[My hero academia/MHA/BNHA] あじさいと苦しむ女性

ตอนที่ 5 : あじさい « 03 »

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    5 ม.ค. 64

あじさい

« 03 »

“บางทีชีวิตเธอก็ไม่ได้แย่และดีเสมอไปนะ”

***ยังไม่ได้แก้คำผิด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ริว!” เสียงของโทยะดังขึ้นเพื่อเรียกหาน้องสาวบุญธรรมของตัวเองที่ตอนนี้ไปอยู่ไหนแล้วไม่รู้

 

“มี…อะไร….หรอคะ?” ริวที่ได้ยินเสียงของโทยะก็เดินเข้ามาหา โทยะหันไปมองน้องสาวคนใหม่ของตัวเองก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

“ตามหาตั้งนาน ไปกินข้าวกันเถอะ” โทยะเดินเข้าไปจับมือริว ก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินไปที่ห้องอาหารพร้อมกัน

 

ครืน~ 

 

“พี่ริว!” ฟุยุมิเมื่อเห็นริวพี่สาวคนใหม่ของตัวเองก็แสดงออกถึงความดีใจ นัตสึโอะหันมามองริวสักพักแล้วก็ละสายตาไป ก่อนที่โทยะจะพา(ลาก)ริวไปนั่งที่โต๊ะอาหาร คุณแม่เดินเข้ามาพร้อมอาหารมากมาย แล้วทุกคนก็เริ่มทานอาหารกัน

 

‘เอนเดเ — ไม่สิ…คุณพ่อล่ะ?’

 

ริวเงยหน้าขึ้นมา พยายามมองหาเอ็นจิคุณพ่อของเธอ แต่ก็ไร้วี่แวว ดูเหมือนทางคุณแม่ของเธอจะรู้ทันจึงบอกว่าคุณพ่ออยู่ในห้องฝึกซ้อม ริวจึงพยักหน้าแล้วทานอาหารตรงหน้าต่อจนหมด ก่อนที่จะลุกขึ้นเก็บจานของตัวเองแล้วตัดสินใจตรงไปที่ห้องฝึกซ้อมทันที

 

“ขอ…อนุญาต…ค่ะ” กล่าวจบ เอ็นจิก็เปิดประตูให้เธอทันทีราวกับเขารู้อยู่แล้วว่าเธอจะมา

 

“เข้ามา” ริวเดินเข้าไปด้านในก็พบกับอุปกรณ์ออกกำลังกายต่างๆแต่ไม่เยอะมาก ส่วนมากจะเป็นที่โล่ง เอ็นจิปิดประตู แล้วเดินตรงมาที่เธอ

 

“เธอดูเป็นเด็กฉลาด คงจะรู้สินะว่าฉันรับเลี้ยงเธอทำไม” ริวหันหน้าไปมองเอ็นจิที่ตอนนี้ได้เป็นพ่อของเธอแล้ว แล้วถอนหายใจออกมา เธอเป็นแฟนพันธ์แท้มายฮีโร่ ทำไมถึงจะไม่รู้นิสัยของตัวละคร(เกือบ)หลักล่ะ

 

“เพราะไฟ….ใช่ไหม…คะ?” ริวยอมรับเลยว่าเธอไม่ได้เกลียดแต่ก็ไม่ได้ชอบบุคคลตรงหน้าเธอเช่นกัน นัยน์ตาสีรัตติกาลจ้องมองไปยังใบหน้าของเอ็นจิอย่างไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย

 

“หึ…..ตั้งแต่พรุ่งนี้เธอจะถูกฝึกอย่างหนัก เตรียมตัวซะ” เอ็นจิกล่าวจบก็เดินออกไปทันที ริวยืนมองแผ่นหลังกว้างของเอ็นจิด้วยสายตาที่เด็กสาวอย่างเธอไม่น่าจะมีสายตานี้ สายตาที่สามารถสร้างความกดดันได้มหาศาล…

 

“ริว….ไม่เป็นไรใช่ไหม?” โทยะที่เดินตามเธอมา และได้ยินสิ่งที่เธอคุยกับเอ็นจิทั้งหมดเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

 

“ไม่…เป็น…อะไร” ริวตอบเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ โทยะเดินเข้ามากอดเธอไว้แน่พร้อมกับพูดว่า

 

“พี่จะปกป้องเธอเอง” 

 

| วันถัดมา |

// 15:03 น. //

 

“พี่ริว! พี่โทยะ! นัตสึโอะ! ไปเล่นสนามเด็กเล่นกัน!” ฟุยุมิวิ่งเข้ามาหาริวที่ยืนดูโทยะกับนัตสึโอะเล่นฟุตบอลอยู่ ริวเงยหน้าขึ้นมองโทยะพร้อมกับส่งสายตาประมาณว่าไปกันไหม

 

“อื้อ! เราไปกันเถอะ นัตสึโอะจะไปด้วยใช่ไหม?” โทยะหันไปถามนัตสึโอะที่กำลังถือลูกบอลอยู่ นัตสึโอะได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้ารับ ทั้งสี่คนจึงไปขอคุณแม่แล้วเดินไปสนามเด็กเล่นกัน

 

•| สนามเด็กเล่น |• 

 

ริวนั่งมองน้องสาวและน้องชายของตนเล่นกันอย่างสนุกสนาน ถึงตอนนี้เธอพึ่งจะ11แต่จิตใจเธอก็ปาไป13แล้ว(ถ้าเอามาบวกกันก็ 13+11=24) ดังนั้นจึงไม่ชอบเล่นอะไรแบบเด็กๆดูเหมือนโทยะเองก็เช่นกัน

 

ริวหันไปมองรอบๆจนสายตาของเธอไปสะดุดกับเด็กสาวผมสีเพลิงที่นั่งอยู่ตรงชิงช้า ดูเหมือนเธอจะไม่มีเพื่อน ริวจึงเดินเข้าไปหาเด็กสาวคนนั้น

 

“นี่….เธอน่ะ” เด็กสาวที่ได้ยินเสียงของริวก็เงยหน้าขึ้นมามองเธอ ริวจ้องมองไปยังนัยน์ตาสีเขียวอ่อน ก่อนที่จะยื่นมือออกไป เด็กสาวทำหน้างงเล็กน้อย

 

“โทโดโรกิ….เซริว…เธอ….ชื่ออะไร?” ริวเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่นิ่งแบบปกติ เธอหวังว่าเด็กสาวตรงหน้าจะตอบรับมือที่เธอยื่นไป

 

“ฮารุกิ มิโดริค่ะ” น้ำเสียงหวานเอ่ยออกมา มือเล็กยกขึ้นมาจับมือของริวอย่างไม่นึกรังเกียจ

 

“ไปเล่น…..กับ…น้องๆฉัน….ไหม?” ริวเปลี่ยนน้ำเสียงของตัวเองให้ดูอ่อนโยนขึ้นในระดับหนึ่ง นัยน์ตาสีรัตติกาลถูกนัยน์ตาสีเขียวอ่อนจ้องมองกลับมา ฮารุกิพยักหน้าเบาๆ ริวจึงจูงมือ(ลาก)อีกฝ่ายไปเล่นกับน้องๆของตนเอง

 

| เวลาเย็น |

 

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเย็น โทยะจึงบอกให้น้องๆของตนกลับบ้านกันได้แล้ว

 

“บ้านของเธออยู่ตรงไหนงั้นหรอ?” โทยะเอ่ยถามฮารุกิที่จะต้องกลับบ้านเพียงคนเดียว เขาจึงอดเป็นห่วง(ในถานะเพื่อนใหม่!!)ไม่ได้

 

“ใกล้ๆกับบ้านทรงญี่ปุ่นหลังใหญ่น่ะค่ะ” ฮารุกิกล่าวพร้อมกับทำท่าชี้ไปทางที่บ้านของเธอตั้งอยู่ซ

 

“ใกล้ๆบ้านพวกเรานิ….” นัตสึโอะที่ยืนข้างๆโทยะกล่าวด้วยท่าทีตามปกติ

 

“เดี๋ยวพวกฉันไปส่ง” ฮารุกิพยักหน้ารับคำของโทยะ ก่อนที่พี่น้องบ้านโทโดจะพากันเดินกลับบ้านพร้อมกับเพื่อนใหม่อย่างฮารุกิ(ที่พึ่งค้นพบว่าเป็นเด็กข้างบ้าน)

 

.

.

.

 

ตอนนี้ริวกำลังอุ้มโชโตะอยู่ภายในอ้อมกอดที่มีโทยะนั่งอยู่ข้างๆ เธอก้มมองน้องชายคนเล็กของบ้านอย่างเอ็นดู ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ชอบเอ็นจิสักเท่าไหร่ แต่ก็ยังขอบคุณที่ทำให้เธอได้มีครอบครัว ไม่นานความคิดนั้นก็ได้จางหายไปเมื่อร่างใหญ่ของเอ็นจิยืนมองริวอยู่หน้าประตู เธอเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยสายตาเฉยชาต่างกันกับเมื่อกี้ลิบลับ

 

“มากับฉัน แกด้วยโทยะ” เอ็นจิกล่าวเสร็จก็เดินออกไป ริวยื่นโชโตะให้กับโทยะก่อนที่จะเดินตามเอ็นจิไปที่ห้องฝึกซ้อม ส่วนโทยะนั้นจะพาโชโตะไปหาคุณแม่แล้วค่อยตามเธอมาทีหลัง

 

ตึก ตึก ตึก 

 

เสียงการย่ำเท้าสม่ำเสมอของริวและเอ็นจิ ทั้งสองมาถึงห้องฝึกซ้อม ก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไปในห้อง เอ็นจิยืนอยู่ใกล้ๆกับประตูส่วนริวนั้นอยู่ตรงกลางห้อง

 

ครืน 

 

โทยะเปิดประตูเข้ามา ก่อนจะปิดมันลง โทยะเลือกที่จะเมินเอ็นจิแล้วเดินตรงมาที่ริวทันที

 

“ริว เธอควบคุมไฟเป็นตัวอย่างให้โทยะดูซะ” ริวหันหน้าไปมองเอ็นจิ ไม่นานไฟสีครามก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอ ก่อนที่มันจะเริ่มกินพื้นที่กว้างขึ้น โทยะมองเปลวไฟนั้นด้วยความตื่นเต้นปะปนกับความกลัว ต่างกันกับเอ็นจิที่รู้สึกว่าเปลวไฟมันร้อนแบบแปลกๆ

 

“ดับมันซะ!” สิ้นเสียงของเอ็นจิไฟสีครามก็หายไป เหลือเพียงกลิ่นควันไหม้ เอ็นจิและโทยะมองไปที่พื้นห้องที่เมื่อกี้มีเปลวไฟของริวอยู่ แต่ก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อตรงพื้นที่ตรงนั้นไม่มีแม้แต่รอยไหม้

 

“โทยะ” เอ็นจิหันไปมองโทยะเป็นเชิงว่าให้ใช้ไฟของตัวเอง โทยะลังเลอยู่สักพัก ก่อนที่ไฟสีฟ้าจะปรากฏขึ้นบนมือของเขา 

 

‘สวยจัง….’ 

 

ริวจ้องมองไปยังเปลวไฟสีฟ้านั้นด้วยความสนใจ แต่ไม่นานนักไฟมันก็เริ่มลามไปถึงต้นแขน โทยะพยายามที่จะดับมันลงแต่ก็ไม่เป็นผล ริวจังใช้อัตลักษณ์ไฟของตัวเองผสมเข้าไปจนมันกลายเป็นไฟของเธอก่อนที่มันจะดับลงทิ้งให้เหลือแค่รอยแผลไฟไหม้บนแขนของโทยะเพียงเท่านั้น

 

“ไร้ประโยชน์ แบบนี้แกจะชนะออลไมท์ได้ยังไง!!!”

 

เพี้ยะ!! 

 

โทยะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่ใช่เพราะเขาตกใจเพราะตัวเองโดนผู้เป็นพ่อตี แต่เพราะว่าคนที่โดนนั้นเป็นริวไม่ใช่ตัวเอง

 

“ริว!!” โทยะรีบเข้าไปดูอาการของน้องสาวของตัวเองทันที รอยแดงบนใบหน้าของเธอทำให้โทยะแทบจะพุ่งเข้าไปหาเอ็นจิ แต่ว่ามือเล็กของริวกับจับโทยะไว้แน่นราวกับรู้ว่าเขาจะทำอะไรถ้าเธอปล่อยไป

 

“พี่….โทยะ….” ริวเงยหน้ามองผู้เป็นพี่ แล้วส่ายหน้าไปมาเหมือนกำลังบอกว่าไม่เป็นไร โทยะดึงริวเข้ามากอดพร้อมกับส่งสายตาอาฆาตแค้นใส่เอ็นจิ ทางด้านเอ็นจินั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร แถมยังทำหน้าตาเฉยราวกับเรื่องเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้น

 

“ลุกขึ้นมาฝึกต่อซะ! โทยะ ริว”

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ตัดจบ ~~~~~

 

ไรท์อยากฆ่าเอ็นจิมากกกกก(ก.ล้านตัว)

พี่แกเล่นตบน้องริวเลยอ่ะ!!

 

ตอนนี้มีตัวละครมาใหม่อย่าง ฮารุกิ มิโดริ ส่วนตอนหน้าหรือตอนไหนก็จะมีตัวละครอีก2คนโผล่มาเช่นกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น

  1. #13 เด็กสาวผู้ง่วงงัน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 10:41
    เอ็นเดร์เวอร์ทำไมแปถึงตบน้องริวห๊ะ!!!!!
    #13
    14
  2. #12 Chmpoo30 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 08:35
    ไรย์ทำไมชอบมาตอนเราเรียนอะ;-:
    #12
    1