[FIC MDZS/ปรมาจารย์ลัทธิมาร] บุพผาเปลี่ยนฤดู

ตอนที่ 4 : ตอนที่2 ตระกูลเวินแห่งฉีซาน(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    3 พ.ค. 63

"......"

เวินฉิงมองข้าแล้วก็เดินจากไป เอ้า?ข้าพูดอะไรผิดข้ารีบเดินไปดักหน้าแม่นางเวินฉิง


"ข้าจินหวังฟาง แม่นางเวินฉิงเมื่อครู่ท่านยังไม่ตอบคำถามข้าเลยนะ อะ! เข็มเงินนั้นสวยดีนิขอข้าดูหน่อย"


ข้ากำลังจะเอื้อมมือไปแตะเข็มเงินที่สวยนั้าแต่แม่นางเวินฉิงรีบเก็บไปก่อนแถมยังหันมามองตาขวางใส่ข้าอีก


"อย่าแตะ!"


นางพูดเพียงเท่านั้นและรีบเดินหนีไปข้าเกาหัวเล็กน้อยก่อนเดินไปที่ลำธารเพื่อไปหาพี่เว่ยและพี่เนี่ย


"จินฟาง เจ้ามาช้ามากเร็วๆมาช่วยพวกข้าจับปลาเร็ว"


พี่เนี่ยที่ตอนนี้กำลังเรียกข้าให้ลงไปแช่น้ำจับปลากับเขา เฮ้ออออ เป็นเซียนดีๆไม่ชอบลงไปแช่น้ำจับปลา


"ข้าไม่ลงไปดีกว่าพี่เนี่ย เชิญท่านตามสบายเถอะ"


ข้ารีบปฏิเสธไป น้ำเย็นขนาดนั้นข้าไม่ลงไปเล่นหรอกอย่าลืมนะข้าเป็นคนตระกูลจิน ถ้าข้าหิวก็แค่วิ่งไปเรื่อนท่านพี่จื่อเซวียนก็จบเรื่องแล้วไม่ต้องมานั่งจับปลา มองพี่เว่ยที่กำลังบ่นพี่เนี่ยนี้ก็ดีเหมือนกัน ใกล้เย็นแล้วสิ รีบกลับหน่อยก็ดี กูซูมีกฎมากถึง3000ข้อ ข้ากลัวจะเผลอไปแหกกฎสักข้อถึงจริงๆข้าจะแหกไปแล้วหลายข้อก็เถอะ

.

.

.

.

.

.

"เจ้า ใครนะ!!!"


ระหว่างทางกลับข้าพบคนหน้าสงสัยลับๆล่อๆ ข้าจึงตะโกนออกไป ร่างนั้นรีบใช้วิชาตัวเบาหนี อย่าคิดว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปนะ ข้ารีบใช้วิชาตัวเบาตามไป ร่างนั้นหนีเขาไปในป่าลึก ข้ากำลังจะจับร่างนั่นได้


"อัก!!"


ข้าร่วงตกต้นไม้ ร่างนั้นหนีไปได้พอหันกลับมาต้นเหตุที่ทำให้ข้าพลาดคือเจ้าเข็มเล็กๆที่ปักอยู่ที่ต้นขาข้า ทำให้ข้าใช้พลังจินตานติดขัด ข้ารีบดึงมันออกก่อนจะกลับเรือนด้วยอารมณ์ที่โมโห อย่าให้ข้าเจออีกนะ จะจับให้ได้เลยคอยดู

.

.

.

.

.

"จินฟาง เจ้าหายไปไหนมา"


ท่านพี่จื่อเซวียนที่กำลังจับข้าที่มอมแมมหมุดเพื่อหาร่องรอยบาดเจ็บแต่ข้ารีบหนีออกมาเวลาที่ท่านพี่เผลอ ก่อนจะรีบอาบน้ำเข้านอน ข้าคิดเรื่องคนๆไม่ตก พลางเอาเข็มขึ้นมาดูหรือว่าจะเป็นแม่นางเวินฉิงแต่นางจะใช้สิ่งที่บ่งบอกว่าเป็นนางทำไมกันหรือข้าคิดมากไป 

.

.

เช้าวันต่อมา

วันนี้คือข้าต้องมานั่งฟังกฎ3000ข้อเพราะมีคนแหกกฎ ท่านอาจารย์จึงต้องมาอ่านให้ฟังข้าเห็นพี่เว่ยเหงื่อตกด้วย ข้าก็เหงื่อตกเช่นกันข้าพยายามไม่สบตาคนตระกลูหลาน ไม่งั้นข้าโดนโบยแน่ๆ พี่เว่ยส่งสัญญานให้พี่เนี่ย ก่อนจะส่งมาให้ข้าด้วยคาดว่ามีเรื่องสนุกๆแน่หลังจากเรียนเสร็จ ก่อนเข้าเรียนข้าบอกพี่เว่ยกับพี่เนี่ยเรื่องคนเมื่อคืน หากบอกพี่ชายข้าแน่นอนว่าเขาส่งข้ากลับไปหาท่านพ่อแน่ ข้าเลยไม่บอกเขา พี่เว่ยบ่นให้ข้าเหมือนแม่เลย ข้าคิดว่าพี่เว่ยเกิดเป็นผู้หญิงน่าจะดีกว่านะ555+


.

.

.

.



#โป้งเดียวตายหมด

#พี่หญิงสุดยอด(จินฟางไม่ได้กล่าวไว้)

#ปิดเทอมแล้วววว

#สั้นหน่อยเด่วยาวขึ้นเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น

  1. #15 Rinka3645 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 04:37

    รอต่อนะค้าาา พลีสสส

    #15
    0
  2. #10 pitchypai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 08:45

    นานเเล้ว

    #10
    0
  3. #8 pakphum126354 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 10:19
    ใช้คำว่า โดนโบย น่าจะดีกว่าคำว่า โดนตี นะคะบอกเฉยๆ
    #8
    0
  4. #6 EngEnglish (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 15:55
    เย้~~ ไรท์มาต่อแล้ว
    ปล.ขำรูปตอนท้ายค่ะ 55 ดาเมจแรงมาก
    #6
    0