*จบแล้วจ้า*HUG ❤ ยอดดวงใจ 'เขมราฐ' [Yaoi]

ตอนที่ 8 : HUG ยอดดวงใจที่หก… แสดงความรักในแบบของเขมราฐ (เต็มดวง%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 ต.ค. 59








ยอดดวงใจที่หก  แสดงความรักในแบบของเขมราฐ

 

 

เขมราฐ

หลังจากพลอยมารับขุนเขาไปอยู่ด้วยช่วงที่ยังไม่เปิดเทอม ก็เหมือนการเปิดทางให้กับผม แต่อะไรทั้งหมดทั้งมวลกลับพังลงเมื่อผมไม่เห็นเข้มอยู่ในบ้าน เด็กคนนั้นคงจะงอนหรือไม่ก็คิดมากอะไรสักอย่างแน่นอน ผมให้เหมยกับนาวช่วยตามหาอยู่นานก็ไม่เจอจนสุดท้ายผมต้องขับรถออกมาหาที่บ้านของเข้มแทนและได้เจอพ่อกับแม่เข้มในตอนนี้

“สวัสดีครับ”

“ไม่ต้องไหว้พวกเราหรอกครับ มาดึกๆ มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“เข้มกลับมาที่บ้านหรือเปล่าครับ พอดีเขาไม่สบายผมเลยเป็นห่วง” พ่อกับแม่เข้มมองหน้าสบตากันทันที

“กลับมาครับ แต่ท่าทางเหมือนเศร้าๆ แล้วบอกกับพวกเราว่าอยากหางานอื่นทำด้วย”

“เอ๋แล้วยอมให้เข้มทำไปหรือเปล่าครับ”

“เปล่าหรอกครับ ผมเป็นห่วงเข้มมันน่า ยิ่งหลงๆ ลืมๆ กลัวว่าจะได้รับอันตราย”

ตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว และการที่ผมมาบ้านเข้มเวลานี้มันก็คงไม่เหมาะไม่ควรสินะ แต่ผมเป็นห่วงจริงๆ เลยต้องรีบมาดูให้แน่ใจ

“ถ้างั้นผมก็ไม่มีอะไรแล้วครับ ต้องขอโทษด้วยที่มารบกวน”

“เอ่อ คุณเขมจะไม่ไล่เข้มออกจากงานใช่ไหมครับ” จู่ๆ แม่ของเข้มก็โพลงพูดออกมาจนพ่อที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ขึ้นเสียงดุใส่ พวกท่านทั้งคู่คงเกรงใจผมแน่นอน

“ไปเอาอะไรมาพูดครับ ถ้าอาการป่วยของเข้มยังไม่หายดี รีบโทรบอกผมนะครับ จะได้พาเขาไปหาหมอ”

“ขอบคุณมากเลยนะครับ/ค่ะ” พวกท่านยกมือไหว้ผมทันที จนผมเกือบจะรับไหว้ไม่ทัน อันที่จริงเรื่องนี้ผมก็มีส่วนผิดและต้องรับผิดชอบด้วยอยู่ดี และที่สำคัญลูกชายผมเขาสั่งไว้ว่าต้องดูแลเข้มให้ดีๆ ไม่งั้นเขาจะโกรธผม

 

ผมขับรถกลับมาที่บ้านแต่มันนอนไม่หลับอยู่ดี ผมพยายามแล้วจนต้องมานั่งเล่นอยู่คนเดียว บ้านเงียบผิดปกติ ขุนเขาก็ไม่อยู่และยิ่งไปกว่านั้นเข้มก็ไม่อยู่ด้วย ผมเลยต้องมานั่งเหงาอยู่คนเดียวแบบนี้

เฮ้อ!

ถอนหายใจแล้ว ถอนหายใจเล่า ก็ยังนอนไม่หลับอยู่ดี...

อะไรมันจะน่าเบื่อสำหรับชีวิตที่ต้องอยู่คนเดียวแบบนี้ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนผมยังอยู่มาได้เลย แต่พอได้เจอเข้ม พอเขาเข้ามาในชีวิตทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไปซะหมด

 

สุดท้าย ผมรอแล้ว รอเล่าเข้มก็ยังไม่กลับมา จนมันผ่านไปหนึ่งวันเต็มๆ และผมกำลังหงุดหงิดสุดๆ ไปเลยครับ

“คุณเขมค่ะ มื้อเช้า”

“ไม่กิน” ผมพาลไปหมดซะทุกอย่างเลยครับ พาลทุกคนที่ขวางหน้า

“คะ ค่ะ”

“ออกไปให้หมด” ตั้งแต่เมื่อวานช่วงเย็นแล้วที่ผมหงุดหงิด มาถึงเช้าวันนี้ก็ด้วย เข้มคงไม่รู้สินะว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร ตอนนี้ผมหมดความอดทนแล้วสิครับ

ผมเดินออกจากบ้านด้วยความรู้สึกหงุดหงิดและอยากเหวี่ยงสุดๆ ตอนนี้ผมกำลังไม่พอใจ...

บรืนน น นน

ผมกระชากพวงมาลัยรถออกจากบ้านทันที ก่อนจะขับออกไปเพื่อไปหาเข้มที่บ้าน  ถ้าเจอเมื่อไหร่จะลากมาตีก้นให้ลายเลยครับ

และก็เจอจริงๆ ด้วยครับ กำลังยิ้มอารมณ์ดีอยู่กับใครที่หน้าบ้านของเขาก็ไม่รู้ครับ พอเห็นก็หงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมอีกครับ รีบลงจากรถแล้วเดินตรงเข้าไปกระชากเข้มมาทันที

“คุณเขม”

“เธอลืมหน้าที่ของตัวเองไปแล้วเหรอ”

“เข้มเจ็บ” สีหน้าพอได้เห็นผมก็ตกใจใหญ่เลยครับ ผมไม่มีอารมณ์จะมาใจอ่อนหรอกเพราะตอนนี้กำลังหงุดหงิด

“เข้ม” ไอ้หมอนี่มันเรียกเข้มเสียงอ่อนเชียวครับ ผมไม่ชอบใจเลย

“อย่ามายุ่ง!” ผมเองก็บ้าอำนาจสุดๆ ไปเลยครับ

“เขาไม่ทำอะไรเข้มหรอก ขอโทษนะ วันนี้คงไปด้วยไม่ได้แล้ว” เข้มหันไปพูดกับไอ้หมอนี่ สีหน้าก็แบบว่าสำนึกผิดสุดๆ แต่ผมนี่สิที่ไม่พอใจ ถึงเข้มจะไม่ได้พูดจาเหมือนผมเป็นคนใจร้ายก็ตาม

ปัง

ผมลากเข้มกลับมาที่รถก่อนจะปิดประตูใส่หน้าเขาซะดัง ผมไม่พอใจ ผมหงุดหงิด และผมกำลังพาล

บรืนน น นน

ผมขับรถออกมาจากบ้านของเข้มอย่างรวดเร็ว มันใช้เวลาไม่นานด้วยซ้ำก็กลับมาถึงบ้าน พอลงจากรถได้ผมก็เดินอ้อมไปลากเข้มให้ตามลงมาด้วย ก่อนจะบังคับให้เจ้าตัวตามผมขึ้นไปบนบ้านด้วย

“ห้ามตามมา ห้ามเข้ามายุ่ง” ผมสั่งเหมยกับนาวที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ในขณะนี้ ทั้งคู่ก้มหน้าต่ำไม่กล้าสบตาเลย

 

แอ๊ด ปัง

ผมลากเข้มกลับมาที่ห้องของตัวเองก่อนจะผลักให้เข้าไปด้านในแล้วปิดประตูทันที เข้มจ้องหน้าผมตาแป๋วเลยครับ ท่าทางเหมือนกำลังงงแต่ผมกำลังโกรธ

“ทำไมถึงไม่กลับมา”

“ไม่ได้ไล่เข้มออกแล้วเหรอครับ”

“ฉันพูดตอนไหน” ผมขึ้นเสียงทุกคำจนคนตรงหน้าตกใจ

“อย่าขึ้นเสียงใส่เข้มสิครับ” เข้มพยายามจะใจเย็น ในขณะที่ผมกำลังโกรธเหมือนไฟ ผมไม่พอใจกับภาพที่ได้เห็นก่อนหน้ามากๆ และบวกกับที่เข้มไม่ยอมกลับมาสักที

“มันเรื่องของฉัน”

“ถ้ายังใจร้อนอยู่แบบนี้ เข้มจะไม่คุยด้วย”

“เธอมีสิทธิ์อะไร”

“ไม่มีหรอกครับ เข้มเป็นแค่ลูกจ้าง เจ้านายอย่างคุณเขมไม่ต้องมาสนใจก็ได้นี่ครับ” กลับบ้านไปสองวันปากร้ายขึ้นนะครับ แถมยังพูดจาฉะฉานขึ้นกว่าเดิมด้วย

“อย่าลืมว่าเธอยังเป็นหนี้ฉันอยู่”

“เข้มจะไปหยิบยืมมาคืนให้ครบ แล้วไปทำงานใช้หนี้กับเขาแทน เข้มไม่อยากทำงานกับคนใจร้ายอย่างคุณเขมอีกแล้ว ชอบพูดจาเอาแต่ได้ เอาแต่ใจตัวเอง เข้มไม่มีสิทธิ์จะคิดหรือรู้สึกอะไรเลยเหรอครับ เห็นเข้มเป็นอะไรกันแน่... เข้มเกลียดคุณเขม ไม่ชอบที่คุณเขมเป็นแบบนี้ อะ อึก ไม่ชอบ!

“...” ผมอึ้งไปเลยครับ เข้มพูดออกมายาวมาก เหมือนด่าผมด้วยนั่นแหละครับ แถมยังร้องไห้ออกมาด้วย ผมรู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้สิครับ พอได้เห็นหน้าเข้ม ได้เห็นน้ำตาของเขา มันทำให้ความบ้าที่กำลังถึงขีดสุดหายไปในชั่วพริบตาเดียว

ผมไม่ได้ตั้งใจ... แต่ผมทำให้เข้มคิดมากและร้องไห้ไปแล้ว

“ฮือๆ ไม่ชอบ” ร้องไห้แล้วพูดคำๆ นี้ออกมาซ้ำๆ หัวใจผมแผ่วลงเลยครับ

“เข้ม”

“อย่ามาถูกตัวเข้ม”

หมับ

ใครจะไปฟังละครับ ผมรีบรั้งเข้มเข้ามากอดทันที กอดไว้จนแน่นไม่ยอมปล่อยเลยด้วย ผมมันบ้าจริงๆ ด้วยครับ

“ขอโทษ”

“ฮือๆ ปะ ปล่อย”

“ขอโทษจริงๆ ขอโทษ”

“ปะ ปล่อย”

“ฉันจะกอดไว้อย่างนี้ จนกว่าเธอจะยกโทษให้” ผมเองก็บ้าพอเหมือนกัน ในเมื่อกล้าทำให้เขาร้องไห้แล้ว ก็กล้าที่จะยอมรับผิดและขอโทษด้วย

 

ผมกอดเข้มอยู่นานเลยครับ เข้มเองก็ยืนร้องไห้อยู่นานเหมือนกัน จนผมแน่ใจว่าเขาหยุดร้องจึงยอมผละออกมา แต่ก็ไม่ได้ปล่อยมือที่จับแขนเข้มอยู่ออก ผมบังคับและลากเข้มให้เดินมาที่เตียงด้วยกัน ก่อนที่ผมจะนั่งลงและรั้งเข้มให้ขึ้นมานั่งบนตัก เข้มเองก็พยายามจะผลักผมออกแต่ก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไรสักคำ

“ฉันขอโทษ”

“ปล่อย”

“เธอพิเศษเสมอ หากฉันเคยพูดจาทำร้ายจิตใจเธอ ฉันก็อยากขอโทษ”

“คุณมันนิสัยไม่ดี”

“ขอโทษ” ผมรั้งต้นคอของเข้มให้ก้มลงมาหาตัวเองเรื่อยๆ จนหน้าของเราเกือบจะชนกัน เข้มจ้องตาผมเขม็งเลยครับ ด้านมืดของผมกำลังทำงานอีกแล้วสินะ

“จะทำอะไรเข้ม”

“ยืนยันความพิเศษ”

“เอ๋!” เข้มอุทานออกมาน้ำเสียงก็เหมือนกำลังแปลกใจ “พิเศษ”

“หึ!” ผมไม่รอให้เข้มพูดมากอีก ก่อนจะจูบเขาทันที ก็บอกไปแล้วว่ายืนยันความพิเศษ และเข้มก็พิเศษจริงๆ สำหรับผม เขาอ่อนไหวง่ายและมักจะร้องไห้ออกมาแบบไม่มีกักอีกต่างหาก

จูบเสร็จผมก็กอดเอาไว้จนแน่น ผมอยากกอดไว้แบบนี้ให้นานที่สุด ผมแพ้ใจเข้มไปตั้งนานแล้ว เหมือนเข้ามาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไป ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย ผมพยายามคิดเสมอว่าเข้มเหมือนน้องชายคนหนึ่ง คิดอย่างที่ทศราชคิด แต่มันกลับเป็นไปไม่ได้เพราะผมคิดกับเข้มเกินน้องชายไปตั้งนานแล้ว

ต่อไปนี้ผมจะเดินหน้าและไม่จะถอยหลังอีก ผมสัญญาแล้วว่าจะปกป้องดูแลเข้มให้ดีที่สุด... ผมจะไม่ก้าวพลาดอีกแล้ว

“เข้มรู้ไหมว่าเมื่อก่อนฉันรักแม่ของขุนเขามากแค่ไหน” ตอนนี้ผมรั้งเข้มให้ขึ้นมานอนข้างๆ เรียบร้อยแล้ว กอดเขาไว้จนแน่น และกำลังจะเล่าเรื่องราวในอดีตให้เขาฟัง เข้มเองก็เป็นผู้ฟังที่ดีเสมอ ผมจะไม่ปิดบังอะไรเขาอีกแล้ว

“ไม่รู้ครับ”

“หึ!” ผมขยี้หัวเข้มไปมาก่อนจะเล่าต่อ “เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและน่ารัก เธอดีกับฉันมาก แต่เธอไม่ได้รักฉัน”

“รักเหรอครับ รักคือ รักอย่างที่พ่อกับแม่รักเข้มหรือเปล่า” ผมพลิกตัวนอนคว่ำก่อนจะใช้สองแขนยันตัวเองเอาไว้แล้วชะโงกมามองผม

“ไม่เหมือนกัน” ผมพลิกตัวตะแคงข้างมาหาเข้มทันที “รักที่ฉันหมายถึง ก็คือรักที่สามารถทำอะไรร่วมกันได้ อยู่ด้วยกัน กอดกัน จูบกัน และแสดงความรักกัน ซึ่งข้อนี้พ่อกับแม่จะไม่ทำกับเรา” ผมไม่ได้สื่อมากจนเกินไปใช่ไหม แต่เข้มทำหน้างงทันที

“แสดงความรักยังไงครับ”

“ไว้จะสอนให้ ตอนที่เข้มพร้อม” ผมไม่ได้ล่อลวงเด็กนะครับ แต่เด็กมันพูดเหมือนอยากเรียนรู้

“สอนเลยไม่ได้เหรอครับ”

“ไม่ได้หรอก เดี๋ยวเขาก็หาว่าฉันรักแกเด็กอีก”

“ขนาดนั้นเลยเหรอครับ” เข้มขยับเข้ามาหาผมก่อนจะยืนฝ่ามือข้างหนึ่งมาจับที่หน้าของผมซึ่งมีแต่หนวดเคราเต็มไปหมด “โกนหนวดได้ไหมครับ”

“หาไม่ได้หรอก”

“นะครับ”

“ไม่!

“ครับ เข้มเข้าใจแล้ว” พูดจบก็ขยับตัวออกห่างจากผมไปทันที ไอ้ที่บอกว่าเข้าใจ คือเข้าใจแล้วมานั่งน้อยใจผมงั้นเหรอ

หมับ

“เข้าใจว่ายังไง” ผมรีบคว้าแขนของเข้มไว้ทันที แต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมบอกแถมยังขืนตัวเองและพยายามจะออกห่างจากผม จนผมต้องกระชากเข้มให้นอนลงอีกครั้งแล้วขึ้นไปนั่งคร่อมเขาเอาไว้

“จะทำอะไรเข้มครับ”

“แสดงความรักในแบบของเขมราฐ ให้เข้มเข้าใจ และห้ามพูดว่าเข้าใจแล้ว ทั้งๆ ที่สีหน้าเหมือนคนกำลังน้อยใจอีก”

“คะ คุณเขม”

 

-ฉากตัด –




_______________________________

TBC

ครบนะคะ

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ^^

 

คำผิดยังไม่ได้ตรวจ พบเจอช่วยสะกิดหน่อยนะคะ สิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจ มึนกับคนและก็งาน T^T




 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

107 ความคิดเห็น

  1. #106 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 14:31
    แสดงความรักแบบไหนกัน
    #106
    0
  2. #56 ปาล์ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 07:46
    กัก เป็น กั๊กนะคะ
    #56
    0
  3. #23 C.Clover (@khun_mali) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 22:41
    คือเค้าจะยังไง อะไรกัน ฉากตัดนี่คือ ... เค้าจะได้กันม้ายยย.. คุณเขมคะคุณเขมล่อลวงเด็กน้อยแสนซื่อแบบน้องเข้มขนาดนี้ รับผิดชอบรัวๆๆๆ น้องขุนก็ติดพี่เข้มละ มีการสั่งให้พ่อห้ามทำพี่เข้มเสียใจ อิอิ ชอบๆๆๆ
    #23
    0