มนต์วิฬาร์ | Omegaverse | #เนียลอง

ตอนที่ 7 : บทที่ ๗ : วิวาทวาทะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50,692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,758 ครั้ง
    23 ก.พ. 62

ตอนที่ ๗ : วิวาทวาทะ

หลังจากที่เจ้าสัวเส็งประกาศว่าจะมีงานมงคลระหว่างบุตรชายและหม่อมราชวงศ์อนิละ ก็ส่งผลให้สื่อมวลชนหลายแขนงกรูเข้ามารุมถ่ายรูปดั่งเพลิงทันที คงไม่แปลกที่สื่อจะให้ความสนใจกับข่าวนี้เสียเหลือเกิน เพราะการประกาศหมั้นหมายระหว่างบุตรเจ้ากรมศุลกากร และทายาทธุรกิจเรือส่งสินค้าระดับเอเชียนั้นย่อมขายได้อยู่แล้ว ในแง่แวดวงคนชั้นสูงก็ดี ทางธุรกิจและภาครัฐก็ดี ดั่งเพลิงยิ้มเจื่อนให้กับแสงแฟลชที่สาดเข้ามา แม้ว่าดวงตายังเต็มไปด้วยความสับสนและเต็มไปด้วยคำถาม

ป๊า นี่มันอะไรกันดั่งเพลิงกัดฟันกระซิบถามผู้เป็นบิดาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

เรื่องมันยาวว่ะ” ผู้เป็นบิดาตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ก็ถ้าเรื่องมันยาวก็ยิ่งต้องปรึกษาลูกไม่ใช่หรือชายหนุ่มหันไปยิ้มให้กับกล้องของสื่อรายใหญ่เพื่อให้รูปออกมาดูดี

เอาเป็นว่าป๊ากับท่านชายเห็นสมควรให้ลูกดูแลน้องแล้วกัน

ดั่งเพลิงมองเจ้าสัวด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ก่อนที่จะหันไปมองหาคุณชายว่าที่คู่หมั้นที่ตอนนี้ไม่ได้ยืนอยู่ในจุดเดิมอีกต่อไป สายตาคมลอบเห็นว่าคุณชายสองและคุณชายสามพากันเดินไปยังอีกด้านของสวนหลังไว ๆ ชายหนุ่มจึงพยักหน้าให้สื่อมวลชนเพื่อขอปลีกตัวตามสองพี่น้องเทววงศ์ไป

พี่ชายสอง เดี๋ยวสามจะไปคุยกับท่านพ่อให้นะครับคุณชายสามพูดปลอบพี่ชายของตนที่ดูเหมือนว่าจะสิ้นสติไปแล้ว แม้ว่าตนเองก็รู้สึกตกใจมากเช่นกัน

“ไม่ต้องหรอกคุณชายสองยื่นมือไปจับไหล่ของคุณชายสามที่กำลังจะหันหลังไปยังระเบียงรับรองของบ้านเกริกวานิช

พี่ชายสองครับ

ต่อให้พูดไปก็เท่านั้น ท่านพ่อทรงเกลียดพี่คนตัวบางกล่าวด้วยสายตาอันล่องลอย คุณชายอนิละรู้ดีว่าต่อให้ไปโน้มน้าวใจของท่านชายภพผู้เป็นบิดาอย่างไร ท่านพ่อคงไม่ยอมฟังอะไรอยู่แล้ว ใจก็คิดมาตลอดว่าท่านพ่อไม่รัก แต่ไม่คิดเลยว่าจะเกลียดกันถึงขนาดขับไสกันออกไปเช่นนี้

เพราะอะไรหรือ

เพราะเกิดมาผิดแปลกหรือ

เพราะสร้างความภูมิใจให้ไม่ได้หรือ

ไม่ใช่หรอกนะครับพี่ชายสอง สามจะไปคุยกับท่านพ่อ!” เด็กหนุ่มได้ฟังดังนั้นจึงรีบเดินปรี่ไปหาผู้เป็นบิดาที่อยู่อีกฟากของสวนทันที เป็นครั้งแรกที่คุณชายสามรั้นกับพี่ชาย ยิ่งได้ฟังคำตัดพ้อของคุณชายสองยิ่งทำให้คนเป็นน้องรู้สึกเจ็บปวด

คุณชายสองมองไล่หลังน้องชาย เมื่อเห็นว่าพ้นสายตาไปแล้ว คนตัวบางจึงเดินไปยังริมสระน้ำในมุมมืด ย่อตัวลงข้างสระช้า ๆ ดวงตาสวยในตอนนี้ดูมืดสนิท ราวกับจิตใจของคุณชายที่กำลังสับสนหลังทางอยู่ในอุโมงค์ที่ไร้ทางออก

คุณชายสองดั่งเพลิงที่ลอบมองอยู่หลังต้นไม้ใหญ่เผยตัวออกมาแล้วพูดขึ้น

มีอะไรอีกแม้ว่าจะได้พูดคุยกันไม่เพียงกี่ครั้ง แต่เสียงต่ำของอีกฝ่าย​ก็ทำให้คุณชายอนิละจดจำได้ดี​ ไหนจะกลิ่นพิมเสนนั่นอีก​ คนตัวบางไม่จำเป็นต้องเหลียวไปมองก็รู้ว่านั่นคือ​เสียงจากว่าที่คู่หมั้นของตน

ผมไม่ทราบเรื่องนี้มาก่อนดั่งเพลิงพูดขึ้นเบา ๆ ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าเหตุใดเขาต้องมาแก้ต่างให้ตนเองด้วย

งั้นหรือ” ดวงตากลมยังคงจ้องไปยังผืนน้ำที่มืดสนิท

ครับ

ไม่ใช่ว่าคุณวางแผนมากับพ่อของคุณแล้วหรือ ดองกับลูกเจ้ากรมศุลกากรจะได้เลี่ยงภาษีง่าย ๆ เป็นอย่างไรล่ะ

คุณชายสอง ผมเองก็ไม่ทราบเรื่องของผู้ใหญ่มากนักแต่การที่คุณชายจะกล่าวหา

แน่สิ พวกพ่อค้าอย่างพวกคุณอย่างไรเสียก็หาผลประโยชน์อยู่แล้ว แค่มาอาศัยอยู่มันคงไม่พอซีนะคนตัวบางพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยัน

คุณชายอนิละ!” ดั่งเพลิงที่ได้ยินประโยคดังกล่าวถึงกับหมดความอดทน คนหัวหนาตรงปรี่ไปจับแขนของคนที่นั่งอยู่ให้ลุกขึ้นหันมาประจันหน้าคุยทันที

แล้วจะทำไม ไม่จริงหรือแม้ว่าแรงบีบแขนจากดั่งเพลิงจะทำให้ตนเจ็บ แต่คนตัวบางก็ยอกย้อนอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตาสวยที่ชุ่มไปด้วยน้ำส่อแววตาแข็งกร้าว ขณะมองไปยังหน้าของอีกฝ่ายที่จับแขนของตนแน่น

อวดเก่งไปเถอะครับ ฐานันดรสูงส่งแค่ไหน เสียอย่างไรก็เป็นได้แค่แมวดำดั่งเพลิงเหยียดยิ้มแล้วปล่ออยแขนของอีกฝ่าย

เลว!

คุณชายสองที่ได้ยินดังนั้น เมื่อแขนของตนเป็นอิสระก็ผลักหน้าอกของคนตัวหนาเข้าเต็มแรง เพราะรูปร่างที่สูงใหญ่จึงแทบไม่สะทกสะท้านกับแรงผลักของคุณชายแม้แต่น้อย ดั่งเพลิงมองไปยังว่าที่คู่หมั้นด้วยความโมโห ทว่าด้วยความที่ไม่อยากต่อล้อต่อเถียง ชายหนุ่มจึงเดินออกมาจากริมสระให้เร็วที่สุดเพื่อดับอารมณ์อันครุกรุ่นและทิ้งให้คุณชายสองอยู่เพียงลำพัง

ฝ่ายคุณชายสองเมื่อเห็นว่าดั่งเพลิงเดินไปลับตาก็กลับไปนั่งคุดคู้ข้างสระเหมือนเดิม คนตัวบางกอดเข่าของตัวเองเอาไว้แน่น เงยหน้ามองฟ้าไปหลายหนไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา แต่ความแข็งแกร่งของคุณชายมันไม่ได้แข็งแกร่งพอจึงพังทลายลง ในท้ายที่สุดคนตัวบางก็ร้องไห้สะอึกอื้นออกมาด้วยความเสียใจในโชคชะตา

*****

เห้ย ไอ้เพลิงทางนี้ ๆนายจรัญชูไม้ชูมือเรียกเพื่อน เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินกลับเข้ามาในงานด้วยความอยากรู้อยากเห็น

มันเกิดอะไรขึ้นวะคุณภัทรพูดขึ้น เมื่อดั่งเพลิงเดินเข้ามาสมทบกับเขาและจรัญ สายตาหลายคู่จับจ้องมายังชายหนุ่มที่กลายเป็นดาวเด่นของงานแทนบิดาผู้เป็นเจ้าของวันเกิด

ก็อะไรซะอีกวะ โดนป๊าจับหมั้นดั่งเพลิงตอบเพื่อนตัวโย่งไปอย่างไม่สบอารมณ์

เห้ย แต่กับคุณชายสองเลยนะเว้ยไอ้เพลิง คุณชายสอง!” นายจรัญกล่าวย้ำชื่อว่าที่คู่หมั้นของเพื่อนแล้วทำตาโต

เหอะ ป๊าฉันมีผลประโยชน์แอบแฝงน่ะซีวะคนตัวหนาเดาะลิ้น พอได้ยินชื่อของคุณชายอนิละก็ทำให้คำพูดเหยียดหยันของคุณชายกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง

อย่างไรก็เถอะ แต่ว่านั่นคุณชายสองนะ คุณชายสองที่น่ารัก ๆนายจรัญกล่าวย้ำอีกรอบ จนคุณภัทรยกมือขึ้นมากระตุกคอเสื้อของเพื่อนให้หยุดพร่ำไร้สาระ คนโดนดึงถึงกับหันไปมองค้อนด้วยความรำคาญ

พวกผู้ใหญ่เขามีเหตุผลเสมอนั่นล่ะ ลองไปคุยกับท่านดี ๆ ก่อนดีไหมวะ” คุณชายภัทรพูดแล้วส่งยิ้มบางให้กับดั่งเพลิง

ไม่ต้องห่วง จบงานฉันคุยแน่ดั่งเพลิงกล่าว

เห้ย ไอ้เพลิง

มีอะไรวะ” 

นี่เอ็งร้องไห้หรือวะคุณภัทรถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ​ ตั้งแต่เห็นกันมาแต่เกิด น้อยครั้งมากที่เขาจะเห็นดั่งเพลิงร้องไห้

ฉันน่ะหรือร้องไห้ ดั่งเพลิงเองก็ตกใจไม่น้อย เขายกมือหนาขึ้นมาปาดหน้าแล้วพบว่าตนเองน้ำตาไหลจริง

เออ หนุ่มเจ้าสำราญถึงขั้นน้ำตาตกเลยครับ พอรู้ว่าจะโดนจับแต่งงานนายจรัญแค่นหัวเราะออกมาเป็นเชิงล้อเลียน

ถ้าบอกน้ำตามันไหลออกมาเองจะเชื่อกันไหมวะคนตัวหนากล่าว

เพราะคุณชายอนิละกำลังเศร้าหรือเปล่า ได้ยินมาว่าหากผูกชะตาแล้วความรู้สึกจะเชื่อมถึงกันคุณภัทรพูดแล้วตบบ่าเพื่อนของตน

ผูกชะตา คืออะไรวะ ฉันไม่เข้าใจ รู้แค่พวกเอ็งงับคอคนได้นายจรัญผู้เป็นบรรตาคนเดียวในกลุ่มอันฬาถามขึ้น

เวลาโซลเมทพบกันแล้วจ้องตากันไงเล่า จากนั้นความรู้สึกมันก็จะเชื่อมถึงกัน ห่วงหากัน อะไรเทือกนั้นคนตัวโย่งตอบกลับจากนั้นนายจรัญก็พยักหน้าเข้าใจทันที

รู้สึกไม่ดีหรือวะดั่งเพลิงทวนคำพูดของคุณภัทร จากนั้นจึงมองตามคุณชายสองที่เดินตัดบริเวณงานไปยังหน้าบ้าน แม้ว่าคนตัวบางจะเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่หลายคนก็เพ่งมองไปยังคุณชายผู้กลายเป็นหัวข้อสนทนาร่วมกับตน หากให้คาดเดาคงจะกลับไปยังรถของวังเพื่อรอกลับเป็นแน่

คุณชายสามที่อยู่ด้านหน้าของบ้านเกริกวานิชโผเข้ากอดพี่ชายทันทีเมื่อเห็นคุณชายสองเดินมาหา เด็กหนุ่มยกมือขึ้นลูบหลังคุณชายสองด้วยความกังวลและรู้สึกเศร้าไปกับการตัดสินใจของบิดาตน แม้จะอายุยังน้อยแต่คุณชายสามก็แยกแยะได้ว่าการกระทำของผู้ใหญ่คราวนี้สำหรับเขามันไม่ถูกต้อง

สามไปคุยกับท่านพ่อแล้ว แต่ว่าท่านพ่อให้เรากลับไปก่อน

พี่ไม่เป็นไรคุณชายสองฝืนหัวเราะในอ้อมกอดของน้องชาย

ให้พี่ชายหนึ่งรู้เรื่องก่อนเถอะครับ พี่ชายหนึ่งต้องช่วยพูดให้ได้แน่เด็กหนุ่มพูดเสียงเบา

กลับวังกันเถอะชายสาม

คนตัวบางผละจากอ้อมกอดของน้องชาย​ ก่อนที่จะหันไปบอกนายช่วยหนึ่งในคนขับรถของวังที่ยืนรออยู่ เพื่อบ่งบอกว่าตนและน้องชายจะแยกกลับก่อน รถยุโรปสีดำขลับค่อย ๆ แล่นออกไปจากบ้านเกริกวานิชอย่างช้า ๆ ท่ามกลางความเงียบภายในรถ คุณชายสองไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนถือก้านดอกสายน้ำผึ้งมองตามรถยนต์ที่ตนนั่งหายไปจนสุดสายตา

*****

รถยนต์สีครีมของเจ้ากรมศุลกากรแล่นเข้ามายังบริเวณด้านหน้าวังเทววงศ์ กว่าท่านชายภพและหม่อมผกาภริยาจะกลับมายังวังเวลาก็ล่วงเลยไปจนเกือบจะห้าทุ่ม แม้ว่าจะดึกสักเพียงใด ลูกชายทั้งสองคนก็ยังยืนกรานที่จะนั่งรอผู้เป็นบิดามารดาเพื่อพูดคุย โดยเฉพาะคุณชายอนิละที่นั่งอยู่บนโซฟาใหญ่ในชุดสูทเต็มยศ เป็นเชิงให้รู้ว่าตั้งแต่กลับมาจากงานเลี้ยง คนตัวบางก็เอาแต่รอบิดาเพียงอย่างเดียว

เมื่อท่านชายภพเดินเข้ามาเห็นคุณชายสองและคุณชายสามนั่งรออยู่ เขาจึงเดินตรงไปหาอย่างรู้ทันว่าบุตรชายทั้งสองจะพูดเรื่องอะไร

                ท่านพ่อทรงเกลียดชังลูกมากเลยใช่ไหมครับยังไม่ทันที่ท่านชายจะได้ทรงนั่ง คุณชายสองก็เอ่ยปากทันที คนตัวบางไม่แม้กระทั่งสบตาผู้เป็นพ่อเสียด้วยซ้ำ จนน้องชายอย่างคุณชายสามต้องเดินไปนั่งข้าง ๆ เพื่อปลอบประโลมให้ใจเย็น

เอาอะไรมาพูดท่านชายถอนหายใจแล้วถามกลับ หม่อมเจ้าภพคิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าบุตรชายคงจะน้อยใจหนักหนาที่ตนบังคับให้แต่งงาน

ขับไสไล่ส่งกันถึงเพียงนี้แล้ว ทำไมไม่ตัดพ่อตัดลูกกันเลยเล่า วังเทววงศ์จะได้มีแต่อันฬาที่ท่านพ่อภูมิใจ

ชายสอง หัดฟังบ้างไม่ได้หรือ

ท่านพี่ ชายสอง พูดคุยกันดี ๆ เถอะนะหม่อมผกาออกปากห้ามทัพทันที

ยังไงเสีย ผลประโยชน์ที่เจ้าสัวหยิบยื่นให้ก็คงมีค่ามากกว่าลูกชายที่เป็นกาฬวิฬาร์อย่างลูกอยู่แล้ว!” คุณชายอนิละไม่ฟังคำปรามของมารดาแล้วยังกล่าวต่อด้วยแววตาแข็งกร้าวจนทุกคนถึงกับตกใจกับคำพูดคำจาของตน

ชายสองไม่น่ารักเลยนะแบบนี้คราวนี้เป็นหม่อมผกาออกเสียงตำหนิลูกชายทันที

ท่านแม่ก็เหมือนกัน ทุกครั้ง ทุกเรื่อง ท่านแม่ไม่เคยช่วยสองเลย ไม่เคยคุณชายอนิละยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มของตน หม่อมผกาถึงกับยกมือขึ้นปิดปากแล้วร้องไห้ตาม หากลูกทุกข์แล้วคนเป็นแม่จะมีหรือที่จะไม่ทุกข์ด้วย

พี่ชายสอง” คุณชายสามที่นั่งเงียบอยู่นานยกมือขึ้นกระตุกแขนของพี่ชายที่ยืนอยู่ด้วยความเป็นห่วง

ทุกคนเป็นห่วงลูก ลูกก็รู้ว่าลูกเป็นกาฬวิฬาร์ มันอันตรายท่านชายภพพูดเสียงเบา

แล้วที่ลูกเป็นกาฬวิฬาร์มันเป็นความผิดของลูกหรือท่านพ่อ ลูกอยากเกิดมาเป็นแบบนี้หรือ ตั้งแต่เล็ก ลูกก็ถูกขังให้อยู่ที่วังนี่ไม่ได้ไปไหนเพราะคำพร่ำว่าเป็นห่วง แต่พอจะขับไสก็ทำอย่างง่ายดาย นี่หรือหน้าที่ของคนเป็นบิดา!” คุณชายสองร่ายยาวด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ดวงตาใสเต็มไปด้วยน้ำตา

สงบปากสงบคำเดี๋ยวนี้นะชายสอง!” ท่านชายภพขึ้นเสียงกร้าวด้วยความโมโห ในใจก็แสนสงสัยว่าเขาทำผิดอะไรหรือทำไมจึงดูแลบุตรชายให้เติบใหญ่มาเป็นเช่นนี้ ทั้งที่ชายสองเป็นคนที่ตนเป็นห่วงมากที่สุดแท้

…” หม่อมราชวงศ์อนิละนิ่งอึ้งทันทีเมื่อถูกผู้เป็นบิดาขึ้นเสียงใส่

ดีปีกกล้าขาแข็งมากก็รีบ ๆ แต่งไปเสีย พ่อจะเร่งจัดงานของลูกกับดั่งเพลิงให้เร็วที่สุดท่านชายกล่าวแล้วเดินขึ้นห้องไปอย่างไม่สบอารมณ์ ทิ้งให้หม่อมผกาโผเข้ากอดลูกชายคนรองด้วยความเสียใจของผู้เป็นแม่ แม่ที่ไม่สามารถทำอะไรเพื่อลูกได้เลย คุณชายอนิละในอ้อมกอดของมารดาเม้มปากเป็นเส้นตรงกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลไปมากกว่านี้ มือเรียวกำแน่นด้วยความเจ็บปวดกับสิ่งที่ตนเลือกไม่ได้

*****

บรรยากาศ ณ ห้องอาหารยามเช้าของบ้านเกริกวานิชหลังงานสังสรรค์คืนก่อนเป็นไปอย่างเงียบเชียบ เป็นครั้งแรกในรอบปีอีกเช่นกันที่ดั่งเพลิงร่วมโต๊ะทานอาหารเช้าที่บ้าน ซึ่งโดยปกติแล้วเจ้าตัวจะออกมาทานข้าวตอนสายเสียมากกว่า ชายหนุ่มจึงไม่เคยจะได้ทันทานอาหารร่วมกับบิดาของตน นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะจนเกิดเสียงด้วยความร้อนรน เหตุเพราะเมื่อคืนบิดาของตนเลี่ยงตอบคำถามเรื่องการหมั้นหมายของเขาและคุณชายอนิละ แต่กลับให้มาพูดคุยกันในตอนเช้าแทน ทว่าจนถึงตอนนี้ผู้เป็นบิดาก็ยังไม่ลงมาร่วมโต๊ะอาหารเสียที

กว่าจะลงมาได้นะครับชายหนุ่มพูดขึ้นทันทีเมื่อเห็นผู้เป็นบิดาเดินถือสูทเข้ามายังห้องอาหาร

ใจร้อนเสียจริงเจ้าสัวเส็งยิ้มแล้วนั่งลง

เรื่องการหมั้นหมายของผมกับคุณชายสอง ผมขอเหตุผลครับชายหนุ่มร่างหนาส่งแววตาเคร่งเครียดไปยังบิดาของตน

ก็ลื้อกับคุณชายเป็นคู่กันไม่ใช่หรือ คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน น่าจะเคยได้ยินประโยคนี้นะมือที่เหี่ยวย่นตามวัยจับแก้วน้ำแล้วยกขึ้นดื่ม

ผมขอชัดเจนกว่านี้ได้หรือไม่ครับป๊า” 

จริง ๆ ก็เกี่ยวกับธุรกิจตามที่ลูกรู้นั่นล่ะ พวกเรืออังกฤษมันเหิมเกริมเข้าไปทุกวัน ถือว่าใช้เม็ดเงินมากกว่าเลยลัดคิวกันเสียดื้อ ๆ ทางการก็มาเห็นจะว่าอะไร หากสนิทสนมกับท่านชายภพแล้วทุกอย่างคงจะง่ายขึ้น สำหรับเรา อีกอย่างของบางอย่างเราก็จะได้นำมาขายเป็นเจ้าแรก ๆ ไม่ดีหรือเจ้าสัวเส็งกล่าวเสียงเรียบ

เหอะ สมกับเป็นเจ้าสัวเส็ง เกริกวานิชชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ ไม่ได้แปลกใจมากนักที่บิดาผู้เป็นมังกรเขี้ยวลากดินของตนจะทำอะไรเพื่อธุรกิจ

เราจะทำเป็นไม่สนใจเรื่องนี้ก็ได้ เพราะเกริกวานิชแค่สูญเสียรายได้ไปเพียงน้อยนิด แต่พี่น้องทางธุรกิจของเราล่ะ อีกหน่อยทำธุรกิจลูกต้องคิดถึงเรื่องนี้ให้มาก จดจำไว้ว่าบรรพบุรุษเราคือจีนและเราจะไม่ทอดทิ้งกัน อีกอย่างเรื่องการหมั้นหมายท่านชายภพเป็นคนขอร้องป๊าเอง

หมายความว่าอย่างไรดั่งเพลิงถามขึ้นด้วยความสงสัย 

คุณเพลิงคะ มีสายจากวังเทววงศ์เจ้าค่ะ” สาวใช้รีบมาเรียนเจ้านายของตนอย่างเร่งรีบโดยที่ดั่งเพลิงยังไม่ได้รับคำตอบจากผู้เป็นบิดา

จากวังเทววงศ์งั้นรึ ได้ถามไหมว่าจากใครชายหนุ่มถามกลับ

หม่อมราชวงศ์วัชระเจ้าค่ะ

คุณชายหมองั้นหรือ ไปรับเสียสิ ให้คนอายุมากกว่ารอนานมันเสียมารยาทเจ้าสัวเส็งยิ้มบางแล้วพยักพเยิดหน้าเป็นเชิงอนุญาตให้บุตรชายทิ้งโต๊ะอาหารไปรับสายได้

ครับ

ชายหนุ่มขานรับอย่างว่าง่าย แม้จะแปลกใจที่คุณชายหมอต้องการพูดสายกับตน เขาก้าวขายาวไปรับโทรศัพท์ที่ห้องรับรองอย่างรวดเร็ว

สวัสดีครับ ดั่งเพลิงพูดสาย

สวัสดีครับคุณเพลิง ผมวัชระครับ’ ปลายสายเสียงต่ำตอบกลับมา

ครับ คุณชายหมอมีธุระอะไรกับกระผมหรือครับ

หากไม่ช้าจนเกินไป ผมอยากชี้แจงเรื่องการหมั้นหมายกับชายสองน่ะครับ

ครับ

เรื่องการหมั้นหมายเป็นความคิดของผมเอง อย่าถือโทษโกรธผู้หลักผู้ใหญ่เลยนะครับ

อะไรนะครับ ถ้าอย่างนั้นแล้วคุณชายหมอช่วยบอกเหตุผลกับผมด้วยจะได้หรือไม่ครับดั่งเพลิงเลิกคิ้วเล็กน้อยเพราะเขาคิดว่าคุณชายวัชระเองก็รักน้องชายเสียยิ่งกว่าอะไร

มันเป็นความเห็นแก่ตัวของทางเทววงศ์เองนั่นล่ะครับ เพราะเจ้าสองกำลังจะแย่

…” เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับหากเพียงยืนฟังเงียบ ๆ ให้คนทางปลายสายพูดต่อ

ในวันที่ชายสองเจอคุณเพลิงที่สนามม้า ชายสองสลบไปค่อนข้างนาน หลังจากนั้นผลตรวจก็ทำให้ผมทราบว่าเขาใช้ยากักมากจนเกินไปและทำให้ดื้อยาน่ะครับ

อาการดื้อยาที่ว่าใช่ที่มีกลิ่นออกมารุนแรงหรือไม่ครับ

ใช่ครับ สำหรับคุณเพลิงที่เป็นคู่กับชายสอ งอย่างไรเสียกลิ่นก็ย่อมแรงอยู่แล้ว แต่สำหรับอันฬาคนอื่นรวมถึงผมและเจ้าสามนั้น กลิ่นของเจ้าสองก็แรงทวีคูณเหมือนกัน และอาจทำให้เป็นอันตรายได้ หากถึงเวลาที่ชายสองฮีท ท่านพ่อเองก็เป็นห่วงเรื่องนี้มาก

เลยวางแผนให้คุณชายสองคู่กับกระผมงั้นหรือครับ เหตุใดจึงไม่ถามความสมัครใจของกระผมและน้องของคุณชายก่อนล่ะ ในช่วงฮีทก็ให้คุณชายสองกินยาป้องกันเสียซีครับดั่งเพลิงถามกลับเสียงเรียบ

ต่อให้เป็นยากักหรือยาระงับความต้องการ ถ้าหากใช้ยาไปมากกว่านี้ชายสองจะมีลูกไม่ได้ครับคุณเพลิง

ลูกหรือครับ…” ดั่งเพลิงเมื่อได้ยินดังนั้นถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ชายหนุ่มไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าอาการของคุณชายสองจะหนักถึงเพียงนี้

ฟังดูเหมือนบังคับ เพราะเป็นความผิดของผมเองที่ไม่เคยห้ามปรามชายสองได้เลย จึงต้องดึงคุณเข้ามาเกี่ยว แต่ที่เราเลือกแก้ปัญหาแบบนี้ ก็เพื่อเจ้าสองและคุณเพลิงเองในอนาคตนั่นล่ะครับ

ขอเสียมารยาทถามเถิดนะครับ คุณเพลิงจะยอมหรือไม่ หากชายสองเป็นของอันฬาคนอื่นหรือไม่สามารถมีลูกได้

กระผม

‘...’

กระผมจะช่วยคุณชายสองได้อย่างไรบ้างครับ

อย่าปฏิเสธธรรมชาติก็พอครับคุณเพลิง’ หม่อมราชวงศ์วัชระยกยิ้มอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินคำตอบของดั่งเพลิง ต่อให้จะเป็นอันฬากล้าแกร่งสักเพียงไหน สุดท้ายแล้วก็ต้องยอมสยบให้กับคู่ของตนอยู่ดี

เจ้าสัวเส็งผู้นั่งคีบข้าวเข้าปากอยู่มองตามดั่งเพลิงที่เดินกลับมาห้องอาหารคล้ายกับงคาดหวังอะไรบางอย่าง เมื่อบุตรชายเห็นดังนั้นก็มองค้อนกลับไปด้วยความรำคาญใจ คนตัวหนาทิ้งตัวนั่งลงแล้วคีบข้าวกินบ้างโดยไม่ได้ปริปากอะไร จนผู้เป็นพ่อร้อนใจถามออกมาเอง

คุณชายหมอบอกว่าอะไรบ้างเจ้าสัวเส็งถามบุตรชาย

คุณชายหมอก็โทรมาอธิบายนั่นนี่ให้ฟังนั่นล่ะป๊า

พอจะเข้าใจแล้วใช่ไหมไอ้เพลิง

ครับดั่งเพลิงตอบเสียงเรียบแล้วใช้ช้อนกลางตักน้ำซุบใส่ถ้วย

แล้วลื้อล่ะคิดว่าอย่างไร ป๊าคิดดูแล้วถ้าลื้อยังยืนกรานว่าจะไม่แต่งก็ไม่เป็นไรหรอก ไม่อยากจะบังคับ สงสัยป๊าคงจะตายก่อนเห็นหน้าหลานแน่เลยว่ะเจ้าสัวพูดตัดพ้อ

ป๊าครับ วันนี้ผมลาช่วงเช้าถึงบ่ายนะชายหนุ่มยกมือขึ้นมาเท้าคางแล้วกล่าวกับผู้เป็นบิดา

เริ่มงานได้ไม่กี่วันก็อู้แล้วหรือ จะไปเถลไถลที่ไหนอีกล่ะผู้เป็นบิดาตำหนิทันที

ว่าจะแวะไปวังเทววงศ์เสียหน่อยน่ะป๊า

ดั่งเพลิงกล่าวแล้วยกยิ้มให้กับเจ้าสัวเส็ง จากนั้นจึงทานข้าวต่อหน้าตาเฉย ปล่อยให้ผู้เป็นบิดานั่งอึ้งแล้วมองตนอย่างไม่วางตา หากว่าคนไม่เอาอ่าวอย่างลูกของตนมันจะกลับกลายมาเป็นผู้เป็นคนเพราะกาฬวิฬาร์เพียงคนเดียว การลงทุนครั้งนี้มันคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มเลยไม่ใช่หรือ

*****

คุณชายอนิละนอนพลิกตัวไปมาบนกองผ้ากองใหญ่ในตู้เสื้อผ้าของตน เป็นหนที่สองของเดือนนี้แล้วที่คนตัวบางทำรังในตู้เสื้อผ้า อาจเป็นเพราะความกังวลและความรู้สึกแย่เป็นเหตุ เขาจำได้ว่าจนเข้ามาอยู่ในตู้ตั้งแต่คืนก่อน ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรใส่สูทสีน้ำตาลจนชุ่มไปหมด ลืมไปเสียสนิทว่าเจ้าของสูทนั่นเป็นของคนที่ตนแสนจะไม่ชอบหน้า นอกจากนี้แล้วยังถึงขั้นเอาผ้าห่มของคุณชายวัชระมาห่มเลยทีเดียว อีกทั้งยังไม่รวมเสื้อนักเรียนของคุณชายอชิตะที่วางอยู่กับหมอนนั่นอีก

พี่ชายสองครับ ออกมาคุยกับสามดีไหมครับคุณชายสองหันหน้าไปตามต้นเสียงของน้องชายที่ดูเหมือนจะนั่งอยู่หน้าตู้

พี่เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเข้ามาในห้องนี้คุณชายสองเอ็ดน้องชายของตนที่ถือวิสาสะเข้ามา เนื่องจากคุณชายสามยังเป็นอันฬาที่โตไม่เต็มที่ ดังนั้นการควบคุมอาการจึงทำได้ไม่ดีนัก ทำให้ทุกคนในวังย้ำอยู่เสมอว่าหากคุณชายสองทำรัง คุณชายสามต้องอยู่ห่าง ๆ ไว้จะดีเสียกว่า

แต่พี่ชายสองไม่ทานอาหารตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว สามเป็นห่วงนะครับเด็กหนุ่มตัวโตกล่าวเสียงเศร้า

พี่ไม่หิว สามต้องออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างงั้นพี่จะโกรธคุณชายสองย้ำคำหนักแน่น

ครับสิ้นเสียงตอบรับจากน้องชาย คนตัวบางก็ได้ยินเสียงปิดประตูทันที ทั้งรู้สึกผิดและโล่งอกที่คุณชายสามยังเชื่อฟังกันอยู่บ้าง คุณชายอนิละจับหมอนที่เป็นปลอกหมอนของน้องชายขึ้นมาลูบแล้วกล่าวขอโทษเบา ๆ

แกร๊ก เสียงเปิดประตูดังขึ้นอีกครั้งจนคนตัวบางนึกฉงน เสียงฝีเท้าหนักทำให้คนตัวบางมั่นใจว่าคนที่เข้ามาใหม่นั้นไม่ใช่น้องชายของตนแน่นอนและยิ่งมั่นใจเข้าไปใหญ่ เมื่อกลิ่นพิมเสนลอยมาเตะจมูกเขาอย่างจังจากหน้าประตูตู้

ออกไปคนตัวบางกล่าวเสียงเรียบเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายต้องเป็นดั่งเพลิงไม่ผิดแน่

ผมว่าจะมาขอโทษคุณชายเรื่องวันก่อนคนตัวหนาย่อตัวลงนั่งยอง ๆ ตรงหน้าตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่

ไม่ให้อภัยเมื่อนึกถึงคำพูดของดั่งเพลิงก็ทำให้คนตัวบางรู้สึกโมโหทันที

โถ่ คุณชายสองครับ

ออกไป

งั้นผมขอสูทคืนนะครับดั่งเพลิงยักไหล่

ห๊ะคุณชายสองได้ยินดังนั้นก็หันไปมองสูทสีน้ำตาลเข้มที่วางอยู่ข้างหมอนทันที เจ้าของดวงตากลมเกือบจะลืมไปแล้วว่าดั่งเพลิงแค่ฝากมันเอาไว้ และมันก็เป็นสิทธิ์ของเขาที่จะเอาคืน

ว่าไงครับ

เอาคืนไปสิ ไม่ต้องการ

คุณชายอนิละทำเป็นปากเก่งแล้วจึงค่อย ๆ เปิดประตูตู้ออกเพื่อยื่นสูทคืนให้กับดั่งเพลิง คนตัวบางตกใจเล็กน้อยที่เห็นดั่งเพลิงถือหนังสือหลายเล่มอยู่ในอ้อมแขน แต่คุณชายสองก็ไม่ได้กล่าวอะไรต่อเพียงแค่อยากจะส่งเสื้อคืนเพื่อให้เรื่องมันจบ ๆ ไปเพียงเท่านั้น

ประเดี๋ยวครับ ๆคนตัวหนาที่รับเสื้อสูทคือรีบเอื้อมมือไปจับประตูตู้ทันทีเมื่ออีกฝ่ายทำท่าว่าจะปิดมันแล้วกลับไปนอนต่อ

อะไรอีก ออกไปได้แล้ว รำคาญคุณชายสองขมวดคิ้วแล้วถามกลับ

หนังสือ ผมเอามาให้ดั่งเพลิงกล่าวแล้วยกยิ้ม

...หม่อมราชวงศ์อนิละเอียงคอด้วยความสงสัย ก่อนจะมองดูหนังสือเล่มหนาสามสี่เล่มที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ ทุกเล่มล้วนเป็นภาษาอังกฤษทั้งสิ้น

เล่มนี้ออกใหม่ ยังไม่ทันวางขาย กระผมไปติดสินบนเพื่อนที่โอเดียนสโตร์เพื่อเอามาเชียวนะดั่งเพลิงกล่าวแล้วหยิบหนังสือที่ชื่อว่า แพลนเน็ต ออฟ ดิแอปส์ ขึ้นมาอวดให้คุณชายสองดู ชายหนุ่มยกยิ้มทันทีเมื่อคนตัวบางยื่นหน้าออกมาดูด้วยความสนใจ กลิ่นดอกสายน้ำผึ้งที่คอของคุณชายทำเอาทายาทเกริกวานิชเองเกือบเสียหลักไปเหมือนกัน

...คนตัวบางเอี้ยวกลับทันทีเมื่อรู้ตัวว่าหน้าของตนเองเข้าใกล้ดั่งเพลิงมากเกินไป ริมฝีปากบางคว่ำลงอย่างไม่สบอารมณ์แล้วกลับไปนั่งอยู่ในตู้เหมือนเดิม

จะรับไว้ไหมครับคุณชายสายน้ำผึ้ง ผมมีตะเกียงมาด้วยนะเผื่อว่าจะอ่านในตู้แต่ต้องระวังไฟดั่งเพลิงถามแล้วยกตะเกียงรุ่นใหม่ขึ้นมานำเสนอเพิ่มเติม

ทำแบบนี้ทำไม ต้องการอะไรคุณชายสองช้อนตามองแล้วถามกลับ

สู้เกลียดกันไปเลยเสียดีกว่า แต่งกันไปก็มีแต่ทุกข์เพราะไม่ได้รักกัน

ดั่งเพลิงถอนหายใจด้วยความระอากับความดื้อรั้นของคนตรงหน้า คนตัวหนาวางหนังสือลงบนกองเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ของคุณชายสองอย่างแรง คนตัวบางตกใจไม่น้อยเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรจึงยกหมอนเตรียมฟาดทันที หากแต่ดั่งเพลิงแค่นั่งขัดสมาธิลงอย่างสบาย ๆ เพียงเท่านั้น

ก็รักเสียสิครับ ไม่มีใครห้าม"

...คุณชายอนิละเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อหูตนเอง ดวงตาที่กลมโตดูกลมยิ่งขึ้นไปใหญ่เมื่อยามประหลาดใจ คนตัวบางไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ดั่งเพลิงพูดออกมานั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ 

กระผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่ากระผมไม่อยากให้คุณชายเศร้า หากเราแต่งกันไป 

ดั่งเพลิงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแล้วส่งสายตากลับไปยังอีกฝ่าย เขาอยากให้ความมั่นใจว่าสิ่งที่พูดเป็นความจริง แม้ว่าเขาเองก็ยังสับสนว่านี่เป็นผลกระทบจากการผูกชะตาหรือไม่ หรือว่าจริง ๆ แล้วมันเป็นความต้องการในส่วนลึกของเขาเองกันแน่

คุณชายสองหน้าขึ้นสีเข้มอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินดังนั้น​ คนตัวบางรีบปิดประตูตู้ใส่ดั่งเพลิงทันทีแล้วยกแขนกอดเข่าตัวเองแน่นเพราะความสับสนและว้าวุ่นอยู่ในใจ เมื่อได้ยินเสียงกระซิบบอกลาของดั่งเพลิงตรงช่องประตูตู้คุณชายจึงยกมือขึ้นมาปิดหูทั้งสองข้าง ไม่นานนักก็มีเสียงปิดประตูของดั่งเพลิงที่ออกจากห้องไปตามมา ทิ้งไว้แต่เพียงกองหนังสือและเนคไทที่แนบเอาไว้ในหน้าหนึ่งของหนังสือเพียงเท่านั้น

 

#มนต์วิฬาร์

 

TALK: สวัสดีค่ะ มาต่อกันตามสัญญา ไม่มีอีกแล้วการอัพสัปดาห์ละสองหน.. มาสารภาพว่าช่วงนี้ก็ใกล้ทำโปรเจ็คจบมหาลัยแล้วค่ะเลยจะวุ่นๆ หน่อย

 

เป็นอย่างไรกันบ้างคะ? ในตอนนี้ก็คงจะกระจ่างกันมากขึ้นแล้วนะคะว่าทำไมท่านชายภพถึงรีบขนาดนั้น ส่วนเจ้าสัวเส็งถึงจะมีผลประโยชน์มาเกี่ยวแต่มันก็มีเหตุผลหลายอย่างที่เลือกทำไปค่ะ อีกทั้งเจ้าสัวเองก็นึกเอ็นดูคุณชายสองอยู่แล้วด้วย ตัดมาที่ลูกๆ บ้าง คุณชายสองที่เก็บกดก็ระเบิดออกมาจนได้แม้ว่าจะปากร้ายแค่ไหนแต่คุณชายแมวเหมียวจริงๆ แล้วก็เปราะบางมากๆ เหมือนกับตอนที่ทะเลาะกับดั่งเพลิงนั่นล่ะค่ะ ต่อให้กลั้นน้ำตาเก่งแค่ไหนแต่เจอแบบนั้นก็ไม่ไหวเหมือนกันและดูเหมือนว่าดั่งเพลิงเขาก็ชัดเจนมากขึ้นแล้วนะคะ อาจจะมีความสับสนอยู่บ้างแต่ที่ชัดเจนคือเขาไม่อยากให้คุณชายสองรู้สึกไม่ดี อย่างว่าว่าชะตาถูกผูกไปแล้ว

 

สำหรับตอนที่เจ็ดก็จบลงเพียงเท่านี้ค่ะ หวังว่าจะได้เจอกันโดยเร็วในตอนหน้านะคะ ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.758K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,038 ความคิดเห็น

  1. #14026 iampearrr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 08:26
    แง่งแง่ง โอ๋เอ๋นะคุณชายสอง
    #14,026
    0
  2. #13957 your baby girl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 03:31
    แง น้อนกอดๆๆๆๆ
    #13,957
    0
  3. #13943 brunette_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:21
    เเงงงง สงสารน้อง อ่านเเล้วใจฟีบเลยเวลาน้องน้อยใจ
    #13,943
    0
  4. #13910 BeautybabyIce (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 20:50
    ก็รักเสียสิครับไม่มีใครห้าม เกินต้านมากดั่งเพลิงงงงง
    #13,910
    0
  5. #13886 sprimmm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 00:13

    นี่เข้าใจชายสองเลย แต่อยากให้น้องทราบเหตุผลจริงๆเหมือนกัน

    #13,886
    0
  6. #13858 choopp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 11:29
    แงงงงงงงงง ดั่งเพลิงก็คือพอรู้ว่าน้องจะมีลูกไม่ได้อะ นี่ใจต้องตกไปตาตุ่มแล้วอะ รักแหละแค่ไม่รู้ตัว
    #13,858
    0
  7. #13832 betaim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 12:51
    รักกันๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #13,832
    0
  8. #13749 Ppandada (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 16:17
    เขินมากๆเลย .///. ฮืออดั่งเพลิงต้องดูแลน้องให้ดีนะ
    #13,749
    0
  9. #13722 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 09:56
    สงสารน้องจัง แต่ก็เข้าใจเหตุผลของทุกคนนะ
    #13,722
    0
  10. #13673 .ศรีรุ่นที่สิบสาม? (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 14:10
    ก็รักเสียสิครับ โอ๊ยยยยยยย ดอกนึงเต็มๆๆๆ
    #13,673
    0
  11. #13649 gib_thitiwolada (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 20:44
    เชื่อฟังพี่เค้านะคะไม่ดื้อไม่ซน
    #13,649
    0
  12. #13604 sher_n (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 03:33

    เข้าใจทุกฝ่าย

    #13,604
    0
  13. #13583 Solalanp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 22:44
    เริ่มรักน้องแล้วใช่มั้ยยย น้องก็อย่าดื้อกับพี่เขามากนะลูกกก
    #13,583
    0
  14. #13577 Midories (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 21:55
    น้องอย่าดื้อนักเลย ทุกคนเค้าทำเพื่อหนูกันทั้งนั้น ไม่งอนนะ โอ๋ๆ
    #13,577
    0
  15. #13559 -xebyam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 18:31
    น้องต้องทำเพื่อลูกในอนาคตนะลูกกก
    #13,559
    0
  16. #13500 theAce95 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 05:01
    ดั่งเพลิงสมชื่อเขาเลยอะ ทำไมฮอต ทำไมมีเสน่ห์ขนาดนี้ เขินแทนเจ้าแมว
    #13,500
    0
  17. #13475 Praew Vajirakaphan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 13:55
    อยากได้ดั่งเพลิง
    #13,475
    0
  18. #13441 s-wu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:59
    ก็รักเลยสิ~ 😳💕
    #13,441
    0
  19. #13362 s-wu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 01:12
    น้องดื้อนัก พี่เพลิงต้องจัดการดีๆละ ความน้อยใจนำเหตุผลหมดแล้วตัวดื้อ พี่หมอก็ไม่ยอมบอกน้องตรงๆเลย เห้อ
    #13,362
    0
  20. #13321 markbam3105 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:55
    ตอนแรกโกรธคุณเพลิงมาก พูดแรงไปไหม แต่พอตอนท้ายๆนี่แบบปรับอารมณ์แทบไม่ทันเลย55555
    #13,321
    0
  21. #13299 polar Co., Ltd. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 02:36
    น้องดื้อมากเลยคุณเพลิง เหนื่อยแทน ฮือออ แต่เราก็เอ็นดู
    #13,299
    0
  22. #13274 hello_jahja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 08:53
    ตอนแรกก็โกรธคุณเพลิงมากๆ ทำไมพูดไม่ดีกับน้องชายสองของพี่แบบนั้น แต่พอมาง้อแล้วก็แบบ...
    #13,274
    0
  23. #13256 Chanatun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 16:08

    ;-; พูดไม่ออก

    #13,256
    0
  24. #13198 YammyK. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 21:10
    กุมอกแรงมาก;;-;;;;
    #13,198
    0
  25. #13118 my father will hear about this. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 14:11
    สงสารคุณชายสองมากเลย ฮือ รู้ว่าที่ทำไป ทุกคนเป็นห่วงชายสอง แต่คุณพ่อก็น่าจะพูดดีๆกับคุณชายสองหน่อยนะคะ น้องดื้อก็จริง แต่น้องขี้น้อยใจมาก แบบนี้ยิ่งน้อยใจไปใหญ่เลย ส่วนนายดั่งเพลิงก็คือดีมาก มีความใส่ใจ เอาเนคไทไว้ให้ด้วย ทำไมน่ารัก ;________;
    #13,118
    0