The Last Timeline Begin of Galaxy| ไทม์ไลน์สุดท้าย จุดเริ่มต้นเเห่ง กาเเล็กซี่

ตอนที่ 5 : เพื่อนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ก.ย. 63

............................
...........................
.........อืม...............
เอ่อ..................

คริส: กี่โมงเเล้วเนี้ย..................

คริส:เฮ............... เฮ๋!!!!!!!!!

คริส:7โมงเช้าเเล้ว!!!! เเย่เเล้วสายเเล้ว!!!!!

คริส: ต้องรีบเเต่งตัวเเล้วกินข้าวเช้าเเล้ว ไม่งั้นไม่ทันเเน่!!

คริส: ฟู่ว.......นึกว่าจะไม่ทันซะเเล้ว ก่อนอื่นไปดูอากิระก่อน ว่าเป็นไง

เเอ๊ดดดดดดด~~~~~~

คร่อก........ คร่อก......... คร่อกกกก~~~~~~

คริส: นี่เธอยังหลับอยู่เหรอ

อากิระ: คร่อกฟี้........ อืม.......... คริส~~~~

คริส:นี่เธอพูดชื่อเราตอนหลับงั้นเหรอ น่ารักจัง////

อากิระ: อืม........... หืม......... คริสเหรอ มาทำอะไรที่นี่น่ะ..........

"เธอยังสลึมสลืออยู่นะ"

คริส: เอ่อ......... คือว่าวันนี้จะพาไปชอปปิ้งน่ะ ก็เลยจะมาปลุกเธอน่ะ

อากิระ: หา!!! วันนี้จะพาไปชอปปิ้งงั้นเหรอ เย้!!!!ดีจังเลย

"บ้าเอ้ย!!! รอยยิ้มนั่น สีหน้านั่น น่ารักชมัด"

อากิระ: งั้นชั้นขอไปอาบน้ำ เเต่งตัวก่อนนะ

คริส: ได้สิ เเล้วชั้นจะรอนะ เเต่อย่านานล่ะ

อากิระ: ไม่นานหรอกน่า...........


"หลังจากผ่านไป20นาที"


คริส: นี่มันจะนานเกินไปเเล้วนะ เฮ้!! อากิระเสร็จรึยัง

อากิระ: เสร็จเเล้ว เสร็จเเล้ว~~~~~~

เเอ๊ดดดดด~~~~~



"......................โว้ว....................."


อากิระ: ชั้นสวยมั้ย?

คริส: สะ....... สวยสิ สวยมาก///////



" โอ้พระเจ้าให้ตายเถอะ! นั่นอะไรกัน สวยมาก สวยสุดๆเลยเว้ยเห้ย ไอ้xเข้ เจ๋งโครต!!!"

อากิระ: ขะ.........ขอบคุณนะ~~~~

คริส: เเล้วเราจะไปกันรึยังล่ะ?

อากิระ: อืม! ไปกันเลยสิ



"หลังจากนั้นพวกเราก็เดินออกมาจากบ้าน เเละเราก็ไปเจอกับ รอสเวล พอดีเลย"

รอสเวล: เอ้า! เฮ้ คุณคริสครับ จะไปไหนกันเหรอ เเล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นเหรอครับ คนรู้จักเหรอ

คริส: อ้อ......พอดีจะออกไปชอปปิ้งน่ะ ผู้หญิงคนนี้ชื่อว่า อากิระ

รอสเวล: อากิระงั้นหรอครับ กระผมชื่อว่า รอสเวล นะครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ

อากิระ: สวัสดีจ้ะ รอสเวล เอ่อ.................... ใครกันเนี่ยคริส.........*กระสิบ*

คริส: เพื่อนชั้นเองน่ะอากิระ

รอสเวล: เเล้วอากิระเป็นอะไรกับคุณคริสเหรอครับ ถึงได้รู้จักกัน

คริส: เอ่อ.................เรื่องมันยาวน่ะ ไว้ค่อยเล่าทีหลังเเล้วกัน

รอสเวล: พวกคุณ2คนจะไปชอปปิ้งกันเหรอครับ งั้นผมไปด้วยคนนะครับ

คริส: ได้ ตามมาสิ

อากิระ: เอ่อ.......คริส จะไว้ใจได้เหรอ...........

คริส: ไว้ใจได้สิ เพื่อนสนิทของชั้นเลยนะ


"หลังจากนั้นพวกเรา3คนก็ได้มาถึงห้าง The Hat"

คริส: ฟู่ว........ในที่สุดก็มาถึงซะที

อากิระ: เอ่อ...........คริส.........ทำไมมันถึงใหญ่ขนาดนี้ล่ะ....ใหญ่มาก......

รอสเวล: ก็ปกตินะครับ บ้านของผมยังใหญ่กว่านี้เลย

คริส: งั้นพวกเราเข้าไปข้างกันเลยดีกว่------

อากิระ: นี่คริส! เเล้วเราจะไม่หลงรึไง ใหญ่ขนาดนั้นน่ะ!!!










"จะขอพูดไว้ตรงนี้ก่อนนะครับว่า ห้าง The Hat เนี่ยมันใหญ่มาก ใหญ่เท่าสนามบิน20ที่มารวมกัน(ใหญ่ไปป่ะ)"

รอสเวล: ไม่หลงหรอกครับ เพราะห้างเเห่งนี้ จะมีเเผ่นที่โฮโลเเกรมอยู่ จะไม่หลงเเน่นอน ถ้าหลง คุณสามารถกดปุ่มวารป์กลับไปที่ลอบบี้ได้เลยครับ

อากิระ: ว้าว! ทีนี้จะต้องได้หลงทางเเล้วสิ

คริส: เเล้วเราจะเข้าไปข้างในกันได้รึยัง

อากิระ: ได้สิ! ไปกันเลย เย้!!!! *วิ่งเข้าไปด้วยความเร็วสูง*

คริส: เฮ้ อากิระ รอกันด้วยสิ! *วิ่งตามไปด้วย*

รอสเวล: เดี๋ยว! อย่าทิ้งผมไว้คนเดียวสิคร้าบบบบบ!!!!


"หลังจากนั้นพวกเราก็ได้เข้ามาข้างใน"

อากิระ: โว้ว......... ใหญ่มากเลย! นั่นอะไรน่ะ เเล้วนั่นอะไรอ่ะ! อะไร อะไร อาราายยยยยยยยย!!!!!

คริส: นี่! อากิระอย่าตะโกนในห้างสิ มันเสียมารยาทนะ

อากิระ: เค้าขอโทษ.............

คริส: ลืมไปซะสนิท มีเงินเหลือไหมวะตู......อืม......*ควักดูเงินในกระเป๋า*

"เวร!!!!"

คริส: เวรเอ้ย!!!! ไม่เหลือเงินซักบาท

อากิระ: มีอะไรหรอคริส

คริส: ชั้นลืมไป............ว่าไม่เหลือเงินซักกะบาทเดียว

อากิระ: เอ้า!!! เเล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะทีนี้

รอสเวล: ไม่ต้องห่วงครับ ผมเลี้ยงเอง!

คริส: เเล้วนายมีเงินกี่บาทล่ะ

"รอสเวลได้ควักกระเป๋าตังขึ้นมาโชว์"

คริส: เห---- เห๋!!!!!!!!!

อากิระ: !!!!!!!!!!!!

"เงินของรอสเวลนั้น มันเยอะมาก มากพอที่จะซื้อดาวได้ทั้งดวง ถ้าไม่รวมบัตรเครดิตนะ"

คริส: นายไปเอาพวกนั้นมาจากไหนน่ะ!!!!

รอสเวล: คุณคริสครับคุณลืมไปเเล้วเหรอว่า ผมเป็นลูกชายของคนที่รวยเป็นอันดับ4ของโลกเลยนะ

คริส: เอ่อ......โทษทีลืมไป

อากิระ: งั้นชั้นขอไปซื้อเสื้อผ้าตัวนั้นก่อนนะ

คริส: ดะ------เดี๋ยวสิ!

รอสเวล: เฮ้อ......พวกคุณ2คนนี้นะ


หลังจากนั้นพวกเราก็ไปซื้อของต่างๆ ทั้งเสื้อผ้าบ้าง อาหารบ้าง ขนมบ้าง เเละกินพิษซ่าบ้าง กินKFCบ้าง เเวะเล่นกินบ้าง อธิบายไม่หมดหรอก ที่นี่มันใหญ่มาก(ขี้เกียจเขียนนั่นเเหละ) จนกระทั่งถึง6โมงเย็น พวกเราก็ได้วารป์กลับมาที่ลอบบี้

คริส: เล่นซะนานเชียวนะ

อากิระ: ก็ของมันเยอะอ่ะ เเถมมีเเต่ของที่ชอบทั้งนั้นเลยนิ

พนักงานคิดเงิน: ทั้งหมด3,214,000เยนครับ

คริส: โห!!!!! เยอะนะนั่นน่ะ

รอสเวล: ไม่มีปัญหา *ยื่นเงินให้* ไม่ต้องทอนครับ

อากิระ: รอสเวล เธอนี่มีเงินเยอะจังนะ หามาจากไหนเหรอ

รอสเวล: ความลับครับ ฮิๆ

พนักงาน: ให้บรรจุลงกล่องเลยมั้ยครับ

คริส: เอาเลยครับ

ติ๊ดๆ เเซ่~~~~~~

พนักงาน: เรียบร้อยเเล้วครับ ขอบคุณที่มาอุดหนุนครับ

คริส: ป่ะ เรากลับกันเถอะ นี่มันก็ดึกเเล้วนะ

อากิระ: อื้ม!

รอสเวล: งั้นผมขอกลับก่อนล่ะ เดี๋ยวพ่อผมดุเอา

คริส: ลาก่อนนะรอสเวล พรุ้งนี้เจอกันท

อากิระ: โชคดีนะ

รอสเวล: ทั้งสองคนเองก็ขอโชคดีนะครับ บาย!

อากิระ: เเล้วเรา...........จะเอากลับบ้านยังไงล่ะเนี่ยของพวกเนี่ย

คริส: ก็ใส่กล่องออป์ติกสิ เดี๋ยวมันย่อส่วนให้เอง

อากิระ: เห๋...... มีของเจ๋งๆเเบบนี้ด้วยเหรอ.......

คริส: มีสิเป็นของบริษัท The Hat เลยนะ

อากิระ: อีกเเล้วหรอ..........

คริส: เรื่องนั้นช่างมันเถอะ กลับบ้านกันเถอะ

อากิระ: อื้ม!


ถึงตอนนี้คงจะสงสัยเเล้วสิว่าบริษัท The Hat นี่มันคืออะไรกันเเน่ ไว่รอตอนต่อไปเอาเเล้วกัน

|จบตอน4|













นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น