มนต์วิฬาร์ | Omegaverse | #เนียลอง

ตอนที่ 12 : บทที่ ๑๒ : ความเอ๋ยความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72,515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,896 ครั้ง
    5 ก.ย. 61

มนต์วิฬาร์
บทที่ ๑๒ : ความเอ๋ยความรัก

 

                ดั่งเพลิงล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วกวาดสายตามองเหล่าคนรับใช้ที่ต่างวิ่งวุ่นไปทั่ว หลังจากได้รับคำสั่งให้พื้นที่ปีกซ้ายชั้นสองของบ้านเกริกวานิชเป็นพื้นที่หวงห้าม ในขณะที่บริเวณอื่น ๆ หากไม่มีธุระหรืองานใด ๆ ชายหนุ่มเองก็ไม่อนุญาตให้ผู้รับใช้วรรณะบรรตาชายหรืออันฬาเข้ามาเช่นกัน ยิ่งในขณะนี้ดันประจวบเหมาะกับการที่เจ้าสัวเส็งผู้เป็นบิดาต้องออกไปทำสัญญาธุรกิจที่ฮ่องกงพอดิบพอดี เรียกได้ว่าตั้งแต่วันนี้ไปอาจมีเพียงเขาและคุณชายอนิละอยู่ในบ้านเพียงลำพังเท่านั้น

 

                เจ้าของใบหน้าหล่อส่อแววตาเคร่งเครียดและกังวลอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งเป็นคนที่เกิดมามีทุกอย่างมาประเคนกองตรงหน้า อยากได้อะไรก็ย่อมได้ ทำดีในแต่ละครั้งล้วนหวังผลประโยชน์ทั้งสิ้น ไอ้ครั้นจะตั้งตัวเป็นคนดีมานั่งปรนนิบัติพัดวี ดูแลกาฬวิฬาร์ช่วงฮีทนั้น สำหรับดั่งเพลิงแล้วก็ยังเป็นอะไรที่แปลกและไม่คุ้นชินอยู่ดี

 

                แม้ดั่งเพลิงจะเป็นชายผู้ขึ้นชื่อว่าแสนเจ้าสำราญแต่ก็ใช่ว่าเขาจะมั่วไปทั่ว การศึกษาที่ถูกปลูกฝังมาแต่เล็กทำให้เขารู้ดีว่าหากอันฬาได้ใกล้กาฬวิฬาร์ช่วงฮีทแล้วนั้น ความเสี่ยงก็ยิ่งมีมากที่จะเกิดเรื่องให้ตนเดือดร้อน เขาหลีกเลี่ยงการเข้าใกล้เจ้าแมวดำในฤดูติดสัดมาโดยตลอด ทว่าเขาก็ไม่ได้ชั่วช้าสามานพอที่จะผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับเทววงศ์

 

ตั้งแต่วันที่เขารับปากคุณชายหมอวัชระพี่ชายของคุณชายสองว่าจะดูแลคนตัวเล็กและทำให้อีกฝ่ายมีความสุข ชายหนุ่มก็รู้ดีว่าทั้งชีวิตของเขาและคุณชายสองเองนั้นก็จะเปลี่ยนไปตลอดกาล แม้ว่าทุกวันนี้เองดั่งเพลิงยังให้คำตอบกับตนไม่ได้ว่าไอ้การที่รับปากไปแบบนั้นมันเป็นเพราะสัญชาตญาณหรืออะไรบางอย่างที่มากกว่านั้น

 

คุณชายอนิละเป็นกาฬวิฬาร์ที่มีดวงตาสวยจับใจอีกทั้งยังใบหน้าที่แสนน่ารักน่าชัง อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมสายน้ำผึ้งที่สร้างมาเพื่อให้เขาได้กลิ่นเพียงคนเดียว ครั้นได้กลิ่นหอมก็ย่อมอยากดอมดมไม่จบสิ้น ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่ดั่งเพลิงชอบ..

 

ดั่งเพลิงชอบคุณชายสอง เขาไม่ปฏิเสธ

 

แต่ครั้นหากถามถึงคำว่ารักนั้นเขาเองยังไม่แน่ใจ

 

                แรกเจอก็คิดว่าคุณชายอนิละนั้นช่างน่าสนใจ เคยมั่นใจว่าหากทำให้อีกฝ่ายที่แสดงออกนักหนาว่ารังเกียจตนกลับมารักมาชอบตนได้คงรู้สึกดี แต่พอยิ่งใกล้กันมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเห็นกำแพงที่อยู่ในใจของคุณชายอนิละชัดเจนมากขึ้นว่ามันสูงเพียงไหน ดั่งเพลิงก็ยังเป็นดั่งเพลิง เป็นดั่งเพลิงที่รักสนุกแต่ยังคงความเป็นสุภาพบุรุษ ดูแลใครต่อใครดีตามวิสาหากไม่เหนือบ่ากว่าแรงและเมื่อถูกปฏิเสธเขาเองก็จะไม่ดึงดันหรือฝืนใจใคร ไม่ใช่เรื่องแปลกหากใครต่อใครถึงหลงใหลในตัวชายหนุ่ม

 

                ดั่งเพลิงมองรถยนต์สีดำขลับของวังเทววงศ์เคลื่อนตัวออกจากบ้านไปจากทางหน้าต่างในห้องนั่งเล่น ชายหนุ่มยกมือหนาขึ้นมาเกาหัวเล็ก ๆ แล้วถอนหายใจ คำกล่าวระคนขอร้องของคุณชายวัชระยังคงก้องอยู่ในหัว แม้จะมีวิธีที่ดีที่สุดที่จะดูแลคุณชายอนิละอยู่ แต่เขากลับไม่อยากใช้วิธีที่ดูเหมือนเป็นการฉวยโอกาสนี้เท่าไหร่นัก

 

                ร่างสูงหยุดอยู่หน้าห้องนอนของตนเองที่ตอนนี้เป็นห้องนอนของคุณชายสอง ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาคิดเคาะอย่างชั่งใจแต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้เคาะประตู มือหนาเอื้อมไปหมุนลูกบิดแล้วเดินเข้าไปในห้องที่ขณะนี้มีกลิ่นไม้หอมอย่างสายน้ำผึ้งอบอวลไปทั่ว เขาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงที่ขณะนี้อีกคนกำลังนอนหลับใหลอยู่ ดวงตาคู่เล็กลอบมองไปยังเจ้าของใบหน้าหวานที่ยังไม่ได้รู้สึกตัว

 

                ดั่งเพลิงลูบหัวคุณชายสองที่นอนอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่าอยากใช้ความคิด แล้วจึงหยิบผ้าเช็ดตัวเปียกหมาด ๆ ที่จวงเตรียมไว้ให้มาเช็ดหน้าเช็ดตาคุณชายตัวผอม เมื่อเช็ดไปได้สักพักเป็นเขาเองที่เริ่มรู้สึกอึดอัดและร้อนรุ่มภายใน ชายหนุ่มชะงักมือของตนแล้วส่ายหัวไล่สติตนเองกดสติไม่ให้สัญชาตญาณอันฬาออกมาเพ่นพ่าน ขณะชายหนุ่มทิ้งความสนใจจากคนที่นอนอยู่ไปได้ไม่นานเขาก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสจากมือข้างที่ถือผ้าเช็ดตัวอยู่

 

                เมื่อมองกลับไปเขาก็พบกับคุณชายสองที่นอนมองเขาตาแป๋วโดยที่มือเรียวจับทับกับมือของเขาอยู่ ใจชายหนุ่มหล่นวูบทันทีเมื่อได้สบตากับดวงตาสีฟ้าเข้มของอีกฝ่าย ดวงตาของกาฬวิฬาร์ที่เปลี่ยนสีไปเพราะอาการฮีท ครั้งนี้ไม่ได้มาเพียงชั่วพริบตาแต่มันคงอยู่อย่างนั้น

 

                “ตาของสองเป็นสีอะไร.. คนที่นอนอยู่กระพริบตาถี่

 

                “ ดั่งเพลิงกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเห็นใบหน้าแรกตื่นที่ดูจะเปลี่ยนไปของคนตัวเล็ก นอกจากดวงตาแล้วริมฝีปากของคุณชายสองก็ออกสีแดงหวาน ไหนจะพวงแก้มที่ขึ้นสีนั่นอีก

 

                “ป.. เป็นสีอะไร ตอบสิ!” คุณชายสองเริ่มมีอาการสั่นกลัวและขึ้นเสียงเพื่อป้องกันตัวเอง มือเรียวบีบเข้ากับมือของดั่งเพลิงแน่น

 

                “สีฟ้าครับ” ดั่งเพลิงตอบเสียงเรียบแม้ว่าร่างกายของเขาเองจะมีเหงื่อไหลออกมาจำนวนมากเพราะกลิ่นของคุณชายสองที่ในตอนนี้หอมหวานยิ่งกว่าครั้งไหน

 

                “ยา.. ขอยาให้สองนะ” คนตัวเล็กลุกพรวดขึ้นมานั่งชันเข่าบนเตียงแล้วเอาหน้าซุกลงไปกับมือทั้งสองข้างเพราะกลัวดั่งเพลิงจะเห็นดวงตาอันแสนน่าเกลียดของตนเอง

 

                เกลียด เกลียดทุกอย่างที่ตอกย้ำว่าตนนั้นเป็นเพียงแค่กาฬวิฬาร์

 

                “คุณชายทานยาไม่ได้แล้วครับ ลืมคำสั่งห้ามของพี่ชายหนึ่งแล้วหรือ” ดั่งเพลิงส่ายหัวแล้วกล่าวอย่างใจเย็น ไม่รู้เลยว่าคนเป็นฮีทคนอื่นจะมีอารมณ์อ่อนไหวและรุนแรงเท่ากับอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ หรือไม่

 

                “ม.. ไม่ นายก็รู้ว่าถ้าปล่อยเอาไว้นานกว่านี้จะเป็นยังไง ยา.. ให้ยากับสองนะ นะครับ” ไหล่เล็กทั้งสองสั่นเทิ้ม เสียงของคุณชายสองก็เช่นกัน

 

                “ให้ไม่ได้ครับ มันจะอันตรายกับคุณชาย”

 

                “ที่ทำแบบนี้เพราะรออยู่ใช่ไหมล่ะ เคยคิดว่าคนอย่างนายจะคิดอย่างอื่นเป็นมากกว่านี้แต่ท้ายที่สุดก็หมกมุ่นสินะ!” คนตัวเล็กเริ่มไม่มีเหตุผลเอาเสียดื้อ ๆ แม้ดวงตาจะเปลี่ยนสีแต่ก็ยังคงฉายแววความดื้อรั้นไม่ต่างจากตอนปกติ

 

                “ฟังนะครับ ผมไม่ใช่คนฉวยโอกาสเหมือนที่คุณชายเข้าใจ หากผมคิดแค่เรื่องนั้นผมไม่ปล่อยให้คุณชายรอดมาถึงวันนี้หรอก หัดฟังคนที่เป็นห่วงบ้างไม่ได้หรือครับ ก็เป็นเสียแบบนี้เลยไม่มีใครรักอย่างไรล่ะ!” ดั่งเพลิงหลุดปากตวาดคนตัวเล็กไปเพราะขณะที่สมองและร่างกายต้องสู้กันภายในแล้วการที่ต้องรับมือกับเด็กดื้ออีกก็ยิ่งทำให้เขาสติแทบแตก

 

                “ทำไมถึงใจร้าย..

 

                น้ำใส ๆ เริ่มเอ่อล้นในดวงตาของคุณชายสอง คนตัวเล็กยกมือขึ้นขยี้ตาไปมา จากนั้นจึงลุกจากเตียงแล้วเดินตรงเข้าไปยังตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ที่อยู่อีกฝั่งของห้องต่อหน้าต่อตาดั่งเพลิง เมื่อเห็นว่าดั่งเพลิงเดินตามตนเองมาที่ตู้ คนตัวเล็กก็ปิดประตูตู้ดังปังใส่หน้าอีกฝ่ายทันที จนอันฬาหนุ่มถึงกับถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ คุณชายสองเริ่มกลับเข้าไปทำรังอีกครั้งและเป็นครั้งแรกตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านเกริกวานิช

 

                ชายหนุ่มยืนมองประตูตู้เสื้อผ้าแล้วถอนหายใจอีกครั้ง เขาเองก็ไม่เคยต้องมาดูแลกาฬวิฬาร์ช่วงฮีทมาก่อนแล้วยิ่งเป็นกาฬวิฬาร์ดื้อ ๆ แบบคุณชายอนิละด้วยนั้นก็ยิ่งทำให้เขาเองปวดหัวไม่น้อย หวังเพียงว่าหากคุณชายอนิละเข้าไปอยู่ในรังแล้วประคบประหงมให้ข้าวให้น้ำไม่นานร่างกายของคุณชายคงกลับเป็นปกติ

 

                เป็นเวลาเกือบสองวันแล้วที่คุณชายสองเข้าไปอาศัยในตู้เสื้อผ้า ดั่งเพลิงทำได้เพียงนำอาหารไปไว้หน้าตู้และคอยเฝ้าไม่ห่างเท่านั้น ค่อยโล่งใจที่อาหารที่คอยเอามาให้ถูกคนในตู้เอาไปกินเป็นปกติเป็นการแสดงออกว่าคุณชายอนิละยังอยู่ดี ดั่งเพลิงจำต้องลางานแล้วหอบเอกสารที่ทำงานมาทำที่ห้องเพื่อรอคอยว่าคุณชายสองจะหายดีเมื่อไหร่แต่ตลอดระยะเวลาที่คุณชายสองทำรังเขาแทบไม่ได้คุยหรือเห็นหน้าคุณชายตัวผอมเลย ชายหนุ่มเองก็เริ่มจะแปลกใจกลัวว่าอีกคนจะเป็นอะไรไปและรู้สึกว่าการทำรังครั้งนี้ดูจะนานกว่าที่เขาคิด

 

                “ผมว่าคุณชายมาดูหน่อยก็คงจะดีนะครับ” เสียงแหบต่ำของดั่งเพลิงกล่าวกับโทรศัพท์พลางยกแก้วไวน์ในมือขึ้นดื่ม

 

                เกรงว่าจะไม่ได้นะครับ ผมทราบดีว่าคุณเพลิงเป็นกังวลแต่ชายสองจะไม่เป็นอะไรครับ’ ปลายสายซึ่งคือคุณชายหนึ่งตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ

 

                “งั้นหรือครับ แต่เท่าที่ทราบอาการของแม— เอ่อ กาฬวิฬาร์จะรุนแรงนี่ครับ”

 

                ผมถึงเคยบอกอย่างไรล่ะครับคุณเพลิงว่าอย่าปฏิเสธธรรมชาติ รู้ไหมครับ ถ้าเป็นวิธีที่คุณเพลิงกำลังทำอยู่น่ะที่เทววงศ์เองก็ทำได้ คงไม่รบเร้าให้ชายสองแต่งงานกับคุณหรอก

 

“เข้าใจแล้วครับ ถ้าเป็นอย่างนั้นผมจะไปดูคุณชายสองก่อนนะครับ สวัสดีครับ”

 

ดั่งเพลิงวางหูโทรศัพท์แล้วจึงเดินขึ้นไปยังชั้นสองห้องของเขาเอง ตอนโทรศัพท์ก็นึกขึ้นได้ว่าตนลงมานั่งทำงานชั้นล่างหลายชั่วโมงเกินไปจนลืมขึ้นไปเก็บจานอาหารเย็นของคุณชายสอง เขาหยุดอยู่ยังหน้าตู้เสื้อผ้าอย่างที่เขาทำเป็นประจำในช่วงหลายวันมานี้แต่กลับแปลกใจที่อาหารเย็นหน้าตู้ไม่ได้ถูกแตะต้องหรือถูกกินสักนิด

 

“คุณชายสองครับ ตื่นอยู่หรือไม่ครับ” ดั่งเพลิงเคาะประตูตู้เบา ๆ

 

... ไม่มีเสียงตอบรับจากด้านใน

 

“คุณชายสองครับ...

 

ดั่งเพลิงเริ่มร้อนใจจึงถือวิสาสะเปิดประตูตู้เพื่อดูว่าอีกฝ่ายเป็นอย่างไรบ้าง ชายหนุ่มถึงกับตกใจเมื่อเห็นคนตัวเล็กนอนห่อตัวในผ้าห่มผืนหนาใบหน้าขึ้นสีแดงจัดในขณะที่ใต้ร่างมีกองเสื้อผ้าของเขาและคุณชายสองที่ถูกรื้อให้กองเป็นที่นอนปะปนกันไปหมด

 

“เจ็บ.. เจ็บไปหมด” ปากบางขมุบขมิบงึมงำแม้ว่าจะยังหลับอยู่

 

“เจ็บมากเลยหรือครับ” ดั่งเพลิงย่อตัวลงแล้วถามคนที่นอนอยู่ ใจเริ่มรวดร้าวไม่ใช่ว่าหลายวันมานี้เขาจะไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังทุกข์มากแค่ไหน เพราะดั่งเพลิงรู้ดียิ่งกว่าใครแต่ก็ไม่ได้อยากจะหยามเกียรติของคุณชายสองจึงต้องห้ามตัวเองเอาไว้แต่ภาพที่เห็นก็ทำให้เขาแสนเวทนาทั้งตัวคุณชายและตนเองที่ต้องมาอยู่สภาพนี้

 

กลิ่นหอมของพิมเสนทำให้คนตัวเล็กที่นอนหลับลืมตาตื่น ดวงตาคู่สีฟ้าไม่ได้ดูเหมือนสองวันก่อนเพราะในแววตาที่มองมาหาดั่งเพลิงมันเหมือนกับมีความเว้าวอนและแสนซนในคราวเดียวกัน

 

 มาช่วยสองแล้วใช่ไหม.. ใช่ไหมครับ..” คนตัวเล็กกระโจนตัวเข้ากอดชายหนุ่มจนผ้าห่มที่ห่มตัวไว้หมิ่นเหม่ไหลลงมาให้เห็นไหล่ขาวเป็นการบ่งบอกว่าภายใต้ผ้าผืนหน้าคนตัวบางนั้นมีเพียงร่างกายเปลือยเปล่า

 

“คุณชายสอง.. ชายหนุ่มพูดชื่อของอีกฝ่ายเบา ๆ ด้วยความประหลาดใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนของคนตัวบางที่สวมกอดเขาอยู่

 

“ส.. สองเจ็บ.. เจ็บเหมือนจะตาย.. ช่วยสอง ร่างบางในผ้าห่มบดเบียดเข้ากับลำตัวของชายหนุ่มจนดั่งเพลิงสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากตัวอีกฝ่าย แล้วยิ่งมองใบหน้าของคุณชายสองใกล้ ๆ แล้ว ตาที่กลมโตของอีกคุณชายนั้นกลับบวมเป่งอันมีผลมาจากการร้องไห้อย่างหนัก

 

“เราไม่ได้รักกันจะทำอย่างนั้นกันได้อย่างไร” ดั่งเพลิงโอบกอดคนตัวเล็กเอาไว้พลางใช้ความคิดแต่กลิ่นหอมที่ออกมาจากตรงต้นคอของอีกฝ่ายนั้นเอาแต่รบกวนเขาไปเสียหมด

 

“ต.. แต่.. คุณชายสองเริ่มร้องไห้อีกครั้ง เสียงสะอื้นทำให้คำพูดของคนตัวเล็กขาดช่วงจนแทบฟังไม่ออก

 

“กระผมเองก็เคยคิดหากต่อไปคุณชายอาจจะเปิดใจหรือรักผมบ้างก็คงช่วยได้ไม่กระดาก แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะเร็วเพียงนี้ กระผมนี่เป็นหมากบนกระดานของคุณชายหมอที่ไม่ได้เรื่องเสียจริง” ดั่งเพลิงหัวเราะในลำคอ

 

...” คนตัวเล็กน้ำตาไหลเป็นสาย ริมฝีปากบางสั่นระริก อีกทั้งยังกัดปากตัวเองแน่นจนดั่งเพลิงต้องเอามือจับไม่ให้อีกฝ่ายกัดริมฝีปากตัวเองแตก

 

“ผมจะพาคุณชายไปโรงพยาบาล รออยู่นี่ก่อนนะครับ” ชายหนุ่มห่มผ้าที่ดูหมิ่นเหม่ให้เรียบร้อยจากนั้นลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเตรียมตัวที่จะพาคนตัวเล็กไปรักษาอาการฮีทที่โรงพยาบาล

 

“รักไปแล้ว..

 

 

คุณชายสองพูดไล่หลังดั่งเพลิงที่กำลังจะเดินออกจากห้องไปจนทำให้ชายหนุ่มชะงักฝีเท้าแล้วจับใจความกับประโยคดังกล่าว ดั่งเพลิงเลิกคิ้วสูงอย่างไม่เชื่อหู

 

“รักไปแล้ว”

 

เมื่อได้ยินดังนั้นดั่งเพลิงก็แค่นหัวเราะแล้วส่ายหัว ชายหนุ่มไม่ได้หันกลับไปมองยังคนที่นั่งร้องไห้อยู่ในตู้แต่กลับเดินตรงออกไปจากห้องนอนอย่างรวดเร็ว

 

ความรักงั้นหรือ

 

เมื่อคุณชายสองเห็นท่าทีที่ไม่ได้ใยดีของดั่งเพลิงก็นั่งกอดเข่าตัวเองแน่น ร่างกายที่เจ็บปวดจนเหมือนจะบิดขาด อีกทั้งรุ่มร้อนมีความต้องการสูง ไหนจะความเจ็บปวดจากก้นบึ้งของหัวใจกับความรู้สึกไร้ค่าของตนเอง สุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครต้องการตนอยู่ดี

 

ขณะที่นั่งชันเข่าร้องไห้ คุณชายสองก็เริ่มกลั้นใจใช้มือเข้าไปสัมผัสกับร่างกายด้านล่างที่เปียกชื้น ตั้งใจจะสัมผัสส่วนที่ขาดการเติมเต็ม หากไม่มีใครเหลือก็ยังเหลือตนเอง แค่เวลานี้เท่านั้นขอเพียงผ่านมันไปได้ก็เพียงพอแล้ว

 

แต่ไม่ทันที่จะได้ทำอะไรมาก คนตัวเล็กก็แทบร้องด้วยความตกใจเมื่อมีสัมผัสจากแขนแกร่งยกตัวของตนขึ้นมาอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าเล็กเงยหน้ามองเจ้าของใบหน้าหล่อของคนที่เมื่อครู่ตนเพิ่งได้สารภาพรักไป

 

“เคยดื่มไวน์หรือไม่ครับคุณชาย” ดั่งเพลิงที่ตาเปลี่ยนเป็นตาสีน้ำตาลอ่อนตามสัญชาตญาณนักล่ากล่าวกับคนในอ้อมกอด ดวงตาเรียวเล็กฉายแววอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัดจนต้องเพิ่งพาของมึนเมา เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มแหกกฎการดื่มไวน์ที่มักจะดื่มในแก้วทรงหรูแต่กลับยกมันขึ้นมาดื่มทั้งขวดจนได้รสชาติไวน์ที่ไม่สมบูรณ์แบบ



CUT
(ลิงค์อยู่ที่ไบโอ @_chewiestar นะคะ)


 

                คุณชายสองยีตาหยีเมื่อเห็นแสงพระอาทิตย์สาดส่องเข้ามายังห้องนอน คนตัวบางพลิกตัวหันหน้าไปอีกทางแล้วขดตัวอยู่ในผ้าห่มกลิ่นพิมเสนที่ตนมักชอบทำประจำ จากนั้นจึงขยี้ตาไล่ความง่วงออกไป แต่แล้วก็ต้องลืมตาโพลงทันทีเมื่อตั้งสติได้ คนตัวเล็กใช้เวลาไม่มากนักก็พอจะจดจำเรื่องราวเมื่อคืนได้ แม้จะไม่ทั้งหมดแต่แค่เสี้ยวหนึ่งที่นึกออกนั้นก็น่าอายไปไหนต่อไหน คุณชายสองกัดปากแน่น หน้าขึ้นสีแดงจัดลามไปจนถึงใบหูด้วยความอับอาย ยิ่งรู้ตัวว่าภายใต้หน้าห่มร่างกายของตนนั้นเปลือยเปล่าความทรงจำก็ยิ่งชัดเจน คนตัวบางรีบพลิกตัวมองหาใครอีกคนที่ตนก็แอบหวังเล็ก ๆ ว่าเขาจะยังนอนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเตียง

 

                แต่ครั้งนี้ก็เหมือนเดิม

 

                ดั่งเพลิงไม่ได้นอนอยู่ที่นี่แต่อย่างใด

 

                ดวงตากลมโตเริ่มเต็มไปด้วยน้ำใส คนตัวบางรีบลุกขึ้นจากเตียงทั้งที่มีผ้าห่มห่อตัวเองอยู่เพราะความหิวแต่พลันร่างกายช่วงล่างกลับไม่ตอบสนองมันไม่มีเรี่ยวแรงใด ๆ จึงทำให้คุณชายสองลงไปนั่งอยู่กับพื้น เจ้าของใบหน้าเล็กมีท่าทีสับสนอย่างเห็นได้ชัดและนึกโมโหตนเองไม่น้อยจนอยากจะร้องไห้ออกมา แต่แล้วก็มีชายหนุ่มร่างใหญ่ตรงปรี่เข้ามาหาคุณชายสองทันทีเมื่อเห็นสภาพของคนตัวบางในตอนนี้

 

                “คุณชายสองล้มหรือครับ” ดั่งเพลิงแทบทิ้งถาดข้าวในมือแล้วโวยวายทันทีเมื่อเห็นคู่สมรสของตนกองอยู่กับพื้น

 

                “...

 

                “อย่ารีบเดินเหินออกมาซีครับ” ชายหนุ่มกล่าวเสียงดุแล้วอุ้มคนตัวบางขึ้นอย่างง่ายดาย แต่ที่น่าแปลกใจกว่าก็คือคุณชายอนิละไม่มีท่าทีปฏิเสธแต่อย่างใดกลับยอมให้ดั่งเพลิงอุ้มเอาเสียง่าย ๆ

 

                “นาย.. เมื่อคืนนอนที่ไหนหรือ” คนในอ้อมแขนกล่าวไปถามด้วยความสงสัย ดวงตาเป็นประกายจากน้ำในตา

 

                “ก็นอนห้องนี้ซีครับหรือว่าคุณชายจำอะไรไม่ได้เลย” ดั่งเพลิงกล่าวแล้วหัวเราะกลบเกลื่อนเพราะไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดีหากคุณชายสองเกิดจำอะไรไม่ได้ขึ้นมาจริง ๆ

 

                      “เปล่า”

 

                “อย่าบอกเชียวว่าที่ร้องไห้เพราะตื่นมาแล้วไม่เจอกระผมน่ะครับคุณชาย” ดั่งเพลิงแกล้งหยอกเย้าให้คนตัวบางมีน้ำโหอย่างที่มักทำเป็นประจำในเวลาปกติ

 

                “อืม” แต่ทว่าคนตัวบางกลับพยักหน้าน้อย ๆ ยอมรับ แล้วซบหัวทุยลงไปที่แขนแกร่งของดั่งเพลิง จนทำให้ดั่งเพลิงเองก็ประหลาดใจไม่น้อย

 

                “สอง.. เมื่อคืนพี่ขอโทษ”

 

                “ช่างเถอะ หิวแล้ว มีอะไรกินบ้าง” คนตัวบางบุ้ยปากแล้วดึงแขนเสื้อดั่งเพลิงเพื่อเรียกร้องความสนใจ

 

#มนต์วิฬาร์

 

สวัสดีค่า ชิววี่เองค่ะกลับมาแล้ว ฮือ


เป็นอย่างไรบ้างคะตอนนี้เป็นตอนที่เขียนยากมาก ๆ ตอนนึงเลยค่ะไม่รู้จะถูกใจกันหรือเราไม่อยากให้ซีนอัศจรรย์ในตอนนี้ดูเต็มที่มากนักเพราะความรู้สึกของทั้งคู่ทำไปโดยยังไม่ได้ปลงใจกันค่ะ อยากใส่ความรู้สึกของดั่งเพลิงว่าเขาชอบคุณชายสองที่เป็นร่างปกติที่สุดจนทำให้ร่างกายเขาเกิดน็อทขึ้นมาค่ะ เขาไม่ได้ชอบร่างฮีทเพราะว่าเขาเจอแนวนี้มาเยอะแล้วและมันไม่ได้ดึงดูดอะไรสำหรับเขาเลย 


และเฉลยว่าดั่งเพลิงไม่ได้รักแค่เพียงชอบอันนี้จะขอขยายกันค่ะอย่างที่หลายคนเคยวิเคราะห์กันคือถูกนะคะเพราะเขาเป็นหนุ่มเจ้าสำราญคารมเขาจะดีอยู่แล้วเรื่องทรีทเรื่องเอาใจใส่วรรณะรองลงมาจึงเป็นนิสัยของดั่งเพลิงค่ะ ส่วนเรื่องชอบ ชอบในทีนี้เราตีความหมายว่าถูกใจและอยากครอบครองซึ่งนี่เป็นความคิดของดั่งเพลิงที่มีต่อชายสอง ในขณะเดียวกันเราตีความว่ารักคือไว้ใจ อยากดูแลกันและกัน อยู่ด้วยกันตราบนานเท่านาน ตรงนี้จะเป็นความรู้สึกของน้องสองค่ะ เพราะน้องไม่ได้มีโอกาสเจอคนมากมายในชีวิตแต่ดั่งเพลิงก็เป็นคนหนึ่งที่เข้ามาและพิเศษกว่าใครเพราะดั่งเพลิงกล้าที่จะดุและมีเหตุผลสำหรับการกระทำทุกอย่างเสมอและนี่จึงเป็นเหตุให้ว่าดั่งเพลิงเองก็ละลายน้ำแข็งในใจน้องสองได้ค่ะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเขาก็ยังไม่บอกรักกันจริงจังนะและก็ยังไม่รู้เลยว่าดั่งเพลิงเนี่ยเขารักน้องสองบ้างหรือยัง 


อธิบายเรื่องการน็อทนะคะ การน็อทภาษาไทยเรียกติดเป้งค่ะ แต่ในเรื่องเราขอใช้คำว่า ติด แทน การน็อทในโอเมก้าเวิร์สก็คือการที่อันฬา (อันฟ่า) มีเพศสัมพันธ์กับกาฬวิฬาร์ (โอเมก้า) จนถึงจุดสุดแล้วอวัยวะเพศเขาจะขยายใหญ่ทำให้อวัยวะเพศติดอยู่ในร่างของฝ่ายรับค่ะ เป็นกลไกทางธรรมชาติที่จะทำให้การผสมพันธุ์มีเปอร์เซ็นต์การตั้งท้องแทบร้อยเปอร์เซ็นต์ ซึ่งข้อมูลนี้ก็อิงมาจากการผสมพันธุ์ของสัตว์จำพวกหมาและหมาป่านั่นเอง


สำหรับตอนนี้ก็ขอลาไปก่อนนะคะ ยังบำเพ็ญประโยชน์ไม่เสร็จเลย หวังว่าจะได้พบกันเร็ว ๆ นี้ค่ะ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.896K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,038 ความคิดเห็น

  1. #13961 your baby girl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 04:30
    จสเพนรม
    #13,961
    0
  2. #13947 brunette_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    ลูกเเม่ เขินมากกกก เเงงง พี่เพลิงห้ามทำอะไรให้น้องเสียใจนะ!
    #13,947
    0
  3. #13946 brunette_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:07
    ลูกเเม่ เขินมากกกก เเงงง พี่เพลิงห้ามทำอะไรให้น้องเสียใจนะ!
    #13,946
    0
  4. #13920 BeautybabyIce (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 10:49
    กรีเดดดดดดดด ชั้นมีความสุข ชั้นเขินนนนน ชั้นยิ้มไม่หุบ ละมุนอยู่ในใจ
    #13,920
    0
  5. #13891 sprimmm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 20:17

    ดูอึมครึมอยู่มากเลยอ่ะ

    #13,891
    0
  6. #13863 choopp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:10
    น้อนนนนนนน ฮื่อพี่เพลิงต้องรักน้องให้มากๆนะคะแบบนี้
    #13,863
    0
  7. #13844 BeBew1307 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 17:07
    บอกวิธีอ่านคัทหน่อยได้ไหมคะ
    #13,844
    0
  8. #13820 ㄹㅣn [ซิน] (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:14

    ใจเจ้ แบบบ บะอุกบะละอัก
    #13,820
    0
  9. #13804 tinkerbell.n12 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:56
    น้องขาาาา ฮื่ออออพี่จาร้อง
    #13,804
    0
  10. #13782 Nxpxwannaonexbts (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 18:40

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-08.png รีบรักน้องเร็วๆนะคะคุณเพลิงงง

    #13,782
    0
  11. #13761 Kanyw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 01:27
    อุแงงงงงงง ;-;
    #13,761
    0
  12. #13754 Ppandada (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:16

    จะทำอไรก็รีบทำนะคุณพี่ น้องเขามีใจแล้วนะ._.

    #13,754
    0
  13. #13727 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 12:08
    น้องงงงงง อยากหอมหัวว
    #13,727
    0
  14. #13683 AdiOzTHELF (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 12:04
    หูยยย เดาถูกจริงด้วยว่าน้องรักพี่ก่อน
    #13,683
    0
  15. #13678 .ศรีรุ่นที่สิบสาม? (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 04:11
    น้องจ๋าาาา น้องน่ารักที่สุดเลย ;_____;
    #13,678
    0
  16. #13653 gib_thitiwolada (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 21:54
    เราว่าน้องเริ่มจะรักพี่เเล้วคนพี่จะเริ่มรักน้องหรือยังเราสงสารน้อง ที่พี่ทำไปพี่ทำไปเพราะความรับผิดชอบหรอ เราว่าพี่อาจจะเริ่มรักน้องขึ้นมาเเล้วเเต่พี่ไม่คิดว่าตัวเองรักน้องไง
    #13,653
    0
  17. #13629 Strawberrybunny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 13:33
    ฮืออออ ทำไมรู้สึกว่าน้องชอบ เเต่น้องเเค่กลัว ส่วนคนพี่ยังไม่รักน้องเลยง่ะ ฮือออ น้องจะเศร้ามั้ยคะ เเงง
    #13,629
    0
  18. #13567 -xebyam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:52
    จะเฮิทไปกับใครดีเนี่ยยย ฮือออ
    #13,567
    0
  19. #13522 12311232123312 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 07:34
    แงงงงงง
    #13,522
    0
  20. #13518 oxgniel (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 17:59
    น้ำตทไหลถึงตีน
    #13,518
    0
  21. #13506 theAce95 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 11:27
    อ่านไปแล้วรู้สึกสับสันตามดั่งเพลิงเลยค่ะ รู้เลยว่าตีกับตัวเองหนักมาก ยัยสองก็น่าสงสารเหลือเกิน คนแบบเพลิงเนี่ย อันตรายจริง กลัวเจ้าสองเสียใจ ฮือออออออ
    #13,506
    0
  22. #13493 CttTmo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:51
    เนียนละเอียดละเมียดละไม เป็นคัทที่ปาทับใจมากๆค่ะ ร้องไห้ใส่ตุ่มแป๊บ ฮืออออ
    #13,493
    0
  23. #13471 min_min (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 10:56
    เอาจริง เราเดาผิด ตอนแรกเราคิดว่าเพลิงรักแล้ว แต่สองแค่ชอบ แงงงงง สลับไปหมด ก็เพราะสองสัมผัสได้ว่าเพลิงมีเรื่องไม่สบายใจ บ่อยมาก แล้วความคิดเพลิงคิดมาตลอดว่าสองไม่ได้รักและรังเกียจงี้ เพลิงเลยเจ็บปวด คิดมาก ไม่สบายใจ อุแงงง

    ไปที่บทอัศจรรย์ ก็คือพี่เพลิงต้องขนาดไหน ฟีลมันเบอร์ไหนหรอ ถึงขั้นน็อทใส่น้อง อุแงงงงงงง
    #13,471
    0
  24. #13455 celpotter (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 15:40

    ไรท์เขียนดีมากเลย... ละเอียดในความรู้สึก.. ไม่ใช่แค่ฮีทแล้วก็รักๆกันไป
    #13,455
    0
  25. #13444 s-wu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 22:40
    ทำดีแล้ว เต็มที่แล้ว เชื่อในสัญชาตญาณ แล้วดูแลน้องให้ดีๆ
    #13,444
    0