*จบแล้วจ้า*HUG ❤ ยอดดวงใจ 'เขมราฐ' [Yaoi]

ตอนที่ 28 : ตอนพิเศษ ผู้ปกครอง (เต็มดวง%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ก.ย. 59




ตอนพิเศษ ผู้ปกครอง

เข้ม 

 

วันนี้ที่โรงเรียนของขุนเขาจะจัดงานนิทรรศการศิลปะกันครับ จะเป็นภาพวาดของพวกเด็กๆ ในชั้นเรียนต่างๆ คุณเขมไม่ว่างไปผมเลยต้องไปแทน

โรงเรียนกับบ้านมันอยู่ไม่ไกลกันมาก คุณเขมจึงยอมอนุญาตให้ผมขับรถไปเองได้ แต่เขาก็มีบ่นนะครับเพราะตัวเองไปไม่ได้ วันที่ที่คอกม้าจะมีพวกคุณหมอมาตรวจสุขภาพให้ม้าแทน เขาก็ต้องอยู่ดูด้วยเพราะม้าบางตัวมันชอบพยศ

“ขุนเขา”

“ครับ”

“ห้ามให้ใครมาวอแวเข้มนะ” คนขี้หวงออกคำสั่งกับลูกแทน

“โมเดลรถนะครับ” ส่วนขุนเขาก็เป็นเด็กแสบเหลือเกินครับ เขามักจะต่อรองกับคุณเขมเสมอ แต่ถ้าไม่ยอมขุนเขาก็จะบ่ายเบี่ยงและไม่ยอมทำตามอย่างว่าง่าย

“เรานี่มัน”

“ตกลงไหมครับ”

“ตกลง”

“เย้ๆ ผมจะดูแลให้ดีเลยครับ” ขุนเขาหัวเราะชอบใจใหญ่เลย

จุ๊บ

“ห้ามไปทำตัวซุ่มซ่ามอีกนะครับ” คุณเขมเดินเข้ามาใกล้ๆ กดจูบแผ่วเบาที่หน้าผากของผมทันที ไม่แคร์สายตาของขุนเขาเลยครับ

“พ่อหวานไม่เกรงใจผมอีกแล้ว”

“พ่อหวง เข้าใจ”

“ครับ แม่ผมทั้งคน”

“ขุนเขา” ไม่บ่อยนักที่ขุนเขาจะเอ่ยออกมาแบบนี้ แต่ผมมักจะเขินทุกครั้งนั่นแหละครับ “ถ้าพูดอีก เข้มจะโกรธจริงๆ ด้วย”

“น่ารักออกจะตายไป เขินเหรอครับ”

“คุณเขมก็ด้วย ถ้ายังคล้อยตาม เข้มจะให้ไปนอนกับลูกแทน”

“สายโหด!” คุณเขมพูดดุผม แต่น้ำเสียงกลับกลั้นหัวเราะเอาไว้ด้วย หมั่นไส้จริงๆ เลยครับ จนต้องรีบเดินหนีไปขึ้นรถแทน

ส่วนขุนเขาก็วิ่งตามขึ้นมานั่งข้างๆ คุณเขมเองก็เดินมาหาผมที่ฝั่งคนขับแทน

“ขับรถดีๆ นะครับ”

“หายห่วงครับ อีกไม่นานคงสอบใบขับขี่ได้แล้ว”

“อย่าหวังเลยครับ อนุญาตให้ขับไปไหนมาไหนแค่บริเวณใกล้ๆ นี้เท่านั้นเอง” ผมเบะปากใส่คุณเขมก่อนจะเลื่อนกระจกรถขึ้นแล้วรีบสตาร์ทรถขับออกมา

คนโหด! มาว่าผมโหด แต่ตัวเองก็โหดเหมือนกัน แถมยังขี้หวงอีกต่างหากครับ

“พี่เข้มครับ พ่อขี้หวงมากๆ เลย พี่เข้มห้ามทำให้พ่อโกรธนะครับ”

“คุณเขมไม่กล้าโกรธหรอกครับ”

“เอ๋! ทำไมละครับ”

“พี่เข้มก็จะใช้กฎของเมียข่มแทนไงครับ อิอิ” ผมนั่งหัวเราะแต่ขุนเขากลับงง เจ้าตัวคงสงสัยละมั้ง เขายังเด็กคงจะไม่รู้กฎข้อนี้สินะ

“กฎของเมีย มันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

“รอโตขึ้นกว่านี้สักหน่อย ขุนเขาคงจะเข้าใจเองครับ”

“ว้า! แย่จัง รอนานขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

“อย่ารีบโตเลยครับ กฎของเมียมักน่ากลัวเสมอ” ผมพูดแหย่ขุนเขาออกไป อนาคตคงไม่รู้หรอกว่าเจ้าตัวจะเดินไปในทิศทางไหน แต่ขอให้โตไปเป็นเด็กที่น่ารักแบบนี้เสมอก็พอครับ

 

โรงเรียน

ผมขับรถพาขุนเขามาถึงโรงเรียนเรียบร้อยแล้วขับ พารถเข้าไปจอดก็เดินจับมือขุนเขาไปที่ห้องเรียนเขาก่อน เพราะเจ้าตัวลงไปลงชื่อที่นั่น ส่วนงานจะจัดที่ลานกว้างภายในโรงเรียนแทน

ผู้ปกครองมากมายต่างพาลูกหลานหรือไม่ก็ญาติมากันเต็มเลยครับ มีแต่ผมนี่แหละที่พาขุนเขามากันแค่สองคน

“เสียใจไหมครับที่คุณเขมไม่ได้มาด้วย” ผมนั่งยองๆ มองหน้าขุนเขา สีหน้าเศร้าๆ ยังไงก็ไม่รู้สิครับ

“แบร่...พี่เข้มโดนหลอก ผมไม่ได้คิดมากครับ มีพี่เข้มทั้งคน เป็นทั้งพ่อแล้วก็แม่ในเวลาเดียวกัน” ขุนเขาเจ้าเล่ห์มากๆ เลยครับ ทำเอาผมอดยิ้มขำไม่ได้ “เราไปดูภาพที่ผมวาดกันดีกว่าครับ”

“ครับ” หลังจากลงชื่อเสร็จ เด็กเจ้าเล่ห์ก็ลากผมไปที่ลานกว้างทันที

พอมาถึงก็ได้ดูภาพน่ารักๆ เต็มไปหมดเลยครับ ผมหยิบโทรศัพท์ที่พกติดตัวมาด้วยถ่ายรูปไปเรื่อยๆ จะเอาไว้อวดคุณเขมเขาครับ ไม่แน่ใจว่าเขาจะชอบไหม แต่ก็อยากให้เขาดู

“พี่เข้มครับ ภาพนี้ที่ผมวาดครับ” ขุนเขาลากแขนผมให้เดินเข้าไปมองภาพที่เขาวาดใกล้ๆ เป็นภาพที่น่ารักมากเลยครับ

“ภาพนี้คืออะไรครับ”

“ในภาพมีพ่อ พี่เข้ม เจ้ายักษ์ แล้วก็พี่เหมยกับพี่นาวครับ” ขุนเขาอธิบายออกมา พร้อมกับชื่อที่เขาเขียนไว้ในภาพด้วย ผมเลยรีบกดถ่ายรูปทันทีเลยครับ

“น้องเข้ม”

“เอ๋!” เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้ผมตกใจจนต้องหันกลับไปมอง คนที่เรียกชื่อผมเมื่อกี้ก็ยืนส่งยิ้มมาให้ด้วย “สวัสดีครับ คุณครูดล” ผมยกมือไหว้เขาก่อนจะก้มลงไปมองหน้าขุนเขา สีหน้าเด็กแสบไม่ค่อยพอใจเลยครับ

“ขุนเขา” พอเขาเรียบเสียมารยาทผมก็ต้องรีบปรามทันที

“สวัสดีครับ ครูดล อย่ามองพี่เข้มมากสิครับ”

“ขี้หวงพี่ชายเหรอเรา” คุณครูดลยังคิดว่าปัจจุบันผมเป็นพี่ชายของขุนเขาอยู่เลยครับ

“ชิส์! พี่เข้มไม่ใช่...”

“ขุนเขา พอแล้ว” ผมต้องรีบห้ามเอาไว้เพราะกลัวคำพูดของขุนเขาเหลือเกิน เขายิ่งไม่เหมือนคนอื่นๆ อยู่ด้วย ชอบทำอะไรเหมือนพ่อเขาไม่มีผิดเลยครับ

“ครับ”

“ผมต้องขอโทษแทนเขาด้วย ถ้างั้นผมขอตัวเดินดูรอบๆ ต่อนะครับ” ผมส่งยิ้มไปให้คุณครูดลแล้วรีบจับมือขุนเขาออกมาให้ห่างจากคุณครูทันที

“พี่เข้มรีบห้ามทำไมครับ”

“อย่าเสียมารยาทสิครับ”

“ก็เขาจะมาจีบพี่เข้ม ผมต้องกันไว้สิครับ เดี๋ยวอดโมเดลรถจากพ่ออีก”

“แสบนักนะเรา พี่เข้มไม่นอกใจคุณเขมหรอกครับ” ผมต้องรีบยืนยันครับ ขนาดพูดย้ำบ่อยๆ ยังไม่เชื่อใจกันเลยครับ น่าน้อยใจจริงๆ เลย

“เชื่อครับ แต่ไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้พี่เข้ม”

“หวงแทนพ่อเหรอครับ”

“ไม่ใช่สักหน่อย ผมก็หวงเพราะพี่เข้มเป็นแม่”

“ขุนเขา!” ผมรีบตะเบ็งเสียงออกไปทันที ทำเอาผู้ปกครองรอบๆ ต้องหันกลับมามอง แต่ตอนนี้ผมรู้สึกอาบมากกว่าครับ

“ฮาๆ พี่เข้มเขินหน้าแดงเลยครับ” แต่พอขุนเขาหัวเราะ ทุกคนก็เลิกสนใจกัน ตอนแรกคงคิดว่าผมจะดุเด็กแน่นอน

“ไม่ขำนะครับ พี่เข้มจะงอนแล้ว” ผมแบนปากใส่ขุนเขาแล้วเดินหนีออกมาเรื่อยๆ แต่ขุนเขากลับวิ่งตามมาจับมือผมเอาไว้แทน

พวกเราสองคนเลยเดินจับมือกันชมงานนิทรรศการต่อไปเรื่อยๆ จนคนข้างๆ บ่นว่าหิว วันนี้ขุนเขาไม่มีเรียน แค่ต้องมาลงชื่อและชมงาน รวมไปถึงถ่ายรูปไว้สงคุณครูด้วย

“รออยู่ตรงนี้นะครับ”

“ครับ” ผมบอกให้ขุนเขานั่งรออยู่ที่โต๊ะแทน ส่วนตัวเองก็เดินไปซื้อของกินให้เขาพร้อมกับน้ำดื่ม ซื้อเสร็จก็เดินกลับไปหาขุนเขาแต่กลับเห็นคุณครูดลนั่งอยู่ด้วย

“ครูจะตามมาทำไมนักครับ” พอเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็ได้ยินเสียงเด็กขี้หวงถามขึ้นมาทันที

“ครูไม่ได้ตามเรา แต่ตามพี่เข้ม”

“คนนี้ของพ่อผมห้ามยุ่ง”

“ขุนเขา!” ผมต้องรีบเดินเข้าไปปรามอีกแล้วครับ “ขอโทษแทนขุนเขาด้วยนะครับ”

“ไม่เป็นอะไรหรอกครับ ผมขอนั่งกินข้าวด้วยคนได้ไหม”

“ที่นั่งว่างตั้งเยอะนะครับ” ขุนเขารีบเถียงออกไป

“เชิญเลยครับ”

“พี่เข้ม ผมจะฟ้องพ่อ” ขุนเขาทำหน้าดุใส่ผมเชียวครับ ท่าทางเด็กดื้อจนงอนผมเรียบร้อยแล้ว

“ขี้ฟ้องจังเลยนะครับ ครูไม่ทำอะไรพี่เข้มหรอก”

“โกหก ครูจะมาจีบพี่เข้ม” ขุนเขาตรงประเด็นมากๆ เลยครับ ก่อนจะรีบลุกขึ้นจากที่นั่งฝั่งตรงข้ามแล้วเดินมานั่งข้างๆ ผมแทน “ห้ามจีบนะครับ”

“ทำไมครับ หรือว่าคุณพ่อหวง” คุณครูดลยังไม่รู้หรอกครับ เมื่อไหร่ที่คุณเขมดุเขาน่ากลัวมากๆ และชอบพาลใส่คนอื่นไปทั่วด้วย

“ยิ่งกว่าหวงอีกครับ”

“ขุนเขา พอแล้วครับ อย่าเสียมารยาท คุณครูดลคงพูดเล่น” ผมจับมือขุนเขาพร้อมรอยยิ้ม แต่เด็กแสบกลับทำหน้างอนใส่ผมแทน

“ผมจริงจังนะครับ”

“เอ๋!

“หมายถึงจะจีบจริงๆ ผม...”

“อย่าจีบเลยครับ” ตอนแรกผมคิดว่าเขาจะแกล้งขุนเขาเล่นด้วยซ้ำ แต่มาถึงขนาดนี้ผมคงต้องพูดออกไปจริงจังแล้วครับ

“ผมยังไม่ได้เริ่มจีบเลยนะครับ”

“เข้มมีคนที่รักอยู่แล้วครับ จีบไปก็ไม่ติดหรอก”

“หืม! คนรัก”

“คนที่คุณครูเรียกว่าพ่อนั่นแหละครับ เขาเป็นคนที่เข้มรัก”

แค่กๆ

น้ำที่ถูกดื่มอยู่กลับสำลักออกมาทันที คุณครูดลจ้องหน้าผมอึ้งๆ มากเลยครับ เขาคงไม่เชื่อสินะ แต่มันคือเรื่องจริงเพราะผมกับคุณเขมเป็นคนรักกัน

“จริงเหรอครับ”

“โกหกทำไมครับ”

“แบร่ๆ ผมบอกแล้ว ครูไม่เชื่อเอง” ขุนเขาช่างแก่แดดซะจริงๆ เลยครับ

“อกหักอีกแล้วเรา...งั้นไม่เป็นอะไร ผมเป็นพี่ชายที่แสนดีแทนก็แล้วกันครับ”

“ครับ”

พวกเรานั่งกินข้าวด้วยกันจนเสร็จ ผมก็ขอตัวพาขุนเขากลับเลย ตอนนี้ก็ได้ทุกอย่างครบถ้วนเรียบร้อย ท่าทางของขุนเขาดูสนุกกว่าใครๆ เลยครับ ผมเองก็พลอยยิ้มไปด้วย

บรืนน น นน

ผมขับรถกลับบ้านด้วยความรู้สึกดี ตลอดทางก็เอาแต่นั่งยิ้มเพราะขุนเขาชวนคุยไปเรื่อยๆ เจ้าตัวอวดผมอยู่ตลอดว่ามีเพื่อนเยอะแยะ แถมเวลาไหนที่เอาข้าวห่อไปกินที่โรงเรียนก็จะแบ่งเพื่อน แถมยังมีคำชมว่ากับข้าวที่ผมทำให้อร่อยทุกอย่าง คนฟังอย่างผมก็พลอยมีความสุขไปด้วยครับ

“เราตกลงกันก่อนนะครับ”

“ตกลงอะไรครับ”

“ห้ามฟ้องคุณเขม”

“โห่! ถ้าสัญญาว่าจะหอมแก้มก่อนนอน ผมก็จะเอาไปคิดดูอีกทีครับ”

“เจ้าเล่ห์”

“ผมได้พ่อมาเต็มๆ เลยครับ” ขุนเขาบอกอย่างภาคภูมิใจพร้อมกับน้ำเสียงหัวเราะ

ตอนนี้ผมก็ขับรถกลับมาถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว แต่คุณเขมยังไม่กลับมาเลยครับ ผมกับขุนเขาเลยขึ้นไปที่ห้องนั่งเล่นกันแทน พวกเราเปิดการ์ตูนดูเพื่อนรอคุณเขม

ช่วงเวลาแบบนี้กลายเป็นชีวิตประจำวันอยู่เสมอ ถ้าวันไหนที่คุณเขมมีงานเขาก็จะปล่อยให้ผมอยู่บ้านกับพวกพี่เหมยพี่นาวแทน ส่วนขุนเขาก็จะไปโรงเรียน แต่บางครั้งผมก็ดื้อและขอตามเขาไปด้วย ตอนแรกเขาก็ไม่ยอม พอเจอผมดื้อใส่มากๆ ก็ยอมครับ

“พี่เข้มครับ แม่มันจะตายไหม” คนข้างๆ เรียกสติผมให้หันกลับไปสนใจเขา น้ำตาไหลด้วยครับ “สงสารมัน”

“ไม่ตายหรอกครับ มันแข็งแรงจะตายไป” ขุนเขานอนร้องไห้อยู่ข้างๆ ผม เจ้าตัวกำลังเศร้าที่เห็นแม่ของมันถูกสัตว์ตัวอื่นทำร้ายนั่นเอง

ซึ่งการ์ตูนที่ผมกับขุนเขาดูก็เกี่ยวกับเรื่องสัตว์โลกน่ารักอะไรประมานนี้แหละครับ

“ผมง่วงจัง เมื่อไหร่พ่อจะกลับมา”

“อีกเดี๋ยวคงกลับมาแล้วครับ ถ้าง่วงก็นอนไปก่อน คุณเขมกลับมาพี่เข้มค่อยปลุก”

“ครับ” ขุนเขาขยับเข้ามานอนกอดแขนผมก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง ท่าทางวันนี้เจ้าตัวจะซนไปหน่อยเลยง่วง หลับตั้งแต่บ่ายแบบนี้ มีหวังคืนนี้กว่าจะได้นอนคงดึกแน่นอน

พอเห็นขุนเขาหลับ ผมก็ง่วงด้วยเหมือนกัน หยิบรีโมตขึ้นมากดปิดทีวีแล้วนอนหลับตามขุนเขาทันที

ครอกฟรี้ๆ

จุ๊บ

“อื้อ...” ผมนอนหลับอยู่ดีๆ ข้างแก้มก็รู้สึกเหมือนถูกใครขโมยหอมแก้มเลยครับ

ชู่ว

พอลืมตาขึ้นมาเท่านั้นแหละ คุณเขมนั่งมองหน้าผมแล้วยิ้มอยู่ใกล้ๆ

“ทำอะไรครับ”

“เบาๆ สิครับ เดี๋ยวขุนเขาก็ตื่นหรอก” ผมไม่กล้าขยับรุนแรงเพราะขุนเขานอนกอดแขนอยู่ แต่คุณเขมก็ช่วยอุ้มเจ้าตัวขึ้นไปก่อนจะพากลับไปที่ห้องแทน

ผมเดินตามคุณเขมขึ้นไปติดๆ พอถึงห้องขุนเขาก็ช่วยรั้งผ้าห่มไปคลุมตัวให้เขาด้วย คุณเขมขยับเข้ามาหาผมก่อนจะรั้งเอวเอาไว้แล้วพาผมออกจากห้องลูก ท่าทางของเขาน่าสงสัยมากๆ เลยครับ

“เข้ม”

“ครับ”

“มีอะไรจะให้ดู” คุณเขมคลี่ยิ้มหวานออกมา รั้งผมขึ้นไปนั่งบนตักของเขาแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาให้ผมดูแทน

“ดูอะไรครับ เห็นแต่โทรศัพท์”

“เดี๋ยวสิ ข้างในมีรูป” คุณเขมบอกพร้อมกับปลายนิ้วมือที่ค่อยๆ เลื่อนรูปให้ผมดู สิ่งแรกที่ได้เห็นกลับทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้น รูปของลูกม้าสีขาวสะอาดตาตรงหน้าทำให้ผมจ้องไม่ไปไหนเลยครับ

“สวยจังเลยครับ”

“มันเพิ่งออกมาวันนี้เอง โชคดีมากๆ ที่มีหมออยู่ใกล้ๆ มันยังไม่มีชื่อ” ผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาคุณเขม แต่คนที่ชอบฉวยโอกาสอยู่แล้วกลับขโมยหอมแก้มผมแทน

“เดี๋ยวเถอะ!” ผมเอ็ดเขา แต่ไม่ได้จริงจังอะไรมาก แล้วดูรูปลูกม้าไปเรื่อยๆ

“ลูกเจ้ายักษ์มันนะ”

“เอ๋! เจ้ายักษ์เป็นพ่อแล้วเหรอเนี่ย”

“เพศผู้ ทีนี้จะตั้งชื่อว่าอะไรดีครับ”

“คุณเขมจะให้เข้มตั้งเหรอครับ” ผมถามขึ้นเพราะสงสัย ถ้าผมตั้งชื่อมันจริงๆ คุณเขมจะโอเคหรือเปล่า

“ทำไมล่ะ”

“ก็

“รู้นะว่าคิดอะไรแปลกๆ แต่อย่าคิดมากเลย ม้าตัวนี้เป็นของเข้ม”

“เอ๋!

“ตั้งชื่อสิครับ”

“สำลีครับ”

“หืม!” คุณเขมอุทานออกมาทันทีเลยครับ ผมคงตั้งแปลกไปสินะ น่าเศร้าใจจัง

“ไม่ชอบเหรอครับ ถ้างั้นตั้งชื่ออื่นก็ได้” ผมคอตกเลยครับ คุณเขมก็เงียบ ความกังวลเลยเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

จุ๊บ

แต่สัมผัสร้อนผ่าวจากริมฝีปากของคุณเขมที่กดจูบลงมาบนต้นคอผม กลับทำให้ร่างกายสั่นสะท้าน รู้สึกวาบหวิวแปลกๆ

“ใครบอกละครับ น่ารักต่างหาก ชื่อนี้คงเหมาะกับมัน”

“มันตัวสีขาว”

“ครับ สีขาว”

ผมวางโทรศัพท์ลงข้างลำตัวก่อนจะลุกขึ้นจากตักของคุณเขมแล้วเปลี่ยนท่านั่งเป็นหันกลับไปมองหน้าเขาแทน คนตรงหน้าจ้องผมอยู่อย่างนั้นแถมรอยยิ้มของเขายังสดใสอีกต่างหาก วันนี้คุณเขมทำตัวน่ารักมากๆ เลยครับ

“ของเข้มก็มีนะครับ ภาพวาดของนักเรียนน่ารักๆ ทั้งนั้นเลยครับ”

“ไหนครับ” ผมรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นไปให้คุณเขมดู เขาเลื่อนรูปที่ผมถ่ายเอาไว้ไปเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ที่รูปของขุนเขา “รูปนี้ ลูกวาดเหรอครับ”

“ครับ”

“สวยดี” ถ้าขุนเขาได้ยินคงดีใจนะครับ ขนาดผมยังดีใจแทนเขาเลย

Rrrr

คุณเขมเลื่อนรูปอยู่ดีๆ เสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้นมา แถมเบอร์ที่โชว์อยู่กลับทำให้ผมไม่กล้าสบตาเขาเลย

“เข้ม”

“เอ่อ

“หมอนี่มันโทรมาได้ยังไง?” คุณเขมถามผมเสียงดุ พอสบตาเขากลับต้องรีบหลบสายตาหนี คุณเขมน่ากลัวอีกแล้ว

“เขาขอไว้ก่อนจะกลับนะครับ อย่าโกรธเข้มนะเข้มไม่อยากเสียมารยาท”

“ปฏิเสธไปก็ได้นี่”

“โธ่! หึงเหรอครับ เข้มบอกเขาไปตรงๆ แล้วว่าคุณเขมไม่ใช่พ่อ”

“หา!” คุณเขมตกใจใหญ่เลยครับ เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่เมื่อกี้ก็เงียบไปแล้ว

“เขาบอกจะจีบ แต่เข้มก็บอกไปว่ามีคนรักแล้ว” หน้าคุณเขมโกรธกว่าเดิมอีกครับ

“หนอย! เข้มต้องถูกลงโทษ”

“อ๊ะ! คุณเขม” ไม่ทันแล้วครับ เพราะเขาไม่สนใจเสียงห้ามของผมเลย แถมยังทำอะไรตามใจตัวเองอีกแล้ว ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิม ตรงที่เขายอมฟังผมมากขึ้น น้ำเสียงโกรธก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้จริงจังอะไรมากด้วย

“คุณเขมครับ”

“อะไร”

“อย่าหึงสิครับ คนรักของเข้ม”

“เสร็จฉันแน่ หึๆ” คุณเขมโหมดนี้ ไม่น่ากลัวเอาซะเลย แถมยังน่ารักกว่าเดิมอีก

คุณโจรป่าของเข้มคนเดียว!

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

106 ความคิดเห็น

  1. #90 C.Clover (@khun_mali) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 11:18
    หวานหยดเลยจ้า คุณเขมกะน้องขุนนี่ถอดแบบกันมาเลยจ้า ขี้หึงขี้หวงสุดๆ น้องดข้มน่ารักมาก เจ้าเล่ห์ขึ้นทุกวัน
    #90
    0
  2. #89 MhengBp (@MhengBp) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 22:33
    หลงเข้มจะทำไงดี
    เง้อออ
    #89
    0
  3. #88 rinsa5 (@rinsa5) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 21:39
    โอ้ยยหลงงงง
    #88
    0
  4. #87 June Sayamon (@junesym96) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 17:54
    เขินนนนอ่ะ จบแล้วคงคิดถึงตายเลย
    #87
    0