[END] ✿ SUPER BABY [KOOKV] ✿ #กุกกี้น้อยจอมพลัง

ตอนที่ 6 : ✿SUPER BABY✿ CHAPTER 5 : กุกกี้ vs คิมนัมจุน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 605 ครั้ง
    27 ก.ค. 61

B
E
R
L
I
N


“อ...อย่าทำอะไรกูนะไอ้เด็กเวร!!


'ปัง!!'



“แทแทน้องร้าาาก!!” 



'หมับ!'



ผมสะดุ้งตื่นขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ตามด้วยเสียงแจ๋วของนัมจุนฮยองที่กระโดดขึ้นเตียงมากอดผมทันที



“อะไรเนี่ยฮยอง แทจะนอน” ว่าพลางดันหัวทุยๆของพี่ชายออกแล้วนอนคลุมโปงด้วยความรำคาญเพราะถูกรบกวนการนอน แต่นัมจุนฮยองก็ยังคว้าตัวผมที่ม้วนตัวอยู่ในผ้าห่มเป็นก้อนกลมๆไปกอดอีก



“ก็ฮยองคิดถึงแทแทนี่นา แทแทก็คิดถึงฮยองใช่ม้า ไม่เป็นไรนะน้องรัก ฮยองกลับมาแล้วว” อดมองบนให้กับความหลงน้องเว่อร์ของพี่ชายไม่ได้ แต่ก็นะ คนรอบตัวผมมักไม่ปกติหรอก รวมถึงกูด้วย



“ไม่ว่าฮยองจะคิดถึงแทปานจะกลืนกินขนาดไหนก็ไม่ควรมาปลุกแทระหว่างที่กำลังฝันหวานแบบนี้นะ” ผมโผล่หน้าดุๆออกมาจากผ้าห่มมาบ่นพี่ชาย นัมจุนฮยองเบะปากตีหน้าน้อยใจเหมือนทุกครั้งที่โดนผมว่า



“ที่ฮยองมาปลุก ก็เพราะวันนี้แทแทมีคลาสไง เดี๋ยวชิมชิมจะมารับไปมหาลัยด้วยกัน ลืมแล้วหรอ” คำพูดของนัมจุนฮยองทำเอาผมขมวดคิ้วก่อนจะเบิกตากว้าง เชี่ยยย กูลืมไปได้ไงวะว่าต้องไปเรียนอ่ะ ฮือออ นึกแล้วก็ขี้เกียจ แต่เอ๊ะ ถ้ากูไปมหาลัย แล้วกุกกี้ล่ะ กุกกี้ก็จะไม่มีคนดูแลน่ะสิ เป็นซิงเกิ้ลมัมนี่มันลำบากจริงๆเลย ฮรึกกก



“ฮยองเห็นกุกกี้มั้ยอ่ะ” คือนี่ก็เช้าแล้วไง จองกุกคงจะคืนร่างแล้ว แต่ผมไม่เห็นกุกกี้ในห้องเลย



พี่ชายขมวดคิ้วมุ่น “ใครคือกุกกี้



“ก็ลูกแทไง” พอได้ยินคำตอบนัมจุนฮยองก็เบ้หน้าทันที ดูถ้าจะไม่ชอบกุกกี้เอามากๆเลยนะเนี่ย แต่ถ้านัมจุนฮยองรักผมจริง ก็ต้องรักกุกกี้ด้วย love me love my son นี่เป็นสัจธรรมของคิมแทฮยอง



“ฮยองเห็นเด็กนั่นลงไปหาของกินในครัวเมื่อกี้ สงสัยจะแดกจนตายห่าไปแล้วมั้ง



'เพียะ!'



“อย่ามาแช่งลูกแทแบบนั้นนะฮยอง!” ผมจ้องคนแก่กว่าอย่างเกรี้ยวกราดหลังจากที่เพิ่งฟาดแขนอีกฝ่ายไป มีสิทธิ์อะไรมาว่ากุกกี้ผู้น่ารักของคิมแทอย่างงั้น ถึงเป็นพี่กูก็ไม่เว้นหรอกนะโว้ยย!



“แทแทรักมันมากใช่มั้ย ไม่รักฮยองแล้วใช่มั้ย! ฮึก” เอาอีกละ ดราม่านํ้าตาอีกละ เฮ้อ บอกกูทีว่าผู้ชายที่กำลังเบะปากร้องไห้อยู่ตรงหน้ากูคือคิมนัมจุน หนุ่มฮอตที่มีความแด๊ดดี้พุ่งกระฉูดจนชะนีตายควายตะลึง ไม่ใช่เด็กสองขวบที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายเพราะน้อยใจว่าแม่ไม่รัก



“ไม่ต้องร้องเลยฮยอง ฮยองกลับมาก็ดีแล้ว แทมีงานให้ทำ” นัมจุนฮยองขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย



“ทำ? ทำอะไรหรอแทแท



“ฮยองช่วยเลี้ยงกุกกี้ให้แทหน่อยสิ” ผู้เป็นพี่ชายเด้งตัวขึ้นมานั่งกอดอกทำหน้าไม่สบอารมณ์บนเตียงทันทีที่ได้ยิน



“ไม่มีทาง! ทำไมฮยองจะต้องเลี้ยงเด็กกระต่ายแรงควายนั่นด้วย?!



“ก็แทต้องไปเรียน แล้ววันนี้ฮยองก็ว่างด้วย แค่ช่วยดูลูกแทหน่อยจะเป็นไรไป” ผมลุกขึ้นมานั่งประจันหน้ากับพี่ชายด้วยความขัดใจ คือไหนบอกว่ารักน้องนักหนา แต่แค่ช่วยน้องเลี้ยงลูกหน่อยทำไมถึงทำไม่ได้ งั้นแสดงว่าความรักที่นัมจุนฮยองมีให้กูมันก็แค่ความรักจอมปลอมสินะ เฟคคึเลิฟฟฟ~



“แต่ฮยองเพิ่งกลับมาจากโรงบาลตะกี้เองนะ ดูดิ นิ้วยังไม่หายเลย” นัมจุนฮยองยกนิ้วทั้งสี่ที่มีผ้าก๊อซพันอยู่หลายชั้นขึ้นมา นี่ดีนะที่นิ้วโป้งไม่ฉีกไปด้วย เห้อ เห็นแล้วก็รู้สึกสงสารปนเวทนาเลยแฮะ



“ถ้าฮยองยืนกรานว่าจะไม่ช่วยแทเลี้ยงลูก แทก็จะไม่ไปเรียนแล้วอยู่นี่กับกุกกี้” ผมงัดไม้ตายสุดท้ายขึ้นมาขู่ นัมจุนฮยองเป็นคนเคี่ยวเข็ญให้ผมไปเรียนมาตลอดเพราะกูขี้เกียจสังหลันยาวมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ดังนั้นเขาต้องไม่มีทางยอมให้ผมโดดเรียนแน่นอน และคิมแทก็คิดถูกเพราะนัมจุนฮยองดูจะตกใจมากที่ได้ยินผมว่าไปแบบนั้น



“ม..ไม่เอานะ! แทแทห้ามโดดเรียนนะ!



“แล้วฮยองจะให้แททำยังไงล่ะ” ผมใช้สายตากดดันนัมจุนฮยองจนในที่สุดฮยองแกก็ถอนหายใจแล้วเป็นฝ่ายยอมแพ้ไป



“เห้อ เอางั้นก็ได้ ฮยองจะช่วยเลี้ยงเด็กนรกนั่นเอง



“เยส! ฮยองของแทน่ารักที่สุดเลยย” ว่าพลางกระโดดกอดพี่ชายเป็นหมีโคอาล่าทันที เรากอดกันอยู่พักนึงตามประสาพี่น้อง ก่อนที่ผมจะรีบไปอาบนํ้าแต่งตัวเพราะอีกไม่นานไอ้หมูจีมก็จะมารับ ผมมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกบนโต๊ะเครื่องแป้งที่อยู่ข้างๆเตียง แหมม จะหล่ออะไรนักหนาวะ ขนาดใส่ชุดนักศึกษายังหล่อได้ขนาดนี้ ว่าแล้วก็เซ็ทผมซะหน่อย โหวว หล่อกว่าเดิมอีกอ่ะ งื้ออออ



หลังจากที่ชื่นชมความหล่อของตัวเองเสร็จก็ลงมาชั้นล่างเพื่อไปหาอะไรกินรองท้อง พบว่ากุกกี้กำลังนั่งห้อยขากินแซนด์วิชอยู่บนโต๊ะอาหาร แก้มยุ้ยๆนั่นป่องออกยามเคี้ยวอาหารไปมา งื้ออออ น่ารักอีกแล้วอ่า เจ้าลูกชายที่พอเห็นผมปุ๊บก็วางแซนด์วิชลงบนโต๊ะ น้องกระโดดลงจากโต๊ะแล้ววิ่งมาหาผมทันที



“แทแทออมม่าา” กุกกี้กอดขาผมแน่นด้วยรอยยิ้มกว้าง หางกระต่ายสีดำสั้นๆส่ายไปมาอย่างน่ารัก ฮือออ ลูกกูน่ารักขนาดนี้แล้วจะทิ้งลงได้ยังไงวะครับ ฮรึกกก



“กุกกี้ครับ” ผมย่อตัวลงนั่งยองๆให้สูงเท่ากับกุกกี้แล้วทักน้องขึ้น มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นมาลูบแก้มขาวๆยุ้ยๆนั่นไปมาจนกุกกี้ซบหน้าลงกับมือผมพร้อมหลับตาพริ้ม งื้อออ เหมือนลูกแมวเลยอ่าา



“ว่างายฮะออมม่า



“วันนี้ออมม่าไม่อยู่บ้านนะครับ ต้องไปเรียนน่ะ



“.............



“ไอ้แท! ไปได้แล้วโว้ยยย!” เสียงแหลมๆของไอ้จีมที่คงเพิ่งจะมาถึงทำเอาผมมองบน คือมึงจะไม่ให้แม่ลูกได้รํ่าลากันหน่อยรึไงวะ ถ้าเกิดกูตายขึ้นมาระหว่างเรียนแล้วไม่ได้ลากุกกี้นะ กูจะเป็นผีไปหลอกมึงคนแรกเลยไอ้เพื่อนเลว!



“แทแท จะสายแล้วนะ!” ไอ้พี่บ้านี่ก็อีกคน เห้อ แม่งชอบขัดโมเม้นท์กูกับลูกกันจริงจริ๊ง ผมถอนหายใจก่อนจะพูดกับกุกกี้ต่อ



“แล้วออมม่าจะรีบกลับมานะ อยู่กับลุงนัมจุนไปก่อน เป็นเด็กดีด้วยล่ะ” ว่าเสร็จก็จุ๊บหัวน้องทีนึง ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโบกมือบ๊ายบายให้ลูกชายด้วยรอยยิ้มสี่เหลี่ยม ซึ่งกุกกี้ก็ฉีกยิ้มโชว์ฟันกระต่ายน่ารักกลับมาให้เช่นกัน



“ฮะ กุกกี้จาเปนเดกดีกับคุณลุงนัมจุนแน่นอน” ผมรีบออกจากบ้านไปเพราะไอ้จีมเอาแต่ตะโกนเร่ง เลยไม่ทันได้เห็นว่ากุกกี้หันไปแสยะยิ้มร้ายใส่นัมจุนฮยองอย่างน่าขนลุกขนาดไหน...






Loading...50%





Namjoon Part :



“ทีนี้ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วสิน้าฮะลุงนัมจุน :)” อย่ายิ้มโรคจิตแบบนั้นสิวะไอ้เด็กผี! แล้วทำไมกูรู้สึกตาขวากระตุกแปลกๆวะ หรือว่าจะเป็นลางร้าย ฮือออ ไม่เอาแล้วนะไอ้เด็กเวร นิ้วกูก็ฉีกเพราะมึง แถมยังทำกูสลบคาที่อีก ตอนนั้นพอฟื้นขึ้นมาก็ไม่พบแทแทกับชิมชิมแล้ว กูก็เลยลากสังขารตัวเองออกมา ตั้งใจไว้ว่าจะปล้นรถที่จอดอยู่ในโรงบาลมาสักคันนึงเพื่อออกไปตามหาคนร้ายที่ข่มขืนน้องกู แต่พอกูเปิดประตูโรงพยาบาลออกก็สลบไปอีกรอบทันทีเมื่อเห็นซากรถป้ายแดงของตัวเองที่เละเป็นเศษเหล็กอยู่หน้าโรงบาล โลกนี้ชักจะโหดร้ายกับคิมนัมเกินไปแล้วว!! ฮรึกกก ಥ﹏ಥ



“ม...มึงจะทำอะไรเนี่ย?!” เด็กกระต่ายโรคจิตนั่นค่อยๆเดินเข้ามาหาผมช้าๆจนน่าขนลุก ทำให้กูต้องถอยหลังหนีด้วยความกลัวไปโดยปริยาย สองขาเล็กก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนผมหลังชิดติดกำแพง ฮรือออ มึงจะทำอะไรกู๊ววว 



“มาเล่นกานเถอะ



“ห...ห๊ะ



“มาเล่นกานเถอะน้าฮะลุงนัมจุน” มันกะพริบตาปริบๆเหมือนลูกหมาขี้อ้อนอย่างดูน่ารักน่าเอ็นดู เหอะ! แต่ขอโทษที กูรู้หมดแล้วว่ามันคือการเสแสร้ง!! ภายใต้ดวงตาใสซื่อนั่นมันกำลังวางแผนชั่วร้ายอะไรอยู่ก็ไม่รู้ มึงจะใช้ความน่ารักหลอกกูเหมือนที่หลอกแทแทไม่ได้หรอกโว้ยย!



“หน้าที่ของกูคือเฝ้ามึงจนกว่าแทแทจะกลับมา ไม่ใช่เพื่อนเล่นของมึงนะไอ้เด็กเวร!” ว่าพลางใช้นิ้วผลักหัวทุยๆของเด็กนี่ออกไปอย่างแรงจนมันเซไปข้างหลัง เด็กนรกกลับมายืนตัวตรงอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งเสียการทรงตัว ดวงตากลมโตใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนลูกกระต่ายที่แทแทหลงนักหลงหนากำลังจ้องมองผมด้วยสายตาเรียบนิ่ง..



..ชิบหายแล้วไงไอ้นัมจุน



“อ๋ออ ลุงนัมจุนอยากเล่นผีผลักนี่เอง” มันพยักหน้าเออออกับตัวเองด้วยรอยยิ้มกระต่าย ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้ผมอีกหนึ่งก้าว



“อ...อย่าเข้ามานะเว่ย!!



“ลุงนัมจุนผลักกุกกี้แล้ว คราวนี้ถึงตากุกกี้บ้างน้าฮะ :)” กรี๊ดดดด! ไอ้เด็กเชี่ยย!!



“ก...กูยอมแล้ว อ..อย่าทำอะไรกูเลยนะ” ชีวิตนี้กูไม่เคยคิดเลยครับว่าจะได้คุกเข่าขอความเมตตาจากเด็กจนปากสั่นเหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้ หมดกันศักดิ์ศรีกู ฮรึกกก



'จึ๊ก!'



แต่แทนที่ไอ้เด็กเวรมันจะเห็นใจกู มันกลับใช้นิ้วจิ้มต้นขาผมเบาๆ..



“จ๊าาาาาาาากก!!!!!!!” แหกปากลั่นบ้านด้วยความเจ็บทันที อีเหี้ยย ขากูบิดเลย เจ็บสัดๆอ่ะ นํ้าตาไหลพรากหลดแล้วหยดเล่า แต่กูก็เจ็บเกินกว่าจะเอื้อมมือไปเช็ดนํ้าตาได้ ฮือออ



“อุ๊ยตาย! แค่จิ้มนิดเดียวขาก็บิดแล้วหยอ” ไม่ต้องมาทำแอ๊บแบ๊วใช้นิ้วแตะคางแล้วเอียงคอใสซื่ออย่างงั้นเลยโว้ยไอ้เด็กแรงควาย!! แค่มึงจิ้มนิดเดียวกูก็เจ็บจะตายห่าแล้วโว้ยย!



“ถ้าขาบิดแบบนี้ก็เดินม่ายด้ายอ่ะจิ เดี๋ยวกุกกี้ช่วยน๊าา” มึงจะทำอะไรอี๊กก อย่าเข้ามาา!



'แกร๊บ!'



“อ๊าาาาาาาากก!!!!” คราวนี้มันบิดขาให้กลับเข้าที่ คือมึงเป็นหมอกระดูกรึไงถึงมาบิดขากูไปมาแบบนี้วะห๊ะ ขากูไม่ใช่ของเล่นของมึงนะเว้ยอีเชี่ยย! ตอนนี้ถึงขากูจะเหมือนเดิมแล้วแต่แม่งก็ยังชาอยู่ ซึ่งกูก็จะไม่เล่นด้วยแล้ว กูจะไม่ท้าทายอำนาจมืดแล้ว ฮรึกกกก



“ก...กูไม่เล่นแล้วนะ” ว่าพร้อมโบกม้ายโบกมือเป็นเชิงบอกว่าถ้ามึงเล่นต่อละก็กูตายห่าแน่โดยหวังว่าเด็กมันจะเข้าใจ แต่ไม่เลย มันไม่เข้าใจสักนี๊ดว่ากูไม่ได้อยากเล่นกับมันตั้งแต่แรก หรือไม่ก็อาจจะเข้าใจแต่แม่งทำมึนใส่เพราะอยากแกล้งกู ซึ่งก็น่าจะเป็นข้อหลังมากกว่า ฮรึกกกก



“อ้าว เบื่อแล้วหยอฮะ งั้นม่ายเปนยัย เรามาเล่นอย่างอื่นกานดีกว่าเนอะ” มันพูดเองเออเองเสร็จสรรพด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มน่ารัก หูกระต่ายสีดำทั้งสองข้างกระดิกไปมาอย่างชอบใจในขณะที่กูกำลังจะตายโหง ฮรึกกก ไอ้เด็กปีศาจ!!



“กูไม่เล่น—



“นี่แค่เริ่มต้นนะฮะลุงนัมจุน วันนี้ยังอีกยาวไกล เรายังต้องสนุกกันอีกเยอะ :)” 



สนุกกับผีสิวะไอ้เด็กเวรรร!!! ฮือออ ใครก็ได้ช่วยกูที๊!!! T△T






เด็กมารนั่นหายไปพักนึง ซึ่งผมก็ได้แต่ภาวนาอย่าให้มันกลับมาอีกเลย แต่โลกนี้ก็ไม่เข้าข้างกูอีกแล้วเมื่อเด็กมันกลับมาพร้อมกับลูกบอลในมือ



จะทำอะไรของมันอีกวะเนี่ย..



“เอ้ารับ!



“เห้ยยยย!!




จู่ๆไอ้เด็กมารก็ขว้างบอลมา ทำให้กูต้องเอี้ยวตัวหลบไปโดยปริยาย ลูกบอลเลยเด้งไปกระแทกกับทีวีในห้องนั่งเล่น..



'ตูมมมม!!'



ผมเบิกตาโตขึ้นเท่าไข่ปลาทันทีเมื่อโทรทัศน์สุดที่รักเละเป็นเศษโลหะ..



อีเชี่ยย! โทรทัศน์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นราคาเป็นแสนของกูววว!! แล้วทีนี้กูจะดูสาวๆอึ๋มๆในทีวีได้จากที่ไหนล่ะวะ?!! ฮรืออออ



“อ้าว กุกกี้โยนบอลให้แล้วทามมายไม่รับล่ะฮะ หลบทามมายอ่า” บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าทำตาใสแบบนั้นวะไอ้เด็กเปรต!!



“ถ้าไม่หลบกูก็ตายสิวะอีห่า! แรงเยอะแล้วยังโง่อีก” เด็กปีศาจยังคงยิ้มไร้เดียงสาไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร คือมึงรู้ตัวบ้างมั้ยว่าแท้จริงแล้วรอยยิ้มของมึงน่ากลัวยิ่งกว่าแอนนาเบลอีกด้วยซํ้าไอ้เด็กเวรร!



“แต่ถ้าม่ายรับบอล บ้านหลังนี้ก็จาเปนเหมือนซากทีวีตัวนั้นน้าฮะ” เหมือนมึงให้กูเลือกระหว่างเจ็บตัวกับบ้านพังอ่ะอีเหี้ย ไอ้เลวเอ๊ย!! แทแทไม่น่าเก็บมันมาเลยจริงๆ! ฮรือออ



“งั้นเล่นอย่างอื่นดีกว่าเนอะ” เด็กนรกว่า มันสาวเท้ามายังผมก่อนจะ..



'พรึ่บ!'



“เห้ยย! ป...ปล่อยกูลงนะเว้ย!” ร้องประท้วงออกมาเมื่อถูกเด็กตรงหน้าอุ้มขึ้นด้วยมือเดียว อย่าเรียกว่าอุ้มดีกว่า เพราะตอนนี้มันกำลังยกข้อเท้าผมข้างนึงขึ้น ทำให้ตอนนี้กูกำลังห้อยหัวอยู่นั่นเอง



“พร้อมน้า” มันว่าด้วยรอยยิ้มกว้าง คือมึงจะไม่บอกหน่อยเหรอว่ามึงจะทำอะร้ายย?!!



“ไปเล้ย!!!” เด็กตรงหน้าว่าเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเหวี่ยงกูขึ้นไปในอากาศ..



“อ๊าาาาาาก!!!!” ผมลอยละลิ่วขึ้นไป Say hi กับจิ้งจกบนเพดานห้อง ก่อนจะร่วงหล่นลงมา..



'หมับ!'



รู้สึกตัวอีกทีผมก็ถูกเด็กเจ้าปัญหาอุ้มไว้ด้วยรอยยิ้มกว้างราวกับสนุกนักหนา ในขณะที่กูรู้สึกเหมือนหัวใจจะวาย



“คิกๆ หนุกจังเลยเนอะว่ามั้ยฮะ เอาอีกรอบดีกว่าา” เดี๋ยวๆๆ คือมึงไม่คิดจะถามความเห็นใจกูหน่อยหรอห๊ะอีเด็กเปรตต!!



“ม...ไม่เอาแล้ว—



“ไปเล้ยย!!



“อ๊าาาาากกก!!!!






และแล้วกูขากูก็ได้แตะพื้นซะทีหลังจากที่ถูกเขวี้ยงไปในอากาศถึงยี่สิบสี่ครั้ง..



ผมอ้วกใส่ถังขยะจนหมดไส้หมดพุงทันทีเพราะรู้สึกท้องไส้ปั่นป่วนเหมือนปั่นเครื่องซักผ้า แถมตัวต้นเหตุมันยังไม่สนห่าไรกูอีก มันก็แค่ยืนมองทำตาปริบๆอยู่แบบนั้น ไม่มีกะจิตกะใจเป็นห่วงกูเลยสักนี๊ดดเดียว



“นี่มึงไม่คิดจะช่วยลูบหลังกูหน่อยหรอวะ” มันเอียงคอทันที่ได้ยิน



“ลูบเองสิฮะลุงนัมจุน  แก่จนกระดูกพรุนแล้วรึงายถึงต้องช่วยลูบให้” จ่ะ มึงอ่ะแม่งโคตรเด็กเลยอีเหี้ย



“ลุงนัมจุนฮะ” 



“อะไรอีก?!!” กระแทกเสียงใส่แรงๆแบบโคตรนักเลงอ่ะขอบอก คือกูหงุดหงิดอ่ะมึงเข้าใจบ่?!



“กุกกี้คิดถึงแทแทออมม่าแล้วอ่า” มันเบะปากในแบบที่ถ้าแทแทมาเห็นคงจะเคลิ้มกันไปข้างนึง แต่นี่ใคร? คิมนัมจุนนะเว่ย! กูไม่แพ้ลูกอ้อนมึงหรอก!



“อีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าแทแทจะเลิกคลาส ไม่ต้องมาทำเป็นคิดถึงน้องกูเลย กูรู้ว่ามึงเสแสร้ง” ว่าพลางทำใจกล้าเขกหัวมันไปอีกรอบ ถึงจะรู้ว่ามันอาจจะฆ่ากูก็ได้ แต่ขอหน่อยเถอะ กูไม่ชอบขี้หน้าเด็กนี่จริงๆ ไม่ชอบมากๆเลยด้วย!!



“ฮึก...แต่กุกกี้อยากปายหาออมม่าแล้วอ่า” มันสะอื้นพร้อมกอดขาผมราวกับหาที่พึ่ง เหอะ แต่รู้เอาไว้ด้วยว่ากูไม่พาไปหาน้องกูหรอก!!



แต่เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ ถ้ากูใช้โอกาสนี้พามันไปปล่อยทิ้งไว้ข้างทางล่ะ.. มันจะได้ไม่ต้องมาแย่งแทแทไปจากกูอีกไง โอ้โหวว เป็นแผนที่โครเจ๋งง!! หึหึหึ เสร็จกูแน่ไอ้เด็กเวร!



“เอาสิ เดี๋ยวกูพาไปส่ง



“จริงนะฮะ?! เย้!!” เด็กตรงหน้ากระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข เอาเลย ดีใจไปเลย เดี๋ยวมึงจะดีใจไม่ออก อุวะฮ่าฮ่าฮ่า






ตอนนี้เราเดินออกจากบ้านกันมาแล้ว ผมตั้งใจไว้ว่าจะขี่มอเตอร์ไซค์สุดหรูไปเพราะยังไม่ได้ซื้อรถยนต์คันใหม่ อันที่จริงก็จะซื้อนั่นแหละ แต่รวยไง เลยตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเอาแลมโบกินี่หรือว่าเฟอร์รารี่ดี หรือไม่ก็เหมาแม่งทั้งสองคัน รวมๆแล้วประมาณสามร้อยล้าน ราคากำลังดี ไม่แพงไม่ถูก



“ลุงนัมจุนจาทำอายัยหยอฮะ” เด็กข้างๆถามขึ้นพร้อมทำตาแป๋วๆ



“จะขี้มั้งถามได้ กูจะสตาร์ถรถไง” ตาโตๆของมันเบิกกว้างทันที



“รถ? แบบแท็กซี่อ่ะเหรอ



“ก็...ใช่



“ต...แต่แทแทออมม่าบอกว่ามันอานตายายนี่นา” 



“อันตรายห่าไรของมึง กูนั่งมาตั้งหลายครั้งแล้วไม่เห็นจะเป็นไร



“ม่ายรู้แหละ กุกกี้จาม่ายนั่งเจ้านี่แน่” มันส่ายหน้าไปมาจนผมสะบัดไปตามแรง



“งั้นมึงจะเอายังไง” ผมเท้าสะเอวพร้อมตีหน้าดุใส่เด็กตรงหน้า



“จาเอาแบบนี้งาย (^-^)” เด็กเวรวิ่งอ้อมไปยืนข้างหลังผม



ก่อนจะทำมือเป็นรูปปืนแล้วจิ้มตูดกูแรงๆ....



“จ๊าาาาาาาก!!!!







Taehyung's Part :



“ฮืออออ ไอ้จีมมม กูคิดถึงลูกอ่าา” ว่าพลางเขย่าแขนเพื่อนเลวไปมาแรงๆจนมันมองบน ตอนนี้เรานั่งกันอยู่ในคลาสที่เต็มไปด้วยเสียงคุยจ๊อกแจ๊ก พอดีว่าเป็นคาบว่าง นักศึกษาเลยสามารถเม้าท์ได้สะดวกๆหน่อย เพราะถ้าอาจารย์อยู่ล่ะก็ป่านนี้หน้าผากของแต่ละคนคงแม่งปูดเพราะโดนชอล์กปาใส่แล้วแหละ



“มึงเว่อร์เหมือนนัมจุนฮยองอีกแล้วนะไอ้แท พอซะทีเถอะว่ะ กูรำคาญ” ผมขยับตัวออกแล้วเบ้หน้าใส่มันทันที



“ก็มึงไม่มีลูกไง มึงถึงไม่เข้าใจหัวอกคนเป็นแม่อย่างกู! ชิ! งอนแล่ว!



ผมเบนหน้าไปทางหน้าต่างด้วยความเสียอารมณ์แต่ก็ยังได้ยินเสียงไอ้จีมถอนหายใจอยู่ ให้เดามันคงกำลังมองบนหาจิ้งจกสุดที่รักอยู่แน่ๆ ซึ่งคนอย่างคิมแทไม่สนไม่แคร์หรอก เชอะ!



แต่ในขณะที่กูกำลังประชดเพื่อนอยู่นั้น สายตาดันเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างบนท้องฟ้า มันกำลังลอยละลิ่วมายังทุ่งนาหลังมหาลัย 



“อ..ไอ้จีม



“อะไรของมึงอีก” มันถามด้วยเสียงไม่สบอารมณ์แต่ก็ยอมหันมา



“ดูนั่นดิ” ผมชี้ไปยังสิ่งนั้น มันกำลังร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า..



'ตูมมมม!!!!'



และตกลงไปในปลักควาย..



แต่นั่นยังพีคไม่พอเมื่อผมเห็นว่าอะไรบางอย่างนั่นโผล่ใบหน้าที่เปื้อนโคลนในปลักขึ้นมา..



“นัมจุนฮยอง!!!!!!!






TALK : 2



..นี่เราคงไม่ได้ทำร้ายนัมจุนมากไปหรอกใช่มะ555555



ตอนนี้จะเห็นได้ชัดนะคะว่ากุกกี้ปฏิบัติกับลุงนัมแตกต่างจากเวลาอยู่กับออมม่ามาก สองมาตรฐานสุดๆ55555



สำหรับวันนี้ปิดท้ายกันไปด้วยภาพของ Justin Seagull






แวะมาเม้าท์กับเราในทวิตได้เน้อ @_Mandinia_

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และแท็กสกรีมนะคะ

#กุกกี้น้อยจอมพลัง 



I purple you ค่ะ (・∀・)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 605 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1278 Samorn1 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:59
    เกิดมาเป็นนัมจุนสงสารจัง
    #1,278
    0
  2. #1270 _jppm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 11:54
    ฮื่อ สงสาร55555555
    #1,270
    0
  3. วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 22:22
    อย่าแกล้งคนแก่!! จองกุกกกก!!!
    #1,262
    0
  4. #1229 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 20:55

    สงสารรนัมจุนนฮยองงงงงงงงง

    #1,229
    0
  5. #1198 gentlebreeze. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 02:02
    55555555555555555555555 ไม่ไหวจริมๆ555555
    #1,198
    0
  6. #1174 Feum23 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 00:15
    น้องงงไม่ชอบอะไรลุงเขาลูกกกก 5555555
    #1,174
    0
  7. #1163 hwangirl (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 21:07
    //ตบบ่าพี่นัมจุน ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอฮะ อย่าเพิ่งย้อท้อ
    #1,163
    0
  8. #1150 HealHoly (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 14:15
    สงสารและวงวารป๋านัมมากๆทำบุญบ้างก็ดีนะคะพี่
    #1,150
    0
  9. #1125 b9zazagtz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 11:15
    กูว่ากว่าจะจบเรื่อง นัมจุนต้องตายก่อนแน่ๆเลยอ่ะ55555555555555 ทั้งเรื่องนัมจุนน่าสงสารที่สุดแล้ว
    Ver.Kookie

    นัมจุนน่าสงสารสุด
    Ver.Jungkook แทฮยองน่าสงสารสุด
    5555555555555555
    #1,125
    0
  10. วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 02:09
    โอ้ยย 5555555555555
    #1,107
    0
  11. #1020 U_Youkvmv (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:38
    ฮือสงสารนัมจุน55555555 อยากให้น้องญาติดีกับนัมจุนบ้าง
    #1,020
    0
  12. #994 vampir (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:31
    rip นัม จุนฮยอง

    ขอให้อยู่รอดปลอดภัย
    #994
    0
  13. #965 Lala_Land (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:04
    สงสารนัมจุนฮยอง 5555 เเถมที่ รร. มีปลักความยด้วยนะ พีค 55555555
    #965
    0
  14. #883 PaiiKanj (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 19:56
    rip ลุงนัมจุนเลยฮะ...555555
    #883
    0
  15. #850 โนชยู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 08:54
    วงวารนัมจุน อาเมน
    #850
    0
  16. #688 thandex119 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 23:00
    นัมจุนนน55555สงสารมาก
    #688
    0
  17. #673 Lee Liew Kim (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 01:49
    โอ้ยยยย กุกลูกกกก
    #673
    0
  18. #662 pinkwhite (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:17
    สงสารลุงนัมจุนจังเลย555555กุกกี้แสบมากเลยลูกก
    #662
    0
  19. #632 joeyza38 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 11:08
    เพลงก้มา 5555555555 เฮียนัมผู้โดนกระทำ
    #632
    0
  20. #624 22CM (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 13:08
    นัมจุนเป็นผู้ถูกกระทำ55555 แต่Justin Seagull นี่มัน...
    #624
    0
  21. #610 yammyporntipa46 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 09:12
    สงสารนัมจุนจังเลยค่ะ ผู้ไม่ทีทางสู้😂
    #610
    0
  22. #598 วังมิงงึ~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 16:02
    โอ้ยยยย 5555555 ทำร้ายนัมจุนมาก555555555สงสารแต่ก็ขำ555555
    #598
    0
  23. วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 02:00
    สงสารป๋านัมอ่า55555555
    #531
    0
  24. #465 jharinyar12345 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 21:33
    เหมื่อนเกลียดนัมจุน555😂😂
    #465
    0
  25. #461 Jellybaby (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 11:51
    วงวารแท้
    #461
    0