[END] ✿ SUPER BABY [KOOKV] ✿ #กุกกี้น้อยจอมพลัง

ตอนที่ 11 : ✿SUPER BABY✿ CHAPTER 10 : “เจ้าของ” 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 588 ครั้ง
    19 ก.ย. 61

B
E
R
L
I
N
Quando pisam no meu tênis novo


“เมื่อไหร่พวกมึงจะได้กันซะทีวะอีเวงงง!!



“ฉิ่นจ๊ะ!!! จริงหรอวะเนี่ยย!!!?” จีมินทำตาโตพร้อมกุมอกตัวเองด้วยความตกใจราวกับเพิ่งได้ยินเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างเช่นประเทศไทยจะมีการเลือกตั้งเป็นต้น คือตอนนี้เรากำลังกินมื้อเที่ยงด้วยข้าวผัดกิมจิที่ไอ้จีมเป็นคนทำอยู่ที่โต๊ะกินข้าวโดยที่ผมก็เล่าเรื่องเมื่อคืนให้มันฟังไปด้วยครับ แต่พอกูเล่าจบเพื่อนเลิฟก็ตะคอกถามว่าจริงเหรอจนข้าวจากปากเน่าๆของมันกระเด็นเต็มหน้ากูหมดอย่างที่เห็นนี่แหละ บรึ๋ยยย ขยะแขยง! รู้นะว่ามึงอินแต่มึงก็ไม่ควรจะอินถึงขั้นพ่นข้าวใส่หน้าหล่อๆของกูนะอีเวรร! แบบนี้หน้ากูจะขึ้นสิวมั้ยเนี่ยย ฮรึกกก



“ก็จองกุกอ่ะดิ มึงเสนอตัวให้ขนาดนั้นแล้วทำไมยังไม่เอาอีกวะ สิ้นคิด!!” ประโยคสุดท้ายมันหันมาว่าใส่กุกกี้ที่นั่งทำตาแป๋วอยู่ข้างๆผมอย่างเหวี่ยงๆจนน้องสะดุ้ง เห้ยยๆๆ คนผิดมันจองกุกไม่ใช่หรอแล้วทำไมต้องเอามาลงกับลูกชายสุดน่ารักน่าทะนุถนอมของกูด้วยวะอีเลววว!



“แต่มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ กูก็ไม่ได้อยากเสียซิงให้มันซะหน่อย” ว่าพลางใช้ผ้าขนหนูเช็ดเศษข้าวอันแสนสกปรกออกจากใบหน้างามๆอย่างขยะแขยงโดยมีไอ้จีมหรี่ตากอดอกมองมาอย่างจับผิด



“ไหนบอกว่าเมื่อคืนมึงค้างไม่ใช่รึไง อย่ามาแถเลยว่ามึงไม่อยากอ่ะไอ้แท



“ก..ก็ถ้าจองกุกไม่ปลุกอารมณ์กูก็ไม่อยากหรอกเว้ย!” จริงๆนะ กูไม่อยากได้กับกระต่ายผีนั่นซะหน่อย ไม่ได้อยากเลยจริงจริ๊งง



....แต่จะว่าไปพอนึกถึงซิกแพ็คสุดเซ็กซี่ของมันแล้วรู้สึกเหมือนนํ้าลายจะหกยังไงไม่รู้แฮะ



กรี๊ดดดด! สต็อพๆๆๆ หยุดคิดเดี๋ยวนี้นะแทฮย๊องง!



จีมินตบหน้าผาก “กูล่ะรำคาญความซึนของมึงชิบหาย



“ก็กูไม่อยากจริงๆนี่หว่า!



“แต่..ตอนเช้ากุกกี้เหนแทแทออมม่าชักแตงกวาอยู่ในห้องน้ามน้าฮะ ครางด้วยว่าจองกุกๆๆ” กรี๊ดดด กุกกี้!! หนูจะพูดแบบนี้ตาใสไม่ได้นะรู้กกก ใครมันริอาจมาสอนเรื่องพวกนี้ให้ลูกกูวะ!!? ฮือออ



“วั้ยตั่ยแร้ว ฟินมากป่ะมึง” ฮรึกกก อย่าตอกยํ้าดิวะ! คือกูก็ไม่ได้อยากจะทำแบบนั้นหรอกแต่จะทำไงได้ในเมื่อกูค้างอ่ะ! เมื่อคืนก็นอนกอดกันกลมจนหน้ากูแทบจมไปกับอกแน่นๆของจองกุก แล้วกลิ่นของมันก็ยั่วยวนแทฮยองน้อยให้ตื่นซะเหลือเกิ๊นน(ปล.แต่โคตรเซ็กซี่อ่ะบอกเรย)



“ต..แต่ไงก็เหอะ! ทำไมกูจะต้องอยากมีอะไรกับคนที่เพิ่งเจอหน้ากันไม่กี่วันด้วยวะ ไม่สมเหตุสมผลเลย” อันนี้อยากรู้จริงๆนะ กูกับจองกุกก็รู้จักกันไม่นานเองอ่ะ ทำไมไอ้จีมกัคนอ่านนับร้อยต้องอยากให้พวกกูได้กันด้วยวะ โว้ยย คนหล่อไม่เข้าจัยย ㅠㅠ



ไอ้จีมถอนหายใจก่อนจะเคี้ยวข้าวในปากช้าๆเอือมๆเหมือนแพะแก่เคี้ยวหญ้า “ถามจริงปะ คนเขาอยากให้มึงได้กันก็เพื่อสนองความต้องการของมึงนะเว่ย



“โอ๊ยย ก็บอกแล้วไงว่าไม่อยากก



“แค่หัวใจมันเรียกร้อง” มันยักคิ้วกวนๆแล้วตักข้าวเข้าปาก เฮ้ยๆๆ มึงเป็นกูรึไงทำมาเป็นรู้ดีนักวะห๊ะ



“เรียกร้องอยากเขกหัวมึงไงไอ้สัดจีม!



คนตรงหน้ากลอกตามองเพดาน เชอะ ทำบ่อยจังนะท่าเนี้ย กูขอให้จิ้งจกหล่นใส่หัวมึง! “อย่ามาทอแลร์เลยอีเวง มึงควรจะรู้ใจตัวเองได้แล้ว



“รู้ใจว่า...?



“แทแทออมม่าชอบจองกุกหยอ” กุกกี้เอียงคอถามพร้อมกะพริบตาปริบๆ ไอ้ถามว่าน่ารักมั้ยมันก็น่ารักอยู่หรอกแต่คำพูดหนูมันไม่น่ารักเลยนะลูกกก ฮือออ



“อ...เอ่อ” แล้วกูจะตอบยังไงวะเนี่ยย ฮรุกกก



“ยอมรับเหอะว่ามึงมีใจให้มันอ่ะ ขนาดตอนกูเจอยุนกิฮยองครั้งแรกยังรู้เลยว่านี่คือผัวที่พระเจ้าส่งมาให้ งื้อออ พูดแล้วก็เขินน คนอะไรหน้าเหมือนศพเต่าล้านปีขนาดนี้ โคตรสเป็คเลยอ่า” แหมมม ไม่ต้องมาทำเป็นเขินตัวม้วนบิดไปบิดมาเหมือนหมูโดนเฉือนไขมันเลยนะ ทุเรศตาชิบหาย



“แล้วแต่มึงเลยละกัน เอาเป็นว่ากูไม่ชอบจองกุกซะหน่อย



จีมินเบะปากอย่างหมั่นไส้แต่ก็ไม่ได้เถียงอะไรอีก “เออ ว่าแต่มึงอยากกินอะไรอีกมั้ย เดี๋ยวกูจะออกไปช็อปปิ้งข้างนอกหน่อย



มือผมที่กำลังจะตักข้าวเข้าปากชะงักไป “ไม่เอาดีกว่า ไม่หิว



“กุกกี้อยากกินนมกล้วยฮะ” น้องกะพริบตาปริบๆอย่างน่ารักให้ไอ้จีม อีกฝ่ายมองเด็กน้อยอย่างเอ็นดู แต่แวบนึงผมเห็นว่าสายตามันดู...เศร้าๆ? หมองๆ?...โว๊ะ! กูคงคิดไปเองมากกว่าเพราะตั้งแต่กูรู้จักไอ้จีมมาถ้าไม่นับตอนเด็กๆที่มันเศร้าจนร้องไห้เพราะสงสารหมาลื่นขี้ตัวเองล้มก็มีแต่ตอนเสือดำตายนี่แหละที่มันร้องไห้ขี้มูกโป่งไปสิบวันอ่ะ นอกเหนือจากนั้นมันก็ไม่เคยเศร้าเรื่องห่าไรเลยนะ



“งั้นกูพากุกกี้ไปด้วยนะไอ้แท ว่าจะพาไปซื้อของเล่นด้วย” ผมพยักหน้าอย่างงงๆแม้ในใจจะนึกสงสัยว่าไอ้จีมมันนึกคึกอะไรมารักเด็กเอาตอนนี้ แต่ก็ดีแล้วแหละที่มันจะเปย์ลูกกู นับว่าทำหน้าที่เพื่อนได้ดีตามคอนเซ็ปต์ Love me love my son



“ไปกันเถอะกุกกี้” จีมินยกแก้วนํ้าขึ้นดื่มก่อนจะลุกออกไป



“ฮะ ป้า! ชิมชิม” คิมแทละอยากจะขำให้ฟันร่วงตอนเจ้าลูกชายเน้นคำว่าป้าไปเต็มๆจนไอ้จีมคิ้วกระตุกแต่มันก็ไม่ได้ว่าอะไร



“เดี๋ยวกูมานะไอ้แท บาย



'ปัง!'



เสียงประตูปิดลงพร้อมกับเสียงถอนหายใจของคิมแท เห้ออ เหงาเลยงานนี้ นัมจุนฮยองก็งอนที่เมื่อคืนผมขังพี่แกไว้ทั้งคืนจนหนีไปอยู่บ้านโฮซอกฮยองแทน แถมเพื่อนเลวกับลูกรักยังไปช็อปปิ้งกันอีก ทำให้กูถูกทิ้งไว้ที่บ้านคนเดียวอย่างเดียวดาย ฮรึกกก



'ดิ๊งด่อง~'



แต่เสียงกดกริ่งหน้าบ้านที่ดังขึ้นก็ทำให้ชะงักไปว่าใครมา ก่อนจะนึกได้ว่าคงเป็นไอ้จีมลืมกระเป๋าตังค์ไว้ไรงี้ตามประสาคนซุ่มซ่าม ผมส่ายหน้าไปมาอย่างเหนื่อยใจแล้ววิ่งแจ๋นไปเปิดประตูทันที



'แอ๊ดด~'



“ลืมกระเป๋าตังค์หรอไอ้— !!!” แต่คิมแทก็ต้องตกใจไปอีกเมื่อคนที่มาหากูไม่ใช่ไอ้จีมแต่อย่างใด กรี๊ดดด ใครกันบังอาจมาบุกบ้านกูแบบนี้!



“อ...เอ่อ มีธุระอะไรหรอครับ” ถามไปอย่างมึนๆเพราะยังงงๆอยู่ จะว่าไปก็หมอนี่ก็หน้าคุ้นๆเหมือนเคยเจอที่ไหนนะเนี่ย แต่กูก็นึกไม่ออกซะที



เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ 



หรือว่าจะเป็น...



“ไงครับ ฮยองคนสวย :)



“อ...ไอ้เด็กหน้าหล่อ!!



Loading....50%



โอเค ย้อนนิดนึง ด้วยความที่อีไรท์มันอัพช้าจนรีดๆคงลืมกันไปหมดแล้วสินะว่าไอ้เด็กนี่มันเป็นใคร มันก็คือเด็กที่มาบอกชอบกูตอนไปเข้าค่ายที่ปูซานในตอนที่แล้วนั่นแหละครับ ถ้ายังจำไม่ได้อีกคือหมอนี่เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้จองกุกงอนกูจนต้องตามง้อ ฮรึกกก



ฮือออ พูดออกไปแล้วอ่า ทำไงดีๆๆๆ” คนเด็กกว่าตบหน้าตัวเองรัวๆด้วยความเขินอาย เดี๋ยวๆๆคือมึงได้บทศัตรูหัวใจรว้ายๆที่มาหากูถึงบ้านไม่ใช่เหรอ มันต้องโซแบดกว่านี้หน่อยสิ ทีเมื่อกี้ยังยิ้มเหมือนคนร้ายที่ตั้งใจจะมาปลํ้ากูอยู่เลย แต่นี่แค่เรียกกูว่าคนสวยก็เขินเองละ ว้ายย! อ่อนว่ะไอ้น้อง!



แต่จะว่าไปน้องมันอุตส่าห์มาหาถึงที่แบบนี้กูควรทำไงดีอ่ะ ไล่มันกลับเหรอ? คือด้วยความที่ตั้งแต่สิ่งมีชีวิตสุดหล่อวัวตายควายสะพรึงที่ชื่อคิมแทฮยองเกิดมาก็ไม่เคยมีใครแขกมาเหยียบบ้านกูเลยนอกจากคนสนิทไม่กี่คน ผมก็เลยไม่รู้ว่าต้องทำยังไง หรือว่ากูต้องชวนมันเข้าบ้านแบบในซีรีย์ดี? เอ๊ะ! แต่ตามขนบธรรมเนียมประเพณีโชซอนโบราณสมัยพระเจ้าดำจังแกระบุไว้ว่าถ้าชวนผู้ชายเข้าบ้านมันผิดผีนี่หว่า โอ๊ยย เอาไงดีเนี่ยย



'ปัง!'



“เห้ยฮยอง!



..ปิดประตูใส่หน้าแม่งเรย คนจริง 2018 ที่แท้ทรู



“เปิดประตูให้ผมสิครับแทแทฮยอง!



“ไม่เปิดโว้ย! กลับบ้านไปกินนมแม่ไป๊!



“ไม่รู้แหละ ผมจะอยู่ตรงนี้จนกว่าฮยองจะมาเปิดประตูให้! ตามสบายเลยจ้า กูไปเล่นเกมส์รอไอ้จีมกับกุกกี้กลับมาดีกว่า อุอิ






หลายชั่วโมงผ่านไป..



ไอ้จีมกับกุกกี้ยังไม่มาซะที เสียงเด็กเมื่อวานซืนที่โวยวายอยู่หน้าบ้านพักใหญ่ก็เงียบไปแล้ว ผมเดินไปส่องตาแมวบนบานประตูก็พบว่ามันนั่งหลับอยู่



นี่ตั้งใจรอกูขนาดนี้เลยเหรอ..?



..ชักจะรู้สึกผิดแล้วแฮะ



“อ...เอ่อ เข้ามาในบ้านก่อน..มั้ย?” ในที่สุดผมก็เปิดประตูให้มัน คือถึงการชวนผู้ชายเข้าบ้านจะดูไม่งาม แต่จะปล่อยให้มันยืนเอ๋ออยู่นอกบ้านแบบนี้ก็ใช่เรื่องนี่จริงมั้ย ถ้าจองกุกกลับมาเห็นก็คงเข้าใจแหละ



...หวังว่าน่ะนะ



“ข..ขอบคุณครับฮยอง!” น้องมันดูดีใจที่จะได้เข้าบ้านซะที คนตรงหน้ายิ้มกว้างแล้วเดินเข้ามาแทบจะในทันทีอย่างร่าเริง ผมส่ายหน้าไปมากับภาพที่เห็นก่อนจะปิดประตูตามเดิม



“โหวว บ้านฮยองใหญ่จังเลย อยู่คนเดียวหรอครับ” มันมองไปทั่วบ้านด้วยท่าทางตื่นตาตื่นใจเหมือนเด็กเห็นของเล่น เฮ้ยๆๆ บอกไว้ก่อนนะว่าราคาของทรัพย์สินพวกนี้ไม่ใช่ของเล่นนะเว้ยเฮ้ย



“เอ่อ..ที่จริงอยู่กับพี่ชายน่ะ” แล้วก็ผั— เอ้ย! ลูกสิวะ! โอ๊ยย นับวันยิ่งไอ้จีมเรียกจองกุกว่าผัวกูบ่อยๆ กูก็เริ่มจะคิดแล้วนะว่ามันเป็นผัวกูจริงๆ ฮือออ ไหนคนอ่านช่วยบอกคิมแทหน่อยสิครับว่า มัน-ไม่-ใช่-ผัว-กู! ฮรุกกก ㅠㅠ



อีกฝ่ายหันมาสบตาด้วยแววตาเจือสงสัย “แล้วพ่อแม่ฮยองล่ะ



“............



“............



“ม่องเท่งไปนานแล้วล่ะ



คนเด็กกว่าทำตาโต เขารีบโค้งตัวเก้าสิบองศาด้วยความรู้สึกผิดทันที “ข..ขอโทษที่ถามไม่เข้าเรื่องนะครับ!



“ไม่เป็นไร ชินแล้วล่ะ” ปกติใครๆก็ชอบถามแบบนี้อยู่แล้ว โดยเฉพาะพวกชอบเสือกทั้งหลายแหล่ที่ถามกันโดยไม่ได้สนห่าไรเลยว่ามันจะจี้จุดกูมั้ย ถึงจะดูเหมือนไม่ได้สนใจแต่กูก็อยากมีพ่อแม่เหมือนคนอื่นเหมือนกันนะเว้ย เพราะคิมแทก็เป็นคนที่มีความรู้สึกแล้วก็น้อยใจเป็นเหมือนกัน แต่จะมีใครเข้าใจว่าทุกปีที่โรงเรียนจัดงานวันแม่กูจะต้องไหว้เก้าอี้เปล่าตลอดเพราะแม่ไม่มา(แต่ไม่มาน่ะดีแล้ว ไม่งั้นกูกรี๊ดตายโหงแน่สัดเอ๊ย) ส่วนวันพ่อแม่งซวยกว่าเดิมเพราะต้องไหว้นัมจุนฮยองที่เปรียบเสมือนพระบิดาผู้สูงส่งทั้งๆที่ตอนนั้นฮยองแกยังฟันหลออยู่เลยอ่ะ ฮรึกกก จะมีใครเข้าใจความรู้สึกนี้นอกจากเด็กกำพร้าด้วยกันวะจริงมั้ย



“เอ่อ ง..งั้นใครเลี้ยงฮยองมาหรอครับ



ปาร์คชอนซา แม่ของไอ้จีมน่ะ



เด็กหน้าหล่อพยักหน้ากับตัวเอง “มิน่าล่ะถึงได้สนิทกับจีมินฮยองขนาดนั้น แสดงว่ารู้จักกันตั้งแต่เด็กๆเลยสินะ



“อ่า...ก็ประมาณนั้น ไอ้จีมเป็นเพื่อนคนเดียวของฮยองน่ะ” ถึงมันจะเป็นหมูแคระที่พึ่งพาไม่ค่อยได้ แต่ก็ต้องยอมรับอ่ะนะว่ามันเป็นเพื่อนคนเดียวจริงๆเพราะกูไม่มีใครคบ ฮรึกกก



“อ่า...อย่างงี้นี่เอง” อ้าวอีเชี่ย! มายืนซ้อนหลังกูตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แล้วทำไมต้องมองกูด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นด้วยวะ แถมยังแลบลิ้นเลียปากอีก กรี๊ดดด มึงคิดอะไรอยู่ววว!!



“แล้ว...” มันเอื้อมมือมากุมมือผมไว้ —ลูบมันไปมาก่อนจะยกยิ้มอย่างไม่น่าไว้ใจ



“..อึก



“ฮยองยังไม่มีเจ้าของใช่มั้ยครับ :)



“อ..เอ่อ



“กูนี่ไงเจ้าของมัน



“ห..เห้ย!!



'หมับ!!'



“เหวอออ!” จู่ๆจองกุกที่โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ก็กระชากกูจนตัวปลิวออกมาอย่างเกรี้ยวกราดทันที คือบั่บบ กรี๊ดดดๆๆ ฟีลเหมือนพระเอกในซีรีย์ที่มาทวงคืนนางเอกจากตัวรว้ายเลยอ่ะ ฮอลลล



ไอ้เด็กหน้าหล่อหรี่ตามอง “จริงหรอครับฮยอง



“เอ่อ...คือว่า..” ฮรืออ จะให้กูพูดยังไงอ่ะ แฟนก็ไม่ใช่ ผัวเมียก็ไม่ใช่ แล้วก็ไม่เคยตกลงกันว่าเป็นเจ้าของกันด้วย โว้ยย! ช่างเป็นความสัมพันธ์ที่น่าปวดหัวจีงๆ



“กูก็บอกไปแล้วไง หรือมึงไม่เชื่อ?” จองกุกกดเสียงตํ่าเพื่อข่มอารมณ์พลางกำข้อมือผมแน่นขึ้น คือมันเกือบจะฟินแล้วนะแต่ช่วยตระหนักนิดนึงว่าแรงมึงเยอะขนาดไหน แม่งบีบซะจนกระดูกข้อมือกูจะหักอยู่แล้วโว้ยอีเหี้ยย! ฮรึกกก



ผู้เป็นมือที่สามกอดอกพร้อมใช้สายตาจ้องกลับอย่างไม่มีใครยอมใคร “ผมจะเชื่อก็ต่อเมื่อมันออกจากปากของแทแทฮยองเท่านั้น



กรี๊ดดด! ไอ้เด็กเปรต! จะให้กูบอกว่าจองกุกเป็นผัวกูทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเนี่ยนะ ไม่มีทาง! ถึงจะเอาคีมมาง้างปากกูก็จะไม่พูดหรอกโว้ยย คิมแทเป็นคนซื่อสัตย์และตอแหลไม่เป็น ต่อให้เอาปืนมาจ่อขมับอิช้อยก็จะไม่พูดปดเด็ดขาด!



จองกุกหันมามองผมด้วยสายตากดดันจนกูต้องลอบกลืนนํ้าลาย “พูดสิ



“ต..แต่...



“พูด!” กรี๊ดดด อย่าลุนแลงกันู๋ววว ㅠㅠ



“ม..ไม่—



“มึงจะเอางี้ใช่มั้ย ได้” เห้ยย! กูไม่ได้จะปฏิเสธนะ อย่าเพิ่งหัวร้อนเด้ ฟังให้จบก๊อนน!



“ด..เดี๋ยวสิวะ— อ๊ะ!..อ๊าา!” ไอ้เชรี่ยย!! มึงกล้าดียังไงมาดูดคอกูต่อหน้าคนอื่นแบบเน้! กูไม่ได้ทำไรผิดนะโว้ยย คือเมื่อกี้ผมกำลังจะบอกว่า 'ไม่เชิงเป็นแฟนกัน' ซึ่งเป็นคำที่เซฟสุดแล้ว แต่จองกุกแม่งก็ไม่รอให้คิมแทได้พูดจบแถมยังจัดการดูดคอโชว์เลย คือบั่บบ กรี๊ดดด ไอ้เด็กหน้าหล่อแม่งก็อึ้งแดกไปสิครับ แล้วกูจะทำไรได้นอกจากยืนนิ่งๆให้มันดูดคอเป็นแวมไพร์ดูดเลือด ฮรึกกก คิมแทล่ะอยากจะกัดลิ้นตายไปให้รู้แล้วรู้รอด ไม่ไหวแล้วกูอายเค้าา ㅠㅠ



'จุ๊บ!'



แล้วยังมีหน้ามาจุ๊บกูอีกนะอีเวรร! ต้องหน้าด้านขนาดไหนเนี่ย ไม่เกรงใจบ้างว่ากูอายจะตายอยู่แล้ว อายจนหน้าแดงตูดแดงหมดแล้วอ่ะ แงงงง อยากจิล้องหั้ยเป็นภาษาวาคานด้า วาคานด้าจงเจริ๊ญญ!(กูพูดได้แค่คำนี้คำเดียว)



จองกุกวางคางไว้บนไหล่ผม สายตาคมประดุจมีดอีโต้ยังคงจับจ้องไอ้เด็กหน้าหล่อที่ตอนนี้หน้าเงิบไปแล้วอย่างเอาเป็นเอาตาย “กูทำแบบนี้ได้ทุกวันโดยที่แทฮยองไม่ขัดขืน ถ้าพวกกูไม่ใช่ผัวเมียกัน..



“............



“ก็แปลว่าฮยองของมึงมีใจให้กูว่ะ :)” กรี๊ดดด! ไม่จริง! อย่ามาทำเป็นรู้ใจกูดีหน่อยเลย ที่กูปล่อยให้มึงลวนลามได้ขนาดนี้ก็เพราะ...เพราะ...เพราะอะไรวะ? อ้อใช่! เพราะกูกลัวมันจะฆ่ากูไง! จองกุกมันมีแรงเยอะขนาดที่ว่าสามารถยกค้อนของธอร์ได้เหมือนหยิบขนรักแร้เลยนะ แถมมันยังเป็นลูกธานอสแล้วก็วาร์ปได้เหมือนเดอะแฟลชอีก กูก็เลยกลัวมันจะข่มขืนแล้วฆ่ากู ใช่แล้ว! ที่กูยอมจองกุกเป็นเพราะกลัวมัน ไม่ได้มีความพิศวาสหรือเต็มใจแต่อย่างใดเลยจริงจริ๊งง



แต่ทำไม..



กูถึงไม่ปฏิเสธว่ามีใจให้มันวะ



เข้าตัวเองอีกละกู ฮรึกกก ㅠㅠ



เด็กหน้าหล่อมองผมกับจองกุกสลับไปมาอยู่พักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมายาวเหยียด “ตอนแรกผมก็คิดไว้ว่าจะลองจีบแทแทฮยอง



“............



“แต่บังเอิญว่าผมเป็นคนไม่ชอบแย่งของของคนอื่—



“งั้นก็ไปซะก่อนที่กูจะถลกหนังหัวมึงออกมาให้หมากิน” มันว่าพลางชี้ไปยังประตูอย่างเกรี้ยวกราด โอ้วว ทำไมถึงได้โหดรว้ายแบบนี้วะจองกู๊กก แล้วถ้ามันโกรธกูด้วยนี่คิมแทไม่ตายโหงกันพอดีเรอะ ฮือออ



“คร้าบๆ ไปก็ได้” คนเด็กกว่ากลอกตาพลางตอบอย่างขอไปทีก่อนจะหันมายิ้มมุมปากให้ผม



“ผมชื่อปาร์คจีฮุนนะครับแทแทฮยอง จำไว้ดีๆล่ะ :)



'ปัง!'



หลังจากที่ไอ้เด็กจีฮุนนั่นออกไปจองกุกก็ผละตัวออกจากผมแทบจะในทันที ความเดดแอร์ประดุจดินแดนไร้เสียงปกคลุมไปทั่วบ้าน



..นี่กูสร้างความผิดอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย



“เอ่อ..แหะๆ กู..ขอโทษนะ” ได้แต่เกาคางยิ้มแห้งๆแก้เก้อ ยิ่งเห็นสายตาที่มองมาอย่างเย็นชาแต่แฝงไปด้วยความโกรธแล้วมันเจ็บไปถึงทรวงใน ฮือออ ทำไมกูต้องโดนงอนอยู่เรื่อยเลยเนี่ยย



“............ อ้าว เงียบอีก เห้ออ นี่กูต้องง้อแบบเมื่อคืนอีกแล้วใช่มั้ย



“จองกุก—



'พลั่ก!'



แต่ก่อนที่ผมจะเข้าไปกอดมันแบบที่ตั้งใจไว้ อีกฝ่ายก็ออกแรงผลักผมด้วยแรงไม่มากนักแต่ก็มากพอที่จะทำให้เซจนเกือบล้ม



“จะชวนผู้ชายเข้าบ้านทั้งทีทำไมไม่เกรงใจกูบ้าง!?” จองกุกตวาดเสียงดังเสียจนผมสะดุ้งโหยงด้วยความกลัว แต่อีกใจนึงก็นึกโกรธกับความเจ้าบงการของอีกฝ่ายที่มันเริ่มจะมากเกินเหตุไปแล้ว จะไม่ว่าอะไรเลยถ้ามันมีเหตุผลพอ แต่ตอนนี้จองกุกไม่ได้มีเหตุผล เขาแค่เอาแต่ใจ อันที่จริงถ้าลองย้อนกลับไปมองในวันที่เจอกันครั้งแรก จอนจองกุกก็แค่คนแปลกหน้าโรคจิตที่จู่ๆก็เข้ามาในชีวิตแล้วมาอาศัยอยู่ร่วมกันกับผมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะอีกฝ่ายคือคนคนเดียวกับเด็กที่ผมตั้งใจจะเก็บไว้เลี้ยง ผมสามารถแจ้งความจับมันข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ เป็นผู้บุกรุก หรือแม้แต่ทำลายทรัพย์สินยังได้แต่ก็ไม่ทำ กลับปล่อยให้มันได้ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของชีวิตอย่างไร้ข้อกังขา ทุกวันนี้ที่ผมปล่อยให้จองกุกหึงหวงลวนลามได้ทุกวี่ทุกวันก็มากเกินพอแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมผมจะต้องมาเป็นผู้รองรับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของเขา ต้องคอยแคร์ความรู้สึกของใครก็ไม่รู้ทั้งที่ไม่จำเป็น แล้วยังมีหน้ามาบงการชีวิตลั้ลลาของคิมแทอีกทั้งๆที่เราไม่ได้มีความเกี่ยวข้องหรือมีความสัมพันธ์อะไรกันเลย



..น่าสมเพชว่ะ



“แล้วทำไมกูต้องเกรงใจด้วยในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน!



ดูเหมือนประโยคนี้จะทิ่มแทงใจอีกฝ่ายอยู่มาก เขาชะงักไปแทบจะทันที แววตาของจองกุกไหววูบเล็กน้อยโดยผมยังคงจ้องเขาอยู่อย่างนั้น อันที่จริงผมก็ควรถามเขาตั้งนานแล้วในเรื่องนี้ ทุกอย่างที่เราทำให้กันไม่ว่าจะเป็นการกอดจูบลูบคลำมันเลยสถานะคำว่าเพื่อนไปไกลโขแล้ว ทว่าตามความเป็นจริงเรากลับยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยด้วยซํ้า และมันก็คงเร็วไปหากจะเรียกว่าเราเป็นมากกว่าเพื่อนกัน เราสบตากันอยู่พักใหญ่โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา



“มานี่



“ห..ห๊ะ



จองกุกถอนหายใจเมื่อเห็นใบหน้าเอ๋อเหลอหลาของคิมแท มือแกร่งเลื่อนมากระชากข้อมือผมจนตัวปลิวเป็นกระดาษทิชชู่ไปตามแรง “มากับกูก่อน



เห้ยย!! ปล่อยนะ มึงจะพากูไปฆ่าหั่นศพเรอะ! ปล่อยกู๊วว!







ทายซิครับว่าจองกุกพาคิมแทมาที่ใด ติ๊กต่อกๆๆ ปิ๊ง! จะบอกว่ามันผิดคาดทากๆที่จองกุกไม่ได้พาผมมาสังหารโหดแต่อย่างใด แต่มันกลับพามากินบิงซูในห้างเดิมที่เคยมาด้วยกันแถมยังนั่งยิ้มระรื่นราวกับเป็นคนละคนกับผู้ชายที่หึงกูจนเลือดขึ้นหน้าเมื่อกี้เลยทีเดียวจนกูถึงกับไปไม่เป็นเลยครับ จองกุกมันไม่คิดบ้างหรอว่าสมองอันน้อยนิดของกูปรับตัวไม่ทันอ่ะ คนอ่านเองก็ปรับไม่ทัน มันเป็นไบโพล่าร์รึไงวะห๊ะอยากรู้ คิมแทล่ะเหนื่อยจัยย



“..นี่



“หื้ม



เมื่อไหร่มึงจะเลิกจ้องกูซะทีวะ ฮื่อออ” เรื่องของเรื่องคือผมถูกจ้องอยู่นานแสนนานจนคิมแทไม่สามารถกระเดือกบิงซูเมล่อนหน้าตาน่ากินตรงหน้าลงได้เลย คือกูก็ไม่ได้ตายด้านนะ จ้องนานๆก็เขินเป็นเหมือนกันนะโว้ยย ㅠㅠ



แต่จองกุกก็ไม่ได้ตอบอะไรนอกจากหัวเราะอย่างเอ็นดูเมื่อผมเบะปากเหมือนจะร้อง แหมมๆๆ น่ารักละซี่~~ อิชั้นรู้ตัวดีข่ะ โฮะๆๆๆ



“แต่ถามจริง อะไรทำให้มึงเปลี่ยนอารมณ์ได้เร็วขนาดนี้ เป็นไบโพล่าร์หรอ” ว่าพลางตักนํ้าแข็งใสเข้าปากพร้อมทำหน้าฟินเคลิ้มราวกับไม่ได้เพิ่งถามเรื่องซีเรียสออกไปโดยมีสายตาของคนตรงหน้าที่นั่งเท้าคางคอยมองอยู่ตลอดเวลา จองกุกเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาเคลื่อนสายตาออกไปมองทิวทัศน์กรุงโซลผ่านบานกระจกใสของห้างที่ติดอยู่ข้างตัวของอีกฝ่าย



“..มาคิดๆดูแล้วมึงก็พูดถูก กูผิดเองที่ทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมึงเกินไปทั้งๆความสัมพันธ์ของเรายังคลุมเครือ



“............



“สำหรับมึงเราอาจไม่ได้เป็นอะไรกันเลย แต่มึงไม่รู้หรอกว่าสำหรับกู มึงคือโลกทั้งใบ ชีวิตกูเป็นของมึงทั้งหมด” จองกุกยังคงพูดต่อโดยที่ไม่ได้ละสายตาจากนอกหน้าต่างแต่อย่างใด สีหน้าท่าทางเขาดูชิวๆทว่านํ้าเสียงที่พูดออกมากลับหนักแน่น เกือบจะเขินตัวม้วนอยู่ละถ้าไม่ได้ยินประโยคหลังที่นํ้าเสียงของอีกฝ่ายดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ มันเหมือนมีอะไรแฝงอยู่ยังไงไม่รู้แต่คิมแทก็ไม่ได้ขัดอะไรออกไป รอฟังประโยคถัดไปอย่างใจจดใจจ่อ



“เพราะงั้นกูเลยคิดว่า..” คนตรงหน้าเคลื่อนสายตากลับมาสบตากับผมอีกครั้ง รอยยิ้มของจองกุกดูมีความสุข...แต่มองจากดาวพลูโตยังรู้เลยว่ามันแอบแฝงความเศร้าไว้ในเบื้องลึก



“แทนที่จะทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ กูควรใช้เวลาอันมีค่ากับมึงให้ได้มากที่สุด ก่อนจะ...ไม่มีโอกาสอีกแล้ว













TALK : 2

จัลบอกวร่าเรื่องนี้ไม่มีดราม่าเลยนาจา เลาแต่งไม่เก่งค่ดๆ ถนัดแนวบันเทิงไร้สาระมากกว่า ไม่ดราม่าเลยจริงๆๆๆ ไม่มีเล้ยย

เอ้อจะว่าไป ฟิคเราเดินทางมาสองเดือนแล้วนะคะ ฮืออ เหมือนเพิ่งเริ่มแต่งเมื่อวานเลยค่ะ ขอบคุณรีดๆที่ติดตามฟิคกากๆนี่นะคะ ขอบคุณมากจริงๆ ㅠㅠ

เห็นรีดๆบอกว่าไรท์ขยันหารูปจัง คือการเซฟรูปพวกนี้ทำให้เราจิตใจแจ่มใสขึ้นน่ะค่ะ5555 เลยมีเยอะมากทั้งรูปทั้งมีมหลากหลายรูปแบบ อิอิ

... why. somebody please tell me why

When ARMYS are messing around Bangtan's choreo


ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และแท็กสกรีมนะคะ

#กุกกี้น้อยจอมพลัง 


I purple you ค่ะ (・∀・)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 588 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1283 Samorn1 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:28
    ก็คนมันรักนะแทแท
    #1,283
    0
  2. #1234 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 07:26
    อะไรคือ ไม่มีโอกาสอีกแล้ววววววว อะไรรร ไม่เอานะ ทั้งกุกกี้ทั้งจองกุกกต้องไม่หายไปปนะ รับไม่ได้!!
    #1,234
    0
  3. #1178 Feum23 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 16:52
    ว่าแล้วว่ายังไงเรื่องของจองกุกก็ต้องมีอะไรมากกว่านี้ แล้วแบบน่าจะไม่ฟีลกู้ดด้วย;-; ดูจากพูดถึงแล้วก็ดูเศร้าๆตลอด อ่านแค่นี้ก็ตัวชา เป็นซึมแล้วค่ะ ฮือ
    #1,178
    0
  4. #1131 b9zazagtz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 12:33
    'เราไม่ได้เป้นอะไรกัน'

    ให้ตายเถอะ ทั้งชีวิตกูเจอประโยคนี้มากี่ครั้งแล้ว ตอบกูหน่อยเถอะ
    อย่าพึ่งม่า กูยังไม่พร้อมมมมมมมม ม๊ายยยยยย!!!!!!!! เอ้ะ.. ว่าแต่จองกุกจะไปไหน?? อะไรคือ'ก่อนจะ...ไม่มีโอกาสอีกแล้ว' กรี๊ดดๆๆๆ!!!! จองกุกจะหายไปไหน!? ม่ายยยยย!!
    #1,131
    0
  5. #1021 U_Youkvmv (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:16
    กลัวดราม่าเหลือเกิน นุไม่พร้อม
    #1,021
    0
  6. #970 Lala_Land (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:08
    เเง้งงงงง ยังไม่พร้อมดราม่า มันตลกมากๆมาตลอด 55555
    #970
    0
  7. #888 PaiiKanj (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 13:32
    ทำไมจองกุกพูดแบบนี้ล่ะ ฮื่อ~~~~
    #888
    0
  8. #745 thandex119 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:35
    ไรท์ว้อยยยย55555555555 สงสารบังทันบ้างงเอามาแต่ละรูป5555555554โอ๊ยยยไม่ไหวแล้วว
    #745
    0
  9. #678 Lee Liew Kim (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 10:41
    จะดราม่าก็ไม่สุด เพราะรูปไรเตอร์เนี่ย โอ้ยขำ55555555555555
    #678
    0
  10. #603 วังมิงงึ~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 16:45
    อมก.จะดราม่าแล้วรึ ฮรึก//ไรท์แต่งไม่กากเลยน้าาา ไม่เอาๆไม่ซีเรียสทำดีแล้ว สู้ๆ
    #603
    0
  11. #561 kungngi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 21:03

    เอ๊ะเหมือนจะมีม่า

    #561
    0
  12. #552 donut_JH (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 09:27
    จีฮุนนน ช้านนนน
    จีมินคือตัวแทนแห่งชิปเปอร์5555
    เริ่มสงสัยว่าจองกุกเหมือนจะต้องกลับรึเปล่า ไม่อยากให้มีดราม่าเลย ฮืออออ
    และ เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่าา
    รออ่านอยู่น้าาา
    #552
    0
  13. #505 nightcrown (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:55
    รักไรท์นะคะ เเต่งได้น่าอ่านมากเลยชอบค่าาา
    #505
    0
  14. #499 MissVae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 14:52
    จีมินคือตัวแทนชิปเปอร์
    #499
    0
  15. #468 0961603450 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 00:07
    แงงงง ทําไมอ่าาา จองกุกจะไปไหน!!!
    #468
    0
  16. #467 SHHatairat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 15:25
    จองกุกจะไปไหนนนน~~
    #467
    0
  17. #466 SunshineMarkV (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 00:10

    รส.เหมือนมาม่าอิสคัมมิ่งซูนง่า แง้งงง
    #466
    0
  18. #464 คิมแทสะใภ้ตระกูลจอน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 10:27
    กุกจะหายไปหรอออ!?
    #464
    0
  19. #463 minior12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 22:19
    กัปตันจะกลับดาวแล้วหรอ 😭😭😭
    #463
    0
  20. #462 jlerjin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 18:21

    ขนาดนี้แล้วเป็นแฟนกันเถอะะะะ
    #462
    0
  21. #459 xcoolzip (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 09:14
    กุกจะไปไหนอ่าาา
    #459
    0
  22. #458 77_94exo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 08:41

    รอนะคะะะะะะมาไวๆน๊าาา สู้ๆค่ะ
    #458
    0
  23. #453 beammyz_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 01:04

    ชัดเจนความสัมพันธ์ว่าชั้นเป็นผัวเทออออและ ประโยคสุดท้ายใจหน่องมั่ยดีเลยข่ะ ;-;
    #453
    0
  24. #451 Mikheacit (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:25
    จองกุกจะไปไหน~~ บอกไปเลยว่าชอบเค้าา อ่นยยย 555555 แต่ฮาทุกตอนทุกคำจริงๆ

    ไรท์ตลกอ่ะเขียนสนุกก ชอบนะคะะ สู้ๆน้าาารอติดตามค่าา
    #451
    0
  25. #450 PanyadaKetkun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:14

    แอบตลกอ่า555555555
    #450
    0