Miracle.

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 321 Views

  • 4 Comments

  • 16 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    321

ตอนที่ 10 : เหตุการณ์ในอดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

       พีช

           ผมวิ่งตามไออาชีไปที่ห้อง เพราะอยากรู้ว่าทำไม มันถึงไม่ชอบพี่คีย์
      
           "เห้ย! ไอชี มึงเป็นอะไรของมึงวะ อยู่ดีๆก็วิ่งหนีกูมา"ไอชีมันไม่พูดกับผมแล้วมันก็ขอสลับที่กับน้ำแร่
 
            "เออ พีช เรามาคุยเรื่องรายละเอียดการแข่งขันนั้นต่อดีกว่าไหมอะ"น้ำแร่พูดกับผม 

            ''อะ อืม ก็ได้"

            ''เดี๋ยวสิ อย่าพึงคุยกันไอพีชมึงบอกกูมาเลยนะ ว่าใครมาส่งมึงกูเห็นรูปในเว็บของ ม. ละ แต่กูอยากถามจากปากมึงเอง ว่ามันใช่ความจริงไหม?'' 

             ''ห้ะ! อะไรนะ! รูปอะไรไหนขอดูหน่อย"ผมพยายามจะคว้าโทรศัพท์ของไอพิมมา แต่มันก็ไม่ให้ผม 

             ''มึงต้องบอกกูก่อน ว่าใครมาส่งเมื่อเช้า กูถึงจะให้มึงดูรูป เนาะอีเจ๊เคนลี้''

             ''ใช่จ้าาาาาาา เจ๊อยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเรื่องอย่างงี้ต้องเล่าด่วนนน!''ผมมองไปที่หน้าสองคนนี้ด้วยความเหนื่อยใจ นี้ผมจำใจต้องเล่าให้พวกมันฟังจริงๆใช่ไหมเนี่ย 

              ''อะๆเล่าก็เล่าวะ''ผมกำลังเริ่มจะเล่าเรื่อง แต่อาจารย์ก็เข้ามาเสียก่อน

              ''อะแฮ่ม นักศึกษาทุกคนนั่งประจำที่ให้เรียบร้อย เราจะเริ่มเรียนกันแล้ว"โอ้วว
มายก็อดดด เสียงสวรรค์จริงๆรักอาจารย์มากนะคร้าบบบบ

              ''ถึงมึงจะไม่ต้องเล่าให้พวกกูฟังตอนนี้ แต่เลิกคลาสมึงต้องเล่าให้พวกกูฟัง ไอ คุณ พีช หึๆ''ไอพิมขวัญมันหันหลังมาทำหน้ากดดันใส่ผม

               13.00 น. ถึงเวลาเลิกคลาส 

               ''เอาละนักศึกษาวันนี้ก็พอแค่นี้นะ อย่าลืมอ่านเลคเชอร์ที่จดกันไปด้วยหละ เลิกคลาสได้''อาจารย์เดินออกไป

                พีช
 
                ''ใอ่พีช!ฮ่าๆๆ''ไอพิมขวัญกับเคนลี้ ล็อคคอผมไว้แล้วลากออกจากห้อง 

                ''น้ำแร่! ถือกระเป๋ามันมาด้วย''เคนลี้หันไปบอกน้ำแร่

                ''อ้าว! ทำไมเดินช้างี้หละอาชี ไปเถอะ!''น้ำแร่ดึงแขนอาชีเดินตามพวกผม

                ''อะๆถึงเวลาต้องเล่าแล้วจ้าา"เคนลี้พูด

                พวกมันลากผมมานั่งโต๊ะหินอ่อนแถวๆนอกอาคาร แล้วจับผมนั่ง 

                ''อะๆ กูยอมเล่าก็ได้ เพราะบริสุทธิ์ใจไม่เห็นมีอะไรต้องกลัวอะ''ผมเล่าเรื่องให้พวกมันฟังตั้งแต่ที่ผมตื่นนอนเพราะเสียงโทรศัพท์ของน้ำแร่จนถึงตอนที่ไอชีโกรธผม

                ''...''

                ''เรื่องมันก็เป็นอย่างงี้แหละ''ผมมองไปที่หน้าไอชี มันทำท่าเหมือนหายโกรธผมแล้ว

                 ''แล้วพี่เขาจะเอาเบอร์มึงไปทำไมวะ ยิ่งคิดยิ่งสงสัย'' พิมขวัญพูด

                 ''กูจะไปรู้หรอ ไหนรูปไรวะกูขอดูหน่อย''ผมขอดูรูปของเว็บ ม.

                 ''เออยังดี ที่ยังพาดหัวข่าวดีหน่อยไม่สือไปทางเสียหายเท่าไหร่ พี่คีย์คณะทันตะฯ พาน้องหน้าหวาน ปี1 มาส่งน่าตึก c ดูมุ้งมิ้งแบบพ่อมาส่งลูกมากเลย '' ผมรู้สึกโล่งอกมากก ที่พวกนักข่าวของ ม. ยังพอมีจรรยาบรรณอยู่บ้าง

                 ''ไอพีช กูขอโทษที่กูโกรธมึง กูขอเล่าเรื่องของไอพี่คีย์ห่าอะไรนั้นหน่อยละกัน''ไอชีพูดกับผม

                 นี่แหนะ! เพี๊ยะ! หยาบคายพูดถึงพี่เขาดีๆหน่อย อีเจ๊เคนตีหน้าผากของไอชี

                  ''โอ๊ย! อะไรของมึงเนี่ยอีเจ๊! เสียเวลากูจริงๆกูจะเล่าละ กูไม่อยากดูเป็นคนไร้เหตุผล เกลียดคนอื่นไปทั่ว''

                   ไอชีเล่าประมาณว่า ตอนสมัยมันเรียนมัธยมต้น โรงเรียนของมันเป็นโรงเรียนชายล้วน ป๊ามันให้เข้ามาเรียนที่ รร.ชายล้วน เพราะจะดัดนิสัยความเจ้าชู้ของมัน ก็อย่างที่รู้ๆอะ ชายล้วน ไม่กินกันเอง ก็หานัดเดตกับผู้หญิงนอก รร. มันบอกว่ามันเรียนที่เดียวกันกับพี่คีย์ ตอนนั้นพี่คีย์อยู่ ม.6 มันอยู่ ม.3 พี่คีย์ก็ดังพอตัวอะมันบอก ทั้งในทั้งนอก รร. คนรักเต็มไปหมด เป็นลูกศิษย์ที่อาจารย์หลายๆคนรัก วันนึง มันนัดสาวมาเดต อายุมากกว่ามัน1ปี เรียนหญิงล้วน มันเดตจนได้คบกัน สักพักพากันไปผับ ไปเจอพี่คีย์อยู่ผับพอดี มันบอกว่าส่วนตัวก็ไม่ได้สนิทแค่รู้จักเฉยๆ แฟนมันไปเต้นยั่วใส่พี่คีย์ จนเขาแลกไลน์กัน มันบอกว่ามันไม่รู้ว่าเขาแลกไลน์กัน มันบอกมันเมามาก ผ่านไป5วัน แฟนมันบอกเลิก มันเสียใจมาก และได้รู้ความจริงหลังจากที่มันเลิกกันไปได้2อาทิตย์ เห็นพี่คีย์ควงแฟนเก่ามันมาดูหนัง แต่ก็นะมันให้เพื่อนไปสืบ สรุปพี่คีย์คิดแค่น้องกับแฟนเก่ามัน ไม่ได้คิดอะไรเกินเลย มันเสียใจมากและรู้สึกโกรธพี่คีย์สุด และเกลียดจนถึงทุกวันนี้''

                     ''กูว่าไม่เห็นพี่คีย์จะผิดตรงไหนเลอะ มึงอะสมควรโกรธและเกลียดอีชะนีนั้นดีกว่าม้ะ ใจง่ายเกินนน''ไอพิมพูดใส่ไอชี

                      ''เอออออ จะยังไงก็ช่างเหอะ! ไอพีชกูขอเตือนมึงไว้ก่อนเลยนะ ห้ามยุ่งกับมัน เผลอๆวันไหนมึงมีแฟนมันแย้งแฟนมึงขึ้นมา จะทำไงวะ''

                      ''อุ้บ! ฮ่าๆๆๆ''อยู่ดีๆไอพิมหัวเราะ

                      ''กูว่าไอพีชมันไม่โดนแย้งแฟนหรอก แต่มันจะไปเป็น แฟ...''

                      นี้แหนะ! ผมตบหัวไอพิมไป 1 ที แต่ไม่แรงนะ ''กูรู้นะว่ามึงคิดอะไรอยู่อะ หยุดความคิดของมึงเลย''ผมทำหน้าหงุดหงิดใส่มันเล็กน้อย

                       ................................................................

      เป็นไงบ้างค่ะ กับตอนนี้ ไรท์พัฒนาเรื่องของตัวเรื่อง ไรท์ไม่เคยอ่านนิยายมาก่อนเลย อ่านแค่เรื่องเดียวในชีวิต แต่นานแล้ววววววว ฮ่าๆๆๆ ไรท์ไม่รู้ว่านิยายต้องแต่งแบบไหนใครเป็นคนเล่าเรื่อง อยู่ดีๆไรท์ก็อยากแต่งก็เลยแต่ง ฮ่าๆๆๆ ฝากตอนต่อๆไปด้วยนะคะ ขอบคุณค๊าาาาาาาาาาาาา

                 

              
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น