[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 7 : บทที่ ๗ : สัญชาตญาณเหยี่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,529 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

     บทที่ ๗ สัญชาตญาณเหยี่ยว


เสียงไก่ขันบ่งบอกถึงช่วงเวลายามเช้าตรู่ แสงแดดสาดส่องเข้ามายังหน้าต่างบานใหญ่ มันสว่างมากพอที่จะทำให้ชายเจ้าของร่างสูงโปร่งผู้นอนก่ายอยู่ตรงม้านั่งรู้สึกตัว คุณภัทรยกแขนของตนขึ้นมาป้องแสงแดดที่แยงตาเล็กน้อย มือหนาอีกข้างดันพื้นม้านั่งเพื่อพยุงตัวของเขาให้ลุกขึ้น นัยน์ตาเหยี่ยวที่หรี่เล็กลงจนเป็นขีดหันไปปะทะเข้ากับสายตาของนายทหารรุ่นน้องที่นั่งจิบกาแฟมองมายังตนด้วยแววตาฉงนระคนเวทนา

สายแล้วพี่” ดนตร์เอ่ยปากทักเมื่อเห็นว่าลูกพี่ของตนตื่นเต็มตา

เออ ทำไมเหนียวตัวแบบนี้วะ” คนเพิ่งตื่นบ่นอุบแล้วสำรวจชุดที่ตนใส่อยู่ พลางนึกฉงนใจที่กางเกงส่วนล่างอับชื้นและมีคราบทรายเปรอะเปื้อนไปหมด

ก็พี่ไปนอนให้น้ำซัดที่ทะเลมาไม่ใช่หรือ เห้ย อย่าบอกเชียวว่าผีพรายเข้าสิงจริง ๆ ตื่นมาเลยจำอะไรไม่ได้เลย” ดนตร์เริ่มกระสับกระส่ายเมื่อนึกถึงสิ่งลี้ลับในท้องทะเล ภาพคุณภัทรที่นอนสลบอยู่ริมหาดยังติดตา ถ้าไม่มีชาวบ้านมาตามหาตน แล้วเกิดน้ำทะเลเป็นช่วงน้ำขึ้นไม่วายลูกพี่ตนคงถูกกลืนลงทะเลไปแล้ว

เออว่ะ พอจะจำได้แล้ว”

เฮ้อ ค่อยโล่งใจหน่อย แล้วพี่ไปทำอะไรที่นั่น เกิดนึกสุนทรีย์ขึ้นมาหรือ”

จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เห็นพระจันทร์สวยเลยนอนมอง มองไปมองมาก็หลับไปเสียอย่างนั้น” คุณภัทรยกมือป้องปากหาว เดินเลยร้อยตรีดนตร์ไปไม่กี่ก้าวแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวที่ผึ่งตรงหน้าต่างมาพาดบ่า

ดีแค่ไหนที่มีคนช่วยไว้ ไม่แคล้วป่านนี้พี่คงโดนทะเลกลืนกลายเป็นส่วนหนึ่งกับทะเลจริง ๆ แล้วล่ะ ไปพี่ ไปอาบน้ำแล้วมากินข้าว” ดนตร์บ่นงึมงำแล้วกินข้าวต่อ คุณภัทรลอบเห็นใต้ตาคล้ำของมันก็อดขำไม่ได้ เขาหัวเราะน้อย ๆ แล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำไป

ดนตร์ลอบมองผู้เป็นพี่เข้าห้องน้ำไปแล้วจึงลุกขึ้นยืนเก็บจานข้าวของตน แต่ไม่ทันไรก็สะดุ้งเฮือกเมื่อคุณภัทรเปิดประตูห้องน้ำออกมาเต็มแรงทั้งเนื้อทั้งตัวมีเพียงผ้าเช็ดตัวคาดเอวเพียงเท่านั้น สำหรับอันฬาด้วยกันแถมยิ่งเป็นคนสนิทอย่างดนตร์แล้วนั้น เขาก็ถือว่ามัดกล้ามแน่น ๆ ของรุ่นพี่มันไม่ได้น่าดูเอาเสียเลย

ตกใจหมด มีอะไรหรือพี่” ดนตร์มองกลับไปยังคุณภัทรที่เริ่มทำตัวประหลาดตั้งแต่มาที่หัวหิน

ที่มึงบอกว่ามีคนช่วยกูไว้ ใครกันวะ” คุณภัทรถามพลางยกมือขึ้นเสยผมที่เปียกโชกไปด้วยน้ำจากการที่ออกมาจากห้องน้ำกลางคันระหว่างสระผม

ผู้ใหญ่บ้านน่ะพี่ เห็นแกบอกเด็กที่หมู่บ้านเจอพี่สลบอยู่ริมทะเล เลยฝากแกมาตามหาคนรู้จักพี่ที่ค่ายทหารนี่ล่ะเพราะเห็นกระบอกน้ำกับกระเป๋าลายพราง” ไอ้หนุ่มรุ่นน้องสาธยายความเป็นมา ปากว่าพลางล้างจานไปพลาง

งั้นหรือวะ…”

อะไรของเขาวะนั่น”

คุณภัทรบ่นกับตัวเองแล้วเดินกลับเข้าห้องน้ำไป ทิ้งให้ดนตร์รู้สึกงงงวยกับอากัปกิริยาของเขา ไม่นานชายหนุ่มก็แต่งตัวในชุดลำลองทหารและออกมากินข้าวมื้อเช้าตามปกติของทุกวัน เขาเดินไปสำรวจสัมภาระที่ตนนำไปขี่ม้าริมหาดเมื่อคืนอย่างละเอียด และก็รู้สึกโล่งใจที่ฟลุตตัวเก่งและกระติกน้ำของตนไม่ได้หายไปไหน

 


สองนายทหารหนุ่มจากพระนครปฏิบัติหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ตั้งแต่การฝึกทหารม้าและการใช้อาวุธในช่วงเช้าจวบจนถึงการสอนให้ชาวบ้านหัดขี่ม้าและใช้เวลาร่วมกับพวกมัน อาจเพราะทางกองพันนี้เป็นกองพันใหม่ก่อตั้งมาไม่นาน และเขาสองคนเป็นคนจากพระนครทำให้ยังไม่คุ้นชินกับท่าทางเป็นกันเองและธารน้ำใจของคนในพื้นที่มากนัก ตลอดทั้งวันเรียกได้ว่ามีของกินและผลไม้นำมาฝากให้ทหารที่กองพันไม่เคยขาด โดยเฉพาะการฝึกช่วงบ่ายที่เหล่าทหารต้องใช้เวลากับชาวบ้าน ไม่วายจะต้องมีของติดไม้ติดมือมาทานกันตลอด

ขณะฝึกเด็ก ๆ อันฬาและบรรตาอยู่นั้นสายตาเหยี่ยวของคุณภัทรก็หันไปเห็นเด็กสาวกาฬวิฬาร์ที่มีอาการฮีตเมื่อวานแอบมาดูการฝึกขี่ม้ายามบ่ายอยู่หลังรั้วที่อยู่ห่างออกไปไม่ใกล้ไม่ไกล วันนี้เด็กหญิงตันหยงไม่มีกลิ่นกาฬวิฬาร์แล้ว อาจคงเป็นเพราะกินยาระงับกลิ่นมาก่อน เมื่อเห็นเด็กหญิงคนดังกล่าวคุณภัทรเองก็อดที่จะไม่ลอบมองกิริยาของรุ่นน้องคนสนิทที่อยู่ใกล้ ๆ ไม่ได้ ดนตร์เองก็เหมือนจะเห็นเด็กหญิงโซลเมตของตนเหมือนกันแต่ก็ทำเป็นขรึมไม่ได้สนใจนักและทำเป็นง่วนไปกับการสอนผู้ใหญ่บ้านดูแลม้าต่อ

ชื่อตันหยงใช่ไหมเรา มาเล่นซ่อนหาอะไรตรงนี้ล่ะคะ” คุณภัทรเดินตรงไปหาเด็กสาวแล้วถามไถ่ ใจก็อดเอ็นดูไม่ได้เพราะตนเองก็มีน้องสาวเหมือนกัน

คะ—คือฉัน” เด็กสาวแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ พูดตะกุกตะกักด้วยความเขินอาย ถึงแม้ว่าจะอาศัยอยู่ใกล้กองพันและทำงานให้ท่านผู้พันหญิงแต่เธอไม่ค่อยมีโอกาสได้พูดคุยกับพวกอันฬาคนอื่น ๆ มากนัก ยิ่งเป็นนายทหารรูปงามจากพระนครนั้นยิ่งไม่เคยเลย

ว่าอย่างไรคะ” คุณภัทรย่อตัวลงแล้วถามตันหยงอีกครั้ง

ฉันจะมาขอบคุณคุณน่ะจ้ะ ท่านผู้พันบอกว่าคุณช่วยฉันเอาไว้เมื่อวาน ขอบพระคุณนะคะ” เด็กสาวพูดเสียงค่อยแล้วยกมือไหว้คุณภัทร ชายหนุ่มยิ้มกว้างแล้วรับไหว้อย่างที่คนอาวุโสกว่าควรทำ

ไม่เป็นไรหรอก เป็นใครก็คงช่วยทั้งนั้น อีกอย่างไอ้ดนตร์มันก็เป็นรุ่นน้องฉันด้วย” คุณภัทรตอบ พลางลอบมองดนตร์ที่ยืนอยู่อีกฝั่ง แอบนึกขันในใจที่มันเองก็แอบเหล่ตามองเขาและตันหยงอยู่ไกล ๆ

ช่างเขาเถอะจ้ะ” เด็กสาวหน้ามุ่ยเมื่อได้ยินชื่อของร้อยตรีดนตร์

ตันหยงอยากลองขี่ม้าหรือไม่คะ” ชายหนุ่มถามเด็กสาว เพราะเขาเองก็ประหลาดใจเมื่อเห็นชาวบ้านที่มาฝึกอบรมเรื่องม้าไม่มีกาฬวิฬาร์เลย มีเพียงแค่อันฬาและบรรตาเท่านั้น

ตันหยงขี่ได้หรือจ๊ะ” เด็กสาวเอียงคอถาม เธอมีสีหน้าประหลาดใจระคนตื่นเต้น ดวงตาเล็กเบิกกว้างโตเป็นประกายเมื่อมองไปยังสัตว์สี่เท้าขนาดใหญ่ที่อยู่ในรั้ว

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” คุณภัทรถาม

ก็ตันหยงเป็นแบบนี้ มีแต่คนบอกว่าทางที่ดีไม่ควรไปยุ่มย่ามด้วยซ้ำ ตอนประกาศให้มาเขาก็บอกเพียงแต่ว่าเฉพาะอันฬาและบรรตา อย่างตันหยงคงไม่กล้

ไร้สาระกันไปใหญ่ ทำไมกาฬวิฬาร์จะขี่ม้าไม่ได้กัน ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันจะไปคุยให้เองนะ” คุณภัทรได้ยินดังนั้นก็หัวเสียไม่น้อย จะถือโทษโกรธชาวบ้านก็ไม่ได้ ที่นี่ยังห่างไกลความศิวิไลซ์คงยังมีความเชื่อเรื่องแมวดำกันอยู่

จริงหรือจ๊ะ งั้นตันหยงไปชวนพี่มาได้ไหม พี่ของตันหยงก็อยากลองขี่ม้าเหมือนกัน” เด็กสาวถามย้ำด้วยความตื่นเต้น

มาเถอะ จะชวนมากี่คนก็ได้ บอกไปว่าทหารเต็มใจช่วยสอนนะคะ” ชายหนุ่มตอบกลับเด็กสาวด้วยความเอ็นดู

เมื่อได้รับอนุญาตจากคุณภัทรตันหยงก็วิ่งออกไป เขาเองก็อดมองไล่หลังเด็กสาวเจ้าของกลิ่นส้มที่ดนตร์อ้างไม่ได้ พอยิ่งเห็นว่าตันหยงนั้นยังเด็กอยู่มาก มันก็พลันทำให้คุณภัทรปวดขมับแทนรุ่นน้องเหมือนกัน ถ้าเกิดเรื่องเมื่อวานกับน้องสาวของเขา ร้อยตรีดนตร์คงได้นอนหยอดข้าวต้มเอาเสีย

คุณภัทรปรึกษาหารือเรื่องจะสอนกาฬวิฬาร์ขี่ม้ากับผู้ใหญ่บ้านไปยกใหญ่ ในทีแรกพ่อผู้ใหญ่ก็ไม่ได้เห็นด้วยมากนัก จนกระทั่งผู้พันออกปากไกล่เกลี่ยให้ว่าคงไม่มีปัญหาอะไร ถึงต่อให้มีหล่อนเองก็เชื่อในฝีมือของคุณภัทรอยู่แล้วว่าจะสามารถจัดการได้ สุดท้ายพ่อผู้ใหญ่และชาวบ้านก็ยอมให้เหล่าทหารฝึกสอนกาฬวิฬาร์ร่วมกับคนอื่น ๆ แต่เท่าที่รู้มาดูเหมือนว่าจะมีกาฬวิฬาร์เพียงไม่มากในบริเวณนี้ ยิ่งในเขตกองพันก็มีเพียงสี่คนรวมตันหยงด้วย ถึงอย่างนั้นคุณภัทรเองก็เต็มใจที่ได้สอนทุกคนทุกวรรณะอย่างเท่าเทียม

คุณภัทร! ฉันพาพี่มาแล้วจ้ะ” ตันหยงที่หายไปครู่หนึ่งตะโกนจนเป็นจุดสนใจให้กับชาวบ้านและนายทหาร เมื่อคุณภัทรหัวเราะให้กับสีหน้าบึ้งตึงของดนตร์แล้วจึงหันไปมองเด็กสาวต้นเสียง และใครอีกคนที่ตันหยงลากมาด้วย

หืม...” คุณภัทรรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นพี่ที่ตันหยงพามาหา

นี่พี่ฉันเองจ้ะ ชื่อ พี่หมอก อยู่หมู่บ้านเลยไปหน่อย พี่หมอกสวัสดีคุณภัทรสิ เขาจะสอนเราขี่ม้า” ตันหยงที่ดูจะร่าเริงเป็นพิเศษหันไปกล่าวกับเด็กหนุ่มหน้าหวานที่มาด้วยกัน

“...สวัสดีจ้ะ” เด็กหนุ่มกาฬวิฬาร์พนมมือแล้วไหว้คุณภัทรอย่างนอบน้อม ใบหน้างามราวกับรูปแกะสลักทำให้ทหารหลายคนในกองพันอดที่จะมองมาไม่ได้ หน้าตาของเด็กหนุ่มที่ชื่อหมอกนั้นถอดแบบออกมาเหมือนกับหม่อมเจ้ามิ่งขวัญ อรุณรัตน์ไม่ผิดเพี้ยน มีเพียงการแต่งกายที่ดูแสนจะธรรมดาและชื่อที่ผิดไป

ลูกหลานบ้านไหนน่ะตันหยง งาม...งามเหลือเกิน” บรรตาสาวชาวบ้านเอ่ยปากถามเด็กสาวเมื่อเห็นม่านหมอก ดูเหมือนว่าไม่มีใครในหมู่บ้านจะคุ้นหน้าเด็กหนุ่มคนนี้เลย

หมู่บ้านเลยโต้รุ่งไปน่ะ เจ้าหมอกเป็นลูกแม่หมายที่ขายอาหารสดอยู่ตลาดโต้รุ่ง ฉันเพิ่งรับมาทำงานบ้านวันนี้แทนคนเก่า” ผู้พันหญิงตอบกลับชาวบ้านไป เมื่อเห็นหลายคนเริ่มแตกตื่นและเพื่อกันไม่ให้พลทหารปากหอยปากปูพูดจาไม่รื่นหูกับบริวาร

ท่านชายมิ่ง...ท่านชายมิ่งหรือกระหม่อม!” ดนตร์ที่เพิ่งตามมาตกใจตาตั้งเมื่อเห็นเด็กหนุ่ม เขาเผลอเรียกชื่อกาฬวิฬาร์เจ้าออกมาด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าจะเจอกาฬวิฬาร์เจ้าที่นี่

ไม่ใช่ท่านชายคนนั้นหรอก นี่มันเด็กในหมู่บ้านโน้น มึงคงสับสน” คุณภัทรหันไปเอ็ดดนตร์ที่โพล่งอะไรไร้สาระ จากนั้นเขาก็หันไปยิ้มกว้างให้กับม่านหมอกด้วยความเอ็นดู

เอ๋ หน้าเหมือนกันอย่างกับแก

ไอ้ดนตร์” คุณภัทรพูดปราม

ขะ...ขอโทษครับพี่ ผมคงเข้าใจผิดไป” ดนตร์เกาหัวแกรก เมื่อหันไปเห็นตันหยงแอบหัวเราะตนอยู่ เขาก็ตวาดใส่ “มองอะไรล่ะเธอ”

ไม่มีอะไรค่ะ” เด็กสาวก็หากลัวไม่ เธอเชิดหน้าหันไปทางอื่น ทำเป็นไม่สนใจ

อยากขี่ม้าหรือเรา อ้อ...พี่ชื่อภัทรดนัยนะครับ เรียกพี่ภัทรก็ได้” คุณภัทรหันไปกล่าวกับหมอก นึกอยากหยอกให้สาแก่ใจเรื่องเมื่อคืนวานเขาจำมันได้ ไม่ได้ลืมไปว่าได้เผลอจูบเด็กหนุ่มตรงหน้าไปแล้ว


ก็ถูกใจเสียขนาดนี้


เอาล่ะ ดูเหมือนว่าทุกคนในที่นี้พอจะมีพื้นฐานเรื่องม้ากันพอควรแล้ว ยกเว้นหมอกกับตันหยงที่เพิ่งมาใหม่ ประเดี๋ยวผมและดนตร์จะอยู่สอนเอง ส่วนคนอื่น ๆ ผมจะให้พี่ป้าน้าอาจับคู่กับพลทหารในการขี่ม้านะครับ หนึ่งคู่ต่อหนึ่งตัว สามารถขี่ออกไปริมหาดได้ แต่กรุณาอย่าออกไปไกลมากนัก เวลาประมาณสิบหกนาฬิกาขอให้กลับมารวมกันที่นี่” คุณภัทรหันไปกล่าวกับชาวบ้านและพลทหารอย่างคล่องแคล่ว เมื่อจับคู่กันเรียบร้อยหลายคนก็แยกย้ายขี่ม้าไปตามบริเวณต่าง ๆ แล้วค่อยกลับมารวมตัวกันในภายหลัง

ตันหยงจะได้ลองขี่เจ้าตัวนี้หรือจ๊ะ” เด็กสาวมองไปยังม้าแก่ตัวสีน้ำตาลที่คุณภัทรถือสายจูงอยู่ เด็กสาวไม่ได้หันไปสนใจดนตร์ที่ยืนจูงม้าอีกตัวใกล้ ๆ แม้แต่น้อย

ใช่ค่ะ ส่วนหมอกให้ดนตร์สอนแล้วกัน” คุณภัทรกล่าว จากนั้นเขาก็ส่งยิ้มซื่อให้กับนายทหารรุ่นน้อง

เดี๋ยวพี่” ทหารรุ่นน้องคนสนิทเหงื่อแตกพลั่ก แล้วจึงกลั้นใจพูดยั้งคุณภัทรทันที เมื่อเห็นคุณภัทรกำลังอุ้มตันหยงไปนั่งยังอานม้าสีน้ำตาล เขารู้ดีว่ารอยยิ้มซื่อของคุณภัทรเมื่อครู่ไม่ใช่ยิ้มที่ใสซื่อ ทว่าเป็นการแสดงเพื่อแกล้งเขาต่างหาก

ว่าอย่างไรวะ ไม่อยากสอนหมอกหรือ ใจร้ายจริง” คุณภัทรหัวเราะแล้วถามกลับอย่างรู้ทัน

ม้าสีน้ำตาลมันเฉื่อย ผมชินกับมันมากกว่า พี่ขี่ไม่ชินหรอก” ดนตร์เริ่มอ้างเรื่อยเปื่อย

ก็ได้ ๆ” คุณภัทรมองปราดเดียวก็รู้ว่ารุ่นน้องมีอาการหวงคู่ตัวเองตามคาด เขาหลุดหัวเราะเล็ก ๆ ก่อนจะปล่อยให้ดนตร์ขึ้นไปขี่ม้ากับตันหยงแทน แม้จะลอบเห็นว่าเด็กสาวทำหน้ามุ่ยใส่ดนตร์ก็ตามที จากนั้นเขาก็หันไปกล่าวกับม่านหมอกที่ยืนมองมาที่เขาด้วยความสับสน “เหลือแค่เราสองคนแล้วสิ”

รบกวนด้วยนะครับ” เด็กหนุ่มเจ้าของผิวขาวชมพูพูดขึ้น ในเมื่อหมวดดนตร์ไปสอนตันหยงแล้ว คุณภัทรก็คงต้องมาสอนเขาอย่างช่วยไม่ได้

หมอกต้องลูบหัวเขาก่อน เป็นการทำความรู้จักกับเขา” คุณภัทรพาเจ้าม้าสีดำขลับมาใกล้กับหมอก เริ่มสอนให้เด็กหนุ่มทำความรู้จักกับเจ้าสัตว์สี่ขาประจำกองพัน

สวัสดี ฉันชื่อหมอกนะ...” ม่านหมอกลูบหัวเจ้าม้าแล้วกล่าวกับมันเบา ๆ แววตาของเด็กหนุ่มแสดงออกถึงความประหม่าอย่างชัดเจน

ให้พี่อุ้มขึ้นไหม ปีนขึ้นม้าเป็นหรือเปล่า”

ไอ้ขึ้นน่ะขึ้นได้ แต่ฉัน...เอ่อ...กลัวน่ะจ้ะ...”

แดดมันแรง สวมเสื้อทับเอาไว้ซะนะ” คุณภัทรหยิบเสื้อนอกของตนที่พาดอยู่ตรงรั้วมาคลุมไหล่ให้กับเด็กหนุ่มอย่างถือวิสาสะ “วิธีขึ้นไม่ยาก หมอกตัวสูงอยู่แล้ว ตอนจะขึ้นให้ใช้เท้าซ้ายเหยียบที่เหยียบแล้วตวัดเท้าขวานั่งคร่อมอานม้า”

“…” ม่านหมอกตกใจจนไหล่กระตุกเล็กน้อย

พี่ขอโทษนะ” เมื่อหมอกเหยียบที่เหยียบขึ้นม้าไป ชายหนุ่มก็ใช้มือทั้งสองช่วยจับช่วงเอวแคบของเด็กหนุ่มเอาไว้เพื่อป้องกันการตกจากหลังม้า จากนั้นเขาก็ปีนขึ้นมานั่งซ้อนหลังม่านหมอกอีกที

“…” เด็กหนุ่มหน้าขึ้นสีแดงจัดเพราะความชิดใกล้ระหว่างตนกับคุณภัทรที่อยู่ด้านหลัง มันใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอีกฝ่ายที่รดต้นคออยู่

ตรงนี้เรียกว่าสายบังเหียน เราจะใช้บังคับเขาในการเดินหน้า หยุดหรือเดินไปทางซ้ายหรือขวา หมอกทำได้อยู่แล้วล่ะ” คุณภัทรอธิบายถึงส่วนประกอบต่าง ๆ ในส่วนของอานม้าให้เด็กหนุ่มเข้าใจมากขึ้น

สูงจัง...” ม่านหมอกบ่นกับตัวเอง แต่ก็ดังพอที่คุณภัทรจะได้ยิน

กลัวอะไรไป พี่อยู่นี่ทั้งคน” คุณภัทรยิ้มน้อย ๆ แล้วกุมมือหมอกที่จับสายบังเหียนอีกที เขาค่อย ๆ บังคับให้เจ้าม้าเดินออกไปยังบริเวณหาด แม้จะมีคนมากมายที่กำลังขี่ม้าอยู่เหมือนกัน แต่คู่ของคุณภัทรและหมอกกลับกลายเป็นเป้าสายตาของคนหลายคน เพราะต่างรู้สึกประหลาดใจในความเข้ากันได้ดีของทั้งคู่

ดูเหมาะสมกันจังเลยนะคะ” ภรรยาของผู้พันหญิงหันไปกล่าวกับสามีของเธอ เมื่อเห็นคุณภัทรและหมอกขี่ม้าอยู่ริมชายหาด

อย่าไปยอมแพ้คู่เขาซีคะ” ผู้พันหญิงได้ยินภรรยาตนเองกล่าวดังนั้นก็หัวเราะร่า เจ้าหล่อนจูงม้าของเธอที่มีภรรยาขี่อยู่ไปอีกทาง

วันนี้ดูท่าลมทะเลจะแรงกว่าทุกวัน ส่งผลให้ลมนั้นหอบเอากลิ่นทะเลปนไปกับกลิ่นดอกไม้สดที่หอมอบอวลไปทั่ว แต่กลิ่นใด ๆ คงไม่ชัดเท่ากลิ่นกายเฉพาะของคุณภัทรและม่านหมอก คุณภัทรปล่อยให้หมอกบังคับม้าเอง แต่ก็คอยระแวด
ระวังอยู่เสมอ ทั้งสองพากันขี่ม้าเลียบฝั่งชายหาดและเริ่มจะห่างจากบริเวณกองพันมากไปทุกที

เมื่อคืนหมอกช่วยพี่ไว้หรือครับ” คุณภัทรพูดขึ้น ความชิดใกล้ทำให้เขาเลือกกระซิบคุยกับคนที่ตนนั่งซ้อนอยู่

มะ—เมื่อคืนฉันเห็นพี่ชายหลับไป ก็เลยตกใจแล้วไปแจ้งพ่อผู้ใหญ่จ้ะ” ม่านหมอกพูดตะกุกตะกัก ใบหูของเขาขึ้นสีแดงจัด ใช่ว่าเขาจะจำเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้ แต่เขาเลือกที่จะตอบคุณภัทรไม่ละเอียดมากกว่า

งั้นหรือ ทำไมเหมือนพี่จะจำได้มากกว่านั้นล่ะ” คุณภัทรหัวเราะน้อย ๆ ไม่ทันได้สังเกตว่าอีกคนเผลอปล่อยมือจากสายอานม้า คลื่นที่พัดมาตูมใหญ่กว่าปกติทำให้เจ้าม้าที่ทั้งสองขี่อยู่ตกใจและเสียการควบคุม มันร้องขึ้นเสียงหลงก่อนจะรัวเท้าวิ่งเข้าฝั่งด้านใน

“!!!”

“…”

ม่านหมอกดูท่าจะตกใจไม่น้อย มือเรียวพยายามคว้าสายอานม้า แต่ก็ไม่ทันคุณภัทรที่ฉวยจับสายขึ้นมาบังคับเองก่อน แขนแกร่งทั้งสองข้างลอดผ่านแขนของเด็กหนุ่ม ควบคุมเจ้าม้าที่กำลังตื่นตระหนกได้อย่างดีเยี่ยม โดยที่ตัวคุณภัทรไม่ได้มีสีหน้าตื่นตกใจเลยสักนิด เขาพยายามดึงสายควบคุมม้าเอาไว้จนเด็กหนุ่มตัวเซชนเข้ากับอกแกร่งของนายทหารหนุ่ม ม่านหมอกตกใจค้างจนเผลอหันหน้าไปชนเข้ากับใบหน้าของคุณภัทร ริมฝีปากรูปสวยสัมผัสเข้ากับแก้มของคนที่กำลังบังคับม้าเข้าอย่างจัง


แย่แล้ว...


นี่หลอกแต๊ะอั๋งพี่หรือครับ” คุณภัทรหัวเราะ เขารู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุและม่านหมอกคงไม่ได้ตั้งใจ แต่มันก็อดแซวไม่ได้

เปล่า!” ม่านหมอกร้องเสียงหลง

อะไรกัน นึกว่าจะเก่งกว่านี้เสียอีก” คุณภัทรแกล้งตัดพ้อเชิงผิดหวัง เขาบังคับเจ้าม้าให้หันหน้าเลี้ยวกลับไปยังทางกองพัน

คนพระนคร เขาเป็นอย่างพี่ชายกันหมดเลยซีนะ” ม่านหมอกกล่าว เขาทั้งเขินทั้งอาย ขณะที่อีกฝ่ายกลับดูชอบใจเสียมากกว่า

คนพระนครมีแต่คนใจร้าย พี่น่ะใจดีที่สุดแล้ว” คุณภัทรพูดติดตลก

เชื่อได้จริงหรือ” คนตัวเล็กกว่าเบ้หน้า แล้วจับสายอานม้าเมื่อคุณภัทรส่งกลับให้ตนเองบังคับอีกครั้ง “ดูทรงแล้วพี่ชายคงจะเป็นคนใจร้ายมากกว่า”

เดี๋ยวหมอกก็รู้” คุณภัทรยิ้มบาง จากนั้นจึงลงจากม้าไปจูงอานจากด้านล่างแทน ปล่อยให้อีกฝ่ายควบคุมม้าอย่างตามใจ และมีตนช่วยดูแลไม่ห่าง

ตกเย็นชาวบ้านกับพลทหารก็กลับมารวมตัวกันยังจุดรวมพลที่คุณภัทร
นัดหมายเอาไว้ มีการพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันและแนะนำการดูแลม้าเล็กน้อย พวกเขาสรุปได้ว่าอาจต้องฝึกกันอีกราวสามอาทิตย์ กว่าจะมั่นใจที่จะให้ลูกม้ากับชาวบ้านเพื่อนำไปขยายพันธุ์ต่อ ทางกองทัพเองก็ไม่อยากให้กิจกรรมนี้เสียเปล่าและให้ชาวบ้านนำม้าไปดูแลอย่างผิดวิธี คุณภัทรกล่าวสรุปกิจกรรมของวัน
สั้น ๆ จากนั้นก็จัดการนัดหมายวันที่จะอบรมเรื่องการใช้ม้าครั้งต่อไป

อบรมครั้งต่อไปจะเป็นวันจันทร์หน้า เวลาประมาณสิบสามนาฬิกานะครับ คราวหน้าจะสอนวิธีดูแลม้ากัน สำหรับวันนี้ผมก็ขอขอบพระคุณพ่อแม่พี่น้องที่มาให้ความร่วมมือนะครับ” เจ้าของนัยน์ตาเหยี่ยวกล่าว

แต่คุณหลวงจ๊ะ จันทร์ที่จะถึงอีกสองสามวันนี่มันวันพระใหญ่นี่จ๊ะ คนทั้งหมู่บ้านคงต้องไปช่วยงานวัดกันน่ะจ้ะ” แสนทัพท้วงขึ้น เขาจำได้ดี ด้วยเพราะนานทีปีหนที่นี่จะมีงานรื่นเริงสักครั้ง สำหรับเด็ก ๆ แล้ว พวกเขาจะจดจำวันงานได้ดีกว่าใคร

จริงด้วย มันตรงกับช่วงเข้าพรรษาพอดีน่ะคุณภัทร” ผู้พันพูดเสริม

แต่ว่าพวกกระผมต้องกลับพระนครในอีกเดือนสองเดือนนะครับ ถ้าช้ากว่านี้—” ดนตร์เสนอความคิดออกมา น้ำเสียงมีความกังวลไม่น้อยเพราะเกรงจะกลับไปซ้อมเดินขบวนใหญ่ไม่ทัน

ก็อยู่เที่ยวไปก่อนจะเป็นไรไป นัดหลังจากช่วงเข้าพรรษาก็ไม่น่าจะมีปัญหาใช่หรือไม่ครับ” คุณภัทรหันไปขอความเห็นจากชาวบ้านและผู้พันหญิง

แน่นอนว่าไม่มีปัญหา ถ้าจบช่วงวันพระใหญ่พวกฉันก็คงจะหาเวลามาได้นะผู้หมวด” พ่อผู้ใหญ่บ้านหันไปมองลูกบ้าน เมื่อไม่มีใครคัดค้านอะไรจึงตอบกลับ
ไป

เช่นนั้นก็ตกลงครับ ปรับเปลี่ยนเป็นวันพฤหัสฯ ก็แล้วกัน”

ทางคุณภัทรเถิดจะมีปัญหาอะไรไหม” ผู้พันหญิงถามเขา

คิดว่าไม่มีครับ ถือว่าเป็นโชคของพวกผมเหมือนกันที่จะได้อยู่พักผ่อนที่นี่ หากมีอะไรให้ช่วยก็เรียกใช้เหมือนนายทหารทั่วไปก็ได้นะครับท่านผู้พัน อย่าให้พวกกระผมดูมีอภิสิทธิ์กว่าใครเลย” ชายหนุ่มร่ายยาวแล้วยิ้มกว้าง

ไม่ต้องห่วงหรอก มีอะไรอีกมากให้พวกคุณได้ทำ กองพันเราก็ไม่ได้คนเยอะสักเท่าไหร่ อะไรช่วยได้ก็คงต้องช่วยกันไปก่อน” หญิงวัยกลางคนกล่าว รู้สึกพอใจกับความเอาการเอางานของสองทหารหนุ่มจากพระนคร

เอาไงเอากันไอ้ดนตร์เอ๋ย” ดนตร์บ่นพึมพำ เขาเองจะทำอย่างไรได้ ในเมื่อตนเป็นทหาร ผู้บังคับบัญชาสั่งอะไรมาก็ต้องทำ ครั้นจะอยากกลับไปเล่าเรื่อง
โซลเมตกับพ่อแม่ แต่ที่เขาทำได้ในตอนนี้ก็คืออดทน หากไม่มีกรณีเร่งด่วนอะไร กว่าเขาจะได้กลับพระนครก็คงอีกเป็นเดือน

พี่ดนตร์ไม่ชอบงานวัดหรือ ฉันน่ะชอบมากเลย ได้ยินมาว่าครั้งนี้จะมีหนังกลางแปลงมาฉาย จอใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่มให้เป็นบุญตาไอ้แสนแท้” แสนทัพสาธยายความยิ่งใหญ่ของงานวัด

นั่นสิ ถือว่าได้ออกไปเปิดหูเปิดตา ไหน ๆ ก็มาถึงหัวหินแล้วนี่นะ” คุณภัทรพูดปลอบใจรุ่นน้อง เขาเองก็รู้สึกผิดนิดหน่อยที่เสนอชื่อดนตร์ให้มาทำงานที่นี่

ได้คนหนุ่มมาช่วยงาน ไม่แน่นะ อาจจะได้แนวคิดใหม่ ๆ มาจัดงานก็ได้ ฉันได้ยินมาว่างานที่ภูเขาทองของพระนครช่างยิ่งใหญ่ ถ้าหากที่หัวหินทำได้ครึ่งของที่โน่นคงดีไม่น้อย ไว้วันหลังฉันจะมาปรึกษาละกันนะ แต่ตอนนี้ฉันกับชาวบ้านต้องขอลากลับก่อนนะ” พ่อผู้ใหญ่กล่าวพร้อมยกมือไหว้สวัสดีเป็นการบอกลา

คุณภัทรและดนตร์รับไหว้จากผู้อาวุโสกว่าอย่างนอบน้อม หลังจากแยกย้ายกับชาวบ้าน ทั้งสองก็นำม้ากลับไปที่คอก ก่อนกลับบ้านพักไปอาบน้ำแต่งตัวเสียใหม่ เนื่องจากในวันนี้ท่านผู้พันหญิงชวนเขาสองคนไปรับประทานอาหารมื้อเย็นที่บ้าน 






เวลาโพล้เพล้ ณ บ้านพักของผู้พัน คุณภัทรที่ล่วงหน้ามาก่อนดนตร์หยุดมองต้นพุดซ้อนในกระถางหน้าบ้านเงียบ ๆ ชายหนุ่มทิ้งปลายนิ้วลงสัมผัสกับกลีบนิ่มบนดอกสีขาว จากนั้นก็ลอบถอนหายใจ เขาย่อตัวลงไปดมกลิ่นที่คุ้นเคยและหลงใหล เขาควานหากระติกน้ำประจำกายที่มักจะเหน็บไว้ในเสื้อ ทว่าคุณภัทรกลับต้องหัวเสียเพราะดันลืมเอาไว้ที่บ้านพัก

พี่ยอมแล้วจริง ๆ” คุณภัทรพึมพำกับตนเอง เสียงฝีเท้าใครบางคนที่กำลังเดินตรงมาหาเขา ทำให้ชายหนุ่มต้องละตัวจากต้นพุดซ้อนเบื้องหน้า

อ้าว พอดีเลยจ้ะคุณหลวง” แสนทัพที่วิ่งออกมาจากตัวบ้านชะงัก เด็กหนุ่มส่งยิ้มให้คุณภัทร “มีสายจากพระนครอีกแล้ว เห็นว่าชื่อคุณเพลิงน่ะจ้ะ”

อ่อ อีกแล้วหรือ” คุณภัทรเลิกคิ้วเล็กน้อย เขาพยักหน้าขอบใจเด็กชาย ก่อนจะเดินเข้าบ้านผู้พันไป






สวัสดี รู้ไหมว่าเอ็งโทรมาบ่อยกว่าแม่ฉันอีก” คุณภัทรเดินตรงเข้าไปในห้องนั่งเล่น ชายหนุ่มไม่รีรอยกหูโทรศัพท์แล้วเอ่ยทักทายญาติผู้พี่ทันที

อ้าว จริงหรือวะ สงสัยฉันจะคิดถึงเอ็งมากไป’ เสียงหยอกเย้าของปลายสาย ทำเอาคุณภัทรรู้สึกหน่ายทันที น้อยคนนักที่จะรู้ว่าหนุ่มเจ้าสังคมอย่างดั่งเพลิงจะมีเพื่อนสนิทไม่กี่คน และคนที่ญาติผู้พี่เลือกที่จะปรึกษาหารือบ่อยที่สุดก็ไม่พ้นตัวคุณภัทร

คราวนี้เรื่องอะไรอีก” คุณภัทรถอนหายใจ

แหม ๆ เย็นชาเสียจริงพ่อคุณ จะโทรมาแจ้งวันหมั้นของฉันกับคุณชายอนิละ
น่ะ คาดหวังให้เอ็งมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวนะเว้ย’ ดั่งเพลิงขอร้องแกมบังคับ

อะไรนะ จะหมั้นกันแล้วหรือ ทำไมถึงเร็วปานนั้น” คุณภัทรถามย้ำอีกครั้งอย่างไม่เชื่อหู ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนสนิทของตนกำลังจะถูกคลุมถุงชน แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะเร็วเสียขนาดนี้

ถามอากู๋ลื้อซีอาตี๋ภัทร คงอยากมีหลานเต็มประดา’ ปลายสายพูดเสียงอ่อย ฟังดูก็พอรู้ว่าดั่งเพลิงเองก็มีความกังวลเหมือนกัน

วันไหนล่ะ”

ยี่สิบสอง กรกฎาคม ฤกษ์สิบนาฬิกายี่สิบห้านาที’

อะไรนะ ยี่สิบสองมันวันอาทิตย์หน้านี่หว่าไอ้เพลิง!”

เออซีวะ ทางนี้ก็วุ่นกันฉิบหาย จัดงานแต่งสายฟ้าแลบจนคนคิดว่าฉันไปทำเขาท้องแล้ว แต่ยังไงก็ตาม เอ็งต้องมานะไอ้คุณภัทร’

อะไรวะเนี่ย...เออ ๆ ฉันพอจะทำเรื่องได้ ประเดี๋ยวจะขอผู้พันเอาแล้วกัน”

เยี่ยมมากน้องรัก รีบกลับมา ฉันกับไอ้จรัญคิดถึงจะแย่แล้ว ใช่ว่าไปติดพัน
กาฬวิฬาร์หรือบรรตาที่ไหนเข้าให้ล่ะ ประเดี๋ยวกาฬวิฬาร์เจ้าที่พระนครจะกันแสงฟูมฟายเสีย’ เป็นงานเป็นการได้ไม่นาน ดั่งเพลิงก็วกกลับเข้าเรื่องส่วนตัวของคุณภัทร

ก็อาจจะใช่นะ” คุณภัทรพูดตัดบท

เฮ้ย ๆ ว่าอย่างไรนะไอ้คุณภั

แกร๊ก...ชายหนุ่มตัดสายเพื่อนสนิทตัดรำคาญ ดั่งเพลิงก็เป็นเสียอย่างนี้ ว่าไปก็อดคิดสงสารคุณชายสองไม่ได้ ถึงเขาจะเจอคุณชายสองไม่บ่อย แต่ก็มั่นใจว่าคุณชายสองเป็นเด็กดี และคงเป็นเรื่องที่ทำใจยากหากต้องแต่งงานกับหนุ่มเจ้าสำราญ แต่อีกใจ คุณภัทรก็อยากให้คุณชายสองปราบดั่งเพลิงให้ได้ อย่างน้อยเพื่อนของเขาจะได้เลิกเอ้อระเหยลอยชายไปทั่ว

เมื่อเดินมาถึงห้องรับประทานอาหารในบ้านของผู้พัน คุณภัทรก็รู้สึกประหลาดใจที่มีม่านหมอกกำลังจัดจานในห้องคนเดียว ฝ่ายม่านหมอกเมื่อเห็นเขาก็พยักหน้าอย่างนอบน้อม ในขณะที่คุณภัทรเดินล้วงกระเป๋าตรงไปหาม่านหมอกด้วยท่าทีสบาย ๆ

มืดค่ำไม่กลับบ้านหรือ ทำไมถึงยังทำงานอยู่ล่ะ” เขาถาม

คืนนี้ฉันนอนที่นี่จ้ะ เพราะว่าคุณภัทรกับคุณดนตร์จะมาทานอาหาร ผู้พันเลยอยากได้คนอยู่ช่วย อีกอย่างเวลานี้ หากเดินเลียบชายฝั่งไปยังหมู่บ้านฉันก็ค่ำพอดีมันอันตราย” ม่านหมอกหลุบตาต่ำแล้วตอบคุณภัทร

แล้วคืนก่อนที่ออกมานั้นไม่คิดว่ามันอันตรายเลยหรือ” คุณภัทรเดินไปช่วยจัดจานข้าวและช้อนส้อมบนโต๊ะอาหารข้าง ๆ เด็กหนุ่ม

กะ...ก็แถวนั้นมันบ้านฉันนี่จ๊ะ...ประเดี๋ยวจัดจานเสร็จแล้ว ฉันขอตัวไปเก็บผ้าก่อนนะ” หมอกพูดเสียงเบา เมื่อจัดจานเสร็จเรียบร้อยแล้ว หมอกก็รีบเดินออกจากห้องรับประทานอาหาร เดินทะลุครัวหลังบ้านเพื่อออกไปบริเวณสวนข้างบ้านที่ถูกใช้เป็นลานตากผ้า เขารู้ตัวว่าคุณภัทรยังคงเดินตามและมองอยู่เงียบ ๆ ทว่าเด็กหนุ่มก็พยายามข่มใจทำเป็นไม่สน

คุณภัทรไม่ได้พูดอะไร นอกจากเดินมาช่วยหมอกเก็บผ้าที่หนีบกับราวเชือก เขาเดินถือผ้าแล้วนำมาใส่ในตะกร้าผ้าที่หมอกถืออยู่ ท่าทางเลิ่กลั่กของหมอกทำให้คุณภัทรรู้สึกเอ็นดู นายทหารหนุ่มใช้ความมือไวของตนให้เกิดประโยชน์ ทันทีที่หมอกจะเดินหนีเข้าบ้านไป คุณภัทรก็จับตัวของเด็กหนุ่มให้หันมาประจันหน้ากับเขาโดยตรง เป็นอีกครั้งของวันที่คุณภัทรทำม่านหมอกหัวใจจะวาย แก้มใสขึ้นสีชมพูระเรื่อเมื่อมองดวงตาละม้ายคล้ายตาเหยี่ยวของนายทหารหนุ่ม ทนมองได้ไม่นาน หมอกก็ต้องหลบตาอีกฝ่ายเพราะความเขินอาย

หมอก...งานวันพระใหญ่ที่จะถึงหมอกมีคนไปด้วยหรือยัง ไปเดินเล่นกับพี่ไหม” คุณภัทรยิ้มบางแล้วลูบไปยังปลายคางของคนตัวเล็กกว่าให้เงยหน้าขึ้นมองตน


#ศักดินาอากาศ

 

TALK:

ผ่านมาแล้วยี่สิบปี.. ไม่ใช่! 555555 สวัสดีค่ะ ชิววี่เองนะคะ เหมือนไม่ได้เจอกันนานมากกกกกก เนื่องจากด้วยอะไรหลายอย่างทำให้ตอนที่แล้วจบค้างคาเว่อร์ ๆ

 

ยินดีต้อนรับน้องหมอกเข้าสู่บ้านคาแรคเตอร์ของเรื่องศักดินาอากาศค่ะ (แปะ ๆ) เห็นหลายคนถามมาว่าน้องหมอกเนี่ยเมจใคร ก็ขอยืนยันอีกรอบค่ะว่าน้องเป็นเมจมินฮยอน ตอนนี้หลายคนอาจจะสะพรึงกับความเกี้ยวเก่งของคุณภัทรนะคะ แต่จะบอกว่านี่เป็นปกติของเธอค่ะ ที่ผ่านมาก็แค่เก๊กไปอย่างนั้นเพราะทำไม่ได้ ละนี่ดูสิมาถึงหัวหินไม่ถึงสามวันเลยนะคะ ร้ายกาจมาก ๆ ตามที่ดั่งเพลิงเคยบอกเลยว่ารายนี้นะเสือซ่อนเล็บ ฮา บอกแล้วว่าตอนนี้น่ะโรแมนซ์ โรแมนซ์จริงค่ะ /โดนแม่ ๆ น้องมิ่งตี

 

หายไปเป็นเดือนเลยขอโทษที่ให้รอนะคะ จะบอกว่าทุกครั้งที่หายไปก็คิดถึงการเขียนฟิคเสมอเลย ถ้าวันนึงมีเวลาสักสี่สิบแปดชั่วโมงก็คงดีเนอะ เจอกันใหม่เร็ว ๆ นี้นะคะทุกคน รักษาสุขภาพด้วยนะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.529K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4368 Angkana Chaithawonmongkon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 23:09
    อยากจะตีพี่ภัทรจริงๆเลยค่ะทำไมน่าตีขนาดนี้
    #4,368
    0
  2. #4367 skullployz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 13:54
    เปลี่ยนพระเอกด่วนๆ
    #4,367
    0
  3. #4364 2meeye (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:40
    พี่ภัทรใจร้ายโคตรๆ ใครบอกเพลิงเจ้าชู้ คือแบบมาดุพี่ภัทรก่อนนนนนน
    #4,364
    0
  4. #4347 uxchl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:33

    เบะปากไม่หยุดเลยค่ะ

    #4,347
    0
  5. #4330 sprimmm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 21:01

    เราพยายามจะเข้าใจพี่ภัทรนะคะ แต่เราก็โกรธพี่ภัทรมากๆเหมือนกัน เราทำใจกว่าจะอ่านตอนนี้จบนานมาก

    #4,330
    0
  6. #4322 Eye_xoxo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 16:12
    อ่านไปขมวดคิ้วไป โอเครเราต้องใจเย็นๆ
    #4,322
    0
  7. #4304 Ppandada (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 01:03
    อิชุ้นจะไม่ปักใจเชื่อ แม้ในใจจะว้าวุ่นมากๆก็ตาม /กำไม้พาย
    #4,304
    0
  8. #4278 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 14:33
    นี่ว่าคุณภัทรรู้ว่าหมอกคือมิ่งอะ หน้าตาคนเรามันคล้ายกันได้ แต่ที่คุณภัทรรู้ละแยกออกได้ทันทีคือกลิ่นและความรู้สึกยามสัมผัสร่างกายกันของโซลเมทต่างหาก
    #4,278
    0
  9. #4276 moanotai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 11:45
    อืมมม เดาว่าหมอกคือน้องมิ่ง แล้วพี่ภัทรเองก็รู้ด้วย แต่ที่นี่ไม่ใช่พระนคร
    #4,276
    0
  10. #4270 J_Jaakamon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 18:35
    พี่ภัทร! ทำงี้กับน้องมิ่งไม่ได้นะ
    #4,270
    0
  11. #4224 meawsu1508 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 12:54
    ทำไมพระเอกเป็นอย่างนี้อะ ดูรักนายเอกมากไม่ใช่อ่อ แล้วคืออะไรเนี่ย อ่านแล้วของขึ้น ชอบพอคนอื่นง่ายๆขนาดนี้เลย ถ้ามิ่งปลอมมาแต่พี่จำไม่ได้แล้วทำจีบนีคือไม่โอเคอย่างแรง ฮ่วย!
    #4,224
    0
  12. #4216 Jinjoo.K (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 15:38
    อิพี่ภัทรจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ อิพี่โว้ยยยยยยยยย
    #4,216
    0
  13. #4205 Solalanp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:30
    คุณพี่จะทำอย่างงี้ไม่ได้นะ ไปหาคนอื่นทำมายยย
    #4,205
    0
  14. #4188 SUCHA_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 04:59
    พี่ภัทร พี่! Defense mechanism แบบนี้จะดีหรือ เจ็บกันมากกว่าเดิมนะ
    #4,188
    0
  15. #4179 732516 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 15:55
    ไม่เอาแบบนี้สิ..นอกใจคุนมิ่ง ไม่ได้เด้อ เราไม่ยอม
    #4,179
    0
  16. #4171 pschy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 10:11
    ไม่ใช่ว่ากำลังจะเอาหมอกมาแทนมิ่งหรอกนะพี่ภัทร
    #4,171
    0
  17. #4158 jaketohack1329 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 22:34

    เอาจริงดิ ตกลงหมอกกับคุณมิ่งเป็นคนละคนหรอ ไม่โอเคไม่ยอมมม ถ้าคนละคนคือพี่ภัทรโคตรใจร้าย พี่ลืมน้องมิ่งไปได้แบบง่ายดายได้ยังไง น้องรอพี่มา 4 ปีเลยนะ ไม่โอเคจริงๆถ้าคนละคน ถึงหมอกจะหน้าเหมือนท่านชายยังไงก็ไม่สนนี่มันเป็นการนอกใจเปล่า

    #4,158
    0
  18. #4147 pppppp008 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 06:40
    นี่ว่ามิ่งขวัญปลอมตัวมาแน่ๆ
    #4,147
    0
  19. #4144 theAce95 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 21:03
    ทำไมคุณภัทรเป็นแบบนี้!!!! สงสารคุณมิ่ง อยากให้เป็นคนเดียวกัน แต่ดันไม่มีพิรุธอะไรเลย ฮึ
    #4,144
    0
  20. #4130 Nielongforever9 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 11:33

    คนละคนหรอคะ คุณภัทรอย่านอกใจคุณมิ่งสิ

    #4,130
    0
  21. #4114 gabriel.la(: (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 13:46
    สรุปคนละคนจริงหรอ ชอบเวลาภัทรอยู่กับเด็กผญคะขาสุด ดั่งเพลิงกะล่อนออกหน้าออกตาคนน้องก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนนนเกี้ยวเก่ง
    #4,114
    0
  22. #4072 om_kanokrat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 12:19
    คนเดียวกันเถิดหนาไม่งั้นได้ตีคุณภัทรเป็นเเน่
    #4,072
    0
  23. #4055 polar Co., Ltd. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:38

    ถึงเป็นคนหน้าเหมือน หรือเป็นคนคนเดียวกันปลอมตัวมาก็ไม่มีสิทธิืไปเผลอไผลกับเค้าอย่างนี้ โอ้ย คันมืออยากตบคุณภัทร

    #4,055
    1
    • #4055-1 tonkhow1604(จากตอนที่ 7)
      2 กรกฎาคม 2562 / 21:13
      ฮือ จีงคั้บ
      #4055-1
  24. #4052 kdn_kangdan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    พี่ภัทรก็คือ ฮือโกรธได้ไหมแล้วมิ่งล่ะ เจอหมอกสามวันก็ชอบเขาแล้ว ส่วนมิ่งคือพยายามมาตลอด คุณภัทรก็ไม่ใจอ่อนสักที
    #4,052
    0
  25. #4036 หมาป่าเจ้าเล่ห์!~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 15:53
    นี่จะพยายามคิดว่าหมอกคือมิ่งปลอมตัวมา ว้อยยยยยยยยยยยยย
    #4,036
    0