*จบแล้วจ้า*HUG ❤ ยอดดวงใจ 'เขมราฐ' [Yaoi]

ตอนที่ 15 : HUG ยอดดวงใจที่สิบสาม… คนผิดและคนขี้หึง (เต็มดวง%) วันเด็ดดวงใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 ก.ค. 59





ยอดดวงใจที่สิบสามคนผิดและคนขี้หึง

 


 

เขมราฐ

บอกใคร แล้วใครเขาจะเชื่อว่าตอนนี้ผมหลงเด็กอย่างเข้มหัวปักหัวปำ ตั้งแต่ที่ดุเขาว่าทำตัวไม่น่ารัก จนป่านนี้ก็ไม่ยอมกลับมาสักที โทรไปถามทศราชก็ไม่ได้คำตอบที่ดีมาเลย

“เขมคะ มี่เวียนหัว”

“คุณก็กลับไปได้แล้ว”

“ไล่เพื่อนแบบนี้ ไม่น่ารักเลยนะคะ” มี่เป็นเพื่อนสนิทของผมเอง ทุกคนอาจจะคิดว่าผมกับเธอเป็นอะไรกันสินะ แต่เลิกคิดเถอะครับเพราะเธอมีครอบครัวแล้ว และที่มาหาผมวันนี้ก็เพราะเธอต้องการมาขอใช้สถานที่ในอาณาเขตของผมเพื่อถ่ายรูปก็เท่านั้นเอง

ตอนนี้มี่ทำงานเกี่ยวกับภาพถ่ายต่างๆ เธอเป็นคนชอบถ่ายรูปเลยอยากเก็บภาพสวยๆ ไว้อวดคนอื่นในบล็อกของตัวเอง แถมผมยังถูกขอร้องมาอีกด้วย และที่ทำให้ผมต้องไปพาลใส่เข้มก็เพราะเธอนั่นแหละครับ

“จะกลับไหม”

“ไม่กลับค่ะ เพราะมี่จะคุยกับน้องเข้มก่อน เขาน่ารักมากๆ เลย และมี่ก็อยากเก็บภาพของเขาไว้ในบล็อกของตัวเองด้วย คุณเองก็อนุญาตสักทีเถอะค่ะ”

“ไม่อนุญาต! เข้มเป็นของฉันคนเดียว คนอื่นห้ามเห็น”

“จะหวงอะไรนักหนา ลองถามเขาดูก่อนไม่ได้เหรอคะ”

“ถามก็ไม่ได้”

“แล้วถ้าน้องเข้มยอมละคะ” มี่พูดได้ตรงจุดมากๆ ถ้าเข้มยอม ผมจะทำยังไงละ ถึงตอนนั้นผมคงไม่กล้าขัดเพราะทำให้เขาโกรธอยู่

“ตอบไม่ได้สินะคะ เพราะคุณกลัวน้องเข้ม”

“มี่!

“คริๆ”

“ขออนุญาตนะคะ คุณเขมคะ น้องเข้มกลับมาแล้วค่ะ”

“ว่ายังไงนะ แล้วตอนนี้เข้มอยู่ไหน” คำบอกเล่าของเหมยทำให้ผมดีใจจนเผลอลืมตัวไปเลยละครับ

“ออกนอกหน้าไปหรือเปล่าคะเขม” มี่แขวะผมจนได้สินะ

“หน้าบ้านค่ะ” พอเหมยตอบคำถามเสร็จ ผมก็รีบวิ่งออกไปทันที ลงมาถึงลานกว้างของบ้านสิ่งที่เห็นกลับทำให้ผมเลือดขึ้นหน้า ที่ต้องเป็นแบบนั้นเพราะเข้มไปหัดแต่งตัวน่ารักๆ แบบนี้มาจากไหน แล้วจู่ๆ ทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้

ขาขาวๆ นั่น ผมอยากเก็บไว้ดูคนเดียวนะครับ

หนอย!

“เข้ม!” ผมเรียกชื่อเขาเสียงแข็ง ในใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะเลยครับ ผมแพ้เด็กอย่างเข้มเข้าอย่างจังเลย

“โห่! น้องเข้ม เหมาะมากเลย แบบนี้พี่มี่ขอเก็บภาพหน่อยนะคะ”

หมับ

“ไม่ได้!” พอมี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากะจะถ่ายรูปเข้ม ผมก็รีบวิ่งเข้าไปกอดเขาไว้ทันที ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามี่กดถ่ายรูปไปหรือยัง แต่ผมกอดเข้มไว้จนแน่นเลยครับ

“คุณเขมครับ เข้มหายใจไม่ออก” เข้มพยายามผลักผมให้ออกห่างจากเขา

“ขอโทษ แต่ทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้”

“ไม่น่ารักเหรอครับ” เข้มจ้องหน้าผมพร้อมกับคำถาม แววตามันทอประกายอยากฟังคำตอบมากๆ เลยครับ

“ไม่” ซะเมื่อไหร่กัน? มันน่ารักจนผมแทบคุมตัวเองไม่อยู่เลยครับ

“นั้นสินะครับ” เข้มหมายความว่ายังไง แต่เขาพูดไปก้มหน้าไป จนผมรู้สึกใจไม่ดีเลยครับ

“ไม่น่ารักตรงไหนกันละคะ พี่มี่ว่าน้องเข้มน่ารักมากๆ เลย ไปค่ะ ไปให้พี่มี่ถ่ายรูปเก็บไว้สักหน่อยดีกว่า” เข้าทางมี่เขาเลยครับ ตอนนี้ผมกำลังไม่พอใจ แต่สีหน้าเข้มเหมือนกำลังน้อยใจ เข้มฝืนยิ้มให้กับมี่ก่อนจะเดินตามแรงฉุดกระชากไปทางสวนหย่อมใกล้ๆ

หมับ

เข้มเดินผ่านหน้าผมไป แต่มือข้างหนึ่งกลับรั้งข้อมือของเขาเอาไว้แทน จนทั้งคู่ต้องหยุดเดิน

” มี่เหมือนจะดูออกทุกอย่างเธอจึงเงียบและยืนมองอย่างเดียว

“อนุญาตไหมครับ” เข้มถามผม มันเป็นคำถามที่ผมตอบลำบากมากครับ “แต่เข้มอยากให้คุณเขมชมว่าน่ารัก” เข้มเป็นเด็กที่ชอบคิดมาก และเขาคงเอาเรื่องที่ผมดุไปคิดแน่นอน ที่ผมต้องพูดแบบนั้นเพราะไม่อยากให้ใครไปยุ่งกับเข้ม ไม่ใช่ว่าอยากให้เข้มเข้าใจอย่างที่ผมพูดจริงๆ สักหน่อย

“ถ้าอยากให้คนอื่นถ่ายรูปนัก... งั้นก็ตามใจ” ผมปล่อยมือที่รั้งข้อมือเข้มเอาไว้ออกทันที ก่อนจะเดินหนีกลับขึ้นไปบนบ้าน

ผมเป็นอะไรไปซะแล้ว ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกแย่ๆ และทำตัวเหมือนเด็กลงทุกที เข้มไม่ได้ทำอะไรผิด ผมต่างหากที่ไม่พยายามเข้าใจเขา...

 

ตุบ

เตียงนอนนุ่มๆ ที่เคยอบอุ่น เวลาที่ต้องล้มตัวลงนอนคนเดียวทำไมมันถึงแย่แบบนี้ ผมรู้ว่าตัวเองไม่เป็นผู้ใหญ่พอ หวงไปซะทุกอย่าง บางทีผมควรให้โอกาสเข้มได้ตัดสินใจบ้าง ให้เขาได้คิดและรู้สึกอย่างอื่นด้วยตัวเองบ้าง

แต่พอมาคิดอีกที ผมกลับอยากเห็นแก่ตัวแล้วเก็บเข้มไว้คนเดียว...

 

แอ๊ด

เสียงประตูห้องถูกเปิดออกก่อนที่ร่างเล็กของเข้มจะเดินเข้ามา เดินคอตกกอดถุงผ้าเข้ามาด้วยครับ สีหน้าก็เหมือนอยากร้องไห้หรือร้องมาก่อนแล้ว ผมพลิกตะแคงไปอีกด้านก่อนจะนอนหันหลังให้เข้ม

เงียบมาก และมากที่สุดจนดูน่ากลัว...

ร่างกายมันสัมผัสได้ถึงการยุบตัวของเตียงนอนนุ่มๆ ในขณะนี้

“คุณเขมครับ” น้ำเสียงแผ่วเบาของเข้มเอ่ยเรียกชื่อผม หัวใจมันอ่อนปวกเปียกไปหมดเลยครับ ผมแพ้น้ำเสียงอ้อนๆ ของเข้มสินะ

“...” ผมไม่ได้ตอบ แต่ก็ฟังอยู่

“โกรธเข้มใช่ไหม เข้มทำอะไรผิด อะ...อึก หรือเข้มไม่น่ารัก คุณเขมเลยไม่อยากจะคุยด้วย ฮือๆ”

ผมอึ้งเลยครับ อึ้งหนักมาก เพราะเข้มถามผมด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ และร้องไห้ไปด้วย เข้มไม่ผิดหรอกครับ ผมเองที่ผิดและทำตัวเหมือนเด็ก

“ฮือๆ เข้มขอโทษ อะ อึก... ขอโทษที่ไม่น่ารักอย่างที่คุณเขมต้องการ”

“เข้ม!” ผมทนไม่ไหวแล้วครับเพราะตอนนี้เข้มกำลังเข้าใจผิดไปกันใหญ่ “ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น อย่าร้องไห้สิ” ผมลุกขึ้นนั่งตรงหน้าเข้ม แววตาคู่เล็กแดงก่ำไปหมด ร้องไห้สะอื้นจนตัวสั่นไปด้วย

“ฮือๆ”

ผมรั้งเข้มเข้ามากอดเอาไว้ กอดให้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ เข้มกำลังทำให้ผมกลัว

“ฉันผิดไปแล้วเข้ม ฉันแค่หวงเข้มมากเลยพูดเอาแต่ใจตัวเองออกไป เข้มน่ารักเสมอ น่ารักจนฉันหึง ฉันเป็นผู้ใหญ่ที่ใช้ไม่ได้เลยสินะ”

“ฮือๆ”

เข้มกอดตอบผมและร้องไห้โฮใหญ่ เสียงสะอื้นยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ ผมใจฝ่อไปเลยครับ ทำอะไรลงไปเนี่ย เอาแต่อารมณ์ของตัวเองจนเข้มต้องร้องไห้

ผมมันนิสัยไม่ดีจริงๆ นั่นแหละครับ...

ตอนนี้เข้มร้องไห้จนหลับไปแล้วครับ ผมเองก็นั่งเฝ้าจนเจ้าตัวหลับก่อนจะเดินลงไปด้านล่าง มี่ยังไม่กลับเลยครับแถมยังคุยอะไรอยู่กับเหมยก็ไม่รู้ ท่าทางอารมณ์ดีกันเชียวครับ

“ยังไม่กลับไปอีกเหรอ”

“มาแล้วเหรอตัวปัญหา มานี่สิ มี่มีอะไรจะให้คุณดูด้วย” มี่กวักมือเรียกผมเหมือนนางกวักเลยครับ ท่าทางอารมณ์ดีของเขาก็ทำให้ผมอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

“เหมยเดี๋ยวเตรียมมื้อเย็นเผื่อมี่ด้วยนะ”

“ได้ค่ะ”

“ว้าว! นึกว่าจะไม่ชวนซะแล้ว”

“อยู่มาจนถึงเย็นขนาดนี้ จะไม่หน้าด้านชวนก็กระไร”

“นั่นประชดกันไม่ใช่เหรอเขม” มี่เบะปากใส่ผมก่อนจะขยับออกไปเพื่อให้ผมนั่งลงข้างๆ เขา

หน้าจอโน๊ตบุ๊คตรงหน้าฉายชัดในแววตาของผมทันที รูปของเข้มและผมที่กอดกัน ไม่ใช่เข้มกอดนะครับแต่ผมต่างหากที่กอดเขาจนแน่น สีหน้าของเข้มก็เหมือนกำลังตกใจ แต่ของผมกลับโกรธและไม่พอใจ

“คุณรู้ไหมว่าแววตาแบบนี้คือคนที่กำลังหวงและก็หึง”

“ทำไมไม่ลบ”

“มันน่ารักดี และฉันคิดว่าจะอัดเป็นรูปใหญ่ส่งมาให้คุณทีหลัง”

“ไม่ต้อง”

“ฉันใจกว้างพอ เอาเป็นว่าตกลงตามนั้นนะคะ คุณเขมราฐ” มี่ยิ้มเยาะผมก่อนจะเลื่อนไปรูปอื่นๆ เธอไม่ได้ถ่ายไว้รูปเดียวสินะ

“อ่อ! รูปเดี่ยวของน้องเข้มฉันไม่ได้ถ่ายหรอกนะคะ”

“ทำไมละ?”

“ตอนคุณเดินหนีขึ้นบ้านไป น้องเข้มก็มองตามตลอด เขาแคร์คุณมากนะ แต่ทำไมถึงทำตัวเหมือนเด็ก” น้ำเสียงของมี่จริงจังกว่าก่อนหน้านี้ ตอนแรกผมคิดว่าเธอจะประหลาดใจหรือรังเกียจซะอีก แต่เปล่าเลยเธอกลับหัวเราะเยาะผมซะงั้น

“ฉันรู้นา ไม่ต้องมาตอกย้ำกันบ่อยๆ หรอก”

“น้องเข้มเขากลัวคุณโกรธก็เลยไม่ยอมตกลง และฉันก็ไม่อยากฝืนใจใคร รอถึงตอนที่คุณจะยอมจริงๆ ดีกว่า”

“เจอแบบนี้เข้าไป เธอคิดว่าฉันจะยอมอีกงั้นเหรอ”

“คิดค่ะ คิดว่าคุณคงไม่ยอมให้ใครได้เห็นความน่ารักของน้องเข้มแน่นอน รอยยิ้มของเขามันสดใสมากๆ ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผู้ชายดุๆ อย่างเขมราฐถึงได้อบอุ่นขึ้น”

“มี่”

แปะๆ

“ดีใจด้วยด้วยนะคะ สุดท้ายคุณก็เจอดวงใจของตัวเองเข้าแล้ว” มี่ตบไหล่ผมเบ่าๆ คำพูดของเธอคือคำยินดีสำหรับเพื่อน เธอเองก็เป็นอีกคนหนึ่งรู้เรื่องราวของผมดีเช่นกัน “ฟ้าใสเขาคงคิดดีแล้วที่ทิ้งคุณไป ฮาๆ”

“มี่!

“ฉันกลับก่อนดีกว่าค่ะ ไว้จะมาเยี่ยมใหม่นะคะ เอาไว้ตอนที่ขุนเขากลับมาดีกว่า ตอนนั้นใครบางคนอาจจะยอมให้ฉันถ่ายรูปน้องเข้มก็ได้”

“แล้วข้าวเย็นละ”

“สามีฉันรออยู่ที่บ้านนะคะ”

“งั้นก็รีบๆ กลับไปได้แล้ว”

“ค่ะ คุณเขมราฐ” มี่เก็บของใส่กระเป๋าก่อนจะเดินหัวเราะออกไปจากบ้าน น่าหมั่นไส้จริงๆ เลยครับ ทำไมผมถึงมีเพื่อนอย่างเธอก็ไม่รู้สิ...

 

ผมเดินกลับขึ้นไปบนห้อง ส่วนเข้มเองก็ไม่ได้นอนอยู่บนเตียงแล้วด้วย ผมได้ยินเสียงน้ำ ท่าทางจะอาบน้ำอยู่สินะ เขมราฐก็หื่นขึ้นมาทันทีก่อนจะรีบแก้ผ้าของตัวเองออกจนหมดแล้วเดินเปลือยเข้าห้องน้ำไป

หมับ

จุ๊บ

เข้มไม่ได้ล็อกกลอนประตูห้องน้ำด้วยซ้ำไป ผมเองก็ฉวยโอกาสกอดเขาจากด้านหลังพร้อมทั้งกดจูบเบาๆ ที่ต้นคอ

“คุณเขม... อื้อ” เสียงครางกระเซ้าดังขึ้นมาจนหัวใจของผมมันเต้นแรงเลยครับ

“ขอนะ”

“แต่ว่า...” ผมว่าเข้มน่าจะเข้าใจนะครับ มีหันมาส่งสายตาเหมือนอยากปฏิเสธด้วย

“อีกไม่กี่วันขุนเขาก็จะกลับมาแล้ว”

“อื้อ... คะ คุณเขม” ผมขบเม้มที่ต้นคอของเข้มจนเจ้าตัวร้องครางออกมา เข้มตัวสั่นใหญ่เลยครับ

ตอนนี้ไม่ต้องทำอะไรมากหรอก แค่ทำร่างกายให้ชินก็เท่านั้นเอง ชินแล้วก็ค่อยๆ ทำให้รู้สึกดี ผมไม่ใช่ตัวร้ายและไม่ใช้พระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้สึกอะไรด้วยสิ อย่างน้อยๆ เข้มก็ควรยอมรับข้อนี้เอาไว้



-ฉากตัด-

อัพที่ ธัญวลัย นะคะ




_______________________________

Nc งูๆ ปลาๆ ลูบๆ คลำๆ ม้างงงงงงงงงง

5555555555555555

อย่าถง อย่าถาม ถึงสุขภาพจิตคนแต่ง

ไม่ไหว นี่ขนาดว่าไม่เน้นอะไรมากนะ

ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

107 ความคิดเห็น

  1. #46 C.Clover (@khun_mali) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 21:22
    อิพี่เขมงี่เง่า มาหวงน้องแล้วทำน้องเข้มร้องไห้เลย สงสารเข้ม หึหึหึ รอให้ขุนเขามาจัดการทีเหอะ
    #46
    0