คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OneShot] Graduation.. (SayaMilky NMB48)

โดย Jacques VII

การบอกรักในวันที่เค้าไม่อยู่แล้วน่ะ มันจะไปมีค่าอะไร..?

ยอดวิวรวม

474

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


474

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


8
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 พ.ค. 59 / 02:38 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


แฟนฟิค OneShot เรื่องนี้ถือเป็นฟิคเฉพาะกิจมากเลยค่ะ


พอได้ข่าวว่ามิ้ลกี้จะแกรดก็ไม่เป็นอันทำอะไรเลย


คิดๆไว้ว่าต้องมีโมเม้นต์อะไรแน่ๆสุดท้ายก็คิดไม่ผิดเลยค่ะ


ฟินแตกกันทั้งทามไลน์เพราะสิ่งที่พี่เน่เขียนพี่มันซึนแตกสุดๆ


ฟิคนี้ใช้เค้าโครงมาจากของจริงนะคะ


บทสนทนาบางส่วนก็มาจากทวิตเตอร์ของมิ้ลกับเน่เอง


ที่เหลือไรท์แต่งเติมเอาจากจินตนาการค่ะ


ชอบไม่ชอบยังไงฝากคอมเม้นต์ติชมด้วยนะคะ




ขอบคุณค่ะ ^____^





***ขอบคุณคำแปลต่างๆจาก Twitter : AKB48THT มากค่ะ***
(ทวิตนี้แปลทวิตของเมมเบอร์เยอะมากเลย ไปฟอลโลวกันเยอะๆนะก๊ะ)



#เน่มิ้วบันไซซซซ




Writer's Twitter : @Yokkerzz_






? themy?butter

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 8 พ.ค. 59 / 02:38

บันทึกเป็น Favorite




 

ฉันขอจบการศึกษาจาก NMB48ค่ะ..”



เสียงหวานๆเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบอยู่ชั่วอึดใจหนึ่งก่อนที่น้ำตาจะเริ่มไหลออกจากดวงตาคู่สวย ที่ถึงแม้ว่าจะเจอกับเหตุการณ์อย่างไรก็ยังคงยิ้มรับอย่างสดใสทุกครั้งไป



เลิกฝืนยิ้มสักทียัยบ้า.. ก็คงได้แต่คิดอยู่แต่ในใจ ฉันน่ะ.. ไม่มีความกล้าพอที่จะไปพูดอะไรตรงๆกับเธอคนนี้ต่อหน้าคนอื่นหรอก



เธียเตอร์ของ NMB48 ที่ตอนนี้เย็นเยียบเหมือนกับถูกย้ายไปที่ขั้วโลกเพราะความรู้สึกที่แสนหนักอึ้งจากเหล่าแฟนๆที่ได้ยินการประกาศที่ทำให้คนฟังรู้สึกช็อคกันไปนานพอสมควรถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มเดิมๆจากผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ACE อีกคนของนัมบะ



..วาตานาเบะ มิยูกิ



เสียงพูดเจื้อยแจ้วของเธอแทบจะไม่ได้เข้ามาในโสทประสาทของฉันสักนิด เรื่องแบบนี้น่ะ ถึงจะรู้อยู่ก่อนแล้วแต่จะให้พูดยังไงมันก็ยังรู้สึกโหวงๆอยู่ดีนั่นแหละ



แล้วก็นะ ซายากะจัง..



“…”



เราอายุเท่ากัน ส่วนสูงก็พอกัน กรุ๊ปเลือดเดียวกัน ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วฉันไม่อาจสร้างสายสัมพันธ์ถึงขั้นเป็นเพื่อนกันได้ แต่ฉันตระหนักได้จริง ๆว่าซายากะจังเป็นคนในพรหมลิขิตที่สุดเท่าที่เคยพบเจอมาในช่วงชีวิตของฉันจนถึงตอนนี้เลยนะ ร่างบางเผยยิ้มให้ฉันอ่อนโยน



เธอรู้มั้ยว่าฉันคิดมาตลอดเลยนะ.. ว่าฉันจะถามเธอเมื่อไหร่ดี แต่ก็นั่นแหละ ฉันเองก็อยากจะเชื่อในเส้นทางที่เธอเชื่อเหมือนกัน



ใช่.. วาตานาเบะ ฉันเชื่อในตัวเธอมากนะ



แต่ว่านะ นอกจากฉันแล้วคงไม่มีใครรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยมั้ง? อ้อ จะว่าไปฉันคุยกับอ.อากิโมโตะเรื่องยกเลิกควบทีมมาล่ะ อ.แกก็รับปากเอาไว้แล้วล่ะค่ะ เพราะตอนนี้ NMB48 กำลังอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ฉันก็เลยมาคิดทบทวนอีกครั้งว่า ในฐานะกัปตันและเมมเบอร์ ฉันไม่อยากให้ NMB48 ต้องจบลงแค่นี้..





___________________





ซายากะซัง กลับบ้านดีๆนะคะ



อ่า เช่นกันค่ะ



หลังจากที่โคเอ็นวันนี้จบฉันก็ได้มานั่งมึนอยู่ในห้องแต่งตัวหลังสเตจมองเมมเบอร์ที่กำลังวุ่นวายกับการเก็บของและเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อกลับบ้าน



เอ่อ ฉันไม่ได้พูดอะไรที่น่าคิดหรืออะไรอย่างงั้นออกไปใช่ป่ะ..?



ใช่แหละ..



ใช่สิ..



ฉันว่าฉันก็พูดอำลาตามปกตินะ อืม คงไม่มีอะไรพิลึกหรอก



เสียงถอนหายใจพรูดมาพร้อมๆกับการส่ายหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านไร้สาระออกไปก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดเข้าไปในแอปพลิเคชันสีฟ้าๆขึ้นมาเช็ค



แน่นอนว่าการที่เธอประกาศแกรดกลางโคเอ็นแบบนี้คนอื่นคงตกใจกันไม่น้อยอยู่แล้วไม่เว้นแม้แต่เมมเบอร์ด้วยกันเอง จึงไม่ค่อยน่าแปลกใจนักที่จะมีข้อความและรูปคู่ผ่านหน้าทามไลน์ฉันแทบไม่เว้นระยะ



‘…’



ฉันควรจะต้องเขียนอะไรเทือกๆนี้ด้วยมั้ยนะ..?



แต่จะว่าไปตะกี้ก็แอบเห็นยัยนั่นถูกผู้จัดการเรียกไปคุยหลังจากจบโคเอ็น ฉันก็ไปนั่งฟังด้วย..ในฐานะกัปตันทีมแล้วก็เพื่อนร่วมงานน่ะนะ! แต่ว่าพอเห็นสตาฟซังถ่ายรูปเลยรีบลุกออกมาเพราะ..เอ่อ.. มันจะดูไม่ดี!



แล้วความคิดฟุ้งซ่านเดิมๆก็เริ่มกลับมาในหัวก่อนที่ฉันจะพยายามกล่อมตัวเองให้ตั้งสติก่อนจะลุกไปเก็บของกลับบ้านกับเขาบ้าง เพราะตอนนี้ในห้องแต่งตัวเหลือฉันคนเดียวแล้ว



...แกรกๆๆๆ ..ตึ๊ง



“…ใครน่ะ?”



 “เอ๋ ยังมีใครอยู่อีกหรอคะ? เสียงหวานที่คุ้นเคยดังมาจากอีกฟากของประตูก่อนที่คนร่างเล็กจะเปิดเข้ามา



ทำไมเธอยังไม่กลับบ้าน ฉันพยายามเมคเสียงให้เป็นปกติที่สุดก่อนจะเอ่ยเรียบๆ



..หงืดดดดดด



ดูเหมือนว่าฟ้าสวรรค์จะเล่นตลกเมื่อโทรศัพท์เจ้ากรรมดังมาเด้งเตือนเป็นแอปพลิเคชันสีฟ้าปรากฏชื่อของผู้หญิงตรงหน้าจนฉันต้องรีบจับมันโยนเข้ากระเป๋า



ซายากะจังตั้งเตือนทวิตเตอร์ฉันหรออ~” รอยยิ้มขี้เล่นเริ่มเผยขึ้นอีกครั้ง



จ..จะใช่ได้ยังไงกันเล่า!”



แต่เมื่อกี้ฉันว่าฉันเห็นนา เหมือนเป็นชื่อฉันกับทวิตที่ฉันเพิ่งโพสต์ลงไปตะกี้เลย ช่วงนี้เน็ตฉันไม่ค่อยจะดีด้วยดีเลย์ไปเยอะ ^__^”



ก..ก็บอกว่าไม่ใช่ นี่น่ะเป็นเมลล์ที่เรย์เนี้ยงส่งมาต่างหากล่ะ เธอน่ะรีบๆเก็บของกลับบ้านไปเลย สตาฟซังเค้าก็จะกลับกันแล้ว



ค่า~ ค่า~”





___________________





ช่วงกลางๆเมษาแบบนี้อากาศที่ญี่ปุ่นกำลังดีเลยล่ะ แต่ติดที่ตอนนี้เป็นช่วงค่ำๆอากาศเลยออกจะเย็นซะหน่อย ผู้คนที่สัญจรไปมาก็เริ่มบางตาลงแล้ว เลยเป็นเวลาที่สงบเหมาะกับการคิดอะไรๆไปเรื่อยเปื่อยจริงๆนั่นแหละ



‘…’ ฉันที่กำลังเดินทอดน่องกลับบ้านอย่างอ้อยอิ่งในมือก็เลื่อนหน้าจอมือถือไปเรื่อยๆก็ต้องมาสะดุดกับสเตตัสหนึ่งบนทวิตเตอร์ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เปิดเข้าไปดูตามแจ้งเตือนที่ตั้งเอาไว้



渡辺美優紀 @miyukiofficial9 :

ขอบพระคุณมากจริงๆนะคะ
ฉันจะจบการศึกษาจาก NMB48 และก้าวเดินไปบนเส้นทางชีวิตในฐานะวาตานาเบะ มิยูกิเพียงคนเดียวค่ะ!
ฉันยังจินตนาการไม่ออกเหมือนกันว่าบทที่ 2 ของฉันจะออกมาในรูปแบบไหน
แต่เพราะไม่รู้นี่แหละมันถึงได้น่าสนุก
ฉันจะเก็บการได้พบเจอกับทุกคนรวมถึงความทรงจำมากมายเอาไว้เป็นทรัพย์สมบัติอันมีค่าและพยายามต่อไปค่ะ



ฉันไล่สายตาอ่านข้อความนั้นอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับมองอีโมติคอนที่เจ้าตัวชอบใช้ลงท้ายประโยคอย่างหน่ายๆ 



'..ยัยบ้า ความรู้สึกของเธอน่ะ ฉันรับรู้มาโดยตลอด ทำไมเธอถึงยอมแบกรับภาระอันหนักอึ้งด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแบบนี้ได้ตลอดเวลานะ..'



“แต่ว่า..ทรัพย์สมบัติอันมีค่างั้นเหรอ.. ทบทวนประโยคนั้นอีกครั้งก่อนจะละสายตาออกจากหน้าจอโทรศัพท์ แล้วฉันเนี่ย.. พอจะเป็นทรัพย์สมบัติที่มีค่าแกการจดจำของเธอรึเปล่านะมิยูกิ..?




.........




กลับมาแล้วค่า



เก็บรองเท้าเข้าที่ก่อนจะเดินเข้าไปในตัวบ้านแล้วปล่อยให้กระเป๋าที่หนักอึ้งทิ้งตัวลงบนโซฟาพร้อมๆกับตัวเอง



ทรัพย์สมบัติอันมีค่า.. ประโยคกล่าวอำลานั้นยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดฉันจนถึงตอนนี้ก่อนที่ฉันจะติดสินใจเปิดแอปพลิเคชันที่มีรูปนกสีฟ้าบนพื้นหลังสีฟ้าขึ้นมาอีกครั้ง



ฉันควรจะเขียนให้เธอเหมือนกับที่เมมเบอร์คนอื่นทำสินะ พูดกับตัวเองก่อนจะมองไปที่นาฬิกาบนโทรศัพท์ที่กำลังบอกเวลาห้าทุ่มตรง



‘…’



ฉันควรพิมพ์ลงไปมั้ยนะ..?




...




“..บ้าจริง! ฉันพิมพ์ๆลบๆมา 10 รอบแล้วนะ ฉันควรพิมพ์ออกไปในแนวเพื่อนร่วมงานที่อยู่ด้วยกันมานาน! ใช่ ซายากะ! พิมพ์ลงไปสิ!”



‘…’



แต่ถ้าไม่บอกไปคราวนี้..



‘…’



..คงไม่มีโอกาสดีๆแบบนี้อีกแล้ว



ฉันคว่ำโทรศัพท์ลงกับตักก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วเอนหลังลงอย่างสับสน ซายากะ แกจะกลัวอะไรอีกล่ะ.. เพราะมีเธอคนนี้ ถึงมีชั้นในวันนี้ เพราะมีเธอคนนี้ ที่ฝ่าฟันหลายๆอย่างมากับฉันจนมี NMB48 ได้ในวันนี้..



เป็นไงเป็นกันวะ!”



‘…’



ข..เขียนแบบอ้อมๆละกัน ยัยนั่นจะคิดไปยังไงก็ช่างเหอะ!”



山本彩 @SayakaNeon :

เพราะมีมิลกี้อยู่เคียงข้าง
และเพราะคนที่ยืนอยู่ข้างฉันคือมิลกี้
ฉันถึงเป็นตัวของตัวเองได้

อาจจะเป็นวิธีพูดที่ดูเหมือนเด็กไปบ้าง
แต่เวลาที่เราได้ยืนอยู่ข้างกัน 
มันทำให้ฉันมั่นใจอย่างบอกไม่ถูกว่า พวกเรานี่แหละไร้เทียมทานที่สุดแล้ว

จะเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าอะไรดีนะ
เป็นอะไรที่ไม่สามารถหาคำจำกัดความได้
เค้าเป็นคนที่แสนพิเศษมากๆนะ มากจริง ๆ 

#ซายะมิลกี้



ชั่งใจกับแฮชแท็กอยู่สักพักก่อนที่จะกดทวิตออกไปแล้วโยนโทรศัพท์ลงที่โซฟาเพราะไม่ต้องการจะเห็นคอมเม้นต์จากแฟนๆจากสเตตัสน่าอ้วกที่คิดว่ากลั่นกรองออกมาจากสมองอย่างดี(?)



เขียนออกไปแล้วจนได้สิ อ่า.. พรุ่งนี้ต้องตื่นเร็วอีกต่างหาก ไปอาบน้ำแล้วนอนดีกว่า



"…"



ถ..ถึงจะบอกว่ามีงานที่ทำให้ต้องตื่นเช้าพรุ่งนี้ก็เถอะ แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจตัวเองที่กำลังนั่งจ้องโทรศัพท์อยู่ตอนนี้เลย ม..ไม่ใช่ว่ารอยัยนั่นตอบหรอกนะ! แต่ฉันแค่กำลังดูยอดรีทวิตกับไลค์ที่พุ่งจนทวิตฉันค้างไปหลายหนต่างหากเล่า!



ค่อยอ่านกระแสตอบรับพรุ่งนี้ละกัน อีกอย่างยัยนั่นคงนอนไปแล้ว ดึกป่านนี้



ฉันค่อยๆลุกขึ้นบิดขี้เกียจ 3-4 ทีแล้วเดินตรงไปยังห้องครัวเพื่อหาอะไรรองท้องเล็กน้อยก่อนจะเก็บกวาดห้องให้เข้าที่โดยที่ไม่ลืมพิมอีกข้อความตามหลังมา



山本彩 @SayakaNeon :

แล้วฉันก็ได้ประกาศเรื่องยกเลิกควบทีม K ด้วยค่ะ
ทีม K ทุกคนคะ ขอโทษนะคะที่ไม่ได้ปรึกษาก่อน...

เรื่องนี้จะขอเก็บไปเขียนในบล็อกพรุ่งนี้อีกทีนะคะ

วันนี้ราตรีสวัสดิ์ค่ะ



ในเมื่อเธอเลือกเส้นทางที่ต่างออกไป สิ่งที่เธอสร้างขึ้นมาฉันจะเป็นคนรักษาไว้ให้เอง ฉันกล้าที่จะยกเลิกการควบทีมเพื่อดูแลสิ่งที่มีค่าที่สุดเอาไว้เพื่อเธอนะ ..มิยูกิ




.........




..หงืดดดดดดดดดด!



ตึกๆๆๆๆ ปรึ่บ!



จริงๆก็ไม่ได้รออะไรอยู่หรอกนะ แต่โทรศัพท์มันสั่นเลยต้องมาเช็คหน่อยน่ะ บางทีอาจจะมีเรื่องด่วนเข้ามาก็ได้



渡辺美優紀 @miyukiofficial9 : ราตรีสวัสดิ์



..ห้ะ เอาจริงดิ?



ว..ว่าแต่ฉันควรจะตอบเธอมั้ยนะ ปกติก็ไม่ค่อยตอบหรอก ไม่ได้หยิ่งนะ ฉันแค่คิดว่ามัน..มัน.. ส..เสียเวลาน่ะ!



ตอบมาแบบนี้ฉันควรต่อว่ายังไงล่ะเห้ยยัยบ้า ฉันจงใจเว้นระยะสักพักเพื่อจะได้ดูไม่ติดกันจนเกินไป



山本彩 @SayakaNeon : เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำก่อน พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้ามากเลยด้วย



มันตรงประเด็นรึเปล่านะ..



..หงืดดดดด



เห้ย เร็วไปละ เธอนั่งจ้องโทรศัพท์อยู่รึไง



渡辺美優紀 @miyukiofficial9 : ฉันก็กำลังแช่น้ำครึ่งตัวอยู่เนี่ย เหมือนกันเลย



ฉันอมยิ้มน้อยๆกับคำตอบของมิ้ลกี้ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงอีกครั้งด้วยความรู้สึกเหมือนตัวระเบิดออกมา ก่อนที่แอปพลิเคชันแชทสีเขียวจะเด้งขึ้นมาที่หน้าจอทำเอาฉันหุบยิ้มไม่ได้ก่อนจะตอบไป



LINE    Miyuki  : พรุ่งนี้จะไปไหนเหรอคะ?



LINE    Sayaka : ไม่ใช่เรื่องของเธอน่ะยัยบ้า



LINE    Miyuki ♥ : ฉันไม่ยุ่งก็ได้ค่ะ



LINE    Miyuki ♥ : แล้วในทวิตเตอร์น่ะมันหมายความว่ายังไงหรอ?



LINE    Sayaka : เธอก็คิดเอาเองสิ :P



บางที.. ความรู้สึกที่เก็บมานาน.. ได้บอกออกไปแบบนี้มันก็โล่งเหมือนกันแฮะ.. ส่วนเรื่องว่ายัยนั่นจะเข้าใจที่ฉันพิมพ์มั้ยก็คงแล้วแต่เจ้าตัวแล้วล่ะ 

 

 

 

_______END_______

© themy butter

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Jacques VII จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 stdwiswin (@stdwiswin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 03:40
    ซึนเหลือเกิ๊นนนนนนน หึ้ยยยย
    #1
    0