รอวันรักคืน #หมอกสีฝุ่น (คริสสิง)

ตอนที่ 10 : การรอคอยครั้งที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

#หมอกสีฝุ่น




- การรอคอยครั้งที่ 10 -



ผิวขาวจัดกระทบกับแสงแดดที่ผ่านเข้ามาเพราะถูกเจ้าของห้องเปิดม่านออก ร่างขาวบนเตียงขยับตัวเล็กน้อย แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองจนมิดหัว 


"ตื่นได้แล้ว" เสียงทุ้มกระซิบอยู่ใกล้ๆ ผ้าห่มถูกเปิดออกเผยร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยกลีบกุหลาบทั่วตัวจนแทบไม่มีที่ว่าง คนโดนขัดขวางการนอน คิ้วขมวดยุ่ง ลืมตาขึ้นอย่างหงุดหงิด ตากลมขุ่นมัว


"หมอก! กูจะนอน" 


"แต่ว่ากูหิวอ่ะ ทำไรให้กินหน่อย" ออดอ้อนพลางยิ้มหวานกลบรังสีอำมหิตจากแววตาของสีฝุ่น


"ไม่ กูเหนื่อย"


"ไม่ลุกมาทำงั้นกูกินมึงแทนข้าวนะ" ไม่พูดเปล่า ตะโบมจูบลงทั่วตัวทำเอาขนลุกเกรียว ต้องรีบจิกหัวไว้เพื่อปราม เมื่อใบหน้านั้นจูบต่ำลงเรื่อยๆ


"หยุดเลย! เอากูทั้งวันทั้งคืนจนร่างแทบพัง ลำบากพี่หมอต้องมาฉีดยากลางดึก มึงยังใจร้ายไล่กูทำอาหารอีกหรอ"


"ไม่บอบบางสิที่รัก ต่อไปนี้ มึงต้องเจอแบบนี้ไปตลอดชีวิตแหละ อดทนนะคะคนดี" 


นะ คะ ???? บ้าจริงอะไรของหมอกเนี่ย!


"หิวก็หลบสิ! จะไปอาบน้ำ" สีฝุ่นว่าเสียงดุ ก่อนจะลุกไปอาบน้ำ แม้จะยังเจ็บขัดอยู่บ้างแต่ก็พอเดินเองได้ ทำอะไรเองได้ เพราะหมอเอกภพมาฉีดยาให้เมื่อคืนถึงสองเข็ม ก็ไม่รู้ว่าตายอดตายอยากมาจากไหน อ่อ..หมอกไม่เคยมีอะไรกับใครนี่นา ลืมไป!


อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินเข้าโซนห้องครัว เปิดตู้เย็นหาของที่พอจะทำอาหารได้ ไม่มี!!! ไม่มีอะไรเลยนอกจากไข่ สงสัยต้องออกไปหาซื้อของสดมาไว้บ้างแล้ว เดินสำรวจทั่วห้องเจอหม้อข้าวกับถุงข้าวสารที่ยังไม่ได้แกะ จัดแจงหุงข้าวก่อนเป็นอันดับแรก ส่วนอาหารก็คงได้แค่ไข่ตุ๋นไปก่อน ประมาณครึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็เรียบร้อยพร้อมทาน จัดวางที่โต๊ะกินข้าวเรียบร้อย เรียกคนที่ดูทีวีอยู่มากิน


"หมอก เสร็จแล้ว" สายหมอกลุกออกจากโซฟาเดินอ้อมมาโต๊ะกินข้าว แปลกใจที่สีฝุ่นตักข้าวแค่จานเดียว


"ได้แค่นี้นะ ตู้เย็นไม่มีอะไรเลย"


"ของมึงล่ะ"


"ไม่หิว จะรีบกลับหอด้วย ลงใต้ตั้งนานฝุ่นเกาะเต็มห้องเลย จะไปทำความสะอาด ไม่งั้นคืนนี้นอนไม่ได้แน่" สีฝุ่นอธิบายพลางหยิบแก้วมารินน้ำวางไว้ให้สายหมอก แต่แทนที่หมอกจะนั่งกินข้าว แต่กลับโผกอดสีฝุ่นแล้วทำหน้างู้ยแทน


"จะไปนอนทำไมอ่ะห้องแคบๆ ย้ายมาอยู่กับกูนะ เป็นผัวเมียกันต้องอยู่ด้วยกัน" เอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ก่อนจะฝังจมูกลงบนแก้มข้างขวาหนึ่งทีอย่างหมั่นเขี้ยว


"เลิกอ้อนเถอะไม่เหมาะกับมึงเลย อีกอย่างนัดเก้าไว้แล้วด้วย"


"ไม่ให้ไปอ่ะ! ทั้งเรื่องกลับไปอยู่หอแล้วก็ที่จะไปหาเก้า" บอกเสียงแข็ง กระแทกตัวลงนั่งเก้าอี้อย่างแรง หน้าคมเข้มบึ้งตึง สีฝุ่นยิ้มหวานก่อนจะแทรกตัวเองคร่อมลง แขนขาวโอบรอคออีกฝ่าย นั่งทับบนตักในท่าหันหน้าชนกัน


"ทำไมล่ะหืม เก้ามันช่วยเค้าไว้นะ สามีไม่ใจร้ายสิ นะค้าบ" พูดเสียงหวานพลางซบหน้าลงบนไหล่ มือที่ว่างเกลี่ยไล้ไปมาตามกรอบหน้า ยกสะโพกน้อยๆแล้วทิ้งน้ำหนักลงส่วนกลางของหว่างขา 


"ฮึ่มมมม" ส่งเสียงดุในลำคอ มือขาวเลื่อนลงจนมาถึงหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัด


"ฝุ่นอย่ายั่ว"


"ให้เค้าไปนะ"


"อ้อนแบบนี้~ฝันหรอคะหนู" ยกยิ้มร้ายก่อนจะขยับตัวลุกช้อนเอาคนตัวขาวจอมยั่วเดินไปที่เตียง ไข่ตุ๋นหรือจะสู้คนตรงหน้า


"หมอกกกกกกกกกก"


☆☆☆☆☆


"เอิ่ม...คือ...แล้ว"


"จะพูดไรก็พูด ถามได้ไม่เป็นไรมึง คิดซะว่ากูมีวิญญาณตามติด" สีฝุ่นบอกกับเก้าที่มีท่าทีอึกอัก เพราะสายหมอกตามมานั่งเฝ้า ตอนแรกทำไงก็ไม่ยอมให้มา แถมโดนจับกดไปสองรอบกว่าจะยอมให้ออกมาได้ แถมยังตามมาไม่ห่าง ซึ่งเขาไม่ปฏิเสธหรอก เพราะตัวเองเดินเองจะไม่รอดแล้ว โดนไปขนาดนี้ ไม่รู้มาก่อนว่าหมอกเซ็กจัดขนาดนี้ เคยอย่างมากเวลามาหาก็2-3รอบ แต่นี่ตั้งแต่เมื่อวานบ่ายลากมาถึงเช้า นอนก็ไม่ได้นอน ตอนนี้ร้าวระบมไปทั้งตัวขนาดว่าโดนฉีดยาช่วยแล้วนะ


"ก็จะพูดเรื่องมัน แล้วจะให้มันอยู่ฟังได้ไงล่ะ หมอกมึงไปเดินเล่นรอก่อนได้ป่ะ?" พูดกับเพื่อนก่อนจะหันไปบอกแฟนของเพื่อน


"ได้หรอ จะนินทากูเลยบอกให้กูลุกหนี" ถามหน้าตาย แล้วจ้องตากันอย่างเอาเรื่อง ปกติก็ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ นี่แอบเคืองเรื่องที่แกล้งขาหักด้วยนะ เคยเห็นแต่มารยาหญิง


"หมอก ขออยู่แบบกับเพื่อนสองคนนะ" เมื่อเห็นว่าหมอกไม่มีทีท่าจะลุกเลยต้องพูดอ้อนดูอีกรอบ แม้ว่าจะรู้ ว่ามันจะไม่ปลอดภัยต่อตัวเอง


"ทำไมอ่ะ เจอเพื่อนแล้วลืมผัว?"


"หมอกจ๋า ไม่ดื้อนะ ขอคุยกับเก้าหน่อยนะๆๆๆ"


"อืม...เป็นเด็กดีก็ได้ แต่กลับห้องต้องให้รางวัลกูด้วยนะ" พูดจบก็หอมแก้มขาวฟอดใหญ่เล่นเอาเหวอทั้งฝุ่นทั้งเก้า แถมโต๊ะข้างๆที่เขาเห็นทัน ก็พากันยิ้มขำใหญ่ ทิ้งสองคนที่นั่งอยู่ตัวชาจนอยากจะหายตัวได้


"เกินไปมากมึง ใจกูจะวาย"


"เหมือนกันแหละ เราย้ายร้านมั้ยอ่ะ คนมองเต็มเลย กูอาย" กระซิบกันสองคน เลิ่กลั่กยิ่งกว่าเห็นผี แต่เพราะร้านนี้เป็นแบบบุฟเฟต์ถ้าออกตอนนี้ก็เสียดายเงินแย่ ยังกินไม่คุ้มเลย สุดท้ายเลยก้มหน้าก้มตากินต่อ


"พ่อไอ้หมอกร้ายชิบหาย แล้วนี่เขาจะไม่หาเรื่องอะไรมึงตอนเปิดเทอมใช่มั้ย"


"ไม่รู้ว่ะ แต่กูเห็นสายตาแล้วไม่จบง่ายแน่ ช่วงนี้คงยอมสักพักแหละ แต่แปลกนะเขาคิดว่ากูคบหมอกเพราะเงิน กูบอกเขาว่าจะตัดหมอกออกจากกองมรดกก็ได้ แต่นี่ปกติ หมอกมันเช็คดูบัตรก็ยังใช้ได้ทุกใบ"


"ไร้สาระเนอะ รักลูกแบบไหนวะ กูงง"


"พ่อแม่แบบนี้มีเยอะ กูว่ากูเอาไหว" บอกด้วยน้ำเสียงมาดมั่นเก้าก็เบาใจ ก่อนหน้านี้ฝุ่นเล่าความจริงของหมอกให้ฟังก็อึ้งอยู่เหมือนกัน เลยไม่ค่อยอะไรกับหมอกเท่าไหร่แล้ว


"ยังจะเอาไหว รอยเต็มคอขนาดนั้น"


"ไอ้เชี่ยเก้า! คนละเอา" จากนั้นก็คุยกันสัพเพเหระไปเรื่อยตามประสาเพื่อนไม่เจอกันนาน เม้ามอยจนหมดไส้หมดพุง กินเสร็จเก้าก็แยกตัวกลับก่อนเพราะมีธุระ ฝุ่นอยากจะกลับเพราะเดินไม่ค่อยสะดวก แต่หาสายหมอกไม่เจอ โทรหาก็ไม่รับ


หรือจะงอน? 


เดินตามหาจนเริ่มรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว ตัดสินใจจะกลับเอง วกกลับมาลงบันไดเลื่อนเพื่อจะกลับ จังหวะเกิดอยากเข้าห้องน้ำ เลยรีบมา...และก่อนจะได้เข้าไปก็เห็นคนสองคนที่เขารู้จักอยู่ข้างใน สีฝุ่นยืนมองทั้งคู่ผ่านกระจกใสตรงประตูแต่ไม่ได้ยินว่าคุยอะไรกัน


ไนท์~ ตามมา หรือ หมอกนัดมา? หรือบังเอิญ


ห้องน้ำนี้อยู่ในที่ไม่เด่นนักคนเลยไม่เยอะสินะ แล้วไนท์จะมาทำไม ไหนหมอกบอกว่าเคลียร์แล้ว แอบยืนดูอยู่พักนึงก็เห็นเจ้าเด็กตัวเล็ก คว้าเอาตัวหมอกไปจูบ ทำเอาสีฝุ่นสั่นสะท้านไปทั้งตัว ผลักประตูออกดังปัง ทั้งสองคนถึงถอยออกจากกัน แต่ว่าไนท์ก็ไปยืนหลบหลังหมอกด้วยท่าทีอ้อนนิดๆ


เจ้าเด็กคนนี้นี่มัน!


"ฝุ่นมันไม่ใช่อย่างที่คิดนะ" หมอกรีบปฏิเสธเมื่อเห็นว่าฝุ่นมาเจอ คือเมื่อกี๊ไนท์มาขอจูบลา ยังไม่ทันได้ตอบก็ถูกรั้งไปจูบซะแล้ว


"กลับยังอ่ะ เค้าเมื่อยเดินเองไม่ไหวแล้วนะ" แม้จะโกรธแค่ไหนแต่อยู่ต่อหน้าไนท์ก็ต้องสงบใจไว้


"เจ็บหรอ?" พูดแค่นั้นหมอกก็รีบพุ่งตัวมาหา มือหนาโอบกอดเข้าที่เอว


"หวงหรอครับพี่ฝุ่น ก่อนหน้านี้เรายังใช้ร่วมกันอยู่เลย แถมเมื่อกี๊เราก็ยังจูบกันอีก เสียดายที่พี่มาขัดจังหวะ ไม่งั้นคงไปไกลกว่านี้" ฝุ่นหันมองหมอกทันที แต่หมอกก็ส่ายหน้าปฏิเสธรัวๆ



"ได้แค่จูบหรอครับ? ไม่เป็นไร พี่ถือว่าให้ชิม" สีฝุ่นพูดพลางกระตุกยิ้มเยาะเย้ย


"หึ ถ้าพี่ไม่เข้า อีกนิดก็มากกว่าจูบ" ไนท์ยังคงพยายามปั่นประสาทไม่ยอมแพ้


"ไนท์เลิกพูด!" 


"ไม่เป็นไรหมอกให้น้องพูดเถอะ หมอกออกไปรอข้างนอกแปปดิ เดี๋ยวเคลียร์เอง ของแบบนี้กูถนัด" กระซิบบอกเบาๆข้างหู สายหมอกพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเดินออกมา เหลือเพียงสองคนในห้องน้ำ


"อยากได้อะไรหรอที่ทำแบบนี้ คุณพ่อไม่ได้บอกให้เลิกยุ่งหรือไง"


"บอก แต่แล้วทำไมล่ะ ในเมื่อพี่ยังอยู่ได้ ไนท์ก็ต้องอยู่ได้" เด็กน้อยเริ่มงอแง


"พี่มีวิธีรับมือกับคุณพ่อ พี่ถึงอยู่ได้ เราน่ะยังเด็กอย่าทำอะไรที่ครอบครัวจะเดือดร้อนดีกว่านะ อันนี้พี่เตือนด้วยความหวังดี"


"อย่ามาทำแสนดีใส่ไนท์! จะมาหลอกให้ไนท์เลิกกับพี่หมอก ไม่มีทางหรอก พี่อยู่ได้ไนท์ก็อยู่ได้" สีฝุ่นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ มองเห็นอนาคตเด็กคนนึงกำลังสั่นคลอนเพราะความรักจนมัวเมา


"แล้วอยู่ได้หรอถ้าหมอกไม่ไปหาน่ะ โทรมาก็อาจจะรับบ้างไม่รับบ้าง ถ้าคิดจะทำให้พี่หึงน่ะ ยากหน่อยนะ พี่ไม่ใช่คนงี่เง่าเท่าไหร่ อีกอย่างอายุเราก็แค่นี้หมอกไม่ทำอะไรมากกว่าจูบหรอก"


"พี่หมอกจะต้องมาหาไนท์ คอยดู!!" ใช้เสียงเล็กตวาดแว้ด ก่อนจะเดินกระทืบเท้าออกมา เจอหมอกอยู่ข้างนอก ร่างเล็กหยุดยืนตรงหน้าน้ำใสๆไหลอาบแก้ม


"ไนท์...อย่ามายุ่งกับพี่เลย พี่ไม่อยากให้เราเดือดร้อน"


"พี่หมอกรักพี่ฝุ่นใช่มั้ย ไหนตอนนั้นพี่บอกไม่รักใครไง พี่หมอกโกหก!!"  มองร่างเล็กที่เดินร้องไห้ไปอย่างรู้สึกผิด กับต้นข้าวก็รู้สึกผิดไม่ต่างกัน เป็นเขาเองที่ดึงหลายคนเข้ามาเพือปกป้องฝุ่นไว้ ผิดจนไม่น่าให้อภัย


"หมอก กลับ" พูดสั้นๆก่อนจะเดินนำไปเอง แม้จะเจ็บสะโพกแต่ก็ไม่ได้ขอให้หมอกช่วยเพราะงอนเรื่องเมื่อกี๊อยู่ ขึ้นรถมาหมอกพยายามชวนคุยอะไรฝุ่นก็ไม่ตอบ เงียบมาตลอดทางจนมาถึงหอของฝุ่น ที่ตั้งใจว่าจะมาเก็บของย้ายไปอยู่กับหมอก


"งอนหรอ ขอโทษ" นิ้วก้อยเรียวยาวยกขึ้นตรงหน้ากระดิกยุกยิกเชิงขอคืนดี


"ไม่อภัยให้!"


พรึ่บ!


ร่างขาวถูกดันจนนอนราบไปกับเตียงตามด้วยร่างของหมอกคร่อมอยู่ด้านบน มือหนาไล้ตามกรอบหน้าส่งยิ้มหวานพิฆาตมาให้


"อยากให้ง้อแบบอื่นหรอครับ" ปากร้อนจูบลงตรงซอกคอ ตามด้วยพรมจูบทั่วใบหน้าแล้วหยุดตรงปากชมพูระเรื่อ กดจูบซ้ำๆก่อนจะแทรกลิ้นเข้าไปหมายจะดูดกลืนคนขี้งอน 


กึก!


"อ๊ากกกก ไอ้ฝุ่นกัดลิ้นกู เจ็บนะ!" ถูกกัดลิ้นอย่างแรงจนปวดหนึบ เด้งตัวออกมายืนดิ้นเร่าๆอยู่ปลายเตียง


"โทษฐานที่ยอมให้คนอื่นจูบ แทนที่จะขืนตัวไว้ แล้วไม่ต้องมาเถียงอะไรเลยนะ งดนอนด้วยกันอีก3วัน ถ้าไม่ฟังก็ไม่ย้ายห้อง จบนะ!"


"3ชั่วโมงก็พอแล้ว โหยฝุ่น น้องมันดึงกูไปจูบนะ กูตั้งตัวไม่ทันอ่ะ"


"อ่อ งั้นถ้ามึงเห็นกูโดนพี่ปีเตอร์จูบบ้างล่ะ แล้วกูบอกพี่เขาดึงไปกูตั้งตัวไม่ทัน"


"กูจะกระทืบหน้ามัน! แล้วมึงก็จะโดนกูทำโทษ"


"เห็นไหมล่ะ เพราะงั้นงด3วัน จบ" บอกก่อนจะเดินหนีมาเข้าห้องน้ำ จริงๆก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นหรอก ไม่ได้หึงอะไรมากด้วย แค่หาทางเว้นพักรักษาร่างกายเท่านั้น หมอกเล่นจะมีอะไรกับเขาท่าเดียวเลย จะตาย...



☆☆☆☆☆
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #80 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 12:56
    หมอกสิ้นลายแล้ว จะสมน้ำหน้าหรือสงสารดี
    #80
    0
  2. #57 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:56
    คือ คุณพ่อคะ เลิกแผนการต่าง ๆ เถอะค่ะ ลูกสะใภ้คุณพ่อ ไมาธรรมดาาาา

    หนูเตือนหล่ะนะคะ
    #57
    0
  3. #55 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 14:44
    ฝุ่นเก่งนะสามารถตั้งรับกับไนท์ได้..
    #55
    0
  4. #54 Yyyy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 12:35

    ขอให้ฝุ่นมีความสุขขขขข

    #54
    0
  5. #49 phetmanee33 (@phetmanee33) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 07:50
    อุ้ยยยย พี่หมอก หื่นเหมือนกันนะเนี่ยยยยย
    #49
    0
  6. #48 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 07:02
    สีฝุ่นเอาตัวรอดเก่งงงงงงง
    #48
    0