Fic HP/JB Harry potter X vampire twilight

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,756
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 234 ครั้ง
    2 ก.พ. 62

ตอนที่ 7

เจ้าแบล็ค

“อะแฮ่ม”

ชะงัก!

“เข้าห้องน้องสาวคนอื่นไม่เกรงใจพี่ชายมากี่ครั้งแล้ว หื้อ? คัลเลน” แดเนียลยิ้มหวานเคลือบยาพิษส่งให้แฟนของน้องสาว ดวงตาสีเขียวมรกตส่องแสงอำมหิตเรืองรอง

อึ้ง!

ทั้งเบลล่าและเอ็ดเวิร์ดตกใจตัวแข็งค้าง ขนาดเอ็ดเวิร์ดที่มีประสาทสัมผัสที่ยอดเยี่ยมยังไม่รู้ตัวเลยว่าแดเนียลเข้ามาในห้องตั้งแต่เมื่อไร แน่ล่ะ!แดเนียลยืนอยู่ตรงนี้มาตลอดเขาแค่อยู่ในสถานะล่องหนลบทั้งกลิ่นลบกระทั่งลมหายใจอีกฝ่ายจะไม่รับรู้ก็คงไม่แปลก
...

เงียบ...ทุกอย่างรอบข้างตกอยู่ในความเงียบบรรยากาศกดดันปกคลุมไปทั่วบริเวณ แดเนียลนั่งไขว่ห้างกอดอกอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ ใกล้กันๆมีเบลล่าที่ยืนทำตัวลีบอยู่ข้างๆและเอ็ดเวิร์ดที่นั่งคุกเข่าสำนึกผิดอยู่ที่พื้น แน่นอนแดเนียลเห็นทั้งหมดพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเกินเลยอย่างมากก็มีแค่จูบ

แต่แดเนียลก็ไม่พอใจถึงจูบมันจะเป็นเรื่องปกติของคนที่เป็นแฟนกัน เขาก็แค่ไม่พอใจที่เอ็ดเวิร์ดแอบย่องเข้าบ้านมาหาเบลล่า ถ้าใครรู้น้องสาวของเขาจะถูกมองยังไง! บอกเลยว่าแดเนียลไม่ได้หวงจูบของน้องสาวเล้ย ไม่หวงจริงจริ๊ง!
ฮือออ เบลควรจูบพี่ชายสิ ทำไมทำไมต้องมีไอ้ซีดนี่ด้วย กระซิกๆพี่ชายปวดใจ

“ผมอนุญาตให้คุณคบกับน้องสาวของผมก็จริง” แดเนียลพูดเสียงเข้ม “แต่คุณไม่ควรทำแบบนี้ เบลเสียหายรู้ไหม” เอ็ดเวิร์ดอ้าปากเหมือนจะโกหกแต่เมื่อถูกสายตารู้ทันของแดเนียลจับจ้อง เขาจึงทำได้เพียงทำหน้าสำนึกผิดแล้วกล่าวขอโทษอย่างจริงใจ

แดเนียลหันไปเห็นสีหน้าที่เริ่มดูไม่ดีของเบลล่าและเบนกลับมามองเอ็ดเวิร์ดที่สำนึกผิดอย่างจริงใจไม่มีท่าทีเสแสร้งให้เห็น เขาได้แต่ถอนหายใจ เฮ้อ...

“เอาเถอะ พี่ไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่คราวหลังก็อย่าทำอีกล่ะ”แดเนียลกล่าวอย่างอ่อนอกอ่อนใจ จะดุน้องก็ทำไม่ลง จะด่าว่าเอ็ดเวิร์ดก็กลัวน้องเสียใจ เป็นพี่ชายนี่มันลำบากดีแท้

“แยกย้ายกันเถอะ” แดเนียลกล่าวตัดบทแย้มยิ้มให้น้องสาวก่อนจะเชิญเอ็ดเวิร์ดให้ออกจากบ้านไป

“เฮ้อ...”แดเนียลลุกขึ้นจากที่นอนช่วงกลางดึก นอนไม่หลับแฮะ แดเนียลออกจากห้องเดินตรงไปที่ห้องของเบลล่า เขาลูบหัวเบลล่าแล้วจูบลงหน้าผากเบลล่าอย่างรักใคร่ “ราตรีสวัสดิ์น้องรัก”

อยู่ๆแดเนียลก็รู้สึกแปลกๆขึ้นมา สัญชาตญาณเตือนเขาทันทีแดเนียลหันควับอันตราย--มันเกิดอะไรขึ้น! เขาหันไปมองเบลล่าแล้วห่มผ้าให้เธอเบาๆ “พี่จะรีบกลับ ”พูดจบเขาก็หายตัวออกไปอย่างรวดเร็ว
...

พรึบ-

แดเนียลหายตัวมาโผล่ที่โกดังร้างแห่งหนึ่งไม่ไกลจากบ้านนัก เขามองไปรอบๆ โกดังแห่งนี้เต็มไปด้วยกล่องลังไม้ที่ไม่สมประกอบมากมาย แต่ละกล่องมีหยากไย่และเถาไม้เลื้อยเต็มไปหมด ฝุ่นผงที่ลอยคลุ้งอยู่บนอากาศบ่งบอกว่าพวกมันพึ่งถูกเคลื่อนออกไปโดยใครบางคน รอบๆมืดไปหมดมีแค่แสงจันทร์ที่ส่องให้แสงสว่าง แดเนียลค่อยๆเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรเขาก็ค่อยๆผ่อนคลายดูเหมือนเขาจะแค่คิดมากไปเอง…

ตุบ ปัง!

แดเนียลสะดุ้งเล็กๆ เขาใช้เวทมนตร์เปลี่ยนเป็นโหมดล่องหนแบบเดียวกับตอนที่ยืนอยู่ในห้องของเบลล่าทันที จมูกของเขาได้กลิ่นของสนิมอันคุ้นเคย...กลิ่นของเลือด

“เจมส์” ชายผมดำในชุดแจ็คเกตสีเทาเข้มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืดเลือดที่ไหลอยู่ที่มุมปากช่วยเพิ่มความน่าหลงใหลบนใบหน้าของเขา “ไปเถอะ วันนี้เราล่ามาพอแล้ว”ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนพยักหน้าตอบรับด้วยใบหน้าเฉยชา ในอ้อมแขนของชายที่ถูกเรียกว่าเจมส์มีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งนอนสลบคอพับ ตัวของเธออ่อนและซีดจนน่ากลัว ดวงตาของเธอเหลือกค้างราวกับกำลังจ้องมองไปที่แดเนียล

อ๊ะ!

ควับ—

“นั่นใครน่ะ!” ชายทั้งสองคนหันควับไปยังต้นเสียง

ชายผมดำหันไปมองหน้าเจมส์ราวกับกำลังสื่อสารบางอย่าง เจมส์ออกวิ่งไปที่จุดที่ได้ยินเสียงทันทีเขายืนสูดหายใจนิ่ง

“กลิ่นสาปได้ใจจริงๆ พวกมนุษย์หมาป่าจอมแสหาเรื่อง!”เจมส์กล่าวออกมาเรียบๆแต่สายตาของเขาบ่งบอกได้ถึงความไม่พอใจ

ชายผมดำเพียงจับจ้องไปยังทิศที่มีเงาลางๆบ่งบอกว่าพวกมันยังไปได้ไม่ไกลนัก “ไม่ต้องตาม! ปล่อยมันไป” เจมส์ยังคงจ้องไปยังเงานั่นแล้วหันกลับตามคำสั่งของชายผมดำ เจมส์แสยะยิ้มเล็กน้อยเขารู้สึกว่าเขาได้กลิ่นหอมหวลของมนุษย์มันหอมมากแม้จะแค่แวบเดียวก็ตามเจมส์แลบลิ้นเลียที่ริมฝีปาก เขาสูดหายใจเข้าลึกๆอีกครั้งเพื่อจดจำกลิ่นหอมนี้ ก่อนที่ตัวเขาจะหายไปภายในความมืด

ตุบ ตุบ ตุบ—

“เฮ้!หยุดก่อน ฉันคิดว่าฉันหายใจไม่ทันนะ”

พรึบ ตุบ

“แฮกแฮ่ก” แดเนียลลงจากหลังของเจ้าสุนัขตัวใหญ่ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้อยู่ๆก็คาบคอเสื้อแล้วโยนเขาขึ้นหลังมาหน้าตาเฉย แดเนียลฉีกยิ้มให้มันเล็กน้อย “ดีใจที่ได้เจอแกอีกเจ้าแบล็ค! แผลแกเป็นยังไงบ้าง”

โฮ่งๆๆๆแฮ่—กร๊าซซซ--กรอด

แดเนียลนิ่งเงียบ...เขาฟังภาษาของสุนัขไม่ออก แต่ดูจากท่าทางแล้วเหมือนมันกำลังโกรธอะไรเขาอยู่เลย...

“เอ่อ...ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรผิดไป เอ่อ...ขอโทษนะ” แดเนียลพูดตอบกลับอย่างลนลาน เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องไปพูดขอโทษกับสุนัขด้วย มันคงจะรู้เรื่องหรอกนี่ไม่ใช่โลกเวทมนตร์นะแดเนียล

สุนัขตัวโตสะบัดตัวไปอีกด้านแล้วนั่งลงไม่สนใจเขา ปฏิกิริยาเหมือนโดนค้อนทำเอาแดเนียลถึงกับอึ้ง แน่ใจนะว่าแกเป็นแค่สุนัขอ่ะให้ตายสิ แล้วทำไมเขาต้องร้อนรนเพราะโดนสุนัขงอนด้วยล่ะเนี่ย...

แดเนียลเดินเข้าไปใกล้ๆ อีกฝ่ายก็ขยับหนี เขาเดินหนึ่งก้าวมันก็ขยับหนีไปครึ่งก้าว แดเนียลพุ่งตัวเข้าหาอย่างรวดเร็ว หมับ! เขากอดมันเอาไว้แน่นแล้วเอาหน้าถูไถไปตามตัวของเจ้าหมาป่าตรงหน้าอย่างออดอ้อน “ดีกันเถอะนะ เจ้าแบล็ค”

แดเนียลไม่รู้ว่าเจ้าสุนัขตรงหน้าจะหายโกรธแล้วหรือเปล่า แต่เรื่องจริงที่มันลากเขาออกมาถือว่าช่วยได้เยอะเลยล่ะ แถมขนนี่มัน...นิ่มสุดๆไปเลย อยากเอามาทำเป็นเตียงชะมัด พอเห็นปฏิกิริยาที่ดูอ่อนลงของสุนัขตรงหน้า ก็รู้สึกว่ามันแสนรู้มาก...มันทำให้เขาคิดถึงซีเรียส

“แกนี่เหมือนซีเรียสจริงๆนั่นแหละ”แดเนียลลูบไล้ไปตามขนนุ่มนิ่มดวงตาของเขาฉายแววเศร้า เขาฉีกยิ้มเมื่อเห็นว่ามันยอมหันหน้ามามองเขา “จะว่าไปแล้วขนแก่ยาวขึ้นกว่าที่เจอกันครั้งก่อนอีกนะ ไม่รู้สึกร้อนบ้างหรือไง”

“โฮ่งๆๆๆ แฮ่ๆๆ” อยู่ๆสุนัขตรงหน้าก็เห่าขึ้นมาจนแดเนียลชะงัก

“กรอด” ดวงตาสีดำสนิทที่เหมือนกับใครบางคน จับจ้องไปที่แดเนียลอย่างเอาแต่ใจ เขาไม่รู้ว่ามันต้องการจะสื่ออะไร จึงทำได้เพียงลูบหัวปลอบโยน

หมับ—

สุนัขตรงหน้าใช้ปากคาบแดเนียลให้ขึ้นหลังมันก่อนจะวิ่งตรงไปที่บ้านของชาร์ลี แดเนียลแปลกใจเล็กน้อยมันรู้จักบ้านของเขาด้วย? มันวางแดเนียลลงอย่างนุ่มนวลก่อนจะวิ่งหนีเข้าไปในความมืด แผ่นหลังของมันดูโดดเดี่ยวจนแดเนียลสัมผัสได้แต่เขาก็สะบัดมันออกจากหัวแล้วเดินเข้าบ้านไปอย่างไม่คิดอะไรมาก
...

เจคอบที่คอยแอบมองบ้านของชาร์ลีอยู่ตลอดเวลา เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เขารู้สึกสมเพชคัลเลนที่อีกฝ่ายโดนแดเนียลไล่ตะเพิ่ดออกจากบ้านมา ฟืด—หึ เขาหัวเราะเยาะเย้ยคัลเลนเล็กน้อย แต่มันก็หันมาตอบโต้กลับอย่างเจ็บแสบ “อย่างน้อยฉันก็ได้เข้าบ้านนะ แบล็ค”

“กรอด--” ฝากไว้ก่อนเถอะแก!

เจคอบชะเง้อมองห้องของคนตัวเล็กอย่างพอใจก่อนจะนอนอย่างสบายใจ

ฟุดฟิด ฟุดฟิด

เจคอบสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก อยู่ๆกลิ่นของแดเนียลที่อยู่ในบ้านก็หายไป เจคอบพุ่งไปที่หน้าต่างห้อง เขาสำรวจไปรอบๆบ้านของชาร์ลีแต่ก็ไม่เห็นอีกฝ่าย ในใจมีแต่คำว่าแย่แล้ว!

เขาวิ่งวนไปรอบๆตามหากลิ่นของแดเนียล แต่เขาก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเลย เจคอบออกวิ่งตามหาไปทั่วอย่างไร้จุดหมาย เขารู้สึกอย่างกับกำลังจะเป็นบ้า เขาลองวิ่งเข้าไปในป่าจนกระทั่งได้กลิ่นของแดเนียลแถวๆโกดังร้างแห่งหนึ่ง

เขาเบิกตาโพล่งอย่างตกใจเมื่อเห็นพวกแวมไพร์ตัวอื่นดูเหมือนจะไม่ใช่พวกคัลเลนด้วย เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพวกมันถึงไม่สนใจแดเนียล เขาเลยถือโอกาสที่ไม่มีใครสนใจวิ่งเข้าไปดึงตัวของแดเนียลออกมาเขาวิ่งออกมาอย่างคนคลั่ง เขากลัวเหลือเกินกลัวว่าพวกมันจะรับรู้ได้ถึงตัวตนของแดเนียล

ก่อนที่จะหยุดลงกลางทางเมื่อเห็นว่าแดเนียลเริ่มที่จะไม่ไหวแล้ว อีกฝ่ายกล่าวทักทายเขาด้วยรอยยิ้มทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจคอบโกรธมากจนเผลอคำรามออกไป

“โฮ่งแฮ่—กร๊าซซซ--กรอด” [ออกจากบ้านมาทำไม! รู้ไหมว่าข้างนอกมันอันตรายแค่ไหน!]

แดเนียลกล่าวขอโทษเขา แต่เจคอบก็ยังคงโกรธอยู่ เขาเป็นห่วงอีกฝ่ายมากรู้ตัวบ้างไหม

หมับ!

อึ้ง! เขาไม่เคยเห็นแดเนียลทำแบบนี้กับใครมาก่อน แม้แต่กับเบลล่าก็ยังไม่ได้ใกล้ชิดขนาดนี้ ความโกรธมลายหายไปจนหมด ท่าทางออดอ้อนแบบนั้นให้ตายสิ!น่ารักเป็นบ้า! เจคอบหันหน้าหนีเพื่อซ่อนความเขินอายของตัวเอง แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายคงดูไม่ออกหรอก แต่คนมันเขินอ่ะให้ทำยังไงได้ล่ะ!

ซีเรียส?

เจคอบชะงักไปทันที ชื่อนี้อีกแล้ว ทำไมเวลาเอ่ยถึงชื่อนี้พี่ถึงมีน้ำเสียงเศร้าแบบนั้น เขาเงยหน้าขึ้นมองหน้าของแดเนียล ทำไม ทำไมพี่ถึงต้องเศร้าขนาดนี้

“โฮ่งๆๆๆแฮ่—กร๊าซซซ--กรอด” [ซีเรียส!เขาเป็นใครงั้นเหรอ อะไรทำให้พี่เศร้าขนาดนี้ ตอบผมมาสิ!! ]

“กรอด” [ทำไม...]

เอาเถอะถึงแกจะพูดตอนนี้ไป พี่แดเนียลเขาก็ไม่เข้าใจหรอกน่าเจคอบ คิดได้แบบนั้นเขาก็แบกแดเนียลกลับไปส่งที่บ้านแล้วเดินออกมาเงียบๆ รอจนอีกฝ่ายเข้าบ้านไปจนลับสายตา เจคอบเองก็หลับตาลง

ผมจะต้องรู้ให้ได้!

อะไรที่ทำให้พี่เศร้า...ผมจะทำให้พวกมันหายไปทั้งหมด!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 234 ครั้ง

89 ความคิดเห็น

  1. #86 nam_okmm (@nam_5557) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 21:11

    รอออออออออออออออ
    #86
    0
  2. #85 I'm ice_aizu (@iddosiripon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 18:35
    รออออออออออ สนุกมาก
    #85
    0
  3. #84 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:41
    ถ้าเป็นภาษางูเขาฟังรู้เรื่องนะเจค...แต่ถ้าภาษาหมา...ไว้นายกลับเป็นคนค่อยถามจะดีกว่า
    #84
    0
  4. #83 0993094859 (@0993094859) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 14:17

    รอนะคับมาอัพเร็วนะครับสู้ๆไ
    #83
    0
  5. #81 Raysonanta (@MyMarodyHeart) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 15:46

    รอออ เป็นคู่ที่ตามหามานาน
    #81
    0
  6. #79 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:01
    รอนะคะ
    #79
    0
  7. #78 tongma323 (@tongma323) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 17:15

    รอตอนต่อไปอน่างใจจดใจจ่อ
    #78
    0
  8. #76 เทพ_ปีศาจ (@202140) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 19:14

    รออ่านน้าาา


    #76
    0
  9. #75 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:32

    เจคอบดูแลดีอ่าาา ค้างมากๆเลย เรื่องนี้สนุกมากชอบๆ

    #75
    0
  10. #60 Kashan (@Kashan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:04

    รักแฮรี่กะเจคอบมากกกขี้ห่วงสุดๆมาต่อไวๆนะคร้า
    #60
    0
  11. #59 pornkamon2012 (@pornkamon2012) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:21
    รู้สึกเบื่อเอ็ดกับเบล ชอบบบบเเฮรี่กับเจคอบมากกก
    #59
    0
  12. #58 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:31
    เจคอบน่ารักกกก
    #58
    0
  13. #57 0815477959 (@0815477959) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:33
    อื้อหือ ดูแลดีขนาดนี้รีบๆจีบล่ะ เดี๋ยวโดนคนอื่นงาบเอา
    #57
    0
  14. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:56

    เจคอบอาการหนักถึงกับต้องมานอนเฝ้าหน้าบ้านเลยเรอะ

    #56
    0
  15. #55 green5658 (@green5658) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:47

    รอค่าาาาา
    #55
    0
  16. #54 P-SEFenrir (@pang-raksina) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:49
    ดูน้องจะหลงพี่มากเลย 555
    #54
    0
  17. #53 migi zero (@rebornpop40) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:20
    ต่ออีกคะสั้นไปอะ
    #53
    0