และในวันนี้เมื่อฉันนั้นได้พบเทอ.... ชีวิตเดี๊ยนตอนนี้จะเหมือนเพลงนี้เข้าไปทุกทีเรยอ่ะสิ วุ่นวาย สับสน ปนเป เฮ้อ!!! คุณเคยมีความรักมั้ยคะ?? เวลามีความรักโลกทั้งใบขอคุณจะมีแต่สีชมพู (หรือสีฟ้า สีอะไร ก้อแล้วแต่กันไป-_-) ตอนนี้ชีสก้อเปนเหมือนกัน เฮอะๆ จะสาธยายให้ฟังก้อแร้วกัน อะแฮ่มๆๆ ไอคนนี้มันชื่อ J(ขอละไว้ในนามที่น่าจะเข้าใจ (???) ) ด้วยความที่นายนี่เกิดมาได้กรรมพันธุ์แม่ จึงทำให้ไอเนี่ยสูง....143 ซม. (55+ เดาผิดกันป่าวเนี่ย) แต่ถ้ามองภายนอกมันน่ารักมากเลยนะ ดูจากภายนอก ผิวจะขาวอมชมพู เวลาวิ่งเสร็จหน้าคุณเทอเนี่ยจะแดงปี๋เรย คล้ายกับมะเขือเทศสุก แต่กับเดี๊ยนเวลาวิ่งแร้วหน้าเป็น 3 สี แต่ออกแนวซีด เข้าเรื่องต่อๆๆ รุ่นพี่ชอบมันก้อเยอะใช่เล่น อุปนิสัยมันเนี่ย เหมือนเด็กป.3เรย กระโดดไปมา บางครั้งยังคิดเรยว่า "มันเคยเป็นลูกลิงชิมแพนซีมาเกิดหรอวะเนี่ย" ที่จริงเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กแหละ แต่ตอนป.3มันย้ายไป เลยไม่ได้เจอกัน ยังจำได้อยุเลยว่ามันน่ะเคยตีกันกับเรา ร้องไห้กระซิกๆ นึกถึงวันวานแล้วฮาแตกดี ^0^ ดีที่มันยังจำเราได้ ตอนแรกก้อคิดธรรมดากับมันนะ แต่พอมีคืนนึงฝันถึงมันปุ๊ป ชอบปั๊ปเรย (มันโคดแปลกเรยว่ามะ) พอเพื่อนมันรุว่าเราชอบมันก้อโคดยุแยงเรย บอกให้ซื้อโน่น ซื้อนี่ ให้มัน เรยตอบเพื่อนกลับไปว่า "ตังกรูจะกินข้าวยังไม่มีเรย"มันก้อเรยเงียบเลย 55+ มีวันนึงเพื่อนคนนี้นั่นแหละเดินไปบอกมันว่าเดี๊ยนชอบ ตอนที่รุว่าเพื่อนมันไปบอก วีนแตกเรยล่ะ เพื่อนมันก้อเรยบอกว่า มันก้อไม่ว่าอะไร มันก้อยิ้มๆแล้วส่ายหน้าฉบับของมันนั่นแหละ (น่ารักมากๆๆๆๆๆ) แล้วต่อๆมา ไอเพื่อนคนนี้ก้อคอยเหมือน คิวปิดเรย บอกนู่น บอกนี่ วันวาเลนไทน์น่ะ มีพี่คนนึงแกฝากดอกไม้มาให้ไอJเอาไปให้เพื่อนที่ชื่อ พลอย เราก้อนึกว่ามันเอาไปให้ เรยน้ำตาแตกเลย พอมารุว่าพี่เค้าฝากมาให้ก้อโอโหๆๆ เย้สเซอร์ๆๆ แล้ววันสุดม้ายของการสอบก้อเรยให้มันเขียนลงในรูปถ่ายของห้อง แล้วก้อลากไอเพื่อนที่สนิทออกมาด้วย เพื่อไปซื้อของให้มัน ตอนแรกบอกจะให้ฮาร์ดบีท แต่มันหมดเรยเอาซูกัสมาแทน เพราะมันบอกว่ากินรัยก้อได้นั่นแหละ ตอนแรกซื้อมา 4 แท่ง แบ่งให้ไอบี (พูดมาซะนาน ไอที่เป็นเพื่อนสนิทมันชื่อนี้แหละ)1แท่ง ของเดี๊ยน1 แท่ง ของไอบ้านั่น 2 แท่ง ตอนนแรกที่เราเอามาแจกมันมาขอ เดี๊ยนไม่ให้เพราะว่ามันจะลำเอียงเกินไป ตั้ง2แท่งกับอีก1เม็ดหนิ มันเดินจ๋อยกลับไปเรย มันทำหน้าอย่างงี้ ยิ่งเหมือนน้องจ๋อเข้าไปใหญ่จิงๆ ไอบีมันก้อเรยด่ามาเปนชุดเรย ให้เอาไปให้มัน ตอนไปดูคะแนน เห็นมันอยู่พอดีก้อเลยให้มันแล้วก้อรีบเผ่นออกมา เฮอะๆๆ ทำงัยได้ละเนาะ คลมัลเขิลลลลลลล >//< จากนั้นพวกเราก้อเรยถ่ายรูปกันทั้งห้อง ปีนี้เป็นปีที่มีความสุขมากเรยล่ะนะ ตราบวันนี้เราก้อยังชอบมันอยุแล้วจู่ๆ ตอนเล่นเอ็ม เพื่อนที่ชื่อแทม เข้ามาคุยด้วย แล้วถามว่าเราชอบใคร แล้วไอเนี่ยมันก้อสนิทกับไอบ้านั่นด้วย เลยไม่บอกไป บอกไปทามมัยบอกให้เขิลหรอฟระ
มาคิดดูอีกทีนะว่า "เวลาผู้หญิงมีความรัก ถึงแม้จะเก่งกาจสักเพียงใด ก็ต้องย่อมพ่ายแพ้ต่อความรักไป อีกนัยนึงก็คือ ตอนที่มีความรักทำให้เราโง่เขลา เหมือนกับคำที่บอกว่า ความรักทำให้คนตาบอด ถึงจะเก่ง ฉลาดมากเพียงใดก้อต้องเข้าใจผิดกันเป็นธรรมดา"คิดว่าจิงมั้ยคะ เดี๊ยนคิดว่ามันจิงมากเรยนะ อ่านนิยายไปที่เหนว่า นางเอกเข้าใจผิด ทำไมไม่ยอมคิดให้ดีๆก่อน แต่พอมาเจอกับตัว ตรัสรู้เรยค่ะท่านพ่อแม่พี่น้อง (-/l-) และก้อเชื่อด้วยว่า มันต้องมีสิ่งหนึ่งที่นำพาให้เราได้มาเจอกับสิ่งที่ดีๆ และก้อคิดว่ามันคือ 'พรหมลิขิต'
-s b-
+
+
ความคิดเห็น
ชีสซี่ สันหาคำมาพูด ซะตรงกับตัวเองเปะ!!! เลย
แต่มานก้อจิงอย่างที่ชีสว่าแระ "ความรักมันยังทำให้เราคิดอะรัยบ้าๆ ได้ด้วย"
ปายแระ สมหวังกะ โจ้น้อย นะจ๊ะ