กลร้ายสัมผัสรัก (ซีรีส์ชุดสองพี่น้องตระกูลแบรดลีย์)

ตอนที่ 12 : บทที่ 2-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    6 มี.ค. 62



แดเนียล (แฝดน้อง) แบรดลีย์



มัทนาลัย (วิว)




เดสตินี่



“คุณโกหก”



นัยน์ตาสีดำสนิทวูบไหวเล็กน้อย เมื่อประโยคดังกล่าวออกมาจากเรียวปากอวบอิ่ม คิ้วหนาขยับเข้าหากันจนเกือบชิด จู่ๆ ชายหนุ่มก็เกิดอาการหายใจไม่ทั่วท้องขึ้นมาเป็นครั้งแรก



‘เธอรู้ได้ไงวะว่าเราโกหก’



แดเนียลยังไม่ทันหาคำตอบให้ตัวเองได้ มัทนาลัยก็เฉลยออกมาเสียก่อน ชายหนุ่มถึงได้ลอบพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก



“คุณบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่ฉันเห็นก้อนหินอยู่บนพื้นนั่น ถึงจะไม่ได้ใหญ่มาก แต่การที่คุณล้มลงไปกระแทกแบบนั้น ต้องเจ็บไม่น้อยแน่”



มัทนาลัยเอ่ยเสียงดุอย่างลืมตัว นั่นเป็นเหตุให้แดเนียลคลี่ยิ้มบางๆ



“ผมไม่เป็นไรจริงๆ วิว”



“ฉันไม่เชื่อ”



“ผมไม่เป็นไรจริงๆ”



แดเนียลย้ำอีกครั้งแล้วกลั้วหัวเราะในลำคอกับท่าทางดูวิตกกังวลจนเกินควรของคนตัวเล็กกว่า แต่คำตอบของชายหนุ่มยังไม่ทำให้หญิงสาวคลายกังวลลงได้



“งั้นฉันขอดูหน่อยค่ะ”



“หืม”



คราวนี้แดเนียลถึงกับยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นสูงเมื่อหญิงสาวพูดออกมาแบบนั้น แต่ดูเหมือนว่ามัทนาลัยยังไม่รู้ตัว



“ช่วยเปิดเสื้อขึ้นหน่อยได้ไหมคะ”



มัทนาลัยมองใบหน้าหล่อเหลาตอนที่บอกประโยคดังกล่าวออกไป แดเนียลชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะทำตามที่หญิงสาวต้องการ



เมื่อเธอเป็นคนร้องขอ เขาก็จะไม่ปฏิเสธ



แดเนียลไม่ได้ทำแค่เปิดเสื้อขึ้น ชายหนุ่มบอกตัวเองว่าเขาไม่ถนัดแบบนั้น มือหนาดึงเสื้อกล้ามที่สวมใส่ให้พ้นตัว แล้วถือเอาไว้ในมือแทน เรือนกายแข็งแกร่งที่ปรากฏแก่สายตา ทำให้มัทนาลัยลมหายใจสะดุดขึ้นมาเสียดื้อๆ แม้เธอจะไม่เห็นร่างกายส่วนหน้าของอีกฝ่าย เพราะเขายืนหันหลังให้เธอ แค่แผ่นหลังกว้าง กล้ามเนื้อที่ไร้ไขมัน นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ใบหน้าของหญิงสาวค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงจัด คำพูดก็ติดขัดอย่างที่เธอไม่อาจควบคุมมันได้



“ละ หลังคุณเป็นรอยแดงเยอะเลยค่ะ สะ สงสัยจะแทกเข้ากับก้อนหิน เดี๋ยวคุณเข้าไปนั่งรอที่โซฟานะคะ ฉันจะไปเอาเจลเย็นมาประคบให้”



กล่าวจบหญิงสาวก็ขยับเท้าเดินนำไปก่อน และคราวนี้มัทนาลัยไม่รอเดินไปพร้อมกับแดเนียลอีกแล้ว ความร้อนที่ชัดเจนตรงบริเวณใบหน้า ทำให้หญิงสาวต้องขอตัวหลบไปตั้งหลักก่อน นัยน์ตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์ตอนที่มองตามร่างแบบบาง ก่อนที่เขาจะขยับเท้าตามไป







แดเนียลนั่งรออยู่พักหนึ่ง มัทนาลัยก็เดินออกมาจากครัวพร้อมเจลเย็น หญิงสาวใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กพันรอบเจลเย็นเอาไว้ ร่างแบบบางนั่งลงข้างร่างสูงที่ท่อนบนเปลือยเปล่า และหญิงสาวก็ทราบว่าตัวเองต้องช่วยประคบเย็นให้อีกฝ่ายเพราะตำแหน่งที่กระทบกระเทือนอยู่เกือบกลางแผ่นหลัง หากปล่อยให้ชายหนุ่มทำด้วยตัวเองคงไม่สะดวกมากนัก



“เดี๋ยวฉันประคบให้นะคะ”



เมื่อมัทนาลัยอาสาแบบนั้น แดเนียลก็ไม่ปฏิเสธ ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อย เพื่อให้หญิงสาวประคบแผ่นหลังของตนเองได้อย่างสะดวก



มือบางติดจะสั่นเล็กน้อยในคราวแรก ก่อนหญิงสาวจะบังคับให้มันสงบนิ่งลงได้ในที่สุด กลิ่นกายบุรุษเพศที่ลอยวนบริเวณปลายจมูกทำให้ร่างกายของมัทนาลัยเกร็งขึ้นอย่างไม่อาจห้ามได้ ผ่านไปราวๆ สิบห้านาที หญิงสาวจึงนำเจลเย็นออกจากแผ่นหลังแข็งแกร่ง



“เรียบร้อยแล้วค่ะ”



มัทนาลัยบอกพร้อมๆ กับที่หญิงสาวลุกจากโซฟาตัวดังกล่าวเพื่อนำเจลเย็นไปเก็บในครัว เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย จึงกลับมาที่โซฟา ซึ่งแดเนียลที่สวมเสื้อกล้ามสีขาวตัวเดิมเรียบร้อยขยับตัวลุกขึ้นยืนรออยู่ก่อนแล้ว



“ขอบคุณครับ”



แดเนียลบอก นัยน์ตาสีดำสนิทยังคงมองที่ดวงหน้ารูปไข่ มัทนาลัยยิ้มให้เขา



“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเต็มใจ ที่สำคัญต้องขอโทษจริงๆ นะคะ เพราะฉันแท้ๆ คุณถึงต้องมาเจ็บตัวแบบนี้”



“ผมไม่เป็นไรแล้ว อย่ากังวลเลย”



แดเนียลยกยิ้มมุมปากตอนที่บอกหญิงสาว มัทนาลัยเองก็ยิ้มให้เขา เป็นอีกครั้งที่ดวงตาสองคู่สบประสานสายตากัน มัทนาลัยเพิ่งจะรู้ว่าเธอไม่ควรจ้องนัยน์ตาสีดำสนิทนานจนเกินไปเพราะมันทำให้เธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองอย่างที่เธอไม่เคยเป็นมาก่อน เธอเพิ่งจะรู้จักกับเขาไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ ที่สำคัญพรุ่งนี้เขาก็ต้องไปแล้ว เพราะฉะนั้นเธอควรเลี่ยงจากสถานการณ์ตรงหน้า




“ถ้างั้นฉันไปนอนนะคะ”



“ครับ ผมขอไปส่งที่ห้องนะ”



มัทนาลัยไม่ปฏิเสธ เพราะอย่างไรห้องของเธอก็เป็นทางผ่านที่ชายหนุ่มจะขึ้นไปพักที่ห้องใต้หลังคาอยู่แล้ว เมื่อหญิงสาวพยักหน้ารับ ทั้งคู่จึงพากันขึ้นบันไดไปชั้นสอง โดยที่แดเนียลเป็นฝ่ายเดินตาม จนกระทั่งมัทนาลัยหยุดเท้าที่หน้าห้องนอน ก่อนจะเข้าห้องหญิงสาวหันมาบอกลาคนที่อยู่ด้านหลัง



“หลับฝันดีนะคะ”



แดเนียลทำเพียงคลี่ยิ้มบางๆ ทว่าจังหวะที่หญิงสาวหมุนตัวยังไม่ทันได้ยกมือขึ้นจับลูกบิดประตู มือหนาก็คว้าข้อมือบางข้างหนึ่งของเธอไว้อย่างถือวิสาสะ



“เดี๋ยวก่อนครับวิว”



“มีอะไร…”



หญิงสาวไม่ทันได้เอ่ยประโยค ริมฝีปากอุ่นจัดก็ทาบทับลงบนริมฝีปากของเธอ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง หญิงสาวจับต้นชนปลายไม่ถูก ว่าทำไมเขาถึงได้กระทำการอุกอาจเช่นนี้ รู้ตัวอีกที คนสูงกว่าก็ใช้ความเชี่ยวชาญบังคับให้เรียวปากของเธอแยกออกจากกัน ก่อนจะสอดปลายลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากของเธอ มัทนาลัยร้องท้วง



“อื้อ...ปล่อยนะ”



มัทนาลัยร้องเสียงอู้อี้ในลำคอ มือข้างที่ว่างยกขึ้นทุบตีอีกฝ่ายเป็นพัลวัน แต่แดเนียลไม่ยอมให้หญิงสาวได้ทำแบบนั้น เขารวบมือเล็กเอาไว้ ก่อนจะตรึงแขนทั้งสองข้างกับบานประตู ร่างแบบบางดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลัง ทว่าความพยายามของเธอก็เป็นเพียงแค่ความพยายามเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ซ้ำยังใช้ความเชี่ยวชาญที่มีเหนือกว่าทำเอาหัวของเธอหมุนคว้าง ก่อนที่เขาจะยอมถอนจูบออกมาอย่างอ้อยอิ่ง พร้อมๆ กับที่มือเล็กเป็นอิสระ และหญิงสาวก็ยกมันขึ้นฟาดบนใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่ลังเล



เพียะ



“คนเลว ฉันไว้ใจคุณ คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง”



ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงมือของมัทนาลัย เสียงก่นด่าปนตัดพ้อที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม ดวงตาคู่สวยที่กำลังแดงก่ำ นั่นทำให้แดเนียลรู้ว่าเขาทำพลาดไป



บ้าเอ้ย



เขาไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมตัวเองถึงได้ทำแบบนั้นลงไป



และที่สำคัญเขาก็ไม่เคยปล้นจูบใครมาก่อนให้ตายเถอะ



“คือผม…”



มัทนาลัยต่อว่าเขาแล้วสะบัดหน้าหนีเพราะไม่ต้องการจะเห็นหน้าอีกฝ่าย และไม่ต้องการฟังคำอธิบายใดๆ ทั้งนั้น ร่างเล็กไม่ทันได้ก้าวเข้าห้องของตัวเอง เสียงคล้ายบางสิ่งล้มกระแทกพื้นดังโครมใหญ่ ก่อนเสียงกรีดร้องของกชกรจะดังตามมา




“ช่วยด้วย ช่วยด้วย วิว ช่วยป้าด้วย”



ดวงตาคู่สวยของมัทนาลัยเบิกกว้าง ก่อนจะขยับเท้าไปที่ห้องต้นเสียงอย่างร้อนรน แดเนียลเองก็ตามหญิงสาวไปด้วย แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้ร้องขอก็ตาม


เนียล นายไปปล้นจูบน้องทำไม รู้จักหักห้ามใจบ้าง ไม่มืออาชีพเลยนะ 55+

ฝากของแฝดคนพี่ด้วยค่ะ


กลร้ายสะดุดรัก แอดแฟนกดลิงก์ได้เลยค่ะ

แวะมาพูดคุยสอบถามได้ที่แฟนเพจวรินทร์นารีค่ะ

Twitter @nokhongyok_amp


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #94 150221 (@150221) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:11
    ลุงไม่สบายบุญแดเนียลได้อยู่ต่อจนทำวิวท้อง
    #94
    0