คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #7 : The vast universe :Queen
§ Application §
§ ตัวละคร §
-- รูปประจำตัว--
"โลกที่ชั้นต้องการ...โลกแห่งความฝันที่สดใส อบอุ่น มีค่า ตัวตนที่อยู่ได้อย่างมีความสุขที่นั้น..."
ชื่อ-นาสกุล : ควีเนสซ่า โอวิเบลียน (Queenessa Ovibian )
ชื่อเล่น : ควีน
อายุ : 12
วัน เดือน ปีเกิด/กรุ๊ปเลือด/ราศี : 26 ก.ค. 46/ A/ ราศี กรกฏ
ประวัติ : ครอบครัวของเธอนั้นมั่งคั่ง ร่ำรวย มีทุกอย่างเพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง โดยเฉพาะพี่ชายของเธอ เธอรักเขามาก เธอติดเขามาตั้งแต่ที่เธอจำความได้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนเธอก็จะเกาะติดเขาไปทุกที่ แต่ด้วยอายุที่มากขึ้นพี่ชายของเธอก็มีภาระหน้าที่ที่ต้องทำ เขาเป็นคนที่สุดยอดมากประสบความสำเร็จในทุกๆด้าน ครอบครัวของเธอยิ่งมั่นคงยิ่งขึ้น แต่ก็นั่นแหละมันทำให้เวลาที่เธอได้อยู่กับพี่น้อยลง แต่ถึงอย่างนั่นเขาก็พยายามเจียดเวลามาหาเธอจนได้ พอถึงวันเกิดของเธอเขาจะมาหาเพื่อเอาของขวัญมาให้เธอทุกๆปี เมื่อเธออายุ 8ขวบ ดูเหมือนมันจะต่างออกไปจากครั้งอื่นๆ กล่องของขวัญสีแดงที่ถูกส่งมาทำให้เธอแปลกใจ…ทุกทีพี่ชายของเธอจะเอามาให้เธอด้วยตัวเอง แต่เธอก็คิดไม่นานก่อนจะเปิดมัน…เป็นครั้งแรกที่หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับมันจะหลุดออกมา ลมหายใจติดขัดยามเมื่อมอง ‘ของขวัญ’ภายใน ภายในนั้นมี…ศีรษะ ใช่ มันคือศีรษะ…ของมนุษย์ ของ พี่ชาย… ศีรษะชุ่มเลือดของพี่ ใบหน้าบิดเบี้ยวแสดงถึงความทรมาน เขาตายอย่างทรมาน…เขาตายแล้ว มันทำให้เธอกำลังเป็นบ้า เสียงกรีดร้องอย่างคุ้มคลั่งถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากน้อยๆ ความโศกเศร้าที่เปลี่ยนน้ำตาให้ราวกับเป็นสายเลือด อ้อมแขนเล็กๆโอบกอดศีรษะของพี่อย่างสั่นๆ พี่ของเธอจากไปแล้ว…ทำไม? หลังจากที่พี่ตาย พ่อกับแม่ของเธอเองก็เศร้าโศกเสียใจมาก พวกเขาพล่ำเอ่ยแต่ชื่อของพี่ชายไม่หยุด ถึงกับสวดมนต์อ้อนวอนต่อพระเจ้าเพื่อที่จะขอให้พี่ชายกลับมา แต่มันไม่มีวันเป็นจริง พวกเขาเอ่ยสาปแช่งต่อคนที่ฆ่าพี่ชาย หันหลังให้กลับพระเจ้าที่ไม่คืนลูกของพวกเขา ทำไมคนที่ตายถึงเป็นพี่ชาย พวกเขาพูดแบบนี้ และมองมาที่เธอ…แววตาของพวกเขาไร้ซึ่งความอบอุ่น และความรัก มันมีเพียงความชิงชัง “ ทำไมคนที่ตายไม่ใช่แก! แต่เป็นเขา! ทำไม!” มันคือคำที่เอ่ยออกมาจากแม่ของเธอ… พวกเขาอยากให้เธอตาย ตายแทนพี่ พวกเขารักพี่…แต่ไม่รักเธอ งั้นหรอ?ความเสียใจถาโถมเข้าหาเธออีกครั้ง แต่มันไม่จบเพียงเท่านี้ เพราะทันที่ที่แม่เธอพูดจบก็จับตัวเธอไว้ และเอาเธอไปบูชายัญเพื่อแลกชีวิตของเธอกับพี่ พวกเขาพยายามทุกวิธีทางแต่ไม่สำเร็จ ตัวเธอเองก็กำลังตายเธอรู้สึกได้ จนกระทั่งพวกเขาเอา ‘มัน’มา เมล็ดต้นไม้แบบพิเศษที่พี่ชายจะให้เป็นของขวัญวันเกิดอายุ 8 ขวบของเธอจริงๆ พวกเขาฝังมันไว้ในตัวเธอ เพื่อเป็นสื่อกลางแทนตัวพี่… มันกำลังเปลี่ยนแปลง จากเมล็ดแตกกิ่งก้านออกมา…ชอนไชอยู่ภายใน ทรมาน ทรมานเหลือเกิน ความทรมานราวกับร่างกายเธอจะแหลกเป็นเสี่ยงๆ เสียงร้องที่ค่อยๆเหือดแห้งแต่มันยังคงไม่หยุด ความเจ็บปวดนี้กินเวลายาวนานเกือบสัปดาห์ จนเธอสลบไป นานเท่าไหร่เธอก็ไม่รู้ เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง รู้สึกแปลกๆ มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเธอ เธอไปหาพ่อแม่ของเธอ ทันทีที่พวกเขาเห็นเธอแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเกลียดชัง “ทำไมถึงไม่สำเร็จ…ทำไม ทำไม เพราะแก! เพราะแกนังเด็กไร้ประโยชน์! ทำไมแกไม่ตายแทนเขา ไอ้ปีศาจ!” หัวใจที่ปริร้าวของเธอพลันแตกสลาย ความโศกเศร้าอย่างรุนแรงของเธอทำให้ร่างกายเธอเกิดการเปลี่ยนแปลง กิ่งก้านดอกไม้ทะลุออกมาจากตัวเธอและทำร้ายพวกเขาทั้งสอง เธอตกใจมากเธอไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้ แต่…เธอมองตัวของเธอผ่านกระจก ในตอนนี้เธอราวกับหญิงสาวอายุราว19-20ปี ผิวขาวซีดเหมือนกระดาษและยิ่งกว่านั่นรอยประหลาดรูปกิ่งก้านดอกไม้รอบๆตัวเธอ ที่ขยับราวกับมีชีวิต …ปีศาจ
ลักษณะนิสัย : ไร้เดียงสา ไม่ค่อยประสีประสา ขี้เหงา ต้องการความอบอุ่น อยากมีเพื่อน ชอบแอบร้องไห้ตรงที่ไม่มีคนเพราะหากมีใครมาเห็นคงไม่ดี จึงได้แต่เล่นอยู่คนเดียว ไม่ชอบให้ใครเข้ามา บริเวณใกล้กับคฤหาสน์ของเธอ ชอบอยู่ในโลกส่วนตัวและโลกความฝัน(โลกส่วนตัวสูงง//ง งูล้านตัว) มักออกจากคฤหาสน์ไปอยู่บริเวณทีเด็กชอบมาเล่นกัน และมองพวกเขาจินตนาการว่าเธออยู่ตรงนั้น หวาดกลัวว่าคนอื่นจะเห็นเธอตลอดจนต้องคุมผ้าคุมตัวยาวปกปิดไว้ หากเธอโกรธเสียใจมากๆละก็จะควบคุมพวกนั้นในตัวเธอไม่ได้
คติประจำใจ: คงอยู่…อย่างไร้ค่า
ลักษณะในการพูด : เนื่องจาก เจ้าตัวจริงๆแล้วเป็นเด็ก 12ขวบเท่านั้น การพูดจึงมีลักษณะเหมือนเด็ก
"คุณลุงเป็นใครคะ?"
"ยะ อย่าเข้ามานะคะ นะ หนู หนูไม่เป็นไรจริงๆค่ะ"
"ไม่! อะ เอ่อ หนูหมายถึง คะ คือ หนูเป็นโรคแพ้แสงแดดน่ะค่ะ พะ เพราะงั้นคงถอดผ้าคุมไม่ได้"
"ชั้นก็อยากเล่นกับพวกเธอนะ แต่ว่า…ยะ อย่ารังเกียจชั้นเลยนะ…"<<<พูดกับเด็กวัยเดียวกัน
ความสามารถพิเศษ :ควบคุมไม้ดอกภายในร่างกายได้อย่างอิสระ(แล้ว) คุยกับต้นไม้ ร่างกายทนทานต่อพิษมาก รักษาบาดแผลด้วยตัวเองจากพืชในร่างกาย เสียงร้องเพลงไพเราะราวระฆังแก้ว ร้องควบคู่ไปกับเหล่าไม้ดอกที่ส่งเสียงได้อย่างน่าอัศจรรย์ เครื่องดนตรีที่เล่นได้ดีคือเปียโนและฮาร์ป ทำงานบ้านงานเรือนเก่ง(ทำความสะอาดบ้านตัวเอง) ค่อนข้างฉลาด และมีความตั้งใจมาก เสาะหาความรู้เพิ่มเติมอยู่บ่อยครั้ง
งานอดิเรก : หาหนังสืออ่านน่าสนใจอ่าน,สโตกเกอร์ ดูการละเล่นของเด็กคนอื่น,เล่นกับต้นไม้ดอกไม้,ปลูกต้นไม้,ไหว้หลุมศพครอบครัว
สิ่งที่ชอบ ปลื้ม :พี่ชาย หนังสือเกี่ยวกับโลกแฟนซี สถานที่น่าอัศจรรย์ พ่อมดแม่มด
สิ่งที่ไม่ชอบ เกลียด แพ้ : อยู่คนเดียว คำด่าทอ สายตาเกลียดชัง เลือด
อื่นๆ : คฤหาสน์ของควีนขาดการติดต่อจากภายนอก และในคฤหาสน์มีเพียงแค่ควีนเท่านั้นเพราะพ่อแม่ของเธอไล่คนใช้ในบ้านออกไปหมด ตั่งแต่ที่พี่ของเธอจากเธอไป กิจการทางบ้านก็สิ้นสุดไปด้วยเช่นกัน
- สัมภาษณ์ตัวละคร -
Q : สวัสดี เธอชื่ออะไรหรอ?
A : “นะ หนู ควีน ค่ะ ควีเนสซ่า ค่ะ”ตอบพลางดึงผ้าคลุมลงต่ำ
Q : งั้นหรอ เออ.. ถ้างั้นฉันขอถามอะไรหน่อยได้มั๊ย? คือว่าโลกแห่งจิตนาการของเธอน่ะคืออะไรหรอ?
A : “โลกที่พวกเราอยู่ด้วยกัน…เหมือนเดิม ที่ๆเต็มไปด้วยความอบอุ่น…ที่ที่หนูสามารถมีค่า เพื่อพวกเขา คนสำคัญของหนู” ตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังใบหน้าโผล่พ้นผ้าคุมเล็กน้อย
Q : โหหห! แล้วถ้าเลือกได้หรือเลือกไม่ได้-.- อยากไปอยู่โลกจิตนาการโลกไหนอ่อ?
A : “โลกจิตนาการโลกไหน? ไม่ใช่โลกจินตนาการของหนูหรอ…โลกที่หนูอยู่อย่างมีค่า…คนที่เหมือนหนู...ไม่รังเกียจ…”เสียงสั่นเครือเล็กน้อย ก้มศีรษะลงต่ำ พลางจับชายกระโปรงอย่างสั่นเทา
Q : ฮ่าาา.. ขอบคุณน้าาที่คุยเป็นเพื่อน ไว้คราวหน้าค่อยคุยกันใหม่น้อ!
A : เอ๊ะ พะ เพื่อน เพื่อนหรอ… อื้ม!ไว้เจอกันนะคะ ต้องเจอกันแน่ๆ บ้ายบาย” โบกมือลาอย่างร่าเริง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดีใจ
.......................................................................................................................................................................
§ Application §
§ ผู้ปกครอง §
ชื่อ-นาสกุล : Yhafufuya (คนเดิม เพิ่มเติมเดะบอก)
ชื่อเล่น :yhafu
อายุ : 17
วัน เดือน ปีเกิด/กรุ๊ปเลือด/ราศี :10/1*/41 กรุ๊ปO ราศี ตุล
ประเทศ :thai
คติประจำใจ :วันๆน่าเบื่อใช่จะเบื่อมันทุกวัน
ลักษณะนิสัย : ธรรมดามว๊ากกกกกก ติดจะพูดน้อยไปนิด แต่ถ้าพูดกับเพื่อนจะพูดเป็นต่อยหอย มักจะฟังคนอื่นไม่รู้เรื่อง ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรกัน(ตามคนอื่นไม่ทัน) และพูดไม่ค่อยรู้เรื่องเช่นกัน ชอบเหม่อบ่อยๆจนเป็นภาระเพื่อน(ฮา) แอบขี้เกียจเล็กน้อย(หรา?) ของใช้ส่วนตัวมักจะเก็บไม่ค่อยเป็นที่ เก็บเป็นระเบียบไม่ถึงวัน รกเหมือนเดิม... ความจำสั้นมากกกกก(ล้านตัว) ชื่อเพื่อนในห้องก็จำไม่ค่อยจะได้จนโดนว่าประจำ แถมยังหูไม่ดี... รู้สึกชีวิตซวยมาก(สดๆร้อนๆT T)เรื่องดีๆในชีวิตถือว่าน้อย ซวยๆสิประจำ...
ลักษณะในการพูด :ชอบลงท้ายด้วย "อะ" เวลาพูด ซึ่งเพื่อนๆก็ต่างบอกว่าดูเอ๋อมาก
"ห๊า อะไรนะ"<<<คำนี้คำประจำ
"โทษๆจำผิดคน แหะๆ"<<<โดนเพื่อนด่า
"พวกแกคุยไรกันอะ"<<<โดนเพื่อนถอนหายใจใส่
"เมื่อกี้ว่าไรนะ ไม่ได้ยินอะ"<<<เพื่อนเดินหนีเพราะขี้เกียจพูด
งานอดิเรก :เหม่อ ฟังเพลง อ่านนิยาย(Y) นอนอืดอยู่บ้าน เช็คเฟส
สิ่งที่ชอบ ปลื้ม :ของสวยๆแปลก เรื่องตลก สถานที่สวยดูลุกลับ เพลงเพราะ
สิ่งที่ไม่ชอบ เกลียด แพ้ :พวกเห็นแก่ตัว เสียงดังๆ นาฬิกาปลุก น้ำหนั---
อื่นๆ : ---------
คุยกับผู้ปกครอง
ไรท์ : อยากให้ไรท์พาไปโลกไหนหรอ? //ยมโลก คนข้างบ้านเสนอมา
ผู้ ปกครอง :เหมือนเดิมค่ะ แน่นอนว่าต้อง ยาโอ---แค่กๆๆ ก็คงเป็นโลกที่มันมีของสวยๆแปลกๆดูลึกลับอะ ความรู้สึกเหมือนดูดาวไรเงี้ย อย่างโลกแฟนซีอะ ที่มีเวทย์มนต์ส่องแสงวิบๆวับม่วงๆ วาย---แค่กๆ เอ่ย ส่องแสงสว่างสวยตระการตา...(//^q^//)
ความคิดเห็น