( Kimetsu No Yaiba )

ตอนที่ 6 : ผึกอย่างจริงจัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 ก.ย. 63

ตอนนี่ดิฉันโซระค่ะอยากจะผึกอย่างเอาจริงไม่เล่นที่คฤหาสน์ผีเสื้อขยงชิโนบุ

จึงได้ไปขอร้องชิโนบุว่า

"ชิโนบุจังขอมาปึกที่นี่ได้รำเปล่าค่ะฉันคิดว่าตัวฉันยังอ่อนเเออยู่ค่ะ"

ชิโนบุ(คุย)

"อาหราอาหราได้สิค่ะก็ถ้าเป็นโซระจังขอไม่มีปัญหาอยู่เเล้วละค่ะตามสบายค่ะ"

"ขอบคุณมากค่ะดีใจจังค่ะ"เเละยิ้มอย่างจริงใจ

เมื่อชิโนบุได้เจอรอยยิ้มของเธอถึงกับหน้าเเดง

โถ่ทำไม่โซระถึงได้น้รักหน้าจับอย่างงี้ถ้าไม่รีบละก็คงได้โดนงาบเเน่ๆค่ะ

โซระ(คุย)

ตอนนี่ตัวฉันได้ทำการขอท่านคากายะว่าขอให้"ดิฉันไปปราบอสูรที่รถไฟกับเซนจูโร่คุงได้รึเปล่าเจ้าค่ะมันอาขจะเสียมารยารไปหน่อย"

"ได้สิเด็กน้อยของข้า"ท่านได้พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ค่ะจะทำหน้าที่ให้ดีทีสุดเท่าที่สุดค่ะเเละต้องขอบคุณท่านคากายะมากเจ้าค่ะ"

เมื่อได้ทำตามที่หวังไว้เสร็จจึงได้เดินทางไปผึกพิเศษกกับเหล่าทันจิโร่เเละผลองเพี่อน

จริงด้วยวันจะกินอะไรดีหว่าระหว่างที่โซระคิดว่าตนจะกินอะไรดีอยู่ก็ได้หน้าก็ได้สดุปอะไรเข้าให้ไม่ใช้ใครไหนเเต่เป็น

โทคิโตะ มุอิจิโร่ – อายุ 14 ปี เสาหลักหมอก


กำลังนั้งมองก้อนเมฆเเละเหม่อมองอย่างหน้ารัก

เมื่อโซระได้เห็นมุยคุงจึงได้เข้าไปคุยด้วยความ ชอบกินเด็กเอ้ยไม่ใช้ละมั่วเค้าไม่ได้ชอบกินเด็ก


(ไรช์เเหลจริงๆ)



"คือว่าคุณโทคิโตะใช้รึเปล่าค่ะเเล้วมานั้งอะไรตรงนี่ค่ะเนีย"เธอได้พ่นคำเตือนให้มุยคุงเพื่อให้ระวังมากขึ้น


"เเล้วคุณเป็นใครเค้าทำหน้าจำไม่ได้เลยเเล้วเรารู่จักกันหรอ"


เมื่อเธอได้ยินคำนั้นก็ได้มีน้ำตาเเห่งความโดนหบองบืมจากมุยคุงสุดน้ารักมาจึงได้เข้าไปกอดเเล้วได้ทำให้มุยคุงตกใจเเละรู้สึกถึงความอ่บอุ่นหัวใจ

ไม่เป็นอะไรนะมุยนะพี่สาวไม่ได้โกรธหรอกมุยคุงจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรสักวันต้องจำได้เเน่ลองเชื่อในตัวเองสิต้องได้เเน่ๆ

เธอพูดคำนี่ออกมาเเละได้ลูบไปที่หัวด้วยคามเอ็นดูมุยคุงอย่างมากเเละเมื่อมุยคุงโดนก็ดูจะชอบมากที่โซระได้ลูบเค้า

ทำให้เค้าจำได้ว่ามีใครสักคนเคยทำเเบบนี่เหมื่อนกันในความสงจำของเค้าสักคนนึงที่ลูบหัวเค้าอย่างงั้นทำให้เค้าดีใจมากก

"เเล้วชื่อคุณชื่ออะไรหรอ"ถ้าเค้าจำได้ก็คงดีสินะความสงจำในตอนนั้นนะ

"ชื่อของพี่สาวคือมิกิ โซระจ้ะจำให้ได้ละมุยคุงอะพี่สาวไปก่อนนะไว้เจอกันอีกนะจ้ะ"

เธอได้ออกวิ่งไปเพิ่มกับรอยยิ้มอันอบอุ่นเธอได้วิ่งจนไปถึงที่หมายคือคฤหาสน์ผีเสื้อเมื่อมาถึงจึงได้เจอกับ

สึยูริ คา  สึยูริ คานาโอะ – อายุ 16 ปี เด็กสาวผู้เงียบขรึมแห่งเรือนผีเสื้อ (และควบตำแหน่งว่าที่พี่สะใภ้ของเนซึโกะ!!(: ^ :)

กำลังนั้งอยู่หน้าเรือนผีเสื้อมองผลองเพื่อนที่กำลังผึกอย่างพยามๆเมื่อเธอเห็นอย่างงั้นจึงได้เข้าไปคุยกับคานาโอะเเต่คานาโอะกับโยนเหรียญ

เเล้วจึงตอบรับเธอเมื่อเธอเห็นยังงั้นจึงได้ถามไปว่า" เอ่อเหรียญใช้มำอะไรหรอจ้ะ"

คานาโอะจึงได้ตอบไปว่า"ถ้าตัดสินใจไม่ได้ให้โยนเหรียญนี่ค่ะ"

"งั้นขอยืมเหรียญหน่อยสิ"เมื่อคานาโอะได้ให้เหรียญกับโซระจึงได้พูดว่า "ถ้าได้ขวาให้เธอทำตามเสียงของหัวใจตัวเองสิจ้ะ"

เมื่อพูดเสร็จโซระจึงได้โยนเหรียญเเละผลคือชวานั้นเอง "คานาโอะจังตั้งเเต่นี่เป็นต้นไปก็ทำตามเสียงของหัวใจด้วยละจ้ะ"

"ค่ะ!"

เมื่อเธอได้เดินไปผึกกับเพื่อนของเธอในทันที่เดียวนะรู้สึกเมื่อเป็นฉากในตำนานจังชิบหายละ

เชื้ยละชั้งมันเถอะ


จบ

ไรช์ เอ็งจะลืมเร็วไปเเล้วโว้ยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #6 @Sayin___kotomine (@GrimBloodwalker) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 13:34
    มีคำผิดอะ.. แต่ก็สนุกดีแล้วนี่กว่าแกจะอัพก็ดองเป็นชาติเลยนะไรท์!
    #6
    4
    • #6-1 Yyyu (@Yyyu) (จากตอนที่ 6)
      3 กันยายน 2563 / 13:47
      รู้ไม่จริงเเล้วนางเอกมีโรคอยู่นะเดียวะพอใกล้ตอนจบจะบอกนะ
      #6-1