[END] ✿ SUPER BABY [KOOKV] ✿ #กุกกี้น้อยจอมพลัง

ตอนที่ 4 : ✿SUPER BABY✿ CHAPTER 3 : กุกซิลล่า 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 724 ครั้ง
    20 ก.ค. 61

B
E
R
L
I
N

อันนี้ฮาว่ะ

กรี๊ดดดด ไอ้แทมีผัวแล้วโว้ยย



“แทแทออมม่า ตื่นได้แล้วฮะ



“งือออ อย่ากวนดิวะ จะนอน



“ฮึก...ออมม่าจะไม่ตื่นจิงๆหยอ ฮือ



พรึ่บ!



“โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะครับคนดี ออมม่าตื่นแล้วน้า” ตื่นเต็มตาทันทีเมื่อได้ยินเสียงหวานๆของกุกกี้รองขึ้น แงงงง ในที่สุดกุกกี้ของออมม่าก็กลับมาแล้วว ดีใจจริงๆที่กูไม่ต้องอยู่กับไอ้กระต่ายหื่นนั่นอีก ว่าแล้วก็เช็กดูซะหน่อย อืมม เสื้อผ้ายังอยู่ครบ ซิงยังอยู่ดี เห้อ โล่งอก



“รู้มั้ยว่าออมม่าคิดถึงกุกกี้มากเลยนะ ฮือออ” ว่าพลางกอดลูกชายแน่นกว่าเดิม แต่กุกกี้กลับเอียงคอแล้วส่งสีหน้าสงสัยมาให้ งื้อออ เหมือนลูกแมวเลยอ่า



“คิดถึงทามมายอ่า ก็กุกกี้อยู่กับออมม่าท้างวานนี่นา” คราวนี้กูเป็นฝ่ายงงซะเอง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า อ๋ออ กุกกี้มันจำเรื่องราวตอนเป็นจองกุกไม่ได้ อืมๆ โอเค กูเก็ทละ



ว่าแต่กุกกี้จะกลายเป็นจองกุกอีกรึปล่าวอ่ะ ฮืออ กูไม่เอาไอ้โรคจิตนั่นแล้วนะ คิมแทยังไม่อยากเสียซิงนะโว้ยย



“กุกกี้รู้ตัวมั้ยครับว่าเมื่อคืนกลายร่าง



“หมายถึงกลายเป็นจองกุกคนหล่อหยอ กุกกี้รู้ฮะแต่จำม่ายด้าย” จ้ะ หล่อจริงๆ หล่อวัวตายควายสะพรึงเลยล่ะ นึกแล้วอดมองบนไม่ได้



“แล้วกุกกี้จะกลายเป็นมันอีกมั้ยครับ



“กุกกี้ก็...ม่ายรู้เหมือนกานฮะ” กุกกี้ส่ายหน้าไปมาระหว่างพูดจนผมปลิวสะบัดไปตามแรง



“ไม่เป็นไรจ้ะ แค่ตอนนี้กุกกี้อยู่ในร่างนี้ก็ดีแล้วล่ะ” ว่าพลางเอาหน้าถูไถไปมากับแก้มนุ่มๆของน้อง นิ่มจริงๆอ่ะ จับกี่ทีก็ฟิน งื้ออออ



“คิก...คิก ออมม่า มันจักจี้น้า ฮ่าๆๆ” ฮือออ ลูกกูนี่น่ารักจริงๆอ่ะ แค่เสียงหัวเราะกับรอยยิ้มลูกกระต่ายนั่นก็ทำกูใจระทวยไปหมดแล้ว คนอ่านทั้งหลายไม่ต้องอิจฉานะที่คิมแทมีลูกน่ารักขนาดนี้ ขีดเส้นใต้ไว้ตัวโตๆเลยว่านี่ลูกกู!



“แทแทออมม่าฮะ กุกกี้อยากอาบนํ้าแล้วอ่า



ผมเบิกตาโตทันทีที่ได้ยิน ราวกับฝันร้ายมาเยือน ภาพตอนกูโดนจูบ โดนจับนม โดนจับก้น และฝักบัวทองคำสุดที่รักสูญสลายเป็นผุยผงฉายเข้ามาในหัวเหมือนได้ดูหนัง ฮืออออ ตอนนี้กูกลัวการอาบนํ้ากับกุกกี้ไปแล้ว ถ้าเกิดมันกลายร่างเป็นจองกุกอีกอ่ะ ไม่เอานะไม่เอา กูไม่อยากเห็นหน้าไอ้บ้ากามนั่นแล้ววว




“ม...ไม่เอาไม่ได้หรอ” เสียงกูสั่นมากอ่ะขอบอก กลัวจริงๆนะ ฮืออออ




“นะฮะ...แทแทออมม่า” กุกกี้กะพริบตาปริบๆพร้อมส่งสายตาออดอ้อนมาให้ เหอะ! คิดว่าการอ้อนนิดอ้อนหน่อยจะใช้ได้ผลกับคิมแทเรอะ!!



พรึ่บ!



“ไปกันเถอะ กุกกี้จะอาบกี่ชั่วโมงก็ได้นะครับ



ใช่ โคตรได้ผลเลยแหละ ಥ⌣ಥ





การอาบนํ้าให้กุกกี้ผ่านไปอย่างยากลำบากเพราะกูกลัวเหลือเกินว่ากุกกี้สุดที่รักจะกลายเป็นจองกุกสุดหื่น แต่มันก็ผ่านไปได้ด้วยดีจนกูแทบจะกระโดดเต้นระบำแซมบ้าด้วยความดีใจเหลือล้น ฮรึกกกก ส่วนตอนนี้คิมแทกับกุกกี้ก็กำลังนั่งรับประทานเบรคฟาสต์สุดหะรูหะรา ถามว่าเมนูอะไรน่ะเหรอ แน่นอนอยู่แล้วว่าลูกคนรวยระดับกูต้องเป็นเมนูปลากระป๋องเพราะกูทำกับข้าวไม่เป็นสักอย่าง ปกติซอกจินฮยองแฟนของพี่ชายจะทำกับข้าวให้กินตลอด แต่ช่วงนี้ฮยองเขาติดธุระเลยมาไม่ได้ อันที่จริงในบ้านอันใหญ่โตโอ่อ่าขนาดนี้ควรจะมีแม่ครัวไว้ทำกับข้าวใช่มั้ยครับ แต่บ้านผมไม่มีหรอก แม่บ้านก็ไม่มี คนสวนก็ไม่มี ถ้าต้องการจริงๆถึงจะจ้าง พอเขามาทำงานเสร็จก็กลับ ไม่ให้อยู่ที่นี่ต่อ เหตุผลก็เพราะนัมจุนฮยองหวงน้อง ไม่อยากให้คนอื่นมาอยู่บ้านเรานานๆเพราะกลัวว่าจะมาทำอะไรผม ซึ่งเหตุผลข้อนี้ก็ทำเอากูมองบนเป็นล้านรอบ 



“ออมม่าฮะ



“ห..ห๊ะ



“เหม่ออายัยอยู่อ่า



“อ...อ๋อ ปล่าวๆ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ” แค่คิดเฉยๆว่าบางทีบ้านหลังนี้ก็ใหญ่เกินไปจนกูเหงาเหมือนกัน..



แต่จะเศร้าทำไมล่ะจริงมั้ย เพราะตอนนี้คิมแทมีกุกกี้ซะอย่าง อะโฮะๆๆๆ



ว่าแล้วก็หันมามองกุกกี้ที่กำลังนั่งกินข้าวจานที่สี่สิบหกอยู่บนตัก



สี่สิบหกจาน....



นี่มันแดกเข้าไปได้ยังไงก๊านนน!!



“อ่า อิ่มแย้วว” ..อันที่จริงหนูควรอิ่มตั้งแต่จานแรกแล้วนะกุกกี้ แต่เพราะเป็นกุกกี้ ไม่ว่าทำอะไรออมม่าก็จะไม่ว่าทั้งนั้น ฮรึกกก



“ทำไมแทแทออมม่าทำหน้าอย่างงั้นอ่า” กุกกี้เงยหน้าขึ้นมามอง น้องเอียงคอพร้อมกับเอื้อมมือเล็กๆนั่นมาปิดปากผมที่กำลังอ้าอยู่ เอาจริงๆนะ ตั้งแต่ไรท์เขียนเรื่องนี้มาสี่ตอน กูอ้าปากไปกี่ครั้งแล้ววะ



“อ...เอ่อ ไม่มีไรหรอกจ้ะ แหะๆ” ว่าพลางส่งยิ้มแห้งๆให้ลูกชาย



“จะว่าไป ออมม่าไม่ไปเยี่ยมคุณลุงนัมจุนหรอฮะ” โหวว เรียกลุงเลยหรอ ถ้านัมจุนฮยองได้ยินคงโมโหน่าดูอ่ะ คนเป็นน้องอย่างกูนึกแล้วก็สะใจ กร๊าากๆๆ



“ไปสิครับ แต่คงโบกแท็กซี่ไปแหละ” บอกตามตรงนี่เป็นครั้งแรกที่กูจะได้นั่งแท็กซี่อ่ะ คือปกติจะมีแต่คนพากูไปไหนมาไหนตลอดไง ฮือออ



“แท็กซี่คืออายัยอ่า” งื้อออ อย่าเอียงคอทำตาแป๋วใส่ซื่อแบบนั้นนะ รู้มั้ยว่าออมม่าใจบางไปหมดแล้วว



“มันก็...อธิบายยากนะ มันเป็นรถรับจ้าง แต่บางทีแท็กซี่ก็อันตรายเหมือนกัน” 



กุกกี้เบิกตาโตทันที “ม่ายอาวอ่ะ กุกกี้ไม่ให้ออมม่าไปแน่ถ้ามันอานตายาย” ฮือออ เป็นห่วงออมม่าด้วยอ่า เขินๆๆๆ



“แล้วจะให้ออมม่าทำไงล่ะครับ ออมม่าขับรถไม่เป็นนะ” ผมไม่ได้หวังให้น้องตอบกลับมา เพราะเด็กตัวแค่นี้จะแก้ปัญหาได้ยังไงล่ะจริงมั้ย แต่กุกกี้ก็ส่งยิ้มกว้างมาให้ หูกระต่ายทั้งสองข้างตั้งขึ้นด้วยความตื่นเต้น ซึ่งกูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร



“เรื่องนี้กุกกี้จาจาดกานเอง!





แล้วกุกกี้ก็ใช้ให้ผมขึ้นไปนั่งบนรถ Mercedes Benz สีแดงสุดไฮโซของนัมจุนฮยองที่จอดอยู่ แต่น้องไม่ได้ขึ้นมานั่งด้วย ตอนนี้คิมแทเลยงงมากว่าเจ้าลูกชายจะทำอะไร



“คาดเขมขาดแน่นๆนะฮะออมม่า” กุกกี้ฉีกยิ้มโชว์ฟันกระต่ายสุดน่ารักมาให้จนอดยิ้มตามไม่ได้ ผมเอื้อมมือไปคาดเข็มขัดนิรภัยตามที่กุกกี้บอกอย่างว่านอนสอนง่าย เอ๊ะ ตกลงใครแม่ใครลูกกันแน่วะ



“เหวอออออ!!!” ร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆรถก็ลอยตัวขึ้น อะไรวะเนี่ย เอเลี่ยนจะมาจับกูไปหรออ แบบมียูเอฟโอบินมาแล้วก็ดูดคนขึ้นยานเหมือนในหนังอ่ะ ฮืออออ ไม่เอานะกูกลั๊ววว



แต่ก่อนที่จะมโนไปมากกว่านี้ มึงช่วยแหกตาดูก่อนสิวะไอ้แท ว่าแล้วก็เลื่อนกระจกรถลงแล้วชะโงกออกไปดูข้างนอก ทำให้เห็นว่า..



กุกกี้กำลังยกรถขึ้นด้วยมือข้างเดียวพร้อมส่งรอยยิ้มลูกกระต่ายมาให้..



“โรงพายาบานอยู่ทางไหนหรอฮะออมม่า



“ท...ท...ทางโน้นจ้ะ” เอ่ยพลางชี้นิ้วสั่นๆเพราะความช็อกไปยังทิศเหนือ กุกกี้เลยหันรถไปตามทิศทางที่ผมบอก



เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า...



“แล้วเจอกานนะฮะออมม่า” กุกกี้ส่งยิ้มมาให้อีกครั้ง



ก่อนจะขว้างรถไปในอากาศ.....



“อ๊าาาาาาาาากก!!!!




Loading...50%






เชื่อมั้ยครับว่าคิมแทกำลังนั่งรถเหาะได้อยู่กลางอากาศ และจุดหมายที่กูกำลังไปก็คงไม่พ้นสวรรค์ไม่ก็นรก ฮรึกกก ว่าแล้วก็ยกมือสั่นๆขึ้นมาไหว้ คุณพระคุณเจ้า เทวดาเจ้าขา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ผีสางนางไม้ ได้โปรดอย่าเพิ่งเอาชีวิตกูป๊ายยย คิมแทยังไม่อยากตายย ฮืออออ



หมับ!



เอ๊ะ ทำไมจู่ๆรถถึงหยุดค้างกลางอากาศเหมือนถูกแช่แข็งแบบนี้วะ โลกถูกหยุดเวลาหรอ หรือคิมแทถูกสาปเป็นรูปปั้นไปแล้ว ฮือออ ไม่เอานะกูกลั๊วว



“แท...” เห้ยย นั่นเสียงยมทูตหรอ ฮรึกกก อย่าเพิ่งมานะ ได้โปรดเถิดอย่าเพิ่งเอาวิญญาณกูป๊ายย 



แต่เอ๊ะ ทำไมเสียงยมทูตมันเหมือนเสียงเด็กเลยวะ



“แท...อาม่า” กรี๊ดดดด กูจะตายอยู่แล้วยังจะมีเด็กมาเรียกว่าอาม่าอีกเรอะ! เหอะ คอยดูนะถ้ากูตายเป็นผีเมื่อไหร่กูจะมาหลอกมึงคนแรกเลยไอ้เด็กเวร!



“แทแทออมม่า!!!



เฮือก!



สะดุ้งโหยงทันทีเมื่อได้ยินเสียงดังมาจากนอกรถ และมันช่างเป็นเสียงที่คุ้นเคย



ก...กุกกี้หรอ” อ้าวเชี่ย เมื่อกี้กูด่าลูกตัวเองหรอวะ ฮรึกกก มึงมันเลวไอ้แท!



ผมชะโงกหน้าออกไปนอกรถ พบว่ากุกกี้กำลังถือรถด้วยมือข้างเดียวเหมือนตอนขว้างกูมา ทำให้กูเริ่มจะรู้สึกกลัวๆเจ้าลูกชายซะแล้วสิ..



แต่เอาเถอะ ถึงกุกกี้จะฆ่าออมม่า คิมแทก็จะไม่ว่าอะไรหรอก ฮรึกก ╥﹏╥



ตึง!!



กุกกี้วางรถลงบนพื้น และนั่นทำให้คิมแทรีบปลดเข็มขัด(นิรภัย ไม่ใช่เข็มขัดกางเกง รู้นะว่าคิดไรอยู่) เปิดประตู แล้วรีบคลานออกมาจากรถทันที



“อึก...อ้วกกก~” อ้วกออกมาหมดเนื่องจากอาหารเช้าในกระเพาะกูต้องการจะออกมาเจอโลกภายนอกเสียเหลือเกิน เพราะกูโคตรเวียนหัวและคลื่นไส้จากการนั่งรถบินที่หวาดเสียวไส้ติ่งยิ่งกว่ารถไฟเหาะ



ผมหันไปมองกุกกี้ที่ใช้มือเล็กๆลูบหลังให้ผมด้วยความเป็นห่วง งื้อออ เป็นห่วงออมม่าด้วย น่ารักจริงๆเลยอ่า ถึงแม้ว่ากุกกี้จะเป็นต้นเหตุที่ทำให้กูต้องอยู่ในสภาพนี้ก็เหอะ รู้งี้กูนั่งแท็กซี่ตั้งแต่แรกดีกว่า ฮรึกกก



หลักจากที่อ้วกเสร็จ ถึงได้พบว่าเรากำลังอยู่บนดาดฟ้าของโรงพยาบาล



กุกกี้โยนกูมาถึงนี่ได้ในเวลาไม่ถึงนาที ทั้งที่บ้านกูห่างจากโรงพยาบาลตั้งเกือบสิบกิโลเนี่ยนะ โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยฉาบอาบนํ้ามันลั้ลลา!! กุกกี้เป็นลูกธานอสจริงๆด้วยย ฮรือออ



“ว่าแต่ เราจะเอารถลงจากดาดฟ้าได้ยังไงอ่ะกุกกี้” อันนี้คือสงสัยจริง ตอนมาอ่ะมาได้ แต่ตอนเอาลงจะทำยังไงล่ะ



“ง่ายจาตายฮะออมม่า” กุกกี้ฉีกยิ้มลูกกระต่ายมาให้ น้องเดินไปยกรถขึ้นมาด้วยมือข้างหนึ่ง จากนั้นก็..



โยนรถ Mercedes Benz ป้ายแดงของนัมจุนฮยองทิ้งลงไปด้านล่าง..



'ตูมมมม!!'



.....



...กูหมดคำบรรยายแล้วจริงๆ




“ไปกานเถอะฮะแทแทออมม่า” กุกกี้จับมือลากผมที่สติหลุดออกจากร่างไปแล้วลงไปจากดาดฟ้า คือจะไม่ให้กูหายตกใจหน่อยรึไง รถเบนซ์ป้ายแดงมูลค่าห้าล้านหายไปต่อหน้าต่อตาเชียวนะเฟ่ย!! ห้าล้านนะไม่ใช่ห้าบาท!! ถึงมันจะไม่ใช่รถกูก็เหอะ แต่ก็อดรู้สึกสงสารนัมจุนฮยองไม่ได้ นิ้วก็หัก รถก็เละ เห้ออ ชีวิตแม่งโคตรบัดซบ



เราเดินมาหยุดที่หน้าห้องพิเศษที่หรูที่สุดของโรงพยาบาล คือบ้านกูรวยไง เงินมันเหลือเยอะอ่ะ จะนอนค้างคืนทั้งทีก็ต้องจ่ายแพงๆให้สมกับฐานะบ้านกูซะหน่อย โฮะๆๆ โม้คนอ่านเสร็จก็เคาะประตูสักสองสามที 


'ก๊อกๆๆ'



“ห้องนี้ไม่ต้อนรับ!!” กลอกตาทันทีเมื่อได้ยินคำทักทายอันแสนดีของพี่ชายแสนรักดังมาจากด้านใน



“งั้นแทกลับแล้วนะฮยอง



“ห...เห้ย แทแทเหรอ! ชิมชิมไปเปิดประตูให้แทแแทเร็วสิ!!” ผมเปิดประตูเข้าไปทันทีโดยไม่รอให้ไอ้จีมมาเปิด แล้วเดินจูงกุกกี้ไปยืนข้างเตียงผู้ป่วยของนัมจุนฮยอง พี่ชายผมจ้องกุกกี้อย่างเคืองๆที่ทำให้ตัวเองเจ็บจนต้องแอดมิท เขากำลังจะอ้าปากด่า แต่พอเห็นผมตวัดสายตาดุๆใส่ประมาณว่า 'อย่าจ้องลูกกูด้วยสายตาเหี้ยๆแบบนั้น' ฮยองแกก็เบะปากน้อยใจแล้วดึงผมเข้าไปกอดอย่างแรง



“ฮืออออ ไม่ได้เจอกันตั้งยี่สิบสามชั่วโมงสี่สิบเอ็ดนาทีห้าสิบสี่วินาทีแน่ะ ฮยองคิดถึงแทแทจะตายอยู่แล้วเนี่ยย” ผมกับไอ้จีมที่ยืนอยู่ข้างๆอดมองบนพร้อมกันให้กับความเว่อร์วังนัมจุนฮยองไม่ได้



“แล้วนี่มึงโบกแท็กซี่มาหรอวะไอ้แท” เพื่อนเลวถามขึ้น



“มันก็...พูดยากนะ” นัมจุนฮยองผละออกมาด้วยสีหน้าสงสัย เขากำลังจะอ้าปากถามผมต่อ แต่สายตาของพี่ชายดันหันมาเห็นบางอย่างที่ซอกคอผม ฮยองทำตาโตเท่าไข่แมวแล้วกรีดร้องเป็นภาษาเอเลี่ยน



“กรี๊ดดด! ใครทำรอยดูดให้น้องกูววว!!” 



จีมินเบิกตาตี๋ๆขึ้นด้วยความตกใจ ผมจึงก้มลงมามองที่ซอกคอตัวเอง..



เชี่ยยย!! รอยมาจากไหนวะเนี่ยย!!



เป็นไปได้ไงในเมื่อกูยังซิงอยู่ แล้วก็ยังไม่มีใครดูด—



เดี๋ยวนะ มันก็มีอยู่คนเดียว..



ไอ้เชี่ยจองกุกก!!! ไอ้กระต่ายหื่น! ไอ้เลว! ไอ้...ไอ้ โว้ยยย!! (╬ಠ益ಠ)



“แค่ฮยองไม่อยู่วันเดียว แทแทก็ไปมีอะไรกับสาวแล้วเหรอ!! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!” 



“จ..ใจเย็นนะฮยอง เขาเป็นผู้ชาย แต่แทไม่ได้เต็มใจ แล้วแทก็—” 



“มันข่มขืนแทแทเหรอ! กรี๊ดดดดด  กล้าดียังไงมาทำน้องกู! ชิมชิม! ไปแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้!!” โอ๊ยย ไอ้พี่บ้า! ใจคอไม่คิดจะฟังน้องให้จบเลยรึไงวะ



“ฟังก่อนสิฮยอง แทยังซิงอยู่ และ—



“งั้นแทแทก็ถูกทำอนาจารหรอ! กรี๊ดดๆๆ ไอ้เวรเอ๊ย! บอกมามันเป็นใคร! กูจะไปตัดไข่มันให้หมากิน! กูจะเอาไม้เสียบไก่แทงตูดมัน! กูจะเอาขี้ป้ายหน้ามัน! กูจะ—



'ปึ่ก!'



“คร่อก!




นัมจุนฮยองยังพล่ามไม่ทันจบ กุกกี้ที่ยืนฟังตาแป๋วอยู่นานก็หยิบสำลีที่อยู่ข้างๆเตียงขึ้นมาก้อนหนึ่ง ก่อนจะปามันใส่หน้าพี่ชายผม ทำให้ฮยองแกสลบคาที่ไปทันที



“เปนคนป่วยต้องพักผ่อนเยอะๆน้าฮะลุงนัมจุน” กุกกี้ยิ้มโชว์ฟันกระต่ายให้นัมจุนฮยองที่นอนสลบไม่เป็นท่าอยู่บนเตียง ในขณะที่ไอ้จีมตัวแข็งทื่อไปแล้ว ส่วนกูเองก็จะทำไรได้นอกจากยิ้มแห้งๆแล้วภาวนาไม่ให้นัมจุนฮยองไปพบยมบาลเท่านั้น



“อ...ไอ้แท



“หืม



“กู...ไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ย” ผมส่ายหน้ารัวๆให้จีมิน คือถ้ามึงกลับบ้านกูไปเห็นซากตู้เสื้อผ้า ซากฝักบัว และก็ซากรถของนัมจุนฮยองหน้าโรงบาล มึงก็จะรู้ว่ามึงไม่ได้ตาฝาดเลยเพื่อนรัก ว่าสิ่งของราคาล้นฟ้าพวกนี้มันได้สูญสลายไปด้วยแรงช้างสารของเด็กคนเดียว ฮรึกกก



“แล้วผัวมึงอ่ะ หล่อมั้ย



'ป้าบ!'



“มึงอย่าถามอะไรปัญญาอ่อนอย่างงี้ดิวะ กูยังไม่มีผัวโว้ยไอ้สัด” ตบหัวเพื่อนเลวไปทีนึงด้วยความหงุดหงิด ไอ้จีมมองค้อนใส่ทีผมนึง มันหันไปมองกุกกี้ที่ยืนกะพริบตาปริบๆมองเราคุยกันอยู่อย่างเงียบๆ จีมินแสยะยิ้มแล้วลั่นวาจาที่ทำให้กูหวาดเสียวไปถึงขนรักแร้



“กูไม่เชื่อมึงหรอก แต่ถ้ามึงยังไม่มีผัวจริงๆ กูขอให้มึงได้เด็กคนนี้เป็นผัว




ไอ้หมูจีม! ไอ้เพื่อนเลวว!! จะแช่งอะไรก็ระวังปากหน่อยสิวะไอ้สัด! ต่อให้มึงไม่แช่งกูก็เสี่ยงที่จะเป็นเมียเด็กมันอยู่แล้วโว้ยย 凸ಠ益ಠ)凸





ตัดภาพมาที่คฤหาสน์ตระกูลคิม ตอนนี้คิมแทกำลังนอนแผ่อยู่บนเตียงในห้องตัวเอง หลังจากที่ไอ้จีมสาปแช่งกูแล้วนั้น ดูเหมือนว่ากุกกี้ก็จะชอบไอ้จีมมากขึ้นเป็นเป็นพิเศษ สองคนนี้เข้ากันได้ดีอย่างน่าประหลาด ซึ่งกูก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ไอ้จีมเองก็เอ็นดูกุกกี้มากเหมือนกัน ถึงได้พาไปซื้อขนมหมดทั้งร้าน พอตกเย็นก็มาส่งเราสองคนแม่ลูกที่บ้านตามเดิม 



กุกกี้กำลังอยู่ในชุดนอนลายกระต่ายน้อยสีชมพู ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกว่ามันจะชื่อคุกกี้ เจ้าลูกชายนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงปลายเตียงพลางส่งสายตาแป๋วๆคิขุอาโนเนะมาให้ออมม่า งื้อออ น่าร้ากก ว่าแล้วก็จับฟัดซะหน่อยดีกว่า อิอิ



“กุกกี้อา มาหาออมม่าหน่อยสิ” น้องคลานมาหาตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ผมลุกขึ้นนั่งก่อนจะอุ้มกุกกี้ขึ้นมาแล้วชูขึ้นฟ้าสูงๆ



“คิก...คิก ฮ่าๆ” เจ้าลูกชายหัวเราะด้วยความชอบใจ เห็นดังนั้นผมจึงชูให้สูงขึ้นอีก กุกกี้ก็ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ น้องยิ้มกว้างจนตาหยี งื้อออ ทำไมน่ารักงี้อ่า



'ตุ่บ!'



“อ่อก!” 



แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่ออยู่ดีๆกุกกี้ก็นํ้าหนักมากขึ้นกว่าเดิมเป็นตัน แขนผมซึ่งไม่สามารถรับนํ้าหนักได้เลยปล่อยมือออก และนั่นทำให้กุกกี้ที่ตัวโตกว่าปกติตกลงมาทับบนตัวผมเต็มๆ ผมร้องออกมาด้วยความจุก โอ๊ยย คนห่าไรทำไมแม่งหนักขนาดนี้วะกูอยากรู้! แต่พอเห็นหน้ามันเท่านั้นแหละ..



ฟอด~



“เจอกันอีกแล้วนะครับคนสวย :)



“มึงอีกแล้วเหรอไอ้โรคจิตตต!!!








TALK : 



กุกกี้นี่จอมทำลายล้างจริงๆ สรุปคือเรื่องนี้นัมจุนน่าสงสารที่สุดค่ะ5555

ตอนนี้อาจจะเบลอๆหน่อยเพราะเมื่อคืนเราอดนอนค่ะ ขอโทษด้วยนะคะถ้าแต่งได้ไม่ค่อยดี

พรุ่งนี้เรางดอัพวันนึงนะคะ พักแปป นั่งแต่งทั้งวันทุกวันแบบนี้ไม่ไหว555

ขอบคุณสำหรับฟีทแบคดีๆนะคะ ซารังเฮ ಥ⌣ಥ



รออ่านเม้นท์น่ารักๆจากรีดๆอยู่นะคะ อิอิ

ลากันไปด้วยภาพนี้ สวัสดีค่ะ

#bts#btsmeme#seokjin




สกรีมแท็ก #กุกกี้น้อยจอมพลัง 



I purple you ค่ะ (・∀・)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 724 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1276 Samorn1 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:52
    กุกกี้เบาๆหน่อย แข็งแรงจังเลย
    #1,276
    0
  2. #1268 _jppm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 11:27
    วงวาน 5555555555555555555
    #1,268
    0
  3. วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 21:24
    เนื้อเรื่องมันฮาแบบยังกลั้นได้ แต่มาลั่นตรงมีมนี่แหละ! 5555555 หาทำจริงๆ
    #1,260
    0
  4. วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 21:20
    เนื้อเรื่องมันฮาแบบยังกลั้นได้ แต่มาลั่นตรงมีมนี่แหละ! 5555555 หาทำจริงๆ
    #1,259
    0
  5. #1247 Wayvay_T (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 11:47
    อยากจะเข้าไปฟัดแจ้มมม
    #1,247
    0
  6. #1227 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 20:27

    สงสารความรวยของงงตระกูลคิม จะขำก็สงสารรรรรร กุกกี้น่าย้ากกกก

    #1,227
    0
  7. #1213 01_03_44 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 21:46
    โอ๊ยยยย คือมันตลกอะ5555555
    #1,213
    0
  8. #1211 Jkvlh. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 20:03
    วงวารพี่นัม
    #1,211
    0
  9. #1209 _jppm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:55
    ว้อย 5555
    #1,209
    0
  10. #1204 sugarwriderYM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:29
    พี่จรินนนนน 555
    #1,204
    0
  11. #1202 Penn_K (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 11:14
    พี่นัมฮึบๆไว้นะ5555555555
    #1,202
    0
  12. #1191 Jungkookkieandv (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 15:08
    หัวเราะหนักมาก55555
    #1,191
    0
  13. #1186 S_SEAA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 16:30
    ขอตั้งชื่อภาพว่าาาา โมนาลิจิน!!!
    #1,186
    0
  14. #1185 WANNABEMYBABE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 11:29
    ชอบตอนปาสำลีใส่หน้า น่าสงสารนัมจุนเค้านะคะ
    #1,185
    0
  15. #1172 Feum23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:47
    ฮือออ ตลกไปหมดเลยทั้งแททั้งนัมจุน ขำตัวสั่นแล้ว 555555555555 แล้ววิธีมาโรงบาลของกุกกี้คือแบบ ร้องห้ายแล้วลูกกก5555555
    #1,172
    0
  16. #1161 hwangirl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    พี่นัมคือควรทำบุญนะคะ หนูแนะนำเก้าวัด555555
    #1,161
    0
  17. #1148 Wilnot (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 22:43
    โอ้ย สงสารนัมจุนสุดแล้วอ่ะ555
    #1,148
    0
  18. #1146 ca-kuku (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:41
    ตลกมากค่ะ55555และน่ารักด้วย
    #1,146
    0
  19. #1144 ForemostRnk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 23:24
    ตลกมากอะ5555555 ไรท์จินตนาการสูงมากอะ555555555555555
    #1,144
    0
  20. #1123 b9zazagtz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 10:52
    ใช่ค่ะ ทั้งเรื่องนัมจุนน่าสงสารสุด5555555555555555555
    #1,123
    0
  21. #1019 U_Youkvmv (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:18
    น้องทำอะไรให้เราสะพรึงตลอดเลย รถบินได้ไปอีก55555
    #1,019
    0
  22. #964 Lala_Land (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 02:54
    ขำอ่ะ ฮามาก
    #964
    0
  23. #956 Butterfly k10 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 10:42
    อ่านตอนนี้ไปแล้วเพลงอันปังแมนขึ้นมา..โอ้มันใช่
    #956
    0
  24. #906 -ซันชาย- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:08

    ไส้แตกไหมแทอ่า5555

    #906
    0
  25. #881 PaiiKanj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:33
    สงสารพี่นัมมากอ่ะ สลบเพราะโดนปาด้วยสำลี...55555
    #881
    0