(BTS) KOOKV : F E S T I V A L ♡

ตอนที่ 13 : MY C(K)OOKIE : SeulKi

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    27 ธ.ค. 58



     



    





[CHRISMAS PROJECT] : MY C(K)OOKIE


WRITER : SeulKi


Rate : PG-15


TALK : เมอร์รี่คริสมาสต์ค่ะ! แม้จะผ่านไปแล้ว 5555 เรื่องที่สามแล้วกับ #ไรท์กุกวีสะท้านฟ้า คริสมาสต์ปีนี้เราจะละมุนไปกับกุกวี ขอฝากฟิคเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ ^O^




-MY C(K)OOKIE-



‘เทศกาลคริสมาสต์’ 


ถูกกล่าวขานได้ว่าเป็นวันแห่งคู่รักของประเทศเกาหลีใต้ โดยเฉพาะในวันครืสมาสต์อีฟ หน้าหนาวที่หิมะตกลงปกคลุมทั่วทั้งกรุงโซลจนกลายเป็นสีขาวโพลน เมืองทั้งเมืองประดับประดาไปด้วยแสง

ไฟตามรายทางและต้นคริสมาสต์สวยๆ พร้อมทั้งเสียงเพลงเฉลิมฉลองเทศกาลแห่งความสุข



เหล่าคู่รักต่างพากันจับจูงมือเดินฝ่าลมหนาว เพลิดเพลินไปกับแสงสีและร้านค้าที่พากันประดับไฟสีทองเสริมให้บรรยากาศดูอบอุ่นคึกคัก



‘ชินชน’ หนึ่งในย่านช๊อปปิ้งชื่อดัง ด้วยว่าเป็นย่านมหาวิทยาลัยยอนเซ ถนนชื่อดังที่เรียกกันว่า ยอนเซโร เป็นหนึ่งในถนนที่มีการประดับประดาต้นคริสมาสต์ใหญ่โต ร้านค้า ร้านกาแฟและร้านขนมที่ตั้งวางอยู่ริมสองข้างทางสว่างจ้าเกิดเป็นแสงนวลๆสีเงินสลับทอง ท้องถนนเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่ต่างพากันเก็บภาพบรรยากาศวันคริสมาสต์อีฟ



ในช่วงเทศกาลแบบนี้ ประเทศที่ได้ขึ้นชื่อว่า มีการสกินชิพและคู่รักที่รักกันได้โรแมนติกที่สุดเป็นอันดับต้นๆของโลก แน่นอนว่าบรรดาคู่รักที่มาเดินก็ต้องเพิ่มมากขึ้นเป็นธรรมดา จนทุกหนแห่งเต็มไปด้วยหนุ่มสาวเดินจับมือแสดงความรักกันอย่างน่ารัก



น่ารักบ้าอะไร น่าหมั่นไส้ล่ะสิไม่ว่า



คิมแทฮยองเบะปาก จิกตามองคู่หนุ่มสาวที่เดินผ่านไปมาด้วยความอิจฉาริษยา ทั่วทั้งเมืองที่เต็มไปด้วยคู่รัก ต้องใช้ความสตรองขนาดไหนถึงมาเดินแรดในย่านนี้คนเดียวได้ ลองคิดดู!



ท่ามกลางคนมีคู่ มีเพียงแค่ตรูที่เดินคนเดียว -=-



โอเคครับ! อย่างน้อยคิมแทฮยองคนหล่อคนนี้ก็ทำให้หญิงสาวทุกคนที่เดินผ่านเหลียวหลังมองตามจนคอแทบหักลืมเลือนผู้ชายหน้าปลวกที่จับมืออยู่ข้างๆได้ก็แล้วกัน สถิติทำให้คู่รักทะเลาะกันตอนนี้อยู่ที่ 50 คู่พอดิบพอดี 



เกิดมาหล่อก็เป็นบาป



ถ้าถามว่าทำไมช่วงเทศกาลแบบนี้ คิมแทฮยอง ที่มีใบหน้าหล่อเหลามองเพลินๆก็ดูสวยหวานถึงมาเดินคนเดียว ทั้งที่จะหาคนควงสักคนไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย



ใช่ครับ คำตอบอันน่ารันทดก็คือ ‘โดนเพื่อนทิ้ง!!’ 



นอกจากทั้งชินชนจะมีเพียงแค่แทฮยองที่โสด ในกลุ่มก็ยังมีแค่เขาอีกนั่นแหละที่โสด แม้แต่ ‘ปาร์คจีมิน’ เพื่อนสนิทก็ทรยศหนีไปเที่ยวกับแฟนที่ขาวยังกับไฟแต่งต้นไม้ เห็นไฟข้างทางทีไรก็นึกไปถึงมินยุนกิทุกที ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นใจ อุตส่าห์ไม่กลับบ้านเพราะอยากอยู่เที่ยว แต่เพื่อนตัวดีกลับหนีไปอยู่กับแฟนทั้งที่รับปากซะดิบดี 



“แม่งเอ๊ย!”



เสียงสบถที่ไม่เข้ากับหน้าตาดังขึ้น เมื่อชายหนุ่มคนหนึ่งเดินผ่านมายักคิ้วให้พร้อมกับหอมแก้มแฟนสาวคนสวยโชว์ เดินคนเดียวไม่พอยังต้องมาโดนไอ้หน้าหล่อนี่เยาะเย้ย แว่วๆว่าแฟนเรียกว่า ‘โฮซอก’ อย่าให้เจออีกนะ จะร้องไห้โชว์แม่ม T~T



ในขณะที่กำลังแช่งให้โฮซอกอะไรนั่นเดินตกท่อตาย ขาเรียวที่เดินไปเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมายก็ต้องหยุดชะงักเมื่อกลิ่นหอมหวานของขนมลอยเข้ามาแตะจมูกโดยบังเอิญ 



ร่างโปร่งบางทำจมูกฟุดฟิดล่องลอยไปจนไปถึงที่มาของกลิ่นหอมๆ มือเรียวเกาะกระจกใสหน้าร้านพร้อมกับทำปากเป็นรูปตัว ‘O’ เมื่อมองผ่านเข้าไปเห็นขนมที่ตั้งเรียงราย แต่อะไรก็ไม่น่าดึงดูดใจเท่าคุกกี้คริสมาสต์อันยักษ์รสช็อกโกแลตชิป 



ป้ายโฆษณาอันใหญ่บ่งบอกว่า คุกกี้มีขายแค่วันนี้เท่านั้น!!!!



แม้แต่วันแย่ๆก็ยังมีอะไรดีๆอยู่บ้าง



ร่างบางฮัมเพลงระหว่างที่ยืนจ้องคุกกี้ตาเป็นมัน ยิ่งได้ยินเสียงเด็กน้อยข้างๆกัดคุกกี้ดังกร๊อบๆ เคี้ยวไปก็ทำหน้าฟินไป แค่นี้คิมแทฮยองก็สุขใจแล้ว



แต่เอ๊ะ! ทำไมคุกกี้ที่วางเมื่อกี๊ถึงลดจำนวนลงเร็วขนาดนี้ ร่างบางอ้าปากเหวอมองคุกกี้ที่ตอนนี้เหลือแค่ชิ้นสุดท้าย 



“คุกกี้คริสมาสต์สเปเชี่ยลชิ้นสุดท้ายแล้วนะคะ ลูกค้าท่านใดสนใจจะรับ.....”



“ผมเอาครับ”



ยังไม่ทันจะได้อ้าปากพูด เสียงทุ้มต่ำจากชายหนุ่มข้างกายกลับดังขึ้น พนักงานสาวส่งยิ้มหวานพลางเอื้อมไปคีบคุกกี้...



ไม่นะ!!



“หยุดนะ! ผมก็จะเอา! ผมจะเอาคุกกี้ชิ้นนั้น!!”



ร่างบางตะโกนขึ้นบ้าง ยืนเล็งมาตั้งนาน อยู่ดีๆจะให้ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้เอาไปได้ไง เสียงเยื้องไปข้างหลังแสดงว่าโจรขโมยคุกกี้ คนหน้าด้านเจ้าของเสียงทุ้มหวานชวนให้ใจละลายต้องมาทีหลังเขาแน่นอน!



พนักงานสาวหยุดชะงัก มองชายหนุ่มสองคนที่กำลังยื้อแย่งคุกกี้ชิ้นสุดท้ายกันด้วยท่าทางเลิ่กลั่ก หญิงสาวทำตัวไม่ถูกมากขึ้นเมื่อพบว่าเจ้าของเสียงที่มาทีหลังกำลังทำปากยู่ลงด้วยความไม่พอใจ แต่มันกลับยิ่งเสริมให้ร่างบางแลดูน่ารักจนเธออยากจะยื่นคุกกี้ให้เขา แต่ว่าชายหนุ่มที่มาคนแรก....



“ผมบอกไปแล้วว่าผมจะเอาชิ้นนั้น คุณไม่ได้ยินรึไง”



เสียงทุ้มนั่นเรียบเฉยแต่ปลายเสียงติดจะรำคาญเล็กๆ เพราะเหตุการณ์ที่ผู้ชายตัวใหญ่สองคนแย่งคุกกี้กันนี่มันเด่นน้อยซะที่ไหน



คิมแทฮยองทำปากคว่ำหันหลังกลับเตรียมจะด่าคนหน้าด้านให้มันลืมบ้าน แต่แล้วคำด่าที่เตรียมจะพ่นใส่กลับติดอยู่ในลำคอ เมื่อหันหลังกลับไปเจอใบหน้าของโจรขโมยคุกกี้ในระยะประชิด



คำๆเดียวที่คิดออกในหัวคือ หล่อ...หล่อมากๆ



โจรขโมยคุกกี้เจ้าของเสียงทุ้มหวาน นอกจากจะมีน้ำเสียงที่ชวนให้ระทวยแล้ว ใบหน้าคมเข้มนั่นก็ยังหาที่ติไม่ได้ แทฮยองไล่สายตามองตั้งแต่แนวกรามสวยได้รูป จมูกโด่งคมที่รับกับริมฝีปากอิ่มอมชมพู ผิวของเขาขาวผ่องและดูดีภายใต้เสื้อโค้ทราคาแพงสีดำสนิท เรือนผมสีดำตัดสั้นระปรกลงมาตามหน้าผากได้รูป สั้นขึ้นจนเหนือแนวใบหูที่มีจิวสีดำสลับเงินเป็นแนว



ชายหนุ่มที่ดูราวกับหลุดมาจากปกนิตยาสารสูงโปร่งดูดีราวกับนายแบบ สายตาของร่างบางอ้อยอิ่งไปตามแผงอกกว้าง ยังคงตั้งรับไม่ทันที่เจอชายหนุ่มที่หล่อเหลาขนาดนี้มาเดินในย่านธรรมดาๆอย่างชินชน เขาเหมาะกับการเดินในย่านคนรวยอย่างเช่นอัพกูจองหรือกาโรซูกิลเสียมากกว่า



และคิมแทฮยองที่จ้องมองคนอื่นอย่างเสียมารยาทมานานเกินไปตั้งแต่ทรงผมไปจนถึงรองเท้าแบรนด์เนม ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มที่สูงกว่าราว 1-2 เซ็นต์ ดวงตาคมสีดำสนิทมองมาด้วยแววตาเย็นชาปนไม่พอใจจนดูโหดร้ายขึ้นเป็นกอง



“จะจ้องอีกนานมั้ย คนอื่นเค้ารออยู่ จะเอาไงก็ว่ามา เสียมารยาท”



เจ้าของเสียงทุ้มและใบหน้าหล่อดุเข้าให้ เมื่อร่างบางเอาแต่จ้องเขาด้วยแววตาเคลิบเคลิ้มยังกับคนบ้าดวงตาคมเหยียดมองใบหน้าหวานเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเอื้อมไปฉวยคุกกี้เข้ามาไว้เอง ทิ้งคิมแทฮยองให้ยืนโง่คนเดียวอยู่ตรงนั้น



ซะที่ไหนกันล่ะ!



ใบหน้าหล่อเหลาที่เย็นชาอยู่แล้วยิ่งดูน่ากลัวมากกว่าเดิม เมื่อเจ้าของใบหน้าหวานยังคงเดินตามเขามาต่อแถวซื้อน้ำ! 



แล้วเหตุการณ์ที่ต่อจากนั้นแทบไม่ต้องคาดเดาเลยว่าเกิดอะไร



“โกโก้ปั่นแก้วนึงครับ”



เสียงทุ้มที่ไม่เข้ากับใบหน้าหวานและตัวเล็กๆแต่กลับกลายเป็นสเน่ห์อย่างนึง ชายหนุ่มหน้าหล่อแอบลอบมองร่างบางตอนที่ตัวเองกำลังรอเครื่องดื่มที่สั่งไปแล้วก่อนจะถอนหายใจเมื่อพนักงานหน้าเคาเตอร์คิดเงินส่งยิ้มจืดเจื่อนให้คนตัวเล็ก



“ขอโทษด้วยนะคะคุณลูกค้า ทางเราเพิ่งขายโกโก้ปั่นแก้วสุดท้ายหมดพอดี”



ใบหน้าสวยเม้มปากแน่นด้วยท่าทางเหมือนจะร้องไห้ ดวงตาสองคู่มองสบกันเพียงชั่วครู่ก่อนที่เสียงบาริสต้าหนุ่มจะดังขึ้นราวกับกำลังประกาศสงครามในคืนคริสมาสต์



“โก้โก้ปั่นของคุณจอนจองกุกได้แล้วครับ”



.



.



.



โจรขโมยคุกกี้!โจรขโมยโกโก้! ดวงตากลมโตเหมือนลูกแมวน้อยบ่งบอกแบบนั้นแต่จอนจองกุกก็ไม่คิดจะสนใจ ของแบบนี้ใครดีใครได้ อีกฝ่ายดวงซวยเองที่คิดมาแย่งของของเขา ถึงหน้าตาน่ารักจะชวนให้ยอมแพ้มากแค่ไหน แต่ไม่ได้ก็คือไม่ได้



เรื่องมันควรจะจบเพียงแค่นั้น ค่ำคืนวันคริสมาสต์อีฟแสนธรรมดาที่มีเพียงเขานั่งกินคุกกี้กับโกโก้คนเดียวเหมือนเช่นทุกๆปี แต่ปีนี้กลับดูท่าว่าจะไม่เป็นแบบนั้น เมื่อคนสวยผมสีน้ำตาลเข้มหน้าม้ากลับเดินตรงมาด้วยท่าทางเอาเรื่อง



เฮ้! อย่าบอกนะว่าจะเข้ามาต่อยเพราะคุกกี้นี่น่ะ



จอนจองกุกเลิกคิ้วสูงเมื่อคนน่ารักเดินมาหยุดตรงหน้า ถ้าสู้กันคนตัวเล็กกว่ายังไงก็แพ้เห็นๆ ถึงจะดูเด็กไปหน่อยที่ชกต่อยกันเพราะแย่งคุกกี้กับโกโก้ แต่อีกฝ่ายอาจจะถือคติหยามไม่ได้ละมั้ง



“ชื่อ คิมแทฮยอง”



หือ?



“คุกกี้กับโกโก้น่ะ...."



.



.



.



"ขอกินด้วยคนสิ”



เล่นขอกันง่ายๆแบบนี้เนี่ยนะ จองกุกนั่งจ้องหน้าคนตรงข้ามโต๊ะที่เอาศอกวางเท้าโต๊ะ คางวางบนมือตัวเองด้วยท่าดอกไม้บานพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวาน ดวงตากลมกระพริบปริบๆติดต่อกันหลายครั้งมองสบตาคมด้วยแววตาหยาดเยิ้ม จนชักจะเริ่มไม่แน่ใจเสียแล้วว่าร่างบางอยากกินคุกกี้หรืออยากกินจอนจองกุกกันแน่



เกิดมาไม่เคยพบเจอ



“ไม่รู้จักกันซะหน่อย จะมาขอกินง่ายๆได้ไง”



ร่างสูงเล่นไปตามน้ำ ถึงจะไม่ได้แคร์อะไรที่ต้องแบ่งคุกกี้ชิ้นยักษ์กับโกโก้ให้คนน่ารักได้ลองชิมบ้าง แต่เขาก็ไม่เห็นเหตุผลอะไรที่ต้องเสียเงินเลี้ยงคิมแทฮยอง ใครๆก็รู้ว่าจอนจองกุกน่ะนิสัยไม่ดีระดับประเทศเลยทีเดียว ธุรกิจเคยเสียผลประโยชน์ที่ไหน ถึงจะเป็นแค่คุกกี้กับโกโก้ก็เหอะ บรรยายแบบนี้แล้วดูเด็กเป็นบ้า



“ไม่รู้จักอะไรกัน ฉันคิมแทฮยอง แล้วนายก็จอนจองกุก”



ร่างบางชี้ตัวเองก่อนจะชี้เขาแล้วส่งยิ้มหวานเยิ้มมาอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าจองกุกจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายแอบมองแอบชอบหน้าตาของเขา แต่ไอ้วิธีการเข้าหาแบบพิลึกนี่ก็เพิ่งเคยเจอครั้งแรก 



ชอบเราหรือว่าชอบคุกกี้กันแน่เนี่ย...



คนหล่อรู้สึกปวดหัวมากขึ้นเมื่อได้ยินอีกฝ่ายเล่าเรื่องชีวิตของตัวเอง ริมฝีปากสวยๆนั่นไม่หยุดพูดสักวินาทีและมันช่วยไม่ได้ที่คนความทรงจำยอดเยี่ยมแบบเขาจะรับเรื่องของอีกฝ่ายเข้ามาในสมองโดยไม่รู้ตัว



ชื่อ คิมแทฮยอง เพื่อนชอบเรียกว่า แทแท บ้านอยู่แดกู มีพี่น้องสามคน มีหมาหนึ่งตัว อพาร์ทเม้นอยู่แถวนี้ อายุ 24 ทำงานเป็นครูสอนเด็กอนุบาล ทำอาหารเป็น ชอบกินสตรอเบอร์รี่กับโกโก้ (พูดแล้วก็จ้องแก้วโกโก้ของเขาด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์) ตอนนี้ยังโสด เพื่อนทิ้งให้อยู่คนเดียวในวันคริสมาสต์



“แล้วนายล่ะ”



อยู่ดีๆอีกฝ่ายก็ถามขึ้นมา ไม่รู้ว่าแทฮยองทึกทักเอาเองรึไงว่ารู้จักกันแล้วถึงได้พูดแบบสบายๆอย่างนี้ ถึงในความเป็นจริงจะอายุเท่ากันก็เหอะ จอนจองกุกถอนหายใจ วันๆขลุกอยู่กับเด็กตัวเล็กๆสินะเลยไม่เคยรู้เรื่องราวอะไรกับคนอื่นเขา 



“อยากรู้ก็หาเองสิ”



.



.



.



“ถ้าพิมพ์ชื่อหาในกูเกิ้ลจะขึ้นมั้ยอ่ะ”



บางทีจอนจองกุกก็สงสัยว่าคนๆนี้มีชีวิตรอดมาจนถึงป่านนี้ได้ไง



-MY C(K)OOKIE-



สุดท้ายก็ต้องแบ่งคุกกี้งี่เง่าให้อีกฝ่ายกินด้วยจนได้ สิบนาทีผ่านไปที่พูดส่งๆว่าไม่รู้จักคิมแทฮยอง ตอนนี้แม้กระทั่งแนวเสื้อผ้า แนวเพลง หรือแม้กระทั่งอาหารที่ร่างบางชอบกลับเข้ามาแย่งพื้นที่ความทรงจำอันล้ำค่าในสมอง แทฮยองไม่หยุดพูดเลยแม้แต่นาทีเดียว 



จนเขาตัดสินใจได้ว่าทางเดียวที่อีกคนจะหยุดคือยัดคุกกี้เข้าไปในปากสวยๆนั่น



“อะ-หย่อย”



ริมฝีปากนุ่มหยุ่นสีชมพูอ่อนเคี้ยวหนุบหนับไปมาหลังจากชายหนุ่มหน้าหล่อทนความอนาถไม่ไหวจนต้องหักแบ่งคุกกี้ให้ครึ่งหนึ่ง ร่างบางละเมียดละไมกินวิปครีมในแก้วโกโก้ปั่นของเขา ที่ยึดไปเป็นของตัวเองด้วยข้ออ้างว่าคอแห้ง!



ท่ามกลางสายตาสนใจใคร่รู้ของคนทั้งร้าน ผู้ชายสองคนที่แย่งคุกกี้ดันมาแบ่งกันกิน คุยกระหนุงกระหนิง สายตาเคลิบเคลิ้มของพนักงานสาวไม่ได้ทำให้จองกุกใส่ใจ เขาชินกับการถูกมองซะแล้ว 



แม้จะมีคุกกี้อยู่เต็มปาก แต่คิมแทฮยองก็ยังไม่หยุดพูด ถึงจะรำคาญนิดหน่อยแต่เสียงทุ้มหวานก็ฟังเพลินหูจนไม่ได้รู้สึกแย่อย่างที่ควรจะเป็น ร่างบางช่างสรรหาสารพัดเรื่องแปลกๆมาเล่า พอรู้ตัวอีกทีก็นั่งฟังคิมแทฮยองพูดโน่นนี่อยู่ได้ตั้งครึ่งชั่วโมง



คุกกี้คำสุดท้ายและโกโก้อึกสุดท้ายหมดลงแล้ว จอนจองกุกคิดว่าเขาควรจะไปจากคนน่ารักที่แสนหน้าด้านคนนี้ซะที ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยไม่คิดจะบอกลา แต่ก็ไม่ทันมือนิ่มที่ฉวยข้อมือเขาไว้ทันควัน



"ไปไหนอ่ะ ขอแทแทไปด้วยคนสิ ^o^?"



ไม่มีทาง!



จำได้ว่าพูดตัดเยื่อใยอีกฝ่ายไปแบบนั้น ดวงตาเว้าวอนเหมือนกับลูกหมาน้อยไม่ได้ทำให้ผู้ชายใจร้ายใจอ่อนลงเลยสักนิด จองกุกแกะมือบางออกด้วยสีหน้าเฉยชาก่อนจะเดินหนีออกไปนอกร้าน แต่เขาคงจะประเมินความหน้าด้านของแทฮยองผิดไป!



ตึกตึกตึก ตึกตึกตึก



เสียงรองเท้าบู้ทราคาแพงย่ำกับพื้นถนนเป็นจังหวะกับความรู้สึกที่ว่ากำลังโดนจับตามอง



ขวับ!



ร่างสูงหันขวับไปมองด้านหลัง คนประหลาดเรือนผมสีน้ำตาลคนหนึ่งกำลังเอาหนังสือพิมพ์ปิดหน้า



ขวับ!



คนประหลาดผมสีน้ำตาลกำลังหลบวูบแอบข้างหลังเสา



ขวับ!



คนประหลาดผมสีน้ำตาลกำลังนั่งยองๆข้างถังขยะ



ขวับ!



ขวับ!!!



ขวับ!!!!!!



"ออกมาได้แล้วจะหลบอีกนานมั้ย!?"



เสียงทุ้มพูดขึ้นมาลอยๆจนรอบข้างหันมามองก่อนจะหันไปสนใจอย่างอื่น ใครที่อยู่แถวนั้นก็เห็นหมดนั่นแหละผู้ชายหล่อสองคนที่เดินตามกันยังกับซีรีย์รักแนวงอนง้อ



จองกุกยืนกอดอกหน้านิ่ง ขาเรียวสวยข้างหนึ่งก้าวออกมาจากมุมตึกก่อนที่คนสวยจะมายืนยิ้มแป้นอยู่ตรงหน้าไร้ความสำนึกผิดใดๆทั้งสิ้น ริมฝีปากช่างจ้อยิ้มกว้างจนเป็นรูปสีเหลี่ยมกับตากลมๆชวนให้มีความรู้สึกเหมือนกำลังถูกหมาน้อยเดินตาม



เป็นกรรมของเขารึไงที่ต้องมาประสบพบเจอแย่งคุกกี้กับเด็กประหลาดนี่



ถึงจะอายุเท่ากันแต่การกระทำของอีกฝ่ายนี่มันเด็กชัดๆ



"เรียกออกมาหมายความว่าให้แทแทไปด้วยได้แล้วใช่มั้ยอ่า"



เอาเหอะ!



"อยากตามก็ตามไป"



ถึงจะพูดแบบนั้นแต่คนหน้าหล่อนี่ก็เอาแต่เดินไปเดินมารอบๆนี่นา แทฮยองเอียงคอมองสำรวจไปทั่วตัวร่างสูงที่หยุดเป็นระยะเพื่อถ่ายภาพบรรยากาศที่เจ้าตัวเห็นว่าควรค่ากับการจดจำ ในคาเฟ่เมื่อกี๊เขามัวแต่มองหน้าหล่อๆก็เลยไม่ทันสังเกตเห็นกล้องถ่ายรูปที่จอนจองกุกพกมาด้วย



อ่อ งานอดิเรกยามว่างของคนรวย



แทฮยองพยักหน้าเออออเข้าใจอยู่คนเดียว ตากลมจดจ้องไปที่กล้องถ่ายรูปขนาดกลางที่ราคาคงจะแพงไม่น้อย เพราะจองกุกดูดีมีออร่ามากรึไงไม่รู้ เดินไปทางไหนเพียงแค่ยกกล้องขึ้นมารอบด้านก็หันมาสนใจโดยอัตโนมัติ ท่าทางการจับกล้องที่ดูเชี่ยวชาญกับใบหน้าเคร่งขรึมยามมองผ่านเลนส์



รอยยิ้มมุมปากที่แสดงถึงความพึงพอใจเมื่อได้รูปออกมาอย่างที่ตัวเองต้องการชวนให้ใจเต้นตึกตัก ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนที่เขาเดินตามมามีเสน่ห์มาก และเพราะเดินตามจองกุกเนี่ยแหละแทฮยองเลยได้โอกาสเดินเที่ยวถนนใหญ่ๆแบบนี้โดยไม่รู้สึกโดดเดี่ยว



อย่างน้อยก็มากับคนหล่อล่ะ ถึงจะเย็นชาจนเหมือนก้อนน้ำแข็งยักษ์เดินได้ แต่ก็ไม่ด้านเท่าหน้าแทฮยองหรอก!



"ขอดูบ้างสิ" 



เมื่อเห็นว่าร่างสูงดูจะเก็บภาพจนครบแล้วระหว่างที่เขาไปซื้อซอฟครีม แทฮยองที่ถือซอฟครีมรสช็อกโกแลตมาสองอันก็ยื่นอันหนึ่งให้กับคนหล่อ



"อ่ะแลกกัน กินซอฟครีมแล้วแทแทขอดูรูปหน่อยนะ ^o^"



คนใจร้าย



ริมฝีปากอิ่มเบะออกจิกตาใส่แผ่นหลังกว้างที่เดินนำอยู่ด้านหน้า ตอนแรกจองกุกก็รับซอฟครีมไปกินแถมยังใจดีให้ดูภาพที่ถ่ายเอาไว้ ภาพในกล้องส่วนใหญ่เป็นวิวท้องถนนในกรุงโซลและผู้คนที่น่าสนใจ แม้จะถ่ายรูปเป็นงานอดิเรกแต่รูปภาพเหล่านั้นก็สวยราวกับมืออาชีพทีเดียว



ดูไปสักพักจนเกือบจะถึงภาพที่จองกุกถ่ายตอนมาเดินด้วยกัน โจรขโมยคุกกี้(ที่แบ่งคืนมาให้ครึ่งหนึ่ง)ดันเกิดอินดี้อะไรขึ้นมาไม่รู้ แย่งกล้องคืนไปแถมยังไล่ให้เขาไปทิ้งกระดาษห่อโคนไอติมอีก



"ไปโซลพลาซ่ามาแล้วรึยัง"



เสียงทุ้มที่พูดขึ้นกระทันหันทำให้ร่างบางตกใจจนเผลอเดินชนแผ่นหลังกว้าง จองกุกหันมาสบตาคนน่ารักดวงตาคมเรียบเฉยกับสีหน้าที่นิ่งพอกัน 



"ต้นคริสมาสต์ยักษ์ที่ใหญ่สุดในโซลน่ะ"



เมื่อเห็นแทฮยองยังคงเอียงคองุนงงเหมือนลูกแมวน้อยร่างสูงก็ต้องถอนหายใจ



"ช่างเหอะ แค่เดินตามมาก็พอ"



-MY C(K)OOKIE-



สาบานได้ว่าเขาก็แค่อยากจะถ่ายภาพต้นคริสมาสต์ยักษ์ความสูง 20 เมตรกับกวางเรนเดียร์และเลื่อนซานต้า ไม่ได้อยากจะเอาใจคิมแทฮยองเลยสักนิด



รอยยิ้มประหลาดรูปสี่เหลี่ยมที่กว้างจนแทบจะฉีกไปถึงหูกับดวงตายิ้มหยีระหว่างที่ทั้งสองพากันไปขึ้นรถไฟใต้ดิน จากชินชนไปจนถึงสถานี City Hall อันเป็นที่ตั้งของโซลพลาซ่า ถ้าหากใช้รถไฟใต้ดินสายสีเขียวจะห่างกันเพียงแค่ 4 สถานี ใช้เวลาเดินทางราวๆ 6-7 นาทีเท่านั้น



แทฮยองแตะบัตร T-money ที่ทางเข้ารถไฟด้วยรอยยิ้มประหลาดนั่น ระหว่างที่ฟังจองกุกอธิบายถีงโซลพลาซ่า นอกจากจะมีต้นคริสมาสต์แล้วที่นั่นยังมีลานไอซ์สเก็ตกลางแจ้งอีกด้วย



เสียงเพลงระหว่างที่ประตูรถไฟกำลังจะปิดดังขึ้น แทฮยองฉวยข้อมือร่างสูงวิ่งเข้าไปในรถไฟด้วยกัน เบียดตัวเข้าไปทันประตูที่งับปิดพอดี  ทั้งสองคนหอบหายใจก่อนที่แทฮยองจะหันไปยิ้มกว้างให้จองกุก



"จริงๆแล้วรอคันต่อไปก็ได้...นายจะพูดงี้ใช่ป่ะ" 



คนสวยใช้ข้อศอกดันสีข้างอีกฝ่ายเบาๆเป็นเชิงล้อเลียน เพราะช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาลจำนวนคนที่ใช้รถไฟใต้ดินจึงเยอะกว่าปกติจนถึงขั้นเบียดแน่น ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนจึงแทบจะเรียกได้ว่าตัวติดกัน 



"ยังไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย..."



ปลายเสียงที่เคยเรียบเฉยติดจะกลั้วหัวเราะนิดๆ รู้จักกันแค่ชั่วโมงกว่าแต่ร่างบางก็ทำท่ายังกับรู้จักเขามาเป็นปี ถึงจะไม่ได้รบกวนตอนถ่ายภาพแต่พอเขาวางกล้องเมื่อไหร่คนตัวเล็กนี่ก็เข้ามาพันแข้งพันขาถามโน่นนี่นั่น นอกจากชื่อแล้วแทฮยองไม่รู้เรื่องส่วนตัวของเขาเลยสักอย่าง ซึ่งจองกุกเองก็พอใจให้เป็นแบบนั้น  



‘นายคิดว่าซานต้าครอสส่งนายมาเป็นของขวัญให้แทแทรึเปล่า’ 



ถามเสร็จก็หัวเราะคิกคักคนเดียวแล้วบอกว่า แค่คิดภาพจองกุกนั่งกอดเข่าอยู่ในถุงของขวัญบนเลื่อนที่ลากด้วยกวางเรนเดียร์จมูกแดงที่คุณซานต้าขับเพื่อส่งมาเป็นของขวัญให้แทแทก็ตลกแล้ว (?)



'ซานต้าส่งฉันให้มาเป็นของขวัญนาย แต่ซาตานน่าจะส่งนายมาเป็นของขวัญฉัน'



จองกุกพูดขึ้นมาตอนที่จ่ายเงินค่าขนมสายไหมให้คนตัวเล็กที่ดูทุลักทุเลกับการกินไปหยิบกระเป๋าตังค์ไป เมินสายตาตื้นตันที่ได้กินฟรี เมินสายตากรุ้มกริ่มจากกลุ่มหญิงสาวที่ต่ออยู่ด้านหลัง ถึงที่ทำอยู่จะเหมือนเป็นการตามใจแฟนที่มาเดทกัน แต่เขาก็แค่สงเคราะห์คนบ้า(?)ก็แค่นั้น



กว่าชั่วโมงที่อยู่ด้วยกันทำให้รู้ว่าแทฮยองเป็นแค่คนหน้าด้านที่ไม่ได้มีพิษภัยอะไรจนจองกุกเผลอผ่อนคลาย อยู่กับแทฮยองก็ไม่ได้อึดอัดอะไร แถมยังน่าร...



'คิก! งั้นจองกุกก็เป็นเด็กไม่ดีน่ะสิ'



น่าลักไปฆ่าทิ้ง!



"โอ๊ะ!"



รถไฟที่เบรกอย่างกระทันหันทำให้แทฮยองที่ไม่ได้จับเสาเพราะคนแน่นกระแทกไปชนกับจองกุก



"เป็นอะไรมั้ย"



เสียงทุ้มเอ่ยถามชิดริมหู ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวแก้มทำให้แทฮยองสะดุ้งเฮือก แทบจะผละออกจากอกกว้างที่เผลอซุกหน้าลงไป แต่กลิ่นน้ำหอมราคาแพงกับอกอุ่นก็ชวนให้รู้สึกดีจนอยากจะซุกไปนานๆ 



จองกุกเลิกคิ้วมองคนน่ารักที่ส่ายหัวกลมๆไปมาจนผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิง แทนที่จะถอยห่างคนหน้าด้านก็ยังเป็นคนหน้าด้านที่เอาตัวเข้ามาเบียดซุกโดยไม่ขออนุญาต กลิ่นหอมจากแชมพูกลิ่นสตรอเบอร์รี่ลอยมาแตะจมูกพร้อมกับเนื้อตัวนุ่มนิ่มที่ถือวิสาสะเข้ามาแนบ...จนอะไรๆแทบจะชิดกันขนาดนี้



“อ๊ะ!”



รถไฟเบรกอีกครั้งอย่างแรงจนแทฮยองเกือบจะหัวทิ่มถ้าไม่ใช่เพราะมือใหญ่ที่ประคองเอว ดีงเข้าหาจนแนบชิดมากกว่าเดิม ร่างบางเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาที่ก้มลงมาประชิดจนจมูกโด่งแทบจะกดลงบนแก้มใส รู้สึกอายขึ้นมาเป็นครั้งแรกเมื่อดวงตาคมคู่นั้นมองมาด้วยประกายตารู้ทัน



แทฮยองก้มลงซุกอกกว้างพร้อมกับจองกุกที่ยังคงโอบเอวบางเอาไว้แบบนั้นจนกระทั่งถึงสถานีปลายทาง...



“ว้าววว”



คนน่ารักวิ่งเข้าหาต้นคริสมาสต์ยักษ์หน้าลานกว้างจนเกือบจะกลืนหายไปกับฝูงชน ถ้าไม่ได้จองกุกที่ตามมาฉวยข้อมือเล็กเอาไว้ แทฮยองเอียงคอมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างมึนงง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างเมื่อเห็นจองกุกยกกล้องถ่ายรูปขึ้นมา ชูสองนิ้วให้กล้องยิ้มหวานจนตาปิดเป็นท่าโพสประจำตัว



“ทำอะไรน่ะ บังต้นคริสมาสต์”



อ่ะอ้าว =[]= คนน่ารักทำปากยู่เมื่อจองกุกปล่อยมือจากข้อมือเรียวทั้งที่จับได้ไม่ถึงสามวิ แถมยังหาว่าแทแทคนนี้เกะกะ สิบนาทีแล้วที่จอนจองกุกเอาแต่สนใจต้นคริสมาสต์จนแทฮยองเริ่มจะอิจฉาต้นไม้!



“อ่ะ ที่คาดผมกวางเรนเดียร์!”



เสียงหวานร้องออกมาอย่างตื่นเต้นจนจองกุกต้องละความสนใจออกจากเลนส์กล้อง เขาไม่ได้ลืมคนน่ารักที่มาด้วยกัน(?)ก็แค่ไม่ได้สนใจ 



ไม่ได้สนใจ...แต่ก็เดินตามแทฮยองที่วิ่งไปหาป้าคนขาย



กลัวว่าอีกคนจะเดินตามหาไม่เจอหรอกนะ...ก็แค่สงสารเด็กที่อยู่คนเดียวในวันคริสมาสต์



“ป้าครับ ขอที่คาดผมกวางเรนเดียร์อันหนึ่ง เอ๊ะ! มีหมวกซานต้าด้วย! ซื้อไปให้กุกกี้ดีกว่า"



กุกกี้? ใคร? จอนจองกุกเนี่ยนะจะใส่หมวกติงต๊องนั่น?



“ไม่ต้องครับ ขอที่คาดผมกวางเรนเดียร์แค่อันเดียวพอ"



"เอ๊ะ! ยุ่งอะไรด้ว......อ้าว จองกุกกี้ไม่ถ่ายรูปต่อแล้วเหรอ"



ถึงจะพูดแบบนั้นแต่มือบางก็ถือวิสาสะเข้ามาควงแขน แถมยังซุกหน้าลงกับไหล่กว้างเป็นเชิงออดอ้อน



"ถ้ากุกกี้ไม่เอาหมวกซานต้างั้นใส่ที่คาดผมกวางเรนเดียร์ด้วยกันดีกว่า...."



แทฮยองช้อนตามองคนหล่อที่ก้มลงมามองคนน่ารักที่ซบอยู่กับไหล่



"นะ...จะได้คู่กันไง"



วันนี้คงต้องเป็นวันที่จารึกในประวัติศาสตร์กรุงโซลแน่ๆที่คนอย่างจอนจองกุกยอมมาทำอะไรแบบนี้! ท่ามกลางสายตาและเสียงซุบซิบจากคนรอบกาย แน่นอนว่าคิมแทฮยองคนหน้าด้านไม่รู้สึกรู้สาอะไรอยู่แล้ว ซ้ำยังเอาแต่อ่อยเขาด้วยการกระทำเช่น เข้ามาเบียดมาซบ ส่งยิ้มหวานเยิ้มมาให้ จนความคิดแรกที่อยากจะถ่ายภาพกลับโดนคิมแทฮยองเข้ามาแย่งความสนใจไปจนหมด



จากที่เคยเดินตามหลังก็เปลี่ยนมาเดินข้างๆกัน เผลอแปปเดียวก็โดนเอาแขนไปควง ผ่านไปอีกสักพักก็อ้างว่าหนาวแล้วขอจับมือ(?)



เมื่อเห็นว่าคนหน้าหล่อแสนเย็นชาไม่ว่าอะไร แทฮยองก็ยิ่งได้ใจ ถ้าควงเขาอวดไปทั่วโซลได้คนตัวเล็กนี่คงทำไปแล้ว 



"นั้นร้านขายเสื้อผ้า" จองกุกชี้มือไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย "หนาวก็ไปซื้อผ้าพันคอกับถุงมือมาสิ"



แทฮยองกระพริบตาปริบๆมองแผ่นหลังกว้างที่เดินนำเข้าไปก่อน เมื่อเห็นร่างบางยังคงยืนเอ๋ออยู่กับที่หลังจากโดนปฏิเสธการจับมือ(?)แล้วไล่ให้ไปซื้อถุงมือแทน



"ยืนโง่ทำไม ตามมาสิ"



"จองกุกกี้"



เสียงหวานๆที่เอ่ยเรียกชื่อกับความอบอุ่นรอบลำคอทำให้ร่างสูงชะงัก มือหนายกขึ้นจับผ้าพันคอผืนนุ่มสีแดงสดที่แทฮยองเพิ่งเอามาพันรอบคอ



สีแดงเป็นสีโปรดของเขา...ท่ามกลางผ้าพันคอมากมายแทฮยองกลับเลือกผืนนี้...



"รู้เหรอว่าฉันชอบสีแดง"



เสียงทุ้มที่เคยเรียบเฉย อาจจะเป็นเพราะความอบอุ่นในร้าน แทฮยองคิดไปเองใช่มั้ยว่ามันฟังดูอ่อนโยนขึ้นนิดหน่อยต่างจากตอนแรก



"รู้สิ...ก็เห็นนายมองผ้าพันคอผืนนั้นก่อนเข้ามาในร้านนี่นา"



แทฮยองงึมงำ จองกุกฉวยผ้าพันคอหนานุ่มสีขาวอีกผืนมาพันรอบคอคนน่ารัก ผ้าผืนใหญ่ที่หนาจนแทบจะปิดจมูกกลับทำให้แทฮยองดูน่ารักน่าเอ็นดูมากยิ่งขึ้น 



น่าเอ็นดู...จนมือหนาเผลอเอื้อมไปลูบแก้มใสที่แดงก่ำเพราะอากาศหนาว สัมผัสจากผิวแก้มเย็นๆยิ่งทำให้อยากใช้ไออุ่นจากริมฝีปากของเขาทำให้มันอบอุ่น



ดวงตากลมที่ช้อนมองมาดึงดูดให้โน้มใบหน้าลงไปใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนคลอเคลีย เพียงชั่วขณะที่แทฮยองหลับตาพริ้มรอรับ 



ปึ้ง!



"โอ๊ย"



เจ็บจนน้ำตาเล็ดเมื่อโดนคนใจร้ายดีดหน้าผากลงโทษ แทฮยองเตรียมจะต่อว่าถ้าหากไม่ได้เห็นรอยยิ้มแรกจากจอนจองกุก อ่อนโยนจนใจเต้นตึกตัก คนใจร้ายแสนเย็นชาคนนั้นยิ้มให้แทฮยอง 



ร่างบางยังคงอยู่ในห้วงแห่งการเพ้อฝันถึงคนหล่อ ยืนใจละลายคนเดียวต่อไปถ้าหากเสียงทุ้มไม่กระชากกลับมาโลกความจริง



"จะอ่อยฉันยังเร็วไปล้านปี คิมแทฮยอง"



-MY C(K)OOKIE-



นอกจากจะเย็นชาแล้วยังกามตายด้าน แทฮยองแอบด่าคนที่เดินเคียงข้างในใจ ใบหน้าหวานบูดบึ้ง ยอมรับแบบหน้าด้านๆเลยก็ได้ว่าอ่อย ก็อีกฝ่ายดูดีแถมยังหล่อเหลาถูกใจก็เลยหน้าด้านเดินตาม แทฮยองมั่นใจมาตลอดในรูปร่างหน้าตาของตัวเอง พอมาโดนทำแบบนี้ก็อดรู้สึกเฟลปนน้อยใจไม่ได้ จองกุกไม่เคยว่าอะไรแถมยังตามใจทุกอย่างจนมีความหวังขึ้นมา แต่แล้วนี่อะไร



หลอกให้อยาก(?)แล้วจากไปชัดๆ



"อยากจูบฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ?"



มองคนน่ารักที่ไม่พูดไม่จาเอาแต่ก้มหลบหน้าอยู่กับผ้าพันคอผืนโตที่เขาซื้อให้ ถึงแม้จะพาขึ้นรถไฟใต้ดินจากโซลพลาซ่า แถมด้วยการเอาใจโอบเอวบางตลอดทาง 15 นาทีจนมาถึงสวนสาธารณะยออีโดริมแม่น้ำฮันชื่อดัง แทฮยองเอาแต่ซุกหน้าลงกับแผ่นอกกว้างตลอดทางไม่พูดอะไรสักคำจนจองกุกสรุปได้คำเดียวคืองอน



"บ้า! ใครจะไปอยากจูบ!!"



แทฮยองกอดอกสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง เพราะจองกุกบอกว่าเขาจอดรถเอาไว้แถวนี้และอยากกลับมาเอาเพื่อขับกลับบ้าน (ทั้งที่ตอนนี้เพิ่งจะสามทุ่มกว่าๆเท่านั้น) เกือบจะสามชั่วโมงที่เดินเล่นด้วยกัน ถึงจะดูไม่เย็นชาแบบตอนแรกแต่ก็ยังใจร้ายอยู่ดี แถมยังหวงตัวไม่ให้แทแทจับมือ หวงตัวไม่ให้จูบ



จะเล่นตัวไปถึงไหนก็ไม่รู้!!



"ไหนอ่ะรถนาย เดินมาตั้งนานแล้วนะ"



เพราะอากาศหนาวเย็นของช่วงคริสมาสต์ประกอบกับอยู่ริมแม่น้ำ ช่วยไม่ได้ที่จะตัวสั่นเพราะลมหนาว ถ้าหากเป็นฤดูใบไม้ร่วงที่นี่คงโรแมนติกมากทีเดียวหรือถ้าฤดูใบไม้ผลิที่นี่ก็มีแนวต้นซากุระให้ชม ตอนนี้มันออกจะหนาวไปสักหน่อย 



"อีกแปปเดียวก็จะถึงแล้ว"



จองกุกเดินนำร่างบางเลียบไปตามริมแม่น้ำฮัน เพราะว่าออกผิดทางออกพวกเขาก็เลยต้องเดินไกลขึ้น แม้ว่าริมแม่น้ำฮันจะโรแมนติก...แต่ว่าคนตายด้านนี่...



"อ๊ะ!"



เผลออุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อถูกมือใหญ่ฉวยเข้าไปกุมทั้งสองข้าง จองกุกยกมือเรียวบางที่มีกลิ่นหอมจากครีมขึ้นแนบริมฝีปากก่อนจะเป่าลมหายใจ ความอบอุ่นที่มือชวนให้พวงแก้มทั้งสองข้างอบอุ่นจนร้อน ผิวเนื้อที่โดนริมฝีปากของร่างสูงสัมผัสร้อน...ร้อนจนอุ่นไปทั้งตัว



"ท...ทำอะไรน่ะ" เขาไม่ตอบแต่กลับเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่น "ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ตอนนี้เร็วไปที่จะกลับบ้านและช่วงนี้หนังที่ฉันอยากดูกำลังจะฉาย อยากตามไปดูด้วยกันรึเปล่า"



บอกแล้วไงว่าไม่ชอบก็อย่ามาให้ความหวัง ไหนว่าเร็วไปล้านปีไง!!



ที่นั่งคู่แบบสวีทฮันนีมูนที่แพงที่สุดถูกจองโดยร่างสูง ยออีโดเป็นย่านธุรกิจที่มีแต่ตึกสำนักงานเป็นส่วนใหญ่ ด้วยความที่ติดแม่น้ำฮันที่ดินจึงแพงตามไปด้วย จองกุกบอกแทฮยองว่าเขามีนัดที่นี่ในช่วงบ่ายจึงจอดรถไว้แถวนี้และเลือกจะใช้รถไฟใต้ดินเพื่อหลีกเลี่ยงการจราจรที่คับคั่งในช่วงเทศกาล



หากแต่สิ่งที่จองกุกไม่ได้บอกก็คือนัดที่ว่าคือนัดประชุมกับหุ้นส่วนทางธุรกิจ 



'จอนจองกุก' นักธุรกิจหนุ่มเจ้าของกิจการมากมาย ติดอันดับนักธุรกิจอายุน้อยที่ประสบความสำเร็จสืบทอดกิจการของครอบครัวได้อย่างดีเยี่ยม ผลประกอบการที่เพิ่มขึ้นตั้งแต่เขาเข้ามาบริหารเป็นตัวบ่งบอกถึงความสามารถของชายหนุ่มในตลาดการลงทุน



ใครๆก็รู้จักจอนจองกุก จะมีก็แค่คนที่นั่งกินป๊อปคอร์นดูดโคล่านั่งดูหนังตัวอย่างข้างกายนี่เท่านั้นละมั้งที่ไม่รู้จัก บอกแล้วว่าคนตัวเล็กวันๆคงเอาแต่ขลุกอยู่กับเด็ก ยิ่งนิสัยแบบนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเรื่องยากๆอย่างตลาดหุ้นหรืออะไรคงไม่เคยเข้าไปอยู่ในสมองคิมแทฮยอง



แทฮยองมีบุคลิกแบบที่ว่าทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆสบายใจ รู้ตัวอีกทีก็เผลอตามใจโดยไม่รู้ตัว แม้จะไม่อยากยอมรับแต่ไม่ว่าใครก็คงอยากอยู่ใกล้คนสวยที่มีบุคลิกน่าเอ็นดูคนนี้



Star Wars ภาค 7 ที่กำลังโด่งดัง ไม่นึกเลยว่าจะได้มาดูกับคนที่รู้จักกันได้ไม่ถึงวัน



แสงไฟสลัวจากโรงหนังกระทบกับใบหน้าหวาน จองกุกลอบมองจมูกโด่งรั้นกับตากลมที่เบิกกว้างขึ้นเมื่อถึงฉากตื่นเต้น บางทีการมาดูหนังกับแทฮยองอาจจะไม่ใช่ความคิดที่ดีเมื่อคนตัวเล็กเอาแต่สนใจหนังจนลืมไปว่าใครอยู่ข้างๆ...



ดูฟรี กินฟรี แถมยังไม่สนใจคนเลี้ยงอีก



มือใหญ่เอื้อมไปข้ามหวังจะหยิบป๊อปคอร์นที่วางอยู่บนตักร่างบาง แต่แทฮยองกลับเอาถังป๊อปคอร์นไปอีกด้านหนีมือเขาซะงั้น



“ทำอะไรอ่ะ นี่ป๊อปคอร์นของแทแทนะ” หวงขนมซะด้วย



“แต่ว่าฉันเป็นคนซื้อ”



“ไม่รู้แหละ เมื่อกี๊แทแทถามจองกุกแล้วว่าจะกินมั้ย จองกุกบอกว่าไม่กินเองนี่นา” 

นอกจากจะเป็นโจรขโมยคุกกี้ โจรขโมยโกโก้ ตอนนี้ยังจะเป็นโจรขโมยป๊อปคอร์นอีก สายตารั้นๆของแทฮยองบอกแบบนั้น แต่ลืมไปรึเปล่าว่าทั้งหมดน่ะมันเงินเขา 



จองกุกเลิกคิ้ว สายตาดื้อรั้นนั่นอ่อนลงแทบจะทันทีเมื่อมองสบดวงตาคมกับเสียงทุ้มที่กดต่ำลงจนน่าขนลุก



“จะให้ดีๆหรือจะให้ทั้งน้ำตา”



หิวข้าวใช่มั้ยถึงขู่กันแบบนี้ เสียงดุๆทำให้คนน่ารักสลดลงยอมยื่นขนมให้อีกฝ่ายแต่โดยดี แทฮยองเบ้ปากหันเหความสนใจไปที่จอภาพหลังจากพลาดฉากสำคัญ แต่ก็ไม่วายมือปลาหมึกนั่นจะเอื้อมไปวางแปะไว้บนต้นขาแข็งแรง เรียกได้ว่าว่างเมื่อไหร่เป็นต้องลวนลาม แถมท้ายด้วยการลูบวนไปมาแผ่วเบา



ไหนๆก็ดูไม่รู้เรื่องแล้ว ไม่ต้องดูมันเลยล่ะกัน!



แอบใช้หางตาจ้องหน้าหล่อๆด้วยแววตาเคลิบเคลิ้ม มือก็ลูบต้นขาแข็งแรงอย่างเพลิดเพลิน ท่ามกลางความมืด ใบหน้าเฉยเมยและเสียงเคี้ยวป๊อปคอร์นของจองกุก จนไม่รู้จะดีใจที่อีกฝ่ายปล่อยให้ลูบโน่นนี่หรือเสียใจที่จอนจองกุกช่างใจแข็งจนแม้แต่ขนคิ้วยังไม่กระตุก



นี่คนกำลังอ่อยนะ! ลูบคนหรือลูบต้นคริสมาสต์อยู่เนี่ย ไร้ปฏิกิริยาโดยสิ้นเชิง!



แต่ยอมแพ้แค่นี้ก็ไม่ใช่คิมแทฮยอง อุตส่าห์อ่อยคนหล่อมาตั้งสี่ชั่วโมง แถมอีกฝ่ายก็ดูจะใจอ่อนขึ้นกว่าตอนเจอกันแรกๆ แทฮยองคิดเข้าข้างตัวเองในใจ ตัดสินใจเพิ่มเลเวลการเต๊าะด้วยการใช้ฝ่ามือเรียวบางลูบสูงขึ้น สูงขึ้นเรื่อยๆจนถึงโคนขาอ่อนด้านใน



ตอนนั้นเองที่จอนจองกุกหันมาสบตา ประกายตาอันตรายทำให้คนสวยเผลอชะงัก ริมฝีปากสีชมพูอ่อนเปิดปากเป็นครั้งแรกหลังจากปล่อยให้แทฮยองลูบขาไปมาเป็นสิบๆนาที



“ถ้าไม่อยากโดนปล้ำในโรงหนังก็เอามือออกไป”



!!!!!



ร่างบางอ้าปากเหวอจ้องคนหล่อตาค้าง มือที่ลูบต้นขาก็ยังคงวางไว้อย่างนั้นห่างจากจุดอันตรายเพียงไม่กี่เซ็นต์ จองกุกเลิกคิ้วส่งสายตาท้าทายร่างบาง ถ้ายังเอาแต่กวนเขาอีกล่ะก็คิมแทฮยองได้โดนดีแน่ๆ



“ต...ต...แต่ว่า” แทฮยองละล่ำละลักพยายามแก้ตัว “จองกุกเอาแต่สนใจหนัง แล้วก็ไม่ว่าอะไร แทแทก็เลยนึกว่ากามตายด้าน”



“กามตายด้าน...” 



พลาดไปแล้ว! 


อยากจะตบปากไม่รักดีสักร้อยครั้ง! แววตาเยือกเย็นกับความมืดในโรงหนังทำให้จอนจองกุกดูน่ากลัวยังกับพวกฆาตกรต่อเนื่อง ตากลมเผลอมองต่ำลงไปที่กระเป๋าเสื้อโค้ทอีกฝ่าย  เตรียมการไว้เผื่ออีกฝ่ายชักมีด(?)ออกมาเขาจะได้หนีทัน



“อยากลองดูมั้ยว่าตายด้านจริงรึเปล่า ตอนนี้เลยก็ได้”



“อ๊ะ! อ๊ะ! เดี๋ยวสิ!!”



คนน่ารักเกือบจะหวีดร้องให้อายคนทั้งโรงหนังเมื่อโดนกระชากข้อมือบางเข้ามาใกล้ ตาที่โตอยู่แล้วยิ่งแทบจะทะลุออกมานอกเบ้า รู้ตัวอีกทีก็โดนยกขึ้นจนตัวลอยขึ้นมาคร่อมตักที่ตัวเองเพิ่งลูบไล้ แทฮยองเกาะบ่ากว้างเพื่อเป็นหลักยึด ตาก็มองหลุกหลิกซ้ายขวาไม่หยุด



“ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ก็เงียบๆไว้”



เสียงทุ้มที่เขาเคยคิดว่าเย็นชากลับแหบพร่าและแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ก็พอรู้อยู่หรอกว่าจอนจองกุกไม่ใช่ผู้ชายอ่อนโยนอะไร แต่ใครจะคิดว่าร้ายขนาดนี้



“ป...ปล่อย...”



โดนเมินอย่างสิ้นเชิงเมื่อใบหน้าหล่อเหลาที่ทำให้เขาปั่นป่วนเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แทฮยองกลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้น มือไม้สั่นไปหมด



“ไงล่ะคนเก่ง ไม่ยั่วต่อแล้วเหรอ”



แทฮยองเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อโดนหยอกล้อ เขาจะไม่อายเลยถ้าหากริมฝีปากคู่นั้นจะไม่มาพูดใกล้ๆคลอเคลียริมฝีปากเขาอยู่แบบนี้ ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวแก้มก็ยิ่งทำให้ทำอะไรไม่ถูก

จองกุกอาจจะแกล้งเล่นๆแต่คิมแทฮยองคิดจริงนะ



“อย่าแกล้งแทแทนะ...”



น้ำเสียงทุ้มหวานเบาหวิว แก้มเนียนสวยแดงก่ำดูน่ารักในแสงไฟสลัวของโรงหนัง 



“ใครบอกว่าฉันแกล้ง ฉันเอาจริง”



จบคำนั้น จอนจองกุกกดจูบลงบนกลีบปากสวยที่ยั่วยวนเขาตั้งแต่แรกเห็น แทฮยองเผลอเปิดริมฝีปากออกด้วยความตกใจ ลิ้นร้อนสอดแทรกกวาดต้อนหาความหอมหวาน รสชาติจากป๊อปคอร์นคาราเมลยังคงติดปลายลิ้นผสมไปกับกลิ่นหอมอ่อนจากเรือนร่างบอบบาง



จองกุกกอดกระชับเอวเล็กเข้าหาตัวมากขึ้น เนื้อตัวแทฮยองนุ่มนิ่มแถมรสชาติริมฝีปากก็หวานจนแทบจะหลอมละลายหัวใจที่เย็นชาของเขาให้ทำตามใจตัวเองด้วยการบดขยี้กลีบปากนุ่มๆนั่นแรงขึ้น ขบเม้มเบาๆเป็นเชิงหยอกล้อร่างบางที่พยายามจะจูบตาม



แทฮยองไม่ใช่คนใสซื่อ...เพียงแค่ไม่มีประสบการณ์เพราะโสดมาหลายปี ไม่ใช่ว่าไม่มีคนจีบแต่เขาไม่เคยชอบใคร จอนจองกุกเป็นคนแรกที่อยากลองจีบ



ตอนแรกก็แค่คิดเล่นๆเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายหล่อดี แต่หลายชั่วโมงที่อยู่ด้วยกันมาทำให้จากที่แค่ชอบหน้าตา แทฮยองก็เริ่มจะชอบความอ่อนโยนใส่ใจเรื่องเล็กน้อยของอีกฝ่ายจนอยากจะลองจริงจังขึ้นมา



และแอบหวังว่าจะไม่ใช่แค่แทฮยองที่คิดแบบนั้นฝ่ายเดียว



“อ่ะอื้อ....จองกุก”



เสียงครางหวานเริ่มดังมากขึ้นเมื่อจองกุกผละออกจากริมฝีปาก จมูกโด่งไล่สูดดมความหอมไปตามแก้มใสมาจนถึงใบหู ผ้าพันคอที่ร่างบางถอดออกเพราะอากาศในโรงหนังไม่ได้หนาวเท่าภายนอกยิ่งทำให้ร่างสูงยิ้มกริ่มตอนที่ประทับจูบแผ่วเบาที่ซอกคอสีน้ำผึ้ง



“เด็กนิสัยไม่ดี”



จอนจองกุกพูดขึ้น ริมฝีปากร้อนจูบลงบนกลีบปากอิ่มแรงๆก่อนจะย้ายไปจูบหน้าผากมน



“ออกไปกันเถอะ ฉันมีที่สุดท้ายที่อยากให้นายตามไป”



-MY C(K)OOKIE-



จอนจองกุกไม่ได้กามตายด้าน...เขาก็แค่หลอกให้ตายใจแล้วค่อยจับกินทีหลัง



สองชั่วโมงที่แล้ว ร่างสูงเปิดประตูรถ AUDI R8 สีดำให้ร่างบาง เขายอมให้ควงแขน ยอมให้จับมือ หลอกล่อด้วยความอ่อนโยนให้ขึ้นรถ 



ฉันคิดว่านายต้องชอบที่นั่นแน่ๆ 



รอยยิ้มหวานทำให้ตายใจพาเข้าไปในเพ้นเฮ้าส์สุดหรูย่านอัพกูจอง พอรู้ตัวอีกครั้งคิมแทฮยองก็โดนหว่านล้อมด้วยคุกกี้ยี่ห้อดังที่จอนจองกุกเพิ่งได้มาเป็นของฝากจากฝรั่งเศส



ไม่เข้าไปชิมก่อนเหรอ



คนหล่อพูดแบบนั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่แฝงแววเจตนาร้ายใดๆ แต่เพียงแค่ประตูห้องปิดลง...



“อ่ะอื้อ ไอ้บ้า!! หยุด หยุดนะ”



มือเรียวบางปัดป่ายไปทั่วอกกว้างฝากรอยเล็บเป็นทางยาวทั้งแผ่นหลังทั้งหน้าอกขาว จอนจองกุกเหยียดยิ้มร้าย สะโพกที่ขยับก็ทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยมจนแทฮยองทั้งครางทั้งด่า



“บอกให้หยุดแต่เสร็จไปสองรอบ...ยังไม่รวมก่อนหน้านั้น แน่ใจเหรอว่าอยากให้หยุด”



เสียงทุ้มที่เขาเคยคิดว่ามันฟังดูมีเสน่ห์แต่ตอนนี้มันกลับดูชั่วร้าย เมื่อโดนคนที่เคยด่าว่ากามตายด้านทั้งจูบทั้งกัด ฝากรอยไว้ทั่วร่างจนผิวสีน้ำผึ้งมีแต่รอยจูบรอยรัก



แค่หนึ่งวินาทีที่ประตูปิดลง ชั่วขณะเดียวแค่นั้นที่ร่างบางถูกยกขึ้นจนตัวลอยเข้าไปในห้องนอน หลังจากนั้นคงไม่ต้องบอกว่าเกิดอะไร จอนจองกุกเอากำไรครบทั้งต้นทั้งดอกที่โดนยั่วโดนกลั่นแกล้ง ที่เห็นว่าเฉยๆนั่นเป็นเพียงแค่ละครตบตาของนักธุรกิจที่กำลังหลอกล่อเหยื่อโง่ๆ เช่น คิมแทฮยอง ให้มาติดกับ



ร่างสูงที่ทาบทับอยู่ด้านบน ด้านหลังเป็นเตียงนุ่ม คิมแทฮยองหนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว



“คุกกี้น่ะไม่มีหรอก”



มือใหญ่ยกเรือนร่างบอบบางเปลือยเปล่าที่กำลังนอนอ่อนเปลี้ยเพลียหลังจากกิจกรรมรักหลายๆครั้ง ร่างบางถูกยกขึ้นมานั่งคุกเข่าข้างเตียงตรงหว่างขาร่างสูง จอนจองกุกลูบเรือนผมนิ่มสีน้ำตาลแผ่วเบา



“จะมีก็แต่ กุกกี้ ของนาย”



มือเรียววางทาบทับต้นขาแกร่งเพื่อพยุงตัว จองกุกกดหัวกลมๆนั่นให้ก้มต่ำลงจนริมฝีปากอิ่มแดงเป่าลมหายใจอุ่นร้อนรด



“ลองชิมดูสิ...กุกกี้ชิ้นนี้อร่อยนะ...”



-MY C(K)OOKIE-



คริสมาสต์อีฟสามปีต่อมา



ขาเรียวกำลังเดินไปมารอบเพ้นเฮ้าสุดหรูระหว่างรอจอนจองกุกกลับมาจากประชุมเพื่อไปเที่ยวด้วยกันเดินรำลึกความหลังเหมือนเช่นทุกๆปี แทฮยองที่ไม่มีอะไรทำ ตัดสินใจถือวิสาสะเปิดดูรูปภาพในคอมของจอนจองกุก ยิ้มให้กับภาพคู่ที่มีเต็มเครื่อง คลิกเปิดย้อนหลังไปเรื่อยๆจนถึงรูปเมื่อสามปีที่แล้ว



ร่างบางเผยรอยยิ้มชั่วร้าย ยังจำได้ดีถึงท่าทางของร่างสูงที่ไม่อยากให้เขาเห็นรูป หรือจะแอบถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิง? เดี๋ยวสิ นี่แฟนนะไม่ใช่คนโรคจิต



สามปีผ่านไปไม่ได้ทำให้ความคิดประหลาดลดน้อยลง ยังคงหาเรื่องแปลกๆชวนปวดหัวมาให้จองกุกได้ตลอดเวลา เพราะอินกับการพยายามแอบดูความลับของแฟนหนุ่ม แทฮยองจึงไม่ทันสังเกตเห็นประตูเพ้นเฮ้าที่เปิดออก



“สงสัยจังเลยน้า~”



ร่างบางหัวเราะคิกคัก มือเรียวกดไปที่รูปเก่าที่ดูค้างไว้ก่อนจะโดนแย่งไป คลิ๊กไปเรื่อยๆ ร้านกาแฟ ร้านขายเสื้อผ้า แสงไฟบนถนน และ...



คิมแทฮยองที่กำลังเกาะกระจกหน้าร้านมองคุกกี้ยักษ์พร้อมกับทำปากรูปตัว O



“เอ๋...”



คิมแทฮยองที่กำลังมองเด็กตัวเล็กๆกินคุกกี้พร้อมกับรอยยิ้ม



“อ่าหืม...”



คิมแทฮยองที่กำลังทำท่าเหมือนกับน้ำลายไหลตอนจ้องไปที่คุกกี้ชิ้นสุดท้าย



ชัดเลย!



“คิก! นอกจากจะเป็นโจรขโมยคุกกี้แล้วยังเป็นโรคจิตชอบแอบถ่ายจริงๆด้วย”



“ว่าใคร”



เสียงทุ้มที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ร่างบางสะดุ้งโหยงเกือบตกเก้าอี้ จองกุกที่มาหยุดยืนมองคนน่ารักอยู่นานแล้วส่งสายตาดุๆเข้าใส่ แทฮยองผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้โผเข้ากอดคนหล่อเข้าเต็มเปา



“กุกกี้ คิดถึงจังเลย~”



“ไม่ต้องมาอ้อน เพิ่งเจอกันเมื่อเช้า”



อันที่จริงก็เจอกันทุกวันเพราะแทฮยองย้ายมาอยู่ที่นี่ได้สองปีกว่าแล้ว



“ก็แทแทคิดถึงจริงๆนี่นา ไหนคุกกี้คริสมาสต์ที่ฝากซื้ออ่ะ”



“ไม่มี”



จองกุกยักไหล่ซ่อนถุงกระดาษไว้ด้านหลัง มาหาว่าเขาโรคจิตแบบนี้ต้องโดนลงโทษ



“อ่ะอ้าว =[]= แล้วแทจะกินอะไร ไม่ยอมๆๆ จะเอาคุกกี้!”



มือใหญ่เชยคางมนขึ้น ใบหน้าหวานบึ้งตึง ริมฝีปากอิ่มยื่นออกมาจนจองกุกอดใจไม่ไหวที่จะจุ๊บแรงๆ



“คุกกี้ไม่มี”



เสียงทุ้มเอ่ยออกมาเรียบๆ แทฮยองช้อนดวงตากลมโตขึ้นมองร่างสูง ประกายตาคมชวนให้ใจเต้นตึกตัก



“แต่ถ้ากุกกี้ล่ะก็...มีให้ตลอดชีวิตเลย”


.


.


.


"กำลังขอแต่งงานรึเปล่า"


.


.


.


"ทำไมไม่คุกเข่าอ่ะ แล้วไหนแหวนเพชร?"



จอนจองกุกคิดว่า บางทีนี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่เขาลงทุน (พูดอะไรหวานๆ) แล้วไม่ได้กำไร





The End



...........................................


555555 นี่มันอะไร? หัวเราะทั้งน้ำตา T^T มดขึ้นคีย์บอร์ดเต็มไปหมด




















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

799 ความคิดเห็น

  1. #771 Phakchira1 (@Phakchira1) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 18:44
    อร้ากกก เป็นไงละแท หึหึ
    #771
    0
  2. #754 ku_1709 (@kunggii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 17:12
    อือหื้อร้ายมากหลอกให้เหยื่อตายใจ
    #754
    0
  3. #740 Wilnot (@Wilnot) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 09:29
    โอ้ยยยย น่ารักโคตรๆๆ กุกกี้ร้ายกาจมากจ้า แทแทก็ค่ดน่ารักอ่า ขี้อ่อยยย เป็นไงล่ะโดนกินเลย555
    #740
    0
  4. #730 FRVN (@FRVN) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:38
    แง น่ารักมากเลยค่ะ น่ารักทุกตัวอักษรเลยอ่ะ โอ้ยยยัยแท555 ใครจะคิดว่าหน้าด้านเดินตามคนหล่อวันนั้นจะทำให้ได้คบกันมานานถึง3ปี ไปสุดมาก55555555 ประสบความสำเร็จในการอ่อยผู้5555 ยอมใจนางจริงๆค่ะ555
    #730
    0
  5. #675 Noeyoey (@Noeyoey) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 17:45
    โอ้ยยยยยยย จองกุกร้ายลึกมากเว่อ555555 มีหลอกแทไปห้องอีก จริงๆชอบเค้าแต่แรกแต่ทำเป็นเล่นตัว แหมมๆๆๆๆ
    #675
    0
  6. #652 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 23:15
    5555 มีหลายอารมณ์อ่ะ จองกุก ร้ายอ่ะ หลอกนางไปห้องเฉยยย
    #652
    0
  7. #625 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 07:37
    555555555 โอ้ย น่ารักอ่ะ เอ็นดูยัยแทเลย แอบสงสารกุกด้วย สามปีแล้วความชวนปวดหัวของแทก็ไม่ได้ลดลงเลยนะกุก 55555
    แต่นี่คือแอบมองเขามาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วตั้งใจซื้อคุกกี้คัดหน้าใช่ไหมนั่น?
    #625
    0
  8. #606 ง่อว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 00:55
    แทแทน่ารักและอ้อยมากก ส่วนจกุกก็ร้ายนะค่ะ
    #606
    0
  9. #594 bankbank919 (@bankbank919) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:40
    555555 แทแทแบบตลกอ้ะ น่ารักด้วย ขำมาก ยิ้มจนปวดแก้มอะ
    #594
    0
  10. #584 SpringV (@warachaayaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 15:32
    อ่านเรื่องนี้เมื่อนานมาแล้วแต่คิดถึงเลยมาอ่านอีกรอบ...น่าร้ากจริงๆเลยแทแท...ส่วนจกุกก็เจ้าเล่ห์เหลือหลายจริงๆ
    #584
    0
  11. #572 sungmin-pink boy (@sunghyunmin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 20:49
    โครตน่ารักกกกกกกก ชอบมากกกกกกก
    #572
    0
  12. #554 เมียแตยองง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 16:51
    น่ารักมากกกกกกกกกกกก ฟหกดดดด
    #554
    0
  13. #528 Remotta (@kawi-sk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 21:10
    กัดปากจนเลือดซิบเลยขร่ะ;-;
    #528
    0
  14. #465 Paperheart96 (@Paperheart96) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 11:58
    โอ้ยยย ยัยแท ~ ทำไมเรื่องนี้น่ารักจัง ฮื้ออ
    #465
    0
  15. #462 nssn (@nininicesp) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 12:28
    ฮืออออ โครตชอบเรื่องนี้เลยยเขินน-//-
    #462
    0
  16. #448 Love All Kpop (@weloveexobctsx) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 01:32
    กรี๊ดดดดดดดดดดด บอกทีสิคะว่าเรื่องนี้มีต่อ (กรีดร้องงอแง >0<;) คือเขินมาก ขนาดในโรงหนังยังมาหวานกันอีกอ่ะ เขินจนมวลท้องมวลไส้ขึ้นสมองไปหมดเลย ฮื่อออ น่ารักมากๆอ่ะ แทรู้สึกจะอ่อยแรง แต่แพ้วิธีการรุกของกุกไปพันปี กร๊ากๆๆ อิกุกกามไม่ได้ตายด้านนะจ้ะ ถ้าเจอคนแบบนี้จำไว้ว่าเขาหลอกให้ตายใจ กร๊ากกก แทหนอไปอยู่ซอกหลืบตรงไหนมาถึงไม่รู้จักจองกุกผู้โด่งดัง??? คือเขินตัวบิดจริงๆอ่ะ นี่เค้ายังนอนอ่านเช่นเดิม เพิ่มเติมบิดจนเอ็นจะหลุดละ กร๊ากๆๆๆ มันเขินจริงๆนะ เขินจนอยากให้มีต่ออ่ะค่ะ งื้ออออ ดูเป็นความรักที่น่ารักกุ๊กกิ๊กมากเลยอ่ะ รู้จักกันวันเดียวได้กะนซะละ ตายๆ เพราะความอ้อยของแทแท้ๆ แต่ก็นะ ไม่เข้าใจแทตอนท้ายจริมๆ มโนไปยันแหวนเพชรแล้วเหรอ ??? เค้ายังมโนไม่ถึงขั้นนั้นเลยนะ (กำลังมโนว่าแทจะเสร็จกุกอีกรึเปล่า อิ้อิ้ กุกกี้~) กุกกี้มีให้ตลอดชีวิตนะ คุกกี้ต้องซื้ออ่ะ >< เอากุกกี้ไปกินก่อน อรั้ยยยย >////<
    #448
    0
  17. #427 wyjh3025 (@wyjh3025) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 16:28
    โอ้ยยยยยฮื่ออออ เขินนนนนนนนนนเขินแรงมากกก อยากอ่านต่อจังเลยค่ะ คุกกี้กุกกี้ ~ งื้ออออออ ว่ายัยน้องแทร้ายละนะ แต่กุกกี้ร้ายกว่าอีก ใครว่ากามตายด้าน เค้าก็แค่หลอกล่อให้เหยื่อตายใจ 555555555555555 เหยื่อนี่ก็หลอกง่ายจริงแค่เอาคุกกี้มาล่อ ก็ตามเค้าต้อยๆละ อ่อยเค้าแรงมากลูก ทั้งลูบ ทั้งซบ ทั้งจับ ฮื่ออออ กิ้ดดดดด
    #427
    0
  18. #409 Ha-b (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 23:25
    คือเขินแรงมากกกกกกกกก ชอบเรื่องนี้จัง น่ารักอะแทแทน่ารักมาก แต่จองกุกนี่สิหลอกเด็กชัดๆๆเลยนี่นา 555เป็นไงหละกามตายด้าน55 แทแทคงไม่อยากโดนปล้ำหลอกจริงมั๊ย555
    #409
    0
  19. #406 baekv (@baekhyuntaehyung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 23:52
    ชอบเรื่องนี้จัง ฮื่ออชอบมากกกก><
    #406
    0
  20. #323 Wzbxo (@K_Hanbin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 22:12
    น่ารักมากโอ้ยยยยยยชอบบบบบบยัยแทขี้อ่อย; - ;
    #323
    0
  21. #313 ckbear! (@aomsinnykung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 17:14
    กรี๊ดดดดดดด น่ารักมากกกก ความบังเอิญนี่นะ ฮื่ออออ เขินมากอะ ความน่ารักของแทฮยองเนี่ยแหละตลก5555555555 น่าร้ากกกกก จองกุกร้ายกาจมากค่า กะแล้วว่าต้องแอบถ่ายแทฮยองไว้เลยไม่ให้ดู อิ้อิ้ แทฮยองนี่ก็อ่อยแบบโอ้ย5555555555555555 เป็นไงล่ะ ไปอ่อยเขาไส้เยอะ โดนเลย55555555555555 น่ารักอะ แล้วไม่คุกเข่าหรอ แล้วไหนแหวนเพชร โอ้ยแทฮย๊อง5555555555555555555555 มันขำด้วยน่ารักด้วยอ้ะชอบบบบบบ?
    #313
    0
  22. #309 pwchn (@prae_praewa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 23:29
    แอร๊ยยย ชอบก็ชอบขำก็ขำ 5555 ชอบโคตรๆน่ารัก ไหนล่ะแหวนเพชร?? 555
    #309
    0
  23. #297 newnew_ (@Eve_donoven) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:12
    โอ้ยยยยยย ให้ตายเถอะโอ๊ยยยยย โอยยยยยยน่ารักโวยยยยยย สี่ดีจนน่ารักเกินไป กุกทำดีมากๆๆ เอาใจไปเลย55555555
    #297
    0
  24. #289 Tomoekung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 15:25
    น่ารักกกกกกกกกกก เขินอ่ะ ทำไมแทแทชอบอ่อยอ่ะ T///T

    ติดตามเสมอน้าไรต์~
    #289
    0
  25. #282 - chokimanook。 (@cloudevil) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 09:08
    จอนจองกุกร้ายกาจมากกกกก
    วางแผนยาวไกลลล ทำไมยัยแทฮยองขี้อ้อยขนาดเน้ เป็นไงล่ะ โดนทบต้นทบดอกไปอี๊กกก แอบสมน้ำหน้าเบาๆ แฮ่ 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 ตอนนี้ก็สนุกมากเลยยยย แฮปปี้ววววววววว /ปาใจจ
    #282
    0