มนต์วิฬาร์ | Omegaverse | #เนียลอง

ตอนที่ 10 : บทที่ ๑๐ : เนตรมณี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,486 ครั้ง
    29 ม.ค. 62

บทที่ ๑๐ : เนตรมณี

เช้าวันแรกหลังจากการแต่งงานดูจะเป็นไปได้ไม่ค่อยดีนักในสายตาของเจ้าสัวเส็ง อันฬาผมสีดอกเลาลอบมองไปยังบุตรชายที่ทำหน้าซังกะตายระหว่างรอทานอาหารเช้า ยิ่งมองไปแล้วเห็นรอยแดงข้างแก้มขวาของดั่งเพลิง เจ้าสัวก็อดที่จะระเบิดหัวเราะออกมาไม่ได้

มีอะไรให้ขำนักหรือป๊า” ผู้เป็นลูกมองค้อนไปยังบิดา

พอนึกภาพตามว่าลื้อโดนน้องตบหน้ามันก็รู้สึกขำนี่หว่า ไร้น้ำยาจริง ” เจ้าสัวกล่าวแล้วหันไปหัวเราะกับนายชัยผู้รับใช้คนสนิท

ไม่เคยจะเข้าข้างลูกเต้าเอาเสียเลยนะครับ แล้วนี่คุณชายเขาจะกินหรือไม่ ข้าวน่ะ จะให้รอถึงเพียงไหน” ดั่งเพลิงบ่นอุบ ยกน้ำดื่มที่เพิ่งถูกรินโดยสาวใช้ขึ้นดื่ม เขาเองก็ต้องไปทำงานเหมือนกัน ครั้นจะต้องมานั่งรอคุณชายสองแบบนี้คงไม่ได้กินแล้วข้าวปลา

เอาเถอะ ไม่เป็นไรหรอก ลื้อทำเรื่องไว้น้องคงจะเสียขวัญ” เจ้าสัวช่วยแก้ต่างให้ลูกสะใภ้ทันที

ก็เป็นกันเสียแบบนี้ มีแต่คนเอาใจจนเสียคน” ชายหนุ่มยกศอกขึ้นมาเท้าคางด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายทันที

อรุณสวัสดิ์ครับเจ้าสัว ขอโทษนะครับที่ทำให้รอนาน” เจ้าของร่างเล็กปรากฏตัว แม้ก่อนหน้านี้จะได้ยินคำพูดของดั่งเพลิงแต่คุณชายอนิละก็ทำเป็นไม่สนใจ คุณชายทิ้งตัวลงนั่งข้างดั่งเพลิงตามตำแหน่งที่คนรับใช้จัดสำรับให้อย่างช่วยไม่ได้

นอนหลับสบายดีมั้ยลูก” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ครับ” คนตัวเล็กกัดฟันยิ้มแล้วส่งสายตาตำหนิไปยังดั่งเพลิงที่มองมาอย่างท้าทาย

ถ้าเจ้าเพลิงมันทำตัวไม่ดีบอกป๊าได้เลยนะ มากินข้าวเช้ากันเถิด ประเดี๋ยวจะสายเข้า

มีช้อนส้อมไหมครับ” คุณชายสองหันไปถามสาวใช้ทางด้านหลัง เมื่อเห็นว่าภาชนะใส่ข้าวของตนเป็นถ้วยและตะเกียบตามแบบฉบับของจีน

ขออภัยเจ้าค่ะ เดี๋ยวจวงจะรีบไปนำมาให้นะเจ้าคะ” สาวใช้รู้สึกตระหนกกับความผิดพลาดที่ลืมคิดว่าเจ้านายคนใหม่เป็นผู้ดีคนไทยหาใช่คนเชื้อสายจีนไม่

ไม่ต้อง” ดั่งเพลิงพูดขึ้นเสียงเรียบ

ทำไมเล่า” คุณชายสองหันไปมองดั่งเพลิงตาขวาง ริมฝีปากบางคว่ำลงอย่างไม่พอใจ ไม่รู้จะโมโหอะไรนักที่โดนตบเมื่อเช้าทั้งที่คนที่จะโมโหมากที่สุดควรจะเป็นเขาแท้

มาอยู่บ้านคนจีนก็ต้องใช้ตะเกียบ ก็ถูกแล้ว” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างไม่รู้สึกสะทกสะท้านจากสายตาที่คุณชายส่งมาให้ อีกทั้งยังใช้น้ำเสียงดุ

แต่ผมใช้ตะเกียบทานข้าวไม่เป็น ที่วังก็ใช้ช้อนส้อมมาโดยตลอด

ก็หัดใช้เสียสิครับ คุณชายอาจจะมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่เพราะมันเป็นเรื่องเล็กน้อยนั่นล่ะที่คุณชายต้องเรียนรู้และปรับตัว กระผมเติบโตในครอบครัวที่ใช้ตะเกียบมาโดยตลอด แต่พอออกไปข้างนอกกระผมก็ใช้ช้อนส้อม

งั้นผมจะไม่ทาน” คุณชายตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงดื้อดึง

กระผมทราบมาว่าคุณชายอยากไปเที่ยวต่างประเทศไม่ใช่หรือ ไปที่นั่นยังมีอะไรอีกมากที่แปลกใหม่ หากคุณชายไม่ยอมรับหรือเปิดใจแล้วเมื่อใดเล่า คุณชายจะได้สิ่งที่คุณชายปรารถนา

“นี่จะเอาคืนผมหรือ”

ไม่ใช่ครับ มันไม่เกี่ยวกัน การเป็นคนรักยศรักศักดิ์ศรีนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่ที่คุณชายกระทำอยู่ก็เพียงแค่หัวรั้นอยากเอาชนะกระผมเพียงเท่านั้น ถ้าหากคุณชายไม่กินก็ตามใจเถิดครับ

…” คุณชายสองมองไปยังดั่งเพลิงด้วยดวงตาที่หวาดกลัวเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่คุณชายสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกภายในใจของดั่งเพลิงจากการผูกชะตา ด้วยก่อนหน้านี้อารมณ์ของคนข้าง ๆ นั้นนิ่งงันเป็นเส้นตรงมาโดยตลอด

ทำไมถึงรู้สึกหวาดกลัวกันนะ

อย่าไปถือสาเจ้าเพลิงมันเลยนะ ไปเอาช้อนส้อมมาให้คุณชายเสีย” เจ้าสัวที่นั่งมองเหตุการณ์เมื่อครู่ก็ออกปากสั่งให้สาวใช้นำช้อนส้อมมาให้คุณชาย 

ไม่เป็นไรครับ ผมจะลองใช้ตะเกียบดู” คุณชายตอบกลับพ่อสามี คนตัวผอมหยิบตะเกียบที่วางอยู่ข้างถ้วยขึ้นมาเพ่งพินิจอย่างลำบากใจ เมื่อได้ยินดังนั้น เจ้าสัวก็หันไปยิ้มให้กับเจ้าลูกชายตัวดีที่กำลังอมยิ้มเล็ก ๆ อยู่เช่นกัน

เอ้า รีบทานกันเถอะ แกงเย็นหมดแล้ว” เมื่อเห็นว่าไม่มีปัญหาอันใดแล้ว เจ้าสัวก็ออกปากอนุญาตให้ทุกคนทานอาหารกันได้

บนโต๊ะอาหารเช้านี้ของเกริกวานิชเป็นไปอย่างไม่รีบร้อนเท่าไรนัก มีเพียงเจ้าสัวเส็งที่ดำเนินบทสนทนาต่าง ๆ ทั้งพูดคุยกับคุณชายสองเรื่องความเป็นอยู่ และเรื่องธุรกิจท่าเรือกับดั่งเพลิงเท่านั้น 

ดั่งเพลิงมองข้อมือเล็กที่พยายามจะใช้ตะเกียบคีบชิ้นเนื้อปลาด้วยความทุลักทุเล คุณชายสองทั้งเขี่ยทั้งแงะแต่ก็คีบขึ้นมาไม่ได้เสียที ทำเอาผู้ที่มองอยู่อย่างเขานึกรำคาญใจไม่น้อย 

คุณชายสอง กระผมว่าคุณชายควรเรียนรู้เรื่องการออกปากขอความช่วยเหลือด้วยก็ดีนะครับ เช่น หากใช้ตะเกียบหรือคีบอะไรไม่ได้ก็บอกเถิด กระผมจะได้ช่วย” ดั่งเพลิงกล่าวแล้วมองไปยังเจ้าของดวงตากลมที่มีสีหน้ามึนงง

งั้นนายก็ช่วยหน่อยได้ไหม ผมคีบเนื้อปลาไม่ขึ้น” คุณชายที่สัมผัสได้ว่าดั่งเพลิงอารมณ์กลับมาอยู่ในสภาวะปกติ จึงออกปากขอให้ช่วย

ขออนุญาตนะครับป๊า” เจ้าของร่างหนากล่าวกับบิดา จากนั้นก็ลุกพรวดขึ้น ชายหนุ่มโน้มตัวไปยืนซ้อนหลังคุณชายสองที่นั่งอยู่แล้วใช้มือขวาจับมือคนตัวเล็กคีบตะเกียบไว้แน่น ส่วนมือซ้ายที่ว่างอยู่ก็เท้ากับพนักพิงของเก้าอี้ของอีกฝ่ายด้วยท่าทีสบาย

…” คุณชายสองตกใจจนตาที่กลมโตอยู่แล้วนั้นโตขึ้นมาอีก คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นไปมองชายที่ยืนซ้อนหลังตนอยู่ มือใหญ่ของดั่งเพลิงค่อย ๆ พามือของคนตัวเล็กคีบเนื้อปลามายังถ้วยตรงหน้า 

แบบนี้คีบได้ไหมครับ” ดั่งเพลิงก้มหน้าถามคุณชายสองเบา ๆ กลิ่นหอมเย็นของพิมเสนจากตัวของดั่งเพลิงลอยเข้ามาแตะจมูกเต็ม

อืม ขอบใจ” คนที่ถูกเกาะกุมมือรีบหันหน้าหนี 

ถ้าคีบไม่ได้อีก คราวหน้าขอให้กระผมป้อนคุณชายก็ได้นะครับ” คนตัวหนากระซิบทิ้งท้ายแล้วจึงกลับไปนั่งยังเก้าอี้ของตนเอง ทิ้งให้คุณชายสองที่หูขึ้นสีจัดหันมามองค้อนเจ้าตัวอีกรอบ 

ไอ้ชัย แกว่าฉันจะเตรียมรับขวัญหลานด้วยทองเท่าไหร่ดีวะ” เจ้าสัวเส็งมองการกระทำของดั่งเพลิงและคุณชายสองจากนั้นจึงหันไปกระซิบกับผู้รับใช้คนสนิท

หลังจากเจ้านายทั้งสามของบ้านเกริกวานิชรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ทั้งเจ้าสัวและดั่งเพลิงก็เตรียมตัวออกไปทำงาน โดยเจ้าสัวขอตัวแยกไปก่อน เนื่องจากมีนัดเสวนาธุรกิจที่เยาวราช ขณะที่ดั่งเพลิงยืนอ้อยอิ่งทำเป็นใส่รองเท้าบ้างจัดเนคไทบ้างอยู่หน้าบ้าน จะออกไปตรวจตราที่ท่าเรือก็ไม่ยอมไปเสียที เพราะหางตาลอบเห็นคุณชายสองแอบมองตนจากชั้นสองไม่ไปไหน

คุณชายมีอะไรจะกล่าวกับกระผมหรือครับ” ดั่งเพลิงถามไปยังคุณชายจอมดื้อที่เกาะอยู่ตรงเสาหนึ่งจากชั้นสอง

…” คุณชายสองเมื่อรู้ตัวว่าถูกจับได้เลยเดินลงบันไดตรงเข้ามาหาชายหนุ่ม

ว่าอย่างไรกันครับ มีอะไรหรือ” ดั่งเพลิงจับเสื้อสูทขึ้นมาพาดบ่าแล้วถามอีกครั้ง

ผมเห็นตู้หนังสือตรงห้องฝั่งนั้น” คุณชายขมุบขมิบปาก

แล้วอย่างไรครับ

อ่านได้หรือไม่” คนตัวเล็กมองไปยังคนที่สูงกว่าด้วยสายตาที่อ่อนลง แม้ว่าคุณชายสองจะชอบหยิบของในวังตามอำเภอใจ แต่พอมาอยู่บ้านใหม่แล้วก็ยังมีความกลัวและความไม่คุ้นชินกับสภาพแวดล้อมอยู่มาก

แค่นี้เอง คุณชายจะอ่านหนังสือเล่มไหนในบ้านนี้ก็ได้ทั้งนั้นแลครับ” ดั่งเพลิงหัวเราะแล้วยิ้มกว้าง

อืม ขอบใจ

ก็คุณชายเป็นภรรยาของกระผมนี่นา” ดั่งเพลิงพูดหวังให้คุณชายสองโกรธอีกครั้งโดยตนเองก็เตรียมใจสำหรับคำก่นด่าไว้แล้วเช่นกัน

 แก้มทั้งสองของคุณชายอนิละขึ้นสีแดงระเรื่อแล้วคนตัวเล็กก็ยกมือขึ้นทันที

ประเดี๋ยวครับจะตบผมอีกแล้วหรือ” ดั่งเพลิงออกปากโวยวาย ชายหนุ่มเอี้ยวตัวหลบมือของคุณชายสองเป็นพัลวัน

อยู่นิ่ง ๆ เนคไทนายมันเบี้ยว” คุณชายสองยู่ปากแล้ววางมือไปยังเนคไทสีเข้มของดั่งเพลิง ใช้มือเล็กทั้งสองมือค่อย ๆ จัดให้มันเข้าที่เข้าทางโดยที่เจ้าของเนคไทยืนอึ้งอยู่เล็กน้อย 

เสร็จแล้ว ไปดีมาดี” เจ้าของดวงตาคู่สวยช้อนตาขึ้นมองคนที่สูงกว่า นอกจากเรื่องหนังสือแล้วคุณชายเองก็รู้สึกผิดไม่น้อยที่เมื่อเช้าตนเผลอตบหน้าดั่งเพลิงไปอย่างจังจนมีรอยแดงแบบนี้

ขอบคุณนะครับ” ดั่งเพลิงยกยิ้มก่อนสวมรองเท้า รับกุญแจรถฝรั่งของตนจากคนรับใช้ ไม่นานรถคันสีจัดจ้านก็แล่นออกจากตัวคฤหาสน์เกริกวานิชไป

*****

คุณชายสองรู้สึกตื่นตาไม่น้อยกับห้องนั่งเล่นใหญ่ตรงมุมของบ้านเกริกวานิช ทั้งห้องเต็มไปด้วยเครื่องไม้ราคาแพงจากยุโรป แต่ล่ะจุดประดับประดาด้วยรูปภาพศิลปะแบบเรเนซองค์ขัดจากห้องอื่นซึ่งคงความเป็นจีนเอาไว้ครบถ้วน นอกจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงสีทองที่แขวนเอาไว้ตามผนังแล้วนั้น สิ่งที่สะดุดตาคุณชายคือตู้หนังสือขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างเครื่องเล่นแผ่นเสียง

ทั้งหมดนี่อ่านได้หมดเลยใช่ไหม” คุณชายสองถามหญิงคนรับใช้คนเดียวกับที่คอยปรนนิบัติเจ้านายตอนมื้อเช้า

ใช่เจ้าค่ะ ห้องนี้เป็นห้องนั่งเล่นของคุณเพลิง คุณชายสองจะหยิบจับอะไรก็ย่อมได้ทั้งนั้น” สาวใช้ตอบกลับเจ้านายคนใหม่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

หนังสือเยอะมาก เยอะราวกับยกโอเดียนสโตร์มาไว้เลย กลิ่นยังใหม่อยู่ด้วย” คุณชายสองพูดขึ้น ปกและกลิ่นของหนังสือดูใหม่ราวกับยกร้านหนังสือชื่อดังแถววังบูรพามาไม่มีผิดเพี้ยน

ทั้งตู้และหนังสือคุณเพลิงเธอเพิ่งซื้อมาน่ะเจ้าค่ะ ก่อนหน้านี้ก็มีแต่เครื่องเรือนกับแผ่นเสียงของเธอเท่านั้น น่าแปลกใจเพราะคุณเพลิงเธอไม่ชอบอ่านหนังสือเลย แต่ จู่ ๆ ก็ซื้อมาลงเป็นร้อย ๆ เล่มเชียว” สาวใช้สาธยายถึงท่าทีที่ดูแปลกไปของดั่งเพลิง

งั้นหรือ” คุณชายสองตอบรับในลำคอ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งอย่างสนอกสนใจ คนตัวเล็กนำหนังสือเล่มหนามากอดไว้กับตัว จากนั้นก็เดินไปดูเครื่องเล่นแผ่นเสียงราคาแพงที่ตั้งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากโซฟากลางห้องด้วยความสงสัยใคร่รู้ เนื่องจากที่วังเทววงศ์ไม่มีเจ้าสิ่งนี้เลย ไม่บ่อยนักที่ตนจะได้เห็นมันกับตา จริง ๆ แล้วไม่บ่อยนักที่จะได้ออกจากวังต่างหาก

เจ้าค่ะ” สาวใช้ขานคุณชายเสียงดังฟังชัด หน้าที่ของเธอที่ได้รับจากดั่งเพลิงก็คือดูแลและอยู่เป็นเพื่อนคุณชายโดยไม่ให้เจ้าตัวรู้ตัว ในทีแรกเธอและผู้รับใช้คนอื่น ๆ ต่างหวั่นเกรง หลังจากรู้มาว่าเจ้านายติดสำราญอย่างดั่งเพลิงจะแต่งงาน ยิ่งเจ้านายคนใหม่มีเชื้อเจ้าแล้วนั้นก็ยิ่งเกร็งเข้าไปใหญ่ไม่รู้ว่านายใหม่จะเป็นคนเช่นไร เอาแต่ใจหรือไม่ ทว่าเมื่อเจ้าหล่อนได้ติดตามคุณชายสองตั้งแต่เช้า เจ้านายตัวเล็กก็ไม่ได้ขี้โมโหร้ายแต่อย่างใด ผิดกับตอนเช้าที่วิวาทกับดั่งเพลิงเรื่องตะเกียบไปเสียมาก กอปรกับหน้าตาที่น่ารักน่าชังของเจ้าตัวแล้ว ยิ่งทำให้เหล่าผู้รับใช้ทำงานถวายหัวให้ได้ไม่ยากเลย

นายเพลิงเขาชอบฟังเพลงฝรั่งมากเลยซีนะครับ คุณชายสองทิ้งตัวนั่งลงไปกับโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง หลังจากจับเครื่องเล่นแผ่นเสียงแล้วไม่รู้วิธีใช้มัน

เรียกว่าโปรดปรานที่สุดดีกว่าเจ้าค่ะ เธอมักกลับมาบ้านพร้อมกับแผ่นเสียงแผ่นใหม่ เปิดฟังพลางนั่งจิบไวน์ในห้องนี้เป็นประจำ” สาวใช้ตอบกลับผู้เป็นนาย

แล้วเขาเคยพาใครเข้าบ้านไหมครับ” คุณชายสองถามเบา

มีเจ้าค่ะ

…” คุณชายสองละสายตาจากหนังสือตรงหน้าแล้วหันไปมองสาวใช้เพื่อให้หล่อนพูดต่ออย่างใคร่รู้ ไม่ได้แปลกใจมากนักหากนายดั่งเพลิงจะพาบรรตาสาวหรือกาฬวิฬาร์เข้าบ้านมาบ้าง แต่กระนั้นในภายภาคหน้า หากดั่งเพลิงพาเข้ามาทั้งที่ตนยังอยู่บ้าน ชื่อเสียงของเกริกวานิชและเทววงศ์คงป่นปี้เป็นแน่

แต่ก็มีไม่เยอะนะเจ้าคะ มีคุณภัทรกับคุณจรัญที่มักจะเข้าออกเป็นประจำ บางทีก็เพื่อน ๆ สมัยเรียน” สาวรับใช้ตอบกลับด้วยความเอ็นดูคุณชาย เจ้าหล่อนรู้ดีกว่าไม่มีใครอยากให้สามีของตนพาใครก็ไม่รู้เข้าบ้านเป็นแน่ แต่ดั่งเพลิงเองก็ระมัดระวังตัวเสมอ เขาไม่เคยโปรดใครถึงขั้นพาเข้าบ้านเลยสักคน

อย่างนั้นเองซีนะ สองจะอ่านหนังสืออยู่ห้องนี้ เอาน้ำมาให้ก็พอครับ จากนั้นมีอะไรก็ไปทำเถิด สองอยู่ได้” คุณชายสองออกคำสั่ง

เจ้าค่ะคุณชาย” สาวใช้ยิ้มรับแล้วจึงออกจากห้องนั่งเล่นใหญ่ไป

*****

คุณชายสองใช้เวลาค่อนวันไปกับการนั่งอ่านหนังสือในห้องอย่างไม่รู้จักเบื่อ น้ำบ้างขนมบ้างจากสาวรับใช้ถูกนำมาบริการให้ไม่ขาดสาย คนตัวผอมก็แอบพึงพอใจไม่น้อยกับหนังสือและความสะดวกสบายที่เกริกวานิชหยิบยื่นให้ตน ขาดเพียงอย่างเดียวก็คือบ้านหลังนี้ใหญ่และเงียบเหงาเกินไป

คุณชายแมวน้อยเธออ่านหนังสือไม่พักเลยนะนั่น อ่านไปได้อย่างไรกัน” คนสวนชายประจำบ้านที่แอบดูคุณชายสองกับเหล่าคนใช้พูด ขณะเกาะประตูห้องนั่งเล่นอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

เธอโปรดอ่านหนังสืออย่างไรเล่า ทีคุณเพลิงโปรดไวน์ก็เอาแต่กินไวน์แกยังไม่เห็นทักท้วงอะไร” สาวใช้หันหน้าไปเอ็ด

คุณชายแมวน้อยเธอน่ารักเนอะป้า ดูสิผิวก็ขาว ตาก็โตเหมือนตุ๊กตาเลย เห็นกับตายังขนาดนี้ ไม่รู้ว่ากลิ่นจะหอมขนาดไห ชะอุ้ยกลับมาแล้วหรือครับคุณเพลิง...” เหล่าคนรับใช้วงแตกทันทีเมื่อเห็นเจ้านายของตน

ไปไหนก็ไป ไป” ดั่งเพลิงใช้สายตาดุไล่ผู้รับใช้ให้ออกไปจากบริเวณหน้าห้อง ก่อนตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ทันที

หยุดตรงนั้นเลย” คุณชายสองปิดหนังสือแล้วพูดขึ้น เขารู้ได้ทันทีว่าผู้มาใหม่คือใคร ด้วยเพราะกลิ่นพิมเสนลอยฉุยเข้ามาแตะจมูก

กระผมไม่ได้จะทำอะไรคุณชายเสียหน่อย ทำเป็นเสียงดังไปได้” ดั่งเพลิงทิ้งเสื้อสูทของตนกับโซฟา เขาค่อย ๆ นั่งลงข้างคุณชายสอง

มีธุระอะไร” คนตัวเล็กหันไปถามอีกฝ่ายที่นั่งลงแล้วมัวแต่มองหน้าของตน

กลัวคุณชายลืมหน้าน่ะครับ” ดั่งเพลิงยิ้มกวน

น่ารำคาญ

ไล่ก็ไม่ไปหรอกนะครับ เพราะที่นี่ก็เป็นห้องของกระผม” เจ้าของร่างหนาเอนหลังและคอพิงไปกับโซฟาอย่างหมดสภาพ เนื่องจากวันนี้เขาต้องทำงานตากแดดที่ท่าเรือทั้งวัน

นี่นายเพลิง” คุณชายสองเอ่ยปากชวนดั่งเพลิงคุยเป็นครั้งแรกตั้งแต่ย้ายมา บางทีคงเป็นเพราะความเบื่อ เหงา หรือแค่เพียงอยากทลายความเงียบลงเท่านั้น

ว่าอย่างไรครับ” ดั่งเพลิงวางศีรษะกับโซฟา มองไปยังคุณชายสายน้ำผึ้งที่กำลังทำหน้าสงสัยอยู่

นายชอบอ่านหนังสือหรือ จวงบอกว่านายเพิ่งซื้อหนังสือมาเป็นร้อย ๆ เล่ม

คุณชายสองถามกับคนที่กำลังนั่งอยู่ข้างกัน เมื่อได้ยินดังนั้นดั่งเพลิงก็หัวเราะออกมา ตำแหน่งที่ดั่งเพลิงนั่งอยู่นั้นประจวบเหมาะกับแสงพระอาทิตย์ยามเย็นที่ส่องเข้ามาจากทางหน้าต่าง แสงสีทองสวยกระทบเข้ากับใบหน้าหล่อของชายหนุ่ม

กระผมไม่ชอบอ่านหรอกครับหนังสือ ชอบให้คนอ่านแล้วเล่าให้ฟังมากกว่า มันย่อยง่ายดี” คนตัวหนายิ้มน้อย ๆ แล้วจึงตอบคุณชายกลับไป

งั้นหรือ

ไม่รู้หรือว่าทั้งตู้นี้กระผมซื้อให้คุณชายทั้งหมด

             ไม่รู้ จำเป็นต้องรู้หรือ” คุณชายสองตอบรับในลำคอ ก่อนจะหันกลับไปง่วนอยู่กับหนังสือตรงหน้า ไม่รู้ดั่งเพลิงจะมาไม้ไหนอีก ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเลิกเฟลิร์ตเสียที เพราะคนตัวเล็กก็มักทำอะไรไม่ถูกเวลาที่ดั่งเพลิงกล่าวอะไรเชิงนี้ คุณชายไม่ชอบเลย ไม่ชอบที่ตนทำตัวงุ่นง่านเสมอ

คุณชายเนี่ยไม่โรแมนติกเอาเสียเลยนะครับ” ดั่งเพลิงถอนหายใจ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจากนั้นก็หยิบสูทเดินออกไป ทิ้งให้คุณชายสองนั่งอ่านหนังสืออยู่เพียงลำพัง คนตัวเล็กรู้สึกแปลกใจที่อีกฝ่ายไม่ได้ใช้ลูกล่อลูกชนอย่างที่เคย แต่ท่าทีเมื่อครู่มันเหมือนกับดั่งเพลิงในวันที่อยู่ท่าน้ำศิริราช 

ดั่งเพลิงที่รู้สึกเหนื่อย

ถ้าให้เลือกว่าอะไรนั้นแย่กว่ากันระหว่างการทำตัวงุ่นง่านของตน กับการที่ต้องมารับรู้ว่าใครสักคนกำลังไม่สบายใจ คุณชายสองคงอยากจะเลือกทั้งคู่ แม้ใจอยากไถ่ถามในฐานะคนร่วมบ้าน แต่ทิฐิที่มีก็กดให้คนตัวเล็กนั่งอ่านหนังสือต่อในความเงียบ

เมื่อถึงช่วงค่ำเจ้านายทั้งสองของบ้านเกริกวานิชอย่าง เจ้าสัวเส็ง และคุณชายสองก็ต่างมารวมตัวยังโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยอาหารจีน โดยเจ้าสัวสั่งทำเป็นพิเศษเพื่อรับขวัญลูกสะใภ้ ขาดก็เพียงดั่งเพลิงที่ขึ้นห้องไปตั้งแต่ช่วงเย็น แต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะลงมา 

คุณชายจะใช้ช้อนส้อมทานก็ได้นะ” เจ้าสัวเส็งพูดกับคุณชายสองที่นั่งมองอาหารไม่คุ้นตาอย่างตื่นตาตื่นใจ

ไม่เป็นไรหรอกครับเจ้าสัว ผมจะหัดใช้ตะเกียบให้คล่องจนได้” คุณชายสองตอบกลับพ่อสามีแล้วยิ้มกว้างเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ

เรียกป๊าไม่ได้หรือ ตบแต่งกันแล้ว คุณชายก็เป็นเหมือนลูกป๊าเหมือนกันนะ” เจ้าสัวเริ่มเข้าบทตัดพ้อตามประสาคนอายุมาก 

ครับป๊า” คุณชายสองขานรับอย่างไม่ชินปาก เจ้าของดวงตาคู่สวยจำคำสอนจากผู้เป็นแม่ได้ดีว่าต้องเชื่อฟังพ่อแม่สามีให้มาก อย่าให้ใครมาว่าเอาได้ แท้จริงแล้วคุณชายเองก็เต็มใจ หากต้องเรียกเจ้าสัวแบบนี้ เพราะเวลาเขามองไปยังเจ้าสัวก็พลันทำให้นึกถึงพ่อของตนอยู่ตลอด แม้ว่าพ่อสามีจะเป็นคนยิ้มแย้มกว่ามากก็ตาม

มีลูกคนใหม่แล้ว คนเก่านี่เตรียมเฉดหัวแล้วมั้งครับ” ดั่งเพลิงเอ่ยปากขึ้นแซวผู้เป็นบิดา หลังจากเดินเข้าห้องอาหารมาแล้วได้ยินบทสนทนาดังกล่าว ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีแดงกำมะหยี่ปลดกระดุมสองเม็ดทิ้งตัวนั่งลงข้างคุณชายสอง 

อ้าว แต่งหล่อจะไปไหนล่ะ” เจ้าสัวทักขึ้นเมื่อเห็นการแต่งตัวของบุตรชาย

ว่าจะไปดูไอ้จรัญร้องเพลงที่บาร์ฝรั่งแถวเฟื่องนครเสียหน่อยน่ะป๊า ไปไม่นานหรอก” ชายหนุ่มเจ้าของร่างหนายิ้มร่า

ขออนุญาตหรือยัง” ผู้เป็นพ่อถอนหายใจ

ต้องขอป๊าด้วยหรือ ปกติผมก็ออกไปตามประสา” ดั่งเพลิงหันไปมองหน้าบิดาอย่างประหลาดใจ แล้วจึงหันไปมองเวลายังนาฬิกาตั้งพื้นในห้องอาหาร

ไม่ใช่ขอป๊า ขอคนข้าง ๆ ลื้อ” เจ้าสัวเส็งพยักพเยิดหน้าไปยังลูกสะใภ้ที่นั่งเงียบมองเครื่องจานชามบนโต๊ะ แม้จะทำเป็นไม่สนใจแต่คุณชายสองก็ฟังชัดทุกประโยค

เฮ้อ คุณชายคงให้กระผมไปอยู่แล้วใช่ไหมล่ะครับ” ดั่งเพลิงบิดขี้เกียจพลางหันไปถามคุณชายสอง คนตัวหนาไม่คิดว่าคุณชายจะห้ามปรามอะไรในเมื่อปกติก็ต่างคนต่างอยู่กันอยู่แล้ว

ไม่ ไม่ให้ไป คุณชายสองพูดเสียงเรียบ แต่กลับทำให้ทั้งเจ้าสัวและดั่งเพลิงแทบอ้าปากค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อหู เจ้าสัวส่งสายตาตำหนิดั่งเพลิงทันทีที่บุตรชายหันมาสบตาตน

นั่นแน่ เกิดหึงหวงกระผมขึ้นมาหรือครับ” ดั่งเพลิงเอียงคอถามคุณชายสองแล้วยักคิ้วท้าทาย

ถ้าผมไม่ได้ออกไปเที่ยว นายก็ไม่ต้องไปเหมือนกัน” คุณชายสองเบะปากมองค้อนกลับไปอย่างไม่กลัวเกรง คนตัวเล็กไม่สบอารมณ์นักที่ทราบว่าดั่งเพลิงจะออกไปเที่ยว ทั้งที่ตนต้องอยู่แต่บ้าน เมื่อรู้ว่ามีสิทธิ์อนุญาตผู้เป็นคู่ชีวิตคนตัวเล็กก็เอ่ยปากแกล้งทันที 

แบบนี้ก็ได้หรือครับ

ป๊าครับ นายเพลิงไม่ฟังสอง” คุณชายตัวแสบหันไปกล่าวกับเจ้าสัว งัดไม้เด็ดด้วยการทำหน้าเด็กขี้ฟ้องแต่ช่างน่าเอ็นดู

ไอ้ลูกคนนี้ ถ้าไม่ฟังน้องป๊าจะริบรถ

เจ้าสัวเส็งขู่ เมื่อได้ยินดังนั้นดั่งเพลิงถึงกลับหันมามองหน้าคุณชายอนิละอย่างอึ้ง ๆ ในขณะที่คุณชายสองยิ้มเยาะตอกกลับไปด้วยความสาแก่ใจ จากนั้นเจ้าสัวก็เอ่ยปากอนุญาตให้ทุกคนเริ่มทานมื้อเย็นกันได้ คู่สมรสมือใหม่ไม่มีทีท่าโอนอ่อนให้กันแม้ว่าจะไม่ได้โต้เถียงกันในโต๊ะอาหาร แต่ต่างฝ่ายต่างกัดกันผ่านทางสายตาแทน

หลังมื้อเย็น คุณชายสองผู้ขึ้นมายังห้องนอนก่อนก็ตระเตรียมชุดเครื่องนอนอีกชุดไว้กับพื้นด้านล่าง ในคืนนี้คุณชายหมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องไล่ดั่งเพลิงลงไปนอนพื้นให้จนได้ เมื่อคิดแล้วคนตัวเล็กก็รีบวิ่งไปอาบน้ำ ก่อนที่ดั่งเพลิงที่จะกลับขึ้นมาบนห้อง

นายลงมานอนล่าง” คุณชายสองในชุดนอนสีอ่อนกล่าวหลังจากเห็นดั่งเพลิงขึ้นไปนอนเล่นอยู่บนเตียง

ผมไม่นอนพื้นหรอกนะครับคุณชาย” ดั่งเพลิงยกยิ้มแล้วเอาหน้าถูไปกับหมอน คนตัวหนาลืมตัวไปว่าหมอนของตนติดกลิ่นดอกสายน้ำผึ้งเข้าเสียแล้ว ภาพที่คุณชายเห็นจึงดูเหมือนเห็นชายโรคจิตก็ไม่ปาน

ลงไป” คุณชายทำเสียงขู่แต่ดั่งเพลิงก็สะทกสะท้านไม่ 

ไม่ครับ คุณชายไม่มีสิทธิ์จะไล่เจ้าของห้องไปนอนพื้นนะครับ ยิ่งกระผมเป็นสามีคุณชายด้วยแล้ว

งั้นผมนอนข้างล่างเอง!” คุณชายสองหน้ามุ่ยแล้วลงไปนอนกับชุดเครื่องนอนที่วางอยู่ข้างเตียง

ตามใจนะ” ดั่งเพลิงยักไหล่เพราะไม่เชื่อว่าอย่างคุณชายที่อยู่อย่างผู้ดีมาตลอดจะทนนอนพื้นแข็ง ๆ ได้นานนัก ไม่แคล้วตกดึกก็คงปีนขึ้นมานอนบนเตียงเป็นแน่ ชายหนุ่มลงจากเตียงหันไปมองคนที่นอนหน้ามุ่ย เมื่อเห็นดังนั้นดั่งเพลิงก็ส่งยิ้มฟันขาวให้ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ไม่รู้สึกรู้สาที่คุณชายอนิละกำผ้าห่มในมือแน่นด้วยความโมโหที่โดนขัดใจ

ดั่งเพลิงแต่งกายด้วยชุดนอนแล้วออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มลอบยิ้มเมื่อเห็นคุณชายจอมดื้อนอนหลับล่วงหน้าไปแล้ว เขายืนเช็ดผมที่เปียกของตนให้แห้งครู่ใหญ่ ก่อนจะเดินอ้อมไปปิดไฟ ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของตัวเอง

*****

ยามใกล้รุ่งดั่งเพลิงก็ลืมตาตื่นเพราะนอนหลับไปค่อยเต็มอิ่ม อาจเพราะเขารู้สึกได้ว่าเมทของตนเองกำลังรู้สึกไม่สบายและสิ่งนั้นมันก็กวนใจเขามาตลอดคืนจนทำให้เขาตื่นตั้งแต่ตีสี่ ชายหนุ่มควานมือไปยังพื้นเตียงด้านข้างแต่ก็พบกับความว่างเปล่า ที่เขาคิดว่าคุณชายคงจะขึ้นมานอนบนเตียงกลางดึกนั้นผิดมหันต์ เพราะคุณชายไม่ได้ขึ้นมานอนแต่อย่างใด ดังนั้นชายหนุ่มจึงเปิดโคมไฟหัวเตียงแล้วชะเง้อไปมองคนที่นอนอยู่ด้านล่าง

คุณชายสองงึมงำในลำคอ คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเป็นปม คนตัวผอมนอนพลิกไปมา เมื่อเห็นดังนั้นดั่งเพลิงก็อดที่จะสงสารไม่ได้ ชายหนุ่มจึงลงไปนั่งจ้องกับเจ้าของใบหน้าหวานที่บิดเบี้ยวเพราะความไม่สบายตัว ดั่งเพลิงใช้แขนแกร่งทั้งสองข้างช้อนตัวลงอุ้มคนตัวเล็กขึ้นมานอนยังบนเตียงอย่างระมัดระวัง พอวางคุณชายสองกับเตียง ชายหนุ่มก็ห่มผ้าผืนหนาให้กับคนตัวเล็ก ยิ่งได้มองหน้าอีกฝ่ายใกล้ ๆ ก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าทำไมตอนหลับช่างดูน่ารักน่าชัง แต่ตอนตื่นกลับดื้อดึงและปากร้าย กลิ่นดอกสายน้ำผึ้งจากตัวคุณชายหอมอบอวลไปทั่ว ดั่งเพลิงอดใจไม่ไหวจึงก้มลงหอมศีรษะของคุณชายสองไปหนึ่งที มือหนาค่อย ๆ ลูบปอยผมที่ลงมาปรกหน้าของอีกฝ่าย ชายหนุ่มนั่งมองคนที่หลับอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเดินออกจากห้องไป

คุณชายอนิละพลิกตัวหันหลังให้กับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องเข้ามายามเช้า เจ้าของร่างบางยกมือขึ้นมาขยี้ดวงตาทั้งสองข้างเมื่อลืมตาตื่นก็นึกตกใจว่าทำไมตนถึงขึ้นมานอนบนเตียงได้ คุณชายค่อย ๆ กวาดสายตาไปยังรอบห้องเพื่อมองหาเจ้าของห้องอีกคน รวบรวมความกล้าหันหลังไปมองว่าดั่งเพลิงนอนอยู่หรือไม่

แต่ก็ว่างเปล่า 

ดั่งเพลิงไม่ได้อยู่ที่นี่

ไม่ใช่แค่ห้องที่ดูว่างเปล่าเพราะไร้เงาเจ้าของ ความรู้สึกของคนตัวผอมก็เช่นกัน คุณชายสองค่อย ๆ ก้าวเท้าลงจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป พยายามไม่คิดมาก ใช้เวลาไม่นาน คุณชายก็ลงมาทานอาหารเช้าตามเวลาปกติของบ้านเกริกวานิช 

เมื่อนั่งลงยังโต๊ะกับข้าวคุณชายสองก็อดที่จะมองหาดั่งเพลิงไม่ได้ เพราะสำรับเช้านี้ก็มีเพียงของตนและของเจ้าสัวเส็งเพียงเท่านั้น

มองหาอะไรหรือลูก” เจ้าสัวพับหนังสือพิมพ์ในมือแล้วส่งคืนให้กับคนรับใช้คนสนิท

คือนายเพลิงไม่รับประทานอาหารเช้าหรือครับ” คุณชายสองถามเสียงเบา 

อ้อ รายนั้นออกไปแต่เช้าแล้ว ต้องไปดูงานที่ท่าเรือคลองเตย มันไม่ได้บอกสองหรอกหรือ” เจ้าสัวถามกลับไปด้วยความฉงนใจ

ไม่ได้บอกครับ ช่างเถอะ ดูซี วันนี้อาหารน่าทานเชียว เราเริ่มทานเลยดีหรือไม่ครับป๊า

คุณชายสองกักเก็บความกังวลภายในใจ ก่อนจะเอ่ยปากชวนผู้อาวุโสกว่าทานอาหารโดยใช้การทำท่าทีกลบเกลื่อนที่ตนแสนถนัด เพียงได้ใช้ตะเกียบครั้งที่สาม คุณชายก็เริ่มที่จะจับมันคุ้นมือมากขึ้น จนตอนนี้ก็คีบเนื้อปลาชิ้นเล็กเองได้แล้ว เมื่อทำได้คุณชายสองก็เผลอยิ้มกว้างแล้วคีบอวดสาวใช้ที่ยืนถือโถข้าวอยู่อย่างดีใจ ฝ่ายเจ้าสัวเองก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เอ็นดูกับความร่าเริงของคุณชาย นึกแอบเสียดายที่คนตัวตั้งตัวตีให้คุณชายใช้ตะเกียบมันดันไม่อยู่ในวันนี้

คุณชายสองเอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในห้องนั่งเล่นของดั่งเพลิงตั้งแต่เช้า เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่อยู่คนตัวเล็กก็ยิ่งเอาใหญ่ด้วยการหยิบหมอนของดั่งเพลิงมาใช้รองแขนขณะอ่านหนังสือ คนตัวบางพลิกหน้ากระดาษไปมาแล้วพับหน้าที่ชอบเอาไว้อย่างที่ตนมักจะทำเป็นประจำ

คุณชายเจ้าขา มีสายจากวังเทววงศ์เจ้าค่ะ” สาวรับใช้เคาะประตูเป็นเชิงขออนุญาตก่อนที่จะเรียนเรื่องกับคุณชายแมวน้อยของเธอ 

ที่วังโทรมาหรือครับ” คุณชายอนิละแทบจะทิ้งทุกอย่าง ตรงไปยกหูโทรศัพท์ที่อยู่มุมห้องทันทีด้วยความดีใจ นึกว่าที่วังจะโทรมาตั้งแต่เมื่อวานเสียอีกแต่โทรมาวันนี้ก็มาเป็นไรจะยอมให้อภัยแม้โทรมาช้า

สวัสดีครับ สองพูด

พี่ชายสองสามเองนะครับ พี่ชายสองเป็นอย่างไรบ้าง นอนหลับสบายใช่หรือไม่ครับ ได้ทานอาหารครบสามมื้อหรือเปล่า อาหารถูกปากไหม แล้วนายดั่งเพลิงทำอะไรพี่ชายสองไหมครับ คุณชายอชิตะน้องชายรัวคำถามใส่พี่ชายจนลิ้นแทบพันกันด้วยความเป็นห่วง

ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ พูด กะแล้วเชียวว่าต้องเป็นชายสาม พี่สบายดี ที่เกริกวานิชอาหารอร่อย นอนหลับสบาย นายเพลิงน่ะทำอะไรพี่ไม่ได้หรอก” คุณชายสองยิ้มตาหยีแล้วตอบกลับปลายสายทีละคำถาม

พี่ชายสองครับ สุดสัปดาห์นี้สามเป็นตัวแทนโรงเรียนแข่งเทนนิสรอบเยาวชนที่ราชกรีฑาสโมสรนะครับ สามอยากให้พี่ชายสองไปดูมาก ๆ ถ้าพี่ชายสองมาดู สามต้องชนะผ่านเข้ารอบรองเป็นแน่

จริงหรือชายสามต่อไปนี้พี่จะได้เป็นพี่ชายนักเทนนิสแล้วซีนะ” คุณชายสองได้ยินดังนั้นก็อดที่จะตื่นเต้นเสียไม่ได้

จริงซีครับ สามไม่เคยโกหกพี่ชายสองหรอกนะ

พี่จะไปดูให้ได้เลย” คุณชายสองให้คำมั่นสัญญา แม้ว่าตัวเองจะไม่แน่ใจนักว่าจะไปได้หรือไม่ ตอนนี้หากตนจะออกไปไหนมาไหนทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับดั่งเพลิง ด้วยเพราะร่างกายของคนตัวบางไม่สามารถรองรับยากักได้อีกต่อไป คนตัวบางนิ่งงันไปครู่ใหญ่ ก่อนนึกคิดหาวิธีที่จะทำให้คู่สมรสพาตนไปราชกรีฑาสโมสร

พี่ชายสองรู้หรือไม่ครับ ทุกคนที่วังคิดถึงพี่ชายสองมาก ๆ โดยเฉพาะท่านพ่อ ท่านตัดพ้อตอนรับประทานอาหารทุกมื้อว่าจะไปรับพี่ชายสองกลับ แต่หม่อมแม่และพี่ชายหนึ่งก็ปรามเอาไว้

ท่านพ่อน่ะหรือแล้วเหตุใดท่านพ่อจึงไม่โทรมาถามไถ่พี่บ้าง” คุณชายสองได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเล็ก ๆ ถามน้องชายกลับไป

จริงหรือชายสาม

จริงซีครับ ตอนนี้ท่านพ่อยืนอยู่ข้างๆ สา

อ้าวชายสาม ทำไมเงียบไป

พ่อเอง’ เสียงของชายวัยกลางคนดังมากจากปลายสายเป็นเสียงที่คุณชายแสนจะคุ้นชิน

ท่านพ่อ” คุณชายพูดเสียงเบา จากที่หัวเราะร่าเมื่อครู่ก็เงยหน้ามองเพดานเพราะกลัวน้ำตาจะไหล

เป็นอย่างไรบ้าง อยู่ได้ใช่ไหม

อยู่ได้ซีครับ แค่นี้เอง คุณชายสองพยายามควบคุมเสียงของตน เพียงเพราะไม่อยากให้ผู้เป็นพ่อทราบว่าตนนั้นเริ่มที่จะอ่อนแอ ทั้งที่อยากออกจากวังมาโดยตลอด และการแต่งงานตนก็เลือกเองทั้งนั้น

แล้วคุณเพลิงล่ะชายสอง เขาอยู่ด้วยไหมตอนนี้

เขาออกไปทำงานตั้งแต่รุ่งสางแล้วครับ ตอนนี้สองกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่

ได้ยินว่าสบายดีก็ดีแล้ว ถ้ามีอะไรให้รีบบอกพ่อเสียอย่าเก็บไว้ในใจ

ท่านพ่อครับ จริง ๆ แล้วสอง คุณชายสองกำลังจะพูดความในใจแต่แล้วก็ยั้งปากทัน เมื่อนึกได้ว่าคงไม่เป็นการดีหากบอกกับบิดาว่าตนไม่สบายใจกับการอยู่ที่เกริกวานิช

ว่าอย่างไร 

สองไม่มีอะไรครับ

แน่ใจหรือ ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดีแล้ว รักษาสุขภาพด้วย แค่นี้ล่ะ 

สวัสดีครับ” 

แกร๊ก คุณชายวางหูโทรศัพท์แล้วยกมือขึ้นปาดน้ำใสในดวงตา ร่างบางถอนหายใจเฮือกใหญ่ แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นดั่งเพลิงนั่งหยิบขนมผกากรองบนโต๊ะหน้าโซฟากิน มองมาที่ตนหน้าตาเฉย คุณชายสองกอดหมอนหนุนของคนที่นั่งอยู่เอาไว้แน่น ส่งสายตากลับไปอย่างไม่กลัวเกรง

เอ้า นั่นหมอนหนุนของกระผมนะครับนั่น” ดั่งเพลิงยิ้มกวนแล้วหยิบขนมชิ้นต่อไปเข้าปาก คนตัวหนาทำเป็นไม่รู้สึกรู้สา ทั้งที่ก็รู้อยู่เต็มอกว่าเมื่อครู่คุณชายสองแอบร้องไห้กับโทรศัพท์

นี่นายเพลิง สุดสัปดาห์นี้ชายสามเป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งเทนนิสเยาวชนด้วยล่ะ” คุณชายสองค่อย ๆ พูดอย่างประนีประนอม

ตายจริง กรุงเทพคริสเตียนซีนะครับ เช่นนี้คงแข่งกับโรงเรียนกระผมแน่ เหมือนเคยบอกแล้วนะว่ากระผมเป็นศิษย์เก่าสวนกุหลาบ” ดั่งเพลิงโพล่งตอบกลับ

นี่ คือผมอยากไปเชียร์ชายสามที่ราชกรีฑาสโมสร” คนตัวเล็กค่อย ๆ ทิ้งตัวนั่งลงข้างชายหนุ่ม แต่เจ้าตัวยังคงกอดหมอนหนุนไว้แน่น

ถ้าอยากไป คุณชายมีอะไรมาแลกเปลี่ยนหรือครับ” เจ้าของใบหน้าหล่อเดาะลิ้นแล้วถามถึงข้อเสนอทันที ชายหนุ่มยังจำได้ดีว่าเมื่อคืนคนตัวเล็กแกล้งไม่อนุญาตให้เขาไปท่องราตรี จนเป็นอันต้องผิดนัดกับนายจรัญสหายคนสนิท

คืนนี้นายจะไปบาร์ฝรั่งก็ได้

กระผมเบื่อแล้วน่ะครับคุณชาย ไม่มีอารมณ์จะอยากไปเท่าไหร่ อีกทั้งวันนี้ไอ้จรัญมันก็ไม่ได้ขึ้นร้องเหมือนเมื่อคืนเสียด้วย” ดั่งเพลิงยืดแขนบิดขี้เกียจ

แล้วนี่ล่ะ ผมอ่านหนังสือเล่มนี้จบเล่มแล้ว นายเคยบอกว่าชอบให้คนเล่าให้ฟังไม่ใช่หรือ ประเดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง ฟังนะ” 

พอเถิดครับคุณชาย ข้อเสนอของคุณชายมันไม่น่าสนใจเอาเสียเลย” ดั่งเพลิงยกเท้าขึ้นมาวางบนโต๊ะกาแฟตัวเตี้ยที่วางอยู่ด้านหน้า ยกมือหนุนหัวเอนไปกับโซฟา 

…” คุณชายสองก้มหน้าลงไปมองพื้นด้วยความผิดหวัง คนตัวเล็กไม่ชอบเลยที่ตอนนี้ต้องตกเป็นเบี้ยล่างของคนข้าง

ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมครั” ดั่งเพลิงยังพูดไม่ทันจบก็ต้องอ้าปากค้าง ชายหนุ่มมั่นใจว่าเมื่อครู่เขาห็นดวงตาคู่สวยของคุณชายสองเปลี่ยนเป็นสีฟ้าราวกับอัญมณีสวยสด ถึงแม้จะไม่วินาทีแต่ก็ทำให้เขาถึงกับรู้สึกร้อนรุ่มในใจ

พี่เพลิงจะพาสองไปราชกรีฑาสโมสรใช่ไหมครับ คนตัวบางจับมือของดั่งเพลิงขึ้นมาถูไถใบหน้าของตนเองราวกับลูกแมวอ้อน


 #มนต์วิฬาร์


TALK: สวัสดีค่ะ ชิววี่นะคะ หลังจากพักไปนานก็ได้ฤกษ์มาต่อแล้วค่ะขอบคุณเทศกาลที่ทำให้ร่างกายได้พักผ่อน เราเองก็ไม่แน่ใจว่าตอนต่อไปจะมาในเดือนนี้หรือเปล่านะคะ ช่วงที่พักไปยังแว๊บมาส่องแท็กส่องเมนท์เสมอรู้สึกขอบคุณมากๆ เลยค่ะ แถมวันก่อนเด็กดีก็ขึ้นแนะนำเรื่องนี้ด้วยน้ำตาจะไหล

ตอนนี้ทั้งตอนเป็นเหตุการณ์ที่เกิดในบ้านเกริกวานิชทั้งสิ้นเลยค่ะ และจะเป็นบทสงครามประสาทระหว่างดั่งเพลิงและคุณชายสองเสียส่วนใหญ่ ก็แหม ไม่มีใครยอมใครเลยเชียว ดั่งเพลิงเองเห็นเอาแน่เอานอนไม่ได้แต่ก็มีมุมเบื่อๆ เซ็งนะคะ เขาไม่ใช่คนอดทนเก่งอะไรขนาดนั้น ปกติถ้าจีบใครแล้วเล่นตัวเนี่ยเขาคงเซย์โนไปแล้วเพราะก็มั่นหน้าว่าตัวเองดีในระดับนึง ในตอนนี้จะเป็นมุมความคิดน้องสองเสียส่วนใหญ่ด้วยอยากให้ลองสังเกตท่าทีของน้องดูค่ะ แล้วก็ๆ เรื่องสีตาของน้องด้วยนะคะ

 

ขอบคุณทุกๆ คนมากนะคะ รวมทั้งคนที่วีดีโอและแฟนอาร์ตแฟนอีดิทด้วยเห็นแล้วก็ใจชื้นในทุกๆ ชิ้น ทุกๆ อันเลย ทั้งใน ask ด้วยบางอันเราก็ตอบบางอันเราก็ไม่ได้ตอบเพราะยุ่งๆ นะคะ ขอโทษจริงๆ สำหรับตอนนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้นะคะ สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ  

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.486K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,038 ความคิดเห็น

  1. #14031 barxjelly (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 16:36
    ตายเรียบแง
    #14,031
    0
  2. #14028 iampearrr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 12:45

    ดาเมจแมว
    #14,028
    0
  3. #14027 iampearrr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 12:45

    ดาเมจแมว
    #14,027
    0
  4. #14022 iicm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 14:00
    น้องแมงวงว
    #14,022
    0
  5. #14006 งามคัก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 22:01

    นุก็ใขบางเท่านี้อะคุร

    #14,006
    0
  6. #13998 imjane (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 22:14
    แพ้เลยละซี
    #13,998
    0
  7. #13994 mumin2525 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 03:39
    ใจนุอะะะะ
    #13,994
    0
  8. #13978 kookmin312537 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 16:53
    ตายไม่ตายจังหวะนี้55
    #13,978
    0
  9. #13959 your baby girl (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 04:07
    กี้ดดดดด พี่เพลิงตุยแน่ตุยแน่ๆๆๆ
    #13,959
    0
  10. #13918 BeautybabyIce (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 09:53
    พี่เพลิงสู่ขิตยังคะ555555555554 โดนแมวน้อยอ้อนขนาดนี้ใจเหลวไปหมดดดด
    #13,918
    0
  11. #13889 sprimmm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:55

    แงน้องอ้อนอ่ะแก เขินนนนนนนนนน

    #13,889
    1
    • #13889-1 sprimmm(จากตอนที่ 10)
      30 เมษายน 2563 / 18:57
      น้องเริ่มจะสู่ช่วงฮีทแล้วแน่ๆ!
      #13889-1
  12. #13861 choopp (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 12:30
    ตายจังหวะจับมือคือพี่เพลิงไม่ตายทางนี้ไม่รอดนะคะใครไหวไปก่อนเลย น้อนน่ารักนุ่มฟูอะไรขนาดนี้ฮื่ออออ
    #13,861
    0
  13. #13819 ㄹㅣn [ซิน] (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:09

    เอ็นดูววววว แบบเขิลๆ ใจฉานนนนนนน
    #13,819
    0
  14. #13802 tinkerbell.n12 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:10
    กรี๊ด​ดดดดดดด ใจแม่
    #13,802
    0
  15. #13786 amagine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 02:21
    กะคือตายไปเรยค่าคุนเพลิง สู้ๆนะคะคุน
    #13,786
    0
  16. #13781 Nxpxwannaonexbts (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 17:46

    อ้ากกกกกกะัี้่าสารีตค่ต่ึะ่คตึััจ่คต่ัึึัต่ั่ตคต่ึัคึั่

    #13,781
    0
  17. #13777 Masgin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 08:17
    ต๊ายแล้วววว!!!!!! เขินมากกกกกกกก
    #13,777
    0
  18. #13760 Kanyw (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 00:32
    โอ๊ยยยยยย เป็นเขินนนนนมากๆ
    #13,760
    0
  19. #13752 Ppandada (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 19:23
    ตายไปเลยจ้าาา5555555555 เจอลูกอ้อนงี้ จิตใจพิทำงานหนักแน่ๆ
    #13,752
    0
  20. #13742 tantan_ab9 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 02:45
    ตายมั๊ยพ่อมังกร 5555
    #13,742
    0
  21. #13725 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 11:15
    น้องอ้อนนนน พี่เพลิงยังโอเคอยู่ใช่ไหม 55555
    เอ็นดูชายสามมากกกกก
    #13,725
    0
  22. #13713 realps (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 02:20
    พี่เพลิงโอเคใช่มั้ยคะ555555
    #13,713
    0
  23. #13695 jaokhonfull_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 12:04

    ดั่งเพลิง KO

    #13,695
    0
  24. #13693 mmonkaew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 20:57
    อาการเป็นยังไงบ้างคะพี่เพลิง5555555555
    #13,693
    0
  25. #13682 AdiOzTHELF (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 11:04
    พี่เพลิงยังมีชีวิตอยุ่มั้ยคะ 😂😂😂
    #13,682
    0