(BTS) KOOKV : F E S T I V A L ♡

ตอนที่ 5 : FRANKENSTEIN : MileyAyeiiZ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    19 พ.ย. 58

B E R L I N ❀







FRANKENSTEIN 
WRITER : MileyAyeiiZ 
RATE : PG 15 
JUNGKOOK x TAEHYUNG 
TALK : สวัสดีค่า ไรทเตอร์จากฟิค #คทอม นะคะ โปรเจค #ไรท์กุกวีสะท้านฟ้า ฉลากที่เราจับได้คือ แฟรงเก็นสไตน์ ซากศพเดินได้นี่เองค่ะ แฮ่ ยอมรับเลยว่าแต่งยากมากT_T ช่วงนี้ก็มีเรื่องให้คิดเยอะ ฟิคเลยอาจจะออกมาไม่ดีเท่าไหร่ เรากังวลอยู่พอสมควรเลย ฮือTT แต่ยังไงก็ลองอ่านกันก่อนเนาะ 









แฟรงเก็นสไตน์ได้ถือกำเนิดขึ้นมาในห้องแล็ปของนักวิทยาศาสตร์ พวกเขารวบรวมศพของผู้ตายไว้เป็นจำนวนมาก หลังจากนั้นก็คัดเลือกอวัยวะที่สวยที่สุดของศพมาเย็บเข้าด้วยกัน เพื่อให้ชีวิตใหม่ที่พวกเขาเนรมิตขึ้นมา มีความสมบูรณ์แบบมากที่สุด เพราะอวัยวะทุกชิ้นถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดี 


           จนกระทั่งมนุษย์จำลองมีรูปร่างสมบูรณ์แบบเหมือนมนุษย์ทุกประการ พวกเขาก็ได้ใช้เทคนิคพิเศษบางอย่างทำให้มนุษย์จำลองของพวกเขาสามารถฟื้นฟูคืนชีพขึ้นมาได้อีกครั้งหนึ่ง 


           มนุษย์จำลองค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ แต่อนิจจาผิวพรรณที่เหลืองซีดของมัน ทำให้มันกลายเป็นซากศพเดินได้ที่มีสภาพน่ากลัวเป็นอย่างยิ่งร่างกายที่ปราศจากเลือดฝาด ทำให้ปลายเล็บซีดคล้ำ ดวงตาที่ลึกโบ๋ยิ่งเสริมให้ใบหน้าของมันน่ากลัวมากยิ่งขึ้น 


           ความหวาดกลัวเริ่มครอบงำจิตใจพวกเขา คิดได้ดังนั้น พวกเขาจึงวิ่งหนีเตลิดออกจากห้องอย่างไม่คิดชีวิต ทิ้งสิ่งที่พวกเขาเพิ่งช่วยกันสร้างขึ้นมาจนสำเร็จไว้ข้างหลังอย่างโดดเดี่ยว… 


           หลังจากนั้นไม่นาน มนุษย์จำลองก็เดินโซซัดโซเซออกมาข้างนอก แต่ไม่ว่าจะเดินไปทางใดผู้คนก็ต่างหวาดกลัวและวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง 


           มันไม่เข้าใจ เหตุใดทุกคนถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้กับมัน ทั้งที่มันได้ช่วยเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเอาไว้ก่อนที่เธอจะจมน้ำ แต่พ่อของเธอกลับใช้ปืนขับไล่มันให้ออกไปให้พ้นอย่างไม่ปราณีเสียอย่างนั้น 


           มันได้แต่เดินตามทางไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดมุ่งหมายโดยที่ไม่เคยรู้เลยว่าตนนั้นมีหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวขนาดไหน ผิวหนังก็เหี่ยวย่นประกอบกับรูปร่างสูงใหญ่ผิดนมุษย์มนาสร้างความหวาดกลัวให้กับผู้พบเห็นยิ่งนัก 






           มือบางปิดหนังสือนวนิยายเล่มโปรดลงเนื่องจากใกล้ถึงเวลาเข้าเรียนเต็มที เก็บข้าวของใส่กระเป๋า เช็คสัมภาระก่อนจะลุกเดินออกจากห้องสมุดเมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี 


           นิ้วเรียวขยับกรอบแว่นตาหนาเตอะที่เลื่อนหล่นลงมาตรงปลายจมูกให้กลับเข้าที่เข้าทาง แขนข้างขวาหอบหนังสือเรียนและนวนิยายเล่มโปรดไว้แน่น เร่งฝีเท้าฉับๆขึ้นอาคารให้ทันเข้าเรียนคาบบ่าย 


           แต่ทว่า… 


           ตุบ !! 


           ของทุกอย่างที่อยู่ในมือก่อนหน้านี้ร่วงสู่พื้นพร้อมกับร่างบางที่โดนกระแทกจนล้มลง แต่โชคยังดีที่แว่นตาไม่หล่นตกแตกไปด้วยอีกอย่างหนึ่ง 


           “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ? อ่าว… พี่แทฮยอง?” 


           เจ้าของชื่อเงยหน้ามองตามเสียงทุ้มที่เรียกตน พลันเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้านี้เป็นใครที่ตนคุ้นเคยเป็นอย่างดี ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งเติมแต่งไปด้วยกล้ามแลดูหุ่นดี ผิวขาวดุจน้ำนม ใบหน้าคมอันหล่อเหลาไม่ว่าใครมองเป็นอันต้องหลงใหลราวกับถูกมนต์สะกดในความมีเสน่ห์ของชายผู้นี้ 


           แถมยังเป็นถึงนักกีฬาแนวหน้าของโรงเรียน


           จอน จองกุก 


           รุ่นน้องที่คิมแทฮยองแอบชอบมานานนับสามปี 


           สีหน้าเลิ่กลั่กแสดงออกผ่านใบหน้าหวานอย่างชัดเจน ก้อนเนื้อในหน้าอกด้านซ้ายสั่นระรัวยามที่รุ่นน้องตรงหน้าย่อตัวนั่งยองเพื่อช่วยเขาเก็บหนังสือในขณะที่ตนยังนั่งแข็งทื่อเพราะยังตะลึงงันไม่หาย 


           “ผมขอโทษนะครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”


           ร่างบางส่ายหน้ารัวๆจนเส้นผมกระเจิงเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากเด็กหนุ่มตัวสูงได้เป็นอย่างดี ก่อนที่จองกุกจะลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือไปข้างหน้าอีกฝ่าย แทฮยองนิ่งค้างชั่วขณะก่อนที่มือสั่นๆจะเอื้อมไปจับกับมือหนาแล้วดันตัวเองลุกขึ้น 


           ตึกตัก ตึกตัก 



           เสียงหัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกจากอกเสียให้ได้ยามที่ได้แตะเนื้อต้องตัวของคนที่แอบชอบ เพราะนี่เป็นครั้งแรกของคิมแทฮยองที่ได้จับมือกับจอนจองกุกหลังจากที่ได้แอบชอบมานานแต่ก็ไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกันสักครั้งเหมือนอย่างตอนนี้ 


           แทฮยองรู้สึกร้อนผ่าวทั่วทั้งหน้าพอๆกับแก้มเนียนที่น่าจะขึ้นสีแดงจัด คนตรงหน้ายื่นสิ่งของให้คืนก่อนที่ร่างบางจะรับมันมาแล้วเอ่ยบอกขอบคุณก่อนจะวิ่งแจ้นหนีจากตรงนี้ทันทีเนื่องจากเลยเวลาเรียนมากแล้ว 


           แต่ประโยคสุดท้ายของจอนจองกุกนั้นทำให้แทฮยองเกือบสะดุดล้มหน้าคว่ำ 


           “เจอกันหลังเลิกเรียนนะครับพี่แทฮยอง !” 







           ก่อนหน้านี้มันคืออะไรกันแน่ คิมแทฮยองไม่ได้ฝันไปเองใช่ไหมว่าจองกุกอยากเจอเขาหลังเลิกเรียน เขาคงไม่ได้หูฝาดไปเองใช่ไหม ไม่นะ หัวใจเจ้ากรรมมันเต้นแรงมากจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว ฮือออ 


           ว่าแต่… 


           จองกุกรู้จักชื่อเขาได้ยังไงกันนะ ? 


           และแล้วหลังเลิกเรียนวันนี้ จองกุกก็มาหาแทฮยองตามที่พูดไว้จริงๆ เด็กหนุ่มบุกมาถึงห้องเรียนของร่างบาง สร้างความแตกตื่นและเรียกเสียงฮือฮาไปทั่วทั้งห้อง 


           เป็นเรื่องไม่น่าเชื่ออย่างมาก ที่จองกุกจะยอมเข้าหาคนที่ได้ชื่อว่าเฉิ่มและจืดชืดที่สุดในห้องอย่างคิมแทฮยอง แถมยังออกปากว่าจะพาแทฮยองไปเดทอีกด้วย สร้างความอิจฉาให้กับนักเรียนหญิงที่เป็นแฟนคลับของจองกุกอยู่ไม่น้อย 


           เสียงซุบซิบนินทาดังระงมไปทั่ว ร่างบางได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำอะไรไม่ถูกเพราะแต่เดิมก็ไม่มีเพื่อนอยู่แล้วจึงไม่มีใครคอยช่วยเหลือ ไม่แปลกที่ใครหลายๆคนจะไม่ชอบขี้หน้าและคอยซ้ำเติมตลอดเวลาที่มีโอกาส 


           “ไปกันเถอะครับ อย่าไปสนใจพวกเขาเลย” 


           เสียงทุ้มดึงสติร่างบาง มือหนาคว้าข้อมือเรียวก่อนจะฉุดให้ลุกขึ้นแล้วพาออกไปอย่างรวเร็วจนตั้งตัวแทบไม่ทัน 


           จองกุกพาเขามาที่ร้านไอศกรีมร้านโปรดของเจ้าตัว พวกเขาสั่งไอศกรีมกันคนละถ้วย ก่อนจะพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างซึ่งกันและกันโดยที่เด็กหนุ่มรุ่นน้องเป็นผู้เริ่มเปิดประเด็น 


           เมื่อเวลาผ่านไปทั้งสองก็เริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น แต่แทฮยองก็ยังคงเป็นแทฮยอง แสดงอาการเขินและพูดติดขัดทุกครั้งที่ต้องตอบคำถามอีกฝ่าย 


           แหม… ก็คนมันไม่ชินนี่เนอะ 


           จะให้ทำตัวปกติกับคนที่แอบชอบมันก็ไม่ใช่อ่ะ 


           หลายวันถัดไปหลังจากนั้นจองกุกก็มาแทฮยองทุกวันไม่เคยขาด 


           จนสุดท้ายทั้งคู่ก็ตกลงคบกัน 


           คิมแทฮยองไม่เคยคิดคาดฝันมาก่อนเลยว่ามันจะมีวันนี้ 


           เขาตกหลุมรักจองกุกจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว… 


           จองกุกทำหน้าแฟนได้เป็นอย่างดีไม่เคยขาดตกบกพร่องในช่วงแรกๆ 


           แต่ช่วงหลังๆมานั้นแทฮยองเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ 


           ช่วงพักเบรกร่างบางปลีกตัวมานั่งอ่านหนังสือคนเดียวใต้ต้นไม้ที่มีพุ่มไม้สีเขียวขนาดใหญ่ไว้หลบซ่อนตัว นัยน์ตาจับจ้องนวนิยายเล่มโปรดที่มักจะถือติดตัวมาโรงเรียนเสมอ 


           ‘แฟรงเก็นสไตน์’ เรื่องราวของผีดิบผู้เดียวดาย ถึงแม้ว่ามันจะมีหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวแต่มันก็มีหัวใจ มีความรู้สึกนึกคิด จงรักภักดีต่อเจ้านายมันเพียงคนเดียว ไม่คิดทรยศ 


           “จองกุก ที่มึงคบกับพี่แทฮยอง มึงรักพี่เขาจริงเปล่าวะ?” 


           ร่างบางที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสืออย่างตั้งใจสะดุดกึกเมื่อได้ยินประโยคบางอย่าง จากใครบางคนใกล้ๆพุ่มไม้ที่เขาหลบซ่อนตัวอยู่ 


           “รักงั้นเหรอ? เหอะ กูก็แค่ใช้คำว่ารักเป็นกลอุบายหลอกให้เหยื่อตายใจเท่านั้นแหละวะ” 


           “หวังฟันแล้วทิ้งอีกแล้วสิ มึงนี่แม่งเลวจริงๆเลยวะ” 


           “แน่นอน คนอย่างกูไม่ชอบผูกมัดกับใคร” 

           … 

           ทุกอย่างที่ผ่านมามันก็แค่การกระทำจอมปลอมสินะ… 


           ใจแตกสลายทันทีเมื่อได้ยินความจริงจากปากคนที่รัก แทฮยองรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความโกรธพลุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย นัยน์ตาวาวโรจน์และน้ำตาไหลรินออกมาเป็นสาย 


           แทฮยองคงต้องทำอะไรสักอย่าง 






           ตกเย็น จองกุกรับปากว่าจะไปส่งแทฮยองที่บ้าน ในระหว่างทางมีเพียงเด็กหนุ่มที่พูดคุยเรื่องต่างๆฝ่ายเดียว ร่างบางทำเพียงรับฟังเงียบๆตลอดทางจนถึงบ้าน เพราะสิ่งที่จองกุกพูดมานั้นคงต้องการโน้มน้าวให้เขาตายใจ 


           “เข้ามาข้างในก่อนสิ” 


           ร่างบางเอ่ยปากพูดกับแฟนหนุ่มก่อนจะจูงมือหนาให้ตามเข้ามาในบ้านตน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จุดขึ้นตรงมุมปากบนใบหน้าคมของจอนจองกุกเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ 


           “นั่งรออยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปเอาของว่างมาให้” 


           “ไม่ต้องไปหรอกครับ อยู่กับผมก่อน” 


           มือหนารวบเอวบางมานั่งบนตักแกร่ง ก่อนจะฝังจมูกบนแก้มเนียนฟอดใหญ่ ร่างบางดิ้นขัดขืนแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะพละกำลังที่มีน้อยกว่า 


           “นี่แทฮยอง รักจองกุกไหม?” 


           … 


           “รักสิ พี่รักจองกุกมาก” 


           “ถ้ารักผม ให้ผมได้ทุกอย่างหรือเปล่า?” 


           “อื้ม จองกุกอยากได้อะไรพี่ให้หมดเลย” 


           จองกุกคิดว่าแทฮยองคงหลงกลเข้าให้แล้วจึงยกยิ้มทันที แต่ระหว่างนั้นมือบางหยิบบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนไว้จากกระเป๋ากางเกงโดยที่อีกคนไม่ทันรู้ตัว 


           “งั้นผมขอร่างกายพี่ได้หรือเปล่…” 


           ฉั๊วะ !! 


           เด็กหนุ่มเบิกตาโพลงเมื่อร่างบางใช้มีดคมกริบปาดคอของตน ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย แทฮยองแสยะยิ้มร้าย เลือดสีแดงสดพุ่งออกจากบาดแผลไหลนองเต็มพื้น 


           เสียงทุ้มกรีดร้องอย่างเจ็บปวดพร้อมกับร่างกายดิ้นพล่านเพราะขาดอากาศหายใจสร้างความสะใจให้กับร่างบางอย่างยิ่ง  

           จอนจองกุกทำให้แทฮยองกลายเป็นคนโรคจิต 


           “ขอบคุณสำหรับความรักจอมปลอมของนายนะจอนจองกุก” 


           ฉึก ! ฉึก ! ฉึก ! ฉึก ! 


           แทฮยองกระหน่ำแทงมีดไปที่ท้องจองกุกอย่างบ้าคลั่ง ทั้งเนื้อทั้งตัวเปรอะไปด้วยเลือดของคนจอมหลอกลวง 


           หลังจากที่ร่างของเด็กหนุ่มแน่นิ่งไปจนแน่ใจว่าตายสนิทเรียบร้อย แทฮยองลากร่างอีกคนมาที่ห้องลับหลังบ้าน 


           ภายในห้องนั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์วิทยาศาสตร์อยู่มากมาย กลิ่นสาปและกลิ่นเหม็นหืนลอยคละคลุ้งเต็มไปหมด 


           นี่คืออีกด้านของคิมแทฮยอง 


           ด้านมืดที่เขาไม่เคยเปิดเผยให้ใครได้รับรู้ 


           ร่างบางวางศพไว้ตรงพื้นที่ว่างกลางห้องก่อนจะเดินไปหยิบขวานออกมา จัดการสับร่างจองกุกแยกอวัยวะออกเป็นชิ้นๆ

           นำอวัยวะทั้งหมดมาเย็บต่อเข้าด้วยกัน เพื่อให้มีรูปร่างคล้ายมนุษย์สมบูรณ์แบบ 


           เขาตั้งใจจะสร้างแฟรงเก็นสไตน์เหมือนในนวนิยายเล่มโปรด 


           เขาหวังว่าแฟรงเก็นสไตน์ตัวนี้จะจงรักภักดีและไม่คิดทรยศกับเขา 


           ภายหลังจากได้เย็บอวัยวะทุกส่วนเข้าไว้ด้วยกัน แทฮยองก็ได้ใช้เทคนิคพิเศษบางอย่างทำให้จองกุกสามารถฟื้นฟูคืนชีพขึ้นมาได้อีกครั้งหนึ่ง 


           จอนจองกุกค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ แทฮยองยิ้มให้กับความสำเร็จของตัวเอง มือบางลูบไล้ตามใบหน้าซีดเซียว ผิวหนังไร้เลือดฝาด นัยน์ตาที่ยามได้มองเป็นอันต้องหลงใหลกลับกลายเป็นลึกโบ๋จนน่ากลัว 


           ต่อจากนี้ จอนจองกุกคงไม่ทรยศเขาอีกแล้ว


           จองกุกจะต้องรักเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น 


           ร่างบางแสยะยิ้มและเอื้อนเอ่ยอีกครั้ง 


           “อรุณสวัสดิ์ จอนจองกุกคนใหม่ของฉัน” 








THE END

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

799 ความคิดเห็น

  1. #796 KVKVKV (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 23:05
    ว้าว...
    #796
    0
  2. #785 boahammock (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 18:34
    จองกุกคนใหม่ซื่อสัตย์กับแทคนเดียวแล้วนะ ไม่ต้องห่วงอะไรแล้วนะแท บรื๋ออออ~
    #785
    0
  3. #764 Phakchira1 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 18:54
    คือแบบ อีกแล้วหรอ อ่านไปลุ้นไปตลอดฮื่ออ TT
    #764
    0
  4. #747 ku_1709 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:46

    เปงโปรเจคที่จิตมากจริงๆ

    #747
    0
  5. #721 Real.B シ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 21:28
    ชอบค่ะ
    #721
    0
  6. #703 chalillxx_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 13:51
    ชอบอ่านแนวนี้นะ หาอ่านยากด้วย นี้ว่าถ้าอ่านโปรเจคนี้จบคงได้หลอนไปอีกหลายเรื่อง
    #703
    0
  7. #685 CAMie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 15:50
    โห้อีกแล้ว55555
    #685
    0
  8. #670 Noeyoey (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 09:36
    โอ้.........
    #670
    0
  9. #651 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 01:37
    อ่านจบโปรเจคนี้คงต้องพักจิตใจกันหน่อย555
    #651
    0
  10. #617 sofar_fa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 23:22
    'ด้วยรักหรือฆาตรกรรม' เหมาะกับโปรเจคนี้จริงๆ
    #617
    0
  11. #598 ง่อว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:33
    แทน่ากลัวมากกก
    #598
    0
  12. #589 bankbank919 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 21:08
    อูยยยยย โหดมาก ชอบเรื่องนี้อะ clean มาก classic เข้าใจง่าย แต่หักมุม เลิฟๆๆๆๆ
    #589
    0
  13. #569 sungmin-pink boy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 16:58
    โอ๊ยยยยย ยัยแทจิตมากกกกกกก
    #569
    0
  14. #473 why_qky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 13:01
    ตอนแรกคิดว่าจะจบแค่เหมือนการที่เอาแทมาเปรียบกับแฟรงค์กินสไตล์ อ่อไม่ใช่ แทโหดมาก นี่ควรจะหมั่นไส้จองกุกที่คิดง่ายๆหรือจะสงสารที่โดนพี่หลอกมาฟัน
    ตัวเองหวังแค่ฟันทิ้งแท้ๆแต่แทหวังฟันตาย ไม่เข้าใจเขาเลย
    #473
    0
  15. #459 DESTINY' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 21:32
    นี่เราจะต้องค้นหาทางกลับบ้านให้เจอและหยิบพารามากินอีกกี่เม็ดถึงจะพอใจไรท์กันหาา? 5555555555555
    ก่อนหน้านี้เจอแทฮยองตาโบ๋ ไส้ทะลัก มาตอนนี้จองกุกโดนขวานสับ..
    อื้ม.. ข้าวเย็นวันนี้เอาเป็นน้ำเปล่าแล้วกันเนอะ ;-;)/
    ไรม์อย่าเครียดค่ะ เพราะเครียดใช่มั้ยถึงต้องให้แทกลายร่างเป็นคนสับจกุกแบบเน้ ~~~~~
    สนุกนะคะ หมั่นไส้จองกุกมากด้วยจะให้ดีกว่านี้แทแทต้องฟันของสำคัญนางทิ้ง หมั่นไส้5555555
    #459
    0
  16. #438 Love All Kpop (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:59
    โห้ยยย ครั้งนั้นหลอนอิกุกมากที่หั่นแทเป็นชิ้นๆ นี่แทเอาขวานมาเฉาะอิกุกมันเป็นชิ้นๆเลยเรอะ?! OMG !! ไหนไรท์บอกกังวลไงคะ ไม่ต้องกังวลลล ไรท์ทุกคนแต่งดีม๊ากมาก เข้าถึงอารมณ์หลอนๆได้ดีเยี่ยม แต่คนที่กังวลน่ะ คือเค้าา เค้าจะนอนหลับมั้ย? กร๊ากๆๆ แค่เมื่อวานเค้าอ่านห้องสมุดกับBehide youก็หลอนจนนอนไม่หลับแง้ว แต่วันนี้มาเจอหลอนอีก คนที่หลอนจิตจะเป็นเค้าแล้วล่ะ ไม่ใช่แทแต่อย่างใด กร๊ากๆๆ แต่ชอบนะคะ งื้อออ มันเขินแปลกๆอ่ะ แปลกมาก (. .;) กุกไม่น่าหลอกแทเลยอ่ะ ทั้งๆที่แทก็รักกุกมากแท้ๆ ตอนแรกเค้าคิดว่าแทจะไสยๆ(?) เอ้ยย ใสๆ แต่สุดท้ายก็..หื้มม ยัยตัวดี เธอไม่ใสแล้วว เธอไสยแทน งือออ น่ากลัวเหมือนกันนะคะ แต่ก็เป็นเรื่องของความจงรักภักดีนั่นแหละ โอเคค่ะ เลิศๆ กร๊ากๆๆ <3
    #438
    0
  17. #419 wyjh3025 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 18:28
    นี่เราจะเจอฟิคแบบจิตๆสยองๆแบบนี้ไปอีกกี่เรื่องคะ 5555555 ยอมใจจริงๆ ไรท์แต่ละคนแต่งเก่งมากเลย พีคแล้วพีคอีก ฆ่ากันได้สยดสยอง เรื่อนนี้ใช้ขวานเลยอ่ะ คิดละโหดมาก ฮือออออ ต่อจากนี้น้องกุกคนใหม่คงจะจงรักภักดีต่อแทคนเดียวแน่ แง้ๆๆ
    #419
    0
  18. #316 natchadam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 21:17
    ดรื่องที่แล้วยังขนลุกอยู่เลยยยย ฮูยยยย ไรท์แต่งกันเก่งมากกก ปรบมือๆ เรื่องนี้แทแทมาแนวโรคจิตอีกแล้วนาจาาาา 555 ชอบมากกก
    #316
    0
  19. #204 valentineloza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 21:04
    แทแทลูก แม่หลอนค่ะ5555 ตั้งแต่เรื่องที่แล้วของแล้วของแล้วนี่ยังหลอนไม่หายเลยเน้อวววว
    #204
    0
  20. #170 m_mark2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 00:26
    ฟิคแต่ละตอนของไรท์นี่ ยอมใจจิงๆ อ่านๆปเสียวไป เสียวแบบหยองๆอะนะ นี่ปวดฉี่ยังไม่กล้าลุกคิดว่าจะเก็บไว้รวมกับของใหม่ฉี่ทีเดียวพรุ่งนี้เช้าเลยละกัน เรื่องหยองๆตอนต่อไปยังรอยู่ อินมากมายนี่บอกเลย
    #170
    0
  21. #147 P_pang1997 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 10:40
    -0-โห อลังมากข่ะ
    #147
    0
  22. #138 Jung Tien-In (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 06:33
    อือหืออออ คนเงียบๆจืดชืด หวังว่าหลอกเค้า เจอปาดคอเลย หลอนน
    #138
    0
  23. #125 Baka Sheep (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 12:40
    แทแอบจิตนี่นา จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อแทจากผีแฟนเก่ามาเจอกับแทแฟรงเกน คงจะเลือดสาดน่าดู หึหึ
    #125
    0
  24. #112 Raito Yamakiji (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 09:19
    ฮิโด้ยมากค่ะแททท โอยยย ตอนฉึกๆนี่พยายามคิดให้เป็นผงชูรสแล้วแต่ไม่รอด กลัวววว 555555
    #112
    0
  25. #109 - chokimanook。 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 03:34
    โอ้โห มาอย่างหวานๆเหมือนปูพรมด้วยดอกไม้พอปาดคอเท่านั้นแหละเหมือนเหยียบโคลนแล้วลื่นปรื้ด ช็อคซีนีม่าทีเดียวเลยฮะ 5555555555555555555555555 ตกใจจจ ขอบคุณที่แต่งฟิคน่ารักๆ(?)มาให้อ่านนะคะ แฮ่
    #109
    0