[END] ✿ SUPER BABY [KOOKV] ✿ #กุกกี้น้อยจอมพลัง

ตอนที่ 9 : ✿SUPER BABY✿ CHAPTER 8 : กุกกี้ขี้หวง(หึง) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 702 ครั้ง
    18 ส.ค. 61

B
E
R
L
I
N
 Jungkook angry gif


“แทฮยองเป็นของกู ของกูคนเดียวเท่านั้นโว้ย!








อรุณเบิกฟ้าปลากระเบนตายโหง ในที่สุดก็เช้าแล้วเด้ออ บอกเรยว่าเมื่อคืนกูฝันโคตรดี ดีแบบดีม๊าาากมาก ฝันดีมาากจนกูหลอนไปตลอดชีวิต



คืองี้ครับ เมื่อคืนน่ะ..



“อ๊ะๆ...อื้อออ



“...............



“อ๊ะ อ๊าาห์! จ...จองกุก ซี้ดดด



“...............



“ร...แรงเกินไปแล้วนะ อ๊าา!!



“...............



“อ๊ะๆ จองกุก อื้ออ ล...ลึกอีก เข้ามาลึกอีกสิ อ๊ะ อ๊าา!!



'พลั่ก!'



“แว้กกกก!



“ออกไปซะก่อนที่กูจะหมดความอดทน!!!



หลังจากนั้นคิมแทก็ถูกไอ้จองกุกเตะออกจากห้องทันที สีหน้ามันตอนนั้นแม่งโคตรเกรี้ยวกราดน่ากลัวราวกับจะฆ่าหมกท่อกูเลยครับขอบอก มันกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูด เหงื่อนี่แม่งเต็มหน้าเต็มตัวไปหมด และถ้าจำไม่ผิดผมว่าผมได้ยินเสียงมันกัดฟันกรอดๆด้วย คือกูจะไปรู้หรอว่าจะฝันอุบาทว์แบบนั้นแถมยังละเมอครางออกมาลั่นห้องด้วยอ่ะ?! มึงมีสิทธิ์อะไรมาเตะกู๊วว ฮรึกกก นี่คงเป็นฝันที่แม่งเลวร้ายสุดในชีวิตแล้วแหละกูว่า ที่จริงในฝันผมก็ปฏิเสธหัวชนฝาไม่ยอมให้มันปลํ้าแล้วนะ แต่กูไม่เข้าใจว่าทำไมแค่โดนมันจูบครั้งเดียวกูก็คล้อยตามจนแม่งยอมให้เอาแบบสบายๆแถมยังออรัลให้จองกุกเสร็จสรรพด้วย กรี๊ดดดดด!!! ลืมไปซะแทฮยอง มันก็แค่ความฝัน! แค่ความฝันเท่านั้นน!! ชีวิตจริงกูไม่ใจง่ายขนาดนั้นหรอก! ปัจจุบันกูก็ยังซิงอยู่ มันก็แค่ฝันโว้ยยย!!



แต่...จองกุกมันก็ได้ยินเสียงครางกูไปเต็มสิบหูแล้วนี่หว่า



แงงงงง คิมแทอยากจิร้องไห้เป็นสายเลือดด ทำไมชีวิตกูต้องมาเจออะไรแบบเน้ด้วยยย?!! ฮรืออออ



มือเรียวเสยผมสีบลอนด์ของตัวเองขึ้น ผมลุกขึ้นจากโซฟาในห้องนั่งเล่นที่เพิ่งใช้นอนไปชั่วคราว ก่อนจะหอบผ้าห่มกับหมอนข้างขึ้นไปบนห้องตัวเอง



'แอ๊ดดด'



เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ไม่พบจองกุกที่ตอนนี้คงเป็นกุกกี้แล้ว เสียงเปิดนํ้าที่ดังขึ้นในห้องนํ้าก็ทำให้รู้ได้ว่าน้องคงอยู่ในนั้น คิมแทกำลังจะวางผ้าห่มลงบนเตียง แต่ก็ต้องชะงักไปทันที



เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเสื้อตัวหนึ่งของผมที่ยังไม่ได้ซักวางกองอยู่บนเตียง พร้อมกับคราบของเหลวสีขาวขุ่นของนํ้ากามเลอะไปทั่วทั้งเสื้อและบนผ้าปูที่นอน..



“กรี๊ดดดดดดด!! ไอ้เชี่ยจองกุกกกกกก!!!!



Loading...20%



'ปัง!!'



“เกิดอะไรขึ้นแทแทน้องรัก?!!” นัมจุนฮยองเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาทันทีที่ได้ยินเสียงกูกรี๊ดลั่นบ้าน คือแบบ ฮือออ เมื่อคืนก่อนที่กูจะถูกเตะตูดออกจากห้องอ่ะ เสื้อตัวนี้ของผมยังไม่ได้อยู่บนที่นอน และตอนนั้นกูก็ยังไม่เสร็จด้วย(หมายถึงแตกอ่ะ) นั่นหมายความว่า...



จองกุกคงเอาเสื้อกูมาดมแล้วช่วยตัวเองไปด้วย..



......



...แล้วกูจะนึกภาพตามทำห่าไรวะเนี่ย?!! กรี๊ดดดดด!! อุจาดตาชิบหาย!



นัมจุนฮยองมองไปตามสายตาของผม เขาเบิกตาโตขึ้นเล็กน้อย



“นํ้าของแทแทหรอ



ผมส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มเกร็งๆ “แหะๆ ข...ของจองกุกน่ะครับ



คนแก่กว่าขมวดคิ้วมุ่นอย่างงุนงง ก่อนจะร้องอ๋ออขึ้นมาพร้อมพยักหน้ากับตัวเองไปด้วย



“อ๋ออ ของไอ้โรคจิตเมื่อคืนนี่เอง มันคงปลํ้าแทแทแล้วแตกนอกก็เลยเปื้อนที่นอนงั้นสิใช่—!!!!!” นัมจุนฮยองพูดไม่ทันจบประโยคก็ทำตาโตตัวแข็งทื่อเป็นแท่นหินทันที



เอาแล้วไงอีห่า...ไปกันใหญ่อีกแล้ว




“ม...ไม่ใช่อย่างงั้นนะฮยอง จองกุกไม่ได้แตกนอกแล้วก็—



“มันแตกในหรอ?!! กรี๊ดดดดดดดด!!!!” กูถึงกับต้องยกมืออุดหูเลยครับ คือเมื่อกี้คิมแทคิดว่าที่กูกรี๊ดสาวแตกก็ดังพอแล้วนะ แต่เทียบไม่ได้เลยกับเสียงกรี๊ดของนัมจุนฮยองที่ไพเราะเสียจนหมาต้องหันมามอง แล้วก็หอนร้องอย่างหวาดกลัว



“ฮยอง! ผมกับจองกุกยังไม่ได้มีอะไรกันซะหน่อย” แต่ได้กันในฝันกูไปเรียบร้อยแล้ว ฮรึกกก



“แต่มันก็ปลํ้าแทแทไปแล้วใช่มั้ย?! กรี๊ดดดด กูจะฆ่ามึงอีเลววว!! คร่อก!



“เห้ยฮยอง!










“ฮ่าๆๆๆๆ อีเหี้ยย กูขำไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆๆๆ” 



“เออ! ขำให้พอเลยมึงอ่ะ!” ตอนนี้คิมแทแทบจะแทรกแผ่นดินหนีรู้แล้วรู้รอด ฮรึกกก คือผมกับจีมินกำลังเดินเล่นกันอยู่ในมหาลัยสุดหะรูหะราหลังจากที่เพิ่งเลิกคลาสครับ เราสองคนก็คุยกันงุ้งงิ้งชิวๆกันไปเรื่อยท่ามกลางเหล่านักศึกษาที่เดินพลุกพล่านสวนกันไปมา ผมเล่าให้ไอ้จีมฟังถึงเรื่องที่กุกกี้กลายเป็นจองกุกได้ ซึ่งก็แปลกที่มันไม่ได้ประหลาดใจห่าไรเลย แต่พอกูเล่าฝันให้ฟังเท่านั้นแหละ...แทนที่จะสงสาร ทำไมถึงเอาแต่หัวเราะเยาะกูวะอีเพื่อนเลวว?!!



“โอ๊ยย ช่วยด้วยย กูหยุดขำไม่ได้ ฮ่าๆๆๆๆ



'เพี๊ยะ!'



“ไอ้เพื่อนเหี้ย! ฝันว่าโดนเสียบมันไม่ใช่เรื่องน่าขำนะโว้ย!



“ที่มึงฝันแบบนั้นก็แสดงว่ามึงอยากนะไอ้แท :)” กรี๊ดดด อย่ามามองกูด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นนะโว้ยย!



“หุบปากไปเลยมึงอ่ะ!” ไอ้จีมขำพรืดออกมาอีกครั้ง มันเช็ดนํ้าหูนํ้าตาออกเพราะหัวเราะมากเกินไป คือมึงมองเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องขำหรอวะอีหมูเวรร!



“สรุปคือมึงฝันว่าโดนเสียบแล้วละเมอครางออกมา จองกุกก็เลยเตะมึงออกจากห้องหรอวะ ฮ่าๆๆๆ



“เออ



“จากนั้นพอมึงกลับขึ้นห้องก็เจอคราบนมขาว แต่นัมจุนฮยองเข้าใจว่าเป็นคราบจากกิจกรรมของมึงกับจองกุกเมื่อคืน ก็เลยกรี๊ดจนเป็นลมไข้ขึ้นไปเลยใช่มะ



“เออ



“โอ๊ยอีเหี้ยย กูว่าแล้วว่าถ้ามึงยังจะเลี้ยงกุกกี้ต่อนะ ไม่เกินอาทิตย์นัมจุนฮยองคงตายโหงแน่ๆอ่ะ ฮ่าๆๆๆ” เออ! ขำให้พอเลยนะมึง กูขอสาปแช่งให้มึงไม่มีเมีย!



“แล้วไอ้คราบนั่นอ่ะ มึงแน่ใจหรอว่าเป็นของจองกุก ไม่ใช่ของมึงอ่ะ



“แน่สิวะ! หลังจากที่กูพานัมจุนฮยองไปนอนอ่ะ กูก็เข้ามาเห็นกุกกี้กำลังซักกางเกงเปื้อนคราบของจองกุกอยู่



“โห ก็ช่วยไม่ได้อ่ะนะ มึงเป็นคนทำให้จองกุกค้างเองนี่นา..



“นี่! กูไม่ได้ตั้งใจละเมอครางออกมาซะหน่อย!



“อีกเดี๋ยวมึงก็จะตั้งใจเองแหละเพื่อนรัก แล้วมาดูกันว่าของจริงกับในฝันอันไหนจะเด็ดกว่ากัน :)” กรี๊ดดดดด! กูไม่ได้อยากซะหน่อยอ่ะอีเหี้ยย



ผมกำลังจะอ้าปากเถียง แต่ไอ้จีมก็พูดขึ้นมาซะก่อน “โอ๊ะ! ไอ้แท ดูนั่นดิ



ผมมองตามนิ้วป้อมๆของเพื่อนเลวที่ชี้ไปยังกลุ่มพวกผู้หญิงที่กำลังยืนรุมล้อมอะไรบางอย่าง สงสัยอีชะนีผีดิบพวกนี้มันคงรุมกันกินซากศพกันอยู่ละมั้ง



แต่ก็ต้องตกใจทันทีเมื่อเห็นว่าซากศพที่ว่านั่นมันคือลูกกูเอง



กุกกี้กำลังกอดอกพองแก้มไม่สบอารมณ์อยู่ท่ามกลางสาวๆชะนีน้อยใหญ่ที่รุมกันฟัดแก้มน้องจนรอยลิปสติกเต็มแก้มนุ่มๆนั่นไปหมด น้องเหมือนกำลังข่มอารมณ์ไม่ให้ฆ่านังชะนีพวกนี้ คือคิมแทก็ไม่ได้อะไรกับภาพที่เห็นตรงหน้านี่หรอกนะ ผู้หญิงก็ต้องชอบเด็กน่ารักๆกันเป็นธรรมดาอยู่แล้วหนิจริงมั้ย



แต่ไม่รู้ทำไมพอนึกภาพจองกุกถูกผู้หญิงห้อมล้อมแบบนั้นแล้วมัน...รู้สึกคิ้วกระตุกแถมอกซ้ายยังคันยุบยิบแปลกๆด้วย



คิดได้ดังนั้นกูก็สาวเท้าเข้าไปใกล้วงล้อมของพวกชะนีทันที “กุกกี้!



เมื่อเจ้าลูกชายได้ยินเสียงแม่ปุ๊บ หูกระต่ายสีดำทั้งสองข้างของน้องก็ตั้งขึ้นทันใด “แทแทออมม่า!



กุกกี้สะบัดตัวพวกชะนีออกเหมือนเม่นสะบัดขนจนพวกหล่อนร้องเอ๋งๆแล้วกระเด็นกันไปคนละทิศคนละทาง ก่อนจะวิ่งมากระโดดกอดผมด้วยรอยยิ้มกว้าง



“มาหาออมม่าทำไมเนี่ยหื้ม?



“ก็กุกกี้คิดถึงออมม่านี่นา..” กุกกี้ซุกหน้าลงในแผ่นอกผม งื้อออ น่ารักเหมือนลูกแมวเลยอ่า ว่าแล้วก็เช็ดรอยลิปสติกของพวกผีสางออกให้หมด ใบหน้าน้องจะได้สดใสไร้คราบสิ่งสกปรกและเชื้อโรคอีกครั้ง ฮริ้ววว เมื่อเช็ดเสร็จผมก็พาน้องเดินออกไปจากตรงนี้ทันที กุกกี้จะได้ไม่ต้องเป็นอาหารของนังชะนีหน้าไหนอีกโดยมีไอ้จีมเดินตามมาติดๆ คือกูหวงอ่ะเข้าใจมั้ย?! ลูกกูออกจะน่ารักขนาดนี้ หัวอกคนเป็นแม่อย่างกูทำใจไม่ได้ที่จะเห็นลูกต้องตกเป็นอาหารตาของคนอื่น กูหวงอ่ะกูหวง!



เมื่อมั่นใจอยู่ในที่ลับสายตาผู้คนแล้วผมจึงวางกุกกี้ลง แต่เสียงหนึ่งที่ดังขึ้นจนสะเทือนฟ้าสะเทือนเหวก็ทำเอาผมสะดุ้งโหยง



“แทแท!!!!!!!” ตาโตๆของคิมแทหันไปตามเสียง ทำให้พบว่ามีมนุษย์หน้าม้า(?)กำลังวิ่งควบมาทางนี้ด้วยรอยยิ้มโชว์เงิงคุ้นตามาแต่ไกล



“ฮ...โฮซอกฮยอง...! 



'หมับ!'



ผมชะงักไปเมื่อจู่ๆเพื่อนซี้ครึ่งคนครึ่งม้าของนัมจุนฮยองก็พุ่งเข้ามากอดผมอย่างเต็มรัก




“ไม่ได้เจอกันนานเลยอ่า ฮยองคิดถึงแทแทมากเลยนะรู้มั้ยย



“อ...เอ่อ แหะๆ แทก็คิดถึงฮยองครับ” ว่าพลางกอดตอบไปอย่างเงอะงะพร้อมรอยยิ้มแห้งๆ



'จุ๊บ!'



“แก้มยังนุ่มเหมือนเดิมเลยนะเรา



'ฟอด!'



“ข้างนี้ก็ด้วยย



ผมกับไอ้จีมทำหน้าเหวอไปเล็กน้อยแต่โฮซอกฮยองยังคงยิ้มเบิกบานเหมือนพระอาทิตย์ยามเช้าอยู่ตามเคย ฮยองแกก็ชอบจุ๊บชอบหอมแก้มผมมาตั้งแต่เด็กๆแล้วนั่นแหละ(หมายถึงเวลานัมจุนฮยองไม่อยู่อ่ะนะ..) มันเลยเป็นเรื่องปกติ



แต่ที่ไม่ปกติคือสีหน้าบึ้งสนิทของกุกกี้..



กูชักจะรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีซะแล้วสิ



“อ๊ะ! เด็กคนนี้ลูกใครหรอ มีหูกระต่ายด้วย น่ารักจังเลยอ่า” โฮซอกฮยองหันมาสนใจกุกกี้ที่กำลังทำหน้าบอกบุญไม่รับแทน



“ลูกแทเองครับฮยอง” 



คนแก่กว่าเบิกตาโตทันที “น...นี่แทแททำสาวท้องหรอ?!



“บ้าหรอฮยอง มันเก็บมาเลี้ยง” ไอ้จีมเป็นฝ่ายตอบแทนด้วยสีหน้าเอือมๆ



“อ๋อออ งั้นก็ยังขาดพ่อใช่ม้า เดี๋ยวฮยองเป็นให้เองน้า” โฮซอกฮยองยีหัวกุกกี้ด้วยความเอ็นดู คิมแทยิ่งหน้าซีดเข้าไปใหญ่เมื่อกุกกี้ส่งรอยยิ้มลูกกระต่ายบริสุทธิ์กลับไปให้ แต่ผมเห็นนะว่าแวบนึงน้องกำลังแสยะยิ้มให้โฮซอกฮยองอยู่..



..รู้สึกเสียวสันหลังอีกแล้วอีห่าเอ้ย



“อย่าพูดแบบนั้นน่าฮยอง ไอ้แทมันมีเจ้าของแล้วนะ” คำพูดของไอ้จีมทำเอาคนแก่กว่าชะงักไปทันที



“จ...จริงหรอชิมชิม?! ฮยองไม่อยู่แค่สองเดือนก็โดนแทแทนอกใจซะแล้วหรอ?! ฮรือออ อุตส่าห์ตามจีบมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยแต่จู่ๆก็แม่งมานอกใจกันซะงั้น!! ไม่จริงใช่ม้ายเนี่ย?! แงงงงง” ผมตบหน้าผากตัวเองอย่างเหนื่อยใจให้กับความดราม่าเว่อร์ของโฮซอกฮยองที่กำลังนํ้าตาไหลพรากๆ แม่งเว่อร์เหมือนกับนัมจุนฮยองไม่มีผิด ไม่น่าล่ะถึงเป็นเพื่อนกันได้



“ปล่าวซะหน่อย แทยังโสดครับ” อีกฝ่ายถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก คือโฮซอกฮยองเค้าจีบผมมานานอย่างที่ว่านั่นแหละ แต่นัมจุนฮยองคอยกันท่าตลอดกูก็เลยไม่ห่วงอะไร บางทีการมีพี่ขี้หวงนี่มันก็ดีนะ เอาไว้เป็นไม้กันหมาที่จะเข้ามาจีบเพราะกูหล่อและเสน่ห์แรงเกินไปจนใครๆก็ลุ่มหลง อุอิ



“ไหนๆก็เจอกันแล้ว ไปหาอะไรกินกันหน่อยมั้ย เดี๋ยวฮยองเลี้ยงเอง~






และแล้วเราก็มานั่งร้านคาเฟ่สไตล์วินเทจสุดหรูร้านหนึ่ง ทางร้านตกแต่งด้วยโทนสีฟ้าขาวดูร่มรื่นชื่นลูกกะตา รวมถึงพนักงานในร้านก็มีแต่คนสวยๆเอ๊าะๆ ของกินแต่ละอย่างก็น่ากินจนกระเพาะกูคำรามลั่นไปหมด เรียกได้ว่าบรรยากาศดี๊ดีสดใสจนเทเลทับบี้แทบจะออกมาเต้นระบำลั้ลลาในนี้ได้แล้ว โอ้เย่~



แต่ในความเป็นจริงนั้นน กูรู้สึกเหมือนรังสีมืดอำมหิตกำลังแผ่ออกมารอบตัวลูกชายจนกูขนลุกซู่ ฮือออ หวังว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นนะ ಥ﹏ಥ



“กุกกี้~ หนูอยากกินอะไรสั่งได้เลยนะครับ เดี๋ยวฮยองเลี้ยงเอง!” โฮซอกฮยองยังคงยิ้มร่าโชว์เงิงอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร



“อยากกินหัวลุง ได้ป่าวล่ะฮะ :)



“.................



“.................



“เอ่อ...แหะๆ เอาเป็นว่ากุกกี้มากับฮยองละกัน จะได้เลือกว่าอยากได้อะไร เนอะๆ” สุดท้ายกุกกี้ก็ยอมเดินไปซื้อขนมกับโฮซอกฮยองสองคน ซึ่งแม่งเสี่ยงจะโดนน้องฆ่าหมกท่อมากๆอ่ะ กูละกลัวแทนจริงๆ ฮรืออออ



“โฮซอกฮยองจะรอดมั้ยอ่ะมึง” ผมเอ่ยถามไอ้จีมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามขึ้นด้วยนํ้าเสียงเป็นห่วง คือกูกลัวเหลือเกินว่าจะมีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้น ฮรึกกก



“เฮ้อ...ภาวนาอย่าให้เป็นไรมากก็แล้วกัน” เราสองคนถอนหายใจออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนที่ผมจะนึกอะไรบางอย่างออก



“ไอ้จีม



มันเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม “ว่า? 



เมื่อคืนกูเจอขวดยาแปลกๆในครัว มันไม่ใช่ของกูกับนัมจุนฮยองแน่ๆ แล้วคนที่เข้าออกในบ้านเมื่อวานนอกจากพวกกูก็มีแต่มึงกับยุนกิฮยองเท่านั้น



“..................



“วันนี้กูไปถามยุนกิฮยองแล้วว่าเป็นยาที่เค้าลืมไว้รึปล่าว ฮยองแกตอบว่าไม่



“.................. จีมินยังคงหรี่ตามองผมนิ่งๆ มันไม่ได้พูดหรือแย้งอะไรออกมา ผมตั้งใจจะถามมันตั้งนานแล้วล่ะ สมองอันน้อยนิดของกูคิดเรื่องนี้มาทั้งคืนแล้วว่ายานั่นแม่งมาจากนรกขุมไหน(หมายถึงคิดก่อนที่กูจะฝันเรื่องนั้น) และกูก็มั่นใจแล้วว่าคิดถูก



“เพราะฉะนั้นมันต้องเป็นของมึงแน่นอน กูคิดว่ามึงคงลืมไว้จนกระทั่งนึกได้ว่า....จองกุกพูดถึงยา



“มึงคิดจะบอกอะไรกันแน่.. ไอ้จีมในตอนนี้ไม่เหมือนเพื่อนเลวปากหมาที่ผมรู้จักอีกต่อไป มันมองผมด้วยสีหน้านิ่งเสียจนน่ากลัว น่ากลัวตรงที่ไม่สามารถเดาได้ว่ามันคิดอะไรอยู่



“กูแค่...อยากรู้ว่าวันก่อนมึงเป็นคนให้ยานั่นกับกุกกี้ใช่มั้ย



“..................



“มึงก็รู้ว่าน้องไม่ใช่คนธรรมดา น้องไม่สบายเพราะวาร์ป แน่นอนว่าโลกนี้แม่งไม่มียารักษาโรควาร์ปนอกจากจะไปหาเอาในหนังสตาร์เทร็ค แต่มึงกลับมี



“.................



“แสดงว่ามึงรู้— 



“แทแท!!” เสียงสดใสที่คุ้นเคยทำเอาผมมองบนกัดฟันด้วยความเสียอารมณ์จนลูกตาแทบหลุด อีห่า!! แม่งขัดจังหวะกูอีกแล้ว!



“ฮยองสั่งเค้กไว้ให้ทุกคนแล้วน้า” โฮซอกฮยองหันมาส่งยิ้มกว้างอวดเงิงให้ผมก่อนจะหันไปสั่งให้ไอ้จีมย้ายที่นั่ง ทำให้ตอนนี้คนแก่กว่าเป็นฝ่ายนั่งตรงหน้าผมแทน ส่วนกุกกี้ก็นั่งลงข้างๆผมโดยมีไอ้จีมนั่งตรงหน้าน้อง เราคุยกันกระหนุงกระหนิงอยู่พักใหญ่ในขณะที่กุกกี้ไม่ได้พูดอะไรเลยซึ่งผิดปกติมากๆ ตากลมโตแป๋วเอาแต่จ้องผมกับโฮซอกฮยองนิ่งๆ ถึงกูจะแอบขนลุกแต่ก็พยายามไม่สนใจจนกระทั่งเค้กมาเสริฟ งื้ออออ เห็นแล้วนํ้าลายสอ ของหวานที่ร้าาก เราไม่ได้เจอกันนานแล้วน้า



“เดี๋ยว!” ผมกำลังจะใช้ช้อนตักเข้าปากก็ต้องชะงักไปเมื่อโฮซอกฮยองแย่งช้อนไปหน้าตาเฉย



“ฮยองป้อนให้น้า อ้าปากหน่อยซี้~



“เอ่อ..” ผมหันไปส่งสายตาให้ไอ้จีมอย่างขอความช่วยเหลือ แต่มันก็แค่มองผมสลับกับกุกกี้ด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มพร้อมขยับปากว่า 'ไปเคลียร์กับผัวมึงเองนะเพื่อนรัก' กรี๊ดดด อีเลววว!



“อ้าม~” ผมยอมกินเค้กที่โฮซอกฮยองป้อนให้อย่างจำยอม คือถึงตอนเด็กจะเคยป้อนให้ แต่ตอนนี้กูโตแล้วมั้ยอ่ะ ไม่ต้องป้อนให้เหมือนฉากเดิมๆในซีรี่ย์สมัยพระเจ้าเห็บก็ด้ายย!



“โอ๊ะ! เลอะปากด้วยอ่ะ ฮยองเช็ดให้น้า~” โอ๊ยย ฉากนี้กูก็เห็นในหนังมาเป็นสิบๆเรื่องแล้วโว้ยย!



'เพล้ง'



..แต่ฉากเด็กตัวกระจ้อยกำแก้วจนแตกละเอียดคามือนี่กูไม่เคยเห็น



“มองอายัยอ่ะ กินต่อสิฮะ :)” กุกกี้หันไปยิ้มให้โฮซอกฮยองรวมถึงคนในร้านที่หันมามองน้องเป็นตาเดียวด้วยสีหน้าอึ้งกิมกี่



“เอ่อ...ก...กุกกี้ไม่เจ็บหรอครับ” โฮซอกฮยองถามด้วยความเป็นห่วง แต่กุกกี้ก็ยังยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



“เจบสิฮะ เจบใจน่ะ” ประโยคหลังน้องหันมาพูดกับผมด้วยสายตาเรียบนิ่ง ฮือออ อย่าเย็นชากับออมม่าแบบนี้เซ่! คิมแทกลัวล้าวว



“เอ่อ...กินต่อกันเถอะ แหะๆ” จีมินยิ้มแห้งๆให้กับภาพตรงหน้าก่อนที่เราจะมาตั้งหน้าตั้งตากินต่อ






สถานการณ์ผ่านไปอย่างยากลำบากแต่มันก็ผ่านไปได้ด้วยดี โฮซอกฮยองป้อนเค้กให้ผมจนหมด และแน่นอนว่าฮยองแกก็ยังเล่นฉากแบบในซีรี่ย์เดิมๆ เขาเช็ดปากผมที่เลอะเค้กแล้วเอาไปเลียอยู่หลายครั้งจนกูรู้สึกอี๋ๆ แต่ที่พีคคือจู่ๆกุกกี้ก็เช็ดปากให้ผมบ้างด้วยการเลียปากกูตรงๆเลย คือแบบ กรี๊ดดดด! คิมแทนี่โคตรอึ้งส่วนโฮซอกฮยองก็เงิบไปสิครับ อันที่จริงกูก็ไม่ได้อึ้งอะไรหรอกแต่พอกุกกี้เลียเสร็จก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผมเหมือนที่จองกุกชอบทำ เท่านั้นแหละ หน้าของจองกุกก็ซ้อนทับขึ้นมาบนใบหน้าของกุกกี้ทันที เมื่อเห็นอย่างนั้นผมก็อํ้าอึ้งทำอะไรไม่ถูก อารมณ์เหมือนเห็นหน้าเมียตอนกูกำลังไปเที่ยวผับกับกิ๊กเลยอ่ะ ฮรึกกก



ว่าแต่ทำไมพอนึกภาพว่าจองกุกเป็นคนเลียปากกูแล้วมันน่าร้อนขึ้นมาแปลกๆวะ..



“กรี๊ดดดด! หยุดคิดสิวะไอ้แท!!” ผมตบหน้าตัวเองซํ้าๆเพื่อไล่ความคิดอุบาทว์ๆนั่นออกไปเหมือนคนบ้า แต่ตอนนี้ผมยืนอยู่ตรงหน้ากระจกในห้องนํ้าของทางร้านคนเดียวเลยไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาเห็นความบ้าของตัวเอง



'ปัง!'



'แกร๊ก!'



“ก...กุกกี้” เจ้าลูกชายที่จู่ๆก็เดินเข้ามาแล้วปิดประตูห้องนํ้าก่อนจะล็อกมันทันทีก็ทำเอาผมสะดุ้งโหยง ไหนจะสีหน้าเรียบนิ่งสนิทนั่นอีก มาโหมดนี้อีกแล้ว ฮรึกกก



ขาเล็กๆของกุกกี้ค่อยๆก้าวมาหาผมช้าๆ ก่อนที่ร่างของน้องจะขยายใหญ่ขึ้นในชั่วพริบตา



เชี่ย...นี่กูลืมไปได้ไงว่ามันจะหกโมงแล้ววะ?!



“..มึงรู้มั้ยว่าวันนี้กูต้องอดทนแค่ไหนที่จะไม่ฆ่าคน” จองกุกเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนหนึ่งที่แขวนอยู่บนราวมาพันรอบเอว ก่อนที่ขาแข็งแรงจะสาวเท้ามาหาผมด้วยสายตาเย็นชา



เอาอีกแล้ว...สายตาแบบนี้อีกแล้ว



“..อึก” ผมกลืนนํ้าลายลงคออย่างห้ามไม่ได้เมื่อจองกุกมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว ที่กลืนนํ้าลายนี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะกูกลัวมันหรือเขินแผ่นอกแน่นๆของมันกันแน่ ฮรือออ



“อ๊ะ!” คนตรงหน้าใช้มือเพียงข้างเดียวยกตัวผมขึ้นแล้ววางลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างมือ ก่อนที่จะแทรกตัวเข้ามายืนอยู่กลางหว่างขาผมทั้งสองข้าง



'ปึง!'



“มันเป็นใคร?!!” จองกุกใช้แขนข้างหนึ่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามยันกระจกจนมันร้าว เขาโน้มตัวลงมาใกล้เพื่อกักตัวผมไว้ แผ่นหลังของคิมแทแนบชิดไปกับกระจกเมื่อเขาโน้มตัวลงมาใกล้ ตาโตๆเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว



“..อึก” ใจผมเต้นไม่เป็นสํ่าด้วยความกลัว สายตาเรียบนิ่งทว่าเต็มไปด้วยความกดดันจากอีกฝ่ายทำเอาผมกลอกตาไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก เมื่อจองกุกเห็นว่าผมไม่ตอบเสียทีก็ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างเสียอารมณ์



“กูถามว่าไอ้ม้านั่นเป็นใคร?!!” คนตรงหน้าตวาดเสียงดังใส่จนผมสะดุ้งโหยง แววตาของอีกฝ่ายแข็งกร้าวราวกับจะฆ่ากันให้ตาย จองกุกในตอนนี้ไม่เหลือคราบคนกวนตีนที่ผมรู้จักอีกแล้ว



“ฮ...โฮซอกฮยอง ป..เป็นเพื่อนของนัมจุนฮยอง ร...เรารู้จักกันตั้งแต่เด็กๆแล้ว” เอ่ยตอบไปด้วยเสียงสั่นเครืออย่างห้ามไม่ได้ ผมไม่กล้าแม้แต่จะสบตาอีกฝ่ายด้วยซํ้า



ไม่ชอบสายตาของจองกุกตอนนี้เลย...ไม่ชอบจริงๆ



“รู้จักตั้งแต่เด็ก...กำลังจะบอกว่ากูมาทีหลังหรอ” ร่างกำยำหรี่ตามองก่อนจะเหยียดยิ้ม “แค่คนมาทีหลังสินะ



ผมส่ายหน้าพรืดทันทีอย่างลุกลี้ลุกลน “ป...ปล่าวซะหน่อย! กู...กูไม่ได้คิดกับโฮซอกฮยองแบบนั้น



“งั้นหรอ..



'ปึง!'



จองกุกยกมืออีกข้างขึ้นมายันกระจกไว้ ทำให้ตอนนี้ผมถูกคนตรงหน้ากักตัวโดยสมบูรณ์ 



“ในเมื่อไม่ได้ชอบ แล้วทำไมถึงยังปล่อยให้มันกอดจูบลูบคลำอยู่นั่นล่ะ



“................



'เพล้ง!'



“กูถามทำไมไม่ตอบ?!!” กระจกด้านหลังแตกลงมาในที่สุดเมื่อจองกุกออกแรงดันมันมากขึ้น ผมไม่สามารถขยับตัวหนีได้อีกแล้วเพราะไม่อย่างนั้นคงโดนเศษกระจกบาดเอาแน่ๆ ร่างของผมสั่นสะท้านขึ้นมาด้วยความกลัว สายตาของจองกุกตอนนี้เย็นชาราวกับจะขยี้คนใต้ร่างให้แหลกละเอียดเศษเหมือนกระจกบานนั้นได้ในทุกวินาที



ฮรือออ ทำไงดีอ่า มันจะฆ่าหมกส้วมกูมั้ยเนี่ยย ไม่ได้นะไม่ได้! มึงจะยอมตายโดยที่ยังซิงอยู่ไม่ได้นะไอ้แท!! คิดสิคิด ทำยังไงให้มันหายโกรธดีเนี่ยย



ปิ๊ง!



โอ้เยสสส! คิดออกแล้วว!



ว่าแต่...วิธีนี้มันจะไม่ล่อแหลมไปหน่อยหรอวะ



ช่างเหอะๆ ไม่ว่าวิธีไหนถ้ามันทำให้จองกุกหายโกรธแล้วไม่ฆ่าหมกส้วมกูก็ยอมทั้งนั้นน ฮรือออ



ตัดสินใจได้ดังนั้นก็กลั้นใจส่งมือทั้งสองข้างไปโอบรอบคออีกฝ่ายพร้อมกัดริมฝีปากล่างอย่างยั่วยวนทันที “จองกุกอา..



“................” เจ้าของชื่อชะงักไปเมื่อผมเรียกชื่อเขาด้วยเสียงกระเส่า หุหุ ถือว่าแผนดำเนินไปได้ด้วยดี



“..อย่าโกรธเค้าเลยน้า” ว่าพลางใช้นิ้วไล่ไปตามสันกรามเด่นชัด ก่อนจะลากลงมายังแผ่นอกหนาที่เปลือยเปล่า อ่า..คนอะไรไรทำไมอกแน่นแบบนี้วะ ลูบแล้วฟิ— กรี๊ดดด! ห้ามฟินนะไอ้แท!



'จุ๊บ!'



“ดีกันน้า~” ผมจุ๊บแผ่นอกซ้ายของจองกุกเบาๆแล้วฉีกยิ้มสี่เหลี่ยมให้จนตาหยี คนตรงหน้าเริ่มมีสีหน้าอ่อนลงก่อนจะค่อยๆกระตุกยิ้มมุมปากออกมา



“เข้าใจง้อนี่นา” มือแกร่งข้างหนึ่งถูกยกขึ้นมาลูบแก้มผม เห็นดังนั้นจึงซบใบหน้าลงไปในมือพร้อมหลับตาพริ้มเหมือนลูกแมวเชื่องๆ งื้อออ น่ารักจริงๆเลยกูเนี่ยย



“ทำแบบนี้แค่กับมึงคนเดียวนะ” ว่าแล้วคิมแทก็ใช้ไม้ตายสุดท้ายโดยการกระพริบตาปริบๆพร้อมส่งสายตาออดอ้อนเหมือนที่กุกกี้ชอบทำไปให้อีกฝ่าย จองกุกใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มราวกับกำลังข่มอารมณ์



“มึงนี่แม่ง..” คนตรงหน้าค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้...จนกระทั่งริมฝีปากของเราสัมผัสกัน



จูบของจองกุกยังคงทำให้ผมหัวหมุนติ้วอีกตามเคย ริมฝีปากหยักขยับไปมาก่อนจะดูดดุลกลีบปากผมอย่างกระหายอยาก สัมผัสนุ่มหยุ่นทว่าเร่าร้อนกำลังหลอมละลายผมไปอย่างช้าๆ อุณหภูมิของเราสองเริ่มพุ่งสูงขึ้นตามแรงอารมณ์ ความรู้สึกวูบโหวงในช่องท้องของคิมแทกลับมาอีกครั้งเมื่อความต้องการมีมากขึ้น



'ปัง!'



“แทแท...!!” แล้วก็เป็นโฮซอกฮยองที่เปิดประตูเข้ามาเจอเราในท่าล่อแหลมแบบนี้..



โอ๊ยย ขัดจังหวะอะไรนักหนาวะ?!! จองกุกยังไม่ทันได้สอดลิ้นเลยด้วย— กรี๊ดดด! นี่มึงเป็นเอาขนาดนี้เลยหรอวะไอ้แทฮย๊องง?!



“ม...มึงเป็นใคร?! มีสิทธิ์อะไรมาจูบแทแทแบบนี้วะ?!!” คนแก่กว่าที่พอเรียกสติได้ก็ตวาดถามใส่ทันที จองกุกทำเพียงปรายตามองด้วยหางตาโดยที่ไม่ได้ผละริมฝีปากออกจากผมแต่อย่างใด คืออย่างน้อยมึงก็ควรผละออกไปคุยกับเค้าสักนาทีนึงก่อนก็ได้นะอีกระต่ายหื่นน!!



“สิทธิ์ของความเป็นผัวไงล่ะ :)









TALK : 2

แงงง ขอโทษที่มาช้าไปหน่อยนะคะ พอดีเราเป็นไข้หวัดน่ะค่ะ TT 

ช่วงนี้แทแทเริ่มรุกแล้วนะคะทุกคนน555555

เม้นท์ให้กำลังใจเราหน่อยน้าตัวเอง พลีสสสส

และขอต้อนรับตัวละครใหม่อย่างเป็นทางการ โฮซอกกี้ผู้น่ารักข่ะ




:*) hahahahha



ปล. ที่จริงไม่ได้อ้วนขนาดนี้หรอกนะ555555


ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และแท็กสกรีมนะคะ

#กุกกี้น้อยจอมพลัง 



I purple you ค่ะ (・∀・)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 702 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1281 Samorn1 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:48
    อันตรายนะโฮบิ
    #1,281
    0
  2. #1249 Wayvay_T (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:25
    สงสารคุณโฮบิ
    #1,249
    0
  3. #1232 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 21:41

    โอ้ยยยย ชอบบบ ตลก น่าร้ากกกกก

    #1,232
    0
  4. #1193 Kim_JTY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 09:26
    โอ้ยยยนยกรี้ดดดดดด
    #1,193
    0
  5. #1176 Feum23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 15:42
    คาใจเรื่องยา แทฮยองคือแบบหวั่นไหวแล้วแหละดูออก!!! เขินที่แทดูเสพติดจูบจองกุกมากๆ ;___;
    #1,176
    0
  6. #1166 hwangirl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 21:34
    อุกี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #1,166
    0
  7. #1128 b9zazagtz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 11:59
    เรื่องนี้แม่งจะมีคนเข้ามาขัดจังหวะตลอดเลยย5555555 กูค้างแทนเลยค่ะ5555555555555
    กูชอบจองกุกกับแทฮยองโหมดนี้มากกกๆๆๆ55555
    #1,128
    0
  8. #968 Lala_Land (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:38
    คือพออ่านเสร็จต้องรอมีมเลนค่ะ 5555 ที่หลังให้เเทพกชุดมาเผื่อจองกุกหน่อยนะ ถ้าจะพาไปเที่ยวตอนเยนๆ 555
    #968
    0
  9. #915 Dekaommeu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:22
    อู้ยยยใจคอไม่ดีเลยยย>-0
    #915
    0
  10. #886 PaiiKanj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:52
    จองกุก~~เกรี้ยวกราดมากกกกกก
    #886
    0
  11. #784 BumbimTanyathip (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 19:00
    เขิ๊นนนนนนน อูยๆๆๆ ง้อแบบนี้บ่อยๆนะแทแท:)
    #784
    0
  12. #634 joeyza38 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 11:48
    ซอกนกอีกแล๊วววววววววววววววว
    #634
    0
  13. #601 วังมิงงึ~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 16:29
    กรี๊ดดดดดด หึงได้กร๊าวใจมากค่ะจองกุกขาาาาาา
    #601
    0
  14. #539 someone_ssk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 10:31
    โฮซอก5555555
    #539
    0
  15. #433 mapletottot (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 17:57
    เขินเว่ออ่ะ โอ๊ยยยยยยยยฮือ
    #433
    0
  16. #330 bonus77 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 22:41
    หนูววววจะเอวหักสักวันโดยที่ไม่รู้ตัวนะลู๊กกกแททท
    #330
    0
  17. #326 คิมแทสะใภ้ตระกูลจอน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 12:11
    แทแทลูกหนูจะอ่อยกระต่ายยักษ์มากไม่ได้นะลูก555
    #326
    0
  18. #325 lukna_jupjup (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 21:35
    พิ่โฮปปปป!!!!! กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มมม หุ้ยยยย!!!!
    #325
    0
  19. #324 TaeTâëyi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 21:13

    🌝🌚ำกนดนากห่พน
    #324
    0
  20. #319 Doyoung_Jae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 11:09

    กรี๊ดดดดดดดดด
    #319
    0
  21. #318 Mikheacit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 23:54
    โอ้ยยยยยน ชอบเวลาแทกับจกุกอยู่ด้วยกันน -.,- หืดหาดมากกก กุกกี้ก็น่ารักก แงงงง รอนะคะสู้ๆน่าาาชอบมากกก
    #318
    0
  22. #317 beammyz_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 23:32
    พิโฮป!!! ขัดจังหวะหมดเลยงืออ แทนี่ชักจะหมกมุ่นใหญ่แล้วลูกเอ้ย55555555555555555
    #317
    0
  23. #316 KiKirasaKisara (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:46

    สสงสารพี่โฮบบบบ กุกเอาเเต่ใจตัวเองมากกกกก แทแทก็เเร่ดจังแหมๆๆๆๆๆ แอบมีขัดจังหวะโวะๆๆๆๆ

    #316
    0
  24. #312 prim2003 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:07
    สงสารพี่โฮปปปปปปป55555555555555><
    #312
    0
  25. #302 KTHJJK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 23:19
    กรี้สสส ชั้ลชอบบบบบบ อร้ายยย จองกุกช่างร้อนแรงส์><
    #302
    0