มนต์วิฬาร์ | Omegaverse | #เนียลอง

ตอนที่ 28 : ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม ๓ : เฝ้าเคียงข้างไม่ห่างตามสัญญา (๓๐%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,352 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

มนต์วิฬาร์

ตัวอย่างตอนพิเศษในเล่ม ๓ : เฝ้าเคียงข้างไม่ห่างตามสัญญา (๓๐%)

 

            

            อันฬาหนุ่มใหญ่เดินถือช่อดอกไม้เข้ามาในห้างดังย่านวังบูรพาอย่างอารมณ์ดี ด้วยเพราะหน้าตาและการแต่งตัวอันเป็นเอกลักษณ์ จึงเป็นเรื่องง่ายที่ใคร ๆ จะจดเขาได้ทันที ชายตัวสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อค่อนไปทางจีน เสื้อเชิ้ตลายทางปลดกระดุมสองเม็ดและพับแขนลวก ๆ ไม่ว่าจะกี่ปีต่อกี่ปี เสน่ห์ชวนมองของดั่งเพลิง เกริกวานิชก็ไม่เสื่อมคลายไป 

            นักธุรกิจวัยสี่สิบสองยิ้มกวนให้เพื่อนอันฬาสาว เมื่อเข้ามาแล้วเห็นอีกฝ่ายกำลังยืนคุยกับเหล่าพนักงานในร้าน เวลาเพียงยี่สิบปี นิลก็กลายเป็นเจ๊ใหญ่ผู้คุมห้างสรรพสินค้าหลายสาขาทั่วพระนคร ในขณะเดียวกับธุรกิจของเขาเองก็เติบโตครอบคลุมทั่วทั้งเอเชีย

            “สวัสดีค่ะ คุณดั่งเพลิง เกริกวานิชมาหาที่ห้างแบบนี้ ถือเป็นเกียรติกับทางเรามาก” อันฬาสาวใหญ่ทักทายเพื่อนร่วมรุ่นสมัยเรียน 

            “เอ็งก็พูดอย่างกับเมื่อก่อนข้าไม่เคยโผล่มาอย่างนั้นล่ะ น้อย ๆ หน่อยเถอะ ไอ้เพลิงคนนี้มันอุดหนุนเพื่อนนิลตั้งแต่เปิดธุรกิจใหม่ ๆ ลืมไปแล้วหรือไง” ดั่งเพลิงหัวเราะ แต่ก็จริงของเพื่อน เพราะตั้งแต่อายุมากขึ้น เขาก็ออกเที่ยวห้างบาร์น้อยกว่าตอนหนุ่ม ๆ ไปโข เพราะภาระงาน ทำให้เขาเลือกที่จะใช้เวลาว่างไปกับครอบครัวเสียมากกว่า ครั้งจะเที่ยวทีก็พากันยกโขยงไปต่างจังหวัดไม่ก็ต่างประเทศ

            “ฉันก็แซวเอ็งไปงั้น ดอกไม้ช่อใหญ่เชียว มาจากปากคลองรึ ให้ข้าทาย วันนี้ต้องเป็นวันพิเศษแน่ ๆ มีดอกไม้แล้วก็ต้องมีของขวัญ คุณเสมียนก็ไม่ได้มาด้วย อย่างนี้ให้ฉันเรียกพนักงานมาช่วยดูแลไหม” นิลมองไปที่ดอกกุหลาบแดงช่อโตไม่ต่ำกว่าสามสิบดอก ดู ๆ แล้ว วันนี้เจ้าสัวเพลิงคงจะจับจ่ายได้ในราคาหนัก

            “รู้ใจจริงว่ะ แต่ฉันน่ะมีคนช่วยดูของขวัญแล้ว อยู่โน่น ยืนดูเสื้อกีฬาอยู่โน่นไง” ดั่งเพลิงเท้าคางกับตู้แสดงสินค้าเบื้องหน้า จากนั้นก็พยักพเยิดหน้าไปที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังยืนมองรองเท้าบาสเก็ตบอลอยู่

            “อ้าว รุ่นน้องเรานี่หว่า แต่เอ๊ะ” นิลมองไปที่เด็กหนุ่มชุดนักเรียนคนดังกล่าว เมื่อเห็นชื่อย่อโรงเรียนบนเสื้อ เขาก็รู้ทันทีว่าเป็นเด็กโรงเรียนสวนกุหลาบ

            “อ้าวป๊า มาถึงทำไมไม่เรียกเฮียล่ะ ก็ว่าได้กลิ่นแสบจมูกมาสักพัก” เด็กหนุ่มร้องขึ้นเมื่อหันมาเห็นดั่งเพลิงและนิลที่ยืนอยู่อีกฝั่ง เด็กหนุ่มไม่รอช้ารีบหยิบกระเป๋านักเรียนจาคอบบ์แล้วเดินปรี่มาหาพวกเขาทันที

            “เดี๋ยวเถอะ ไอ้ลูกคนนี้ กลิ่นป๊าออกจะหอม เอ็งอย่ามาพูดแบบนี้นะไอ้เสือ” ดั่งเพลิงยกมือขึ้นยีผมบุตรชาย 

            “คนนี้...เหนือควันใช่ไหม” นิลพยายามสรุป เพราะเด็กหนุ่มใส่ชุดนักเรียนโรงเรียนอันฬาและบรรตาชาย มันจึงไม่ยากที่จะคาดเดา อีกทั้งกลิ่นไอดินจากตัวก็พอทำให้อันฬาอย่างหล่อนแยกได้ว่าเป็นลูกชายของเพื่อนคนไหน

            “ครับผม อานิลใช่ไหมครับ ผม เหนือควัน เกริกวานิชครับ ลูกชายสุดหล่อของป๊าเพลิง” เหนือควันยิ้มกว้าง จากนั้นก็ยกมือขึ้นพนมมือไหว้ทักทายเพื่อนของบิดา

            “ไหว้พระเถอะไอ้หนู โตจนสูงกว่าพ่อมันแล้วนะนี่ อาจำไม่ได้เลย” นิลรับไหว้แล้วมองไปที่เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งอย่างชื่นชม เมื่อมองใกล้ ๆ แล้วบุตรชายฝาแฝดคนโตของเพื่อนนั้นมีหน้าตาละม้ายคล้ายดั่งเพลิงเอามาก ผิดแต่ว่ามีดวงตากลมโตและตาสองชั้น แต่ที่น่าเคืองกว่าคือการที่เพื่อนของเขากลับดูเหมือนพี่ชายของเหนือควันมากกว่าพ่อเสียอย่างนั้น

            “จะไม่สูงได้อย่างไร ตอนสองเขาท้องฉันก็ให้ดื่มนมเช้าเย็น ตอนมันเกิดฉันก็จับมันดื่มนมต่อ” ดั่งเพลิงหัวเราะ จากนั้นก็ส่งช่อดอกไม้ให้ลูกชายคนโตถือให้แทน 

            “ดูท่าจะหล่อกว่าพ่อด้วยนะ” นิลแกล้งหยอกเพื่อน ก่อนจะเอ่ยปากขอตัว “ตามสบายนะไอ้เพลิง มีอะไรก็เรียกพนักงาน ฉันต้องไปดูความเรียบร้อยที่ชั้นอื่น”

            “เออ ขอบใจว่ะ ไว้เจอกันงานเลี้ยงรุ่นนะไอ้นิล” หนุ่มใหญ่พยักหน้ารับ เขามองไล่หลังเพื่อนอันฬาหญิงเพียงคนเดียวของรุ่นจนนิลลับหายไป

            “สี่...แปด...สิบสอง...สิบหก...สิบแปด...ครบถ้วนเลยนะป๊า” เหนือควันพึมพำขณะยกนิ้วนับจำนวนดอกไม้ในช่อ

            “ก็ต้องครบซี จะขาดเกินได้อย่างไร” ผู้พ่อพูดขึ้น ไม่มีทางที่ดอกไม้ช่อใหญ่นี่จะมีดอกมากหรือน้อยกว่าสิบแปด เพราะเขาย้ำนักย้ำหนากับทางร้าน อีกทั้งยังนับตั้งหลายครั้งก่อนจะออกจากปากคลองตลาดมา

            “มีพ่อบ้านไหนเขานับปีด้วยกุหลาบเหมือนป๊าไหมเนี่ย โรแมนติกเสียไม่มี” 

            “ทำใจเถอะนะ ปีหน้าก็สิบเก้าดอก ปีต่อไปก็ยี่สิบดอก ป๊าจะอยู่ยาวจนห้าสิบดอกไปเลย เอ็งเถอะไอ้เสือ มาถึงก่อนป๊าแบบนี้ เล็งอะไรไว้หรือยัง ไม่ใช่มัวยืนส่องแต่อุปกรณ์กีฬาหรอกนะ” ดั่งเพลิงยิ้มกว้าง จากนั้นก็ยกมือขึ้นลูบศีรษะเหนือควันอย่างชินมือ

            “โถ่ป๊า ระดับเหนือควันลูกป๊าแล้วเนี่ย มันก็ต้องเรียบร้อยหมดแล้วซี เฮียดูนาฬิกาตรงโน้นไว้สองสามเรือน หม่าม้าข้อมือเล็กก็เลยเป็นพวกนาฬิกาสตรีน่ะ พี่พนักงานเขาก็บอกว่ามาจากอิตาลี ป๊าลองไปดูก่อนไหม” เหนือควันยักคิ้วใส่ดั่งเพลิง จากนั้นสองพ่อลูกก็พากันเดินไปที่แผนกนาฬิกาหรูไม่ใกล้ไม่ไกล

            “นาฬิกาข้อมือหรือ เข้าท่านะ เรือนที่หม่าม้าใส่อยู่ป๊าก็ซื้อให้ตั้งเกือบสิบปีแล้ว จะได้เปลี่ยนเรือนบ้าง” ดั่งเพลิงพึมพำเมื่อมาหยุดหน้าตู้กระจก ภายในตู้มีนาฬิกานับสิบเรียงรายอยู่

            “พี่ครับ ขอดูสามเรือนที่ผมเล็งไว้ตอนแรกหน่อยครับ คนจ่ายเงินมาแล้ว” เหนือควันยิ้มแป้น เด็กหนุ่มกล่าวกับพนักงานหนุ่มประจำแผนกด้วยท่าทีติดทะเล้น 

            “อืม...คาเทียร์...ฟลอเรนซ์...” เจ้าสัวหนุ่มใหญ่ยกมือขึ้นมาลูบคางอย่างใช้ความคิด เขาไล่สายตามองไปที่นาฬิกาสามเรือนที่วางเรียงรายอยู่บนตู้กระจก สองยี่ห้อแรกเขารู้จักดีเพราะเคยผ่านตามาบ้าง อีกอย่าง ยี่ห้อแรกนั้นเขาเคยซื้อเป็นรางวัลให้ลูกชายฝาแฝดคนเล็กเมื่อตอนที่ประกวดเปียโนชนะครั้งแรก ทว่าเขากลับไม่คุ้นเคยกับยี่ห้อของนาฬิกาเรือนซ้ายสุดเอาเสียเลย “เอ๊ะ โอเมก้างั้นหรือ” 

            “ไม่เคยได้ยินหรือป๊า แบรนด์โอเมก้าน่ะ ถ้าให้เฮียเดานะ ผู้ผลิตคงเป็นกาฬวิฬาร์ที่เก่งมากแน่” เหนือควันพูดสรุปเอาเองตามประสา เขาไม่ใช่เด็กเก่งวิชาประวัติศาสตร์อะไร ทุกวันนี้แค่เรื่องวรรณะใหม่ มันก็กินพื้นที่เกือบครึ่งในสมองเขาแล้ว แต่หากเป็นเรื่องกีฬา เด็กหนุ่มคงสู้สุดใจ

            “มั่วแล้วเอ็ง ยี่ห้อนี้เขาอาจมีมาก่อนวรรณะใหม่ก็ได้” ดั่งเพลิงหัวเราะในลำคอ คิดเอาว่าสิ่งที่ลูกชายพูดนั้นเป็นมุขตลก ดู ๆ แล้วคงเป็นเรื่องบังเอิญเสียมากกว่าที่มียี่ห้อนาฬิกาตรงกับชื่อวรรณะในภาษาอังกฤษ 

            “ป๊าอย่าดูถูกกาฬวิฬาร์ไป สมัยนี้มีแต่คนเก่ง ๆ ทั้งนั้น บ้านเราก็มีตั้งสองคน” เด็กหนุ่มยังคงไม่ลดละในการเกลี้ยกล่อมบิดาเพื่อให้คล้อยตามตน

            “โยงไปเรื่อย ป๊าไม่ได้ดูถูกวรรณะ เพียงแค่พูดเฉย ๆ ว่ามันน่าจะบังเอิญมากกว่า นี่ไงเขาก็บอกอยู่ว่าผลิตตั้งแต่ต้นศตวรรษที่สิบเก้า” ดั่งเพลิงพลิกท้องนาฬิกาให้กับลูกชายดูปีก่อตั้งยี่ห้อแบรนด์ ถึงจะมีคนบอกว่าเหนือควันนั้นเหมือนเขามาก แต่เขากลับคิดว่าเจ้าลูกชายคนโตนั้นห่ามกว่าเขาเยอะ หลายปีก่อนแทนที่จะขอของขวัญเป็นเครื่องประดับ เหนือควันกลับขอร้องให้เขาสร้างสนามบาสเก็ตบอลไว้ที่ข้างบ้านแทนเสียอย่างนั้น

“ว่าก็ว่าเถอะ เรือนนี้สวยใช่ไหมล่ะครับ” เหนือควันมองไปที่ดั่งเพลิงอย่างรู้ทัน เขามั่นใจว่าอีกไม่กี่นาทีบิดาจะต้องซื้อนาฬิกาเรือนดังกล่าวเป็นแน่

            “ป๊าก็ว่าโก้หรูดีนะ ไม่ออกแนวผู้หญิงจนเกินไป กาฬวิฬาร์ชายก็ใส่ได้ สายก็เป็นหนัง หม่าม้าเขาจะได้ไม่เคืองผิว” เจ้าสัวหนุ่มกล่าว เขาสังเกตว่าคุณชายสองไม่ค่อยสวมนาฬิกาข้อมือสักเท่าไรนัก ทั้งที่เขาเองก็ไม่ได้ขัดอะไร ยินดีด้วยซ้ำหากคนรักนำนาฬิกาของเขาสวมใส่ออกงานสังคม

            “เฮียก็คิดเหมือนกันครับผม เรือนสองหมื่นต้น ๆ ขนหน้าแข้งป๊าคงไม่ร่วงหรอก” เหนือควันกล่าว ถึงแม้ว่านาฬิกาเรือนนี้จะราคาสูงลิ่วพอ ๆ กับรถเครื่องหนึ่งคันก็ตาม แต่ไม่มีทางที่บิดาของเขาจะจ่ายไม่ไหว

            “ไอ้ไม่ร่วงมันก็ไม่ร่วงหรอก แต่อย่าเอาราคาจริงไปบอกหม่าม้าเชียว ประเดี๋ยวจะซวยกันทั้งพ่อทั้งลูก” ผู้พ่อหัวเราะอีกครั้ง นึกถึงใบหน้าไม่พอใจของภรรยาเวลาที่เขาใช้เงินเปลืองขึ้นมาก็อดยิ้มไม่ได้ เพราะตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา คุณชายสองดูจะไม่ปลื้มกับการที่เขาใช้เงินซื้อสิ่งไม่จำเป็นให้นัก แม้ว่าเขาจะยืนกรานว่าของทุกอย่างที่มอบให้นั้นเขาเต็มใจยิ่งกว่าซื้อให้ตนเอง

            “ถึงไม่บอก หม่าม้าก็รู้อยู่ดีนี่ครับ กี่ที ๆ ก็โดนหม่าม้าจับได้ทุกครั้งไป ไอ้จะบอกว่าป๊าจับสลากได้มาก็ยังไงอยู่นะ”

            “ไอ้ลูกคนนี้นี่ ป๊าขี้เกียจเถียงกับเอ็งแล้ว สายนี่เอามาปรับตอนหลังได้ใช่ไหม เผื่อภรรยาผมใส่แล้วหลวม เขาข้อมือเล็ก” เขาส่ายหัวให้กับลูกชาย ก่อนจะหันไปขอข้อมูลกับพนักงาน และจับนาฬิกาเรือนดังกล่าวเทียบกับข้อมือของตน แม้ไม่แน่ใจว่าขนาดข้อมือคุณชายสองจะขนาดเท่าไหร่ แต่ที่แน่ ๆ เขาจำได้ว่ามือของเขาสามารถรวบข้อมือเล็ก ๆ นั่นได้สบาย

            “ใช่ครับ ทางเรามีบริการปรับสายโดยไม่คิดเงิน สามารถเข้ามาได้ทุกเวลาเลยครับ”

            “อ่า งั้นเอาเรือนนี้แล้วกันครับ รับเช็คเงินสดอยู่ใช่ไหม”

            “ได้ครับ เชิญคุณผู้ชายรอสักครู่นะครับ ประเดี๋ยวผมจะนำใส่กล่องให้ครับ” พนักงานหนุ่มยิ้มกว้างทันทีเมื่อขายสินค้าออก เขารีบตรวจสอบความเรียบร้อยของตัวนาฬิกาและนำไปใส่กล่องอย่างรวดเร็ว

            “อ้อ พี่ครับ รบกวนช่วยผูกริบบิ้นสีเหลืองอ่อน ๆ บนกล่องด้วยนะครับ เป็นของขวัญน่ะครับ” เหนือควันพูดไล่หลังพนักงานหนุ่ม “สีของดอกสายน้ำผึ้ง”

“รับทราบครับผม” พนักงานหนุ่มรับคำ

            “ค่อยรสนิยมดีเหมือนป๊าหน่อย” ดั่งเพลิงหันไปมองลูกชายอย่างภูมิใจ

            “แน่นอน แต่ป๊าเนี่ยตัดสินใจง่าย สมกับเป็นเจ้าสัวดั่งเพลิงเลยนะครับ” เหนือควันยักไหล่ 

            “แล้วนี่คุณเหนือควันมีของขวัญให้ป๊ากับม้าหรือยัง อย่าบอกนะว่าจะซื้อจากที่นี่...อย่างนี้ป๊าก็ไม่เซอร์ไพร์สซีวะเฮ้ย” ดั่งเพลิงหันไปถามทันที ใช่ว่างานนี้จะมีแต่ของขวัญสำหรับคุณชายสองคนเดียวเสียเมื่อไหร่ เขาเองก็คาดหวังของขวัญปีนี้จากลูกชายทั้งสามคนเหมือนกัน

            “หน่า ระดับนี้แล้ว เฮียฝากให้น้องรินจัดการให้หมดแล้วครับ ป๊าม้าเตรียมรับของขวัญจากลูก ๆ ไว้ได้เลย” เหนือควันยกยิ้มมุมปากให้กับบิดา ท่าทางยียวนของเด็กหนุ่มทำเอาผู้พ่อรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด 

            “...”

            “อึ้งล่ะซี ถ้าได้ของขวัญแล้ว ป๊าต้องขอบคุณเฮียนะ เฮียเป็นคนเสนอกับน้อง ๆ เอง”

            “นี่เอ็ง...ใช้น้องอีกแล้วรึ” ดั่งเพลิงถามกลับพลางยกยิ้มมุมปากคืนให้กับบุตรชายคนโต เขาไม่รู้ตัวเลยว่าไอ้นิสัยทำหน้ายียวนกวน ๆ นี่เหนือควันได้ไปจากเขาเต็ม ๆ 

            “โถ่ป๊าเฮียไม่ได้ใช้น้องนะ ใช่ซี เฮียไม่ได้น่ารักเรียนเก่งเหมือนน้องรินนี่” เหนือควันเบ้ปาก ทำเป็นน้อยใจดั่งเพลิงที่มักจะโอ๋ดารินทร์มากกว่าใคร ทั้ง ๆ ที่เขาและน้องชายหน้าตาเหมือนกับอย่างกับแกะถึงแม้ว่าจะคนละวรรณะก็ตาม

            “ล้อเล่น ไอ้เสือหงอยกลายเป็นลูกหมาเชียว ฮ่า ๆ เมื่อกี๊ยืนดูรองเท้าเล่นบาสไม่ใช่หรือ พอมีเวลาอยู่นะ ถ้าอยากได้ ป๊าจะซื้อให้” ดั่งเพลิงหัวเราะทันทีเมื่อเห็นหน้าหงอย ๆ ของเหนือควัน เขายกแขนโอบไหล่ลูกชายก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปยังแผนกกีฬาอีกฝั่งของห้างสรรพสินค้า

            “ถึงจะแปลก ๆ เพราะวันนี้เฮียต้องให้ของขวัญป๊าแทนที่ป๊าจะซื้อของให้ แต่เฮียก็ไม่ปฏิเสธน้ำใจนะครับผม และเฮียก็รักป่าป๊าที่สุดเลย” เหนือควันยิ้มออกทันที การตัดพ้อเมื่อครู่มันเป็นการแสดงเท่านั้นแต่ดูจะได้ผลดีเกินคาด เขาไม่กล้าแม้จะบอกว่าเอาเงินค่าขนมและรางวัลจากการแข่งโปโลไปซื้อของขวัญให้หมดแล้ว เพราะมันเสี่ยงเกินไปที่ดั่งเพลิงจะจับได้ว่าเขาและน้อง ๆ ซื้ออะไรให้เป็นของขวัญครบรอบของพ่อแม่

            “แล้วหม่าม้าล่ะไอ้เสือ ไม่รักหรือวะ ป๊าสอนว่าไง” ดั่งเพลิงแกล้งหยอกเหนือควัน เขามักจะแอบสอนลูก ๆ อยู่เสมอให้รักคุณชายสองมาก ๆ เพราะนั่นคือสิ่งที่หม่าม้าของพวกเขาคู่ควร

            “เฮียรักทั้งป๊าเพลิงม้าสองที่สุดในโลกครับ”เหนือควันตอบ จากนั้นก็พุ่งตัวไปเกาะแกะบิดาทั้งที่ยังถือช่อดอกไม้และกระเป๋าอยู่ ทำเอาผู้พ่ออดที่จะบีบแก้มลูกชายตัวแสบไม่ได้ ท่าทางที่สนิทกันของสองพ่อลูกอันฬาทำเอาพนักงานหนุ่มสาวในห้างพากันอมยิ้มไปตามกัน 

 


๓๐%

ต่อในเล่ม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.352K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,038 ความคิดเห็น

  1. #14001 mumin2525 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 02:52
    อยาเป็นลูกป๋าเพลิงเลยค้าบบบบบ
    #14,001
    0
  2. #13934 PanPloyPannanon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 11:47
    น่าร้ากกก
    #13,934
    0
  3. #13470 Mamoto Tobari (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 15:44
    ยิ้มตามเลยยยยย เฮียควันต้องหล่อสุดไปเลยเเน่ๆๆๆๆ >< กรี๊ดรุ่นพ่อเเล้วมากรี๊ดรุ่นลูกต่อ ถถถถถถถถ
    #13,470
    0
  4. #13449 chuti1234 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:51
    แงงงงอุ่นหัวไต
    #13,449
    0
  5. #13419 izz_fin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 23:55
    ฮืออออ อยากอ่านให้จบเลยย แต่เราเจอกันช้าไป นุ้งจะรออีบุ๊คนะค้าบม;-;
    #13,419
    0
  6. #13336 winterzauber (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:06
    รอ ebook อยู่นะคะๆๆๆ
    #13,336
    0
  7. #13268 Khun_SeongSaeng (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 13:56
    เเงงงงงงน่ารักมากกๆตื่นเต้นๆรอเล่มคับ
    #13,268
    0
  8. #13245 น้ำตาแห่งความยินดี (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 16:43

    น่ารักที่สุด สุดจะปลื้มปริ่มTT

    #13,245
    0
  9. #13239 bloodog (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 21:39

    อุแง้งงงง รอเล่มไม่ไหวแล้ว แงงงงงง น่ารักจังเลยทั้งพ่อทั้งลูก ว่าแต่น้องจอมเป็นผู้ชายเหรอคะ เมจใครน้าาสงสัยจังเรยย

    #13,239
    1
    • #13239-1 _chewiestar(จากตอนที่ 28)
      9 พฤษภาคม 2562 / 13:28
      เป็นน้องผู้ชายค่ะ เมจเป็นน้องจัสติน NEX7/Produce 101 season 2
      #13239-1
  10. #13237 noeyoey (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 14:02
    แสนจะอบอุ่นTTTTT
    #13,237
    0
  11. #13236 Bxnz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 12:58
    ร้องไห้แล้วอยากอ่านต่อ
    #13,236
    0
  12. #13229 kor_kod1 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:54
    น่ารักจังงง
    #13,229
    0
  13. #13221 นางเดือนทองร้อยใจ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 01:30
    แงงงง อยากอ่านพาร์ทลูกๆเยอะๆ +___+
    #13,221
    0
  14. #13217 Deva Deardie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 08:37
    อบอุ่นจังทำไมน่ารักแบบนี้ล่ะ งืออ
    #13,217
    0
  15. #13213 Angel_iczz43 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 20:08
    น่ารักทั้งบ้านเลบยยยย งืออออ
    #13,213
    0
  16. #13206 Nikkaboo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 18:29
    อบอุ่นหัวใจมาก มันมีแต่ความน่ารักเต็มไปหมด อ่านไปยิ้มไป
    #13,206
    0
  17. #13205 Supernickie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 14:32
    ความแสบๆกวนๆนี้ได้จากใครมาาาา 😆
    #13,205
    0
  18. #13202 W-INK (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 09:33
    ฮืออออออ เอ็นดูง่่าาา
    #13,202
    0
  19. #13197 Som O Usanee (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 20:38
    ความน่ารักมาจากหม่าม้า ความแสบมาจากป๊า 555555
    #13,197
    0
  20. #13196 `โรฮันลัสกี้★ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 20:29
    น่าร้ากกกกกก เหนือควันน่ารักจังลูก ~~~
    #13,196
    0
  21. #13193 RealThxnB (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 16:35
    น้องอยากได้เล่มแล้วววว
    #13,193
    0
  22. #13192 baitoey41 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 15:11
    งื้อออออออออ น่ารักกกกกกกก
    #13,192
    0
  23. #13191 AiY__aIy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 08:25
    สปอยแค่นี้ก็รู้แล้วว่าเล่มเต็มจะต้องดีแค่ไหน
    #13,191
    0
  24. #13190 shshshx (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 03:31
    ดีมากเลย
    #13,190
    0
  25. #13189 berry kiki (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 00:23

    น่ารักกกกก
    #13,189
    0