[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 21 : ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม ๒: จงอย่าอดกลั้นความรู้สึก (๓๐%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,788
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 300 ครั้ง
    6 ต.ค. 62

ศักดินาอากาศ

ตัวอย่างบทพิเศษในเล่ม

บทที่ ๒จงอย่าอดกลั้นความรู้สึก (๓๐%)

 

 

เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๗

 

            มิ่งขวัญค่อย ๆ ปิดประตูห้องนอนเล็กอย่างแผ่วเบา คนตัวขาวเดินตรงไปที่เปลเด็กสานด้วยหวายสีขาวกลางห้อง ภายในห้องนอนเล็กสีฟ้ามีของใช้เด็กในทุกมุมห้อง ไล่เรียงตั้งแต่เปลหวาย โต๊ะเปลี่ยนผ้าอ้อม ตุ๊กตาหมีขนาดใหญ่และเครี่องดนตรีใส่กล่อง อันเป็นของรับขวัญคลอดของเด็กชายจิณณพัต ลูกชายวัยสี่เดือนเศษทั้งสิ้นของคุณมิ่งและคุณภัทรทั้งสิ้น  

 

            “หลับสบายเชียว” คุณมิ่งยิ้มหวาน ขณะมองลูกน้อยที่นอนหลับอยู่ในเปล ถึงแม้ว่าจะร้องไห้โยเยเก่งไปบ้า แต่พอตกค่ำ เด็กชายจิณณพัตก็แทบไม่ร้องหรือตี่นขึ้นมากลางดึกเลยสักครั้ง ทำให้ทั้งคุณมิ่งและคุณภัทรที่เลือกเลี้ยงลูกด้วยตนเอง พอมีเวลาในการพักผ่อนบ้าง 

 

            คุณมิ่งห่มผ้าห่มที่ร่นลงให้กับลูกน้อย เป็นเรื่องยากสำหรับผู้เป็นแม่ที่จะละสายตาจากลูกได้ ยิ่งตอนนี้ลูกชายกำลังอยู่ในวัยน่ารัก ทั้งอ้วนจ้ำม่ำ เริ่มรู้สึกที่จะแสดงออกทางอารมณ์จึงหัวเราะบ่อยครั้ง ไหนจะติดคุณมิ่งยิ่งกว่าอะไร เรียกได้ทุกวันตัวคนเป็นแม่เองก็เหมือนได้เรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เกี่ยวกับลูกในทุกวัน

 

            “ฝันดีนะครับ เจอกันวันพรุ่งนี้นะ” คุณมิ่งกล่าวกับจิณณพัต 

 

เมื่อละตัวออกจากเปลเด็ก ศีรษะของคนตัวขาวก็ชนเข้ากับปลาตะเพียนสานที่แขวนอยู่เหนือเปลเบา ๆ มือเรียวจับปลาตะเพียนที่ชนกับศีรษะตนแล้วก็พลันทำให้คิดถึงสามี ผู้เป็นคนนั่งสานปลาตะเพียนเหล่านี้ให้ลูกด้วยมือตนเอง 

 

“จะสี่ทุ่มแล้วนะพี่ภัทร” คุณมิ่งพึมพำกับตนเอง วันนี้คุณภัทรมีราชการต้องไปที่พักราชการทหารเรือ และร่วมประชุมแผนรับมือพายุที่กำลังจะเข้าฝั่งกับภาคประชาชนท้องที่ จึงทำให้ผู้เป็นสามีนั้นกลับดึกกว่าทุกวัน โดยปกติแล้วคุณมิ่งเองก็คุ้นชินกับการที่คุณภัทรกลับบ้านค่ำอยู่บ้าง แต่ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่คุณภัทรกลับดึกกว่าทุกวัน มันจึงทำให้ผู้เป็นภรรยาอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้

 

คุณมิ่งเดินผ่านประตูที่เชื่อมกับห้องของตนและลูกชาย แหวกผ้าแพรบาง ๆ ที่กั้นช่องประตูกลับไปที่ห้องนอน เปิดสมุดเพื่อหาหมายเลขโทรศัพท์ที่พักราชการทหารเรือ เผื่อจะพอได้ทราบข่าวบ้างว่าคุณภัทรและดนตร์เดินทางกลับมาแล้วหรือยัง 

 

ครืน...ครืน...เสียงเบรกของรถยนต์ดังขึ้นจากทางหน้าบ้าน เรียกความสนใจจากคนตัวขาวได้อย่างดี คุณแม่ลูกอ่อนจึงเดินออกจากห้องนอน แล้วมองผ่านหน้าต่างจากโถงห้องชั้นบนว่าเจ้าของรถเป็นผู้ใด คุณมิ่งเลิกคิ้วเล็ก ๆ เมื่อเห็นว่ารถยนต์ดังกล่าวเป็นรถกระบะที่ไม่คุ้นตา ขณะที่รถยนต์อีกคันที่ขับตามมาเป็นรถของหมวดดนตร์ เมื่อเห็นว่าเป็นชายสองคนกำลังช่วยกันพยุงคุณภัทรออกมาจากตัวรถ โดยมีทหารรักษาความปลอดภัยจากวังริมหาดเดินตามมาดูความเรียบร้อย คุณมิ่งก็รีบหยิบเสื้อคลุมมาสวม แล้วลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว

 

“มีอะไรกันหรือ คุณภัทรเขาเป็นอะไร” คุณมิ่งถาม ขณะเดินออกมาจากตัวบ้าน ใบหน้าหวานแสดงออกถึงความกังวล เมื่อเห็นว่าสามียืนโงนเงนคล้ายมีอาการมึนเมา

 

“โอ้โห...เอ่อ...กระหม่อมคือ... ชายทั้งสองผู้พยุงคุณภัทรตะลึงงันเมื่อเห็นใบหน้าของมิ่งขวัญ ก่อนคนหนึ่งจะรีบตั้งสติอธิบายสถานการณ์ พวกเขาดูประหม่า เพราะพวกเขาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตาคุณมิ่ง 

 

“ใช้คำสามัญเถิด เราไม่ใช่หม่อมเจ้าแล้ว” คุณมิ่งตอบกลับ ขณะเดียวกันก็เดินตรงที่คุณภัทรที่ยืนยิ้มตาหวานให้ตน

 

“ทหารเรือสองนายนี้บอกว่าราว ๆ หัวค่ำ พวกเขา คุณภัทร และหมวดดนตร์ พากันไปเยี่ยมชาวบ้านมาน่ะครับ” นายทหารรักษาความปลอดภัยกล่าว

 

“ผู้ใหญ่เขาเลี้ยงข้าวน่ะครับ จากนั้นก็มีดื่มกันนิดหน่อย...คือ...คือ...ไอ้พวกกระผมมันก็ไม่รู้ความอะไร เห็นมากับนาย ยศผู้หมวดไม่ต่างกัน เห็นเป็นเพื่อนจากพระนครเลยชวนผู้กองภัทรกับหมวดดนตร์ดื่มยาดอง...”

 

“แล้วกัน...พี่ภัทร” คุณมิ่งส่ายหัวเล็ก ๆ ขณะมองไปที่สามี ผู้ที่เหมือนจะไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งที่ตนได้กระทำไป

 

“อย่าไปว่าพวกพี่เขาเลย เขาก็คงแกล้งหยอกแกล้งหัวตามประสา พี่เองก็เชื่อคิดว่าเป็นน้ำสมุนไพร น้ำใจชาวบ้าน ครั้นจะไม่รับมาก็กระไรอยู่ ฮ่า ๆๆ...” คุณภัทรเดินโซเซมากุมมือของมิ่งขวัญเอาไว้

 

“ขะ...ขอประทานอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ!” นายทหารอีกคนกล่าวเสียงดัง “ไม่คิดเลยว่าผู้กองจะเป็นถึงเจ้าคนนายคน ไหนจะสมรสกับท่านชาย...”

 

“ไม่เป็นไรหรอก เราไม่ถือสาอะไร ขอบใจเสียอีกที่ขับรถมาส่ง คุณทั้งสองไปเถอะ มืดค่ำป่านนี้แล้ว ต้องไปส่งคุณดนตร์อีกนี่” คุณมิ่งมองไปที่ดนตร์ผู้นอนอยู่ในรถยนต์ไม่ได้สติอีกคนก็ถอนหายใจ เขายกมือขึ้นลูบใบหน้าแดงจัดของคุณภัทรที่ยืนยิ้มขาขีดอยู่เบื้องหน้า “ดู ๆ แล้ว คุณภัทรคงไม่เป็นอะไรมาก วันพรุ่งคงหาย เราดูแลของเราได้ อย่าห่วงไปเลย อีกอย่างบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องเรียกท่านชาย”

 

“พ่ะย่ะเอ้ยครับผม/ครับผม” นายทหารทั้งสองประสานเสียงรับทราบ “เช่นนั้นแล้ว พวกกระผมขอลากลับก่อนนะครับ” 

 

ไม่นานทหารเรือทั้งสองนายก็ขับรถออกไป หน้าบ้านหาญเดโชจึงเหลือเพียงแค่คุณภัทร คุณมิ่ง และทหารรักษาความปลอดภัยขององค์ฯ​ โชติ 

 

“ขับรถดี ๆ นะหมวด ไว้เจอกันคราวหน้า! อุ่ก...” คุณภัทรโบกมือคล้อยหลังให้กับรถสองคนที่แล่นออกไป ไม่ทันขาดคำ เขาก็เรอออกมา

 

“คุณมิ่ง มีอะไรเรียกใช้ได้ตลอดเลยนะครับ ผมอยู่ป้อมยามไม่ไกลจากนี่” รักษาความปลอดภัยกล่าว ก่อนจะขอตัวกลับไปทำหน้าที่ตามเดิม หลังจากที่ผู้เป็นนายพยักหน้าอนุญาต

 

พอโดนยาดองไปตาเยิ้มเชียวนะ แล้วอย่างนี้จะเลิกสุราขาดได้อย่างไร คุณมิ่งบ่นพึมพำกับสามี ผู้ยืนกุมมือตนไม่ยอมปล่อย “เข้าบ้านกันเถอะครับ พี่ภัทรขึ้นเดินไหวไหม”

 

“ไหวค่ะ สบายมาก ๆ...มิ่งไม่โกรธพี่ใช่ไหมคะ...พี่กลัวมิ่งจะโกรธ” คุณภัทรซบหน้าลงที่ไหล่อของผู้เป็นภรรยา กลิ่นยาดองสมุนไพรแรงถึงขั้นตีไปกับกลิ่นทะเลของอันฬาหนุ่ม 

 

“อะไรกัน ทำไมถึงพูดคะพูดขา” คุณมิ่งผละจากกอดของคุณภัทร แล้วถามด้วยความประหลาดใจ พอคิดดูแล้ว มันก็พลันทำให้นึกถึงเมื่อครั้งที่ตนพบคุณภัทรนอนเมาอยู่ริมหาดไม่มีผิด

 

ข้อดีคือคุณภัทรไม่เคยเมาไม่ได้สติ

ส่วนข้อเสียคือจะรุ่มร่ามกว่าปกติหลายเท่า

 

“ชอบไหมคะ หน้าแดงแปลว่าชอบให้พูด” คุณภัทรยังคงหยอกล้อภรรยาไม่หยุด ยิ่งพอเห็นคุณมิ่งหน้าแดงจนถึงใบหูก็ยิ่งย่ามใจ พอน้ำเมาเข้าปาก ไม่รู้ความหน้าอายของเขามันไปหลบอยู่ที่ไหน

 

“ขึ้นบ้านเดี๋ยวนี้เลยครับพี่ภัทร อย่ามาออเซาะเชียว” คุณมิ่งจูงมือคุณภัทรเข้ามาในบ้าน พลางชี้มือไปที่ม้านั่งในห้องนั่งเล่น “พี่ภัทรนั่งรอมิ่งที่ม้านั่งก่อนนะ อย่าเอะอะเสียงดังเชียว ลูกนอนอยู่ข้างบน”

 

“พี่ขึ้นไปหอม ๆ กู้ดไนท์ลูกก่อนไม่ได้หรือคะ”

 

“ไม่ได้ครับ คนเมาไม่มีสิทธิ์”

 

“โถ่ มิ่งจ๋า”

 

***** 

 

            คุณภัทรมองภรรยาที่กำลังเดินเข้าออกห้องโน้นทีห้องนี้ที นายทหารหนุ่มรู้สึกวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย เขาจึงนอนราบไปกับม้านั่งไม้กลางห้องรับแขก อันที่จริงเขาไม่ได้มีอาการมึนเมาหนักเท่าที่คุณมิ่งเป็นกังวล แต่พอได้เห็นท่าทีกระวนกระวายของคุณมิ่งก็รู้สึกผิดปนเอ็นดู

 

            ตั้งแต่ที่คุณมิ่งตั้งท้องจิณณพัตจนกระทั่งคลอดลูก เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบปีกว่าที่เขาไม่ได้แตะต้องหรือเสพย์สมกับภรรยามากกว่าจูบสักครั้ง ทั้งเรื่องงาน เรื่องการสร้างครอบครัว ทำให้ทั้งตัวคุณภัทรและคุณมิ่งต่างไม่มีเวลาร่วมกันดังคู่รักข้าวใหม่ปลามันเท่าที่ควร แน่นอนว่าการทุ่มเทเวลาให้กับลูกเป็นเรื่องสำคัญ แต่การที่ได้เพียงนอนกอดนอนหอมคุณมิ่ง สำหรับคุณภัทรที่มีความรักให้ภรรยาอยู่เต็มอกแล้วนั้น บางทีมันก็ทำให้เขาคิดโลภอยากได้อะไรที่มากกว่า

 

            “มิ่งเช็ดหน้าให้นะ” คุณมิ่งย่อตัวลงข้างม้านั่ง ขณะเดียวกันก็ยกผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าให้กับคุณภัทร “คราวหน้าคราวหลังไม่ดื่มเยอะอย่างนี้อีกแล้วนะครับ”

 

            “สัญญาครับ พี่จะไม่รับอะไรจากคนแปลกหน้ามาดื่มดีไหม” คุณภัทรซบหน้าไปที่มือของคนรักผ่านผ้าชุบน้ำ “รับจากน้องมิ่งคนเดียวพอ ดีไหมคะ”

 

            “ฤทธิ์น้ำเมาทำให้คนปากหนักเป็นถึงขนาดนี้เลยหรือครับ” คุณมิ่งหัวเราะคิกกับท่าทางออดอ้อนของสามี “พี่ภัทรนี่น่ารักเหมือนกันนะ” 

 

            “เมียพี่น่ารักกว่าอีก ยิ่งช่วงนี้แก้มย้วย ๆ อย่างนี้ด้วย ต้องขอบคุณลูกจริงไหม พอคลอดแล้วมิ่งของพี่น้ำหนักขึ้นไปหลายโลเชียวอูย” ยังไม่ทันที่จะพูดชมจบประโยค คุณภัทรก็โดนคุณมิ่งบีบแก้มจนพูดไม่เป็นศัพท์

 

            “จะบอกว่ามิ่งอ้วนใช่ไหมล่ะครับ รู้นะ” คุณมิ่งเม้มปากแล้วบีบแก้มสามี ยอมรับว่าตั้งแต่ตั้งครรภ์ เขาก็กินมากขึ้นกว่าแต่ก่อน รู้อีกทีน้ำหนักก็ขึ้นไปมาก ถึงแม้ว่าจะผ่านมาหลายเดือนแล้วหลังคลอด แต่น้ำหนักของเขาก็ไม่ได้ลดลงเหมือนก่อนแต่งงาน อีกทั้งยังมีแก้มคล้ายกับสมัยก่อน

 

            “จะอ้วนหรือผอม มิ่งก็งามค่ะ พี่เคยบอกแล้วใช่ไหม ท่านชายของพี่น่ะงามหมดจด” คุณภัทรยอมให้ภรรยาแกล้งเล่น ชายหนุ่มยิ้มไปทั้งตาจนดูไม่ออกว่าลืมตาอยู่หรือไม่ แสดงออกอย่างชัดเจนว่าตอนนี้เขามีความสุขมากเหลือเกิน “คิดถึงจริงเลย”

 

            “คิดถึงอะไรกันครับ เราก็เจอกันอยู่ทุกวันนี่”

 

            “ไม่รู้สิ อืม...มิ่งเคยบอกว่ามีอะไรให้พี่บอกตรง ๆ” คุณภัทรฉุกคิดก่อนจะพูดกับภรรยาอย่างเขิน ๆ “พี่คิดว่าเราห่างเรื่องอย่างว่ามานานแล้วเหมือนกันนะ พี่อยากกอดมิ่งจะแย่”

 

            “ก็กอดเสียสิครับ มิ่งกอดก่อนก็ได้” คุณมิ่งหัวเราะอย่างเอ็นดูสามีนี่เบ้หน้าออดอ้อนตน ก่อนจะแนบหน้าลงไปบนหน้าอกของคุณภัทร

 

            “ไม่ใช่กอดอย่างนี้ซีคะ พี่หมายถึง...พี่...คือ...” คุณภัทรเบ้หน้าก่อนจะลูบมือไปที่บนต้นคอของภรรยาที่มีรอยเขี้ยวของเขาอยู่ ก่อนจะไล้มือไปเรื่อย ๆ จนร่นเสื้อคลุมตัวนอกของคุณมิ่งออก เผยให้เห็นแผงขอขาวอมชมพูของคุณมิ่งมากขึ้น  

 

            “คนลามก” คุณมิ่งปรายตามองตามมือของคุณภัทรแล้วกล่าว ก่อนจะส่งยิ้มให้กับคุณภัทรอย่างรู้ทัน “จะกลับมาขยันแล้วใช่ไหมล่ะครับ ก่อนมีน้องใหญ่เนี่ยสะกิดบ่อยเชียว”

 

            “มัน...เอ่อ...มันอดใจไม่ไหวนี่คะ” คุณภัทรยิ้มตาหยี พอได้พูดแล้วจากแต่เดิมที่ใบหน้าว่าแดง ตอนนี้เขากับคุณมิ่งต่างฝ่ายต่างหน้าแดงไปกันใหญ่

 

            ทั้งรูป

    ทั้งกลิ่น

    ไหนจะความรักที่มีให้กัน

    มัน...จะห้ามกันไหวหรือ

 

            “อืม...เอาไว้วันที่พี่ภัทรไม่เมาดีกว่าครับ ไว้เราค่อยคุยกันนะ” คุณมิ่งผละตัวเองจากอดกของคุณภัทร ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง คนตัวขาวเม้มปากแน่นเพราะความขวยเขิน ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะให้คุณภัทรกอด แต่ด้วยเพราะตอนนี้ลูกคนโตยังอายุไม่กี่เดือน อีกทั้งเขาเองก็กำลังเข้าสู่ช่วงใกล้ฮีตแล้วด้วย หากร่วมรักกับคุณภัทรครั้งนี้ มันก็มีความเป็นไปได้ที่จะทำให้เขาตั้งท้องอีกครั้ง และตนเองก็แน่ใจว่าพร้อมจะเลี้ยงลูกเล็กสองคนพร้อมกันหรือไม่

 

            “ช่วยคิดทีนะคะ เพราะตอนพี่ไม่เมา พี่ไม่กล้าพูดหรอก” คุณภัทรคว้ามือภรรยามารั้งไว้อีกครั้ง “พี่ก็อายเหมือนกัน”

 

            “แล้ว...พี่ภัทรจะไม่ขึ้นไปนอนที่ห้องหรือครับ” คุณมิ่งหันไปถามคุณภัทรด้วยความเป็นห่วง

 

    “มิ่งขึ้นไปนอนเถอะ” คุณภัทรตอบ อีกใจก็นึกสงสัยว่ายาดองที่ตนกินไปทำไมถึงทำให้รู้สึกร้อนช่วงล่างอย่างประหลาด “ถ้าพี่นอนห้องวันนี้ พี่จะอดใจไม่ไหวค่ะ”

 

 

***** 

 

            กลางดึกสงัดคุณภัทรรู้สึกตัวอีกครั้ง คราวนี้เขารู้สึกปวดหัวหนึบตรงสีข้างเล็กน้อย คล้ายกับว่าฤทธิ์ยาดองเริ่มคลาย กลายเป็นอาการข้างเคียงที่มาแทนที่ ชายหนุ่มพลิกตัวนอนตะแคง ความยาวของม้านั่งกับส่วนสูงที่ไม่สัมพันธ์ ทำให้คุณภัทรนอนไม่สบายเอาสักนิด ครั้นจะขึ้นไปนอนห้องนอนรับแขกก็จนใจ เพราะห้องรับแขกถูกปรับเป็นห้องของลูกชายไปเสียแล้ว ห้องอื่น ๆ ก็เป็นเพียงห้องเปล่า เขาจึงทำได้เพียงนอนตะแคงไปมาข่มตาตนให้หลับแทน

 

            “พี่ภัทร ตื่นเร็ว” เสียงหวานกระซิบข้างหู ทำเอาผู้กองหนุ่มลืมตาโพลง เขาตั้งสติก่อนจะหันไปปะทะเข้ากับเจ้าของกลิ่นดอกพุดซ้อนผู้ยืนอยู่ข้างม้านั่ง

 

            “มิ่ง...” คุณภัทรพึมพำขณะมองภรรยา แสงสลัวของตะเกียงที่แขวนอยู่หน้าบ้านทำให้เขายังพอมองเห็นอะไรเป็นอะไร และสายตาของเขาก็พลันไปหยุดที่ต้นขาขาวของภรรยาพอดิบพอดี เพราะตั้งแต่ที่เริ่มตั้งครรภ์ ขณะนอนหลับคุณมิ่งก็ติดนิสัยใส่เสื้อคลุมท้องตัวใหญ่นอนทุกคืน “มีอะไร...”

 

            “มิ่งมาคิดดูแล้ว...มันคงไม่เป็นไรมังครับ” คนตัวขาวเม้มปากชั่งใจ ใบหูขึ้นสีแดงระเรื่อ “ถ้า...เราจะนอนด้วยกัน”

 

            “...” คุณภัทรยิ้มร่าอย่างดีใจคล้ายกับว่าเขาถูกรางวัลใหญ่ก็ไม่ปาน เขาไม่รอช้าลุกขึ้นคว้าตัวภรรยามากอด แนบหน้าไปกับช่วงหน้าอกของคนตัวขาว “คิดถึงพี่เหมือนกันสินะคะ”

 

            “พูดคะขาอีกแล้วนะ” คุณมิ่งเบ้หน้าดูน่ารัก ก่อนจะโน้นตัวลงกดริมฝีปากที่ปากอิ่มของคุณภัทร “มิ่งให้เวลาพี่ภัทรครึ่งชั่วโมง วันพรุ่งต้องตื่นมาเปลี่ยนผ้าอ้อมน้องใหญ่ รู้ไหม”

 

            “ได้ค่ะ ด้วยความเต็มใจ” คุณภัทรแกล้งหยอกเย้าภรรยาคนงาม จากนั้นก็เริ่มร่นชายเสื้อคุณมิ่งขึ้น แล้วกดจูบลงที่ต้นขาสวยของภรรยา 

 



๓๐%

ต่อในเล่ม

(เหมือนตอนนี้เฉลยเลยค่ะว่าทำไมน้องใหญ่น้องเล็กอายุไล่กัน ฮ่า ๆ)

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 300 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4345 sprimmm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 14:44

    น่ารักมากเลยอ่ะ

    #4,345
    0
  2. #4290 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 17:23
    น้องใหญ่เป็นกาฬวิฬาร์ใช่มั้ย ดูขี้แย น้องเล็กนี่อันฬาชัวร์
    #4,290
    0
  3. #4284 Eroseris (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 11:39
    โถ พ่อคนขี้อายอดใจไม่สะกิดเป็นปีเพราะเขินเมีย พ่อคุณเอ๊ยยยย เมียไม่อ่อยคือม่ได้เลยนะคนนี้ 5555555
    #4,284
    0
  4. #4267 นาโน'มักเน่ปลอม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 11:33
    ไิอเลิฟยาดอง 555555
    #4,267
    0
  5. #4264 Rosemary is happy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 15:42
    แพ้พี่ภัทรพูดคะขามาก แด๊ดดี้มากแง เป็นเขินแทนน้องมิ่ง น้องมิ่งก็คือขาวๆนู่มๆน่ารักเหมือนเดิม เป็นอดใจไม่ไหวจ้า มีลูกหัวปีท้ายปีไปเลย><
    #4,264
    0
  6. #4263 Som O Usanee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 03:17
    ขอบคุณยาดองค่ะ พี่ภัทรพูดจาหวานจ๋อยเชียว อิอิ
    #4,263
    0
  7. #4262 Tigafir (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 21:36
    ตอนนี้เฉลยเรื่องน้องใหญ่ น้องเล็ก แล้วจะมีตอนถัดไปเฉลยว่าทำไมหนูนัดถึงห่างจากพี่ด้วยไหมคะ 555
    #4,262
    1
    • #4262-1 _chewiestar(จากตอนที่ 21)
      6 ตุลาคม 2562 / 22:51
      ตอนต่อไปข้ามไปไกลเลยค่ะ หนูมัดเหมือนเปรย ๆ ในตอนจบแล้วว่าเพราะอยากมีลูกสาว 555
      #4262-1
  8. #4261 pihtmi_79 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 20:32
    ต้องขอบคุณผู้สนับสนุนใจดี 'ยาดองชาวบ้าน' ที่เปิดปากหนักๆของพี่ภัทร โอ้ยยยยยยยอ้อยเก่งงงงงงง
    #4,261
    0
  9. #4260 N_udaen_G (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 19:16
    แบบดีมากๆ เลยค่ะ พี่ภัทรตอนเมานี่ขยันปากหวานมากๆ เลยยย
    #4,260
    0
  10. #4259 BABYbeauty55 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 18:13
    หืออออ หวานมาก;-;
    #4,259
    0
  11. #4258 apple787 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 17:14
    ฉันยิ้มอย่างพิมพ์ใจ????????????
    #4,258
    0
  12. #4257 illumi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:30
    พี่ภัทรความจริงเจ้าเล่ห์มากๆๆๆๆ แต่แบบด้วยความกลัวเมีย กร้ากกกก เรียกว่าเกรงใจเมียดีกว่า เลยแบบยอมเมีย 555 แต่สะกิดบ่อยนะเราอะ ขยั๊นขยันนนนนน ก่อนท้องใหญ่นี่บ่อยหรอเราอะ แหมๆๆๆ ปต่นี่น้องใหญ่4เดือน หัวปีท้ายปีมากๆ ไม่สิ ถ้าตอนนี้ใหญ่4เดือนฟ่าๆเท่ากับห่างกันแค่1ปีกับ1-2เดือนเอง เรียกห่างกันปีนึง กร้ากกกก ไม่หัวปีท้ายปี คนละปีเลย ลูกดกสุดๆ ถ้าไม่ติดว่าเลี้ยงไม่ไหว กลัวว่าจะมาติดๆกัน คงจะเหนื่อยเลยแบบวางแผนกันใหม่นะ หนูนิดเอาห่างๆนะ เลี้ยงเหนื่อยย สองคนแรกท่าทางจะซนน่าดู55555 สู้นะคะคุณมิ่งคุณภัทร
    #4,257
    0
  13. #4256 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 13:07
    กรี้ด เจ้าเล่ห์เสียจนเสี่ยเพลิงชิดซ้ายเลยอ่ะ555555555
    #4,256
    0
  14. #4255 kundaneilllll (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 12:41
    เหตุเกิดจากความเมา5555555
    #4,255
    0
  15. #4254 Swich (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 12:29

    โอ้ยย พี่ภัทรตอนเมาดูเจ้าเล่ห์มาก ส่วนน้องมิ่งก็น่ารักจนใจพังเเน้ว
    #4,254
    0
  16. #4253 more than x (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 07:46
    โอโหพอเมาแล้วอ้อนเก่งมากกกกก
    #4,253
    0
  17. #4252 PattyCarnation (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 07:05
    พี่ภัทรคะ ถ้าน้ำเมาไม่เข้าปากเมื่อไหร่จะกล้าเนี่ย!!!
    #4,252
    0
  18. #4251 totwo.22 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 07:03
    น่ารักกกกกกกกกกก พี่ใหญ่น้องเล็ก
    #4,251
    0