Miracle.

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 321 Views

  • 4 Comments

  • 16 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    321

ตอนที่ 6 : เขาทำผมหน้าชา.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

หลังจากกินอาหารเย็นกับเพื่อนๆเสร็จ พิมขวัญก็ไปส่งพีชที่คอนโด และพีชก็กลับห้องของตัวเอง 
*ปี๊ด *ปีด
เสียงเปิดประตูห้อง
พีชเดินเข้ามาในห้องและถอดรองเท้า และเดินไปที่เตียงของตนเองแล้วทิ้งตัวลงบนที่นอน

พีชหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูและเปิดเฟสบุ๊ค 

พีช:5555 ไอชีเอ่ย รูปอะไรของมึงวะเนี่ย ภาพแรกแทนที่จะดีๆหน่อย เบลอเชียว 

(พีชเล่นโทรศัพท์ไปได้สักพักนึงก็นึกถึงเรื่องที่เกิดที่สระว่ายน้ำวันนี้ พีชคิดไปสักพักอยู่ดีๆก็หน้าแดง)

พีช : ทำไมอยู่ดีๆก็รู้สึกร้อนที่หน้าว่ะ หรือกูจะเป็นไข้เนี่ย(พีชเอามือไปจับที่น่าผากของตนเอง และวิ่งไปดูกระจก 

พีช : โง้ยยย ทำไมหน้าแดงงี้เนี่ยไอพีช ตั้งสติ! ตั้งสติ! ที่เราหน้าแดงอาจจะเพราะพี่เขาหล่อมากๆก็ได้ไง แกไม่ได้ชอบพี่เขาไอ่พีช เราจะไม่ชอบใครเพราะเขาหล่อ โอเคนะไอพีช เราต้องดูยันเนื้อใน โอเค! แล้วเนื้อในอะไรวะ พีชเงียบไป3 วิ ภาพซิกแพคของคีย์ก็ลอยขึ้นมา อ้ากกกกก!!!ไอพีช 

เพี้ยะ !!!

(ตบหน้าตัวเอง 1 ที)

ตื่น! ตั้งสติ!(พูดกับตัวเองเสร็จพีชก็เดินไปอาบน้ำ และเข้านอน)

07:30 น.

ปี๊บปี๊บ! ปี๊บปี๊บ! ปี๊บปี๊บ! *เสียงนาฬิกาปลุก 

พีชเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุก และค่อยลุกจากเตียงไปอาบน้ำแต่งตัว และทำอาหารเช้ากินนิดหน่อย 

08:10 น.

ตือดึด ตือดึด*เสียงไลน์

(ไลน์จากพิมขวัญ : พีชลงมาได้แล้ว รออยู่หน้าคอนโด)

ทันทีที่พีชเห็นข้อความพีชรีบหยิบกระเป๋าและออกจากจากห้องแล้วลงไปข้างล่างทันที

พิมขวัญลดกระจกรถลงและตะโกนไปทางพีชที่กำลังวิ่งมา

พิมขวัญ:ช้าไป5นาที!

พีชเปิดประตู

พีช: เห้ออ ก็มาถึงแล้วเนี่ย ไปเถอะๆ

พิมขวัญออกรถและไปที่มหาลัย GG

ใช้เวลา10นาที ถึงมหาลัย พิมขวัญเอารถเข้าไปจอดในโรงจอดรถ

พิมขวัญและพีชลงจากรถและเดินตรงไปที่ห้องเรียนวิชาแรก

พิมขวัญ:กุสังเกตมึงตั้งแต่บนรถแหละ เมื่อคืนนอนไม่พอหรอวะ ดูหน้าบวมๆ เหมือนนอนน้อยอะ

พีช : ห้ะ!อะไร ฉันก็นอนปกติ4ทุ่ม แกอะคิดมาก บ้าแล้วววววว

พีชรีบเดินไปที่ห้องเร็วมาก

พิมขวัญ : เอ้าไอนี่! ทำตัวมีพิรุจอีก ไอพีชชรอกูด้วยยยยย

พีชถึงห้องก่อนพิมขวัญ พีชเปิดประตูเข้าไปในห้องและกำลังมองหาที่นั่ง

น้ำแร่ : พีชจ้ะ ทางนี้ๆ (น้ำแร่โบกมือเรียก)

พีช : อ้าว! น้ำแร่ขอบใจมากนะที่จ้องที่ไว้ให้อะ

พิมขวัญ : โห้ย! ไอพีชไม่รู้จักรอเพื่อนเลย (เปิดประตูเข้ามาในห้องและเดินมาใกล้ๆพีช)

พีช : เออขอโทษก็กูรีบอะ พีชมองไปทางเคนลี้ ที่กำลังแต่งหน้าอย่างตั้งใจ

พิมขวัญ : อย่างงี้ต้องแกล้งเกย์ควีนของแก็งเราหน่อย 

พีช: เห้ย! อย่า!

พิมขวัญ : เจ้เคนลี้! พิมขวัญเอามือไปผลักแขนเคนลี้ที่กำลังทาลิปสติกอยู่เบาๆ

เคนลี้ : ว้าย! ยัยพิม! โอ้ยยยย ดูซิ ลิปออกนอกปากหมดเลย เล่นอะไรของแกเนี่ย

พิมขวัญ : โอะๆขอโทษน๊าาาาาา

เคนลี้ : เชอะ!

พีช : ว่าแต่ไอชีละ

น้ำแร่ : ตั้งแต่เรามา เรายังไม่เห็นเลยนะ

พิมขวัญ : สงสัยจะโดดตั้งแต่คาบแรกเลยม้างง

อาจารย์มาแล้ว เสียงนักศึกษาคนอื่นตะโกนออกมาก

อาจารย์เดินเข้ามา สวัสดีค่ะ นักศึกษาทุกคน ชื่อของอาจารย์ คือเดือนงาม หรือจะเรียกอาจารย์เดือนก็ได้ค่ะ 

อาจารย์สอนไปได้ครึ่งชั่วโมง 

ก็มีเสียงคนค่อยๆเปิดประตูหลังเข้ามา 

พีช : หันไปมอง เห่ย! ไอชี

อาจารย์เดือน : นักศึกษาที่กำลังคลานอยู่ตรงนั้นนะลุกขึ้น!

อาชี : คะ ครับ กระผม ชื่อ อาชี นักศึกษาปี1 สาเหตุที่มาสาย เพราะรถติดบ้านของผมไกลจากมหาลัยมาก ทำให้ผมมาสายครับ!

อาจารย์ : อาจารย์ยังไม่ได้ถามเลยนะค่ะ แค่ให้ลุกขึ้นยื่นๆเฉยๆ เอาเป็นว่าจบคลาสนี้ไปวิ่งรอบสนาม3รอบค่ะ ถือเป็นการทำโทษและออกกำลังกายไปในตัว

อาชี : โห้ อาจารย์ครับ ผมขอสักครั้งไม่ได้หรอครับนี้ครั้งแรกเองงง น๊าาาคร้าบบบบ

อาจารย์ : ถ้ามีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งต่อไปค่ะ เพราะฉะนั้น ไม่ได้ 

อาชี : โห้ยยย (อาชีเดินไปนั่งข้างๆพิมขวัญ)

พิมขวัญ : 5555 สมน้ำหน้า

เรียนไปได้2ชั่วโมง ก็พักรอเรียนช่วงบ่าย

น้ำแร่ : เอ้า! อาชี สู้ๆอีกรอบเดียววว

อาชี : แฮ่กๆๆ 

พิมขวัญ : โถ่ ไอลูกหมา วิ่งแค่3รอบ ทำเป็นหอบ

อาชี : เฮอๆ เฮอๆ พีชๆหยิบน้ำให้หน่อย

พีชส่งน้ำให้ อาชีรับไปดื่มเกือบจะหมดขวด

อาชี : เหนื่อยจริงไรจริงวะ ช่วงบ่ายเรียนคลาสปฏิบัติจริงใช่ไหม จะได้ทำสักที เห็นเขาบอกว่าจะมีรุ่นพี่คณะอื่นมาชิมนิ

เคนลี้ : ห้ะ! คณะอื่นหรอ แล้วอย่างงี้ จะมีคอมเม้นท์ แบบโหดๆไหมเนี่ย เห็นพวกพี่ปี 2 บอกว่า ถ้าจากคณะอื่นมาชิมอะ เขาจะพูดแบบตรงมากก ไม่อร่อยก็บอกว่าไม่อร่อยอะ 

น้ำแร่ : ฉันมั่นใจ ว่าฉันจะต้องทำอร่อยแน่ๆ แต่ก็แอบหวั่นๆคอมเม้นท์แรงๆอะ

พิมขวัญ : โห้ยๆ พวกแกอะ กังวลมากเกินไปหละ ไปกินข้าวกันเถอะ

ทั้ง5คนไปรับประทานอาหาร และเข้าคลาสปฏิบัติจริง ของช่วงบ่าย

เอาหละค่ะ วันนี้เราจะมาลงมือปฏิบัติจริงกันเพื่อทดสอบความสามารถที่มี ในหัวข้อ ความคิดสร้างสรรค์ คะ อาจารย์ชื่อ อาจารย์ส้มโอนะค่ะ เอาละคะ อาจารย์ให้เวลา 1 ชั่วโมง 30 นาที นะค่ะ ผู้ที่จะมาชิมอาหารของเราในวันนี้คือคณะทันตะคะ เชิญเข้ามาได้เลย

เสียงนักศึกษารอบข้าง : วี้ดดดด พี่คีย์ กรี๊ดดดด

อาจารย์ส้มโอ : เอาละๆ เงียบๆกันหน่อยหันหน้าเข้าประจำโตะของตัวเอง 

พิมขวัญ : มาวะๆ พี่คีย์ของน้องพีชช

พีช:ของกูเชี่ยไรละ หันหลังกลับไป ชิ้วๆๆ

อาจารย์ส้มโอ: เริ่มลงมือทำได้!

เวลาผ่านไปเรื้อยๆ1ชั่วโมง15นาที 

อาจารย์ส้มโอ : เอาละนักศึกษา เริ่มจัดการตกแต่งหรือไปดูเค้กที่ใครหลายๆคนอบไว้ได้แล้ว คนไหนอบก็รีบไปดูของตัวเอง

ผ่านไปจนครบ1ชั่วโมง30นาที

อาจารย์ส้มโอ : หยุด!!! วางมือเดี๋ยวนี้ ใครไม่วางฉันให้ติดFทันที

(ทุกคนหยุดนิ่งหมด)

(พวกรุ่นพี่คณะทันตะก็ค่อยๆเดินชิมของหวานทีละโต๊ะ

จนถึงโต๊ะของอาชีที่ทำเค้กช็อกโกแลต ต่อจากโต๊ะของอาชีก็จะเป็นพีช



อาชี : ผมทำเค้กช็อกโกแลตลาวา เสิร์ฟกับไอศกรีมช็อกโกแลตชิพ ครับ

รุ่นพี่คณะทันตะเริ่มชิม

ใบหม่อน : หื้มมมมมมมมม อร่อยมากๆเลยน้องงงงง หู้ย หน้าตาดูเพลบอยมากอะ ดูมาเรียนแค่เล่นๆ แต่เค้กที่ทำออกมานี้อร่อยมากๆๆๆๆๆๆๆอะ 

รุ่นพี่คณะทันตะ : ใช่ๆน้องสามารถเปิดร้านเบเกอรี่ได้เลยนะ อร่อยมากๆ

ใบหม่อน : ใช่แล้วๆ บอกที่บ้านให้เปิดร้านเบเกอรี่ไปเลย ไอหนุ่มเพลบอย

อาชี : รุ่นพี่ครับ! บ้านผมเปิดร้านเบเกอรี่อยู่แล้ว และอีกอย่างชิมเสร็จแล้วก็ไปชิมโต๊ะอื่นซิครับเสียเวลา 

ใบหม่อน : หนอยยยยยย ไอเด็กนี่ เดี๋ยวเถอะๆ

รุ่นพี่คณะทันตะ ก็เดินตรงมาที่โต๊ะของพีช


รุ่นพี่คณะทันตะ: โห้วว น่าตาน่ากินมากกก

พีช : ฮาๆขอบคุณครับ แต่นี้คือสตอรว์เบอร์รี่ชีสเค้ก ครับ เชิญชิมได้เลยครับ

(พีชพูดจบใบหม่อนเริ่มชิมคนแรกทันที)

ใบหม่อน : หู้ยยย อร่อยอะน้อง เปรี้ยวอมหวานนิดๆ กำลังละมุนลิ้นดีมากเลย

รุ่นพี่คณะทันตะ : คีย์ไม่ชิมหน่อยหรอ?

(คีย์ส่ายหัวแล้วหันไปพูดกับอาจารย์)

คีย์ :หึไม่อะ! อาจารย์ส้มโอครับ ผมขอไม่ชิมของน้องคนนี้ครับ! 

ทุกคนในห้องอึ้ง และมีเสียงนักศึกษาต่างๆเริ่มพูด เห้ย อะไรกันอะแก เกิดไรขึ้นวะ

คีย์พูดจบก็เดินไปที่โต๊ะของคนอื่นต่อ ในขณะที่พีชอยู่หน้าชา รู้สึกชาไปทั้งตัว

....................................จบตอนที่5จ้า...............................................

ไรท์ขอโทษนะค่ะ ที่เมื่อวันพฤหัสไรท์ไม่ได้มาอัพ ช่วงนี้ใกล้สอบกลางภาค ไรท์งานรัดตัวเยอะมากกกก คะ ตอนแรกว่าจะอัพ 2 ตอน แต่น่าจะไม่ไหวเพราะแบบร่างไว้ก็ไม่มี เลยอัพให้อ่านแค่ตอนเดียว ขอโทษด้วยน๊าค๊าาา

ตอนที่ผู้ติดตามขึ้นเป็น 8 คนไรท์ดีใจมากๆๆเลยคะ ตอนแรกไรท์ว่าจะลบเรื่องนี้ทิ้ง เพราะรู้สึกคนอ่านน้อย และตัวเราอัพดึกด้วยย อีกอย่างไม่รู้ว่าจะมีคนชอบอ่านแนวแบบนี้ไหม แต่พอมีผู้ติดตามเพิ่ม ไรท์ก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ

อย่าลืมมาอ่านตอนที่6นะค่ะ พีชจะทำยังไงกับคีย์ ที่ทำตัวเองหน้าชาและตัวชาไปทั้งตัว อย่าลืมมาติดตามกันนะค๊าาา รักคนอ่านทุกคนค๊าาา จุ้ปๆๆๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น