กลร้ายสัมผัสรัก (ซีรีส์ชุดสองพี่น้องตระกูลแบรดลีย์)

ตอนที่ 26 : บทที่ 6-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    10 มี.ค. 62


แดเนียล แบรดลีย์



มัทนาลัย (วิว)




เดสตินี่



แต่ปัญหาก็คือเขาไม่รู้ว่าจะไปตามตัวเจ้านายได้ที่ไหน

“วางเอกสารนั่นไว้ แล้วนายออกไปเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

“ครับ”

ชายวัยกลางคนในสูทสีดำสากลวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะ ก่อนจะขยับเท้าออกจากไป เมื่อประตูห้องถูกปิดลง ทิมจึงต่อสายโทรศัพท์ไปที่คฤหาสน์แบรดลีย์ เผื่อว่าแดเนียลอาจจะกลับมาแล้ว แต่แอบซุกซ่อนตัวอยู่ในคฤหาสน์ก็เป็นได้

ทิมได้แต่ภาวนาให้มันเป็นแบบนั้น ระหว่างที่รอปลายทางรับสายอย่างใจจดใจจ่อ

“สวัสดีครับ คฤหาสน์แบรดลีย์ครับ”

“อลันเหรอ นี่ฉันเองนะ”

“ครับคุณทิม มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ”

“คุณแดเนียลกลับมาหรือยัง”

“ยังเลยครับ”

คำตอบของอลันทำให้ทิมต้องขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น ลมหายใจพรืดใหญ่ถูกพ่นออกมา ก่อนที่เลขาหนุ่มจะบอกปลายสาย

“แค่นี้นะ ขอบใจมาก”

ทิมกดวางสาย ตอนนี้คิ้วของเลขาหนุ่มขมวดเข้าหากันจนแทบจะเป็นปม เพราะไม่ทราบว่าจะตามหาแดเนียลได้ที่ไหน เลขาหนุ่มเดินกลับไปกลับมาในห้องทำงานอย่างครุ่นคิด พักใหญ่กว่าจะนึกขึ้นมาได้ว่ายังเหลือตัวช่วยอีกหนึ่งตัว

“ต้องโทร.หาคุณเดวิด”

เดวิดคือพี่ชายฝาแฝดของแดเนียล ทั้งคู่มีใบหน้าและรูปร่างเหมือนกันอย่างไม่มีผิดเพี้ยน หากไม่สนิทจริงก็ยากที่จะแยกทั้งคู่ออกว่าใครเป็นใคร ทว่านิสัยของทั้งคู่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เดวิดเป็นเจ้าของสวนแอปเปิลขนาดใหญ่ชื่อว่า Wonder Orcard อยู่ในรัฐวอชิงตัน และเจ้าของฟาร์มม้า เดวิดจะเป็นคนที่ภายนอกดูนิ่งขรึมหน้าดุ แต่ลึกๆ แล้วเป็นคนจิตใจดี ส่วนแดเนียลแม้จะติดรักสนุกและดูกะล่อนไปเสียหน่อย ด้วยภาพลักษณ์คาสซาโนว่าตัวพ่อ แต่ทว่าลึกๆ แล้วก็มีจิตใจดีไม่ต่างจากคนเป็นพี่ชาย

เลขาฯ หนุ่มหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา เลื่อนปลายนิ้วที่หน้าจอ เมื่อเจอหมายเลขโทรศัพท์ของเดวิดจึงไม่รีรอที่จะกดโทร.ออกทันที







คำตอบจากปลายสายอย่างเดวิดทำให้ความหวังของทิมดูริบหรี่ลงถนัดตา เดวิดเองก็ไม่ทราบว่าน้องชายหายไปไหน ลองโทร.ติดต่อ ก็ติดต่อแดเนียลไม่ได้เช่นกัน ทราบแต่ว่าเจ้าตัวจะบินมาที่นิวยอร์กเพื่อจัดการเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าเดวิดต้องการเจอตัวแดเนียลไม่ต่างจากเขา เพราะเดวิดบอกกับเขาว่ามีผู้หญิงชื่ออรนาราเอาเด็กมายัดเยียดให้เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นแดเนียล และเขาก็หวังว่าเดวิดจะตามหาตัวแดเนียลเจอ

พี่น้องฝาแฝดน่าจะพอเดาทางกันได้

เลขาฯ หนุ่มคาดหวังแบบนั้น เรื่องเงินสำหรับแดเนียลไม่ใช่ปัญหา แต่เป็นเรื่องชื่อเสียงที่ดีเอ็นคอร์ปสั่งสมมาต่างหาก จะมาถูกใส่ร้ายป้ายสีแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด ตอนนี้สิ่งที่ทิมทำได้ก็แค่รอ แม้ความหวังจะดูริบหรี่ก็ตาม ในขณะที่เวลาก็เริ่มเหลือน้อยลงไปทุกที







แดเนียลแวะไปเยี่ยมคาร์ลอสที่โรงพยาบาลพร้อมจัดการชำระค่ารักษาพยาบาลส่วนที่เหลือและค่าห้องพิเศษ ร่างสูงแวะนั่งที่ม้านั่งพักสำหรับญาติ และหยิบสมาร์ตโฟนออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดเปิดเครื่อง ตั้งใจจะเชื่อมต่อสัญญาณอินเทอร์เน็ตโดยใช้สมาร์ตโฟน แต่ทันทีที่เขาเปิดเครื่อง ข้อความแจ้งเตือนว่ามีคนติดต่อก็เด้งขึ้นมาอย่างระรัว โดยเฉพาะเบอร์ของทิมกับเดวิด

‘จะโทร.อะไรกันนักหนาวะ ฉันแค่มาพักผ่อน’

แดเนียลบ่นอย่างหัวเสีย จากที่ตั้งใจจะส่งแค่อีเมลไปบอกทิม เลยต้องเลือกโทร.กลับไปหาแทน เพราะครบกำหนดที่ตกลงกันไว้เป็นเวลาเจ็ดวัน เขาจะโทร.ไปบอกเลขาฯ หนุ่มว่าต้องการพักผ่อนต่ออีกสักระยะ และจะยังไม่ไปกลับเร็วๆ นี้แน่ อย่างน้อยๆ ก็ต้องรอให้มีคนมาช่วยมัทนาลัยดูร้านและรอให้คาร์ลอสหายดีเสียก่อน เขาถึงจะกลับ และเขาต้องกลับมาที่เท็กซัสอีกอย่างแน่นอน

“ว่าไงทิม มีอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องด่วนฉันเตะนายแน่”

ทันทีที่ปลายสายกดรับ แดเนียลก็ถามด้วยน้ำเสียงที่ติดจะหงุดหงิด หากแต่เลขาฯ หนุ่มกลับตะโกนลั่นราวกับว่าถูกรางวัลใหญ่

“ขอบคุณพระเจ้า ที่คุณแดเนียลโทร.กลับมา”

“นายจะขอบคุณพระเจ้าทำไม ต้องขอบคุณฉันสิ ฉันเป็นคนโทร.ไปหานาย ไม่ใช่พระเจ้าโทร.”

“ขอบคุณทั้งคุณแดเนียลทั้งพระเจ้านั่นแหละครับ”

“ตกลงนายมีธุระด่วนอะไรนักหนา ถึงได้โทร.จิกฉันเป็นร้อยๆ สายแบบนั้น ถ้าไม่ใช่เรื่องด่วนจริง กลับไปฉันเตะนายแน่”

“ด่วนที่สุดครับ คุณแดเนียลต้องกลับมาเดี๋ยวนี้เลยครับ”

“ฉันยังกลับไม่ได้”

“แต่คุณแดเนียลต้องกลับครับ”

“บอกว่ายังกลับไม่ได้ก็ไม่ได้สิวะ นายอยากมีเรื่องกับฉันใช่ไหมทิม”

แดเนียลบอกเสียงเกรี้ยวกราด ลมหายใจพรืดใหญ่ถูกพ่นออกมาเพราะไม่สบอารมณ์ คิ้วหนาที่พาดเหนือดวงตาเรียวรีก็ขยับเข้าหากันจนเกือบชิด

“คุณแดเนียลลองดูเอกสารที่ผมสแกนส่งเข้าไปในเมลก่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมถือสายรอ”

ถึงแม้จะหงุดหงิด แต่แดเนียลก็ทำตามที่เลขาหนุ่มบอก นิ้วเรียวยาวกดเข้าไปในแอปพลิเคชั่นอีเมล เปิดอ่านอีเมลที่ทิมส่งมาให้ พอได้อ่านอย่างละเอียดคิ้วหนาที่ขยับเข้าหากันจนเกือบชิดก่อนหน้านี้ก็ขมวดเข้าหากันจนแทบจะเป็นปม ชายหนุ่มสบถอย่างหัวเสีย

“ชิท!”

“ตอนนี้คุณแดเนียลมีเวลาอีกเพียงแค่ยี่สิบชั่วโมงครับ”

แดเนียลพ่นลมหายใจพรืดใหญ่ออกมาก่อนจะให้คำตอบแก่เลขาฯ หนุ่ม

“ฉันรู้แล้วน่า ขอเวลาเคลียร์บางอย่างก่อน แล้วฉันจะรีบไป นายช่วยเตรียมเอกสารเอาไว้ก็แล้วกัน”

“ผมเตรียมทุกอย่างเอาไว้เรียบร้อยแล้วครับ เลือกแค่คุณแดเนียลที่ผมไม่สามารถเตรียมได้”

แดเนียลถึงกับกัดฟันกรอดกับวาจาประชดประชันของเลขาฯ หนุ่ม แต่ก็เอาเถอะ เขาจะเห็นแก่ความดีและการทำงานอย่างไร้ข้อบกพร่องของทิม คราวนี้จะละเว้นไปก่อนก็ได้

“เออ งั้นก็แค่นี้แหละ”

แดเนียลบอกแค่นั้นแล้วกดวางสาย ทีแรกก็ตั้งใจจะโทร.กลับไปหาพี่ชายอย่างเดวิด แต่คิดไปคิดมาชายหนุ่มก็เลือกที่จะไม่โทร. เพราะเดาเอาว่าเดวิดคงโทร.หาเขาเพราะทิมคงให้ช่วยติดต่อเขาอีกแรง มือหนาเก็บสมาร์ตโฟนใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง นัยน์ตาสีดำสนิทดูแข็งกร้าวยามนึกถึงคนที่กล้ามาใส่ร้ายเขาแบบนั้น

ไม่ว่ามันจะเป็นใคร

ในเมื่อกล้ามาลองดีกับคนอย่างเขา

บอกได้เลยว่างานนี้จบไม่สวยแน่



ฝากของแฝดคนพี่ด้วยค่ะ


กลร้ายสะดุดรัก แอดแฟนกดลิงก์ได้เลยค่ะ

แวะมาพูดคุยสอบถามได้ที่แฟนเพจวรินทร์นารีค่ะ

Twitter @nokhongyok_amp

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

208 ความคิดเห็น