มนต์วิฬาร์ | Omegaverse | #เนียลอง

ตอนที่ 5 : บทที่ ๕ : ปราชัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,563 ครั้ง
    24 ม.ค. 62

บทที่ ๕ : ปราชัย

ดั่งเพลิงเลิกคิ้วสูงแล้วมองคุณชายหนึ่งโดยไม่อยากจะเชื่อ แม้ว่าจะได้รับการศึกษาเกี่ยวกับวรรณะใหม่มามาก แต่คนที่เติบโตในครอบครัวอันฬาอย่างเขาก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องเกี่ยวกับกาฬวิฬาร์มากนัก เนื่องจากวรรณะแมวดำนั้นมีจำนวนน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับอันฬาและบรรตาในปัจจุบัน รวมถึงเรื่องรังเช่นกัน เขารู้มาว่ากาฬวิฬาร์จะชอบหมกตัวแล้วนอนเฉย ๆ แต่ไม่เคยรู้เอาเสียเลยว่าเจ้าแมวดำจะทำรังเมื่อตอนรู้สึกไม่สบายใจ และแน่นอนว่าชายหนุ่มเองก็ไม่เคยเห็นรังของกาฬวิฬาร์มาก่อน

จริง ๆ แล้วเขาจะสร้างรังตอนมีความต้องการกับตอนตั้งท้องด้วยนะครับคุณชายหนึ่งกล่าวแล้วยิ้ม

อ่า งั้นหรอกหรือครับดั่งเพลิงยกมือหนามาเกาต้นคอด้วยความเก้ ๆ กัง ๆ ชายหนุ่มหลบตาคุณชายหนึ่งเพื่อไม่ให้อีกคนรู้ว่าตนแอบนึกภาพตามอยู่

เรื่องเนคไท ผมว่าคุณเพลิงต้องขึ้นไปขอคืนจากเจ้าตัวเองเสียแล้วล่ะครับ เพราะช่วงสายวันนี้ผมเองก็ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าตัวให้เข้าไป สงสัยเจ้าสองคงเบื่อกลิ่นผมแล้วล่ะมั้ง”  

หากคุณชายหมอที่เป็นพี่ชายยังเข้าไปไม่ได้ แล้วอย่างผมจะเข้าไปได้หรือครับ

ไม่อย่างนั้นก็คงต้องรอจนกว่าเจ้าสองจะออกมาจากตู้เสื้อผ้าแล้วล่ะครับ แต่ผมไม่แน่ใจนักว่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกกี่วันคุณชายคนโตของวังเทววงศ์ตอบ

ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมคงต้องรบกวนคุณชายหมอให้ช่วยพาผมไปหาคุณชายสองแล้วล่ะครับชายหนุ่มตัวหนาที่ก่อนหน้านี้นิ่งคิดไปครู่หนึ่งกล่าวกับคุณชายวัชระ

ทางนี้ครับคุณชายหนึ่งกล่าวแล้วเดินนำดั่งเพลิงไปยังชั้นสองของวัง และเมื่อชายทั้งสองมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องสลักลายดอกไม้ห้องหนึ่ง คุณชายหนึ่งก็พยักพเยิดหน้าเป็นเชิงให้ดั่งเพลิงเข้าไปในห้องดังกล่าว

คุณชายไม่เข้าไปด้วยกันหรอกหรือครับชายหนุ่มหันไปถามชายอายุมากกว่าอีกคนที่หยุดอยู่หน้าห้อง เขารู้ด้วยสัญชาตญาณทันทีว่าห้องด้านหน้าคงจะเป็นห้องของแมวขโมยที่เขาตามหา

ไม่ดีกว่าครับ ประเดี๋ยวจะโดนโกรธเอา

ครับดั่งเพลิงได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

คุณเพลิง ผมจะยืนรออยู่หน้าห้องนะครับ และผมก็หวังว่าจะไม่มีอะไรไม่งามเกิดขึ้นนายแพทย์หนุ่มกล่าวพร้อมส่งยิ้มให้กับดั่งเพลิง

รอยยิ้มของคุณชายหนึ่งทำให้ดั่งเพลิงรู้สึกขนลุกเล็ก ๆ เขารู้สึกได้ว่าภายใต้รอยยิ้มอย่างใจดีนั้น มองปราดเดียวก็รู้ได้ว่าคุณชายหนึ่งคล้ายกับมีอะไรในใจ และดูท่าจะหวงและห่วงน้องมาก หากมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณชายอนิละ ไม่แคล้วตนคงได้เป็นศพไปนอนอยู่ในสวนวังเทววงศ์เป็นแน่

ครับชายหนุ่มยิ้มเจื่อน จากนั้นจึงเปิดประตูเข้าห้องของคุณชายอนิละไป

ถึงแม้ว่าดั่งเพลิงจะได้กลิ่นดอกสายน้ำผึ้งจาง ๆ ปนกับกลิ่นสมุนไพรตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในวังเทววงศ์ เขาก็ไม่ได้แปลกใจนักเพราะว่ายังไงเสีย วังแห่งนี้ก็มีกาฬวิฬาร์กลิ่นดอกไม้หวานอาศัยอยู่  ทว่าเมื่อเปิดประตูห้องของคุณชายสองเท่านั้นราวกับว่าห้องนอนที่ตกแต่งแบบยุโรปนี้มีต้นสายน้ำผึ้งปลูกอยู่กลางห้อง ไม่ว่าจะเครื่องเรือนหรือสิ่งของใด ๆ ในห้องของคุณชายคนรองกลับมีกลิ่นดอกสายน้ำผึ้งอบอวลไปเสียหมด โดยเฉพาะบริเวณเตียงนอนและตู้เสื้อผ้าขนาดมหึมาที่ใหญ่เสียจนชายหนุ่มแอบคิดไม่ได้ว่าคงถูกสั่งทำเป็นพิเศษ

คุณชายสายน้ำผึ้ง อยู่หรือไม่ครับดั่งเพลิงเคาะประตูตู้เสื้อผ้าไม้สัก

หึ้

เจ้าของกลิ่นดอกสายน้ำผึ้งที่กำลังมุดอยู่ในกองผ้าเป็นพะเนินเกือบสบถออกมา เมื่อได้ยินเสียงเรียกของคนที่อยู่ข้างนอก มือเล็กกำเนคไทสีน้ำเงินเข้มแน่น มองซ้ายทีขวาทีแล้วก็สอดมันเอาไว้ใต้หมอนกลิ่นชาที่ตนเองลักของน้องชายมาเมื่อไม่กี่วันก่อน

โอ้โห นี่ตู้เสื้อผ้าหรือห้องแต่งตัว เห็นแล้วก็อยากจะเข้าไปสำรวจเสียจริงชายหนุ่มขึ้นเสียงให้ดังพอที่คนข้างในตู้จะได้ยินแล้วยกมือขึ้นตีตู้ไม้จนเกิดเสียง

อย่าเข้ามา โอ๊ย!เพราะคำพูดทีเล่นทีจริงของดั่งเพลิง​ศีรษะ​ของคุณชายสองที่ดิ้นขลุกอยู่ข้างในถึงชนกับตู้ไม้

ครับผมดั่งเพลิงถึงกับกลั้นยิ้มไม่อยู่เมื่อนึกภาพท่าทีเงอะงะของคุณชายจอมดื้อที่กำลังนอนอยู่ในกองเสื้อผ้า

มาทำไม

มาตามหาเนคไทที่มีแมวขโมยไปน่ะซีครับ

เนคไทอะไร ไม่มีเสียหน่อย

คุณชายสองแน่ใจหรือครับ

ดั่งเพลิงทวนคำถามแล้วเคาะที่ประตูตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่อีกครั้ง ชายหนุ่มที่อยู่อีกด้านของประตูตกใจถึงกับเอาผ้าห่มผืนใหญ่มาห่มตัวไว้แน่น

อย่าเคาะได้ไหม

แน่ใจหรือครับว่าไม่มีเนคไทกลิ่นแอปเปิ้ล

อ้าว ไม่ใช่กลิ่นพิมเสนหรอกเหรอ” 

เอ ใช่หรือครับ

ใช่สิกลิ่นหอมเหมือนเครื่องหอมเล เอ๊ะ นี่หลอกถามผมเหรอ

คนตัวโตที่อยู่ข้างนอกถึงกับยกมือขึ้นมาป้องปากไม่ให้อีกฝ่ายได้ยินเสียงหัวเราะของตน บทคุณชายสองจะซื่อก็ซื่อเสียเหลือเกิน แม้ว่าดั่งเพลิงจะมั่นใจอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายพอจะรู้ว่าตนมีกลิ่นอะไรแต่การที่ได้ยินจากปากของคุณชายเองว่ากลิ่นของตนเป็นพิมเสนก็ยิ่งมั่นใจได้เข้าไปใหญ่ 

มั่นใจว่าทั้งคู่เป็นคู่กันจริง ๆ

แปลกใจจริง อย่างคุณชายเทววงศ์ หากอยากได้เนคไทแค่ออกปาก คนรับใช้คงแจ้นไปที่พาหุรัดแล้ว แต่นี่กลับมาเป็นขโมยเสียอย่างนั้น

...

แต่ว่านะ เนคไทเส้นนั้นเป็นอันที่ป๊าซื้อให้ผมเสียด้วยน่ะซีครับดั่งเพลิงทำเสียงตัดพ้อระคนผิดหวัง

ขอคืนได้ไหมครับ

คุณชายสองเปิดประตูตู้เสื้อผ้ากะทันหัน จนดั่งเพลิงถอยไปตั้งหลักแทบไม่ทัน คนตัวบางห่มคลุมโปงด้วยผ้าผืนใหญ่กลิ่นสมุนไพรไปทั้งตัว เหลือเพียงแต่ใบหน้าเล็กที่แสดงอาการไม่สบอารมณ์อย่างชัดเจน ทั้งหน้านิ่วคิ้วขมวดและปากเล็กที่คว่ำลงเพราะถูกขัดใจ แทนที่จะเกรงกลัวแต่ดั่งเพลิงกลับรู้สึกว่าน่าแกล้งเสียยิ่งไปใหญ่

เอาคืนไปเลยไป!” ว่าแล้วคุณชายสองก็ยื่นเนคไทสีน้ำเงินเข้มคืนให้กับเจ้าของมัน

ครับผมดั่งเพลิงยิ้มกวนแล้วยื่นมือไปรับเนคไทคืน

…” คุณชายสองไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็เห็นได้ชัดว่าเจ้าแมวดำมองตามสิ่งของดังกล่าวด้วยสายตาเว้าวอนจนคนตัวใหญ่กว่าเองก็แอบคิดว่าหากยกเนคไทขึ้นสูงแล้วอีกฝ่ายจะตะปบตามหรือไม่

ขอบคุณนะครับ

กลับไปได้แล้ว จะอยู่ทำไม

ประเดี๋ยวครับคุณชายสอง

มีอะไรอีก

ถ้าหากไม่รังเกียจกลิ่นพิมเสนของกระผม ก็ช่วยเอานี่ไปแทนเนคไทนะครับ

ว่าแล้วดั่งเพลิงก็ถอดสูทสีน้ำตาลเข้มของตนออกแล้วนำไปคลุมช่วงตัวด้านหน้าของคนคุณชายอนิละที่นั่งอยู่ในตู้ คนตัวบางเงยหน้ามองด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ดวงตากลมที่ช้อนมองขึ้นมา ทำให้เขาเองก็อดที่จะลูบศีรษะของคุณชายสองไม่ได้ เขาเอื้อมมือไปลูบลงยังกลุ่มผมสีนิลอย่างบางเบา ในขณะที่คนที่ถูกกระทำก็มองเขาไม่วางตา เมื่อสบตากันครั้งนี้มันเหมือนกับว่าทั้งสองยังมีเรื่องอีกมากมายที่รอคอยกันและกันอยู่

เหมือนกับว่าในตอนนี้และตลอดไปถ้าหากเป็นคนตรงหน้าทุกอย่างก็คงเป็นไปได้

เอ่อ ขอโทษครับคุณชายชายหนุ่มกล่าวทันทีเมื่อรู้สึกตัวว่าอาจกำลังเสียมารยาทแล้วยกมือขึ้นทันที

ขอบคุณ

อะไรนะครับ

ขอบคุณนะครับ

ดั่งเพลิงถึงกับไปไม่เป็นเอาเสียเลย เมื่อคุณชายสองกระชับเสื้อสูทกลิ่นพิมเสนของเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น จากนั้นก็ก้มลงไปสูดดมราวกับเด็กได้ของเล่นที่อยากจะได้ ก่อนที่คุณชายก็เงยหน้าขึ้นมากล่าวขอบคุณเขาอีกครั้งพร้อม​กับใบหน้าเปื้อนยิ้ม ทั้งที่เจอกันมาตั้งหลายครั้งหลายคราแต่ไม่ยักรู้ว่าคุณชายอนิละจะมีดวงตาเวลายิ้มที่สวยขนาดนี้

ยังไม่ไปอีกเหรอบุตรคนรองของเทววงศ์กล่าวด้วยท่าทีผลักไส

จะไปแล้วครับ เสื้อตัวนั้นฝากดูแลด้วยนะครับ

ตัวนี้เจ้าสัวก็ให้มาหรือ

ไม่ครับ มันแพง

เมื่อได้ยินดังนั้นคุณชายอนิละก็กลับไปไม่สบอารมณ์อีกครั้ง ยังไม่ทันที่ดั่งเพลิงจะล่ำลาเสร็จ คนตัวบางก็ปิดประตูตู้ใส่หน้าอีกคนแล้วกลับไปนอนซุกในรังต่อทันที ทิ้งให้ดั่งเพลิงยืนหัวเราะให้กับนิสัยแบบเด็ก ๆ ของอีกคนอยู่ลำพัง ชายหนุ่มยืนมองตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็เดินออกไปจากห้อง โดยไม่รู้เลยว่าอุณหภูมิบนใบหน้าของคนที่อยู่ในตู้เสื้อผ้านั้นสูงเพียงใด

หลังจากที่ดั่งเพลิงออกมาจากห้องของคุณชายสอง เขาก็พบกับคุณชายหนึ่งที่ยืนรออยู่ รวมถึงคุณชายอชิตะหรือคุณชายสามที่ดูเหมือนจะมาสมทบทีหลังอีกคน  ชายหนุ่มยิ้มบาง ๆ ให้บุตรอันฬาทั้งสองของเทววงศ์ จากนั้นก็กล่าวขอตัวอย่างสุภาพ

พี่ชายหนึ่ง ให้เขาเข้าไปในห้องพี่ชายสองได้อย่างไรกันครับ” น้องชายคนเล็กสุดกล่าวกับพี่ชายคนโตอย่างไม่เข้าใจ

ถามคนของเราเถอะ ว่าทำไมคุณดั่งเพลิงถึงเข้าไปได้นานขนาดนั้น ทั้งที่ปกติตอนทำรังแค่พี่เข้าไปใกล้ก็โดนไล่ออกมาทันทีทันใดแล้ว

เอ๋ นี่พี่ชายสองทำรังอยู่เหรอครับ”

อืม ครั้งสุดท้ายที่ชายสองทำรังนั่นมันก็กี่ปีมาแล้วนะ อ้าว ชายสามจะไปไหนคุณชายหนึ่งทักขึ้น เมื่อเห็นน้องชายของตนเดินไปยังห้องที่ตั้งอยู่อีกฝั่งด้วยความเร่งรีบ

ไปขนเครื่องนอนที่ห้องไปให้พี่ชายสองครับคุณชายสามชะงักเท้าแล้วหันหน้ามาตอบพี่ชาย

ไม่ต้องหรอก ชายสองคงจะเบื่อกลิ่นพวกเราแล้วล่ะ

ว่าอย่างไรนะครับ

พี่จะไปเข้าเวรแล้ว อย่าเข้าไปยุ่มย่ามแถวรังพี่ชายสองล่ะ ประเดี๋ยวจะโดนโกรธเสีย

คุณชายวัชระยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ หลังจากนั้นนายแพทย์หนุ่มก็เดินกลับไปยังห้องของตน เพื่อเตรียมตัวไปเข้าเวรที่โรงพยาบาล ทิ้งให้น้องชายคนเล็กยืนมึนงงกับสิ่งที่ตนพูดด้วยความไม่เข้าใจ แม้ว่าคุณชายสามจะตัวโตมากเพียงใด แต่ก็ยังไร้เดียงสาเกินกว่าที่จะเข้าใจทุกอย่างที่พี่ชายพูด

*****

เวิ้งนครเกษมหรือตลาดโจรยามเย็นเต็มไปด้วยผู้นิยมชมชอบของเก่าต่างมาแลกเปลี่ยนซื้อขายของกัน เสียงบอกเล่าจากบรรพบุรุษว่ากันว่าบรรดาของมือสองในเวิ้งมาจากเมืองจีนแผ่นดินใหญ่ แต่บ้างก็ว่าของใช้พวกนี้มาจากพวกทาสเก่าที่เจ้านายมีน้ำใจให้มาหลังเลิกทาส ทว่าเมื่อไม่นานมานี้ที่แห่งนี้ก็กลายเป็นศูนย์รวมเครื่องดนตรีสากลไปเสียอย่างนั้น

ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ค่อย ๆ วางมือสัมผัสไปยังพื้นผิวกลองสแนร์นำเข้าที่เจ้าของร้านเพื่อนของเขาภูมิใจนักหนา ดั่งเพลิงลูบพื้นผิวของกลองอย่างไม่รู้จะปฏิบัติตัวอย่างไรในร้านเครื่องดนตรี เพราะเอาเข้าจริงเขาเองแม้จะชอบฟังเพลงมากเพียงใดแต่ความรู้เรื่องดนตรีนั้นกลับเป็นศูนย์

แล้วยังไงต่อ คุณชายสองรู้ว่ากลิ่นของเอ็งเป็นพิมเสนเมื่อวานก่อนนายจรัญพูดพลางยกกีต้าร์สีเขียวแมลงทับขึ้นมาส่อง

ก็เออน่ะสิ แล้วจะมีอะไรต่อล่ะวะ เล่าไปหมดแล้วดั่งเพลิงกล่าว

อ้าวไอ้นี่ ก็ถ้าเอ็งรู้กลิ่นของคุณชาย คุณชายก็รู้กลิ่นของเอ็ง ตามหลักที่เรียนมาก็เป็นเนื้อคู่กันแบบชัดแจ้งแดงแจ๋น่ะซี ไม่มีความรู้สึกปิ๊งปั๊งอยากจะงับคอกันบ้างรึ

นี่มัน พ.ไหนแล้ววะ จะไปงับคอสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไร อีกอย่างการเป็นโซลเมท เราก็ไม่ได้เลือกกันเองเสียหน่อยดั่งเพลิงถอนหายใจกับเพื่อนของตนที่นอกจากเรื่องดนตรีแล้วก็ไม่รู้อะไรเลย

จริงหรือครับ คนไม่รู้สึกเนี่ย เขาจะให้เสื้อที่มีกลิ่นตัวเองกับกาฬวิฬาร์แล้วพาเขาขับรถเล่นยามค่ำหรือชายหนุ่มอีกคนในชุดลำลองทหารพูดขึ้นเมื่อมาถึงยังร้านเครื่องดนตรี ใบหน้าหล่อของผู้พูดวันนี้ดูยับเยินเสียดูไม่ได้ เป็นที่รู้กันว่าหม่อมหลวงภัทรดนัยอยู่ในช่วงโดนลงโทษในกรณีชกต่อยในกองร้อยอยู่

อ้าว ไอ้คุณภัทรผู้สายเสมอ กว่าจะเสด็จมางานกร่อยหมดแล้วกระมังจรัญทักร้อยโทหม่อมหลวงภัทรดนัยทันทีที่เห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาสมทบกับเขา

ประเดี๋ยวนะ ไอ้คุณภัทรรู้ได้อย่างไรว่าฉันเอาเสื้อให้คุณชายสองชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อในชุดเสื้อเชิ้ตขาวพับแขนถามไปยังเพื่อนทหาร

ไอ้จรัญรู้โลกก็รู้แล้ว เรื่องชาวบ้านน่ะเก่งนักคุณภัทรกล่าวแล้วยกมือไปกอดคอเพื่อนนักดนตรี

เดี๋ยวหน้าก็ได้แหกอีกรอบหรอกครับไอ้คุณภัทรจรัญบ่นงุบงิบแล้วพยายามดิ้นออกจากยวงแขนของหม่อมหลวงภัทรดนัยที่กำลังรัดคอของตนอยู่

ต่อยมันถึงเหรอนั่นดั่งเพลิงหัวเราะให้กับส่วนสูงที่ต่างกันของเพื่อนรัก

ไอ้สองตัวนี้ จะไปไหมภัตตาคาร ถ้ากวนตีนก็เชิญรอคิวไปอีกสองอาทิตย์นะโว้ย

ล้อเล่นครับผม แหม ถ้าไม่ใช้เส้นท่านจรัญพวกกระผมคงต้องรอหงำเหงือกตายแน่ กว่าจะได้ฟังดนตรีสากลสด ๆดั่งเพลิงเข้าไปเกาะแกะแขนข้างขวาของจรัญแล้วพยักพเยิดหน้าให้คุณภัทรเข้ามาเสริมทัพ

ใช่แล้วขอรับท่านจรัญ ขอกระผมพึ่งพาใบบุญหน่อยนะขอรับคุณภัทรยิ้มกว้าง จากนั้นก็เข้ามาเกาะแกะแขนซ้ายนายจรัญบ้าง

เออ ฉันไปรถเอ็งนะไอ้เพลิง อยากสัมผัสปอร์เช่ไม่ไหวแล้วว่ะ เบื่อคาวาซากิไอ้คุณภัทรมันแล้ว

เรื่องมากจริงหม่อมหลวงทหารบ่นอุบ

อะไรวะ

ไปกันเถอะครับท่านจรัญดั่งเพลิงหันหน้าไปเอ็ดเพื่อนตัวโย่งแล้วยกมือขึ้นมานวดไหล่ให้กับเพื่อนรัก ไม่นานนักชายหนุ่มทั้งสามก็พากันออกมายังหน้าร้าน ดั่งเพลิงและจรัญโดยสารรถยุโรปเปิดประทุนแสนโก้ ในขณะเดียวกันคุณภัทรก็ขับมอเตอร์ไซค์คาวาซากิคันใหญ่นำทิ้งห่างไปหลายช่วงคัน จุดมุ่งหมายเดียวกันนั่นคือร้านอาหารฝรั่งเปิดใหม่ย่านเฟื่องนคร

*****

เสียงดนตรีจากเครื่องเป่าทองเหลืองและวิโอล่าตัวใหญ่บรรเลงกันอย่างสนุกสนานคลอไปกับบรรยากาศภายในภัตตาคารฝรั่ง ภายในตกแต่งไปด้วยเครื่องไม้ที่ลอกเลียนมาจากต่างประเทศเหมือนกับบาร์ในหนังฮอลลีวู้ดไม่ผิดเพี้ยน ทั้งชาวต่างชาติที่มาตั้งรกรากในไทยหลังสงครามเวียดนามจบ ทั้งหนุ่มสาวไทยหัวสมัยใหม่ต่างก็พูดคุยกันจ้อกแจ้กฟังไม่ออกว่าภาษาอะไรเป็นภาษาอะไร

ดั่งเพลิงหลับตาแล้วโยกคอไปตามจังหวะดนตรีที่นายจรัญกำลังบรรเลงอยู่บนเวทีขนาดเล็ก ชายหนุ่มยกน้ำสีอำพันขึ้นดื่มจนหมด ก่อนที่จะยกมือเรียกบริกรมาเติมน้ำเมาอย่างอารมณ์ดี พร้อมทั้งโปรยยิ้มเป็นการขอบคุณให้กับบริกรบรรตาสาว ภาพทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของหม่อมหลวงภัทรดนัยที่ส่ายหัวให้กับความเสเพลของเขาด้วยความเอือมระอา

ไม่ดื่มสักหน่อยหรือเขาถามเพื่อนตัวโย่งที่นั่งกินอาหารเงียบ ๆ

เป็นข้าราชการจะทำตัวสำมะเรเทเมามันก็ไม่ใช่คุณภัทรตอบ

ไม่มีเสน่ห์เอาเสียเลยว่ะคุณภัทรดั่งเพลิงหัวเราะแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง

อายุก็ไม่น้อย คู่ก็เจอแล้ว ยังจะทำตัวเจ้าสำราญอยู่อีกนะครับคุณดั่งเพลิง

เจอคู่แล้วต้องจำกัดอิสรภาพตนเองงั้นหรือ

คุณชายสองเธอน่าสงสารอยู่แล้ว ยังจะต้องมาเจอคนอย่างเอ็งอีกหรือ

ประเดี๋ยวก่อน คุณชายสายน้ำผึ้งน่ะหรือน่าสงสาร ไม่ใช่หรอกมั้งดั่งเพลิงยกมือขึ้นปัดเป็นเชิงบอกว่าเพื่อนตัวโย่งของตนนั้นพร่ำเรื่องไร้สาระ

ก็พอรู้มาบ้างไม่ใช่หรือ ว่าท่านชายภพไม่ได้ส่งคุณชายสองไปเรียนเมืองนอกเมืองนาเหมือนพี่น้องคนอื่น ๆ สหายของคุณชายสองก็มีแค่ท่านชายมิ่งเพียงคนเดียวหม่อมหลวงภัทรดนัยพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย

ก็เป็นแมวดำนี่หว่า

นี่ยังไม่รู้อีกเรอะ ว่าแพ้ตั้งแต่วันที่สนามม้าแล้ว”

...

ดั่งเพลิงยกยิ้มมุมปากแล้ววางแก้วน้ำในมือลงกับโต๊ะ สายตาคมปรายมองไปยังรอบตัวเพื่อสบตากับทุกสายตาที่กำลังจับจ้องเขาและเพื่อนสนิทอย่างเป็นมิตร แต่ก็ไม่สบตาใครนานพอเพื่อเป็นเชิงให้มาชนแก้วร่วมกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมในราตรีนี้ชายหนุ่มไม่อยากเสวนากับบรรตาหรือกาฬวิฬาร์คนไหนเลย 

 

จบไปแล้วนะครับสำหรับการประลองแจ๊ส

ต่อไปจะเป็นช่วงเพลงสากลขับร้อง

ไม่ทราบว่ามีแขกท่านใดต้องการแนะนำเพลงสำหรับค่ำคืนนี้ไหมครับ?

After the Jazz battle,

We were wondering if you could recommend any song for tonight,

If there’re some songs you want to hear, please let us know.’

 

นายจรัญกล่าวออกไมค์อย่างช่ำชองสมศักดิ์ศรีนักดนตรีดาวรุ่งแห่งยุค เสียงทุ้มของเขาทำให้ทุกคนในร้านอาหารต่างจับจ้องให้ความสนใจ แขกเหรื่อมากมายยกมือขอเพลงกันเป็นพัลวันรวมทั้งดั่งเพลิง และสุดท้ายนายจรัญก็ผายมือไปยังดั่งเพลิงด้วยอภิสิทธิ์พิเศษ เขารู้ว่าหากขัดใจดั่งเพลิงล่ะก็ มันคงจะปล่อยเขาเดินกลับเวิ้งเป็นแน่

ไม่ทราบว่าท่านสุภาพบุรุษในชุดสูทชมพูอยากฟังเพลงอะไรหรือครับนายจรัญถามเพื่อนสนิท

Can’t help falling in love ของ Elvis Plesley ครับ

ดั่งเพลิงตอบพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้งแล้ว จากนั้นจึงขยิบตาให้กับจรัญที่ส่งยิ้มมีเลศนัยมายังเขาเมื่อทราบชื่อเพลง ท่าทางของดั่งเพลิงตรงหน้าทำให้คุณภัทรนึกระอาจนอดง้างมือไม่ให้ไปตบหัวชายหนุ่มไม่ได้ หากไม่ติดว่าดั่งเพลิงมีศักดิ์เป็นพี่ชายเขาคงทำไปแล้ว บางทีคุณภัทรก็คิดว่าไอ้ลูกเศรษฐีคนนี้ ถ้าไม่ทำตัวน่าหมั่นไส้สักวันมันจะตายหรือไม่

*****

เป็นเวลากว่าสามวันแล้วที่คุณชายสองพักผ่อนอยู่ในตู้เสื้อของเจ้าตัว ถึงแม้ว่าจะนึกละอายที่การทำรังทำให้ตนดูเป็นกาฬวิฬาร์อย่างสมบูรณ์ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าการนอนอยู่ท่ามกลางกองผ้ามันทำให้เขามีความสุขและสงบ โดยเฉพาะผ้าที่มีกลิ่นของอันฬา

คุณชายสองนอนพลิกตัวไปมา ถูไถศีรษะกับหมอนใบโตบ้างเป็นบางครั้ง จากนั้นจึงยกเสื้อสูทสีน้ำตาลกลิ่นพิมเสนขึ้นมาดมอย่างเผลอไผล ก่อนที่จะปามันออกไปจนติดอีกฝั่งของตู้ เป็นแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนคนตัวบางหงุดหงิดตัวเอง ตอนนี้เหมือนเจ้าแมวดำกำลังทะเลาะกับตัวเองอยู่ก็ไม่ปาน คนตัวผอมเอื้อมมือไปหยิบสูทของดั่งเพลิงกลับมานอนห่มอีกครั้ง จากนั้นไม่นานเจ้าตัวก็ผล็อยหลับไป

*****

                ในอีกฟากหนึ่งของวังเทววงศ์ ภายในห้องนอนใหญ่ อันฬาวัยกลางคนคนหนึ่งก็กำลังยืนมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่เงียบ ๆ จนทำให้ผู้เป็นภรรยานึกเอะใจ

เธอ ดูนั่นสิท่านชายภพพูดกับหม่อมผกาขณะมองออกไปยังนอกหน้าต่าง สายตาของเขายังคงมองไปที่รถเปิดประทุนคันงามที่จอดอยู่ข้างรั้ววังไม่วางตา

มีอะไรหรือเพคะหญิงสาวดวงตาหวานถามสามีก่อนที่จะเดินไปดูที่หน้าต่างบ้าง

คืนนี้กลิ่นดอกสายน้ำผึ้งคงจะแรงมากเลยซีนะท่านชายภพกล่าว

ชายหนุ่มเจ้าของปอร์เช่นั่งฟุบไปกับพวงมาลัยรถยนต์ด้วยอาการมึนเมาเล็กน้อย ดั่งเพลิงเองก็ไม่เข้าใจตนเองเหมือนกันนัก สมองจดจำได้เพียงว่าจงใจจะกลับบ้านหลังจากส่งนายจรัญที่เวิ้งนครเกษมเสร็จ แต่กลับกลายเป็นว่าตนขับรถไปทั่วพระนคร จนสุดท้ายกลับมาโผล่อยู่หน้าวังเทววงศ์เอาเสียได้

วันนี้ก็เช่นกันที่เครื่องเสียงของรถยุโรปก็ยังทำหน้าที่ได้ดีอย่างไม่มีข้อบกพร่องสักนิด มันเปิดกรอบทประพันธ์กลอนเวนิสวาณิชซ้ำแล้วซ้ำเล่าเสียจนชายหนุ่มรำคาญใจ

 

..ความเอ๋ยความรักเริ่มสมัครชั้นต้น ณ หนไหน

เริ่มเพาะเหมาะกลางหว่างหัวใจ

หรือเริ่มในสมองตรองจงดี

แรกจะเกิดเป็นไฉนใครรู้บ้าง

อย่าอำพรางตอบสำนวนให้ควรที่

ใครถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงรตี

ผู้ใดมีคำตอบขอบใจเอย..’

 

อาจเป็นเพราะอาการมึนเมาจากน้ำสีอำพัน อาจจะเป็นเพราะดอกสายน้ำผึ้งที่ส่งกลิ่นหวานหอมไปทั่ว หรือไม่ก็คงเป็นเพราะโชคชะตากำหนดเอาไว้เสียแล้ว 

Maybe, I’m the one who lost.” ดั่งเพลิงกล่าวกับตัวเอง

 


#มนต์วิฬาร์

 

Talk: สวัสดีค่ะ ชิววี่เองนะคะ
รอบนี้มาแปลกมากคือมาอัพช่วงกลางวัน (ฮา)
ในตอนนี้ก็จะเป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความคิดของตัวละครเสียมากกว่าค่ะ
มันเป็นความรู้สึกที่เริ่มก่อเกิดในหัวใจอะไรประมาณนั้น
แต่ก็ไม่รู้ว่าใครกันที่จะเป็นผู้แพ้ก่อนน่ะซี

 

ที่เลือกพิมเสนเป็นกลิ่นของดั่งเพลิงก็เพราะว่าเป็นสมุนไพรติดไฟค่ะ
และยังเป็นสมุนไพรที่ให้ความผ่อนคลายและเป็นส่วนผสมในสารระเหยมากมาย
แต่หากสูดดมมากไปก็อาจทำให้เป็นอันตรายได้เช่นกัน

 

ขอบคุณมากค่ะ ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.563K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,038 ความคิดเห็น

  1. #14016 krokfee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 07:48
    น้องสอง🥺
    #14,016
    0
  2. #13977 kookmin312537 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:56
    แพ้แล้ว
    #13,977
    0
  3. #13955 your baby girl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 03:10
    แงงงน่ารักอะน้อนฮือ น่ารักจนใจเจ่บ
    #13,955
    0
  4. #13908 BeautybabyIce (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:42
    ยัยสองน่ารักมากกกก พี่เพลิงก็น่ารักกกกกก
    #13,908
    0
  5. #13884 sprimmm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 00:21

    ความหมายกลิ่นคือล้ำลึกมากค่ะ

    #13,884
    0
  6. #13878 บะอุกบุ๋งบุ๋งอึกอัก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 14:29
    โอ้ยยย เอ็นดูน้อนมากกกแงงงงดูนุ่มฟูไปหมดด เป็นคุณเพลิงก็จะไม่ทนนนน
    #13,878
    0
  7. #13856 choopp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:55
    น้อนสามก็คือเป็นน้อนที่ดือรักพี่แหละเนอะ ดั้งเพลิงนายมันคนมะจริงอะ ไหนยังทำทีท่าไม่สนใจอะไรคือการมานอนข้างวังเขาห๊ะ
    #13,856
    0
  8. #13818 ㄹㅣn [ซิน] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:34
    ไม่รู้ทัมไมเอ็นดูวววการกระทัมน้อนมากกก5555
    #13,818
    0
  9. #13798 tinkerbell.n12 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:10
    สมแล้ว ชอบแกล้งนเองดีนัก
    #13,798
    0
  10. #13740 tantan_ab9 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 01:11
    โอ้โห ขับรถมาดมกลิ่นเขาถึงบ้านคืออาการหนักแล้วนะพ่อมังกร
    #13,740
    0
  11. #13720 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 00:13
    พี่เพลิงเดี๋ยวก็แพ้ทางน้อง ร้ายนักนะ
    #13,720
    0
  12. #13671 .ศรีรุ่นที่สิบสาม? (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 13:29
    พี่เพลิงคือคนแพ้ค่ะ งือออออ แพ้น้องแมว
    #13,671
    0
  13. #13664 Lucky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:33

    น่าติดตามมากค่ะ

    #13,664
    0
  14. #13656 Nanicz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 00:13

    ไม่หลับไม่นอนละ อ่านมันให้จบคืนนี้เขียนดีมาก

    #13,656
    0
  15. #13647 gib_thitiwolada (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 20:18
    โง้ยยยไรท์เขียนดีมากกอ่านเพลินคือแบบภาษาการใช้คำดีมาก

    ชอบบบบ
    #13,647
    0
  16. #13625 Strawberrybunny (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 03:21
    คือดีมากเลยค่ะ ไรท์เขียนดีมากกกกก
    #13,625
    0
  17. #13602 sher_n (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 03:19

    ไม่เห็นหน้าแต่ได้เห็นหลังคาก็ยังดี

    #13,602
    0
  18. #13562 Midories (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:22
    อู้ยยย สมุนไพรติดไฟ กลิ่นเย็นๆแต่วูบวาบ ร้อนแรงดีนะคะ น้องซุกตัวอยู่ในรังทั้งวัน ใครจะมาพาน้องออกจากรังคะ
    #13,562
    0
  19. #13555 -xebyam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 17:50
    หลงรักน้องแล้วก็พูดดดด
    #13,555
    0
  20. #13514 Cap.MilanP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 21:50
    ชอบความเรื่อยๆสบายๆของเรื่องนี้
    #13,514
    0
  21. #13440 s-wu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:00
    แพ้น้องหมดใจ 555555555
    #13,440
    0
  22. #13420 Nielongforever9 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 11:55

    เรื่องนี้คือดีมากเลยค่ะเหมือนหลงเข้าไปอยู่ยุคนั้นเลย

    #13,420
    0
  23. #13412 yuiiji (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 19:30
    โห้ยยยยย มันสุดแสนจะโรแมนนนซ์์์์์
    #13,412
    0
  24. #13346 om_kanokrat (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 00:10
    ไม่ไหววเเล้วค่าาเขิลลมากกกก
    #13,346
    0
  25. #13319 markbam3105 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:45
    ประโยคสุดท้ายนั้น อร๊ายยยยยยย
    #13,319
    0