the next damn (마크 옆집) - jark #ไอ้จั๋นข้างบ้าน ; GOT7

ตอนที่ 1 : start - 시작

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ม.ค. 59

O W E N TM.












"มาร์คจ๋า" เสียงหวานของคนคุ้นเคยมาตั้งแต่ยังไม่เกิดเรียกร่างที่นอนอยู่ในสภาพที่นอนอยู่บนพื้นขาข้างนึงพาดอยู่บนเตียง



"..." ไม่อยากตอบรับอะไรทั้งนั้นเพราะไม่อยากตื่น แต่ก็แอบลืมตาขึ้นมานิดนึงเหลือบดูเวลา



หกโมงครึ่ง ตื่นเจ็ดโมงก็ทันเถอะ 



' พลั่ก ! '  เสียงของแรงกระแทกอะไรบางอย่าง 



จะเสียงอะไรอีกหล่ะ หมอนข้างกล้วยหอมจอมซนสุดที่รักที่มีมาร์คคนนี้นอนกอดทั้งคืนโดยม๊าดึงออกมาจากอ้อมแขนแล้วฟาดลงไปตรงขาที่พาดอยู่บนเตียงเต็มแรง 



"จะนอนกินบ้านกินเมืองอีกนานมั้ยจ๊ะลูกรัก" เสียงของคนเป็นแม่ที่ยืนจ้องแล้วพูดด้วยการกัดฟันนิดๆ



"มาร์คจาฟ้องป๊าว่าม๊าตีมาร์ค..." พูดทั้งที่ยังไม่ได้ลืมตาและพยายามกลิ้งขึ้นเตียงอีกครั้ง



ทำไมผมถึงพูดออกไปอย่างนั้นหน่ะหรอ นี่ใคร นายอภิวิชญ์ ต้วน เป็นคนที่ป๊ารักและหวงสุดหวงยิ่งกว่าลูกสาวของป้าข้างบ้านอีกแหน่ะ ผมยังมีชื่อจีนนะ อี้เอิน ต้วน ใช่ครับผมมีเชื้อสายจีน แต่เขียนจีนไม่เป็นอยู่ดีเพราะฉะนั้นเลยมีคนว่าผมว่ากากตลอดโดยเฉพาะไอ่เพื่อนสนิทผมที่นอนอยู่เตียงของผม




อภิวิชญ์ แปลว่า ผู้รู้แจ้งอย่างยิ่ง แน่นอนว่ามาร์คต้วนคนนี้ฉลาดแน่นอน




"ไม่ได้แกต้องตื่น ! ลู่หานจ๋าตื่นได้แล้วจ๊ะ" ความลำเอียงนี้คือคนที่เพิ่งเอาหมอนข้างฟาดผมไป แค่ไปเขย่าแขนของไอ่คนที่นอนอยู่บนเตียง



"ม๊าลำเอียง มาร์คตื่นก็ได้ เชอะ" 



"ใช่ไงแกควรจะตื่นตั้งนานแล้ว แกยังต้องรับผิดชอบน้องที่เพิ่งย้ายมาข้างบ้านนะ" พูดถึงไอ่น้องข้างบ้านที่ย้ายมาใหม่ คือม๊าพูดตอนกินข้าวล่ะ ผมก็ไม่เห็นดีเห็นงามอะไรหรอกเพราะปกติผมไม่คุยกับคนแปลกหน้าและไม่อยากจะยุ่งด้วย  ยิ่งเป็นเด็กคือ..ละไว้ในฐานที่เข้าใจล่ะกัน



"โอ้ยม๊า มาร์คบอกแล้วไงว่าแค่ตัวมาร์คเองก็จะเอาตัวไม่รอดอยู่ล่ะ นี่อะไรให้มารับผิดชอบไอ่สั้น เอ้ย แจ็คจั๋นอะไรนั่นหน่ะ มาร์คไม่ทำ !"



"แต่คุณโซเฟียเค้าช่วยธุรกิจพ่อเราหลายอย่างในจีนเลยนะมาร์ค ม๊าขอแค่นี้ไม่หรือไง ตั้งแต่มาร์คเกิดมา..."



"ม๊าพอเลยอย่าเพิ่งดราม่าเด่ะ ก็ได้มาร์คมีข้อแลกเปลี่ยน ม๊าต้องคืนบัตรดำของมาร์ค"



"แค่นี้สบายมาก"



"อีกอย่างนะม๊า ช่วยขอป๊าให้มาร์คไปอยู่คอนโดกับไอ่ลู่ได้รึปะ-" ไม่ทันที่ผมจะพูดจบประโยคคนเป็นแม่ก็เถียงสวนมาทันที



"แกจะบ้าหรอแค่บ้านอยู่ใกล้โรงเรียนขนาดนี้ฉันยังโดนเรียกไปห้องปกครอง อีกอย่างนะ ถ้าป๊าแกยอมให้แกออกไปอยู่ข้างนอกนะฉันจะให้เงินสดแกอีก1แสนบาทพร้อมที่ดินอีก2ไร่เลย  ป๊าแกหวงแกยิ่งกว่าอะไรแกไม่รู้หรอ" มาร์คก็แค่อยากหนีการรับผิดชอบเด็กข้างบ้านและอยากอยู่และเที่ยวกลางคืนกับไอ่ลู่หานบ้างเท่านั้นเอง



"ม๊าใจเย็นๆก่อนนะครับ เดี๋ยวผมช่วยมาร์คดูแลน้องข้างบ้านด้วยล่ะกัน ไอ่มาร์คไปอาบน้ำกันเถอะ" ไอ่คนที่นอนฟังเงียบๆอยู่นานก็ได้พูดแทรกขึ้นมา ให้ผมกับม๊า คาล์มดาวน์อารมณ์ลงหน่อยเพราะกลัวป๊าจะได้ยินด้วยแหละมั้ง



เพราะในตอนนี้ไม่มีใครรู้ใจผมเท่าไอ่ลู่หานเพื่อนที่คบมาตั้งแต่อนุบาลสองของผมอีกแล้ว


แต่ทุกคนครับผมไม่ได้อาบน้ำกับมันอย่างที่คิดนะ คนละห้องนะมันมิได้บัดสีบัดเถลิงขนาดนั้น ;3;



"น้องมาร์คลงมาทานข้าวเร็วลูก นี่ล็อบเตอร์ที่ลูกชอบป๊าตื่นมาย่างตั้งแต่ตีห้าเลยนะ" ผมที่กำลังเดินผูกไทด์ลงบันไดแล้วมองลอบเตอร์ตามที่คนนั่งหัวโต๊ะชี้โดยมีม๊าคนเดิมเพิ่มเติมคือสงบนิ่งมากขึ้นนั่งอยู่ข้างป๊า



"ครับป๊า วันนี้น้องมาร์คตื่นเช้ามากินล็อบสเตอร์ที่ป๊าทำเลยน้า" ผมนั่งข้างป๊าและอ้อนป๊าเหมือนที่ทำอยู่ทุกวัน



จากนั้นผมกับไอ่ลู่ห่านก็ละเลงเนื้อล็อบสเตอร์เข้าปากแบบไม่ให้เหลือซากนี่แหละวิถีคนแมนกินเพื่ออยู่ครับ



"น้องมาร์คครับ ต้องดูแลน้องเจียเอ๋อดีๆนะครับ แม่ของเจียเอ๋อช่วยป๊ามาเยอะมากเลย"



"แต่ป๊า..." พอผมจะพูดต่อลู่ห่านที่นั่งดื่มนมอยู่ข้างๆ ก็กระตุกชายเสื้อเตือนผมซะก่อน



"มาร์คตอนนี้ 7.30 แล้วนะไปกันเถอะ วันนี้อาจารย์สมศรีเป็นเวรประตูด้วยถ้ามาร์คไม่รีบไปสงสัยป้าแกจัดหนักแกแน่เลยหวะ" ลู่ห่านพูดต่อ



"งั้นม๊าป๊ามาร์คไปล่ะนะ แล้วเด็กนั่นอยู่ไหนอ่ะ ?"  พอพูดเสร็จผมเหลือบไปมองไอ่ลู่ห่านทีนึงมันทำหน้าประมาณว่าไหนมึงไม่สนใจไงจะถามหาทำไม



"คงรออยู่หน้าบ้านแล้วหล่ะ ม๊าบอกให้น้าเขาให้พาน้องมารอที่หน้าบ้านเราประมาณ 7.20   แล้วหล่ะ"



"อ่อโอเค หวัดดีฮะป๊า หวัดดีครับม๊า" ผมกับไอ่ลู่ไหว้ลาป๊ากับม๊าเป็นมารยาทก่อนเดินออกจากบ้าน ไม่ลืมที่เดินอ้อมไปใกล้ม๊าและแบมือขอบัตรดำก่อนออกไป



ผมเดินออกมาก็เจอเด็กคนหนึ่งที่ตัวไม่ได้สูงห่างจากผมมากเท่าไหร่ที่ยืนอยู่หน้าบ้านพร้อมกับแม่ของเขา




"สวัสดีครับน้าโซเฟียและ.."




"แจ็คสันเรียกจั๋นก็ได้ฮะ" พอมันหันมาเท่านั้นแหละ อิเหี้ย นั่นคืออะไรเต็มอ้อมแขนนั่นหน่ะ ตุ๊กตาม้ายูนิคอร์นหลากสี (?) เชี่ยคือกูกลัว โตเป็นหนุ่มแล้วยังจะเล่นตุ๊กตาประเด็นมึงเป็นผู้ชายไฃโว้ย มันไม่ใช่วิถีคนแมนเค้าทำกัน



"พี่ชื่อมาร์ค นี่ลู่หาน" ผมพูดแล้วชี้ไปหาคนข้างๆ



"น้องอี้เอินน้าฝากดูแลน้องหน่อยนะลูกน้องเพิ่งไปพักตัวจากการแข่งฟันดาบที่เกาหลีมาอาจจะติดพูดเกาหลีหน่อยนะ ขอโทษที่ต้องรบกวนนะจ๊ะอี้เอิน"



"อ่อไม่เป็นไรครับ มีไอ่ลู่หานดีกรีเด็กแลกเปลี่ยนเกาหลีทั้งคนไม่ต้องเป็นห่วงครับ"



"ไปกันเถอะจ๊ะเดี๋ยวจะเข้าโรงเรียนสายนะเด็กๆ" 



"อ่ะม๊าฝากน้องพิงกี้พายและน้องเรนโบว์แดชไว้ก่อนนะเพราะวันนี้จั๋นเอาแอปเปิ้ลแจ็คไปแล้ว" ไอ่จั๋นอะไรนั่นมันก็ยื่นไอ่ม้าหลากสีพวกนั้นคืนให้น้าโซเฟียแล้วเอาแอปเปิ้ลแจ็คเถือกนั้นมาห้อยกระเป๋าแทน



"งั้นผมไปแล้วนะครับ สวัสดีครับ" ทุกคนยกมือไหว้พร้อมกัน



"มาร์คมึงไม่เอารถไปหรอ"วันนี้พาเดินไปโรงเรียนล่ะกันจะได้รู้ทางตอนเย็นจะได้กลับบ้านเองได้ด้วย




"เออ แล้วไอ่จั๋นมึง..." ผมหันไปถามคนที่เดินตามหลังมาต้อยๆ



"ไม่เอาไม่พูดแบบนั้นสิเอินนูน่าไม่น่ารักเลยอ่ะ"



"เอินนูน่าอะไรของแม่ง น่ารักเชี่ยไรกูหล่อบาดใจสาวขนาดนี้"




"มันเรียกมึงแบบพี่สาวอ่ะ บอกไปต้องเรียกมึงว่ามาร์คฮยอง นอมูนอมูซังนัมจา" ไอ่ลู่หานเอาหน้าเข้ามาใกล้และกระซิบให้ผมฟัง




"มาร์คฮยองเว้ย นอมูนอมูซังนัมจา" ผมพูดตามที่ไอ่ลู่มันพูดนั่นแหละไม่รู้ความหมายเหมือนกันเว้ย 




"เอินนูน่าคือแอปเปิ้ลพายในมายลิตเติ้ลโพนี่ของเค้าแหละ นี่ไง *ดึงม้ายูคอร์นออกมาโชว์* "



* แอปเปิ้ลแจ๊ค (Applejack) - ม้าตัวสีส้ม ผมหางทอง ตาสีเขียว  ซื่อสัตย์ จริงใจ ขยันทำงาน และเป็นที่พึ่งพาของม้าตัวอื่นๆได้ เป็นม้าที่มีขาแข็งแรง เธอดูเหมือนไม่ค่อยมีความเป็นกุลสตรีเท่าไหร่ (Applejack เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์)











"เดี๋ยวมึงอยู่ ม.4 แล้วหนิ ศิลป์จีนซะด้วย เข้ากลางเทอมแบบนี้เส้นใหญ่ไม่เบานะมึง" ผมสังเกตเห็นเลขที่ปักอยู่ตรงอกซ้ายล่างชื่อ 
จรัลรมย์ หวัง 


จรัลรมย์ แปลว่า เที่ยงป่าอย่างมีความสุข ตอนนี้ชีวิตติ่งลิตเติ้ลโพนี่ของจั๋นก็มีความสุขดี



"เส้นใหญ่มันก็ไม่เบาอยู่แล้วหนิครับ" มันทำหน้าบ๊องแบ๊วใส่ อย่าให้กูรู้นะว่ามึงกวนตีนกู



"นี่ซื่อจริงหรือกวนตีน" ลู่หานถามแทนใจของผม



"อ่าว ผมพูดอะไรผิดไปอ่ะ จะหมายถึงว่าทำไมผมถึงเข้าได้อะหรอก็ใช้ดีกรีนักกีฬาฟันดาบยื่นเข้าเอาหน่ะครับ กับเกรดเฉลี่ย 5 เทอมครับ"



"กูกับไอ่ลู่ห่านอยู่ม.5.10 อยู่สายวิทย์กิฟท์อังกฤษนี่แหละ มีปัญหาอะไรก็..."



"ขอเป็นเบอร์โทรไม่ก็ไลน์ไม่สะดวกกว่าหรอครับ เผื่อผมไปไม่เจอแล้วพี่..." มันพูดแทรกผม



"พอเลย ไม่ชอบคนพูดมาก เอาโทรศัพท์มาซิ"



"เซฟว่ามาร์คนะ ห้ามไปเปลี่ยนเป็นเอินนูน่าหล่ะ ถ้าจับได้กูเตะ"



"ตู้วหู้ว โหดจัง เอินนูน่าเค้าอยากกินหมูปิ้งอ่ะ ดูสิน่ากินสุด *0* แต่จั๋นลืมเอากระเป๋าตังมาอ่ะ" มันชี้เสร็จแล้วก็เดินไปที่ร้านหน้าร้านหมูปิ้งแล้วชูสองนิ้วทันทีเพื่อบอกเป็นนัยๆว่าหมูปิ้งสองไม้นะป้าทั้งๆที่มันไม่มีเงินติดตัว (?)



"ชิบหายมั้ยล่ะ แล้วตอนเที่ยงจะกินข้าวยังไง" พอผมพูดเสร็จป้าก็ยื่นถุงหมูปิ้งให้ไอ่จั๋นแล้วผมก็บ้าจี้จ่ายแทนมันอีก โว้ะ !



"ก็ไปกินกับเอินนูน่าไง :D" มันยิ้มทำหน้าแป้นแล้นใส่ผม คันตีนเว้ย



"ไอ่จั๋นกูบอกให้เรียกมาร์คฮยอง ไม่งั้นกูไม่ให้ยืมเงินแดกข้าวจริงด้วย"



"ไอ่มาร์คนี่แม่งดุอย่างกับหมาอยากที่ไอ่เจบีบอกจริงด้วยหวะ" ไอ่ลู่หานมองหน้าผมแล้วขำนิดๆ 



"ดุอย่างกับหมาอะไร ก็กูไม่ชอบเด็กถึงเป็นเด็กกูรักแค่โจอี้คนเดียวเว้ย"



ในที่สุดผมก็วิ่งเข้าโรงเรียนมาทันถือว่าเป็นสถิติที่ดีเข้าโรงเรียนตอน 7.59 พอดี เพราะเทอมก่อนผมเข้า 8.00-8.30 จึงโดนเรียกพบผู้ปกครองบ่อยมากแต่ไม่มีปัญหาอะไร เพราะป๊าจัดการได้ส่วนม๊าก็ด่าผมตลอดเทอมผมเลยต้องเอาใจเทอมที่แล้วเลยทำเกรดได้ 3.91 แต่ม๊าก็ยังมีบ่นอยู่ตลอดว่าไม่อยากโดนเรียกเหมือนเทอมที่แล้วแล้ว



"ตึกนี้ชั้น 1 ลองหาเองล่ะกันห้องมึงอยู่ในชั้นนั้น กูไปล่ะมีไรก็โทรมาล่ะกัน"



"เอินนูน่า *จุ๊บ* " อยู่ๆไอ่เด็กเวรที่เดินอยู่ข้างๆก็เอาปากของมันมาทาบลงบนแก้มผม ช็อคได้อีก เชี่ยไรมึง



"ทำอะไรของมึงเนี่ย ดีนะตรงนี้ไม่มีคน"



"ก็ตะกี้เค้าไม่ได้จุ๊บแก้มแม่เลยรู้สึกแปลกๆ มันรู้สึกไม่มีกำลังใจจะเรียน เอินนูน่าตั้งใจเรียนนะ เดี๋ยวเค้าโทรหา"



"มึงไม่ต้องโทรหากูเลย" ฮือ ป๊าไอ้จั๋นข้างบ้านมันหอมแก้มผม น้องมาร์คจะฟ้องป๊า มันไม่ใช่วิถีคนแมนที่จะมาให้ผู้ชายหอมแก้ม มันม่ายช่ายยยยยยย *เสียงโอดโอยของคนแมน*



"หึ ไอ่เอินเจอศึกใหญ่แล้วหวะ" ไอ่ลู่หานที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างพูดแล้วหัวเราะในลำคอ





ทอร์คกับเพ้นท์
อุ่ย หนีมาเปิดเรื่องใหม่ 
คำเตือน : จั๋นผู้ร้ายกาจจั๋นไม่ใสนะจ๊ะ
มาสกรีมกัน #ไอ้จั๋นข้างบ้าน คอมเม้นท์กันค่า :D






    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #10 รักอี้ขยี้เอิน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 11:24
    อูยยยยยยยยยย จั๋นจ๊ะใจเย็นนิสนึงค่ะ เปิดมาก็รุกเลยนะคะ แบบนี้คนแมนเสียฟอร์มหมด 55555+
    #10
    0
  2. #9 fatymi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 02:44
    จั๋นมันร้ายนะคะเอินนูน่า!
    #9
    0
  3. #5 ˊˊCHICIM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 16:53
    5555555555555((
    นี่แจ็คมันแกล้งหรือมันเป็นงั้นจริงๆ
    ขำอะเพี้ยนทั้งเอินและแจ็ค
    #5
    0
  4. #4 ✿정아가씨✿ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 13:27
    ชอบลัทธิโพนี่ของจั๋นน น่ารักก ตลกก บ๊องด้วยย ชอบบบ5555
    #4
    0
  5. #2 kpcyx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:28
    ทำไมจั๋นเป็นงี้ บ้าบอไร้สติมาก55555555555 คือซื่อจริงหรือแกล้ง?? สงสารมาร์คสุด โธ่ เอินนูน่า5555
    #2
    0