(BTS) KOOKV : F E S T I V A L ♡

ตอนที่ 22 : ろくろ首 : :฿lackcatt.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,751
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

ろくろ首 (Rokurokubi)

October 31, 2016

By :฿lackcatt.

 

 

 

 


 

 

 

 

โรคุโรคุบิ (ญี่ปุ่น: ろくろ首 Rokurokubi) หรือ สาวคอยาว เป็นเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่แต่ต้องคำสาปหรืออาถรรพ์ เมื่อตกกลางคืนจะยืดคอออกไปได้ยาวมาก มักจะเป็นเฉพาะในผู้หญิง มีพฤติกรรมที่จะเป็นอันตรายต่อมนุษย์ สาวคอยาวจะดูดพลังของเหยื่อที่เป็นทั้งคนและสัตว์ และจะใช้ลิ้นเลียเพื่อดับไฟตะเกียง ซึ่งสาวคอยาวนั้นมักจะเป็นผู้หญิงที่ต้องพบกับรักที่ผิดหวัง เพราะว่าเมื่อสามีมาพบว่าภรรยาตนเป็นสาวคอยาว มักจะหนีไปด้วยความหวาดกลัว

ส่วนมากสาวคอยาวมักจะแฝงตัวอยู่กับคนธรรมดาได้ แต่ต้องทุกข์ทรมานกับการพยายามซ่อนร่างจริงของตัวเอง ถึงแม้ว่าสาวคอยาวพยายามปิดบังร่างจริง แต่ความที่เป็นผีทำให้มีความรู้สึกที่จำเป็นจะต้องแสดงร่างคอยาวออกมาเสมอ ๆ สาวคอยาวจึงมักจะแสดงร่างจริงออกมาต่อหน้าพวกขี้เมา หรือพวกงี่เง่าเท่านั้น

สาวคอยาวไม่มีนิสัยชอบหลอกคนเหมือนผีร้ายอื่น ๆ เพราะยังมีความเป็นมนุษย์อยู่มาก ทั้งยังคิดว่าตัวเองสามารถใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ปกติได้ บางครั้งอาการคอยาวจึงออกมาตอนหลับเท่านั้น เมื่อตื่นขึ้นมาก็รู้สึกว่าตัวเองปวดคอ และฝันเห็นสถานที่ต่าง ๆ ในมุมมองที่แปลก ๆ บางครั้งก็ว่าเป็นการถอดวิญญาณในขณะนอนหลับ แต่ว่าเป็นการถอดวิญญาณที่ไม่สมบูรณ์ จึงถอดออกไปได้แค่ศีรษะเท่านั้น ทำให้กลายเป็นผีสาวคอยาวขึ้นมา นอกจากนี้ยังสามารถเป็นได้กับผู้ชายอีกด้วยเรียกว่า ชายคอยาว (โรกุโระเบ)” — วิกิพีเดีย

 

 

 

 

——————

00

วันที่ 31 ตุลาคม 2016

 

 

 


ซ่า—

 

 

เปาะแปะ เปาะแปะ

 

 

เด็กหนุ่มสบถออกมาเสียงเบา ให้ตายเถอะน่ะ— ทำไมมันถึงแย่ได้ขนาดนี้ แค่ผลสอบกับเกรดที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินยังไม่พออีกหรือไง ท้องฟ้าจะมารั่วอะไรช่วงดึกอย่างนี้ล่ะ เม็ดฝนโปรยปรายลงมายิ่งทำให้ จอน จองกุก ไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่ ถึงแม้เขารู้ดีว่ากลับไปถึงบ้านก็ไม่มีใครคอยอยู่ เพราะสมาชิกในครอบครัวเข้าไปทำงานในเมืองหลวงกันหมด แต่สุดท้ายไอ้ใบเกรดนี่ก็ต้องตกไปอยู่ในมือผู้ปกครองอยู่ดี เขาเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีสุดท้าย และกำลังจะเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยในไม่ช้า พ่อ, แม่, พี่ชายคาดหวังให้จองกุกสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังของประเทศให้ได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งพาลเสียอารมณ์ เชื่อเถอะว่าหลังจากนี้คงโดนบ่นยาวเพราะผลการเรียนไม่เป็นที่น่าพอใจ

 

 

หลังจากวันนี้ได้เห็นคะแนนและเกรดของตัวเอง เพื่อนในกลุ่มจึงชวนกันไปจัดปาร์ตี้ฮาโลวีนที่บ้านของปาร์คจีมิน ทั้งจองโฮซอก คิมนัมจุน มินยุนกิ และคิมซอกจินเองก็ไปด้วย พวกเขาเล่นเกมกันจนดึกดื่นถึงได้ยอมแยกย้าย บ้านของโฮซอกอยู่ใกล้บ้านจีมินเลยไม่เป็นปัญหา ส่วนนัมจุน ยุนกิและซอกจินบ้านก็ไปทางเดียวกัน มีแต่ตัวเขานี่แหละที่บ้านอยู่ไกลกว่าเพื่อน แถมทางกลับยังเปลี่ยวมากด้วย

 

 

คิดว่ากลัวไหม?

 

 

 

บอกเลยว่าไม่

 

 

เพราะชินเสียยิ่งกว่าชิน ยิ่งไม่มีใครอยู่ที่บ้านด้วยแล้ว จองกุกไม่เคยกลับบ้านก่อนมืดค่ำหรอก บ้านกลายเป็นเพียงที่ซุกหัวนอนเท่านั้น ก่อนกลับทุกวันเขาใช้เวลาหมดไปกับการเที่ยวเล่น เอ๊ะ— ว่าแต่นี่ก็กำลังจะเข้าฤดูหนาวแล้วไม่ใช่เหรอ ฝนที่ตก– คงเป็นฝนจากปลายฤดูเตรียมเข้าต้นฤดูหนาวสินะ เมื่อคิดเรื่องฝนฟ้าอากาศไปเรื่อยเปื่อยก็ทำให้คลายความหงุดหงิดจากผลการเรียนแย่ ๆ ไปได้บ้างล่ะนะ

 

 

 

 

——————

01

ทางกลับบ้าน

 

 


 

เสียงลมดังหวีดหวิว

 

 

เสียงชิงช้าดังเอี๊ยดอาดเพราะมันขยับตามแรงลม จอนจองกุกกำลังเดินผ่านสวนสาธารณะร้างคน แหงล่ะ— สี่ทุ่มจะให้มีใครที่ไหนมาเดินเล่นอยู่ได้ล่ะ ยิ่งฝนโปรยพรำ ๆ อย่างนี้ด้วยแล้ว อย่าหวังจะได้เห็นสิ่งมีชีวิตในนี้เลย ยกเว้นซะแต่ว่าผีน่ะนะ...ซึ่ง...บอกไว้ตรงนี้เลยว่า เขา–ไม่–เชื่อ จะมีจริงหรือไม่มีก็ช่าง ต่อให้มาปรากฏตัวต่อหน้า เขาก็คงไม่แสดงท่าทีตกใจอะไรมากมาย เพราะตัวเขาคิดอยู่เสมอว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่าอะไรบนโลกใบนี้คือมนุษย์ด้วยกันเองต่างหาก ทุกวันนี้มีข่าวฆาตกรรม ปล้น ฆ่า ชิงทรัพย์ลงหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ทุกวัน ข่าวความโหดร้ายของมนุษย์ที่ทำทารุณต่อสัตว์ หรือจะข่าวพ่อแม่นำเด็กทารกมาทิ้งที่ถังขยะ

 

 

เอาเถอะ

 

 

พูดไปก็เท่านั้น

 

 

กลับมาที่ทางกลับบ้านของจอนจองกุกดีกว่า

 

 

อย่างที่บอกไปว่าบ้านของเขาอยู่ไกลที่สุด เกือบจะออกนอกเมืองแล้วเชียว แค่ปกติทางผ่านก็มืดเปลี่ยวเป็นทุนเดิม ต้นไม้ยังเยอะอีกต่างหาก สองข้างทางมีเสาไฟฟ้าที่อยู่ห่างกันแต่ละเสาเกือบห้าร้อยเมตร รถประจำทางที่ผ่านใกล้บ้านรอบสุดท้ายคือสองทุ่ม แล้วดูเวลาสิ– ตอนนี้คงไม่มีรถที่ไหนวิ่งผ่าน แม้แต่รถยนต์ก็ตามที เม็ดฝนโปรยปรายทำให้จองกุกไม่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดไฟแฟลชจากกล้องช่วยดูทางเหมือนทุกครั้ง อาศัยเพียงสัญชาตญาณความเคยชินและแสงไฟริบหรี่แสนห่างไกลของเสาไฟฟ้า

 

 

สวนสาธารณะร้างคนนี่ก็เหมือนกัน กลางวันบรรยากาศร่มรื่นและเงียบสงบมาก เพราะมีต้นไม้สูงใหญ่หลายต้น จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ จองกุกมาวิ่งเล่นที่นี่บ่อย ๆ แต่เมื่อโตขึ้น, กาลเวลาเปลี่ยน, ผู้คนที่อาศัยอยู่ชานเมืองกลับเลือกย้ายเข้าไปใกล้ความเจริญ วันหยุดเลือกที่จะไปเดินห้างสรรพสินค้าตากแอร์เล่น มากกว่าการเสพบรรยากาศแสนธรรมชาติเหล่านี้

 

 

สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านทำให้รู้สึกเสียวสันหลังจนขนลุกตั้ง

 

 

จอนจองกุกคิดว่าคงเป็นเพราะละอองฝน กลับบ้านเขาต้องรีบอาบน้ำสระผม กินยา เข้านอนให้ไว เพราะถ้าเกิดไม่สบายขึ้นมาจะลำบากเอาได้ เมื่อคิดดังนั้นสองขาวยาวก็รีบก้าวฉับ ๆ มุ่งตรงไปตามถนนเบื้องหน้าทันที

 

 

ยังไม่ทันพ้นเขตสวนสาธารณะ— สองหูดันได้ยินเสียงฮัมเพลงแว่วมาเสียก่อน เสียงทุ้มต่ำไพเราะเสนาะหู ฟังเพลินเหมือนกำลังฟังเพลงบรรเลงเพลงหนึ่งทำให้เขาหยุดชะงัก จองกุกได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ลอยมาตามลม พยายามเงี่ยหูฟังดี ๆ...เขาได้ยินเสียงเหมือนคนส่งเสียงคล้ายกำลังจะขาดอากาศหายใจด้วย สมองประมวลผลอย่างหนักว่าควรหันหลังเดินกลับไปดูหรือไม่ แต่ถ้าสนใจนั่นก็ไม่ใช่จอนจองกุกตัวจริงน่ะสิ...นิสัยไม่สนโลก ไม่แยแสใครต่างหากล่ะ ถึงจะสมเป็นตัวเขา

 

 

สองขาพาตัวเองก้าวเดินอีกครั้ง

 

 

อาจเพราะความเงียบถึงได้ยินอะไรเป็นเสียงไปหมด

 

 

แม้แต่เสียงส้นรองเท้าที่ย่ำไปบนแอ่งน้ำขัง

 

 

หรือจะเสียงลมหายใจแผ่ว ๆ ของตัวเอง

 

 

เสียงใบไม้ไหวเสียดสีกัน

 

 

 

กลับบ้านเถอะ...ก่อนที่จะได้ยินเสียงอะไรที่ไม่ควรได้ยินไปมากกว่านี้

 

 

 

 

——————

02

Trick or Treat

 

 


 

เมื่อกลับถึงบ้าน, จองกุกก็จัดการปิดประตู หน้าต่าง เช็คกลอน ลงล็อค สำรวจความเรียบร้อย ก่อนจะปิดไฟหน้าบ้าน แล้วเข้าห้องน้ำไปจัดการชำระร่างกาย ใช้เวลาเพียงไม่นานเขาก็มานั่งเช็ดผมอยู่ในห้องนั่งเล่นกลางบ้าน ตอนแรกคิดว่าจะรีบกินยา เข้านอน แต่นึกขึ้นได้ว่าวันนี้คือวันฮาโลวีน รายการโทรทัศน์หรือช่องฉายภาพยนตร์ของเครือข่ายคงมีหนังดีน่าดูเพียบ ส่วนตัวแล้วเขาชื่นชมหนังแอคชัน แต่หนังสยองขวัญก็ไม่เลวเช่นกัน เพราะไม่เคยกลัวอะไรแบบนี้ ถึงได้ดูด้วยความรู้สึกสนุก จะผีหรือพวกฆาตกรโรคจิตชอบทรมาน ซอมบี้กัดเลือดสาด ไส้ไหล หนังแสดงพลังลึกลับ จองกุกชอบดู— ถึงแม้จะไม่เชื่อ แต่ก็ยังดูด้วยความสนุกได้อยู่ดี

 

 

บางครั้งหลุดหัวเราะลั่นก็มี

 

 

มีอยู่ครั้งหนึ่งจองกุกกับเพื่อนในกลุ่มไปดูหนังด้วยกัน พวกเขาเลือกดูหนังสยองขวัญที่ฆาตกรสวมหน้ากากสีขาวเข้ามาไล่ฆ่าหญิงสาวที่อยู่บ้านเพียงลำพัง เธอสติแตกและควบคุมอารมณ์อะไรไม่ได้ จนกระทั่งไอ้ฆาตกรนั่นเข้ามาในบ้านของเธอ เห็นตัวละครพยายามหนีเขาก็เอาใจช่วยลุ้นไปด้วยนะ ยิ่งโฮซอกที่เป็นคนขี้กลัว ขี้ตกใจ ร้องลั่นออกมาตั้งหลายฉาก แต่จองกุกกลับหลุดขำลั่นโรง....เพราะอะไรน่ะเหรอ

 

 

ฆาตกรอยู่ในบ้าน แทนที่ตัวเองจะหนีออกไปขอความช่วยเหลือนอกบ้าน

 

 

แต่เธอแม่งวิ่งขึ้นไปหลบบนชั้นสองเฉยเลยครับ

 

 

แถมยังกรีดร้อง ลงส้นเท้าหนักตามขั้นบันไดอีก

 

 

ไม่ให้ขำ จะให้ทำอะไร?

 

 

จอนจองกุกงงครับ ขำลั่นให้กับความโง่ของตัวเอก แต่คนอื่นก็พากันหันมามองใหญ่เลย

 

 

 

นี่ไงถึงได้เรียกว่าความบันเทิง มองรายการโทรทัศน์ที่พาแขกรับเชิญไปลองของตามสถานที่น่ากลัวต่าง ๆ บอกว่าสัมผัสได้อย่างนั้นอย่างนี้ ถามว่าสัมผัสอะไรเหรอครับ? สัมผัสกับหุ่นเซี๊ยะ ๆ หน้าสวย ๆ หน้าอกหน้าใจใหญ่โตของแขกรับเชิญเหรอ...? เสียงกรี๊ดลั่นทำให้รีบกดเปลี่ยนช่องผ่านไปอย่างรวดเร็ว เห็นอย่างนี้มันก็น่ารำคาญเหมือนกัน

 

 

ฝนยังคงโปรยปรายอย่างต่อเนื่อง โดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย มิหนำซ้ำยังตกแรงกว่าเมื่อตอนก่อนหน้าอีก โชคดีที่จองกุกรีบเร่งฝีเท้าเดินกลับบ้านก่อน ไม่อย่างนั้นคงเปียกเหมือนลูกหมาตกน้ำแน่ ๆ และอาจจะพ่วงไข้หวัดมาเป็นของแถมด้วย

 

 

ในขณะที่นั่งดูโทรทัศน์เพลิน ๆ ระหว่างรอผมแห้ง

 

 

 

 

ติ๊งต่อง!

 

 

 

 

ตัวเขาเองก็ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงนี้ เพราะนี่มันก็ดึกมากแล้ว หน้าปัดนาฬิกาบอกเวลาว่าเหลือเพียงครึ่งชั่วโมงจะก้าวเข้าวันใหม่ เราจะได้พูดกับเพื่อนหรือพิมพ์ข้อความอัปเดตในโซเชียลเน็ตเวิร์กว่า ‘Hello November’ หรือจะเป็น สวัสดีเดือนพฤศจิกายน หรือแม้แต่ ‘Chapter 11 of 12’ จนกระทั่ง ‘Page 305 of 366’ เหลืออีก 61 วันจะหมดปีแล้วนะ บลา บลา บลา– (นอกจากจะนิสัยเย็นชา ไม่สนโลก ยังขี้แซะอีกต่างหาก)

 

 

เออ– นี่มันก็ดึกมากแล้วจริง ๆ นะ

 

 

ใครจะมาเยี่ยมเยียนจอนจองกุกเวลานี้กันล่ะ

 

 

 

แถมบ้านก็อยู่ห่างไกลกับคนอื่นขนาดนี้

 

 

ไวกว่าความคิด สองขาก็ก้าวฉับ ๆ มุ่งตรงไปยังประตูหน้าบ้านแล้วล่ะ ดวงตาคมเหลือบมองจอมอนิเตอร์เพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดล็อคประตูบ้าน เพื่อต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยียนเขาในเวลานี้

 

 

Trick or Treat?” คำถามจากผู้มาเยือนถูกเอ่ยขึ้นแทนคำทักทาย ตามธรรมเนียมประเพณีในคืนฮาโลวีน

 

 

และคำตอบของจอนจองกุกนั้น...อาจจะเปลี่ยนชีวิตที่สุดแสนธรรมดาของเจ้าตัวหลังจากนี้ไปตลอดกาล...

 

 

Trick

 

 

 

 

——————

03

คิมแทฮยอง

 

 


 

จอนจองกุกนั่งมองคนที่กำลังละเลียดกินรามยอนอยู่ตรงหน้า

 

 

คิมแทฮยองเพื่อนร่วมชั้นของเขาเอง แต่อยู่คนละกลุ่มกัน จองกุกกับเพื่อนน่ะเป็นเด็กหลังห้อง ส่วนคิมแทฮยองคือผู้ที่นั่งอยู่โต๊ะประจำแถวหน้าสุดตลอดทุกชั้นปี เจ้าตัวเป็นเด็กเรียนเก่ง เป็นที่รักของคุณครูทุกคน เหล่าคุณครูมักชื่นชมเพื่อนคนนี้อยู่บ่อยครั้ง ทั้งเรียนเก่ง ทั้งหน้าตาดี เสียอย่างเดียว...ที่เป็นคนเงียบ ๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เอ๊ะ– หรือจะพูดให้ถูก น่าจะเป็นคนที่ไม่มีใครสุงสิงด้วยมากกว่า ยิ่งทำตัวแบบนี้ใคร ๆ ก็ต่างหมั่นไส้ โดนแกล้งบ่อยทั้งเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิง ส่วนตัวเขาไม่เคยแกล้งหรอกนะ เรียกว่าไม่เคยมีคน ๆ นี้อยู่ในสายตาเลยมากกว่า

 

 

 

คิมแทฮยอง ถูกเพื่อนผู้ชายแกล้งเพราะหน้าตาดี หล่อเหลา และเรียนเก่งเกินไป และถูกเพื่อนผู้หญิงหมั่นไส้ พูดจาแดกดัน เพราะหน้าตาสวยคมด้วย รูปร่างหุ่นดี มีเสน่ห์ดึงดูดเพศเดียวกัน (ซึ่งก็คือดึงดูดผู้ชายนั่นแหละ) ถึงแม้จะโดนกลั่นแกล้งสารพัด เอาของไปซ่อน เทน้ำถูกพื้นราดโต๊ะ เอาหมากฝรั่งที่เคี้ยวแล้วปาใส่ผม หรือแม้แต่ล่าสุด...มีคนเอาเศษตะปูกับเศษแก้วไปใส่ไว้ในรองเท้า เจ้าตัวก็ไม่เคยมีปากมีเสียง เหมือนอยู่ในโลกเงียบ ๆ ของตัวเอง ซึ่งเหตุการณ์นี้จอนจองกุกทนไม่ได้จริง ๆ ถึงได้เข้าไปพูดคุย ช่วยเหลือใครอีกคน

 

 

เอาจริง ๆ จะพูดให้ถูกก็คือจองกุกบังเอิญไปเห็นตอนที่คิมแทฮยองถอดรองเท้านักเรียนออก แล้วเลือดสีแดงสดอาบถุงเท้าสีขาวเฉย ๆ ใบหน้าที่เรียบนิ่งตลอดเวลา วันนั้นเขาเห็นใครอีกคนเม้มปากแน่น คงจะเจ็บแสบมากพอตัว ถึงแม้ปกติจะเป็นคนไม่ค่อยสนใจใคร แต่มันก็อดไม่ไหวจริง ๆ เมื่อเห็นแบบนั้น คงเป็นการแสดงน้ำใจครั้งแรกและครั้งสุดท้ายล่ะนะ

 

 

 

Trick or Treat?” คิมแทฮยองฉีกยิ้มกว้างขณะที่ถาม

 

 

และจองกุกตอบกลับไปว่า Trick

 

 

แฮ่!”

 

 

 

ให้ทายว่าตกใจมากไหม

 

 

อืม...นี่คงเป็นสาเหตุที่เขา Treat ใครอีกคนด้วยการต้มรามยอนให้กินสองห่อล่ะมั้ง

 

 

 

“บ้านของจองกุกเป็นบ้านของเพื่อนคนสุดท้ายที่เรามาหานะ เพื่อนคนแรก ๆ ที่เราไปเยี่ยม พวกเขาเลือกขนมดี ๆ ไปหมดแล้วล่ะ ทั้งที่เราคิดว่าจะเก็บไว้ให้จองกุกแล้วเชียว...แต่...”

 

 

 

“ช่างมันเหอะ เข้ามาก่อนสิ”

 

 

 

ปกติการ Trick or Treat เจ้าบ้านต้องเป็นคนมอบขนมหรือของให้คนเป็นผีแท้ ๆ แต่คิมแทฮยองกลับเป็นผีที่มอบขนมและของให้เจ้าของบ้านเสียอย่างนั้น จองกุกเองก็ไม่ชอบกินขนม ที่บ้านมีแต่นมกับรามยอน ก็เลยไม่มีอะไรเลี้ยงเพื่อนผู้มาเยือนคนนี้ เพราะทุกทีเขามักจะหาอะไรยัดใส่ท้องก่อนกลับบ้านตลอด รามยอนแค่ซื้อติดบ้านเอาไว้กันหิวยามดึก ส่วนนมเอาไว้กินตอนเช้าก่อนไปโรงเรียน

 

 

คิมแทฮยองแต่งตัวแปลก ๆ หรือจะเป็นการแต่งให้เข้ากับวันฮาโลวีนจองกุกก็ไม่แน่ใจ แต่โชคเกอร์ผ้าเส้นใหญ่ที่ลำคอนั้นเจ้าตัวมักใส่ประจำอยู่แล้ว ถึงได้โดนเพื่อนล้อเพื่อนแกล้งเสมอไง สมแล้วที่โดนแกล้ง ดูวันนี้สิ...แต่งตัวซะสวยไม่สมกับเป็นผู้ชายเสียเลย เส้นผมสีอ่อนอาจเกิดเพราะสเปรย์เปลี่ยนสีผม ใส่คอนแทคเลนส์สีเทา ริมฝีปากสีแดงเชอร์รี่ และต่างหูห้อยยาว...แหวนที่นิ้ว สร้อยคอ ชุดสูทลาย— เออช่างแม่งเถอะ ขี้เกียจอธิบาย

 

 

“ถามอะไรหน่อยดิ”

 

 

“อื้ม ได้สิ” ใครอีกคนเงยหน้าจากชามรามยอน

 

 

“ชอบเหรอ...โชคเกอร์น่ะ เห็นใส่ตลอดเวลาเลย ไปเรียนก็ใส่”

 

 

“อ– อื้อ เราชอบ”

 

 

“อ่อ” จองกุกตอบแค่นั้น เพราะไม่อยากถามให้มากความ แล้วก็ไม่ได้มีนิสัยชอบยุ่งเรื่องรสนิยมของคนอื่นด้วย “แล้วมายังไงล่ะเนี่ย รถประจำทางก็ไม่มีแล้วด้วย”

 

 

“เราเดินมา...เราก็ไม่รู้ว่ารถประจำทางผ่านทางนี้ถึงกี่โมง กว่าจะแวะบ้านเพื่อนแต่ละคน รถก็หมดแล้วอ่ะ”

 

 

“อ่อ”

 

 

“...”

 

 

 

“จะนอนที่นี่ก็ได้นะ พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับก็ได้ ตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว เดี๋ยวเป็นอะไรไปก็ซวยอีก”

 

 

“ม...ไม่เป็นไร”

 

 

“โอเค ค้างบ้านฉันก่อนแล้วกัน” จองกุกตัดบท

 

 

 

 

 

——————

04

ตอบแทน

 

 

 


กลางดึกคืนนั้นจอนจองกุกไม่แน่ใจว่าตัวเองละเมอ หรือฝันไป หรือมันเป็นความจริง เขาเห็นเพียงใบหน้าสวยของคิมแทฮยองในความมืดสลัว ใครอีกคนกำลังไล้จมูกคลอเคลียไปทั่วใบหน้าของเขา บรรยากาศมันเหมือนคุณกำลังอยู่ในสภาวะกึ่งจริงกึ่งฝัน พยายามเรียกสติให้ลืมตากว้าง แต่มันเหมือนยิ่งฝืนตัวเอง พยายามแล้วที่จะตื่นขึ้น แต่มันกลับไม่เป็นผลอะไรเลย ทำได้เพียงแค่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป ปล่อยให้เพื่อนร่วมชั้นคนนี้เป็นผู้คุมเกมทั้งหมด

 

 

“อ– อา...จะทำอะไรน่ะคิมแทฮยอง” จองกุกเอ่ยถามเสียงตะกุกตะกักเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสที่ลูบผ่านกลางลำตัวไปจนถึงเป้ากางเกงนอน

 

 

มือเรียวลูบผ่านเนื้อผ้าไปมาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะผลุบหายเข้าไปด้านในกางเกง และกอบกุมสิ่งนั้นเอาไว้ แทฮยองขยับมือรูดรั้งขึ้นลงช้า ๆ นั่นยิ่งทำให้คนที่นอนตัวแข็งอยู่หายใจไม่ทั่วท้อง จองกุกพยายามที่จะฝืนร่างกาย แต่ไม่รู้ทำไมถึงขยับไปไหนไม่ได้เลย ได้แต่นอนนิ่ง ๆ ให้เจ้าของใบหน้าสวยกระทำอยู่อย่างนั้น เรียวลิ้นยาวแลบเลียไปทั่วใบหน้าของจองกุก ก่อนจะมาหยุดดูดดึงริมฝีปากของเขา ทำเหมือนมันอร่อยนักหนา

 

 

คิมแทยองปฏิบัติตัวราวกับปรารถนาในตัวของจองกุกเหลือเกิน

 

 

กางเกงนอนถูกดึงให้หลุดออกจากขายาว ก่อนที่ริมฝีปากบางจะครอบครองส่วนกลางลำตัวของเขาเข้าไป มืออุ่นร้อนขยับไปตามความยาว ในขณะที่เรียวลิ้นก็หยอกล้อสาละวนอยู่ส่วนปลาย ฟันคมขบกัดเบา ๆ ทำให้จองกุกเผลอหลุดเสียงที่แสนสุขสมออกมา

 

 

ซ– ซี๊ด แทฮยองอา...

 

 

ยิ่งแทฮยองเห็นว่าคนที่นอนอยู่สุขสมในอารมณ์เพียงใด เจ้าตัวก็ยิ่งเร่งมือปรนนิบัติปรนเปรอคนเบื้องล่างเร็วเท่านั้น เสียงครางต่ำในลำคอดังขึ้นเรื่อย ๆ แข่งกับเสียงสายฝน จอนจองกุกคงใกล้ถึงปลายทางในไม่ช้า และขณะนั้นเองที่เพื่อนผู้มาเยือนตัดสินใจปลดเปลื้องเสื้อผ้าคลุมกายของตนเองออก ปล่อยให้แท่งอุ่นร้อนได้เข้าไปทักทายช่องทางสีหวานแทนมือเรียวที่ช่วยรูดรั้งในคราวแรก คิมแทฮยองกำลังนั่งอยู่กลางลำตัวของจอนจองกุก

 

 

“อ๊ะอ๊า! อ๊า!

 

 

แรงขยับขึ้นลงทำให้คนที่อยู่เบื้องบนร้องครางออกมาบ้าง จอนกุกเห็นใครอีกคนกัดริมฝีปาก ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเผยให้เห็นโครงหน้าอันแสนงดงาม โชคเกอร์ผ้ายังคงโอบล้อมลำคอของเจ้าตัว ต่างหูยาวแกว่งไปมาตามแรงสั่น...เขาอยากลุกขึ้นไปเหลือเกิน อยากลุกขึ้นไปชื่นชม ไปมองใบหน้านั้นใกล้ ๆ ไม่อยากเป็นเพียงผู้ถูกกระทำ เขาอยากเป็นผู้ควบคุม

 

 

“อ๊าจองกุกอ๊ะ! อ๊า!

 

 

เสียงครางอื้ออึงที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ยิ่งทำให้จองกุกต้องการหลุดจากพันธนาการนี้

 

 

และ

 

 

 

พรึบ!

 

 

 

ร่างสูงฝืนร่างกายตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งจนได้ คิมแทฮยองเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แต่จองกุกไม่ปล่อยให้เจ้าตัวผละออก เขาคว้าเอวบางให้ขยับเข้ามาแนบชิดและจัดการครอบครองริมฝีปากที่ส่งเสียงประท้วงเอาไว้ ดูดดึง ช่วงชิงลมหายใจ และกวาดชิมไปทั่วโพรงปาก โดยที่แรงกระแทกยังส่งไปยังส่วนนั้นอย่างต่อเนื่อง...เพื่อนคนนี้หวานไปทั้งตัว เหมือนแคนดี้สีสวยที่เอาไว้แจกบรรดาภูตผีที่มาเคาะประตูตามบ้านจัง...ชักไม่แน่ใจแล้วสิ

 

 

ว่าจอนจองกุกเป็นฝ่าย Treat คิมแทฮยอง

 

 

หรือคิมแทฮยองเป็นฝ่าย Treat จอนจองกุกกันแน่...

 

 

ลำคอระหงส์กับผิวสีเข้มช่างน่าฝากรอยอะไรไว้เหลือเกิน...ไวกว่าความคิด มือเรียวก็จัดการกระชากโชกเกอร์ผ้านั้นออก แล้วจัดการลิ้มรส...ดูดดึง...ฝากรอยเอาไว้จนหนำใจ โดยที่ไม่รู้ชะตากรรมเลยว่าหลังจากผละใบหน้าออกมาจากตรงนั้นแล้วจะเจอกับอะไร...

 

 

และสติของจอนจองกุกก็เลือนรางไปในที่สุด

 

 

“เราชอบจองกุกมากเลยนะ”

 

 

“ขอบคุณมากจริง ๆ จองกุกอา”

 

 

 

 

——————

05

บทสรุป

 

 



เสียงนาฬิกาปลุกที่ดังจากโทรศัพท์มือถือทำให้จอนจองกุกลืมตาขึ้น หน้าต่างห้องนอนเปิดอ้ากว้างรับแสงแดดยามเช้า ผ้าม่านปลิวไสวเบา ๆ ตามลม นกน้อยร้องเสียงดังไพเราะอยู่ภายนอก เขาลุกขึ้นนั่งและสำรวจตัวเอง...เสื้อผ้าสวมใส่ครบทุกชิ้น เขาไม่ได้ตื่นมาด้วยร่างเปลือยเปล่า แต่กระดาษโน้ตที่แปะตรงโคมไฟข้างเตียงอาจเป็นเครื่องยืนยันได้ดีว่าเรื่องเมื่อคืนมันเกิดขึ้นจริง เราสองคนมีอะไรกันจริง ๆ...

 

 

 

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ’ — คิม แทฮยอง

 

 

 

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เขาได้รู้ความจริงหลายข้อ และต้องขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจทำอะไรไปตามสัญชาตญาณ ดังเช่น– การเดินย้อนกลับไปที่สวนสาธารณะ หรือจะเป็นการดึงโชกเกอร์ผ้านั้นออกจากลำคอของคิมแทฮยอง จอนจองกุกตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ...

 

 

เขาได้ยินเสียงฮัมเพลงแว่วมา เสียงทุ้มต่ำไพเราะเสนาะหู ฟังเพลินเหมือนกำลังฟังเพลงบรรเลงเพลงหนึ่ง จองกุกได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ลอยมาตามลม พยายามเงี่ยหูฟังดี ๆ...เขาได้ยินเสียงเหมือนคนส่งเสียงคล้ายกำลังจะขาดอากาศหายใจด้วย สมองประมวลผลอย่างหนักว่าควรหันหลังเดินกลับไปดูหรือไม่ แต่ถ้าสนใจนั่นก็ไม่ใช่จอนจองกุกตัวจริงน่ะสิ...นิสัยไม่สนโลก ไม่แยแสใครต่างหากล่ะ ถึงจะสมเป็นตัวเขา

 

 

แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจย้อนไป

 

 

และเห็นคิมแทฮยอง

 

 

ในสภาพที่ไม่คิดว่าจะสามารถเห็นได้ในมนุษย์ปกติธรรมดา...ลำคอยืดยาวเสียจนน่ากลัว มันหมุนวนรัดร่างชายคนหนึ่งเอาไว้แน่น...จองกุกรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร...คิมแทฮยองคือปีศาจ...คือมนุษย์ต้องคำสาปจนกลายเป็นชายคอยาว ถึงแม้จะไม่ค่อยเชื่อเรื่องเหล่านี้ แต่เขาบอกแล้วว่าเขามีความสนใจ เขาเคยอ่านตำนาน เคยเห็น เคยดูรูปภาพ และ– คิมแทฮยองเป็นอย่างนั้น ที่เมื่อคืนตัดสินใจกระชากโชกเกอร์ออกเพราะเขาอยากแน่ใจ...ภาพก่อนสติดับวูบยังคงติดตาไม่หาย

 

 

คิมแทฮยองไม่ได้ดูดกลืนพลังชีวิตจอนจองกุกไปดังเช่นในตำนาน นั่นคงเพราะก่อนหน้าเจ้าตัวจัดการทำมันกับชายแปลกหน้าที่สวนสาธารณะแล้ว...คำถามก็คือจอนจองกุกควรทำยังไงต่อไป เขามองเห็นร่างที่แท้จริงของใครอีกคนแล้ว ไม่รู้ว่าคิมแทฮยองจะรู้หรือเปล่า...ว่าเขาน่ะเห็นตั้งแต่ที่สวนสาธารณะ ไม่ใช่ตอนที่กำลังมีเซ็กส์กันเมื่อคืน แล้วหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นไหม...

 

 

ตามตำนานบอกว่าชายคอยาวมักพบกับรักที่ผิดหวัง เพราะไม่ว่าใครที่เห็นร่างจริงของมัน จะหวาดหลัวและหนีไปในที่สุด แต่จอนจองกุกไม่ได้กลัวนี่สิ– คิมแทฮยองเป็นคนนิสัยดี จิตใจดี ไม่ใช่คนที่ดูน่ากลัวเลยสักนิด เพียงแค่รูปร่างเป็นอย่างนั้น อาจจะต้องคำสาปหรือเป็นอาถรรพ์ แต่เขาก็ไม่ควรตัดสินใครเพราะเรื่องแค่นี้ไม่ใช่เหรอ เขาไม่ควรตัดสินคนคนหนึ่งจากภายนอก หรือจากคำบอกเล่าจากปากคนอื่น...จอนจองกุกไม่ควรทำเหมือนในตำนาน ไม่ควรปล่อยให้ชายคอยาวต้องถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง

 

 

ดังนั้น

 

 

จอนจองกุกก็ไม่ควรทิ้งคิมแทฮยองไปใช่ไหมล่ะ?

 

 

นั่นสินะ...เอาเป็นว่า

 

 

 

เจอกันที่โรงเรียนนะคิมแทฮยอง.









END.







Note: เฮะ ๆ...เราลงดึกก็อย่าคิดว่าเราไม่ลงสิคะแหม่...
ยังไม่หมดวันฮาโลวีนซักหน่อยนี่นา แค่เรื่องของเรามัน...
ต้องอ่านช่วงดึกๆน่ะค่ะ เพราะมีฉาก.........น่ากลัว(เหรอ)
อ่านแล้วจุ๊ๆไว้นะ...อย่ากดรีพอร์ตเลาน้า ไม่อยากใส่คัท
สุขสันต์วันฮาโลวีนค่า  เรื่องที่สามของเราแล้ว
ปีที่แล้วเราพลาดโปรเจ็ควันฮาโลวีน ขอเดบิวต์ปีนี้ละกัน
สำหรับโปรเจ็ค #ไรท์กุกวีสะท้านฟ้า เช่นเคยเราของฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ติชมกันได้เสมอ ยินดีรับฟังฮับ ^-^ สำหรับเรื่องที่แล้วขอบคุณสำหรับคอมเมนต์
ขอบคุณที่ติดแท็กให้กำลังใจกันนะคะ วันนี้ต้องไปก่อน หวังว่าจะฟินกัน
เจอกันใหม่โปรเจ็คหน้าค่า :))))))))) @pitpeachaa คนเดิม เพิ่มเติมเดี๋ยวบอก

:฿lackcatt.



(c) Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

799 ความคิดเห็น

  1. #776 Phakchira1 (@Phakchira1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 05:19
    ร้ายกาจ
    #776
    0
  2. #753 ku_1709 (@kunggii) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 17:10

    เลือดหมดตัว//หืดหาดดด
    #753
    0
  3. #728 MONSTER (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 17:37

    1ปีแล้ว มาต่อค่ะ

    #728
    0
  4. #654 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 01:35
    พลิคล็อคแหะ นางเดินกลับไปดูหรอเนี้ยยย
    #654
    0
  5. #633 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:52
    อยากให้มีต่อจัง อยากรู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น แทจะเป็นยังไง กุกจะใช้วิธีไหน อยากรู้อ่ะ มันน่าติดตามมากๆเลย
    #633
    0
  6. #557 newnew_ (@Eve_donoven) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 16:24
    goodnessมากค่ะไรท์ แบบ...ว้าวมากชอบอะ แทเซ็กซี่มากจองกุกก็มาเท่มากอยากได้คนแบบนี้ค่ะ การเล่าการวางเรื่องมันดีต่อใจมาก งื้อออออออ
    #557
    0
  7. #524 wyjh3025 (@wyjh3025) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 14:20
    ขอภาคต่อค่ะ 555555555 แทแทไม่เดียวดายอีกอล้วนะ กุกจะอยู่กับแท กุกไม่กลัวแทน้าา แทแทร้อนแรงมาก ฮืออออ น้องกุกนี่เหมือนโดนผีอำขยับอะไรไม่ได้เลย 5555 / รอนะคะ ;)
    #524
    0
  8. #523 Chinkikwon (@chinkichki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 14:12
    ตอนฉากนั้นแทบไม่กล้าดาเมจแรงมาก แต่รอต่อนะ555555
    #523
    0
  9. #522 1230Kimv (@bunnyspoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 22:21
    งื้ออออ จองกุกน่ารักจังเลย แทฮยองได้เจอคนที่จะอยู่ด้วยแล้วน้า .//. จองกุกไม่กลัว แมนมาก ฟินนนนนน
    #522
    0
  10. #521 Raito Yamakiji (@littlecat2542) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 10:29
    ฮื้อออ ทำไมดูค้างๆคะแง้ โฮวว ชอบมากๆๆ ไม่นึกเลยว่าตะเอามาเชื่อมกับโช๊คเกอร์ งิ้งๆๆ
    #521
    0
  11. #520 dkvcrv (@mayean) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 09:22
    ชอบอ่า ไม่อยากให้จบเลย งื้อออ สนุก
    #520
    0
  12. #519 ,,STORM_SURGE ★ (@ThanKung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 07:40
    เหมือนจะหลอนแต่เราว่าก็ออกหวานรึเปล่า? เพราะจองกุกไม่กลัวเราเลยไม่กลัวอะ แหะๆ

    สนุกดีค่ะ
    #519
    0
  13. #517 oZXGKo (@b2utykg) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 00:56
    เขินๆนะคุณ คือมันดูสวีทมากๆอ่ะ ชอบค่ะชอบ
    #517
    0
  14. #516 jijee09 (@jijee09) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 00:52
    สนุกง้าา งื้ออออ
    #516
    0
  15. #515 jijee09 (@jijee09) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 00:40
    ร้ายกาจมากค่าาา
    #515
    0
  16. #513 SeulKi (@seulki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 00:21
    ทำไมมันหวานแปลกๆ ชอบคาแรกเตอร์จองกุกมากๆเลยอ่า ดูสมกับเป็นผู้ชายมากๆจนอยากอ่านสเปตอนกุกกับแทแทรักกันเลย
    #513
    0
  17. #511 killerv (@bbmpcn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 00:11
    ฮือเขินทั้งจองกุกทั้งแทแทเลย ฉาก...น่ากลัว(?)เรียกเลือดมากค่ะ55555555555555
    #511
    0