[END] ✿ SUPER BABY [KOOKV] ✿ #กุกกี้น้อยจอมพลัง

ตอนที่ 19 : [END] ✿SUPER BABY✿ CHAPTER 17 : แทฮยองคนหลงผัว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 500 ครั้ง
    22 พ.ค. 62

kim seokjin gETS ALL THE x YO

“หุหุหุ งานนี้แทแทจะต้องลุกไม่ขึ้นแน่นอน :)



เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์..



คิมแทนั่งซึมกะทือเหมือนศพเดินได้มาเป็นเวลาหลายวันแล้ว อยู่คนเดียวโดยไร้เงาแฟนมาเจ็ดวัน นอนคนเดียวโดยไม่มีใครกอดมาหกคืน ใบหน้าที่เคยสดใสก็ไม่เหลือรอยยิ้มราวกับคนหมดอาลัยตายอยาก แดกอะไรเข้าไปก็ไม่อร่อยสักอย่าง ได้แต่ใช้ชีวิตอย่างเงียบเหงาเหมือนแม่ม่ายผัวทิ้งเมื่อไม่มีสามีอยู่ข้างกาย



..แม่งโดดเดี่ยวชิบหายอ่ะ ฮรือออ ㅠㅠ



จินฮยองก็น่าตีให้ก้นลายเหมือนกัน เห็นบอกว่ามีแผนที่จะทำให้จองกุกกลับมาไวๆ แต่จนถึงตอนนี้คุณพี่สะใภ้ก็ยังไม่ได้ทำห่าไรเลยสักอย่างจนผมรู้สึกอับจนหนทางไปหมด



จองกุกจะรู้บ้างมั้ยหนอ...ว่าเมียมารอที่ท่านํ้าทุกวันเลยนะ ฮรึกกก เมื่อไหร่มึงจะกลับมาซะที๊!!? ㅠㅠ



“แทแท มาอยู่นี่เองหรอน้องรัก~” นัมจุนฮยองกับโฮซอกฮยองเดินมานั่งข้างๆผมที่กำลังนั่งหันหลังอยู่บนเตียงเงียบๆ ก่อนที่ผมจะค่อยๆบิดคอหันหน้าไปหาพี่ๆทั้งสองที่กำลังยิ้มกว้างอย่างเชื่องช้าในโหมดสโลว์โมชั่น



“เชี่ยยย!! ท..ทำไมขอบตาของแทแทถึงดำแบบนี้เนี่ย!?” ฮยองทั้งสองถึงกับเหวอเมื่อได้เห็นสภาพโทรมๆกับใบหน้าที่ไม่ต่างอะไรจากหมีแพนด้าของน้องชาย ผมได้แต่กะพริบตาปริบๆด้วยความง่วงราวกับไม่ได้นอนมาแปดสิปี



“แท...นอน...ไม่...หลับ” เสียงยานคางเหมือนคนเมากัญชาของคิมแทก็เป็นตัวบ่งชี้ได้ดีว่ากูอดนอนมาหลายวันแล้ว คือด้วยความที่นอนกับจองกุกมาเป็นเดือนๆแล้วจู่ๆก็ต้องมานอนคนเดียว มันก็จะรู้สึกไม่ชินนิสหน่อยอ่ะโนะ..



นิดหน่อยบ้านแกสิแทฮยอง! แม่งนอนไม่หลับเลยสักคืน แบบนี้มันต้องพึ่งจิตแพทย์แล้วโว้ย!! ฮรือออ ㅠㅠ



“ฮยองไม่เข้าใจ! ทำไมแทแทของฮยองต้องหลงมันขนาดนั้นด้วย” โฮซอกฮยองหรือคนนก 2019 บ่นขึ้นมาพร้อมยกมือกอดอกด้วยสีหน้าบูดบึ้งเหมือนม้าไม่ได้ขี้มาสองอาทิตย์จนผมต้องถอนหายใจยืดยาวอย่างหมดแรงจะเถียง



อย่าว่าแต่โฮซอกฮยองไม่รู้เลย แม้แต่ตัวผมเองยังตอบคำถามนั้นไม่ได้เลยด้วยซํ้า —ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องรักผู้ชายแรงควายคนนั้นด้วย



..แต่ยังไงซะ ผมก็ไม่เคยเสียใจสักครั้งที่ได้รักกับผู้ชายที่ชื่อจนจองกุก



นั่นไง ว่าแล้วก็คิดถึงอีกแล้วอ่ะ ฮรึกกก ㅠㅠ



“..แทแท” คราวนี้นัมจุนฮยองเป็นฝ่ายถอนหายใจออกมาบ้าง “ฮยองว่าแทแทควรเลิกเพ้อถึงหมอนั่นได้แล้ว เดี๋ยวจะเสียสุขภาพไปกันใหญ่นะ



“.............



“แทแท?



“..ฮยองรังเกียจจองกุกรึเปล่าครับ” ผมอดถามคำถามที่คาใจมานานไม่ได้ เพราะตั้งแต่ไหนแต่ไรมาพี่กับแฟนกูก็ไม่เคยถูกกันอยู่แล้ว ไอ้เราก็ไม่เคยถามความคิดเห็นพี่ชายสักนิดว่าจะอนุญาติให้เป็นแฟนกับจองกุกรึเปล่า รู้ตัวอีกทีนัมจุนฮยองก็ได้ลูกธานอสเป็นน้องเขยซะแล้ว



..มึงช่างเป็นน้องที่แย่จริงๆเลยไอ้แทเอ๊ย แบบนี้มันมัดมือชกพี่ตัวเองชัดๆอ่ะ ฮรือออ ㅠㅠ



“ไม่ต้องห่วงหรอกน้องรัก ถึงฮยองจะไม่ชอบขี้หน้าไอ้จ้อนจองคุกซะเท่าไหร่ แต่ในเมื่อแทแทรักมัน...ฮยองก็ไม่ขัดข้องอะไรหรอกจ้ะ” นัมจุนฮยองได้แต่ยิ้มฝืนๆในขณะที่โฮซอกฮยองเบะปากงอแงเหมือนเด็กถูกขัดใจ



“ทำไมแทแทต้องเอาคนน่ากลัวบบนั้นมาทำผัวด้วย!? ฮยองสู้มันไม่ได้ตรงไหน ทำไมแทแทถึงหักอกฮยองได้ลงคอเยี่ยงนี้~



'ผัวะ!'



หุบปากไปเลยมึง!” คุณพี่ชายที่หวงน้องยิ่งกว่าไข่ในหินตบหัวเพื่อนสนิทอย่างเกรี้ยวกราดจนโฮซอกฮยองแทบหน้าทิ่ม ก่อนจะหันมายีหัวผมแรงๆด้วยรอยยิ้มกว้างต่างจากเมื่อกี้โดยสิ้นเชิง



“อย่าเศร้าไปเลยนะแทแทน้องรัก —ถึงตอนนี้ผัวจะไม่อยู่ แต่แทแทก็ยังมีฮยองเสมอนะ



“.............



“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...พี่ชายคนนี้จะไม่ทิ้งแทแทไปไหนแน่นอน



ผมเบะปากแล้วเข้าไปกอดนัมจุนฮยองอย่างออดอ้อนโดยมีคนแก่กว่าคอยลูบหัวอย่างเอ็นดู —จริงอย่างที่ฮยองว่า ผมไม่ควรจมปลักอยู่กับความเสียใจแบบนี้ ชีวิตคนเราไม่ควรเสียหลักเพียงเพราะผัวไม่อยู่นะยูโน๊ว?



ว่าแล้วก็สูดหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วเชิดหน้าเพื่อเรียกกำลังใจให้ฮึดสู้ กับอีแค่ใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีแฟนมันจะไปยากอะไร๊!? เดี๋ยวอีกไม่นานจองกุกก็กลับมาเองนั่นแหละ!



..ใช่ไหมนะ











หนึ่งเดือนผ่านไป..



Jimin's POV



“จองกู๊กกก ฮึก! มึงมานเหนแก่ตัว!! กล้าดียังงายถึงมาทามห้ายกูต้องคิดถึงมึงชิบหายแบบเน้ด้วยย



ชิมชิมคนน่ารักได้แต่นั่งเท้าคางมองเพื่อนแทที่กำลังคุยกับไม้กวาดในมืออย่างเหนื่อยใจ —เห้ออ แค่แฟนไม่อยู่หนึ่งเดือน ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นเอาหนักขนาดนี้



เรื่องของเรื่องคือวันนี้จินฮยองกับเพื่อนรักมาเที่ยวบ้านผมกัน แต่ไอ้แทมันตาถั่วยังไงไม่รู้ถึงได้เห็นขวดโซจูเป็นนมกล้วยของโปรดผัวมัน แทฮยองเลยซดไปหนึ่งอึกแล้วก็เมาเป็นหมาขี้เรื้อนแบบนี้นี่แหละครับรีดๆทั้งหลาย..



กูล่ะอับอายจริงๆที่ต้องเป็นเพื่อนกับมัน ฮรึกกก ㅠㅠ



“ฮือออ เมื่อหร่ายมึงจากลับมาซะทีว๊าา อึ้ก! ถ้ามึงม่ายกลับ กูจามีผัวใหม่เลยคอยดูวว!” แทฮยองเขย่าไม้กวาดไปมาทั้งนํ้าตาอย่างเกรี้ยวกราดจนผมกลอกตามองบนอย่างเหนื่อยใจ คือก็เข้าใจนะว่ามันกำลังพรํ่าเพ้อหาผัวแต่อย่าไปพาลใส่ไม้กวาดผู้บริสุทธิ์สิแบบนี้สิวะ ฮึ่ยยย!



“พอเหอะไอ้แท กูสงสารไม้กวาด



แต่แทนที่อีกฝ่ายจะหยุด ไอ้แทกลับชี้หน้าผมด้วยสายตาอาฆาตอย่างเอาเรื่อง “อย่าเสือก! คนม่ายมีใครเอาอย่างมึงม่ายมีวันเข้าจายความรู้สึกกูหรอก ไอ้คนม่ายมีผัว!!



'ฉึก!'



..แทฮยองเพื่อนรัก มึงไม่จำเป็นต้องพูดตรงให้แทงใจดำกูขนาดนั้นก็ได้นะ



ฮึ่ยยย! ฆ่าคนเมาข้อหาปากหมาจะโดนคดีอาญามั้ยวะ จีมอยากรู้วว!! (╬ಠ益ಠ)



“ทนหน่อยนะชิมชิม” จินฮยองยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบด้วยกิริยาผู้ดีแบบคุณนายชาววัง ก่อนจะหันมายิ้มร้ายที่ทำให้ขนไข่ลุกชันขึ้นมาในบัดดล



“อีกไม่นาน...แทแทก็จะหายฟุ้งซ่านแล้วล่ะ



ผมหันไปมองแทฮยองที่ยืนเต้นระบำแซมบ้าอยู่กับไม้กวาดแล้วได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา “ฮยองมีแผนอะไรก็รีบๆทำเถอะครับ —ชิมเบื่อจะตายแล้วที่มันเป็นแบบนี้



“หึหึหึหึ เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงข่ะซิส ไอเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว” พี่สะใภ้ของไอ้แทโน้มตัวเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะหยิบกล่องของเล่นผู้ใหญ่ครบเซ็ทในมือออกมาด้วยรอยยิ้มน่าสยดสยอง



“คืนนี้แทแทกับจองกุกจะได้ระบายความคิดถึงกันและกันอย่างหนักหน่วงเลยล่ะ :)



ไอ้แท...กูขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองให้สะโพกมึงไม่ครากนะ




Loading...25%




Taehyung's POV



“เอ่อ...มันจะดีหรอฮยอง



คิมแทที่เริ่มสร่างเมาแล้วมองกล่องใบใหญ่เบ้อเร่อเท่อในมือสลับกับมองหน้าซอกจินฮยองที่กำลังยิ้มร้ายเหมือนนังปีศาจจนผมต้องต้องเหงื่อตกด้วยความกลัว คือจะไม่ให้กลัวได้ไงในเมื่อทุกครั้งที่พี่แกยิ้มแบบนี้กูจะต้องฟ้าเหลืองทู๊กทีอ่ะ! ฮรึกกก พนันได้เลยว่าครั้งนี้ต้องมีแผนอะไรไม่ชอบมาพากลต่อสุขภาพตูดกูอีกแน่ๆ ㅠㅠ



“แหมม~ ถ้าเป็นสิ่งที่ไอแนะนำล่ะก็ แน่นอนว่าต้องดีอย่างไม่ต้องสงสัยอยู่แล้วค่ะซิส!!



ผมมองสีหน้ามั่นอกมั่นใจของคนแก่กว่าแล้วได้แต่กลืนนํ้าลายหนืดๆลงคอเอื๊อกใหญ่ —รอยยิ้มชั่วๆแบบนี้ สายตาร้ายๆแบบนี้ หายนะแน่ๆไอ้แทเอ๊ย! ฮรือออ ㅠㅠ



ผมเคลื่อนสายตาไปมองเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ข้างๆอย่างขอความช่วยเหลือ แต่ไม่ทันที่จะได้อ้าปาก ไอ้จีมก็เอาลูกอมอะไรซักอย่างมายัดใส่ปากกูไว้ซะก่อน “สต็อพ! ไม่ต้องมาปฏิเสธเลยจ้ะเพื่อนรัก —ถ้ามึงอยากให้ผัวกลับมาก็ต้องทำตามแผนที่ผู้อาวุโสอย่างจินฮยองแนะนำเท่านั้นนะเข้าใจ๊?



เหอะ! แผนบ้าแผนบออะไรทำไมฟังดูอุบาทว์แบบนี้วะห๊ะ มึงช่วยตอบกูที๊!! (╬ಠ益ಠ)



ผมได้แต่อมลูกอมรสหวานในปากไปอย่างปลงตกพลางกรีดร้องรํ่าไห้ในใจ ในขณะที่จินฮยองหันไปเชิดหน้าใส่จีมินอย่างไม่พอใจ “เรียกซะไอดูแก่เลยนะชิมชิม! —แทแทจ๊ะ ถ้าหนูอยากให้จองกุกปรากฎตัวขึ้นก็มีแต่วิธีนี้แหละข่ะซิส แต่ยูจะไม่ทำตามก็ไม่เป็นไรหรอกนะ ไอไม่บังคับหร๊อกก



คือเอาจริงๆก็อยากลองทำอยู่หรอกเพราะตอนนี้คิมแทคนงามไม่ต้องการห่าไรแล้วนอกซะจากการได้เจอผัวรักนามว่าจอนจองกุก แต่ปัญหาคือ...



กูไม่เข้าใจว่าถ้ากูใช้ของเล่นสยิวพวกนี้แล้วมันจะทำให้จองกุกโผล่หัวออกมาได้ไงวะ!? โอ๊ยย! งงในงง!! ใครก็ได้ช่วยอธิบายให้กูที๊!!



ว่าแล้วก็ก้มมองกล่องในมือด้วยสีหน้าลำบากใจปนกังวล ก่อนจะถามเสียงสั่นไปอย่างประหม่าไม่ได้ “น..แน่ใจหรอครับว่ามันจะได้ผล



“อ้าว แน่สิคะซิส! ไม่เชื่อก็ลองพิสูจน์ดูซี่~



“กูเห็นด้วยกับซ้อมึงนะไอ้แท ของแบบนี้มันต้องลองถึงจะรู้ หุหุหุ



ผมกะพริบตาปริบๆมองทั้งสองคนที่กำลังมองหน้ากันพลางหัวเราะเสียงแหลมอย่างชั่วร้าย —เห้ออ แต่ก็จริงอย่างที่พวกนี้ว่า ของแบบนี้ต้องลองดูอ่ะเนอะ บางทีไอ้ของเล่นพวกนี้อาจจะเป็นของปลุกเสกที่หลวงพ่อลงอาคมเรียกสามีไว้ก็ได้ แบบว่าพอได้ลองใช้แล้วผัวก็จะปรากฎตัวขึ้นเลยไรงี้ป่ะ —ต้องใช่แน่ๆ มึงนี่แม่งโคตรฉลาดเลยว่ะไอ้แทเอ๊ย โฮะๆๆๆ



ว่าแล้วก็สูดหายใจเข้าปอดแล้วเชิดหน้าอกแบนๆขึ้นเป็นการเรียกความกล้าให้ตัวเอง ฮึบบๆๆ เอาวะ! ลองทำดูก็ได้ ถ้าไม่ได้ผลก็ไม่เสียหายอะไร คิดซะว่าได้ลองประสบการณ์ใหม่ในการช่วยตัวเองละกันโนะ



“ก็ได้ครับ แทจะลองดู



“เยส!! มันต้องแบบนี้สิคะถึงจะสมกับเป็นลูกสาวที่ไออบรมสั่งสอนมานาน โฮะๆๆ” จินฮยองตบเข่าฉาดพร้อมแหกปากหัวเราะร้ายแบบตัวโกงในละครหลังข่าวจนดังลั่งบ้าน ส่วนผู้สมรู้ร่วมคิดอย่างไอ้จีมก็เดินเข้ามาตบบ่าผมเบาๆด้วยสีหน้าตื้นตันราวกับเป็นการให้กำลังใจ



“ดีมากเพื่อนรัก กูหวังว่าคืนนี้จะเป็นคืนที่เร่าร้อนสำหรับมึงกับจองกุกนะ —มีอะไรก็ปรึกษาพวกกูได้เสมอ :)



“ใช่จ้ะแทแท —แล้วก็ไม่ต้องห่วงนะว่าจะมีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมา ตอนนี้ห้องยูเก็บเสียงล้านเปอร์เซ็นต์แถมเตียงยังแข็งแรงอีกต่างหาก โครมครามกับผัวได้เต็มที่เลยนะคะซิส คิดซะว่าเป็นการแสดงความรักและคิดถึงผ่านทางร่างกาย เอากันจนถึงพรุ่งนี้บ่ายๆก็ไม่มีใครว่าหรอกจ้ะ :)



..มาคิดๆดูอีกที กูถอดใจไม่ทำแล้วได้มั้ยวะ ฮรึกกก ㅠㅠ















ณ ห้องนอนแสนรัก




คิมแทนั่งกอดอกขัดสมาธิอยู่บนเตียงกว้างพลางจ้องกล่องเซ็กส์ทอยที่วางอยู่ตรงหน้าอย่างไม่วางตามาเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงได้แล้ว สมองอันน้อยนิดยิ่งกว่าขี้แมลงวันกำลังทำงานหนัก —คือจะว่าไงดีล่ะ ตลอดชีวิตที่ผ่านมากูไม่เคยแม้แต่จะคิดใช้ของเล่นพวกนี้ในการช่วยตัวเองด้วยซํ้าอ่ะ แต่จู่ๆจินจีมคู่หูดูโอ้ผู้ชำนาญการเรื่องใต้สะดื้อก็เอามาให้ผมใช้โดยอ้างว่าถ้าทำแล้วจองกุกจะกลับมาซะงั้น แถมยังบอกอีกว่านี่เป็นแค่วิธีเดียวที่จะทำให้ผมได้เจอหน้าแฟนด้วย คือบับบ กรี๊ดดด! ใครมันจะไปอยากทำเรื่องลามกแบบนั้นกันล่ะ!? —ถ้าเป็นกรณีปกติผมคงปฏิเสธไปนานแล้วแหละ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้เห็นหน้าจองกุกมาหนึ่งเดือนแล้ว มันช่างทรม๊าานทรมานจนเรียกได้ว่ากูจะยอมทำทุกวิถีทางเพื่อให้แฟนกลับมาหากัน...และคงรวมถึงวิธีนี้ด้วย



 นี่กูต้องลงทุนทำเรื่องอุบาทว์แบบนั้นเพื่อจะได้เจอผัวจริงๆใช่ม้ายย!? ฮรือออ ㅠㅠ



ผมปรายตามองกล่องเจ้าปัญหาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหยิบมันไปวางไว้ข้างเตียง ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ทำตามคำแนะนำที่ฟังดูไม่เข้าท่าของจินฮยองกับจีมิน



แต่เอ๊ะ ทำไมจู่ดีๆก็รู้สึกร้อนขึ้นมาแปลกๆวะ...



ผมขมวดคิ้วมุ่นแแล้วยกมือขึ้นมาอังหน้าผากตัวเองที่อยู่ดีๆก็ร้อนจัดขึ้นมาอย่างฉับพลัน อาการร้อนรุ่มครอบคลุมร่างกายผมตั้งแต่หัวจรดเท้าภายในชั่วพริบตาอย่างน่าประหลาด มันร้อนจัดราวกับถูกแผดเผาจนอยากถอดเสื้อทั้งๆที่อุณหภูมิห้องนั้นเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ แผ่นอกบางกระเพื่อมขึ้นลงเมื่อผมเริ่มหอบหายใจแรงอย่างผิดปกติ มือไม้และแข้งขาเริ่มสั่นระริกด้วยสาเหตุห่าไรไม่รู้ เม็ดเหงื่อเริ่มผุดออกมาตามกรอบหน้าที่แดงซ่านตามอุณหภูมิของร่างกายที่กำลังปะทุสูงจนปรอทแทบแตก ร่างกายบิดเร้าไปมาด้วยความรู้สึกประหลาดที่ก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆจนรู้สึกตุงไข่แปลกๆ



“อ...อื้ออ



ถึงสมองกูจะเล็กเท่าปีกยุง...แต่ก็พอจะรู้อยู่หรอกว่าตัวเองเป็นอะไร



ไอ้เชี่ยจีม! อีเพื่อนเลว!! อีแพศยา! มึงกล้าดียังไงถึงมาวางยาปลุกเซ็กส์กู๊วว!!? (╬ಠ益ಠ)



ขาทั้งสองข้างของคิมแทหุบเข้าหากันโดยอัตโนมัติทันทีที่รู้สึกว่าแทฮยองน้อยกำลังตั้งชูขึ้นมาเคารพธงชาติ ผมกัดริมฝีปากล่างแน่นเพื่อพยายามสะกัดกลั้นอารมณ์อยากของตัวเองไว้สุดฤทธิ์ ก่อนจะสูดหายใจเข้าเต็มปอดลึกๆพร้อมหลับตาปี๋แล้วตั้งสมาธิในใจ



นับหนึ่ง



นับสอง



นับสาม



นับสี่..



แล้วภาพของจองกุกตอนถอดเสื้อเผยให้เห็นมัดกล้ามแน่นๆดูร้อนแรงพร้อมเลียปากอย่างเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นมาในหัวคิมแท..



เชี่ยย!! มาโผล่ทำเชี่ยอะไรขึ้นมาในเวลาแบบนี้เนี่ยย!? กูยิ่งอ่อนไหวต่อภาพเซ็กซี่ๆแบบนั้นอยู่ด้วย ฮรืออ ㅠㅠ



“โอ๊ยย ไม่ไหวแล้วโว้ยย!!



สุดท้ายก็ต้องถอดเสื้อตัวเองออกแล้วขว้างไปไกลๆอย่างโนสนโนแคร์  —ณ ตอนนี้คือบอกได้เรยว่าผมไม่สนห่าอะไรทั้งนั้นเพราะแทฮยองน้อยได้ตื่นเต็มตัวพร้อมพ่นไฟแล้ว เรียกได้ว่าอึดอัดชิบหาย ฮรึกกก กูอยากปลดปล๊อยย!



ผมกำลังจะถอดกางเกงที่แสนจะดูน่ารำคาญในเวลาแบบนี้ออก แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นกล่องเดิมที่วางอยู่ข้างเตียงแล้วชะงักไป ก่อนจะเม้มปากแน่นอย่างครุ่นคริด



มันจะดีมั้ยหนอ..



เอาวะ! ไหนๆก็อุตส่าห์มีอารมณ์ขนาดนี้แล้ว ลองนิดลองหน่อยคงไม่เป็นไรหรอกเนอะ.. ㅠㅠ



มือสั่นๆของคิมแทเอื้อมไปหยิบเจ้ากล่องนั้นมาวางไว้บนตัก ก่อนจะค่อยๆเปิดฝากล่องออกอย่างรวดเร็วจากอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านจนไม่ใส่ใจอะไรแล้ว แล้วตาโตๆก็ต้องเบิกกว้างจนแทบถลนออกมาทันทีที่ได้เห็นของเล่นสารพัดชนิดภายในกล่องเต็มสองตา



อ้พระเจ้าจอร์จ..



มีทั้งดิลโด้หลากหลายรูปแบบ ไวเบรเตอร์ทั้งแบบแท่งและแบบไข่สั่น ผ้าปิดตา เจลหล่อลื่น ปลอกคอ และซ่แส้กุญแจมือครบเซ็ทชนิดไม่ขาดตกบกพร่อง



ให้มาซะเยอะขนาดนี้...มึงคิดว่ากูเป็นนางเอกเรื่องฟิฟตี้เชดออฟเกรย์รึไงวะ!? ฮึ่ยยย(╬ಠ益ಠ)



ผมตัดสินใจหยิบดิลโด้ชนิดทำจากแก้วสีชมพูใสหวานแหววขึ้นมาพลิกไปมาอย่างพิจารณา ขนาดของมันจัดว่าใหญ่ใช่เล่นแต่ก็ใหญ่ไม่เท่าจองกุกน้อย —อันนั้นแม่งใหญ่โตมโหฬารอย่างกับงูยักษ์แถมยังแข็งเหมือนขวดโค้กอีกต่างหาก ใส่เข้ามาทีไรก็โคตรจุก จุกแบบจุกชิบหายจนกูสะโพกแทบครากประจำอ่ะ ฮรือออ ㅠㅠ



แต่ไม่รู้ทำไม...พอผมจินตนาการถึงจองกุุกน้อยกับเจ้าของมันที่กำลังเปลือยกายพลางส่งสายตาร้อนแรงมาให้ ก็ทำให้ส่วนกลางลำตัวของคิมแทสั่นสะท้านขึ้นมาทันทีโดยอัตโนมัติ



“แทฮยองอ่า..



เสียงแหบพร่าอันคุ้นเคยดังขึ้นชัดเจนในหัวจนสติผมค่อยๆเลือนหายไปทีละนิดราวกับถูกสะกดจิต ไม่ว่าจะเป็นครั้งไหน ผมก็ไม่เคยห้ามใจตัวเองไม่ให้สั่นไหวไปกับเสียงทุ้มมีเสน่ห์ชวนเคลิ้มฝันนั่นได้เลยสักครั้ง และไม่รู้ว่าเป็นเพราะคิดถึงผัวจนหลอนไปแล้วหรือเป็นเพราะฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์ในตัว ผมถึงได้ค่อยๆถอดกางเกงออก



“เล่นของเล่นให้ดูหน่อยสิ :)



แล้วทำตามคำสั่งนั้นอย่างไม่อิดออด..




-CUT-


[ฉากคัทในไบโอทวิต @MadelynFicนะค้า]




อรุณเบิกฟ้าปลากระเบนร่าเริง ในที่สุดก็เช้าแล้วจ้าผู้อ่านทั้งหลายย —คุณคิดว่าสิ่งแรกที่ผมจะทำในเช้าวันใหม่สุดไฉไลออโรร่าแบบนี้คืออะไร ล้างหน้า? แปรงฟัน? เกาตูด? หรือเขี่ยขี้ตา? ที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นเป็นสิ่งที่คิมแทคนนี้มักจะทำเป็นอย่างแรกของวันโดยเสมอมาเมื่อนานมาแล้ว...แต่ไม่ใช่กับวันนี้



“โอ๊ยยย! เจ็บชิบหายเลยโว้ยย!!” เสียงแหบๆแหกปากร้องลั่นออกมาจนสุดเสียงทันทีที่รู้สึกตัวเพราะความปวดร้าวบริเวณสะโพกที่มีมากจนต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ตอนนี้อาการปวดเมื่อยตามเนื้อตัวทำเอาไม่อยากขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้นแม้จะอยากลุกออกไปฉี่เต็มที  —คือมันเจ็บมากจริงๆนะ เจ็บแบบเจ็บชิบหาย เจ็บจนไม่อยากลุกขึ้นไปตลอดชีวิตเลยอ่ะ ฮรึกกก ㅠㅠ



“จอนจองกุก ไอ้ผัวหื่น! ไอ้บ้ากาม! มึงนะมึง..” ได้แต่กัดฟันด่าอย่างเคียดแค้นก่อนจะไอค่อกแค่กออกมาสองสามครั้งด้วยความแสบคออย่างห้ามไม่ได้ —สาเหตุก็ไม่ใช่อะไรหรอก ก็เมื่อคืนกูเล่นแหกปากครางลั่นขนาดนั้น ถ้าไม่เจ็บคอก็คงกระบอกเสียงแตกไปแล้วแหละ!



พูดแล้วก็เจ็บใจจริงๆ เมื่อคืนกูไม่น่าให้จองกุกเอายันตีสามเล๊ยยย! ฮรือออ ㅠㅠ



“อืมมม



เสียงทุ้มตํ่าในลำคอที่ดังอยู่ข้างหูทำเอาผมชะงักไป ก่อนจะใช้แรงอันน้อยนิดพลิกตัวหันไปมองคนที่นอนกอดผมอยู่แล้วก็ต้องทำตาโตอย่างประหลาดใจ



ทำไมจองกุกยังไม่กลายร่างเป็นกุกกี้อีกล่ะ...นี่มันเช้าแล้วนะ



ผมเอื้อมมือไปหมายจะปลุกคุณแฟนให้มาไขข้อสงสัยแต่ก็ชะงักมือไว้ —นี่เป็นครั้งแรกที่ผมตื่นมาเห็นหน้าจองกุกในเวลาเช้าแบบนี้ ตากลมๆของคิมแทจ้องไปยังเปลือกตาสีไข่มุกที่ปิดอยู่ ลมหายใจอุ่นๆที่เข้าออกอย่างสมํ่าเสมอบ่งบอกว่าคนตรงหน้ากำลังอยู่ในห้วงนิทรา แพขนตาหนาที่เรียงตัวกันอย่างสวยงาม จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากสีพีชเป็นกระจับ ใบหน้าของจองกุกที่ดูไร้ที่ติอยู่ตลอดเวลากลับดูไร้เดียงสาในเวลาหลับจนคนมองรู้สึกเคลิ้ม




อร๊ายย! ผัวใครทำไมหล่องี้วะเนี่ยย ยิ่งมองก็ยิ่งฟินน (人´∀`)






“..จะมองอีกนานมั้ย



“เฮ้ย!!” แต่ก็ต้องหลุดออกจากห้วงมโนของตัวเองทันทีเมื่อสายตาคมๆเหมือนเหยี่ยวได้เปิดขึ้นแล้ว สีหน้าตกใจของผมทำเอาจองกุกหัวเราะในคออย่างเอ็นดูก่อนจะรวบตัวบางๆของคิมแทเข้าไปซุกอยู่ในแผ่นอกกว้างที่แข็งเหมือนไม้กระดาน



“เมื่อคืนมึงสลบคาอกกูไปตอนตีสาม



“.............” ฉันรู้จ่ะพ่อคุณ! ไม่ต้องยํ้าก็ได้นะว่ามึงเอากูจนลุกไม่ขึ้นแบบนี้อ่ะ ฮึ่ยยย! พูดแล้วก็เจ็บใจ! (╬ಠ益ಠ)



“ขอโทษนะ...พอดีกูคิดถึงมึงมากไปหน่อย



“.............” ..พอถึงตรงนี้กูเถียงไม่ออกเลยครับ



ความเงียบเข้าปกคลุมในห้องอีกครั้ง เราต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรออกมาแต่กลับกอดรัดกันและกันไว้แน่น ต่างคนต่างซึมซับความอบอุ่นที่มอบให้กันให้ได้มากที่สุด มือหนาลูบหัวผมไปมาอย่างอ่อนโยนแบบที่เจ้าตัวชอบทำบ่อยๆ สัมผัสที่คุ้นเคยนี้ทำเอาผมเบะปาก —รู้สึกอยากจะร้องไห้ออกมายังไงไม่รู้



จริงอยู่ที่เราไม่ได้เจอหน้ากันแค่หนึ่งเดือนไม่ใช่หนึ่งปี แต่ด้วยความที่เราอยู่ด้วยกันตลอดจนผูกพันเลยทำให้รู้สึกปล่าวเปลี่ยวเงียบเหงายามที่ต้องแยกจากกันแม้เพียงชั่วขณะ



เชื่อแล้วว่าความรักทำให้คนเราไม่มีเหตุผล



“..มึงหายไปไหนมา” เสียงแหบเอ่ยถามคนรักด้วยเสียงเบาหวิว ใบหน้าซุกเข้าหาไออุ่นของอีกฝ่ายเหมือนลูกแมวขี้อ้อน ก่อนจะได้ยินเสียงจองกุกหัวเราะเบาๆในลำคออย่างเอ็นดู



“ทำไมล่ะ คิดว่ากูจะทิ้งมึงให้เป็นแม่ม่ายหรอ



“ใครจะไปรู้ล่ะ บางทีมึงอาจจะอยากทำแบบนั้นก็ได้” นํ้าเสียงงอนๆทำเอาคนตรงหน้าหัวเราะออกมาอีกครั้งก่อนจะตอบกลับมาด้วยนํ้าเสียงน่าฟัง



“กูไปขอให้แม่จีมินช่วยปรับระบบให้กู...ทำยังไงก็ได้ให้กูไม่สามารถทำร้ายมึงได้อีก



ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองจองกุกโดยอัตโนมัติ กะพริบตาปริบๆมองหน้าคนรักด้วยหลากหลายความรู้สึก



“ตอนแรกคุณชอนซาไม่ยอมช่วยเพราะมันอาจทำให้กูตายได้ แต่สุดท้ายก็ยอมลองเสี่ยงดูสักครั้งด้วยการดึงเซลล์ของกุกกี้ออกจากกู ทำให้ตอนนี้กูเป็นคนปกติที่ไม่สามารถกลายร่างได้แล้ว —ไม่มีพลังเหนือมนุษย์แล้วด้วย



ผมเบิกตากว้างแต่กลับนิ่งเงียบเพราะไม่รู้จะพูดอะไรออกไป มันเหมือนมีก้อนอะไรบางมาจุกอยู่ที่คอ —อยากจะถามมันอยู่เหมือนกันว่าแน่ใจแล้วหรอที่มึงไม่มีแรงเยอะเหมือนแต่ก่อนแล้ว เห็นเมื่อคืนยังแรงควายเหมือนกัปตันมาร์เวลอยู่เลยนี่



 ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นด้วยหลายๆความรู้สึก ก่อนที่ฝ่ามือเรียวจะฟาดไปบนท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างไม่ออมแรง



'เพี๊ยะ!'



“ทำไมถึงทำแบบนั้น!?



“.............



“มึงเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง...เพื่อจะปกป้องกูเนี่ยนะ” ถึงแม้สีหน้าของผมจะดูเหมือนไม่พอใจอย่างแรง แต่นํ้าเสียงและแววตากลับดูเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อจนคนมองยิ้มกว้างแล้วบีบปากบางที่เบะลงอย่างหมั่นเขี้ยว



“เป็นไงล่ะ กูเป็นพระเอกที่เท่ดีเนอะ



“เท่บ้านมึงสิ! ถ้ามึงตายแล้วกูจะอยู่ยังไง!!?



สิ้นประโยคนั้นเราต่างก็เงียบ ผมจ้องอีกฝ่ายด้วยความขุ่นเคืองและตื้นตันที่มีอยู่เต็มอก —ในขณะที่จองกุกมองเข้ามาในแววตาที่สั่นไหวของผมอย่างอึ้งๆ ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะค่อยๆระบายยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน



“มึงนี่กลัวเป็นเด็กๆไปได้



“.............



“กูก็อยู่ตรงนี้กับมึงแล้วไง...จะกังวลไปทำไม



นํ้าใสๆกลิ้งไปมาในดวงตากลมอย่างห้ามไม่ได้ ผมซุกเข้าหาอีกฝ่ายมากขึ้นจนแทบจะสิงกันอยู่รอมร่อ แล้วดวงตาโตๆของคิมแทก็เหลือบไปมองรอยสักใต้ท้องแขนของคนที่ได้ชื่อว่าแฟนโดยบังเอิญ —ก่อนจะทำตาโตเป็นรอบที่ร้อยของวัน



เมื่อคืนเรามัวแต่มีอะไรกันจนผมไม่ได้สังเกตรอยสักนี้ แต่ตอนนี้ก็ได้เห็นลวดลายของมันชัดๆเต็มสองตาแล้ว



'태형'



มันคือชื่อของผมเอง..



จองกุกเอ๋ย...ชาตินี้กูคงหาแฟนที่ดีเท่ามึงไม่ได้อีกแล้วล่ะ



“แทฮยอง เป็นอะไร” นํ้าเสียงกับสายตาของจองกุกดูตกใจและเป็นห่วงทันทีที่ได้เห็นนํ้าตาของผม ดวงตาที่ฉํ่านํ้าช้อนมองอีกฝ่ายอย่างออดอ้อนด้วยริมฝีปากที่เบะลงเหมือนเด็กงอแง



“ห้ามทิ้งกูไปไหนอีกนะ



จองกุกยิ้มกว้างพร้อมกับจูบบนหน้าผากมนเบาๆ “ไม่ไปแล้วครับ จะอยู่กับเมียไปจนแก่เลย



ผมตอบสนองด้วยการเงยหน้าขึ้นไปจุ๊บสันกรามคมก่อนจะกลับมาซุกในแผงอกแข็งๆตามเดิมโดยมีจองกุกมองการกระทำเหมือนเด็กๆนี้อย่างเอ็นดู



“ตอนกูอยู่บ้านคุณชอนซา ยุนกิฮยองกับยุนจีมาหากูด้วย



และแล้วคิมแทก็ต้องทำตาโตอ้าปากหวออีกรอบ ผมกำลังจะพูดออกไปแต่ก็โดนขัดขึ้นมาซะก่อน “จริงๆแล้วเขาตั้งใจมาหาจีมิน แต่พอเห็นกูอยู่ที่นั่นด้วย..พวกเขาก็เข้ามาคุยกับกูแทน



“.............



“ตอนแรกกูก็นึกว่าสองคนนั้นจะรุมกระทืบกูแล้ว ก็กูเล่นไปฆ่าพ่อแม่เขาขนาดนั้น —แต่ยุนกิฮยองก็แค่บอกว่าจีมินเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังแล้ว เขาเข้าใจว่าตอนนั้นกูไม่ได้ตั้งใจจริงๆแถมยังเด็กมาก อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านมานานเป็นสิบๆปีแล้วเลยไม่ถือสาอะไรกูอีก แถมยังบอกให้กูคิดซะว่ามันเป็นโชคชะตาของพ่อแม่ฮยองเขาแทน



ผมได้แต่กะพริบตาปริบๆฟังจองกุกเล่าแล้วได้แต่เม้มปากแน่น จริงๆก็เข้าใจยุนกิฮยองอยู่นะเพราะผมเองก็เป็นเด็กกำพร้าที่พ่อแม่ตายเหมือนกัน —แล้วก็สงสารจองกุกด้วย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแฟนกูต้องรู้สึกผิดเข้าขั้วหัวใจแน่ๆ คนดีๆอย่างเขาไม่น่าจะพลาดไปฆ่าคนแบบนั้นเลย



“ถึงยุนกิฮยองจะดูน่ากลัว...จริงๆก็เป็นคนใจดีมากเลยนี่นา” ผมพูดขึ้นลอยๆโดยที่จองกุกพยักหน้ารับ “หวังว่าพี่แกจะทนคนน่ารำคาญอย่างไอ้จีมได้นะ



“ได้อยู่แล้ว มีจินฮยองให้คำปรึกษาเรื่องบนเตียงซะอย่าง —รับรองว่ายุนกิฮยองต้องหลงจีมินแน่ๆ



ว่าจบเราทั้งคู่ก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน —แม้ว่านี่จะเป็นเพียงบทสนทนาธรรมดาทั่วไปที่ฟังดูไร้สาระ แต่มันกลับทำให้รู้สึกมีความสุขอย่างน่าเหลือเชื่อ



แค่ได้อยู่ใกล้กันแบบนี้ แค่ได้พูดคุย ได้เห็นรอยยิ้มของกันและกัน ก็ทำให้หัวใจพองโตเป็นลูกโป่งได้แล้ว



..สงสัยความรักจะทำให้ผมบ้าไปแล้วจริงๆ



“มึงไม่มีแรงเยอะเหมือนเดิมแล้ว รู้สึกไม่ชินบ้างมั้ย



“ก็ไม่นะ กูว่าเป็นคนปกติดีจะตายไป —จะได้กระแทกมึงโดยไม่ต้องกลัวว่าเอวมึงจะหักไง :)



..ฟิคเรื่องนี้จะไม่ติดเรทสักนาทีนึงได้มั้ยวะ!!? ฮรือออ ㅠㅠ



คิมแทได้แต่เบ้ปากอย่างหมั่นไส้เมื่ออีกคนลากเข้าเรื่องใต้สะดืออีกแล้ว ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “..ถ้ามึงไม่กลายร่าง แล้ว...กุกกี้ล่ะ —กูจะไม่มีโอกาสได้เจอน้องแล้วหรอ



แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอเด็กคนนั้นแล้ว หัวใจก็พลันเหี่ยวเฉาขึ้นมาทันตา อดจะรู้สึกเสียใจปนใจหายไม่ได้เพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งนาน...ไม่คิดว่าจะได้จากกันเร็วขนาดนี้



หากแต่จองกุกทำเพียงยิ้มกว้างออกมา เขาลุกจากเตียงก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อมาใส่ “ตามมาสิ



ผมได้แต่หลับตากัดฟันเพื่อข่มอารมณ์หงุดหงิดในใจ —ใจจริงก็อยากตามไปอยู่หรอกนะ แต่ประเด็นคือ..



กู-ลุก-ไม่-ขึ้น!!!!















สุดท้ายจองกุกก็อุ้มเมียอันเป็นที่รักไปที่สวนหลังบ้านหรือก็คือสถานที่แรกที่เราได้เจอกัน คนตัวโตวางผมให้ยืนด้วยตัวเอง แม้จะเซเล็กน้อยเหมือนเด็กเพิ่งหันเดินแต่ตอนนี้ก็พอจะก้าวได้บ้าง คิมแทมองไปรอบๆสวนที่ไม่ว่าจะกี่ปีก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เว้นเสียแต่..



“จองกุก นั่นอะไรน่ะ” ขมวดคิ้วอย่างสงสัยทันทีเมื่อเห็นวัตถุบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายไข่ไดโนเสาร์วางอยู่บนพื้นหญ้า —คือมันมาอยู่ตรงนี้ได้ไงวะ เอ๊ะ! หรือว่าแม่ไดโนเสาร์จะหลุดออกมาจากหนังจูราสสิคพาร์คแล้วมาไข่ทิ้งไว้? จะแฟนตาซีเกินไปแล้ว



'เปรี๊ยะ!'



เชี่ยยย!!” เสียงไข่แตกทำเอาคนใจกล้าหาญเยี่ยงชาวบ้านบางระจันอย่างคิมแทกระโดดกอดผัวในบัดดล ก่อนจะหันไปมองที่ไข่แล้วขมวดคิ้วอีกรอบ



เดี๋ยวนะ...กูว่าฉากนี้มันคุ้นๆชอบกล



'เปรี๊ยะ!'



เสียงบาดแก้วหูดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เปลือกไข่จะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นสิ่งมีชีวิตที่กำลังนั่งทำตาแป๋วอยู่ด้านใน —ช่างเป็นสถานการณ์ที่เหมือนกับตอนนั้นราวกับเดจาวู



“กุกกี้!!!” ผมกระโดดลงจากจองกุกแล้ววิ่งตูดบิดเหมือนลิงบาบูนไปหาน้องทันทีเพราะกำลังเจ็บตูดอยู่ ก่อนจะคว้าเจ้าเด็กน้อยเข้ามากอดไว้ —คือแบบ งื้อออ ยังตัวนุ่มนิ่มเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยอ่า กอดทีไรก็ฟิ๊นฟิน  (人´∀`)



“คิดถึงออมม่าจัง~” โอ๊ยย! อย่ามาน่ารักนะ เดี๋ยวแม่จับฟัดให้แก้มชํ้าซะเลยนี่!



ผมผละออกมาด้วยรอยยิ้มแล้วบีบแก้มนิ่มๆของน้องไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะชะงักนิ่งเมื่อสังเกตได้ว่าใบหน้าของอีกฝ่ายมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป



กุกกี้ยังคงมีหน้าตาเหมือนจองกุกราวกับโคลนนิ่งมาเหมือนเดิม...เพิ่มเติมคือมีความคล้ายผมด้วย



อะไรวะเนี่ย กุกกี้ไปศัลยกรรมที่ยันฮีมาหรอ คิมแทชักสงสัย



'แอมโซซิกออฟดิสเฟคคึเลิฟ~'



แต่ไม่ทันที่ผมจะได้ถามอะไร เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงที่สั่นระริกเป็นไวเบรเตอร์ก็เรียกความสนใจจากผมไปได้ซะก่อน ชื่อของปลายสายที่ปรากฎขึ้นบนหน้าจอทำให้กดรับทันที



'แม่บังเกิดเกล้าของเพื่อนจีม'



[ว่าไงจ๊ะยัยแท เมื่อคืนได้อยู่กับผัวจุใจแล้วสินะ] เสียงแหลมสูงเชิงล้อเลียนของหญิงสูงวัยที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็กๆทำเอากูมองบน ก่อนจะรีบเข้าประเด็นทันทีเพื่อไม่ให้เสียเวลา



“ทำไมกุกกี้ถึงหน้าเปลี่ยนไป เป็นฝีมือน้าใช่มั้ย



[อุ๊ยตาย! เห็นแล้วหรือนี่ —ก็แหมม~ น้าเห็นว่าไหนๆกุกกี้ก็เป็นหุ่นยนต์ ก็เลยใส่ดีเอ็นเอเธอเข้าไปในตัวเด็กคนนั้นด้วยซะเลย เป็นไงล่ะ ออกมาหน้าเหมือนเธอกับจองกุกราวกับผสมพันธุ์กันมาเลยใช่มั้ย โฮะๆๆๆ]



ผมหันไปมองเด็กน้อยตรงหน้าที่กำลังยืนยิ้มกว้างทำตาแป๋วอยู่อย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ก่อนจะหันไปมองจองกุกที่มองมาอยู่ก่อนแล้ว —อีกฝ่ายส่งยิ้มให้บางๆเมื่อเราสบตากัน



ผมมองทั้งสองคนสลับกันไปมาแล้วอมยิ้มน้อยๆ “น้าชอนซา...ขอบคุณนะ



[.......]



“ขอบคุณที่ทำให้แทกับจองกุกได้เจอกัน...ขอบคุณที่ทำให้แทมีคู่ชีวิตเหมือนคนอื่นซะที



ปลายสายเงียบไปอย่างคนทำอะไรไม่ถูก น้าชอนซาคงไม่คาดคิดว่าคนปากแข็งอย่างคิมแทฮยองจะพูดอะไรเลี่ยนๆแบบนี้เป็นกับเขาด้วย แต่ไม่นานนักเสียงหัวเราะแหลมสูงเหมือนแม่มดที่ดังขึ้นก็ทำเอากูแทบเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้ง



[โฮะๆๆ พวกเธอรักกันก็ดีแล้วล่ะ —อ้อ! แล้วถ้าอยากได้ยาปลุกเซ็กส์หรือยาอกฟูรูฟิตก็มาเอาที่น้าได้นะจ๊ะ บ๊ายบายย จุ๊ฟๆ]



'ตู๊ด!'



..จะมีใครสักคนที่ไม่วกมาเรื่องบนเตียงของพวกกูบ้างมั้ยกูถามจริ๊งงง!? ㅠㅠ



ผมได้แต่ถอนหายใจแล้วเก็บมือถือเข้ากระเป๋ากางเกงตามเดิม ก่อนจะโน้มตัวลงมาจ้องหน้ากุกกี้ชัดๆอีกครั้งอย่างพิจารณา



ตา จมูก ปาก โคตรจะคล้ายจองกุก แต่มีรอยยิ้มสี่เหลี่ยมแบบเดียวกับผม —เด็กคนนี้คล้ายเราสองคนมากจนเหมือนลูกแท้ๆที่คลอดจากตัวผมเองทั้งๆที่กูไม่มีมดลูก ถ้าจะคลอดก็คงคลอดผ่านรูตูดกระมัง



ผมยังคงจ้องเด็กน้อยตรงหน้าตาไม่กะพริบ ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมาเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก



“จองแท



“หืม?



“ต่อไปนี้หนูคือจองแท ลูกของแทแทออมม่ากับจองกุกอัปป้านะครับ



ทั้งจองกุกและจองแทต่างทำตาโตในคำประกาศิตนี้ คุณสามีที่เพิ่งถูกยัดเยียดตำแหน่งพ่อให้เลิกคิ้วอย่างประหลาดใจแต่ก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ส่วนจองแทก็ได้แต่กะพริบตาปริบๆก่อนจะฉีกยิ้มกว้างแล้วพยักหน้ารัวๆจนผมปลิว



“อื้อ!!! จองแทรักออมม่าที่สุดเลย~



'หมับ!'



เจ้าลูกชายกระโดดกอดออมม่าทันทีด้วยรอยยิ้มกว้าง ผมหัวเราะเบาๆอย่างเอ็นดูก่อนจะอุ้มจองแทขึ้นมาแล้วส่งให้จองกุกที่ยืนเก๊กอยู่นิ่งๆ เขายิ้มมุมปากก่อนจะรับเด็กน้อยขึ้นไปขี่คอไว้



งื้อออ เป็นภาพที่น่ารักจริงๆเลย ดูเป็นครอบครัวสุขสันต์สุดๆ (人´∀`)



“..เพิ่งรู้ว่ามึงเองก็อยากมีครอบครัวเหมือนกัน” จองกุกเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเชิงล้อเลียนโดยมีจองแทนั่งทำตาแป๋วอยู่บนไหล่ ผมจึงส่งยิ้มกลับไปให้เช่นกัน



“ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้อยากอะไรมากนักหรอก แต่คิดไปคิดมาก็ไม่เลวเหมือนกันนะ...การมีครอบครัวกับมึงเนี่ย



ฟังจบจองกุกก็ส่งสายตาเจ้าเล่ห์วิบวับมาทันที “งั้นเราไปทำน้องให้จองแทกันดีมั้ย



จองแทเองก็ทำตาเป็นประกายตื่นเต้นเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่ “น้องหรอ จองแทอยากมีน้องสักยี่สิบคนเลย!



โอ๊ยย! กูจะเป็นลมมม ทีเรื่องแบบนี้ล่ะเข้าขากันได้ดีเชียวนะพ่อลูกคู่เนี้ย ฮึ่ยยย! (╬ಠ益ಠ)



“จองกุก อย่าชี้นำลูกไปในทางที่ผิดสิ! จองกุกหัวเราะเมื่อแกล้งแฟนได้สำเร็จก่อนจะวางจองแทลงบนพื้น เจ้าลูกชายหันไปมองบ้านของเราก่อนจะหันกลับมาหาผมด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย



“จองแทขอไปหาลุงนัมจุนนี่ก่อนน้า~” ว่าจบร่างเล็กก็วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าบ้านไปทันทีโดยไม่แม้แต่จะรอฟังคำอนุญาติ ผมจึงได้แต่อ้าปากค้างแล้วส่ายหัวไปมา



..หวังว่านัมจุนฮยองจะไม่โดนเด็กรังแกจนประสาทกินอีกนะ



“จองแทนี่น่ารักเหมือนมึงเลยเนอะ” เสียงของอีกฝ่ายที่เอ่ยขึ้นยิ้มๆทำเอาผมหันไปมองจองกุกกำลังจ้องมาที่ผมด้วยสายตาสื่อความหมาย ผมจึงได้แแต่หัวเราะเบาๆแล้วเดินเข้าไปจับมือหนาไว้



“ก็น่ารักเพื่อมึงคนเดียวนั่นแหละน่า” รอยยิ้มสี่เหลี่ยมสดใสแบบเดียวกับจองแทถูกส่งไปให้คนที่ได้ชื่อว่าผัวอย่างน่ารัก “กูดีใจมากๆเลยนะที่ได้รักกับมึง



“.............



“และจะไม่มีวันไหนเลยที่คิมแทจะเลิกรักแฟนสุดหล่อคนนี้ได้



จองกุกมองคนที่ได้ชื่อว่าเมียตาค้างอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่รอยยิ้มกับสายตาเจ้าเล่ห์จะปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าหล่อคมอีกครั้ง “มึงนี่แม่ง...น่าฟัดให้จมเตียงจริงๆ



“อื้ออ..” ริมฝีปากบางถูกทาบทับด้วยอวัยวะเดียวกันของอีกฝ่ายอย่างนุ่มนวลอ่อนหวาน แขนเรียวยกขึ้นไปคล้องคอหนาไว้อย่างรู้งาน สัมผัสนุ่มหยุ่นที่ลึกซึ้งไปด้วยความรู้สึกทำเอาเราทั้งสองเคลิ้มเคลิ้ม จูบครั้งนี้ไม่ได้มีใครรุกลํ้าดูร้อนแรงเหมือนครั้งที่ผ่านมา —เป็นเพียงแค่การดูดขบเม้มริมฝีปากของกันและกันอย่างนุ่มนวลไม่รีบร้อนทว่าลึกซึ้งไปถึงขั้วหัวใจ แถมยังให้ความรู้สึกดีจนหัวใจพองโตได้ไม่ยาก



เพราะมันคือการถ่ายทอดความรักที่มีให้กันผ่านริมฝีปาก —จูบครั้งนี้จึงไม่ต่างอะไรจากการบอกรักผ่านร่างกาย



บางทีความรักก็ไม่จำเป็นต้องแสดงออกผ่านคำพูด...แต่ให้ใช้หัวใจในการแสดงมันออกมาแทน



ผมนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาระหว่างเรา ตั้งแต่ตอนที่เจอกันครั้งแรกในห้องนํ้า ตอนที่เราไปเดตกันครั้งแรก ตอนผมบอกรักจองกุกครั้งแรกในคืนเปิดซิง และตอนที่เราใช้เวลาร่วมกันอย่างมีความสุข —จนถึงตอนนี้เรื่องราวเหล่านั้นผ่านไปไวเหมือนโกหก รู้ตัวอีกทีเราต่างก็รักกันจนถอนตัวไม่ขึ้นซะแล้ว



แน่นอนว่าความรักไม่ได้สมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นผมก็อยากจะใช้เวลาในชีวิตที่ทั้งหมดเหลือไปกับคนคนนี้...ผู้ชายที่ชื่อจอนจองกุก



“เราขึ้นไปลองของเล่นที่จินฮยองซื้อมาให้กันเถอะ :)



แล้วกูก็อยากจะถอนคำพูดออกมาเสียเดี๋ยวนี้..



“อ..อย่าจัดหนักมากก็แล้วกันล่ะ ยังเจ็บตูดอยู่เลย



แต่กูจะปฏิเสธท่าทางออดอ้อนของคุณสามีได้ยังไงกัน ฮรึกกก ㅠㅠ



เอาเถอะ...ไม่ว่าเส้นทางชีวิตรักของเราข้างหน้าจะเป็นยังไง จะเต็มไปด้วยขวากหนามที่ทำให้ลำบากแค่ไหน ผมขอสาบานด้วยชีวิตว่าจะไม่มีวันปล่อยมือหนาคู่นี้ไปอย่างแน่นอน



และสุดท้ายนี้ก็อยากจะบอกว่า...



แทฮยองรักจองกุกมากนะครับ แล้วจะออนท็อปให้บ่อยๆ :)






..THE END..






LAST TALK




และแล้วฟิคเรื่องนี้ก็ดำเนินมาจนถึงตอนจบแล้วค่าทุกโคนน//ชนแก้ว


ใช้เวลาแต่งนานถึงแปดเดือนเจ็ดวัน ตัวเราเองก็เจอกับปัญหาหลายอย่างในชีวิตจนเกือบแต่งไม่จบ แต่ก็ต้องขอบคุณรีดๆทุกคนมากจริงๆที่อยู่ข้างเรามาตลอด  ขอบคุณ @new_taetae @V227077507 @Minsoim @peaypeay19 @jjkmyloveu @Cimmy74895944 และรีดๆคนอื่นๆในทวิตเตอร์ที่เป็นกำลังใจให้เราเสมอมา รวมถึงขอบคุณรีดๆในเด็กดีที่คอยเม้นท์เป็นกำลังใจให้เราด้วยค่ะ



และขอขอบคุณ @Venus_stu รีดคนสำคัญที่เป็นแรงผลักดันให้เราแต่งจนจบ ถ้าไม่มีเธอคนนี้ฟิคเรื่องนี้อาจต้องตกอยู่ในไหดองไปตลอดก็ได้555555


แม้ว่าฟิคเรื่องนี้จะเป็นแค่ฟิคที่ไร้สาระ แต่การได้เป็นไรท์ของเรื่องนี้ก็ได้สอนอะไรเราหลายอย่าง เช่นวันที่เราแต่งแชปเตอร์ที่สามซึ่งเป็นตอนที่ตลกที่สุด วันนั้นลุงของเราเสียชีวิต คนในครอบครัวเราพากันเศร้าจนเราต้องร้องไห้หนัก แต่ด้วยความที่เราอยากปลอบใจตัวเอง อยากทำให้ตัวเองอารมณ์ดี ก็เลยฝืนใจนั่งพิมพ์ตอนนั้นทั้งนํ้าตา ท่องในใจว่าฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคเบาสมอง เราจะมาเครียดไม่ได้เด็ดขาด เราเลยพยายามฝืนยิ้ม ฝืนหัวเราะจนสุดท้ายเราก็หลุดออกจากห้วงความเศร้าเมื่อได้เห็นกำลังใจจากรีดๆ และกลายเป็นฝ่ายให้กำลังใจคนในครอบครัวบ้าง



ถึงแม้หลายๆคนอาจเข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้จะต้องปิดไปเพราะไม่สนุก แต่ถ้าฟิคเราหรือมีมที่เราหามาสามารถทำให้คุณยิ้มได้สักครั้ง...แค่นั้นก็ทำให้เราก็มีความสุขมากๆๆๆแล้วค่ะ เพียงแค่มันทำให้รีดๆยิ้มได้ เราก็ไม่ต้องการอะไรแล้วจริงๆ


ตัวเราเองก็ไม่ใช่ไรท์ที่เก่งเหมือนไรท์คนอื่นๆ ยังต้องพัฒนาและเรียนรู้อะไรอีกหลายอย่าง เป็นแค่เด็กผู้หญิงคนนึงที่อยากลองแต่งฟิคเป็นงานอดิเรกดูบ้าง ไม่คิดเลยว่าจะได้รับความรักและกำลังใจจากรีดๆเยอะขนาดนี้ เราขอบคุณจริงๆค่ะ


สุดท้ายนี้ต่อให้พูดอีกกี่ครั้ง ก็คงไม่มีคำไหนที่จะทดแทนความรู้สึกเราได้นอกจากคำว่าขอบคุณอีกแล้ว ขอบคุณรีดๆทุกคนที่เข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้นะคะ ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ยิ้มให้บ่อยๆ และรักตัวเองให้มากๆแบบที่บังทันรักพวกเรานะคะ I PURPLE YOU <3


ด้วยรัก

_Madelyn_





☆


....... ok that’s too much now



Bts ile ilgili hayal etler #hayrankurgu # Hayran Kurgu # amreading # books # wattpad



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 500 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1255 Wayvay_T (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 10:44
    เป็น กลจ. ในการแต่งฟิคในเรื่องต่อๆไปของคุณไรท์น้าาา
    #1,255
    0
  2. #1241 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 11:02
    วี้ดดดด ตลกกการจะออนทอปปป การเปนขอบคุนฉบับบยัยแทมากกก ไรท์เก่งมากเลยนะคะ เขียนได่ตลก เปนฟิคที่น่ารีกก สนุกและหื่น 5555555 เขียนเอนซีดีมากกด้วยย อินไปหมดดด ชอบนะคะ ติดตามต่อไปแน่นอนนค่ะ ขึ้น favorite ตลอดดไปปป ปล. ยังหลงกุกกี้ไม่หายยย ความน่ารักของน้องออกน้อยไปหน่อนตอนหลัง หลงรักน้องมากๆๆ
    #1,241
    0
  3. #1221 เอฟศรีพี่กิ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 11:12

    เป็นอะไรที่น่ารักตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบเรื่องเลย ทำไมเราถึงเพิ่งมาเจอคุณวะครับ55

    จะติดตามคุณต่อไปนานๆเลยนะ

    ขอบคุณที่สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะนะครับ!

    #1,221
    0
  4. #1214 Jkvlh. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 23:54
    ขอบคุณไรท์มากๆนะคะที่แต่งฟิคสนุกๆ ฟีลกู๊ด ตลกๆแบบนี้ขึ้นมาชอบมากๆค่ะ
    #1,214
    0
  5. #1197 pocky_pv95 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 17:44
    ฟิคสนุกมากๆเลนค่ะ บางตอน อ่านแล้วต้องตั้งมือถือก่อน ขำจนท้องแข็งหยุดขำไม่ได้ ชอบมากๆเลยนะคะ มูฟออนไม่ได้เลยย ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #1,197
    0
  6. #1195 Kim_JTY (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 15:02
    ประทับใจอะไรหลายๆอย่างของตัวละครมากๆเลยค่ะฮื่อออ ประทับใจในตัวคุณไรท์ด้วย ขอบคุณที่แต่งฟิคเรื่องนี้ออกมานะคะ เรามีความสุขที่ได้อ่านมากๆเลย เป็นกำลังใจให้คุณไรท์นะคะ!!!
    #1,195
    0
  7. #1184 butterr. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 18:00
    ฟิคในดวงใจ ฮืออออ ทำให้ยิ้มได้ตลอดเลย ชอบมากๆ ไม่รู้จัอวยยังไง แต่นั่นอหละ ดีมากๆๆๆๆๆ รักกกกก
    #1,184
    0
  8. #1183 Feum23 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 15:33
    ขอบคุณสำหรับฟิคเรื่องนี้นะคะคุณไรท์ เป็นฟิคน่ารักตลกๆเหมือนไม่มีไรมาก แต่เราก็สัมผัสได้ถึงความรักของทั้งคู่มากๆเลย แล้วยังเรื่องที่จองกุกพยายามปกป้องแทมาตลอด ตั้งแต่เด็กจนโต เสี่ยงตายเพื่อแทอีก เหมือนเป็นฟิคที่ไม่มีอะไรแต่ถ้าสัมผัสได้จริงๆ คือมันมีรายละเอียดพวกนี้ เป็นฟิคที่พระเอกรักนายเอกมากจริงๆ อ่านแล้วยิ้มได้ทั้งเรื่องเลย เป็นฟิคฟีลกู้ดที่ดีมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ในการพัฒนาฝีมือของคุณไรท์นะคะ ไม่ต้องคิดมาก ไม่ต้องกดดันตัวเองเนอะ อยากให้คุณไรท์มีความสุขและมีรอยยิ้มเยอะๆเหมือนกันคับ ขอบคุณมากๆจริงๆน้า
    #1,183
    0
  9. #1179 I'mMr.joker🃏 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 23:54
    เฮ้ยยย มันคือแบบสนุกมากอ่ะ คือแบบไรท์เก่งจริงๆนะที่สามารถแต่งออกมาให้ฟีลต่างๆมารวมกันได้อย่างลงตัวมากอ่ะ ถึงจะออกเรทๆก็เถอะ😂 รู้สึกเจอเรื่องนี้ช้าไปมากอ่ะ แต่ก็ไม่เป็นไรได้อ่านละ สุดยอดมากกก สู้ๆนะไรท์ เค้าจะคอยติดตามไรท์นะ ไฟท์ติ้ง!!!
    #1,179
    0
  10. #1142 optimashyung. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 02:39
    ขอบคุณไรท์มากนะคะที่เเต่งนิยายเรื่องนี้จนจบเราชอบนิยายเรื่องนี้มากเเบบฟีลเอ็นดูเลยอ่ะทุกๆตัวละครที่ไรท์เขียนออกมาน่ารักหมดทุกคนเลยเราชอบมากๆโดยเฉพาะน้องกุกกี้น้องน่าเองลูทากๆอยากหยิกเเก้มน้องมากเเต่กลัวโดนต่อยปลิวออกนอกโลกไปก่อน55555เราจะรอติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของไรท์อีกนะคะสู้ๆค่ะไรท์เราหวังว่าไรท์จะผ่านทุกเรื่องเเย่ๆไปได้นะค่ะ สู้ค่าาาาา.ชูสองนิ้ว
    #1,142
    0
  11. #1141 Bbmnrr (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 23:09
    จบแล้ว จะบอกว่าสนุกทุกคอนเลยไรท์เก่งมาก💜💜💜
    #1,141
    0
  12. #1140 b9zazagtz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:02

    อ่านรวดเดียวจบเลยยยย >< เราก้ขอบคุณไรท์ด้วยนะคะ ที่แต่งฟิคดีๆสนุกๆในสายตาของรีดให้มันออกมาดีที่สุด แต่งออกมาให้ดีให้รีดชอบ พอใจ ฝ่าความเศร้า งื้อออ เรานับถือในความพยายามของไรท์จังเลยค่ะ เราตามหาแนวนี้นานมากพแสมควรเลยย ส่วนตัวเราชอบฟิคแฟนตาซีมากๆๆ แถมอันนี้ +กามๆด้วยยิ่งชอบเลย เบาสมองดีค่ะ อ่านแล้วขำอ่านแล้วตลกฟันหลุด เราชอบมากกก แฟนตาซี+กามๆ+ตลกคอมเมดี้ +แอบมีเศร้าเล้กๆ แต่แอบแฝงความตลกเข้าไป+กับนิสัยของนายเอกด้วย เลยขำไปใหญ่ สรุปคือชอบค่ะ รักเลยยยย♡ จุ้บๆ จุบุๆ รักน้าไรท์ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ♡♡♡♡♡♡♡♡ เราอยากผลักไรท์แรงๆๆเลย แล้วก้ดันไรท์ไปนอกโลก! เราอยากให้ไรท์รู้ว่า "เราอยากจะเป้นแรงผลักดัน" ให้ไรท์แต่งฟิค-เขียนนิยาย ดีๆแบบนี้ออกมา ข่อมค่ะ♡
    #1,140
    0
  13. #1119 Fernattyks (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:48
    แงงงอ่านตั้งแต่ต้นจนจบเลยยมันเพลินมากๆเป็นฟิคที่แฟนตาซีที่แฝงความกามหน่อยๆคือชอบมากๆค่ะ55555555555ไม่เคยอ่านเจอแนวแบบนี้ไรท์แต่งเก่งมากๆเลยยยยยยยจะติดตามผลงานต่อๆไปนะคะสู้ๆน้าาไรท์<3
    #1,119
    0
  14. #1118 aumaimlovebts (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 08:59
    ฮืออ ชอบๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุนมากนะคะที่เเต่งให้อ่า/จะมีตอนพิเศษกับรวมเล่มไหมคะ....จะได้เก้บเงินทัน..เเฮ่ๆ~~
    #1,118
    0
  15. #1116 00:00 PM (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 11:55
    เอิ่มมมม...เกือบดีเเล้วยัยเเท555
    #1,116
    0
  16. #1115 Bee_khom🐝 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 18:39
    ฮืออ ชอบมากเลยค่ะ เป็นแนวที่ตามหานานมากเลนขอบคุณไรท์ที่แต่งนะคะ/กราบ ปล. ไรท์มีแพลนจะรวมเล่มไหมคะ
    #1,115
    0
  17. #1114 Sarita Wine (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 18:16
    ยันจบเรื่องก็ยังพูดถึงเรื่องบนเตียง55555555555555555555555555 แง จบแล้วใจหายเลย เป็นเรื่องที่ดีมากๆเลยค่ะ ตลกมาก หื่นมากและมีมเยอะที่สุดแล้วมั้ง55555555555 ขอบคุณไรท์นะคะ เยิ้ฟ <3
    #1,114
    0
  18. #1113 PP-2003 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 16:29
    เจ้าเด็กกระต่าย 55เเม้ว่าจะรู้จักช้าไปหน่อย เเต่ก็เป็นเรื่องที่ดีมากๆ ประเด็นต่างๆก็เคลียร์ได้ลงตัวมาก มีความผสมผสานกับเทคโนโลยี พลัง อะไรต่างๆ อา..คาเเร็คเตอร์นักเเสดงก็ดูน่ารักมาก หลากหลาย เยี่ยมมากก
    #1,113
    0
  19. #1108 AmThitiporn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 21:41
    ไม่ผิดหวังที่ติดตามจริงๆค่ะ 😀
    #1,108
    0
  20. #1106 kookvsoreal (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 21:54
    ยอมรับว่าเป็นนักอ่านเงาแต่คือมีไรเห็นแบบนี้ตามหมดน้าเว้ยยยและคือบับร้ากมั้กกกเป้นรั้ยเท้อะที่รั้กเท่สุ้ดแร้วอ่ะนัยเด้กดีขอบคุณฟิคดีๆแบบนี้น่ะค่ะรู้ตัวว่าผิดอย่างมหาศาลที่มัวแต่อ่านเงาๆไม่เม้นไมไรบางทียังไม่มาอ่านวันนั้นเวลานั้นตอนนั้นยอมรับว่าดีเลยจริงแต่พยายามอ่านในทวิตตลอดที่อัพและคือต้องเรียนเพื่อสอบเข้าแล้ะไม่ได้อ่านรุ้สึกผิดสุดๆอ่ะทั้งอ่านเงาแล้ะก้อ่านช้าซอรี่ไรท์จริงๆ❤️❤️รักเสมอ
    #1,106
    2
    • #1106-1 kookvsoreal(จากตอนที่ 19)
      24 มีนาคม 2562 / 21:55
      รักน่ะหยักดั้ยss2ดั้วะ55
      #1106-1
    • #1106-2 kookvsoreal(จากตอนที่ 19)
      24 มีนาคม 2562 / 21:56
      ไรท์พิเศษเท่านั้นเลยน่ะจะไดเม้นยาวๆของคนนี้เพาะนุด้อมอ่านเงามานาน55
      #1106-2
  21. #1105 Lala_Land (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 08:33
    เจ้าเเม่มีมมมม 55555555

    จะเป็น กลจ ให้ต่อๆไปนะคะ
    #1,105
    0
  22. #1103 BumbimTanyathip (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 06:28
    ขอบคุณไรท์เหมือนกันน้า ที่แต่งฟิคสนุกๆให้รีดคนนี้ได้อ่าน ทั้งรับรู้ความรู้สึกที่ไรท์จะสื่อให้ ไรท์อยากให้รีดยิ้ม รีดก็จะยิ้มนะ รักไรท์น้าาาา
    #1,103
    0
  23. #1102 A-ngunO (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 20:22

    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆให้อ่านนะคะ รักเรื่องนี้มากกก
    #1,102
    0
  24. #1100 ploy_amtaev (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:12
    ตั้งเเต่เริ่มยันจบก็เกลียดมีมไรท์อยู่ดี5555555
    #1,100
    0
  25. #1099 nxppatxx (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:36
    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้มาให้อ่านนะคะ ขำจนเป็นบ้าเลยเร่เครียดเราร้องไห้เราเศร้า ถูกปล่อยออกเพราะฟิคเรื่องนี้เลยขอบคุณมากจริงๆนะคะ
    #1,099
    0