิบสองใบให้น้าหลังรับถ้วยเจ้ารถด่วนมาอยู่ในมือ



"โหยแมนตรงไหนออกจะน่ารัก งืม...อร่อย เค็มๆมันๆเหมือนเฟรนช์ฟรายด์เลยอ่ะ" คนข้างๆที่รับถ้วยรถด่วนก็รีบหยิบมากินต่อเรื่อยๆทันที



"เออมึงมาเป็นเชียร์ลีดเดอร์ให้พวกกูได้มั้ยวะ" ผมไม่ลืมที่จะถามสิ่งที่ยองแจกับจุ๋มฝากเอาไว้



"โหย จั๋นไม่เคยทำอะ ไม่เอาอะอายผู้ชายที่ไหนเค้าเต้นกัน"



"ไอ่ลู่ไงแมนจะตาย ปีนี้มันก็เป็นนะเว้ยมันดูแลมึงดีแน่นอน"



"ไม่เอาอ่ะ ถ้าเอินนูน่าเป็นเค้าก็จะเป็น" ดูมันคิดดิจะให้มาร์คไปเต้นนี่วิถีคนแมนกีฬาสีก็ต้องแข่งกีฬาพื้นบ้านครับ ตีล้อ วิ่งกระสอบทราย



"ตลกหน้าอย่างกูแมนจะตายเป็นลงเป็นลีดอะไร" ผมตอบมันไป 



แต่แล้วเหมือนโชคชะลิขิตให้ผมเหลือบไปเห็นไอ่ม้าโพนี่สุดที่รักของไอ่จั๋น โฮ๊ะ มีของล่อเด็กแล้ว



"นั่นร้านของเล่น มีอิม้าโพนี่ของมึงด้วยหนิ เดี๋ยวกูซื้อให้ถ้ามึงเป็น" ผมชี้ไปที่ร้านขายของเล่นนำเข้าที่มีไอ่ม้าโพนี่วางเต็มไปหมดให้ไอ่จั๋นดู



"ว้าว แต่ว่าจั๋นมีหมดแล้วนะ งั้นเอางี้พี่เอินห้อยคู่กับจั๋นได้มั้ยไอ่พวงกุญแจนั่นหนะ ต้องห้อยทุกวันเลยนะห้ามถอด" เชี่ยไรกูก็ตุ๊ดดิงี้ห้อยอิโพนี่ไปโรงเรียนเนี่ย



แต่เพื่อพี่โบรา ร้านเหล้า กูต้องทำได้แค่ห้อยไปหนึ่งเดือนเองกลัวเชี่ยไร มึงต้องสตรองนะมาร์ค *บอกตัวเองในใจ*



"โอเคกูยอมก็ได้แต่มึงต้องเป็นลีดและห้ามเปลี่ยนใจทีหลังด้วยโอเคมั้ย" 



"สํญญาเลย" มันยื่นนิ้วก้อยเพื่อจะมาเกี่ยวกับนิ้วของผม



ไม่เว้ย...ไม่ทันล่ะ มันเอามาเกี่ยวเรียบร้อยทั้งๆที่ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย






สิบเก้านาฬิกาสิบเอ็ดนาที


หน้าบ้านของมาร์คคนแมน(ว่าที่)แฟนของจั๋น



"โอ่ยกว่าจะมาถึง ดีล่ะที่ป๊าม๊ามาถึงบ้านแล้วถ้ามานั่งรอนี่ยุงกัดจนเป็นไข้เลือดออกแน่ยุงแม่งออกล่าเหยื่อสุดช่วงนี้"



"อือปวดขาอ่ะ ปวดหลังหรอเอินนูน่าเดินหลังคร่อมเชียว"



"อ่อพอดีวันนี้ครูแม่งนัดส่งสมุดหลายวิชาก็อย่างที่เห็นนี่แหละกูโครตคิดผิดที่มาอยู่สายวิทย์" ผมบ่นให้มันฟังจริงๆไอ่จั๋นมันก็ไม่แย่ขนาดนั้นมั้งนะ(?)



"นี่ก็มีการบ้านนิราดๆก็ไม่รู้แต่ช่างเหอะค่อยให้งุนงินเพื่อนเจี๊ยบช่วยทีหลัง งั้นเข้าบ้านดีดีนะเอินนูน่า ห้ามดึงน้องแอปเปิ้ลแจ็คออกนะ" มีการชี้นิ้วสั่งด้วยนะ เออกูยอม



"มึงนั่นแหละอย่ามัวแต่พูดกับไอ่แมงที่ห้อยกระเป๋ามึงแล้วตกท่อหน้าบ้านล่ะกัน" แล้วผมก็เดินเข้าบ้านเลยไม่สนใจว่ามันจะโบกมือทำหน้าบ๊องแบ๊วหรือจะตกท่อหน้าบ้านแบบที่ผมเพิ่งพูดไปเรียบร้อย



พอเดินเข้าบ้านมาก็เห็นป๊านั่งจิบโอเลี้ยงมั้ง พร้อมกดรีโมทเพิ่มเสียงกับเอมวีเพลง Like OOH-AHH ของสาววง TWICE อีกอย่างพ่ป๊าเป็นเมนน้องจื่อวีคนน่ารัก 



단 한번도 느껴본 적 없는 걸 알게 해주는 
ฉันกำลังรอใครสักคน ที่ทำให้ฉันมีความรู้สึกอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
(사람 기다리고 있는 걸)
(นั่นแหละคนที่ฉันเฝ้ารอ)
얼마가 돼도 기다리고 싶어
ฉันจะรอไม่ว่านานเท่าไหร่
I just wanna fall in love
ฉันแค่อยากตกหลุมรักน่ะ



"น้องมาร์คกลับมาแล้วหรอลูกขอโทษที่ต้องให้รอนะ ป๊ากลัวน้องมาร์คโดนชายฉกรรจ์ฉุดมากเลยรีบกลับมาเลยเนี่ย"



"ป๊าเวอร์หน่ามาร์คหน่ะแมนอยู่แล้ว นักเลงแก็งค์ไหนก็ต้องผ่ายแพ้กับหมัดของน้องมาร์ค"


( คนเป็นพ่อส่ายหัวกับลูกชายที่ทำตัวซ่าแถมขี้โม้ว่าตัวเองแมนทั้งทั้งที่เวลามีเรื่องนั่นหน่ะพวกนักเลงที่ว่าเค้าก็คิดว่ามาร์คหน่ะเป็นทอม )



"โอเคชาร์จแบตได้ซักที"



เฮ้อ โชคดีที่วันนี้ไม่มีการบ้าน ขอไปอาบน้ำให้หายเหนียวตัวหน่อยเถอะ ผมขยับไทด์ลงนิดหน่อยแล้วค่อยค่อยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตจากบนลงล่างจนถึงเม็ดสุดท้าย



 วื้ด วื้ด ! 



เชี่ยไรอีกเนี่ยคนกำลังมีอารมณ์เซ็กซี่อวดซิกแพ็คสาวหน้ากระจกอยู่เนี่ย ผมเลยเดินไปดูโทรศัพท์ที่เพิ่งถูกเสียบแบตตอนเดินเข้ามาในห้อง


จั๋นอินเดอะโพนี่วิลล์ : พี่เอินถอดเสื้อก็ปิดผ้าม่านหน่อยสิเค้าเห็นนะ (=, ,= )


จั๋นอินเดอะโพนี่วิลล์ : *สติ๊กเกอร์แอปเปิ้ลแจ็ค*


จั๋นอินเดอะโพนี่วิลล์ : *แนบรูปเอินถอดเสื้อแบบซูมขั้นmax*




ไอ้เชี่ยจั๋น มึงมันชั่วมึงมันไว้ใจไม่ได้กูขอถอนคำพูดว่ามึงเป็นคนดี มึงลวนลามกูทางสายตา 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #15 Galaxy_HaiLang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 00:00
    จั๋นเป็นคนไสยไสย 5555555
    #15
    0
  2. #13 รักอี้ขยี้เอิน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 10:02
    โอ๊ะๆๆโอ๊ยยยยย~ น้องจั๋นเนียนตลอดเลยน้าาา~ ขอดูมั่งดิรูปซูมขั้นแม็กซ์อ่ะ *ยิ้มเจ้าเล่ห์* ีของดีก็ต้องแบ่งกัน อย่าเก็บใส่แกลอรี่ไว้ดูคนเดียว 55555+
    #13
    0
  3. #12 ˊˊCHICIM (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 01:07
    555555555555 จั๋นไม่ฉลาดเลย
    บอกทำไม เดี๋ยวอดดูอีกหรอก
    #12
    0