(BTS) KOOKV : F E S T I V A L ♡

ตอนที่ 8 : LOVELY BOY : TaCh!Ke!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    25 พ.ย. 58




 

 


LOVELY BOY 

AUTHOR : TaCh!Ke!

RATE: NC

JUNGKOOK x TAEHYUNG

TALKอะโหลๆ....เจอกันอีกแล้ว

วันนี้เรามาพร้อมกับโปรเจคลอยกระทงสองเรื่องสองรส (กระซิบ...มีเอ็นซีทั้งสองเรื่องนะ ท่านผู้โชม)ปะ...อ่านฟิคกันเถอะ...

ปล.เนื่องจากปรับชื่อตัวละครให้เข้ากับเนื้อเรื่องลองทายกันดูนะ ไม่ยากๆ


 






เพื่อนจิ๋ม...

 

หืม...ว่าไงเพื่อนหวี

 

เลาอยากได้...พี่จ้อนจังเลย

 

โอย...เลาได้ยินเธอพูดคำนี้มารอบที่ร้อยแล้วนะค่ะเพื่อนหวี

 


น้องจิ๋มกรอกตามองบนอย่างเซ็งๆ เมื่อได้ยินเพื่อนสนิทของตนครวญคราญถึงผู้ชายที่มีนามว่า พี่จ้อนหนุ่มหล่อแห่งตำบล ดงเกฌะณีศาบษูณชายหนุ่มผู้ที่เหล่าดงเกฯหลายคนต่างหมายปอง

 

ไม่เว้นแม้แต่เพื่อนของน้องจิ๋มเอง   น้องหวีคนสวยที่สุดในตำบลที่เจ้าตัวได้กล่าวไว้

 

น้องหวีเป็นเด็กหนุ่มอายุสิบเจ็ดย่างสิบแปดหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ใบหน้าเรียวเล็กรับกับริมฝีปากอวบอิ่มที่มักจะเคลือบด้วยน้ำยาอุทัยสีแดงแปร๊ดอยู่ตลอดเวลา มีจมูกโด่งรั้นและนัยน์ตากลมโตตามแบบฉบับของสาวงาม

 

น้องหวีมักอยู่ในชุดแฟชั่นแขนกุดกับกางเกงขาสั้นโชว์เรียวขาและคีบแตะอยู่เสมอ น้องหวีก็ไม่ต่างจากพี่จ้อนนัก เขาเป็นที่โด่งดังในหมู่ของชายหนุ่มหลายๆนาราอยากจะให้ซ่อนมอไซค์ของเขาเพื่อโอ้อวดความเก๋าของรถและอวดตุ๊กตาที่นั่งซ้อนหลังคนงามแก่สายตาของผู้ที่อยู่ในวงการแว๊น

 

               แต่สิ่งที่กล่าวมาในข้างต้นกลับไม่มีผลกับชายหนุ่มที่น้องหวีหมายปอง เมื่อผิวสีแทนที่เซ็กซี่ที่เป็นปัญหานี่...ทำให้ พี่จ้อนผู้ที่เป็นหนุ่มในฝันมีอคติกับน้องหวี

พี่ไม่ชอบคนดำ...ออกไปไกลๆพี่ถึงคำพูดของพี่จ้อนจะทำให้น้องหวีเสียใจมากแค่ไหน...แต่เพราะความหล่อแบบล้มควายได้ น้องหวีคนนี้จึงมีแรงฮึดสู้เพื่อที่จะพิชิตใจคนหล่อประจำตำบล

 

ด้วยเหตุฉะนี้ น้องหวีคนงามก็ไม่ย่อท้อ

 

เพื่อนจิ๋ม เธอว่าถ้าซื้อเกลือขัดผิวผสมโคลนจากท้องนาไปขัดตัวจะขาวขึ้นไหมคะ?น้องหวีเอ่ยพลางกรีดกรายชี้นิ้วไปที่กระปุกเพื่ออ่านสรรพคุณของเกลือขัดผิว การันตีความขาวภายใน 7 วันทำการ

 

เพื่อนหวีค่ะ เลาว่าเธอก็ใช้มาหมดทุกยี่ห้อ จนพ่อจะขายนาเอาเงินให้เพื่อนหวีมาซื้อครีมแล้วนะ

 

แต่เนี้ย...เจ็ดวันทำการเลยนะค่ะ..เพื่อนจิ๋มร่างผอมเขย่ากระปุกเกลือสครับตรงหน้าเพื่อนสนิทรัวๆ สื่อให้เห็นว่าเขาต้องการที่จะซื้อมัน...และเพื่อนสาวที่อยู่ตรงหน้าจะต้องสนับสนุนเขา

 

งั้นก็ตามใจเพื่อนหวีละกันค่ะเพื่อนจิ๋มตอบด้วยน้ำเสียงอันไพเราะพลางยกกระจกขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือ สำรวจความเรียบร้อยของใบหน้าที่เพิ่งลงแป้งตลับทดลองเมื่อสักครู่

 

น้องจิ๋มพยักหน้าพอใจพร้อมกับลากเท้าเดินไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์พร้อมๆกับเพื่อนสนิทที่หอบกระปุกเกลือสครับเอาไว้ในอ้อมกอดถึงห้ากระปุก

 


พี่จ้อนค่ะ...น้องหวีคนนี้จะสอยพี่มาเป็นสาละมีให้ได้...คอยดู!!”

 

 

 



 

 

ชายหนุ่มเจ้าของตำแหน่งหนุ่มผู้หล่อที่สุดในตำบลเขาได้รับรางวัลหลังจากประกวดงานลอยกระทงที่วัดเมื่อปีก่อน ร่างที่สูงโปร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามดูดีรับกับใบหน้าคมปนหวานเพราะดวงตาที่กลมโตพราวระยับที่ใครเห็นต่างลุ่มหลงเสน่ห์

ผิวที่ขาวละเอียดสมกับเป็นหนุ่มในเมืองกรุง จ้อนย้ายถิ่นฐานตามพ่อแม่ซึ่งเปิดโรงกลึงอยู่ในตัวเมืองซึ่งห่างจากที่บ้านที่เขาอยู่ไม่ไกลนัก  และพราะความหล่อเหลาที่กินขาดใครหลายๆคน ทำให้เจ้าตัวทั้งเด่นและดังในช่วงเวลาเพียงข้ามคืน

 

พี่จ้อนขา...วันนี้ไปดูหนังที่วัดกับน้องหวีนะ...” 



     เจ้าของชื่อทำหน้าเซ็งเมื่อได้ยินเสียงแหลมปรี๊ดจากร่างผอมที่วิ่งเข้ามาเกาะแขนของเขาแน่นราวกับตุ๊กแกหลังจากที่เขากำลังจะออกไปเรียนคาบบ่ายที่มหาลัยในตำบล

             ใบหน้าคมก้มมองใบหน้าที่ฉีกยิ้มหวานส่งมาให้ เขาถอนหายใจมากกว่าพันครั้งหลังจากย้ายมาอยู่ที่ตำบลนี้และพบเจอกับเด็กหนุ่มร่างผอมที่ตามตอแยมาตลอด

 

เฮ้ออ...น้องหวี พี่เคยบอกแล้วว่าไม่สนใจเรา...อย่ามายุ่งกับพี่เลย



แต่น้องหวี...ชอบพี่จ้อนม๊ากมาก เนี้ยพี่จ้อนดูสิ น้องหวีขาวขึ้นนิดนึงแล้วนะ


 

น้องหวีดึงคอเสื้อของตนเองลงเผยให้เห็นผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดที่อยู่ภายใต้เสื้อยืดสีแดงเลือดหมูตาคมกวาดตามองไปยังเนินผิวที่เจ้าตัวโอ้อวด  พี่จ้อนคนหล่อลอบเลียริมฝีปากอย่างลืมตัว  เมื่อเห็นส่วนโค้งเว้าภายใต้ร่มผ้าของอีกฝ่าย ไม่ใช่ว่าคนตรงหน้า...ไม่ตรงสเป็กเขา

 

เพราะคำกล่าวขานของใครหลายๆคนออกความคิดเรื่องเรื่องน้องหวีคนงามมีหุ่นแซ่บกระชากใจขนาดไหน

          นัยน์ตากลมโตไร้เดียงสาและริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยน้ำยาอุทัยสีแดงนั้นเขาก็ชอบ...

 

แต่ทว่า  เพราะพี่จ้อนเกลียดคนตัวดำ....เพราะเรื่องราวฝังใจกับคนตัวดำผู้ที่เคยเป็นรักแรกและเจ้าของหัวใจพี่จ้อนคนหล่อ คนตัวดำที่ทิ้งเขาไปอย่างไม่ใยดีทั้งๆที่พี่จ้อนหล่อขนาดนี้

 

พอกันที...กับคนตัวดำ..อนาคตคู่ชีวิตของพี่จ้อน จะไม่มีคนตัวดำอยู่ในวงตระกูล

 

เอาไว้ให้ขาวเหมือนหยวกกล้วยแล้วค่อยมาใหม่นะจ๊ะ...น้องหวีจ้อนสะบัดมือเล็กออก เขาใช้ฝ่่ามือปัดแขนเสื้อนักศึกษาบริิเวณที่อีกฝ่ายสัมผัสเมื่อครู่ก่อนยกขาขึ้นคร่อมมอไซค์คันเก่งของตนและขับออกไป

 

ทิ้งเด็กหนุ่มที่่มองตามตาละห้อย ใบหน้าเล็กงองุ้มกลีบปากเบะออกอย่างขัดเคือง

 

เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มโจมตีเขาด้วยสีผิว...ผิวสีน้ำผึ้งที่ใครๆต่างก็ออกความเห็นตรงกันว่ามันเซ็กซี่ขนาดนี้  ร่างผอมเบะปากอย่างแง่งอนอีกครั้งก่อนมือเล็กจะล่วงโทรศัพท์เครื่องเล็กออกมาจากกางเกงขาสั้นลายคิตตี้ และกดเบอร์โทรหาหนุ่มในสต็อค

 


พี่หวังจ๋า...วันนี้ไปดูหนังที่วัดกับน้องหวีน้าาา...”

 

 

 


 

 

ชายหนุ่มร่างโปร่งขับมอไซค์  ที่ภาษาชาวบ้านเรียกว่าโครงเหล็กเคลื่อนที่ สีเหลืองอ๋อยเข้ามาจอดตรงหน้าร่างผอมที่รออยู่หน้าบ้านของตน น้องหวีส่งยิ้มหวานให้เมื่ออีกฝ่ายพยักเพยิดให้ขึ้นมานั่งซ้อนท้ายบนรถของเขา

 

เกาะแน่นๆนะครับน้องหวี กอดเอวพี่หวังก็ได้ เดี๋ยวตกชายหนุ่มยิ้มกริ่มเมื่อมือเล็กค่อยๆเลื่อยเข้ามาโอบกอดเอวเขาไว้แน่น อีีกทั้งยังมีเซอร์วิสพิเศษโดยการซบใบหน้ากับแผ่นหลังของเขาอีกด้วย

 

พี่หวังน้ำตาจะไหล...หลังจากที่เขาตามจีบน้องหวีคนงามประจำตำบลมานานสองนาน ร่างเล็กที่กำลังเกาะเกี่ยวเอวของเขาอยู่ในขณะนี้ ก็ยังไม่เคยคบหากับใครเป็นตัวเป็นตนจริงๆสักที

 

หากแต่น้องหวีคนงามกลับตามจีบไอจ้อนขี้เก๊กที่ย้ายมาอยู่ในตำบลนี้ที่นี่เมื่อปีก่อน   หนุ่มน้อยน่ารักน่าเซียะต่างถยอยเสียตัวให้กับชายหนุ่มนามว่าจ้อนเรื่อยๆ แต่ก็แปลกจริงๆที่ไอจ้อนขี้เก๊กกลับไม่สนใจน้องหวีคนงามหลังจากได้ยินว่าฝ่ายนั้นเกลียดคนตัวดำ

ถึงจะรู้สึกว่ามันแปลกๆแต่นั้นก็เป็นโอกาสดีที่เขาจะทำคะแนนโดยที่ไม่ต้องกลัวว่าคนหล่อระดับตำบลจะมาแย่งชิงเจ้าของหัวใจของเขาไป

 

น้องหวีคนงาม...เราไปนั่งบนเนินนู้นกันเถอะร่างหนากว่าพูดชักจูง ในมือของเขามีเสื่อและปลาหมึกแห้งบดที่ไปต่อคิวซื้อตามที่น้องหวีร้องขอ   ร่างผอมพยักหน้าในมือถือถุงน้ำแดงที่พี่หวังไปต่อคิวซื้อเช่นกัน  เขายืนมองอีกฝ่ายปูเสื่อและปัดที่นั่งให้เขาเข้าไปนั่ง

 

ขอบคุณจ๊ะ...พี่หวังเอ่ยและส่งยิ้มหวานให้ พี่หวังยิ้มกว้างก่อนทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้างร่างผอม ทั้งคู่พูดคุยกันเกี่ยวกับหนังเรื่องขวัญเรียมที่ฉายอยู่บนจอผ้าขนาดใหญ่ พี่หวังที่นั่งอยู่เคียงข้างก็คอยเอาอกเอาใจร่างผอมโดยการป้อนขนมและน้ำอยู่ตลอด

               การกระทำทั้งหมดอยู่ในสายตาของชายหนุ่มที่ยืนห่างออกไปไม่ไกลนัก เขามองภาพตรงหน้านิ่งก่อนส่ายหัวให้กับเหตุการณ์ตรงหน้า

 

เหอะ...ก็มีผู้ชายในสต็อคเยอะแยะนี่หว่า...”

 

ห๊ะ...มึงพูดถึงใครวะ...ไอ้จ้อนร่างโปร่งของผู้ที่มีผิวขาวราวกับแสงนีออนนามว่าวอกเอ่ยขึ้นเมื่ออยู่ๆเพื่อนของเขาก็สบถคำพูดออกมาหลังจากยืนรอเจ้าของหัวใจที่กำลังเดินทางมา

 

นู้นไง...เพื่อนสนิทแฟนมึงอะไอวอก ตามจีบกูแต่ไปไหนมาไหนกับผู้ชายไม่ซ้ำหน้า

 

อ่า...น้องหวีคนงาม...นี่ไอจ้อน มึงหึงเขาหรือยังไงพูดแบบนี้

 

กูเนี้ยนะ...โนๆ พี่จ้อนคนหล่อไม่นิยมของดำครับชี้ใบหน้าตนเองพลางไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจกับคำพูดของเพื่อน ไม่มีทางที่เขาจะไม่รับคนดำเข้าตระกูลอีกแล้ว

 

หึ...กูจะคอยดู..เอ้ย กูไปก่อนนะมึง น้องจิ๋มคนสวยกูมาละ เดี๋ยวเอาไว้เจอกันที่บ้านมึงว่าแล้วร่างโปร่งก็โบกมือลาเพื่อนอย่างเร่งด่วนเมื่อ จ้อนพยักหน้าส่งๆให้เพื่อนสนิทที่กำลังจะไปรับแฟนเพื่อมาปาร์ตี้สุดสัปดาห์ที่บ้านพี่จ้อนเอง

            ใบหน้าคมหันหน้าไปมองร่างผอมที่กำลังคุยกับชายหนุ่มอย่างสนุกสนานอีกครั้ง  คิ้วเข้มขมวดหมุ่นเมื่อมองภาพตรงหน้า

 

ความรู้สึกหงุดหงิดนี้มันอะไรกัน...

 

 

 

 

 


น้องหวี...พี่หวังต้องไปแล้ว เพื่อนพี่โดนดักตี...ขอโทษนะ พี่ขอโทษ เดี๋ยวคราวหน้าพี่่หวังจะไถ่โทษพาน้องหวีไปเที่ยวตลาดในเมืองนะครับคำพูดยืดยาวถูกพ้นออกมาจากปากของพี่หวัง หลังจากที่ชายหนุ่มรับโทรศัพท์เครื่องหรูอย่างโนเกีย3310

 

น้องหวีพยักหน้าให้อย่างงงๆ ก่อนจะมองตามแผ่นหลังหนาที่วิ่งออกไป  มือเล็กวางถุงน้ำลงเพื่อจะหยิบโทรศัทพ์ขึ้นมาเพื่อโทรหาหนุ่มคนใหม่

 

อ้าว...เพื่อนหวี มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียว

 

ร่างผอมเงยหน้าจากจอโทรศัพท์และมองไปยังเพื่อนสาวที่เดินเข้ามาใกล้ เพื่อนจิ๋ม...อ้าวพี่วอก สวัสดีค่ะน้องหวีหันไปยิ้มทักทายแฟนรุ่นพี่ของเพื่อนสนิท เจ้าของชื่อยิ้มทักทายก่อนจะมองหาชายหนุ่มอีกคนที่เคยนั่งอยู่ตรงนี้

 

พี่หวังบอกว่ามีธุระนะ...แล้วนี่จะไปไหนกันเหรอคะ?

 

วันนี้ตั้งวงเหล้าที่บ้านไอจ้อน ไปด้วยกันสิน้องหวีชายหนุ่มออกปากชวน

 

น้องหวีไปได้เหรอคะ...”ในใจยิ้มกริ่ม หากแต่ร่างผอมกลับต้องสำรวม สงวนท่าทีตนเองเอาไว้สักเล็กน้อย เพราะกลัวว่าพี่วอกคนแมนจะเปลี่ยนใจ

 

ไปสิ ไปนั่งเป็นเพื่อนน้องจิ๋มด้วย...”

 

 

 

 

 

หลังจากที่พี่วอกจอดรถหน้าบ้านที่มีรถมอไซค์ที่ตกแต่งตามแฟชั่นจอดเรียงรายอยู่ห้าหกคัน พี่วอกเอื้อมมากุมมือเพื่อนจิ๋มของเขาและเดินจูงเข้าบ้านโดยที่ไม่ลืมที่จะเรียกน้องหวีให้ตามมาด้วย

 

ภายในบ้านเปิดไฟสลัวโดยการใช้ไฟสีส้มอ่อน  เสียงเพลงเพื่อชีวิตดังคลอแผ่วเบาพร้อมๆกับเสียงเฮฮาพูดคุยหยอกล้อกัน

กลุ่มชายหนุ่มหกเจ็ดคนนั่งล้อมวงกันอยู่บริเวณพื้นที่ว่างหน้าทีวี ร่างผอมชะเง้อคอมองผ่านไหล่ของพี่วอกและเพื่อนสนิทเพื่อจ้องมองเป้าหมายของตนเอง

 

อ้าวไอวอก...มาช้าจังวะ อะ สวัสดีคร๊าบน้องจิ๋มคนสวยเสียงทุ้มในวงเหล้าต่างทักทายกันตามประสาคนรู้จัก หากแต่ในวินาทีต่อมา เมื่อสายตามองเลยไปยังบุคคลที่ติดสอยห้อยตามปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าหวานยกยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับกลุ่มชายหนุ่มในวงที่เอ่ยทักทายเขา ก่อนขาเรียวจะก้าวไปยังจุดหมายที่เขาล็อคเป้าไว้

 

พี่จ้อนนนน ขอน้องหวีนั่งตรงนี้ได้ไหม

 

“.....................” ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่เขากลับแสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์แทนคำตอบ ซึ่งนั้นทำให้เพื่อนในวงเหล้าต่างมีสีหน้ากระอักกระอ่วนกันท้วนหน้า แต่ทว่าเพราะเสียงเรียกที่ดังอยู่ข้างหลังทำให้ร่างผอมต้องหันกลับไป

 

มา..น้องหวีมานั่งข้างน้องจิ๋มนี่..เดี๋ยวหมามันกัดเอาน้องหวียู่ปากอย่างงอนๆก่อนจะเดินมานั่งข้างเพื่อนสนิทตามคำแนะนำของพี่วอกคนแมน ปากอิ่มขมุบขมิบบ่นพึมพำ เมื่อความน้อยใจเกิดขึ้นในใจอีกครา วันนี้น้องหวีโป้งพี่จ้อนหนึ่งวันโทษฐานทำให้น้องหวีเสียใจ

 

 



มาๆ มาชนแก้วค่าาาเสียงยานครางดังขึ้นหลังจากที่ร่างผอมดื่มเข้าไปเป็นแก้วที่สี่ ใบหน้าแดงก่ำไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอร์ที่อยู่ในมือ

 

เพื่อนหวีค่ะ..พอได้แล้วค่ะ เมาแล้วใครจะอุ้มเธอกลับบ้านค่ะ ดอก(ไม้) หวีน้องจิ๋มดุเพื่อนสนิทที่นั่งเคียงข้าง เพราะน้องหวีีคนงามค่อนข้างคออ่อนและเป็นปัญหาสำหรับน้องจิ๋มทุกครั้งที่ต้องคอยห้ามเวลาดื่มตลอด

 

รู้ว่าคออ่อนยังจะกระดกเข้าไปอีก...” เสียงดุเปรยขึ้นไม่ต้องบอกว่าใครเป็นคนพูด เนื่องจากในที่นี่มีเพียงชายหนุ่มซึ่งเป็นเจ้าของบ้านนั่งมองร่างผอมอยู่ไม่คาดสายตา

พี่จ้อนไม่ได้รู้สึกพิศวาสแต่เขาแค่รู้สึกขัดใจเมื่อร่างผอมที่นั่งเมามายอยู่ข้างเพื่อนในกลุ่มของเขา หัวเล็กซบลงบนไหล่หนาของเพื่อนสนิทของตนอีกคน ปากเล็กก็ยังว่งเสียงดังเจื้อยแจ้วอยู่ตลอดเวลา

          เพราะน้องหวีคนงามเป็นอย่างนี้ และจะให้เขาเชื่อว่าอีกฝ่ายจริงใจมันก็คงเป็นไปไม่ได้ รงเพราะเห็นเขาเป็นของเล่นที่อยากจะเอาชนะและเก็บไว้ในครอบครอง  พอเบื่อก็คงจะโยนทิ้งเหมือนกับคนอื่นๆ

 

            ‘สงสัยคงอยากจะล่าแต้ม…’

 

พี่จ้อน...น้องจิ๋มขอยืมห้องนอนแปบนึงนะคะ เพื่อนหวีไม่ไหวแล้วชายหนุ่มหันไปมองบุคคลที่กล่าวถึง ร่างผอมซบร่างอยู่ในอ้อมกอดของเพื่อนในกลุ่ม

 

ห้องทางซ้ายนะ...ขึ้นไปสิจ้อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ ห้องนั้นเป็นห้องของพี่ชายของเขาที่กำลังรับใช้ชาติอยู่ เขาไหว่ไหล่อยากไม่ใส่ใจเมื่อจุ๋นเพื่อนของเขาอุ้มร่างของน้องหวีผู้เมามายไว้ในอ้อมกอด

 

กูจะฟ้องพี่จินตราเมียมึง ไอจุ๋น

 

พ่องเถอะ!!  กูแค่พาน้องเขาไปส่งเสียงห้าวตะโกนตอบกลับมาเมื่อเพื่อนในวงเอ่ยแซว ก็ในที่นี่นอกจากจุ๋นแล้วไม่มีใครตัวใหญ่พอที่จะอุ้มน้องหวีคนงามขึ้นไปนอนได้ ถ้าจะหวังพึ่งเจ้าของบ้านอย่างพี่จ้อนคนหล่อคงต้องรออีกสิบสองชาติ

 






กูไม่ไหวละ พวกมึงกินต่อเลย ใครจะนอนที่นี่ก็ปิดบ้านให้กูด้วย” 


จ้อนเอ่ยเสียงไม่มั่นคงนัก เขาดื่มไปหลายแก้วหลังจากนั่งดื่มและพูดคุยกันกับเพื่อนฝูงกว่าสามชั่วโมง  ตาคมปรือเหลือบมองนาฬิกาที่ต้องอยู่บนหลังทีวีสิบสี่นิ้ว ตีสองแล้วร่างสูงโปร่งยันตัวลุกขึ้นยืน เขายืนนิ่งเพื่อปรับสมดุลของร่างกายก่อนจะก้าวขึ้นบันไดอย่างเชื่องช้าเมื่อความมึนเมาโจมตีเขาอย่างจัง ชายหนุ่มเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องของตนเอง เขาผลักประตูเข้าไปในห้องที่มืดมิด ขายาวก้าวเท้าเดินสะเปะสะปะมาที่เตียงไม้ของตนเอง ก่อนล้นตัวนอนบนที่นอนนิ่มที่รองรับร่างกายของเขา

 

ตุบ

 

แต่ทว่า...บนเตียงขนาดสามฟุตครึ่งถูกจับจองไปมากว่าครึ่งโดยสิ่งประหลาดที่เขาไม่รู้ว่าคืออะไร คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างนึกสงสัยเมื่อฝ่ามือหนาลูบคลำไปตามสัดส่วนที่เขาสัมผัส เหมือนคน?’

 

อือ....

 

ชัดเลย!!  น้องหวีคนงามไส้มานอนอยู่บนเตียงเขาได้อย่างไร

 

พี่จ้อนคนหล่อเพ่งสายตามองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้แน่ใจ น้องหวีจริงๆ หรือว่าแอบมานอนอ่อยเขาที่ห้องกันนะ   แต่เดี๋ยวนะ...เมาขนาดนี้คงไม่ได้เดินมาที่ห้องเขาเองหรอก  หรือว่า...

 

ฝ่ามือหนาตบฉาดเข้าที่หน้าผากของตน เมื่อคิดได้ว่าตนบอกห้องผิดเพราะดันไม่บอกให้ครบว่าฝั่งซ้ายโดยหันหน้าเข้าบันไดบ้าน  เพราะความเคยชินของตัวเองแท้ๆ

 

เอาไงต่อละทีนี่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

เพราะความมืดทำให้เขาลูบไล้ฝ่ามือบนร่างผู้ที่นอนหลับใหลอย่างสะเปะสะปะ

ผิวนิ่มเนียนกริบที่สัมผัสได้ทำให้อะไรๆในร่างกายของเขาตื่นตัวโดยไม่ต้องปลุกเร้าประจวบกับของมึนเมาที่เพิ่มเข้ามาทำให้ในหัวสมองขาดสติที่ไตร่ตรองความถูกต้อง

 

ช่วยไม่ได้...ขอลองชิมหน่อยก็แล้วกัน

 


 

จิ้มสิจ๊ะ


 

เอี๊ยด~ เอี๊ยด~

 

เสียงของเตียงไม้ยังคงดังลั่น เมื่อสิ่งทีี่อยู่บนเตียงยังคงดำเนินบทสวาทไม่จบไม่สิ้น

 

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน  ชายหนุ่มยังคงส่งแรงกระแทกใส่ช่องทางสีสดอย่างไม่ลดละ  ร่างเล็กสั่นคลอนไม่ทั่งร่างอย่างอ่อนแรง  จนในอีกวินาทีต่อมาทั้งเขาและอีกฝ่ายต่างปลดปล่อยพร้อมกันมาอีกครั้ง

 

ร่างผอมหอบหายใจแรงเมื่อกิจกรรมสวาทกำลังจะจบลง  หากบอกว่าช่องทางด้านหลังเขาชาหนึบก็คงไม่แปลกหนัก แต่ก็ใช่ว่ามันจะไม่รู้สึกเสียวซ่านยามที่แก่นกายของอีกฝ่ายโถมแรงใส่เข้ามา

 

ชายหนุ่มโน้มตัวลงฉกฉวยริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังเผยอสูดอากาศเข้าปอด ปลายลิ้นชื้นแลบเลียกวาดต้อนเอาความหวานจากข้างในอย่างไม่หยุดหย่อน เขาใช้ฝ่ามือกดบริเวณหัวเล็กให้อยู่นิ่ง  เมื่ออีกฝ่ายยังคงดิ้นรณที่จะหนีสัมผัสของเขา

 

พอแล้ว...อะ ไม่ไหวแล้วริมฝีปากอิ่มเอ่ยเสียงกระท่อนกระแท่น เมื่อสัมผัสถึงแรงขยับจากทางด้านล่างที่ชายหนุ่มยังคงไม่ถอดถอนแก่นกายของตนออกไป

แต่ถึงอย่างนั้น คำพูดของผู้ถูกกระทำกลับกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อแก่นกายของอีกฝ่ายขับเคลื่อนเร็วขึ้นจนแรงอารมณ์เขาปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยความที่ชายหนุ่มนั้นรู้จุดกระสันของร่างผอมที่ฉกชิงความหอมหวานมาเกือบทั้งคืนเป็นอย่างดี

 

 

ขออีกรอบนะ...เดี๋ยวพี่จ้อนจะปล่อยให้นอน


 

 

ดวงตากลมปรือตาขึ้นมองไปยังเพดานไม้สีน้ำตาลเข้มที่อยู่ในม่านสายตา  ร่างผอมขยับตัวเพื่อจะลุกขึ้น หากแต่เพราะความเจ็บทางช่องด้านหลังทำให้เขาชะงัก เจ็บ...”

 

ร่างเล็กค่อยๆถดร่างลงจากเตียงไม้อย่างเงียบเชียบ ความเจ็บทางด้านหลังทำให้เขาทำอะไรไม่สะดวกนัก


        ก็ถือว่าหมามันเลียปากละกัน ไม่สิ...มันมากกว่าเลียปาก

 

น้องหวีสะบัดหัวเพื่อปัดความฟุ้งซ่านที่สมองคิดไปเรื่อย มือเล็กบรรจงสวมเสื้อผ้าทีละชิ้นอย่างยากลำบาก ในที่สุดเสื้อผ้าของชุดเมื่อวานก็ใส่อยู่บนร่างจนครบทุกชิ้น

 

ร่างผอมก้าวเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้งหลังเล็กที่ตั้งอยู่ไม่ห่างนัก เขาสอดส่ายสายตาดูความเรียบร้อยของตนเองก่อนจะสะดุดที่ร่อยรอยสีแดงช้ำที่อยู่ทั่วบริเวณลำคอ บอกว่ามดกัด...จะมีใครเชื่อไหมนี่...!?”

มือเล็กเอื้อมหยิบผ้าขาวม้าผืนใหญ่ที่พับอยู่ในตู้ขึ้นมาพันลำคอลวกๆ ก่อนจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่นอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง

 

ไอพี่จ้อนคนบ้า...

 

 

 

 


 

น้องหวีโชคดีที่คนในบ้านยังไม่กลับจากธุระในตัวเมือง ขาเรียวก้าวเท้าโซซัดโซเซไปที่เตียงนอนของตน   ร่างเล็กค่อยๆทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มของตนเอง  ความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมเมื่อคืนทำให้เขาหลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทราไม่ยากนัก


จากวันนั้นเป็นต้นมา น้องหวีมักจะหลบหน้าพี่จ้อนคนหล่อตลอด ผ่านไปแล้วเกือบสองอาทิตย์ที่ร่างผอมยังคงคิดถึงเรื่องราวในวันนั้น  สมองสั่งการให้ลบคนๆนั้นออกไปจากชีวิตสักที  แต่ใจกลับร่ำร้องหาพี่จ้อนอยู่ตลอดเวลา

 

ร่างผอมยังคงอยู่แต่ในห้องและบริเวณบ้านของตน เพราะเหตุในคืนนั้นทำให้เขาเดินเหินไม่คล่องตัวมากนัก  อีกทั้งรอยจูบแดงช้ำก็ยังปรากฎอยู่ทั่วเรือนร่างทำให้เขาหมกตัวอยู่แต่ในห้องร่วมระยะเวลาเป็นอาทิตย์


แม้กระทั้งเพื่อนจิ๋มขอเข้ามาในห้อง เขายังบอกว่าเพราะเป็นอิสุกอิใสจึงไม่สามารถออกไปได้จริงๆ และเขาก็ไม่อยากจะพบหน้าใคร

เพื่อนสนิทของตนมักจะแวะเข้ามาคุยด้วยบ่อยๆ ต่างฝ่ายต่างนั่งพิกกรอบบานประตูเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องต่างๆอย่างเช่นในวันนี้

 

เพื่อนหวี...เธอมีอะไรกับพี่จ้อนหรือเปล่านะ เขามาถามหาเพื่อนหวีทุกวันเลยนะ อ่อ แล้วเขาก็ขอเบอร์โทรไปด้วยแหละ

 

หืม  ตั้งแต่เมื่อไรกัน

 

ก็หลังจากคืนวันที่ไปนั่งก๊งเหล้ากันวันนั้นนั้นแหละ แต่เพื่อนหวีปิดเครื่องหรือเปล่า เลาโทรหาไม่ติด

 

เหรอ...คงแบตหมดมั่ง


อะ เลาต้องไปก่อนนะ นัดกับพี่วอกไว้ หายเร็วๆน่า เพื่อนหวี

 

จ้า...กลับดีดีน่ะเพื่อนจิ๋มเสียงฝีเท้าดังออกไปไกลเรื่อยๆจนเงียบในที่สุด ร่างผอมเดินตรงไปที่โทรศัพท์ของตนที่ปิดเครื่องและเก็บในลิ้นชัก

 

กริ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

 

เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้นทันทีที่เขาเปิดเครื่อง ตากลมมองเบอร์ของผู้ที่โทรเข้ามาก่อนจะกดรับสายในที่สุด

 



ว่ายังไงจ๊ะ...พี่หวัง

 

 




พี่หวังพาน้องหวีซ้อนท้ายมาที่ตลาดในตัวเมืองตามที่สัญญาไว้  ชายหนุ่มลอบมองร่างผอมที่เดินอยู่เคียงข้าง ใบหน้าหวานเรียบนิ่งติดจะเศร้าหมอง วันนี้น้องหวีคนงามไม่ค่อยพูดเหมือนทุกครั้ง บางครั้งเวลาเขาพูดคุยด้วยก็ยังเหม่อลอยจนเขาอดกังวลไม่ได้

 

น้องหวี...กลับไปพักผ่อนก่อนไหมครับ เดี๋ยวไข้จะกลับเอาน้ำเสียงทุ้มเรียบเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง เจ้าของชื่อหันมามองชายหนุ่มที่ฉายแววกังวลบนใบหน้าก่อนพยักหน้าให้คำตอบนั้น ขอโทษนะจ๊ะ...พี่หวัง

 

น้องหวีไม่มีอารมณ์จะเที่ยวเล่นจริงๆจริงๆ

 

ขาเรียวก้าวพลาดขั้นบันไดสุดท้ายทำให้ร่างทั้งร่างโน้มลงไปข้างหน้าทันที แต่ทว่าเพราะแขนแข็งแรงตวัดรอบเอวบางเอาไว้ทันทำให้น้องหวีรอดพ้นจากการล้มหน้าขม่ำลงพื้น

 

เป็นอย่างไงบ้าง..เจ็บไหมน้องหวี

 

ไม่จ๊ะ...น้องหวีต้องขอบคุณพี่หวังมากกว่า ไม่งั้นน้องคงได้ลงไปจูบพื้นแน่ๆยิ้มแหย่ๆให้กับชายหนุ่มที่ยังคงกอดรัดช่วงเอวของตนเอาไว้ เขาขยับตัวเล็กน้อยเพื่อที่จะให้ตนหลุดออกจากวงแขนแกร่ง

 

อย่ามายุ่งกับคนของกู...เอามือมึงออกไปเลยไอหวังเสียงทุ้มที่ดังจากข้างหลังตวาดลั่่น ร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดของชายผู้ชื่อหวังโดนกระชากแขนออกไปอย่างแรง จนร่างทั้งร่างปลิวเข้าสู่วงแขนแกร่งของอีกฝ่ายอย่างแรง

 

พี่จ้อน...อะ เจ็บนะ ทำบ้าอะไรของพี่่เนี้ยเขาลากแขนเจ้าของเสียงที่โวยวายตามมายังบริเวณที่เขาจอดรถอยู่ ทิ้งให้ชายหนุ่มนามว่าหวังยืนอ้าปากหวอ งงงวยอยู่ที่จุดเดิม

 

พี่จ้อนไม่มีสิทธิ์มาทำกับน้องหวีอย่างนี้นะ

 

ทำไม...ทำไมจะทำไม่ได้ ก็เมื่อคืนนั้นน้องหวีเป็นของพี่แล้วใบหน้าหวานขึ้นสีแดงปลั่งเมื่อคิดไปถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น รืมฝีปากเบะออกอย่างโกธรเคียง

 

อย่ามาพูดจาแบบนี้นะ...พี่จ้อนยังจะเอาอะไรอีก น้องหวีก็ไม่ได้ไปตามตื้อพี่แล้วนี่ว่าแล้วก็เพ่งสายตาจิกกัดไปยังชายหนุ่มที่ยืนตีหน้านิ่งอยู่ตรงหน้า

 

ขึ้นรถซะ...ก่อนที่พี่จะหมดความอดทนพี่จ้อนคนหล่อยกมือขึ้นกอดอกเมื่อร่างเล็กที่อยู่ตรงหน้ายังคงดื้อแพ่งไม่ฟังเขา ถ้าอย่างนั้นคงจะต้องใช้กำลังจริงๆ

 

ชายหนุ่มเดินก้าวสามขุมเข้าไปเอื้อมจับข้อมือเล็ก หากแต่ในช่วงพริบตาเดียวที่เรียวขายกขึ้นเตะผ่าหมากกลางลำตัวของเขาพอดิบพอดี  ร่างของผู้โดนประทุษร้ายทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทันที มือหนากลุ้มเป้าของตนเองเมื่อความจุกเสียดแล่นขึ้นมาอย่างหนักหน่วง  อูยยย...น้อง..”

 

หึ...รู้จักน้องหวีน้อยไปซะแล้ว...อย่ามายุ่งกับน้องอีกนะ...เดี๋ยวจะหาว่าน้องไม่เตือน

 

 

 



 

เพื่อนหวี...โกธรอะไรพี่จ้อนคะ?มือเล็กชะงักขณะกำลังจะทาน้ำยาอุทัยที่เรียวปากของตน เขาถอนหายในออกมาแรงๆก่อนหันมามองเพื่อนจิ๋มด้วยใบหน้างอง้ำไม่สบอารมณ์

 

เลาไม่อยากได้ยินชื่อนี้ อย่าพูดให้เลาได้ยินอีก

 

แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันเล่า...”

 

ช่างมันเถอะน้า...ว่าแต่วันนี้เลาสวยหรือยัง เดี๋ยวพี่หวังจะมารับไปลอยกระทงคืนนี้ร่ผอมลุกขึ้นยืนพร้อมกับหมุนซ้ายทีขวาทีเพื่อให้เพื่อนสนิทของตนดูความเรียบร้อยของเครื่องแต่งกาย

 

จริงจังกับพี่ม้า...เอ้ยพี่หวังจริงๆเหรอน้องจิ๋มถอนหายใจ เมื่อเพื่อนของตนดื้อดึงขนาดไหน มันต้องเกิดเรื่องระหว่างทั้งคู่สักอย่างสิน้า...

 

ทำไมละ? พี่เขาก็ดีออก ดีกว่าใครบางคนหลายร้อยเท่าเลยด้วยซ้ำร่างผอมลอยหน้าลอยตาพูดอย่างไม่ใส่ใจพลางหยิบของใช้ส่วนตัวใส่กระเป๋าเล็กเพื่อรอพี่หวังมารับ

 

มานั่งน้ำตาตกทีหลัง...เลาไม่ช่วยปลอบหรอกนะ

 

 

 




 

วันนี้น้องหวีสวยจังเลย

 

แล้ววันอื่นน้องหวีไม่สวยเหรอจ๊ะ...พี่หวังริมฝีปากอวบอิ่มฉีกยิ้มกว้าง

 

สวยทุกวันเลย...แต่วันนี้สวยเป็นพิเศษจริงๆนัยน์ตาเรียวคมกวาดสายตามองเสื้อผ้าที่คู่เดทของเขาในค่ำคืนนี้สวมใส่ กางเกงยีนส์ขายาวรัดเรียวขาตึงเปี๊ยะกับเสื้อลายสก็อตสีแดงที่ผูกช่วงเอวเผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกายผอมที่โผล่พ้นออกมาจนต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

 

ไปกันเถอะพี่หวัง...เดี๋ยวที่วัดคนจะเยอะ

 

จ๊ะๆๆ ขึ้นมาเลยกอดเอวพี่หวังได้ตามสะบายเลยนะจ๊ะ

 

โคมไฟหลากสีแขวนประดับอยู่ทั่วทุกมุมต้นไม้ที่อยู่ภายในวัดดังของตำบล  ผู้คนมากมายต่างเดินสวนกันไปมาโดยในอ้อมแขนมีกระทงดอกไม้ประดับประดาเต็มกระทง

 

เสียงประทัดหลายลูกดังขึ้น แสงไฟหลายสีที่กระจายอยู่บนฟากฟ้าดำทมึนแตกลวดลายโอดโฉมความงามให้กับผู้คนที่เข้ามาเที่ยวชมงาน เขารู้สึกเพลิดเพลินไปกับการเที่ยวชมซุ่มเกมต่างๆที่อยู่ในงาน มันทำให้เขาลืมเรื่องที่รบกวนใจอยู่ในขณะนี้ไปบ้าง ถึงมันจะได้แค่นิดหน่อยก็เถอะ

ถึงจะบอกว่าไม่สนใจพี่จ้อน...แต่ข้างในใจกลับเรียกหาฝ่ายนั้นตลอด    เพียงแค่คิดว่าอีกฝ่ายจะถอดใจเรื่องของตัวเอง  น้ำตาก็แทบจะไหลลงมาอยู่ร่อมร่อ

 

ก็แค่งอนพอเป็นพิธี...ทำไมไม่รีบมาง้อสักทีเล่า

 


เดี๋ยวพี่ไปซื้อไม้ขีดไฟตรงศาลาตรงนู้นก่อนนะจ๊ะ...น้องหวียืนรอพี่อยู่ตรงนี้ก่อนนะ

 

ร่างผอมพยักหน้ารับรู้ ในมือของเขาถือกระทงที่จะลอยในค่ำคืนนี้อยู่ในอ้อมกอด  หากแต่เวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีที่น้องหวียังคงชะเง้อคอมองหาชายหนุ่มที่มาด้วยพี่หวังไปนานจัง ยุงจะหามน้องหวีแล้วนะ

 

บ่นงุ้งงิ้งแต่ก็ยืนรอต่ออีกเป็นสิบนาที จนร่างผอมทนไม่ไหวจำต้องเดินไปที่ท่าน้ำที่ยังมีผู้คนหนาตา   น้องหวีจุดเทียนและธูปเสร็จเรียบร้อยแแล้วหลังจากออกปากขอยืมของคนที่อยู่ข้างๆ ร่างผอมนั่งลงที่ท่าน้ำเขาอธิฐานกับกระทงที่กำลังจะปล่อยให้ล่องลอยไปในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว

 

ขอให้น้องหวีพบเจอแต่สิ่งดีดีด้วยเทอญ...สาธุเอ่ยจบพร้อมกับย่อตัวลงเพื่อวางกระทงบนผิวน้ำ หากพลันสายตาเหลือบเห็นฝ่ามือหนาที่เข้ามาร่วมจับกระทงพร้อมกันกับเขาและปล่อยให้มันลอยไปตามสายน้ำ

 

พี่จ้อน!!!”

 

ใช่...พี่ชื่อจ้อน

 

ชิ...น้องหวีไม่อยากรู้หรอก แล้วก็ไม่อยากลอยกระทงพร้อมพี่จ้อนด้วย ทำอย่างนี้มันเสียมารยาทรู้ไหมริมฝีปากอวบอิ่มพ่นคำบ่นออกมายืดยาว เขายู่ปากอย่างขัดใจให้กับผู้ที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้า หากแต่ในใจกลับสั่นไหวอย่างรุนแรงทีเดียว

 

ถ้าอย่างนั้นเมื่อก่อนน้องหวีก็ไม่มีมารยาทเหมือนกันละสิ ที่ตามเกาะแกะพี่ทุกวี่ทุกวันน้ำคำของชายหนุ่มทำให้ใบหน้าเล็กงองุ้มเข้าไปอีก น้องหวีสะบัดหน้าหนีอย่างแง่งอน เขาไม่อยากเสวนากับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอีกแล้ว

 

ชิ...มาง้อหรือว่ามาหาเรื่องกันแน่...ไอพี่จ้อนขี้เก๊ก

 

ว้าว...วันนี้แต่งตัวสวยจัง...แล้วไอหนุ่มที่มาด้วยไปไหนซะละเสียงกวนประสาทที่ดังมาจากด้านหลังไม่ได้ทำให้น้องหวีหันกลับไปมอง ขาเรียวยังคงก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

 

หรือว่าอาจจะโดนอุ้มไปแล้ว...เพราะชอบเสนอหน้ามายุ่งกับของของคนอื่น

 

กึก~

 

พี่ทำอะไรพี่หวัง...อีกอย่างน้องหวีก็ไม่ใช่ของใครทั้งนั้นร่างผอมหันขวับกลับไปเผชิญหน้าทันทีเมื่อโดนรังควาน เขาร้อนใจ...เพราะไม่อยากจะให้คนอื่นต้องมาเดือนร้อนเพราะตัวเอง

 

ทำไมต้องห่วงมันขนาดนั้น...รักมันหรือไงชายหนุ่มเอ่ยเสียงดุ เขารู้สึกขัดใจอีกแล้วเมื่อร่างผอมแสดงความสนใจคนอื่นมากกว่าตนเอง

 

ร่างผอมกลั้นหายใจไปครู่หนึ่งหลังจากสัมผัสถึงแรงโกธรของบุคคลที่ยืนอยู่ตรงหน้า  น้องหวีหันหลังกลับทันทีเมื่อรู้สึกว่าตนเองกำลังอยู่ในเหตุการณ์น่าอึดอัด

หากแต่แรงกระชากจากทางด้านหลังทำให้ร่างผอมกรีดร้องออกมาอย่างตกใจ    ร่างทั้งร่างถูกวงแขนแกร่งรวบไว้และยกขึ้นพาดบ่าในวินาทีต่อมา

 

อะ...ไอพี่จ้อน ทำบ้าอะไร ปล่อยน้องนะมือเล็กทั้งทุบทั้งหยิกแผ่นหลังกว้างอย่างไม่ลดละ แต่ผู้ที่กระทำการอุกอาจกลับผิวปากอย่างไม่คิดจะสนใจเสียงโวยวายของร่างผอม

การกระทำนี้ตกเป็นเป้าสายตาของใครหลายๆคน ไม่เว้นแม้กระทั้งกลุ่มแก๊งเพื่อนพี่จ้อนที่รวบตัวของชายหนุ่มนามว่าหวังที่ยืนอยู่ในมุมมืดไม่ไกลนัก

 

 


 

กว่าเขาจะรวบตัวให้ร่างเล็กนั่งนิ่งๆบนรถมอไซค์ลูกรักของเขาได้ ก็เล่นใช้เวลาไปนานโข ทำเอาเขาต้องปราบพยศด้วยริมฝีปากหยักของตัวเองไปเนิ่นนานจนคนด้านหลังที่กระชับกอดเอวสอบของเขาหมดแรงที่จะโต้เถียงไปพักใหญ่

หลังจากร่างของน้องหวีคนงามถูกดึงเข้ามาภายในบ้านซึ่งเคยเป็นที่เกิดเหตุ มือหนาชักจูงเขาขึ้นไปบนห้องตนเองทันทีโดยไม่สนใจคนในบ้านที่มองหน้ากันเหรอหรากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เดือนร้อนน้องหวีคนงามที่ต้องฝืนยิ้มและผงกหัวให้กับผู้ที่เป็นพ่อแม่ของอีกฝ่าย หากแต่เสียงที่ตามหลังมาทำให้ร่างผอมอดหน้าแดงก่ำไม่ได้ ทำเบาๆนะโว้ย ไอจ้อน เดี๋ยวลูกเขาจะช้ำหมด

 

ปัง~

 

เสียงปิดประตูตามด้วยเสียงลงกลอนดังเข้าโสตประสาทกึกก้อง น้องหวีและผู้เป็นเจ้าของห้องยืนประจัญหน้าอีกครั้ง ความเงียบค่อยๆโรยตัว บรรยากาศที่น่าอึดอัดทำให้ร่างผอมต้องก้มหน้าลง ริมฝีปากที่ส่งเส่ยงโวยวายเมื่อสักครู่ ปิดสนิทราวกับคนละคน

 

น้องหวี...”เสียงทุ้มเอ่ยนิ่งเมื่อมองร่างตรงหน้าที่ยังคงยืนก้มหน้ามองปลายเท้าตนเอง ทำเหมือนกับความผิดมาแล้วโดนดุอย่างไงอย่างงั้น พี่จ้อน...ขอโทษ

 

น้องหวีเงยหน้าขึ้นทันทีหลังจากได้ยินประโยคนั้น ตากลมโตวูบไหวพลางจ้องลึกเข้าไปนัยน์ตาคม  ริมฝีปากอิ่มยังคงปิดสนิท  

ให้โอกาสพี่อีกครั้งนะ...”เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ตาคมกวาดสายตามองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความกังวลตรงนี้ของพี่เต้นแรงมากนะ...” เขายืนยัน มือหนาจับข้อมือเล็กพลางยกมือขึ้นทาบบริเวณหน้าอกข้างขวา รู้สึกไหม...ว่ามันเต้นแรงขนาดไหน

 

ตากลมหลุบมองแผ่นอกของคนตรงหน้าอย่างทำอะไรไม่ถูก ในใจของเขาเองก็เต้นแรงไม่แพ้อีกฝ่ายเช่นกัน  ปากอิ่มอ้าออกและหุบเข้าสลับกันเหมือนจะอยากพูดอะไรสักอย่าง   หากแต่พี่จ้อนมองว่ามันช่างดูน่ารักมากในสายตา ทำให้เขาอดใจไม่ได้ที่จะโน้มใบหน้าเข้าไปฉกชิมริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง

ร่างผอมสะดุ้งเมื่อลิ้นหนาดึงดันที่จะแทรกเข้ามาในโพรงปาก แต่เขาก็หยุดคนตรงหน้าไม่ได้เมื่อแรงอารมณ์ที่คนตรงหน้าชักจูงมันช่างร้อนแรง...

 

ดะ...เดี๋ยว อึก...พี่จ้อน คุย อืม..ก่อนคำพูดไม่ได้ศัพท์ถูกเปล่งออกมา เมื่อโดนรุกรานด้วยเรียวลิ้นหนาที่ยังคงสอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก

มือเล็กยกขึ้นดันแผงอกออกไปเมื่อการจูบครั้งนี้ดูท่าว่าจะเลยเถิดเมื่อแรงสัมผัสจากฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทั่วโคนขาอ่อนที่มีเพียงกางเกงยืนฟิตเปรียะครอบคลุมเท่านั้น

 

พี่จ้อนไม่ได้เอ่ยคำพูดอะไรออกไปเมื่อริมฝีปากหยักยังคงแลบเลียความหวานจากกลีบปากอิ่มอย่างไม่รู้จบ หากแต่เป็นเพราะอีกฝ่ายเริ่มคล้อยตามการชักจูงของตน  ชายหนุ่มจึงเริ่มไล้ฝ่ามือลงไปตามสีข้างและบีบขย่ำเนิ่นผิวนุ่มที่ตนร่ำร้องอยากสัมผัสมาตลอดอีกครั้ง

 

คุย...อะ คุยกันก่อนพี่จ้อนคนหล่อถอนริมฝีปากออก ร่างอ่อนปวกเปียกซบหน้าเข้ากับแผ่นอกของเขา นิ้วเรียวยาวยกขึ้นลูบคราบน้ำสีใสที่เลอะมุมปากของอีกฝ่าย ไปคุยกันที่เตียงได้ไหมตาคมพราวระยับเมื่อกวาดสายตามองใบหน้าหวานที่ยังมีริ้วแดงระเรื่อตรงพวงแก้ม อะไรๆที่มันพองคับเป้ากางเกงอยู่ตอนนี้มันก็ช่างเรียกร้องซะเหลือเกิน

 

มะ...ไม่ น้องหวียังไม่ได้บอกเลยว่าจะคบกับพี่

 

ทำไมล่ะ...ไม่รักพี่แล้วหรือไงร่างผอมเบะริมฝีปากน้อยๆอย่างหมั่นไส้ในความมั่นใจของชายหนุ่ม หัวเล็กสะบัดหน้าหนีไปอีกทางเมื่อใบหน้าคมโน้มเข้ามาใกล้ เลิกจูบน้องได้แล้ว...ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

 

ถ้าอย่างนั้นก็คบกับพี่สิ...ทำมากกว่าจูบไม่เห็นจะว่าอะไรยักคิ้วให้อย่างเจ้าเลห์ก่อนเผยรอยยิ้มกริ่่ม นัยน์ตากลมมองค้อนขลับเมื่ิอชายหนุ่มยกเรื่องในคืนนั้นขึ้นมาพูด

 

พิสูจน์ให้น้องหวีเห็นก่อนสิ...ว่าพี่จ้อนจริงจังมือเล็กยกขึ้นกอดอก พลางทำหน้าตาท้าทายเผยออกมาอย่างไม่บิดบัง อ้อ...น้องยังไม่ขาวเหมือนหยวกกล้วยเลยนะ...พี่จ้อนอาจจะยอมแพ้ไปก่อนก็ได้

 

ถึงไม่ขาวเหมือนหยวกกล้วย...แค่นี้ก็ยกหัวใจให้ทั้งดวงแล้วเอ่ยคำหวานออกมาจนคนฟังบิดตัวงอด้วยความเขิน รอยยิ้มกว้างน่ารัก ระบายอยู่เต็มพวงแก้ม

 

พี่จ้อนคนหล่อเหมือนโดนศรรักปักอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า...เมื่อคิดว่าคนตรงหน้าเขาถึงน่ารักได้ขนาดนี้  ทำไมเขาถึงปล่อยให้หลุดมืออยู่ได้นานสองนาน

มือหนาสอดรอบเอวบางและดึงเข้าหาตน ใบหน้าทั้งคู่อยู่ห่างกันเพียงปลายจมูกกั้น  นัยน์ตากลมโตช้อนตาขึ้นมองสบสายตาคมอย่างเอียงอาย

เขาโน้มใบหน้าลงมาเมื่อเป้าหมายอยู่ที่ริมฝีปากแดงระเรื่อตรงหน้า ทว่า...กลับต้องชะงักเมื่อฝ่ามือเล็กยกขึ้นกลั้นเรียวปากหยักของตน

 

น้องหวีไม่ง่ายนะ...”ริมฝีปากคลี่ยิ้มกว้างพลางลดมือลงเมื่อชายหนุ่มขยับถอยไปข้างหลัง ถ้าพี่จ้อนทำตัวน่ารัก น้องอาจจะใจอ่อน...”

 

ถ้าอย่างนั้น...เตรียมตัวรอพี่จีบได้เลย...” ใบหน้าคมโน้มเข้ามาใกล้จนปากหยักแนบชิดติดกับใบหูเล็กของอีกฝ่าย เขากระซิบคำพูดออกมาอย่างแผ่วเบาจนคนฟังรู้สึกวูบวาบหัวใจ

 


เพราะพี่รุกหนักมาก...”

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

 













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

799 ความคิดเห็น

  1. #797 KVKVKV (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 19:58
    กิ๊ดดดดดดดดดด
    #797
    0
  2. #788 boahammock (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 12:00
    เปิดโลกกุกวีมากเลยคนับบบ ทั้งพล๊อตทั้งชื่อ สุดมากกกก แทบักกก555555
    #788
    0
  3. #766 Phakchira1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 08:11
    ฮื่ออ ชอบชื่อแต่ละคนมาก5555555

    พี่จ้อนก็คือหื่นมากจะเอาอย่างเดียว >//<
    #766
    0
  4. #750 ku_1709 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:52
    พี่จินตราลั่นสุด55555
    #750
    0
  5. #716 Real.B シ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 21:25
    มนตร์รักลูกทุ่ง5555555555
    #716
    0
  6. #709 Aonma1997 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 15:02
    ชื่อแต่ละคนนี่บับ5555555
    พี่วอกนี่พี่ก้าใช่มั้ยย555555666
    #709
    0
  7. #706 chalillxx_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 15:36
    แรกๆนี้งงมากเลยจินตรานี้ใคร พี่จินอะ วงวาร
    ความพี่จ้อนยิ้มก่อนแล้วค่อยเป็นแฟนนี้ โอ้ยยยยยย เขินนนนนน
    #706
    0
  8. #672 Noeyoey (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 11:06
    โอ้ยยยชื่อแต่ละคนน5555
    #672
    0
  9. #655 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 02:00
    สงสารชื่อเพื่อนจิ๋ม5555
    #655
    0
  10. #620 sofar_fa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 20:12
    ยอมใจกับชื่อในตอนนี้จริงๆ โดยเฉพาะชื่อตำบลกับชื่อพี่วอก 5555

    ตอนนี้ก็น่ารักอ่ะ ><

    เห็นภาพเลย ยิ่ง 3310 นี่ยิ่งชัด 555555 โคตรบอกอายุ
    #620
    0
  11. #602 ง่อว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:04
    ชื่อตำบลคือดีงามมาก 555
    #602
    0
  12. #601 ง่อว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:04
    ชื่อตำบลคือดีงามมาก 555
    #601
    0
  13. #600 ง่อว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:04
    ชื่อตำบลคือดีงามมาก 555
    #600
    0
  14. #599 ง่อว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:03
    ชื่อตำบลคือดีงามมาก 555
    #599
    0
  15. #581 soju95 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 00:42
    ชอบชื่อตำบลมากอ่ะ5555
    #581
    0
  16. #560 kimfon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:02
    เจอจิ๋มกับหวีแล้วนี่แบบก๊ากกกอ่ะจริงแล้วมีอะไรอีกนะพี่จ้อนไอวอกไอหวังไอจุ๋นแล้วจุดพีคจินตราชอบอ่ะแล้วตำบลดงเกอะไรนั่นอีกขำมากก
    #560
    0
  17. #485 jijee09 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 20:42
    เลื่อนลงมาเจอเพื่อนจิ๋มกับเพื่อนหวี นี่ก็ลั่นบ้านจนต้องเอามือมาอุดปากตัวเองไว้ พอมาเจอไอจุ๋น ไอหวัง พี่จ้อน พี่วอกอีก โอยขรรมเหนื่อย พีคสุด จินตรา!

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 ตุลาคม 2559 / 20:56
    #485
    0
  18. #477 why_qky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 21:11
    มากกว่าการเดาชื่อคือการอ่านชื่อตำบล เราเมนน้องจิ๋มนะ ตลกมากพออ่านชื่อ5555555555
    พี่จ้อนนี่ไม่น่าทิฐิสูงนะจ๊ะ ขาวเหมือนหยวกกล้วยแล้วยังไงน่ารักเท่าน้องหวีมั้ยล่ะ
    เราชอบพี่หวังมาก พี่หวังน่ารักเป็นคนดีจริงๆ
    ชอบประโยคของพี่วอกที่บอกน้องหวีว่าหมาจะกัด หมาพี่จ้อนนี่ดุจริงๆ ถ้าไม่เมาจะรู้มั้ยว่ารักน้องหวีขนาดไหน ทำไมต้องเอาอดีตมาปิดกั้นปัจจุบัน แต่น้องหวีก็หนุ่มเยอะนะ แต่พี่หวังนี่ที่สุดแล้วจริงๆ รักนาง
    วันลอยกระทงคิดว่าจะจบแบบตกลงน้องหวีคบกับพี่หวังซะแล้ว
    พี่จ้อนนี่ไม่แมนเลยเอาพวกมาได้ยังไง ดูพี่หวังสิตามจีบตามหยอดรักเดียวใจเดียวสุดๆ
    เกลียดการที่พี่จ้อนพาน้องหวีขึ้นห้องแล้วคนที่บ้านบอกทำเบาๆ เดี๋ยวลูกเขาช้ำ เกลียดความสนับสนุนนี้55555555555
    สุดท้ายแล้วอยากรู้จริงๆพี่จ้อนจะรุกหนักเบอร์ไหน
    #477
    0
  19. #441 Love All Kpop (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:32
    ห้วยยยย ตอนแรกๆคือแบบ..เหยย สนใจหวีบ้างก็ได้ป่ะ ดำแล้วไงอ่ะ เซ็กซี่นะโว้ยยย โวยวายๆ (ก็เค้าดำอ่ะ ผิดเหรอพี่จ้อน?!) งื้ออ โกรธมากๆเลยที่พี่จ้อนทำร้ายจิตใจน้องหวีแล้วตอนเมายังจะมาข่มขืน(?)น้องหวีอีกอ่ะ ตอนนั้นรู้อย่างเดียวคือโกรธ (ง้อด้วย!) แต่ตอนหลังนี่บั่บ.. โอเค๊ ยอมให้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ ครั้งเดียวจริงจริ๊งงง #เสียงสูง กร๊ากก แอบสงสารพี่หวังเบาๆอ่ะ โดยเก็บโดยพี่จ้อนไปตามระเบียบ กร๊ากๆๆ ต่อให้ดีแค่ไหนก็สู้สุดหล่อของน้องหวีไม่ได้นะเออ >< การแต่งตัวของน้องหวีนี่ใช่ย่อย แหม่ๆๆ ทาอุทัยทิพเลยนะจ๊ะ ขนาดเค้าเป็นผู้หญิงยังไม่เคยทาอ่ะ (ยกเว้นตอนเด็กที่ไม่รู้เรื่องแต่ก็อยากลอง กร๊ากๆๆ) อิที่พี่จ้อนบอกผิดห้องนี่แกล้งป่ะ? แหมม บอกผิดมาห้องตัวเองเลยเชียวน้าา? อยากได้น้องหวีล่ะซี่~ ปากบอกไม่ชอบของดำแต่ก็ได้ของดำเป็นเมียเถอะ! วันหลังอย่าใจร้ายกับน้องหวีนะ เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย แต่ตอนท้ายมาง้อแล้วก็ถือว่าแล้วไป เนอะ..แหะๆ ก็มาง้อแล้วก็ดี (แถมกล่าวว่าจะรุกหนักด้วยแหละ) คริคริ ไม่ทราบว่ามีต่อเรื่องยาวม้อยย ? (ล้อเล่งๆ แม้ใจจริงจะอยากให้ต่อทุกเรื่องก็เถอะ ส่วนเรื่องหลอนๆถ้ามีต่อคงต้องขอให้จบแบบมาเกิดเป็นคนแล้วแฮปปี้เอ็นดิ้งไรงี้ บรื๋อออ) สำหรับตอนนี้ก็โอเคนะคะ ดูเป็นน้องหวีที่น่ารักน่าหยิกจริงๆ เหมือนได้ย้อนยุคอ่ะ >3<
    #441
    0
  20. #422 wyjh3025 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 00:49
    อ๊ากกกกกกกกกพี่จ้อนนนนน ชื่อแต่ละคนที่พีคสุดคือพี่กิค่ะ วอกมาเชียว น้องจีมกไม่ต่างกันน้องจิ๋ม.. 55555555555555555555 มีความย้อนยุคคลาสสิคๆ กางเกงลายคิตตี้ ใส่น้ำยาอุทัยทิพย์ คีบแตะ โอ้ยยยยย หัวหน้าสก๊อยเลยค่ะ สมกับเป็นเมียพี่จ้อนหัวหน้าเด็กแว๊น /เดี๋ยวๆ 55555555555555555 ชอบอ่ะ พึ่งจะเคยอ่ายฟิคแบบนี้ครั้งแรกเลย ชอบมากค่ะ ><
    #422
    0
  21. #401 Chëetαн´ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 09:41
    บรรยากาศเหมือนยุคเก้าศูนย์มาก พี่จอนเกือบจะเสียน้องหวีไปแล้วไหมละ ~
    #401
    0
  22. #308 pwchn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 20:36
    ชอบบบบ >< น้องหวีพี่จ้อน น้องจิ๋มพี่วอก 555 คือตลก คือฟิน คือดีงาม 
    #308
    0
  23. #235 KyuLine (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 00:40
    เพิ่งย้อนกลับมาอ่านขื่อตำบลดีๆ ดงเกย์ชะนีสาบสูญ ใช่ไหม??? ลั่นแรงมาก 555555555555555555555555555555555555555555555556666666
    #235
    0
  24. #208 Mirage of Darkness (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 20:20
    ...รุกหนักมาก รุกหนักมาก.... รุกหนักมาก!!!! -///////-!!!
    #208
    0
  25. #197 Baka Sheep (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 18:15
    ให้ความรู้สึกไทยๆ วินเทจๆ ดีนะคะ 555555
    #197
    0