[Yaoi] Still กลับมารัก

ตอนที่ 14 : Special Chapter :: HBD to Scene+Talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 พ.ย. 60



Special HBD to Scene

November,2 years ago

     สวัสดีครับ คนอื่นผมไม่รู้ว่ากี่โมงกี่ยามแต่สำหรับผมคือเช้าอันแสนสดใส ที่ผมระริกระรี้จะตื่นขึ้นมาซะเหลือเกินทั้งๆที่ปกติเวลาลุกจากเตียงของผมช่วงวันหยุดคือเวลาบ่าย  ก็ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก

วันนี้คือวันเกิดของผมเอง

     และใช่ วันเกิดอายุ17ของผมปีนี้มันแตกต่างไปจากทุกปี ปีนี้ผมไม่ได้อยู่บ้าน แต่อยู่ในโรงแรมติดชายทะเลในจังหวัดกระบี่พร้อมกับแฟนของผมเอง

     มันเป็นเพราะปีตั้งดีลกับผมไว้ว่าถ้าสอบย่อยฟิสิกส์ครั้งนี้เกิน8.5คะแนนจากสิบจะมาเที่ยวกระบี่กัน และแน่นอนว่าผมทำได้แบบไม่เฉียดฉิว ผมได้9.125 ส่วนปี รายนั้นไม่ต้องดูก็รู้ว่าได้เต็มอะเหอๆ

     ทุกสิ่งทุกอย่างดีหมดทั้งที่พักหรือการที่ผมได้นอนมองหน้าแฟนของผมที่มองแล้วโคตรจะสบายตาทั้งคืน แต่ว่าหลังจากนี้นี่แหละ...

     "เตงงงง วันนี้วันอะไร" ผมถามเสียงใสขณะที่เรากำลังกินข้าวเช้าในตอนเกือบเที่ยงกันอยู่ เมื่อได้ฟังที่ผมพูด แฟนผมก็ชะงักเบค่อนกึกกลางอากาศ ผมแอบเห็นด้วยว่ามันมีสีหน้าล่อกแล่กนิดหน่อย

     "วันหยุดไง"

     "ก็วันอะไรล่ะ" มันต้องกวนตีนแน่ๆใช่ไหม มันรู้ทุกเรื่องของผมแต่จะไม่รู้วันเกิดผมได้ไง! ถึงในเฟซผมจะตั้งวันเกิดมั่วๆไว้ก็เถอะนะ แต่ไม่หน่า มันแกล้งผมอยู่แน่ๆ

     "วันเสาร์"

     "ไม่ไอ้เหี้ย เอาดีๆ" ผมเริ่มสูดหายใจเข้าลึกๆและวางมีดกับส้อมราบไปกับจานใบใหญ่ที่อาหารพร่องไปไม่มาก พลางกดเสียงต่ำให้รู้ว่าถ้ากำลังเล่นอยู่ก็เลิกซะ

     "มึงโกรธอะไรเนี่ยยย วันเที่ยวเราไง" คราวนี้เป็นปีที่ดูจะปิดความตระหนกเอาไว้ไม่อยู่ มันพูดเสียงหลงไปไหนต่อไหนจนผมชักจะงงว่าคนเป็นแฟนกันมันจะจำวันเกิดกันไม่ได้เหรอวะ ผมจำได้นะ ปีเกิดวันที่16สิงหา ขนาดในเฟซมันตั้งมั่วเหมือนผมผมยังรู้จากตอนดูเล่มปพ.มันเลย

     "ปี!"

     "วันพระก็ได้เอ้า"

     "พ่อมึงสิ"

     "วัน...วันครบรอบเหรอ" ผมไม่นึกว่าจะมีจริงๆนะ นึกว่าจะแค่ขำๆไอ้พวกที่ว่าจำวันของแฟนไม่ได้แล้วตอบแม่งแต่วันครบรอบเนี่ย seriously? เป็นไปไม่ได้ดิที่มันจะไม่รู้วันเกิดผมอะ หรือมันลืมวะ!?

     "อาทิตย์ที่แล้วอิโง่ มึงพึ่งจะครบรอบ9monthsให้กูไป ตบเดี้ยงแม่ง"

     "แล้ววันอะไรมันจะทำให้มึงเกรี้ยวกราดขนาดนี้ถ้าไม่ใช่ครบรอบวะ อะไรอ้ะ หนังเข้าโรงหรอ?" โอยยย เป็นการเดาสุ่มที่ไม่ใช้สมองมาก มันจะวันอะไรได้ละแหม วันเข้าโรงเรียนวันแรกของกูมั้งอิบ้าาา

     "หนังไม่ได้เข้า แต่มึงอะเข้าโลงก่อนไอ้ปลาทอง!" ผมลุกออกจากห้องอาหาร ปีจึงกระวีกระวาดเก็บจานแล้ววิ่งตามผมมา สักพักก็ได้ยินเสียงของมันแว่วๆข้างหลังผม

     "ฉิบหายแล้วโกรธอะไรกูเนี่ย..กูทำอะไรผิ๊ดดด วันลอยกระทงเหรอ คือมึงอยากลอยกระทงปะ?" ประโยคแรกมันพึมพำเบาๆเหมือนจะบ่นกับตัวเอง แต่เพราะอีประโยคหลังนี่แหละผมที่กะจะไม่อะไรก็หัวร้อนขึ้นมาจนได้ คือถ้าจะมั่วขนาดนี้มึงอยู่นิ่งๆไม่พูดแม่งยังจะดีกว่าอีกอีห่า!

     "ลอยแฟนอย่างมึงแทนกระทงอะไอ้สัส จมๆไปซะ" ผมก้าวเร็วๆแบบไม่รอมัน

     "แช่งกูอีก เตงมึงเป็นไรอ้ะ"

     "มึงก็หัดรู้เองมั่งสิวะ!"

     "อยากกินอย่างอื่นเหรอ?"

     "เปล่า" ผมตอบเสียงแข็ง

     "เออกูรู้แล้วว่ามึงโกรธ แต่ไม่รู้ว่าอะไรไง คือกูแดกๆเบค่อนอยู่ดีๆมึงโกรธกูเฉยเลยนิ"

     "มึงก็รู้ให้ได้ดิ ไม่ยากเลยนะเว่ย" ไอ่สาดดด แค่วันเกิดเดาๆมามันยากมากมั้ง มึงแกล้งกูใช่ไหมไอ้ปี๊!!!

     "ง่ายมากเลยมึงเอ้ย"

     "แล้วไงอะ"

     "ก็ต้องง้อดิถามได้ มีแฟนคนเดียวจะให้ง้อหมาที่ไหน" ปีมันเดินมาข้างๆผมพลางกุมมือหลวมๆ ซึ่งผมก็ไม่ได้อะไรนอกจากเดินต่อเฉยๆ เอาจริงๆไม่ได้ขี้เกียจบรรยายนะ แต่โรงแรมนี้มันใหญ่มาก ปีมันเป็นประเภทเล่นใหญ่ไง ถลุงเงินป๊าไม่สุดไม่เอานะฮะ รวยแต่เด็กก็งี้อะ แก้ไม่หายจริงๆความเว่อของมัน

     "มึง ว่ายน้ำปะ rooftopมีสระว่ายน้ำอยู่นะ"

     "มึงดูแดดซะก่อนเถอะ ขึ้นไปกูคงกลายเป็นซีนตากแห้ง รู้อยู่อะว่ากูแพ้แดด อันนี้คือสนใจกูน้อยลงใช่ปะ" ผมรู้ว่ามันดูงี่เง่า+พาลมากๆด้วย แต่อะ พูดไม่คิด คิดได้หลังพูดไปเนี่ย ไม่เอาๆ ผมต้องไม่พูดแบบนี้อีก ผมจะงี่เง่ามากไปจนมันเบื่อไม่ได้

     "ไม่เลยยยย ก็แบบเห็นมึงชอบไง งั้นไปเที่ยวกันปะ"

     "อืม"

     กลายเป็นว่าทั้งวันที่เราผจญภัยกันผมก็ได้แต่ตอบอืมอ่าเคมันด้วยความเอือม เพราะทั้งวันนี่ผมใบ้จะตายห่าอยู่แล้วว่ามันคือวันเกิดผมๆ คือใบ้จนเหนื่อยอะ จนแบบเค ช่างแม่งละโว้ยยย เอาเป็นว่าผมควรอยู่กับคนตรงหน้าผมมันน่าจะดีกว่า ผมเลิกคิดเล็กคิดน้อยบ้าๆบอๆในที่สุด และแน่นอนว่าเบาใจกว่าตอนเช้าเอามากๆเลยแหละ

     เรื่องจำได้ไม่ได้ช่างมันเถอะ ยังไงปีมันก็พยายามทำให้ผมเอ็นจอยที่สุด ถึงมันจะไม่รู้ แต่ปีนี้ก็เป็นวันเกิดที่สนุกของผมอีกปีเลยล่ะ

     หลังจากที่เรากลับจากไปเล่นน้ำทะเลกันมาช่วงเย็นๆก็ว่าง เรานั่งดูนั่งด้วยกันจนถึงสองทุ่มปีก็ออกไปซื้อกาแฟกินซึ่งผมที่ล้าไปทั้งตัวก็นอนอืดๆอยู่ในห้องนี่แหละ จนกระทั่งเมื่อกี้ได้ยินเสียงออดผมจึงลุกขึ้นไปดูแบบงงๆ

อะไรหว่า แต่จำได้ว่าปีมันเอาคีย์การ์ดไปหนิ

     ผมกดดูภาพว่ามีใครอยู่ด้านนอก ก็ปีนั่นแหละ สงสัยมันคงทำหายมั้ง

     ผมผละจากจอภาพไปเปิดประตูห้อง และเมื่อเปิดผมก็ตกใจจนแทบหงายหลัง

     "Happy birthday!!!" ทั้งพ่อแม่ พี่เฟรมและปีโผล่มาจนผมสะดุ้ง พี่เฟรมถือเค้กมาด้วยจนผมทั้งช็อคและงงกับภาพตรงหน้า

     "อะ..อะไรอะ" ผมถามแบบมึนๆขณะปิดประตูห้องหลังจากที่ทุกคนทยอยเข้ามาข้างในกันแล้ว อีหยังวะ อยู่ๆพ่อที่บอกว่ามีถ่ายงานอยู่จีนก็ดันมาซะงั้น เห้ยงงงงง

     "ก็มาเซอร์ไพรส์ไง พ่ออยู่ได้ถึงแค่เช้า กระทันหันไปหน่อย แต่ก็ปีนั่นแหละนะ" พ่อผมพูดแบบชิลล์ๆเหมือนไทยกับจีนอยู่ใกล้กันแค่กรุงเทพชลบุรี บ้าไปแร้วววว ถ่อมาขนาดนี้เลยเนี่ยนะ

     "ห้ะ?" ผมหันไปมองแฟนผมที่ยืนยิ้มๆอยู่

     "ปีจองตั๋วให้ นี่แม่ก็พึ่งรูัเมื่อตอนบ่ายนี่เอง แหมที่จริงก็ว่าจะปล่อยให้ใช้เวลาด้วยกันแล้วค่อยให้เป่าเค้กวันหลังงี้นะ" แม่ผมเสริมจนผมกระจ่าง ก็ว่าอยู่ทำไมตอนผมเล่นน้ำปีนมันลุกขึ้นไปนอนเล่นบ่อยจังเลย ที่แท้แอบคุยกับแม่ผม มันร้ายนะครับท่านหัวหน้า!!!

     "นี่มึงจำ..." นั่นไง ผมก็ว่าอยู่ว่าปีมันจะไม่รู้วันเกิดผมจริงๆเหรอวะทั้งๆที่ปกติมันรู้เรื่องผมทุกอย่างเพราะผมบอกมันเอง

     "ตลกแล้วซีน กูจะจำวันเกิดมึงไม่ได้ได้ไงฮึ เนียนปะละตอนเช้า เล่นเป็นแฟนเด๋อๆจำวันเกิดแฟนไม่ได้จนแฟนงอนงี้"

     "ก็บอกแต่ทีแรกสิเว่ย! มึงลงทุนมากอะ ค่าตั๋วแพงปะวะน่ะ" เอาจริงๆก็เอะใจนะ แต่แบบเออ ตอนนั้นอารมณ์ฮอทเฮดมันมาก่อนอะ

     "บอกก็ไม่เซอร์ไพรส์ดิ อ่อ ตั๋วเครื่องบินสามใบมันเฉยๆมาก กูให้มึงได้มากกว่านี้ซีนเอ้ยย" มันลูบหัวผมแบบทุกครั้งที่ชอบทำจนทั้งพ่อแม่และพี่เฟรมคว่ำปากใส่เรา

     "มาๆ เวลามีน้อย พี่ก็มีถ่ายต่อแต่แวบมาหา เตรียมเป่าเค้กนะซีน" พี่เฟรมยื่นเค้กมาตรงหน้าผม จากนั้นทุกคนก็ร้องเพลงHBDให้ แน่นอนว่าต้องเพลงนี้ตามแบบ ก็แหมวันเกิดเบสิกๆจะให้ร้องเพลงคนบ้านเดียวกันมันก็จะแปลกๆอยู่นิดหน่อยใช่ปะ

     ผมกำลังหลับตาลงเพื่ออธิษฐานก่อนเป่าเทียนบนเค้ก ซึ่งหลังจากขอเรื่องเรียน เรื่องครอบครัวหรืออะไรไปแล้ว อีกเรื่องที่แวบมาคือเรื่องวันนี้..

     ผมก็งี่เง่ามากเลยนะ เอาแต่ใจมากไปด้วย..เพราะงั้นขออีกอย่างแล้วกันนะ..ขออย่าให้เป็นผมที่ทำตัวงี่เง่าบ้าๆบอๆจนปีไม่อยากทนอยู่กับผมก็แล้วกัน

     หลังจากอธิษฐานทุกอย่างเสร็จผมก็เป่าเทียนพร้อมกับเสียงตบมือและรอยยิ้มของครอบครัวผม เราทั้งนั่งดูหนังและคุยกันจนดึก นอนไปได้ไม่กี่ชม.เมื่อตีสี่ก็ต้องไปส่งทั้งสามคนที่สนามบิน ส่วนผมกับปียังอยู่กระบี่ต่อไปอีกสองวัน

     ขณะที่ผมนั่งอยู่ชายทะเลข้างๆปี ผมจึงถามมันไปอย่าง

     "ปี..เรียกพ่อแม่พี่เฟรมมาให้ แต้งกิ้วนะมึง" ครอบครัวผมค่อนข้างลุยงานกันตลอดเวลา บางปีก็ต้องแฮปกันย้อนหลัง หรือบางปีไม่มี ซึ่งผมไม่น้อยใจเพราะรู้ว่าครอบครัวเราอบอุ่น ที่เป็นแบบนี้มันดีมากแล้ว แต่สองปีที่ผ่านมานี่แทบไม่ค่อยได้มีเวลาว่างทำแบบนี้เลย ก็ดีใจมากเลยนะ

     "แค่นี้เองซีน วันเกิดยังไงๆก็ต้องอยากอยู่กับครอบครัวใช่ไหมล่ะ กูจะยึดมึงไว้กับตัวทำไมในเมื่อแบบนี้ทำให้มึงยิ้มกว้างกว่าตั้งเยอะ" ปีจับมุมปากทั้งสองข้างของผมเบาๆเให้ป็นรูปยิ้ม เอาจริงๆอยู่กับปีในวันเกิดมันไม่แย่หรอก แต่ว่าพอได้นั่งคุยอะไรๆเรื่อยเปื่อยกับพี่เฟรม นั่งดูหนังกับพ่อหรือนอนตักแม่มันทำให้ผมมีความสุขจริงๆ มากกว่าของขวัญที่ผมได้มาซะอีก

ปีนี่เป็นแฟนที่น่ารักอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆแฮะ

     "ขอโทษนะเตง กูงี่เง่าใส่เมื่อวานน่ารำคาญมากเลยใช่ไหม"

     "ไม่หรอก กูยอมมึงทุกอย่างแหละ มึงไม่เคยน่ารำคาญสำหรับกูนะ มึงจะงี่เง่าง้องแง้งยังไงกูก็มองว่ามึงน่ารักอยู่ดี" หูยยยล์ นี่แหละความอวยของมัน

     "แหม่ พึ่งจะ9เดือนทำมาพูด อยู่ๆไปจะพูดแบบนี้ได้อีกรึเปล่าเถ้อ"

     "ได้สิ เห็นเหี้ยๆแบบนี้รักจริงรักนานนะเว่ยยย อยู่ไปก็รู้ว่ากูอะไม่เปลี่ยนหรอกเชื่อดิ"

     "ได้ก็ดีแล้วน่า"

     "เอ้อ เดี๋ยวกลับกรุงเทพซื้อของขวัญให้นะ ไอ้นี่อะ ไนกี้แอร์รุ่น..."

     "ไม่ต้องให้แล้ว" ผมชิงพูดขึ้นมาก่อนจนปีงง

     "ทำไมอ้ะ ไม่เป็นไรจริงๆมึง กูไม่ได้ซื้อแบบโปรยตังเล่นนะ นี่วันเกิดมึงไงเตง"

     "ไม่ต้องแล้ว..มึงนี่แหละ ของขวัญของกู" ผมขยับไปซบบ่าของปี แอบเห็นด้วยนะว่ามันเขินจนหน้าแดงไปหมด ตลกดีเหมือนกัน

     ปีรู้ใจผมทุกอย่าง และการที่มันทำแบบนี้มันมีค่ามากกว่าสิ่งของแพงๆที่มันจะหยิบยื่นให้ผม ไม่ใช่แค่สิ่งของหรือเงิน ไม่ใช่แค่ความหลงชั่วค่ำคืนที่จะเซอร์ไพรส์กันสองคน แต่มันกลับอบอุ่นไปด้วยความรู้สึกดีๆ ทั้งจากครอบครัวที่ผมรัก และจากคนรักของผมอีกคน..

     นี่แหละเหตุผลที่ผมเชื่อใจและรักปีมากถึงขนาดนี้

     และเราทั้งคู่จะไม่เปลี่ยนไป

ผมเชื่อ และหวังไว้อย่างนั้น...



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------    
    ถ้าอยากปลดปล่อยอยากบ่นอยากคุยทำไมไรท์มาช้าจังวะ หรือจะแซะพี่ปี จะหวีดพี่เวย์ก็ไปในทวิตเตอร์กันเน้อ #ปีมาทำไม นะคะ เราชอบอ่าน แล้วเราก็อยากคุยด้วย เราเหงา ฮ่าาาาา

    สวัสดีค่ะ มาแจ้งนะคะ คือเรายุ่งมากเพราะโน้ตบุ๊คเราโดนโขมยค่ะ งานที่อยู่ในนั้นหายเรียบเรยT T พึ่งจะยืมโน้ตบุ๊คมาใช้ได้ค่ะ และที่เราเงียบๆไม่ใช่เพราะขี้เกียจนะคะ เรียนค่ะ จะบ้าตายเปิดมาอาทิตย์แรกก็มีสอบแร้ววว ช่วยด้วยยยย ค่ะะะ เราเรียนอะเกน เพราะงั้นอาจจะลงเลทหรือแทบไม่ได้ลงเลยก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ เราอยากลงใจจะขาดแต่มันทำไม่ได้จริงๆ นี่ไม่ใช่ของเราด้วย ยืมบ่อยกะบ่ได้T T

     ขอโทษที่มาทั้งทีมาเป็นสเปนะคะ เอาจริงๆเราอยากให้อ่านว่าเมื่อก่อนนี่รักกันมากนะ คือปีตอนนี้ใสๆมากเลยอะ นางดูน่ารักงุ้งงิ้งเนอะ แต่เวลาเปลี่ยนคนเปลี่ยนนะคะ และทุกอย่างก็มีสาเหตุในตัวมันแหละเนอะ และอีกอย่างคือเราลงเพื่อเป็นการHBD.ย้อนหลังให้รีดคนนึงตามสัญญาค่ะ ถ้าเห็นเราต้องขอโทษด้วยเน้อที่มาซะเลทขนาดนี้TT ยังไงก็อย่าพึ่งทิ้งกันนะคะ เรายังแต่งอยู่ค่ะ แต่ว่ามันไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่ถ้าไม่ลงคอม เอาเป็นว่าจะพยายามหาหนทางลงให้ได้นะคะ
 
     ถ้าเล่นทวิตก็ติดแท็กได้นะคะ เรายิ้มจนดิ้นเลยค่ะพอเห็นว่ามีคนไปทวิตให้ในแท็กด้วย ฮรุก เราจะคอยรีคอยตอบเองนะเด้อ อย่ากลัวเราเลย5555555555

     ฝากเฟบฝากเม้นกันแนคะ ตามอ่านตลอดเด้ออ ขอบคุณค่า รักทุกคนน

     ปล.ปีซีนของเราไปบุกจอยแล้วนะคะ พิมพ์ไปว่า"ปีมาทำไม" ก็เจอแล้วค่ะ ชื่อเรื่องเดียวกันแฮชแท็กเดียวกัน เราแปะลิ้งค์หลายลิ้งค์ไม่ได้งะ เด็กดีเรามันเอ๋อๆชอบกล555555555555

     ปล2.ก็ขอฝากอีกเรื่องของเราด้วยนะคะ จะอัพพร้อมๆกับปีซีนค่ะ พระเอกน่ารักนะแก เขาชื่อเมธาวินค่ะ     

     จิ้มเถอะฉันไหว้ล่ะ555555555: https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1704854>


ปล.มาบ่น มาติ ได้ที่นี่เลยค่า เราเองเราเอง
ทวิต: https://twitter.com/_19798 
และ
เฟซบุ๊ค: https://www.facebook.com/haze19798 
บรั้ย

#ปีมาทำไม

?STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,269 ความคิดเห็น

  1. #1188 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 19:46
    โดนไรท์ขยี้อีกแล้ว เหมือนซีนเลวไปเลย คิดอะไรไว้ทำไม่ได้สักอย่างไม่ใช่ว่าเราว่าไรท์ว่าเจตนาเขียนให้เข้าใจแบบนั้นนะ ตอนพิเศษก็คือการย้อนอดีตที่เคยมี เพียงแต่เราโฟกัสมาทางปัจจุบันมันเลยจะดึงดราม่าหน่อยๆ 555
    #1188
    0
  2. #955 -- Conz ** (@karukkadakom) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 17:22
    หน่วงงงง มันจะมีเหตกานไรให้เค้ากลับมาาา
    #955
    0
  3. #941 ATHAMAS (@buccaneerbcn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 15:49
    มันก็จะฟินแบบหน่วงๆหน่อยๆ
    #941
    0
  4. #933 jasuhimo (@jah084427) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 13:36
    คิดถึงเรื่องนี้มากๆ
    #933
    0
  5. #931 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 23:39
    โอ๊ยๆๆๆๆ น้ำตาจะไหล
    #931
    0
  6. #919 Aliza_Eliz (@Aliza_Eliz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 22:19
    ปี...ออกไปจากชีวิตเถอะ ขอร้อง
    #919
    0
  7. #918 Mi-Khamint10 (@Mi-Khamint10) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 21:08
    สู้ๆค่ะไรท์ รออยู่น้าาา
    #918
    0
  8. #917 xx94 (@ferncvs) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 20:12
    รออยู่นะคะ ไรท์สู้ๆ
    #917
    0
  9. #916 Mymild007 (@Mymild007) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 20:11
    รักกันเถอะขอร้องงงงง555555
    สู้ๆนะไรท์ รออ่านอยู่
    #916
    0
  10. #914 rujiranetsuwan (@rujiranetsuwan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 11:06
    กลับมารักกันเถอะจะได้ไม่เป็นภาระกระดองใจคนอ่าน5555555 จะมาม่ากี่ชามจัดมาเอาให้ไม่อิปีก็ซีนตายกันไปข้าง
    #914
    0
  11. #912 cosawa_akira (@cosawa_akira) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 10:21
    กลับมารักกันที่เถอะอิ2ตัวนี้
    ยอมดราม่าหนักๆเลยเอ้าแล้วต้องรักกันนะเว้ย!!!!
    #912
    0
  12. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 09:47
    ปีตอนปัจจุบันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ควรเอาออกจากซีนมากอ่ะ เหมือนมาแก้แค้นแต่ก็ยังมีค.หวงอยู่บ้าง แบบปีต้องการอะไร!!!!
    #911
    0
  13. #910 hunthanapob (@hunthanapob) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 09:29
    เขารักกันมากจริงๆค่ะท่านหัวหน้าคะ T^T
    #910
    0
  14. #909 Rintr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 09:07
    ยิ่งอ่านตอนเค้ารักกันยิ่งปวดใจอ่า T-T

    รอตอนต่อนะคะ <3
    #909
    0
  15. #907 บานาน่า'าาา (@suwarin-gluyhom) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 08:13
    คิดถึงฉันมั้ยเวลาที่เธอ~ //เปิดเพลงคลอ แต่ก่อนอัไรๆก็ดีไปหมดจริงๆ
    #907
    0
  16. #906 Ne natchanok (@0913593718) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 07:55
    หวานมากกก
    #906
    0
  17. #905 zeze (@2535666) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 07:51
    แต่ตอนนี้เคืองปีแบบ อีผีย์ =_=
    #905
    0
  18. #904 p n l s (@you0my0you) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 07:00
    อ่านแล้วแบบช่วงเวลานั้นมันดีมากอ่ะ
    #904
    0
  19. #903 p n l s (@you0my0you) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 07:00
    อ่านแล้วแบบช่วงเวลานั้นมันดีมากอ่ะ
    #903
    0
  20. #902 adoralula (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 04:07
    เสียดายช่วงเวลาดีๆ ของเค้าสองคนเนอะ

    .

    .



    ไรท์สู้ๆ กับการเรียนนะคะ รอได้เสมอค่า

    ปล. เสียใจด้วยเรื่องโน้ตบุ๊คนะคะ &#128557;
    #902
    0
  21. #901 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 03:18
    เรารอตอนหลักให้เขารักกันอยู่นะ ถึงแม้ว่ามันจะยากก็ตามที???????? รอค่~~
    #901
    0