[จบ] ศักดินาอากาศ (Omegaverse) | #บินมิน​ #มินฮยอนบิน

ตอนที่ 15 : บทที่ ๑๕ : ชื่นชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,637 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

บทที่ ๑๕ ชื่นชีวิต


คุณภัทรเดินเข้ามายังห้องโถงใหญ่ของบ้านเกริกวานิชด้วยความรู้สึกแปลกตา หลังจากที่ตัวเขาไม่ได้มาเยือนที่นี่เกือบครึ่งปีได้ ถึงจะเป็นตัวอาคารเก่าแต่การตกแต่งด้านในกลับถูกปรับปรุงเป็นแบบตะวันตกเกือบหมด ไหนจะสวนของตัวบ้านที่เหมือนจะเพิ่มศาลาและชิงช้าไม้เข้ามา เป็นไปได้ว่าเจ้าของบ้านต้องการเตรียมพื้นที่สำหรับหลานของเขาในอนาคต

ชายหนุ่มในชุดทหารบกลอบมองมารดาของตนที่กำลังจิบน้ำชาอยู่ที่โซฟาฝั่งตรงข้าม ท่าทางที่แปลกไปของคุณหลิวทำให้คุณภัทรแปลกใจไม่น้อย แต่เล็กจนโตภาพที่เขาจำได้ก็คือมารดาของเขาเป็นเพียงแม่บ้านธรรมดาเท่านั้น และทุกครั้งที่คุณหลิวมายังบ้านของผู้เป็นลุงอย่างเจ้าสัวเส็ง เจ้าหล่อนก็แต่งตัวเป็นสาวหวานกิริยางามอย่างไทยเสมอ ถึงแม้ว่าจะมีใบหน้าที่ออกไปทางคนจีนโพ้นทะเลไม่ต่างจากพี่ชาย

อาหลิว ลื้อแต่งเต็มมาเสียขนาดนี้ มีอะไรหรือเปล่า อั๊วรู้สึกแปลก ๆ” เจ้าสัวเส็งผู้นั่งอยู่โซฟากลางเอ่ยปาก หลังจากเห็นว่าดั่งเพลิงและคุณชายสองมาถึงยังห้องโถงกลาง ตามคำเชิญของคุณหลิวนั้นที่ต้องการให้หลานชายและหลานสะใภ้ทราบเรื่องธุระที่หล่อนต้องมาที่นี่ด้วยตนเอง

เข้าเรื่องเลยแล้วกัน เฮีย อั๊วมาเบิกถอนส่วนของอั๊วไปแบ่งให้เจ้าภัทร” คุณหลิวว่าพลางวางถ้วยน้ำชา เธอปาดคราบลิปสติกบนขอบถ้วยเบา ๆ แล้วมองไปยังพี่ชาย

อ่องั้นรึ ได้สิ แต่ลื้อบอกได้ไหมว่าลื้อจะเอาไปทำอะไร เกิดเอาที่ดินตรงนั้นไปขายสุ่มสี่สุ่มห้าช่วงนี้ มันจะขาดทุนเอานะ” เจ้าสัวเส็งพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ คุณภัทรไม่เคยทราบเรื่องที่ดินที่เจ้าสัวว่ามาก่อน จึงต้องขมุบขมิบปากถามดั่งเพลิง แต่ญาติผู้พี่ก็ส่ายหัวปฏิเสธไม่รับรู้เช่นเดียวกัน

อั๊วจะไปสู่ขอท่านชายมิ่งขวัญให้ตาภัทรน่ะเฮีย เฮียว่าที่ของอั๊วตรงเพลินจิตมันจะได้ราคาสักเท่าไหร่ ถ้าขายแล้วเอาไปเป็นสินสอด ปลูกบ้านหลังใหญ่สักหลังจะเป็นไปได้ไหม” คุณหลิวยิ้มกว้างแล้วจับมือของคุณภัทรที่นั่งข้างกัน

ค...คุณแม่คะ” คุณภัทรหันไปมองมารดาด้วยความมึนงง

ประเดี๋ยวนะ อาคุณภัทรลื้อกับท่านชายมิ่งขวัญ...พอท่านชายทรงถอนหมั้น ลื้อก็จะไปเป็นแคนดิเดตกับเขาด้วยรึ” ดวงตาเล็กของเจ้าสัวเส็งถึงกับเบิกกว้างด้วยความตกใจ

ป๊าครับ ไอ้คุณภัทรน่ะมันเป็นโซลเมตกับท่านชายมิ่งขวัญ อย่าว่าแต่เป็นแคนดิเดตเลย นี่มันคนในใจของกาฬวิฬาร์เจ้าชัด ๆ” ดั่งเพลิงที่นั่งอยู่บนที่วางแขนของโซฟากล่าวแล้วหัวเราะ “ท่านชายเสด็จไปเฝ้าไอ้คุณภัทรมันทั้งเช้าเย็น แต่วันที่ป๊าไปเยี่ยมน่ะ บังเอิญว่าท่านชายเขามีธุระเลยไม่ได้เจอ”

เอ้า! เป็นโซลเมตกันด้วยรึ รู้ตัวกันตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะนั่น อย่าบอกนะว่าก่อนที่ท่านชายจะหมั้นกับคุณชายหมอ อย่างนี้ซีนะ คุณชายภาคถึงไม่ได้มาด้วย” เจ้าสัวยกมือขึ้นลูบคางแล้วพึมพำกับตนเอง คุณภัทรรู้สึกเกร็งเล็กน้อยที่ได้ยินชื่อของบิดา หลังจากออกจากโรงพยาบาลตนก็รีบกลับบ้านไปแต่งตัวทันที ไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่าคุณชายภาคอยู่ที่บ้านหรือเปล่า และไม่กล้าถามคุณหลิวเช่นกันว่าบิดามีความคิดเห็นเช่นไร

ใช่ครับ ผมกับท่านชายรู้ตัวว่าเป็นโซลเมตกันตั้งแต่ก่อนท่านชายจะเสด็จไปเรียนต่อที่อังกฤษ” คุณภัทรตอบกลับผู้เป็นลุง

ถ้าเป็นฉันนะ ฉันน่ะไม่ปล่อยให้เป็นเช่นนั้นหรอก” ดั่งเพลิงกระแนะกระแหนญาติผู้น้อง

พี่เพลิงอย่าขัดคนกำลังคุยกันซีครับ แล้วเรื่องที่พูดเมื่อครู่หมายความว่าอย่างไร” คุณชายสองพูดปรามดั่งเพลิง ใบหน้าที่ดูจะไม่พอใจของคุณชายตัวผอม ทำเอาดั่งเพลิงยกมือขึ้นโอบไหล่ภรรยาพึมพำขอโทษทันที

เอาเถอะ เรื่องอะไรที่ผ่านมาแล้วก็แล้วไป ตอนนี้รู้ใจตนเองก็ดีแล้ว ที่ของลื้อตรงเพลินจิตน่ะมีฝรั่งมาขอซื้อเยอะแยะไปหมด อย่าว่าแต่บ้านหลังใหญ่ที่หัวหินเลย แบ่งมาซื้อเพชรซื้อพลอยลงพานขันหมากยังได้ แล้วลื้อถามลูกชายลื้อรึยังว่าอีพร้อมแต่งไหม” เจ้าสัวเส็งกล่าวพลางยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบ แม้ว่าท่าทางของเจ้าสัวเส็งจะดูสบาย ๆ แต่คุณภัทรก็สัมผัสได้ว่าบรรยากาศเริ่มดูจริงจังมากขึ้น

ผมเองก็อยากจะรีบไปหมั้นหมายไว้น่ะครับ ยอมรับว่ากลัวใจจะเป็นเหมือนในอดีต แต่ว่าองค์ฯ โชติคงไม่ต้องการเพชรนิลจินดามากมายหรอก ถ้าหากว่าคุณแม่จะต้องใช้เงินมากนั้” คุณภัทรกล่าวกับผู้ใหญ่ด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล เขาไม่ต้องการรบกวนมารดามากมายขนาดนั้น

แม่เห็นด้วยจ้ะ เรื่องอยากให้ลูกพิสูจน์ตัวกับพระองค์ แต่นั่นมันเป็นหน้าที่ของลูก ส่วนเรื่องสินสอดทองหมั้นมันก็เป็นหน้าที่ของแม่เหมือนกัน อย่าคิดมากไปเลย เก็บเรื่องกับตัวเองมานานขนาดนี้ก็เหนื่อยมากแล้วนะ” คุณหลิวลูบศีรษะบุตรชายด้วยความเป็นห่วง คุณภัทรจึงยิ้มบางตอบกลับไป นึกย้อนไปที่เขาไม่ยอมบอกใครก็กลัวว่าเจ้าหล่อนจะเป็นกังวล หวังจะแก้ปัญหาคนเดียว แต่สุดท้ายแล้วมารดาก็ต้องยื่นมือมาช่วยตนอยู่ดี

เฮ้อ อาคุณภัทรลื้อน่ะนิสัยไม่ง้อใครเหมือนพ่อลื้อจริง ๆ ตอนอีมาขอ
อาหลิวกับอั๊ว อีก็เอาทรัพย์สินทั้งหมดมาให้ มันก็ไม่ได้มากมายอะไรแต่มันก็ทั้งหมดที่อีมี ถ้าไม่รักกันจริง อั๊วไม่ยอมยกอาหลิวให้ไปลำบากหรอก ไอ้นิสัยทะนงตนนั่นมันก็ดี แต่บางทีก็ต้องรู้จักพึ่งพาคนอื่นบ้าง” เจ้าสัวเส็งหันไปเอ็ดคุณภัทร

ครับ คุณลุง” คุณภัทรตอบรับ ด้วยเพราะเจ้าสัวเส็งเป็นคนที่ดูเฮฮาเสมอ พอยามจริงจังก็น่าเกรงขามจนต้องยำเกรง

อีกเรื่องนะเฮีย อั๊วจะมาขอร้องให้เฮียมาเป็นเถ้าแก่ให้ตาภัทรน่ะ อย่างที่เฮียบ่น คุณชายภาคอีไม่เห็นด้วยนัก อั๊วเลยตั้งใจจะจัดการเอง แต่ถ้ามีเฮียสนับสนุน อั๊วว่าองค์ฯ โชติคงจะพอยอมรับได้” คุณหลิวกล่าว

ทำไมอั๊วจะไม่สนับสนุนล่ะ เอาเลยอาคุณภัทร กู๋สนับสนุนลื้อเต็มที่ หากองค์ฯ โชติทรงอนุญาตก็รีบแต่งไปเลย หลานอั๊วจะได้มีเพื่อนวิ่งเล่น” เจ้าสัวเส็งกล่าวแล้วลุกขึ้นไปตบไหล่คุณภัทรด้วยความเอ็นดู

คุณภัทรยิ้มให้กับเจ้าสัว ก่อนจะมองไปเห็นดั่งเพลิงกำลังยกมือขึ้นนวดหน้าผาก เขาเริ่มพอจะเข้าใจแล้วว่าเวลาผู้ใหญ่กดดันให้มีลูกนั้นเป็นอย่างไร เจ้าสัวเส็งกดดันให้ดั่งเพลิงมีหลานคนเดียวไม่พอ ตอนนี้ก็หันมาสนับสนุนเขาให้มีหลานให้เพิ่มอีกคน

เช่นนั้นก็ดีเลย เฮียไปเตรียมตัวให้พร้อมนะ อั๊วว่าจะไปวังอรุณรัตน์ต่อ” คุณหลิวยกมือขึ้นป้องปากหัวเราะ คำพูดของเจ้าหล่อนทำเอาทุกคนหน้าเหวอไปตาม ๆ กัน รวมทั้งคุณภัทรเองที่ไม่นึกว่ามารดาจะหุนหันพลันแล่นเสียขนาดนี้

ประเดี๋ยวซีคะคุณแม่ ไม่เร็วไปหน่อยหรือคะ” คุณภัทรยกมือขึ้นจับแขนของมารดา เขาไม่เข้าใจนักว่าเหตุใดคุณหลิวถึงรีบเร่งเพียงนี้

ได้อย่างไรกันล่ะ แม่ได้ข่าวจากวงในมาว่าคุณหญิงคุณนายทั้งหลายพาลูกชายไปวังอรุณรัตน์กันทั้งนั้น เห็นทีเราก็ต้องรีบไป เกิดองค์ฯ โชติทรงเปลี่ยนพระทัยตัดสินใจยกท่านชายให้คนอื่นไปก่อน แม่น่ะไม่ยอมหรอกนะ” คุณหลิวหันไปเอ็ดคุณภัทรทันที ท่าทางของมารดาทำให้คุณภัทรเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าน้องสาวตนได้นิสัยใครมา

ถ้าเช่นนั้นอั๊วจะโทรศัพท์ไปทูลเข้าเฝ้าก่อนแล้วกัน อาชัยลื้อติดต่อขอ
เข้าเฝ้าไปยังวังอรุณรัตน์ด่วน” เจ้าสัวเส็งหันไปสั่งผู้ติดตามคนสนิท

นี่ก็ไม่ได้ปรามเขาเลย” เสียงของดั่งเพลิงบ่นผู้เป็นบิดาดังมาจากอีกฝั่งหนึ่งของโถง คุณภัทรจึงหัวเราะนิด ๆ ให้กับท่าทางของพ่อลูกเกริกวานิชและมารดา

ไป ตาภัทรขึ้นไปชั้นสองกับแม่” คุณหลิวลุกขึ้นแล้วจับแขนของคุณภัทรให้ลุกขึ้นตาม

ขึ้นไปทำไมหรือคะ” คุณภัทรถามด้วยความสงสัย

เพชรพลอยที่แม่ลื้อแอบคุณชายภาคซื้อเก็บเอาไว้น่ะสิ ถึงเวลาได้ใช้สักทีนะ” เจ้าสัวเส็งว่าพลางหัวเราะระหว่างรอสายโทรศัพท์

ถ้าพูดให้ถูกก็คือแหวนเพชรสำหรับสะใภ้ของแม่” คุณหลิวกล่าวแล้วยิ้มหวานให้กับคุณภัทร ในวันนี้เองคุณภัทรจึงได้รู้ว่าครอบครัวของเขานั้นใช้ชีวิตอย่างสมถะ เว้นเสียก็แต่มารดาของเขาที่เป็นเศรษฐินีอย่างลับ ๆ






คุณภัทรมองไปยังมือเรียวของท่านชายมิ่งขวัญที่มีแหวนเพชรเม็ดงามอยู่ เขาได้แต่แอบชื่นชมในใจเงียบ ๆ ที่แหวนวงนี้เข้ากับท่านชายได้อย่างดี นึกย้อนไประหว่างที่กำลังนั่งรถมายังวังอรุณรัตน์ มารดาของเขาได้เล่าให้เขาฟังว่าเจ้าหล่อนต้องแอบซื้อเครื่องประดับเก็บไว้ เพราะไม่ต้องการยกตนข่มบิดาคุณภัทร

ก่อนจะมาพบกับคุณหลิว คุณชายภาคภูมิเป็นเพียงคุณชายคนเล็กที่เกิดกับหม่อมสามัญชน นั่นจึงทำให้บิดาเป็นคนถ่อมตน ยึดมั่นในอุดมการณ์ พอเติบใหญ่มีการศึกษาจึงเลือกที่จะตั้งสกุลใหม่ ไม่แม้แต่จะพึ่งพาคุณชายคุณหญิงพี่น้องแม้แต่น้อย หลังจากที่บิดาพบรักกับเจ้าหล่อนผู้เป็นน้องสาวของเจ้าสัวใหญ่ คุณหลิวจึงละทิ้งชีวิตในสังคมชั้นสูงมาแต่งงาน และปฏิบัติตนเป็นภรรยาที่ดีตามกรอบประเพณีของไทย ถึงกระนั้นก็ใช่ว่าบิดามารดาของคุณภัทรจะมีความคิดเห็นตรงกันทุกอย่าง หากเพียงแค่โอนอ่อนให้กันและกันเพื่อประคับประคองชีวิตคู่ เจ้าสัวเส็งไม่ได้เห็นด้วยนักเรื่องนิสัยทะนงตนและศักดิ์ศรีที่คุณชายภาคยึดถือ จึงแอบสนับสนุนน้องสาวให้ลงทุนในธุรกิจและเพชรพลอยลับ ๆ เพราะเกรงว่าต่อไปในภายภาคหน้า หลานทั้งสองอย่างคุณภัทรและคุณปริมจะลำบาก

ใส่ได้พอดิบพอดีเลยนะเพคะ งามจริง ๆ” คุณหลิวกล่าวขึ้นขณะมองไปที่นิ้วเรียวของท่านชายมิ่งขวัญ ก่อนหน้านี้เจ้าหล่อนได้อธิบายให้คุณภัทรฟังว่าตั้งแต่ในวันที่รู้ว่าคุณภัทรนั้นเป็นอันฬา ตนก็ได้ซื้อแหวนเก็บไว้สำหรับสะใภ้ถึงสองวง วงหนึ่งเป็นขนาดสำหรับผู้ชายส่วนอีกวงเป็นขนาดสำหรับผู้หญิง

พี่ภัทรบอกว่าเป็นแหวนของคุณหลิว เราขอบใจมากนะ” ท่านชายมิ่งยิ้มน้อย ๆ พลางจับแหวนวงสวยที่อยู่บนนิ้ว

ฝ่าบาทเพคะ ต่อไปในภายภาคหน้าเรียกว่า คุณแม่ เถิดนะเพคะ คิดเสียว่าหม่อมฉันเป็นแม่คนหนึ่งก็ได้” ผู้เป็นมารดากล่าว “วันที่ฝ่าบาทเสด็จกลับ หม่อมฉันยังไม่มีโอกาสทูลขอบพระทัยฝ่าบาทเลยสักครั้งที่เสด็จมาดูแลเจ้าภัทร”

เรา...เอ่อ...มิ่งเต็มใจครับ...คุณแม่” ท่านชายมิ่งขวัญหันไปมองคุณภัทรแล้วตอบคุณหลิวด้วยความเขินอาย

กระหม่อมมีความคิดเห็นว่างานเสกสมรสของท่านชายและคุณภัทร อาจ
จะต้องรอเสียหน่อย ให้เรื่องการถอนหมั้นกับคุณชายหมอซาลงและผ่านพิธีในเดือนธันวาคมไปก่อนจะดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ อีกทั้งคุณภัทรเองก็มีข่าวเรื่องโดนยิงด้วย” เจ้าสัวเส็งเสนอความคิด เขามาทำหน้าที่เถ้าแก่ให้แก่หลานชายอย่างเต็มใจ

ฉันเห็นด้วยกับท่านเจ้าสัว ถ้าหากจะจัดงานต้นปีหน้า ระหว่างนี้มิ่งขวัญจะได้มีเวลาไปกราบทูลลาออกจากฐานันดร” องค์ฯ โชติแย้มพระสรวลแล้วจึงตรัสเสียงเบา

เด็ก ๆ มีความเห็นว่าอย่างไรบ้างจ๊ะ” คุณหลิวหันมาถามยังคุณภัทรและท่านชายที่นั่งพับเพียบอยู่กลางโถงของวัง

ผมเห็นด้วยทุกประการครับ อย่างไรเสียก็ได้หมั้นหมายอย่างไม่เป็นทางการแล้ว งานจะจัดขึ้นในช่วงไหนก็สุดแท้แต่ทางอรุณรัตน์จะเห็นสมควร ผมเองก็จะกลับไปทำหน้าที่ไม่ให้ด่างพร้อยจนเสียมาถึงที่นี่ได้” นายทหารหนุ่มแสดงความคิดเห็นของตน เขาบีบมือของคู่หมั้นตนเองเบา ๆ ณ ตอนนี้เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนี้นั้นเป็นเรื่องจริง

เช่นนั้นการประกาศหมั้นหมายของท่านชายและคุณภัทรจะประกาศหลังคุณชายหมอพาลูกเมียมาอยู่ไทยแล้วกัน” เจ้าสัวเส็งกล่าวต่อ เพราะหน้าหนังสือพิมพ์เพิ่งลงข่าวเรื่องการถอนหมั้นออกไป ดังนั้นประเด็นเรื่องครอบครัวของคุณชายหมอวัชระยังคงเป็นที่จับตาในแวดวงสังคม บางทีที่เทววงศ์ยอมเสียหน้าและเลือกที่จะประกาศเรื่องนี้ออกไปตามตรง คงเป็นเพราะท่านชายภพต้องการเห็นหน้าหลานสาวก็เป็นได้

เลือดเนื้อเชื้อไขมันคงตัดไม่ขาดซีนะ” องค์ฯ โชติตรัสกับเจ้าสัวเส็ง

ในสายตาของคุณภัทร บิดาของใครต่อใครก็เข้าใจบุตรกันเสียหมด เขาจะไม่โทษว่าตนนั้นโชคร้าย เพราะยังเชื่อว่าคุณชายภาคอาจจะต้องการเวลาทำความเข้าใจกับเรื่องนี้มากกว่าใคร


ถ้าหากคุณพ่อลดทิฐิลงได้สักนิดคงดีไม่น้อย


เช่นนั้นแล้วพวกกระหม่อมขอลากลับก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ มารบกวนตอนมืดค่ำเสียด้วย” เจ้าสัวเส็งกล่าวสรุปประเด็น แล้วจึงขอตัวกับราชนิกุลพ่อลูก

แล้วกัน อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิ ตอนที่เจ้าสัวโทรศัพท์ว่าจะมาหา เราก็อุตส่าห์ให้คนตระเตรียมอาหารเอาไว้ให้” องค์ฯ โชติตรัสขึ้นอย่างมีน้ำใจ

จะดีหรือเพคะ” คุณหลิวทูลถามกลับด้วยความเกรงใจ แค่มาขอเข้าเฝ้าตอนนี้ก็ถือว่ารบกวนและเสียมารยาทมากแล้ว

ดีสิ ลูกเราคงอยากอยู่กับคุณภัทรนานกว่านี้ด้วย” เมื่อสิ้นคำของพระบิดา ท่านชายมิ่งก็รู้สึกเขินจนถึงขึ้นยกมือขึ้นมาปิดใบหน้าหวาน ไม่คาดคิดว่าบิดาจะทรงมีอารมณ์ขันแซวเขากับคู่หมั้น

กระนั้นแล้ว กระหม่อมและครอบครัวขออนุญาตฝากท้องที่วังอรุณรัตน์นะพ่ะย่ะค่ะ ไม่ได้กินอาหารชาววังแท้ ๆ มานานมากแล้ว ยิ่งได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าแม่ครัวของวังอรุณรัตน์นั้นทำอาหารได้รสเลิศยิ่งกว่าที่ภัตตาคารดังเสียอีก” เจ้าสัวเส็งทูลกับองค์ฯ โชติ จากนั้นทุกคนก็พากันย้ายไปที่ห้องรับประทานอาหารของวังอรุณรัตน์

คุณแม่ครับ แล้วเรื่องสินสอดทองหมั้นล่ะคะ พระองค์ฯ ทรงมีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง” คุณภัทรแอบกระซิบถามมารดาด้วยความกังวลใจ

แม่บอกแล้วอย่างไรล่ะ เรื่องนั้นลูกไม่ต้องห่วง มันเป็นเรื่องของแม่ ลูกเพียงแค่กลับไปทำหน้าที่ของลูกให้ดีก็พอ” คุณหลิวว่าพลางตบหลังคุณภัทรขณะพากันเดินไปยังห้องเสวย ถึงแม้ว่าแววตาของเจ้าหล่อนจะดูสดใส แต่คุณภัทรเองก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะเขาเองก็กลัวว่าต่อไปบิดาและมารดาอาจต้องมีปากเสียงกัน


  


ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๕


เป็นเวลากว่าสองเดือนที่คุณภัทรและท่านชายมิ่งขวัญหมั้นหมายกันอย่างไม่เป็นทางการ คุณภัทรยอมรับว่าตั้งแต่ผ่านพ้นช่วงที่เรียกได้ว่าเป็นวิกฤตชีวิตไป ชีวิตในแต่ละวันของเขาก็เริ่มเข้าที่เข้าทางและมีความสุขมากขี้นกว่าแต่ก่อน

ในช่วงวันหยุด คุณภัทรมักจะแวะเวียนไปเยี่ยมคู่หมั้นที่วังอรุณรัตน์เสมอ เนื่องจากทางผู้ใหญ่ต้องการให้ข่าวคราวต่าง ๆ เงียบลงก่อน ท่านชายจึงไม่สามารถเสด็จมาเยี่ยมเขาที่กองพันได้ จนกระทั่งมีการตีข่าวลงหน้าหนังสือพิมพ์เมื่อเช้านี้ว่าตนและกาฬวิฬาร์เจ้าได้เป็นคู่หมายกันแล้ว ต่อไปทั้งเขาและท่านชายเองก็จะได้กระทำอะไรสะดวกยิ่งขึ้น

ว่าอย่างไรไอ้เกลอ ค่ำนี้ไม่ไปฉลองปีใหม่ที่วังอรุณรัตน์หรือวะ ฉันเห็นข่าวแล้วนะ” ชายหนุ่มรูปร่างกำยำทักทายคุณภัทรทันที เมื่ออีกฝ่ายนั้นเห็นหน้าเขา ท่าทีของดั่งเพลิงดูสบาย ๆ ขณะเดินไปหยิบหนังสือพิมพ์แล้วโยนมาทางเขา

ว่าจะแวะเอาของเยี่ยมมาเยี่ยมเอ็งกับหลานก่อนน่ะ คุณชายสองเล่าอยู่ไหน” คุณภัทรยิ้มกว้างก่อนตอบกลับญาติผู้พี่ อีกไม่กี่ชั่วโมงจะเข้าสู่ศักราชใหม่แล้ว เขาจึงต้องการมาเยี่ยมญาติสนิทมิตรสหายที่สนิทในวันสิ้นปี น่าเสียดายที่เขาคลาดกับผู้เป็นลุง พอมาถึงบ้านเกริกวานิช ถึงได้รู้ว่าเจ้าสัวเส็งออกไปสังสรรค์กับสมาคมที่เยาวราชไม่กี่ชั่วโมงก่อนเขามาถึง บ้านเกริกวานิชในตอนนี้ หากไม่นับผู้รับใช้แล้วก็เหลือเจ้านายเพียงไม่กี่คน

อ๋อ สองเขาเรียนเปียโนกับไอ้จรัญอยู่น่ะ อีกประเดี๋ยวคงตามมา ว่าก็ว่าเถอะตกลงแล้วใช่ไหมว่าจะแต่งในเดือนกุมภาพันธ์” ดั่งเพลิงถาม จากนั้นเขาก็เอนหลังพิงกับโซฟา

อืม ช่วงนั้นอะไรหลายอย่างมันคงลงตัวมากกว่านี้ อีกทั้งฉันเองก็ขอย้ายราชการไปประจำที่นั่นแล้วด้วย แต่งช่วงนั้นก็จะได้จัดการเรื่องบ้านเรื่องโรงเรียนของท่านชาย พอท่านชายเปิดโรงเรียนก็คงอยู่ที่นั่นเลย” คุณภัทรยิ้มแล้วตอบดั่งเพลิง

ในที่สุดแล้วนายทหารหนุ่มก็ไม่สามารถเข้าร่วมพิธีสวนสนามได้ทัน แต่กระนั้นเขาก็กลับไปทำหน้าที่ที่กองพันได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง และด้วยความช่วยเหลือจากมนัส ทำให้ภายในปีหน้าคุณภัทรก็จะได้ย้ายไปประจำที่กองพันหัวหินแทน

แล้วคุณอาภาคเล่า เป็นอย่างไรบ้าง กลับมาจากเชียงใหม่หรือยัง” ญาติผู้พี่แสดงความเป็นห่วงและถามหาบิดาของเขาทันที

คุณพ่อไม่พูดอะไรกับฉันเลยว่ะ เห็นว่ารับงานออกแบบโรงแรมที่เชียงใหม่ ไม่รู้จะกลับมางานแต่งฉันหรือไม่” คุณภัทรส่ายศีรษะเบา ๆ เมื่อวันก่อนเขาก็โทรศัพท์ไปบอกเรื่องงานมงคลกับบิดา แต่บิดากลับไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงบอกว่ารับทราบแล้วเท่านั้น เขาเริ่มไม่มั่นใจว่ามันเป็นเพียงปัญหาของเขาหรือบานปลาย จนกลายเป็นปัญหาระหว่างบิดาและมารดาไปแล้ว

สวัสดี ไอ้คุณภัทร แหม ๆ หน้าตาดูแจ่มใสเชียวนะพ่อ” เจ้าของเสียงหัวเราะแหลมดังขึ้นจากอีกฝั่งหนึ่งของโถง คุณภัทรหันไปตามเสียงหัวเราะนั่น แล้วเขาก็ได้พบกับจรัญและคุณชายสองที่พากันเดินเข้ามาในห้องโถง

อ้าว นักดนตรีคิวทอง คืนนี้ไม่มีที่ไปหรือนั่น” คุณภัทรทักทายเพื่อนสนิททันที นึกแปลกใจที่คืนสิ้นปีนี้จรัญไม่ได้ไปบาร์ฝรั่ง แต่กลับมาวนเวียนอยู่ที่บ้าน
ดั่งเพลิงแทน

อย่าไปถามมันเลย พอดีนางฟ้าการบินไทยทิ้งมันไปทำงานน่ะ” ดั่งเพลิงหัวเราะร่วน จนจรัญต้องหันมาพองแก้มย้วย ๆ ใส่ด้วยเพราะความไม่พอใจ ท่าทางสะดีดสะดิ้งนั่นดูชวนขันพิกล

คุณภัทร สายัณห์สวัสดิ์ครับ” ภรรยาของญาติผู้พี่เอ่ยปากขึ้นพร้อมกับพนมมือไหว้ คุณภัทรจึงยกมือขึ้นรับไหว้คุณชายสอง

สวัสดีครับ สี่เดือนแล้วซีนะครับ ดูท้องใหญ่ขึ้นนะ” คุณภัทรทักทายคุณชายสอง เขาสังเกตได้ว่าหน้าท้องของคุณชายตัวเล็กนูนขึ้นมามากขึ้นอย่างชัดเจน ทั้งที่ช่วงสามเดือนก่อนหน้านั้นดูแทบไม่ออกแท้ ๆ ว่ากำลังตั้งครรภ์ อีกทั้งคุณชายสองก็ดูมีน้ำมีนวลขึ้นมากกว่าแต่ก่อน

ครับ...สองก็รู้สึกได้เหมือนกัน” คุณชายสองกล่าวอย่างอาย ๆ พลางลูบหน้าท้องของตนเอง

ผมซื้อยาบำรุงมาให้ด้วยนะครับ อยู่ในกระเช้า ส่วนพวกผลไม้ผมให้พวกคนงานเอาไปปอกแล้ว เขาว่าคนท้องทานผักผลไม้นั้นจะดี” นายทหารหนุ่มกล่าวกับคุณชายเจ้าของดวงตาคู่สวย พลางหันกลับไปกำชับกับดั่งเพลิง

อะไรกันวะ นี่เตรียมเป็นพ่อคนแล้วรึถึงรู้ดีนัก แต่ก็ดี ลูก ๆ ฉันจะได้มีเพื่อน” ดั่งเพลิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแซว อีกทั้งยังส่งสายตากวน ๆ มายังคุณภัทร

อย่าคิดอะไรไม่ดีไม่งามเชียว ฉันน่ะไม่ได้ชิงสุกก่อนห่ามหรอกนะ” คุณภัทรหัวเราะกลบเกลื่อนความเขิน จากนั้นก็ตบไหล่ดั่งเพลิงดักปั้กไปทีสองที

แต่จริง ๆ แล้ว วันก่อนที่ท่านชายเสด็จมา ท่านชายก็ตรัสกับสองนะครับว่าอยากมีลูก” ถึงแม้ว่าคุณชายสองจะดูเขินอายขณะกล่าว แต่ก็แอบยิ้มทะเล้นส่งมายังเขาเหมือนกัน กลายเป็นว่านอกจากคนสามีจะแซวเขาแล้ว คนภรรยาก็ไม่น้อยหน้ากัน

เอ่อ...จวนจะค่ำแล้ว ผมต้องไปที่วังอรุณรัตน์ต่อน่ะครับ เห็นทีต้องขอตัวก่อน” คุณภัทรตั้งใจจะพูดตัดบท ก่อนที่ทุกคนจะหันมารุมแซวเขา เขาไม่รู้ตัวว่าใบหูของตนขึ้นสีแดงจัด จนดั่งเพลิงและจรัญหลุดหัวเราะกับท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ของเขา

เออ ขอบใจสำหรับของเยี่ยมนะ ไว้มาสวัสดีปีใหม่อีกรอบแล้วกันพ่อ มีอะไรก็มาปรึกษาได้ อย่าเก็บทุกอย่างไว้กับตัวคนเดียวล่ะ” ดั่งเพลิงกล่าวแล้วเดินมาตบไหล่ของเขา คุณภัทรยิ้มบาง ๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไม่บ่อยนักที่ดั่งเพลิงจะทำตัวเป็นพี่ชายที่น่านับถือ แต่ครั้งนี้อีกฝ่ายกลับแสดงออกมาอย่างไม่ขัดเขิน อาจเป็นเพราะดั่งเพลิงกำลังจะสร้างครอบครัว จึงทำให้ญาติผู้พี่ของเขาทำตัวเป็นผู้นำที่น่าเชื่อถือกว่าแต่ก่อน

หลังจากนั้นคุณภัทรจึงขอตัวกลับ มุ่งหน้าไปยังวังอรุณรัตน์ตามที่ได้นัดหมายกับคนรักเอาไว้ นึก ๆ ไปก็เป็นเวลากว่าสองสัปดาห์แล้วที่เขาไม่ได้พบกับท่านชายมิ่งขวัญ เนื่องจากการตระเตรียมงานสวนสนามต้องเป็นไปอย่างเข้มงวด ถึงแม้เขาจะไม่ได้เดินขบวนแต่ก็ได้รับการไว้วางใจให้ฝึกสอนทหารรุ่นน้อง ชายหนุ่มจึงตั้งใจยกยอดวันหยุดปลายปีทั้งหมดให้กับท่านชายของเขาแทน





คุณภัทรยิ้มให้กับผู้รับใช้ของวังอรุณรัตน์ที่วิ่งมาเปิดประตูให้แทนคำขอบคุณ พื้นที่อันกว้างขวางของตัวบริเวณหน้าวัง ทำให้ชายหนุ่มต้องขับรถยนต์เข้าไปอีกจึงจะถึงตัววัง เมื่อถึงอาคารที่เป็นหอคอยสูงอันมีลานน้ำพุขนาดใหญ่ด้านหน้า ก็เป็นอันว่าชายหนุ่มนั้นมาถึงยังตัววังด้านในแล้ว เขามองไปยังตัวอาคารใหญ่และสวนโรมันที่ถูกเปิดไฟสว่างไว้ไปทั่ว

บรรยากาศในตอนนี้ มันทำให้คุณภัทรอดนึกถึงวันสิ้นปีครั้งสุดท้ายที่เขาได้รับเกียรติให้มาฉลองที่นี่ไม่ได้ เขาจำได้ว่าวันนั้นต้องย้อนกลับไปเมื่อเกือบสิบปีก่อน สมัยที่เขายังไม่ได้ไปเรียนที่โรงเรียนนายร้อย และเป็นเพียงพี่ชายคนสนิทของท่านชายมิ่งขวัญเท่านั้น

คุณภัทรเจ้าขา ค่ำนี้พระองค์ท่านเสด็จไปสมาคมสถาปนิกน่ะเจ้าค่ะ จึงให้มาเรียนว่าทำตัวตามสบายได้นะเจ้าคะ พระองค์ตรัสย้ำแค่อย่างเดียวคือห้ามค้างคืน ส่วนท่านชายนั้นทรงรออยู่แล้วบนหอคอยเจ้าค่ะ” สาวรับใช้กล่าวกับคุณภัทรขณะที่นายทหารหนุ่มเข้ามายังภายในตัวบ้าน

คุณภัทรพยักหน้ารับทราบ เขาเปิดประตูรถด้านหลังหยิบเอาช่อดอกไม้ช่อใหญ่ออกมา ดอกไม้สีขาวอันมีกลิ่นเดียวกับท่านชายมิ่งขวัญ และมีความหมายในภาษาฝรั่งว่ารักที่มั่นคง ชายหนุ่มเดินไปตามโถงอย่างชำนาญและคุ้นชินกับสถานที่แห่งนี้ แม้ว่าจะนานมากแล้วที่ไม่ได้เดินมาส่วนนี้ของวัง แต่ตำแหน่งการจัดวางของก็ไม่ได้เปลี่ยนไปนัก เขาค่อย ๆ เดินขึ้นบันไดของหอคอยเพื่อขึ้นไปยังชั้นบนสุด และพบกับคนรักที่เขาเฝ้าคิดถึง

เฝ้ามองอะไรอยู่หรือครับ ให้เดาคงไม่ใช่พลุเป็นแน่ เพราะเขาจุดกันตอนเที่ยงคืน” คุณภัทรเอ่ยขึ้น ขณะมองไปที่เจ้าของร่างโปร่งผู้ยืนหันหลังมองไปยังท้องฟ้านอกหน้าต่าง

มองว่าบนดวงจันทร์จะมีกระต่ายหรือไม่น่ะครับ” เจ้าของเสียงหวานตอบกลับมา ท่านชายมิ่งขวัญยังคงมองไปยังดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวที่อยู่บนฟ้า

แล้วเจอหรือยังครับ” คุณภัทรวางช่อดอกไม้ไว้บนโต๊ะอาหารขนาดเล็กที่ถูกตระเตรียมเอาไว้ จากนั้นก็เดินเข้าไปสวมกอดท่านชายของเขาจากทางด้านหลัง

ไม่เจอเลยครับ สงสัยเพราะคุณกระต่ายอยู่แถวนี้ล่ะมัง” ท่านชายกระชับแขนแกร่งของคุณภัทรให้กอดช่วงเอวของตนให้แน่นยิ่งขึ้น แสงจากเปลวเทียนยิ่งทำให้ภายในชั้นบนของหอคอยยิ่งโรแมนติก

กระต่ายอาจจะอยู่อีกด้านของดวงจันทร์ก็ได้นะครับ ลองหันมาสิ” คุณภัทรแนบใบหน้าลงที่ช่วงไหล่ของคนตัวขาว

กระต่ายที่กอดมิ่งอยู่ตัวใหญ่เชียว” ท่านชายหันมาสบตากับคุณภัทร จนแก้มของทั้งคู่เสียดสีกันเล็ก ๆ มองได้ไม่นานก็หันกลับไปมองออกนอกหน้าต่างอีกครั้ง อาจเป็นเพราะผีเสื้อมากมายเหลือคณานับบินวนอยู่ในท้อง

ตอนนี้พี่เองยังไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นเรื่องจริง...” คุณภัทรหัวเราะนิด ๆ ดวงตาเหยี่ยวของเขายังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าหวานของคนในอ้อมกอด

ขอบคุณตัวเองซีครับ พี่ภัทรเก่งมากนะ” ท่านชายหัวเราะ เขาหันหน้าไปประจันกับคุณภัทร ยกมือเรียวขึ้นลูบใบหน้าของอีกฝ่าย

คนเก่งคือมิ่งต่างหากล่ะครับ” คุณภัทรยิ้มบางแล้วแนบหน้าไปกับฝ่ามือของคนรัก ท่านชายเห็นดังนั้นก็ส่งรอยยิ้มหวานมาให้ ใบหน้าของทั้งสองค่อย ๆ ใกล้ชิดกันมากขึ้นและมากขึ้น

“…” ท่านชายมองหน้าของคุณภัทรที่เข้ามาใกล้ตาไม่กะพริบ ริมฝีปากเผยออกเป็นเชิงอนุญาต

เอ่อ...พี่เอาดอกไม้มาให้มิ่งด้วยครับ” คุณภัทรผละตัวออกเบา ๆ ราวกับว่าเพิ่งได้สติ เขาพึมพำจากนั้นจึงเดินไปหยิบช่อดอกพุดซ้อนที่ถูกจัดขึ้นอย่างพิเศษมาให้กับคนรัก ภายในใจของชายหนุ่มเริ่มร้อนรุ่มเป็นระยะ และมากขึ้นทุกทียามที่ได้พบกับท่านชาย

ขอบคุณครับ พี่ภัทรทานข้าวกันเถอะครับ” ท่านชายรับช่อดอกไม้มากอดเอาไว้แน่น แล้วจึงผายมือไปยังอาหารไทยและเทศที่ถูกจัดวางเอาไว้บนโต๊ะ “มีบางอย่างที่มิ่งเพิ่งหัดทำด้วยนะ มิ่งจะให้พี่ภัทรทายว่ามิ่งทำจานไหน”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับแล้วจึงเดินไปเลื่อนเก้าอี้ให้คู่หมั้น จากนั้นจึงเดินกลับไปนั่งยังที่นั่งของตน ไม่นานทั้งสองก็เริ่มทานข้าว แลกเปลี่ยนความเป็นไปของกันผ่านการทานอาหารใต้แสงเทียน หลัก ๆ แล้วก็ไม่พ้นเรื่องการจัดงานแต่งงานที่หัวหิน และความคืบหน้าเรื่องการย้ายไปประจำการที่หัวหินของคุณภัทร บรรยากาศต่าง ๆ เป็นไปอย่างเรียบง่าย

คุณภัทรยอมรับว่าเขาไม่อาจละสายตาจากริมฝีปากกระจับของท่านชายได้เลย นายทหารหนุ่มไม่แน่ใจนักว่าเป็นเพราะตัวเขาหรือบรรยากาศเทศกาลสิ้นปีกันแน่ที่ทำให้เขาควบคุมสติได้ยากกว่าทุกครั้ง ท่านชายของเขาช่างงามสง่าเหลือเกิน ยิ่งมองก็ยิ่งงามนัก ทั้งผิวพรรณที่สะอาดหมดจด จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากกระจับสีชมพู และดวงตาสีเขียวดังมรกต


ตาสีเขียวงั้นหรือ...


พี่ภัทรมีอะไรหรือเปล่าครับ สีหน้าดูไม่ดีเลย” คนตัวขาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง ชายหนุ่มจึงยกมือขึ้นขยี้ตาอีกครั้ง และก็พบว่าดวงตาของท่านชายนั้นก็เป็นสีน้ำตาลเข้มหาใช่สีเขียวไม่

ไม่มีอะไรครับ ทานอาหารต่อกันเถอะ” ทั้งสองทานอาหารและใช้เวลาในหอคอยด้วยกัน ไม่มีการล่วงเกินกันเกิดขึ้น เพราะคุณภัทรได้ตั้งมั่นปณิธานกับตนเองจะไม่ล่วงเกินทำอะไรไม่งาม จนกว่าจะถึงพิธีแต่งงานในอีกสองเดือนข้างหน้า เพื่อเป็นการให้เกียรติคนรักและวงศ์ตระกูลของอีกฝ่าย สิ่งที่เขาทำได้ก็คือยืนกอดท่านชายจากทางด้านหลัง ระหว่างนับถอยหลังเพื่อเข้าสู่ปีใหม่และดูพลุที่ถูกจุดขึ้นไปบนท้องฟ้า ความสูงของหอคอยทำให้มุมมองจากวังอรุณรัตน์มองเห็นพลุได้ชัดเจน ไม่แพ้อาคารสูงใด ๆ ในพระนคร

สวัสดีปีใหม่นะครับน้องมิ่ง” คุณภัทรกระซิบคนในอ้อมกอด เขากระชับวงแขนของเขาให้มากขึ้น คิดเพียงแต่ว่าไม่อยากจากคนในอ้อมกอดไปเลย

สวัสดีปีใหม่ ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีของเรานะครับ” ท่านชายมิ่งขวัญยิ้มกว้าง จากนั้นก็เขย่งเท้าขึ้นเพื่อหอมแก้มคุณภัทรโดยที่ฝ่ายถูกหอมไม่ทันตั้งตัว เมื่อยามที่ปากของท่านชายชนเข้ากับแก้มตอบของเขา ก็ทำเอาใจทหารแกร่งแทบละลายราวกับเทียนที่เจอกับเปลวเพลิง เมื่อตั้งสติได้ คุณภัทรก็หัวเราะน้อย ๆ แล้วจึงยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมของท่านชายอย่างเอ็นดู รู้สึกทรมานเพราะเขาทำได้เพียงอดทนไม่ให้อะไรเลยเถิดไปกว่านี้

พี่เกรงว่าจะต้องกลับแล้วล่ะ” คุณภัทรเอ่ยปากขอตัว ก่อนจากไป เขาก็ตั้งคำถามกับคนรักทีเล่นทีจริง “ครับ ไม่รู้ว่าอยู่กองพันจะมีคนใจดีทำขนมหวานมาให้หรือไม่”

อืม ขอมิ่งคิดดูก่อนแล้วกันครับ กลัวคนแถวนี้จะเอาไปให้คนอื่นกินอีก” ท่านชายตอบกลับ

ถ้าไม่มีขนมของมิ่ง พี่ต้องเฉาตายเป็นแน่” คุณภัทรทำทีออดอ้อนอย่างรู้สึกผิด

ก็ได้ครับ แต่มิ่งคงไม่ไปทุกวันหรอกนะ เจอหน้ากันบ่อย ประเดี๋ยวพี่ภัทรเบื่อมิ่งกันพอดี ต้องเว้นช่วงให้ได้คิดถึงกันบ้าง” ท่านชายยื่นข้อเสนอ คุณภัทรไม่มีทางเลือกมากนักจึงต้องจำใจพยักหน้ารับทั้ง ๆ ที่รู้สึกเสียดาย แต่ไม่ว่าท่านชายจะยื่นข้อเสนอใดให้ เขาก็พร้อมจะตามใจทุกอย่าง

ตกลงครับ เช่นนั้นพี่ลาแล้วนะครับ” นายทหารหนุ่มยกมือของคนรักขึ้น
มาจุมพิต เขายืนจ้องหน้าคู่หมั้นครู่หนึ่งโดยไม่ปริปากพูดอะไร อาจเพราะกำลังต่อสู้กับจิตใจตนเองอยู่ ไม่รู้เพราะเหตุใด ในคืนนี้ริมฝีปากของท่านชายช่างดูดึงดูดเหลือเกิน แต่แล้วชายหนุ่มก็ต้องกลั้นใจจูบที่มือของท่านชายอีกครั้ง จากนั้นก็หยิบสัมภาระ เดินออกจากห้องหอคอยไป





ขณะที่เดินลงมายังชั้นล่างของหอคอย ชายหนุ่มก็ต้องขนลุกชูชันเนื่องจากเห็นว่าพระบิดาของคนรักทรงนั่งอ่านหนังสืออยู่ด้านหน้าบันได คุณภัทรรู้สึกสับสนและเริ่มประหม่า เพราะฉลองพระองค์ที่องค์ฯ โชติทรงสวมใส่นั้นหาใช่ชุดสุภาพไม่ ดูอย่างไรก็เป็นชุดลำลองสำหรับอยู่บ้าน เขาไม่รู้แน่ชัดว่าเหตุใดพระองค์ทรงประทับอยู่เบื้องหน้า ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผู้รับใช้ของวังบอกเขาว่าพระองค์เสด็จไปที่สมาคม

สวัสดีคุณภัทร” องค์ฯ โชติทรงปิดหนังสือเล่มหนา ก่อนจะมีพระปฏิสันถาร
คุณภัทรผู้ที่ขณะนี้ยืนขาแข็งไปเสียแล้ว “ทำไมถึงทำหน้าเช่นนั้นเล่า อาไม่ใช่ผีสางนะ”

ถวายบังคมฝ่าบาท” คุณภัทรรีบเดินมายืนตัวตรงตรงหน้าว่าที่พ่อตา ท่าทางของชายหนุ่มดูเก้ ๆ กัง ๆ ไปเล็กน้อย เพราะยังคงรู้สึกประหลาดใจกับการปรากฏตัวของเจ้าของวัง “พระองค์ฯ เสด็จกลับมาเร็วกว่าที่กระหม่อมคิดอีกนะพ่ะย่ะค่ะ งานฉลองที่สมาคมเป็นอย่างไรบ้างหรือพ่ะย่ะค่ะ ทรงมีพระเกษมสำราญหรือไม่”

อะไรกัน อาไม่ได้ไปไหนเสียหน่อย มานั่งเฝ้าแถวนี้ตั้งแต่หัวค่ำแล้ว เอ้อ 
ที่จริงก็ขึ้นไปแอบดูบ้าง คุณภัทรทำเวลาได้ดีนะ ทั้งยังลงมาเร็วกว่าที่เราคิด สอบผ่าน” องค์ฯ โชติตรัส คำตอบของพระองค์ทำเอาคุณภัทรตัวชาและเริ่มมีอาการมือเย็นเฉียบ เขาไม่นึกว่าจู่ ๆ จะถูกทดสอบ โชคยังดีอยู่บ้างที่เขาหักห้ามใจเอาไว้ได้

โปรดอย่าทรงเป็นกังวลไปเลยนะพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะไม่ล่วงเกินท่านชายก่อนงานเสกสมรสเป็นอันขาด” นายทหารหนุ่มยืนยันเสียงหนักแน่น เพราะในหัวเริ่มเรียบเรียงได้ว่าเจ้านายตรงหน้าคงเป็นห่วงลูกเพียงคนเดียวไม่น้อย

ได้ยินเช่นนั้น อาก็สบายใจ” องค์ฯ โชติตรัสกับคุณภัทร แววพระเนตรของพระองค์ดูผ่อนคลาย

กระหม่อมขอทูลถามอะไรสักอย่างได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ” คุณภัทรเม้มปากคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจทูลถาม ในสิ่งที่เขาเฝ้าสงสัยมาสักพักใหญ่

ว่ามาสิ”

ถ้าหากว่าคุณชายหมอไม่มีลูกและภรรยา แล้วกระหม่อมมาสารภาพเรื่องของกระหม่อมและท่านชาย พระองค์จะทรงมีข้อคิดเห็นว่าอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”

มันไม่เกี่ยวกับคุณชายหมอหรอก อายอมรับ ถ้าวันนั้นคุณและมิ่งขวัญไม่ร้องห่มร้องไห้และไม่แสดงออกอย่างจริงใจเช่นนั้น อาอาจไม่ยอมให้คุณได้หมั้นกับมิ่งขวัญก็เป็นได้ อาเองก็กริ้วเหมือนกันที่ปิดบังเรามานาน” องค์ฯ โชติแย้มพระโอษฐ์ ก่อนจะทรงลุกขึ้นจากที่ประทับ

พ่ะย่ะค่ะ...” นายทหารหนุ่มนิ่งเงียบไป นึกขอบคุณตัวเองและท่านชายที่กล้าจะพูดความจริงและยืนหยัดด้วยกันในวันนั้น ไม่เช่นนั้น ผลลัพธ์อาจไม่ได้ออก
มาดีเช่นนี้ “กระหม่อมกราบขออภัยอย่างสุดซึ้งอีกครั้ง”

ที่บอกไปว่าถึงจะโกรธ จริง ๆ แล้ว อาก็คงโกรธไม่นาน มิ่งขวัญรักคุณภัทร หากลูกอามีความสุข อาก็ยอมแลกทุกอย่าง” พระองค์ทรงยกพระหัตถ์ขึ้นสัมผัสกลุ่มผมของคุณภัทร จากนั้นก็ทรงลูบเบา ๆ อย่างเอ็นดู “คุณภัทร...ความรักมันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากนะ”

พ่ะย่ะค่ะ” คุณภัทรย่อตัวลงก้มศีรษะให้เจ้านาย นึกถึงเรื่องราวในอดีตที่พระองค์ทรงให้ความเอ็นดูเขา ราวกับเป็นลูกหลานคนหนึ่ง

ความรักของพ่อที่มีต่อลูกเช่นกัน เมื่อคุณมีลูกคุณจะเข้าใจ” องค์ฯ โชติทรงชักพระหัตถ์กลับ

จากนั้นพระองค์ก็มีปฏิสันถารต่อกับคุณภัทรอีกเล็กน้อย ไม่นานพระองค์ก็เสด็จกลับห้องบรรทมไป ส่วนคุณภัทรก็ทูลขอตัวกลับก่อนที่จะมืดค่ำไปมากกว่านี้ ในระหว่างทางที่เขาขับรถกลับออกจากวัง คำพูดของพระองค์ก็ติดอยู่ในหัวของคุณภัทรมาตลอดทาง


ความรักของพ่องั้นหรือ






กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๖


ร้อยโทหม่อมหลวงภัทรดนัยในวันนี้สวมเครื่องแบบทหารสีขาวเต็มยศ ถือเป็นชุดสุภาพยามเมื่อทหารต้องเข้าร่วมพิธีสำคัญ ผมรองทรงกึ่งยาวกึ่งสั้นถูกจัดแต่งให้รับกับรูปหน้าเรียวยาวของเขา ด้วยเพราะเครื่องแบบเต็มยศและรูปร่างหน้าตาที่จัดได้ว่าหล่อเหลา ทำให้เจ้าบ่าวของงานอย่างคุณภัทรโดดเด่นที่สุดในขบวนก็ว่าได้ ชายหนุ่มยืนผ่อนลมหายใจระบายความตื่นเต้นเป็นระยะ ดวงตาคมดังเหยี่ยวมองไปยังขบวนขันหมากที่ยาวสุดลูกหูลูกตา ไม่กี่เดือนก่อน เขายังเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวอยู่แท้ ๆ ทว่าในตอนนี้เขากลับเป็นคนยืนอยู่หน้าขบวนแทน

จะเริ่มแห่อยู่แล้ว ยังตื่นเต้นอยู่หรือวะ ไม่แคล้วคงเป็นลมล้มตึงก่อนแต่งเมีย” ร้อยเอกมนัสผู้ได้รับการเลื่อนยศเมื่อต้นปีเห็นท่าทีเป็นกังวลของคุณภัทรจึงเอ่ยปากแซว มนัสได้รับหน้าที่ถือพานต้นอ้อยในขบวน ส่วนพานทองที่เป็นหน้าที่ของบิดาของเจ้าบ่าว คุณภัทรก็ได้ดั่งเพลิงมาอาสาถือแทนคุณชายภาคภูมิ ไม่น่าเชื่อว่าเวลาล่วงเลยจนถึงวันเสกสมรสของเขา ในขบวนขันหมากก็ยังไร้เงาบิดา

ใจเย็น ๆ เถอะ มันไม่มีอะไรหรอกไอ้คุณภัทร ดูไอ้ตัวโห่หน้าขบวนสิ ระริกระรี้เชียว” ดั่งเพลิงในชุดสูทสีดำพยักพเยิดหน้าไปทางจรัญที่ยืนหล่ออยู่หน้าขบวน ก่อนจะหันไปขำกับมนัส

จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไรวะ ฉันรักท่านชายของฉันมากนักนะ ไม่เหมือนกับเอ็งที่ถูกจับแต่งโดยไม่เต็มใจ” นายทหารหนุ่มยกมือขึ้นปาดเหงื่อ เขาตอกกลับญาติผู้พี่ด้วยความตื่นเต้น

เห้ย ๆ สามหาว คลุมถุงชนแล้วไง ไอ้ดั่งเพลิงคนนี้น่ะรักคุณชายสองเสียยิ่งกว่าอะไร ประเดี๋ยวก็เชิดเงินสินสอดหนีซะนี่” ดั่งเพลิงถลึงตาใส่คุณภัทร เขาชูพานใส่เงินเป็นฟ่อนขู่เจ้าบ่าวอย่างติดตลก

เอะอะอะไรกัน จวนจะได้เวลาแล้วนา พวกลื้อเตรียมตัวได้แล้ว” เจ้าสัวเส็งผู้เป็นเถ้าแก่หันมาเอ็ดเหล่าชายหนุ่มรุ่นลูก คุณภัทรเองก็ไม่เคยรู้สึกว่าตนมีเพื่อนมากมายขนาดนี้มาก่อน ทั้งอันฬาบรรตาชายจากสวนกุหลาบก็ดี รุ่นน้องรุ่นพี่จากโรงเรียนนายร้อยก็ดี ไหนจะคนจากกองพันที่หัวหินอีก พอมารวมตัวในขบวนขันหมากแล้วก็คล้ายว่าจะพากันไปรบก็ไม่ปาน

ให้อาถือแทนนะเพลิง” เสียงต่ำอันคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลังของชายหนุ่ม คุณภัทรรีบหันไปมองเจ้าของเสียงทันที นายทหารหนุ่มเชื่อมั่นว่าตนไม่ได้หูแว่วไป

คุณพ่อ...” คุณภัทรพึมพำขณะมองไปยังชายวัยกลางคนผมสีดำแซมขาวผู้มาใหม่ คุณชายภาคภูมิในชุดสูทสีกากีปรากฏตัวขึ้นโดยที่ไม่มีใครทราบมาก่อน รวมทั้งมารดาของคุณภัทรเช่นเดียวกัน

คุณพ่อขา!” คุณปริมที่อยู่ในขบวนวิ่งไปกอดบิดาทันที เกือบสี่เดือนแล้วที่ครอบครัวของเขาไม่ได้เห็นหน้าค่าตาของเจ้าบ้าน จนคุณภัทรเผลอคิดไปแล้วด้วยซ้ำว่าบิดาคงตัดขาดพ่อลูกกับตนแน่แล้ว

พานนี่ผมใส่เงินเพิ่มได้หรือไม่” คุณชายภาคหันไปถามภรรยา หน้าตาของคุณหลิวดูบึ้งตึงและไม่พอใจนัก

คุณมาทำไมเอาเสียตอนนี้ ไม่มาตอนที่เจ้าปริมออกเรือนไปเลยล่ะ” มารดาของคุณภัทรออกปากตำหนิสามีทันที ทำให้ผู้เป็นบิดาถึงกับหน้าเสียเล็กน้อย

ให้มันมีเงินของผมบ้างเถอะ ที่ผมไปรับงานที่เชียงใหม่ก็เพราะจะหาเงินให้ลูกแต่งงานนะ...นะครับ” คุณชายภาคกล่าวกับภรรยาด้วยความรู้สึกผิด

เพิ่มสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไร จำนวนเงินเขากำหนดเอาไว้หมดแล้ว คุณก็เอาเงินมาให้ฉันแทนแล้วกัน สำคัญตอนนี้คือพ่อเจ้าบ่าวควรเป็นคนถือพานเงินค่ะ เฮ้อ! ตาภัทรลูกว่าอย่างไร จะให้พ่อเขาถือพานเงินให้หรือไม่” ผู้เป็นมารดาถอนหายใจแล้วหันมาถามความคิดเห็นของชายหนุ่ม

ด้วยความยินดีครับ” คุณภัทรยิ้มเล็ก ๆ แล้วตอบกลับมารดาไป การมาของบิดาเหมือนกับทำให้ตัวเองยกภูเขาออกจากอก ถึงเขาจะนึกน้อยใจบิดาไปบ้าง แต่เขาไม่ได้ต้องการสร้างปัญหาให้บิดาขุ่นเคืองแม้แต่น้อย อย่างน้อยก็ในฐานะลูกชายคนหนึ่ง และเขาเองก็หวังไว้แต่แรกว่าหากคุณชายภาคมาถือพานให้คงจะดีไม่น้อย “ผมดีใจนะครับที่พ่อมา”

นี่ครับคุณชายภาค” ดั่งเพลิงส่งพานให้กับน้าเขยของตนเอง จากนั้นจึงเดินไปร่วมวงกับเพื่อนเจ้าบ่าวคนอื่น ๆ แทน

หลังจบพิธีช่วงเช้าไว้ค่อยคุยกันนะตาภัทร” ผู้เป็นบิดากล่าวกับคุณภัทรเสียงอ่อน ซึ่งคุณภัทรเองก็ยิ้มรับด้วยความยินดี

ไม่นานขบวนขันหมากของฝ่ายเจ้าบ่าวก็ดังกึกก้องไปทั่วริมหาดหัวหินด้วยเสียงของนายจรัญ ความยาวของขบวนทำเอาชาวบ้านแถวนั้นถึงกับโผล่หน้าดูด้วยความสนอกสนใจ โดยจุดมุ่งหมายของขบวนนั้นอยู่ที่วังริมหาด วังตากอากาศของบิดาเจ้าสาวนั่นเอง

ขบวนขันหมากของคุณภัทรใช้เวลาไม่นานก็มาถึงวังริมหาด เรื่องน่าตกตะลึงก็คือมีราชนิกุลมากหน้าหลายตา อันเป็นพระญาติสายเดียวกับองค์ฯ โชติ และเพื่อนทั้งไทยเทศของท่านชายมิ่งขวัญจากสมาคมนักเรียนไทยในยุโรป จำนวนฝ่ายเจ้าสาวที่รออยู่ที่วังริมหาดแทบจะไม่ต่างจากคนในขบวนขันหมากสักนิด แม้ว่างานหมั้นและงานแต่งของทั้งสองจะจัดที่หัวหินก็ตาม

ในส่วนของประตูเงินและประตูทองนั้นก็น่าขันพิลึก เพราะนอกจากต้องแลกด้วยของแถมพกจึงจะผ่านด่านได้ในแต่ละด่านแล้ว ในแต่ละด่านก็มีภารกิจที่เจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าวต้องช่วยกันแก้ไข เพื่อที่คุณภัทรจะได้ไปพบกับท่านชายที่รออยู่ด้านในสุด บางด่านคุณภัทรและเหล่าเพื่อนเจ้าบ่าวก็ต้องลงไปวิดพื้นยี่สิบครั้ง บางด่านพวกเขาก็ต้องบวกลบคูณหารสมการคณิตศาสตร์ จนดั่งเพลิงออกปากว่ารู้สึกท้อ แต่ด่านที่คุณภัทรรู้สึกอายมากที่สุดก็คือด่านสุดท้ายของคุณชายสองกับภรรยาของคุณชายหมอ

เอ่อ เจ้าบ่าวช่วยร้องเพลง ชื่นชีวิต หน่อยซีครับ ขอตรงเนื้อที่ร้องว่า รักเธอเสมอมิ่งขวัญ นะครับ” คุณชายสองที่ตั้งครรภ์อยู่กล่าวกับคุณภัทรอย่างเขิน ๆ

เอ๊ะ...ร้องเพลงหรือครับ” นายทหารหนุ่มถามกลับไปเพราะไม่อยากจะเชื่อหู ยิ่งได้ยิงเสียงหัวร่อคิกคักจากดั่งเพลิงและจรัญ เขาจึงพอจะรู้ได้ว่าดั่งเพลิงคงไปเสี้ยมสอนภรรยาเพื่อขอให้เขาร้องเพลงเป็นแน่

เอาหน่า ฝ่าฟันกันขนาดนี้แล้ว อีกนิดเองนะพ่อ ร้องเพลงเสียหน่อยจะเป็นไรไปจ๊ะ” จรัญกล่าวแล้วฉีกยิ้มกว้าง จนคุณภัทรต้องถลึงตาใส่เพื่อนสนิททั้งสอง รู้ทั้งรู้ว่าเขานั้นไม่ชอบร้องเพลง เห็นทีคราวนี้คงโดนล้อทั้งกองพัน

ไม่รักท่านชายหรือครับ ไอ้คุณภัทร แค่นี้เอง” ดั่งเพลิงพูดเสริม หน้าตาของญาติผู้พี่ดูสะใจเป็นอย่างมาก

ร้องเลยพี่ เดี๋ยวไอ้ดนตร์คนนี้จะช่วยเสริม” รุ่นน้องคนสนิทที่ถือพานกล้วยอยู่พูดเสริม ดูท่าทุกคนในขบวนขันหมากจะชอบใจกับภารกิจของคุณชายสองเสียเหลือเกิน

ได้ครับคุณชายสอง กระผมจะร้องเพลงครับ” คุณภัทรยกมือขึ้นลูบหลังคอแล้วถอนหายใจ

พวกมึง ขอดนตรีหน่อยเร็ว” สิ้นประโยคของคุณภัทร นายจรัญก็หันไปบอกนักดนตรีในขบวนขันหมากให้เล่นเพลงชื่นชีวิตทันที คุณภัทรเองก็เริ่มร้องเพลงตามที่เพื่อน ๆ ส่งเสริมโดยมีจรัญช่วยร้องเสริม บทเพลงชื่นชีวิตประโยค รักเธอเสมอมิ่งขวัญ นั้นดังกังวานไปทั่ว แม้จะร้องเพี้ยนไปเสียบ้างแต่ก็ถือว่าผ่านไปได้ด้วยดี สุดท้ายคุณชายสองและเซซิเลียก็ลดที่กั้นให้เจ้าบ่าวได้เข้าไปหาเจ้าสาวของเขา

มิ่ง...” คุณภัทรที่เดินขึ้นมายังห้องนอนชั้นสองพูดขึ้น เมื่อเห็นแผ่นหลังของคนรักที่ยืนหันหลังให้กับประตูห้อง เขามั่นใจว่าเจ้าของแผ่นหลังนั้นคือว่าที่ภรรยาของเขาไม่ผิดแน่

ท่านชายมิ่งขวัญหันกลับมามองเขาทันที ท่านชายของเขาในวันนี้แต่งชุดราชปะแตนอย่างไทย ใบหน้าหวาน แม้จะแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางเบาบาง แต่มันกลับยิ่งทำให้ใบหน้าของหม่อมเจ้าหนุ่มดูหวานยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อยามที่ท่านชายส่งยิ้มมาให้กับเขา คุณภัทรก็รู้ได้ทันที ว่านั่นเป็นภาพของท่านชายที่คุณภัทรคิดว่างดงามที่สุดแล้วในช่วงชีวิตของเขา


คุณภัทรไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วกระต่ายนั้นได้ครอบครองดวงจันทร์หรือไม่ แต่ที่เขารู้คือต่อจากนี้ไป ภัทรดนัยและมิ่งขวัญจะเป็นของกันและกันตลอดกาล

 

 

#ศักดินาอากาศ

 

Talk: สวัสดีค่ะ ชิววี่นะคะ

มาต่อเรื่องราวของคุณภัทรและท่านชายกันแล้ว หลังจากที่ทำให้หลายคนสงสัยว่าเกริกวานิชทำอะไร จริง ๆ ก็แทบไม่ได้ทำอะไรนะคะ เป็นคุณแม่ของคุณภัทรมากกว่าที่ทำ ส่วนเจ้าสัวก็แค่เป็นธุระให้ ซึ่งจริง ๆ แล้วองค์ฯ โชติก็ไม่ได้ขัดขวางอะไรอยู่แล้ว(แม้จะแอบสอดส่องคุณภัทรบ้างตามประสาคนเป็นพ่ออ่ะเนอะ) จะเห็นได้ว่าเรื่องนี้จะมีการตัดช่วงเวลาเร็วมาก (ฮือ) เนื่องด้วยเพราะทั้งคู่รักกันอยู่แล้วค่ะ และพระนายเราก็มีหน้าที่การงานที่ต้องปฏิบัติ จึงอาจไม่ได้หวือหวาเท่าคู่ของดั่งเพลิงและคุณชายสอง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นในบทนี้ก็มีอะไรหลายอย่างที่เราทิ้งเอาไว้นะคะ ซึ่งจะมีผลต่อบทต่อ ๆ ไปแน่นอน

ตอนแรกคิดว่าจะได้เขียนซุ้มกระบี่ในตอนนี้ด้วยค่ะ แต่ดูท่าแล้วมันจะยาวเกินไปเสียหน่อย ในตอนหน้าจะมีเรื่องราวในอดีตสมัยเป็นวัยเด็กของทั้งคู่ และงานเย็นริมทะเลนะคะ  ใครที่คิดถึงฉากเต้นรำ อย่าเพิ่งไปไหน อยู่เลี้ยงฉลองด้วยกันก่อน ขอบคุณมากค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.637K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,371 ความคิดเห็น

  1. #4357 brunette_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:54
    เเงงงงเเม่จ๋าเค้าเเต่งงานกันเเน้ว
    #4,357
    0
  2. #4354 mlinlin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 08:37
    ยิ้มจลอดการอ่านบทนี้เลยค่ะ ในที่สุดก็มีวันนี้สักที ดีใจด้วยค้าบ
    #4,354
    0
  3. #4339 sprimmm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 19:24

    มันปริ่มและเขินมากเลย น้อยเรื่องมากที่จะอ่านนิยายแล้วได้เห็นพระนายแต่งงานกัน แล้วมันดีมากๆจริงๆ

    #4,339
    0
  4. #4214 Solalanp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 02:31
    ตื่นตันมากๆแต่งงานกันแล้ว ขอให้ครองคู่กันอย่างมีความสัขและรักกันมากๆ อ่านแล้วก็คิดถึงชายสองกับพี่เพลิงเลย
    #4,214
    0
  5. #4195 SUCHA_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 16:30
    ในที่สุดดดดดด อีกอย่างที่ประทับใจคือครอบครัวทั้งคู่ ดีใจที่คุณภาคไม่ถือศักดิ์จนลืมนึกถึงความสุขของพี่ภัทร
    #4,195
    0
  6. #4166 jaketohack1329 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 01:19

    ค่ดมีๆามสุขขขขจข​ คุงพ่อพี่ภัทรที่แท้กัวลุกชายไม่คุ่ควรท่านชาย​ เลยหายไปแอบหาเงินนนน​ จะร้อวววง​ หวานมากกกกกกก​ รอยยิัมน้องมิ่งให้พี่ภัทร

    #4,166
    0
  7. #4150 pppppp008 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 09:23
    แงงงง อบอุ่นมากๆเลยค่ะ ชอบมากๆ อ่านไปก็คิดถาพตามไปตลอด ปริ่มมากค่ะ
    #4,150
    0
  8. #4127 gabriel.la(: (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 09:00
    ปลื้มมากกกกกกกมีความสุขสมหวังกันสักที
    #4,127
    0
  9. #4099 NichaGosantor (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 00:15
    ฮืออออออดีใจแทนทั้ง2คนจัง​งงปลื้มปริ่มมากแต่งงานกันแล้วว​ รอดูลูกๆของทั้งคู่เลยต้องน่ารักมากๆแน่
    #4,099
    0
  10. #4064 kdn_kangdan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    เค้าแต่งกันแล้ว แงงงงร้องไห้ง่ะ
    #4,064
    0
  11. #4031 'มนุษย์ล่องหน' (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 22:55
    แงงง​ อยากนี้ไปก็สมหวังแล้วนะพ่อ​
    #4,031
    0
  12. #4025 JaiToFu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 04:15

    ท่านเจ้าสัวเส็งงงงง เขาเป็นโซลเมทกันเจ้าค่าาา ไม่ต้องกังวลอะไรไปเลยยยย โอ๊ยย ยิ่งคุณแม่ตามใจขนาดนี้ ทางสบายแล้วละพี่ภัทร

    อะไรนะชายสองงงงงงงงงงงงงงง ท่านมิ่งอะนะ พี่ภัทรได้ยินมั้ยท่านมิ่งอยากมีลูก พี่ภัทรรรรร ท่านมิ่งอยากมีลูกก เอาแล้วววว เนี้ยยยย แค่ฉากพี่ภัทรไปหาท่านมิ่งที่ห้องแค่นี้ก็เขินแล้วอะ อดทนไว้นะพี่ อีกแค่สองเดือนเท่านั้นนะพี่นะ 5555555 เนี้ยยย องค์โชติเป็นพ่อที่แบบคุณพ่อตัวอย่างจริงๆนะ อยากมีพ่อที่เข้าใจเราแบบนี้โคตรเลย ใจดีกับเขยด้วย โอ๊ยยยยย พ่อภาคคคคคค เกือบแล้วพ่อเอ้ย เกือบมาไม่ทันแล้วนะ อย่างน้อยก็ยังรู้แหละว่าขอเวลาไปคิดอะะ 55555555

    ไม่ไหวแล้วววว ทำไมชายสองให้พี่ภัทรร้องเพลง 55555555555555 ไม่ไหววววว ตลกกกกกก พี่ภัทรร้องเพลงไม่ได้นะชายสอง อย่าฟังเลย 55555 ในที่สุดพี่ภัทรก็ได้เจอท่านมิ่งแล้ว ตอนหน้ารอดซุ้มกระบี่แล้วตื่นเต้นนน

    #4,025
    0
  13. #3989 chalillxx_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:51
    กันและกันตลอดไปค่ะ เขิล
    #3,989
    0
  14. #3978 Chaneahun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:31
    ยินดีด้วยนะคะ ปริ่มมมมม
    #3,978
    0
  15. #3959 praaewaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 02:36
    คุณภัทรขี้เขินนนน 5555555
    #3,959
    0
  16. #3668 bimbim1996 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 11:05

    น่าร้ากกกกกเพราะรักจึงทำ55555คุณภัทรไม่เขินเนาะ
    #3,668
    0
  17. #3656 PP_ELF (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 22:26
    ปลื้มปริ่มมากค่ะ ตอนนี้มีแต่คงามสุขจริงๆโอ้ยยใจน้องง
    #3,656
    0
  18. #3646 Zinnnn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:46
    น่ารักกกก
    #3,646
    0
  19. #3616 Aommma16 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 14:44
    รักเธอเสมอมิ่งขวัญ แง้ โอยยยยยยยยมีแต่ความน่ารักอ่ะ ดีใจกับทั้งสองคนด้วยนะ คุณชายภาคกลับมาแล้วฮือออพ่อลูกตัดกันไม่ขาด
    #3,616
    0
  20. #3590 Sokiyon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 01:44
    ชอบมาก
    #3,590
    0
  21. #3581 jauniky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 15:38
    รักเธอเสมอ มิ่งขวัญ
    #3,581
    0
  22. #3444 Hanako_jyuugo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 08:14
    อ๋อ เพราะแบบนี้จึงใช้เพลงชื่นชีวิต เพราะท่อนสุดท้ายร้องว่า รักเธอเสมอมิ่งขวัญ ยอมเลยค่ะคิดได้ไงอะ ชอบมากเลยค่ะ เป็นกิมมิคเล็กๆที่น่ารักมากๆ
    #3,444
    0
  23. #3412 kkxnthq (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 11:16
    อาม๊าหลิวคือที่สุดเลย อารมณ์แบบลูกชั้นไม่ยอมน้อยหน้าใครนะ เงิน ที่ เพชรแหวน ทอง เอาไปให้หมด!

    คุณพ่อก็แบบอบอุ่น สายเลือดตัดกันไม่ขาดมากๆ คุณพ่อก็รักคุณภัทรเหมือนกัน อยากมีส่วนร่วมในงานแต่งลูกชายด้วย ครอบครัวคุณชายภาคกับคุณหลิวสนใจมีลูกชายอีกคนไหมคะ เดี๋ยวหญิงรอน้องโตเอง555555555
    #3,412
    0
  24. #3398 maybee23 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 10:49
    มีความรู้สึกเหมือนได้เดินขบวนแห่ด้วยเลย555555
    #3,398
    0
  25. #3378 Quadpp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:25
    คุณหลิวว!! แซบๆดีค่ะ แม่สายเปย์ ชอบอะ ดีใจเหมือนเห็นลูกแต่งงานเลยค่ะ ฝ่าฟันมาตั้งเยอะ กว่าจะถึงจุดๆนี้ได้ แอบซึ้งเลยอะ ตอนคุณชายภาคมาถือพาน คุณพ่อก็ซุ่มไปหาเงินมา
    #3,378
    0