[ Yaoi ] ❝ เจ้าของน่านฟ้า ❞ [End]

ตอนที่ 6 : ₀ ₅

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 129,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8,885 ครั้ง
    20 ก.ย. 61

#เจ้าของน่านฟ้า

 ₀ ₅








              ตอนนี้ม่านเมฆตัดไหมที่มือเรียบร้อยแล้ว แผลที่มือไม่ได้ติดเชื้อและแทบจะหายเป็นปกติเหลือก็แต่รอยแผลเป็นเท่านั้น แต่ที่ไม่ปกติคงจะเป็นใจมากกว่าเพราะวันนี้เขาอยู่ซ้อมบอลกับอาจารย์จนถึงหนึ่งทุ่มและหมอน่านฟ้าก็คงออกเวรไปแล้ว จิตใจมันก็เลยจะห่อเหี่ยวหน่อย ๆ แบบนี้ไง


ตัดไหมแล้วเหรอครับ


ยังไม่กลับเหรอครับ” ม่านเมฆถึงกับงงเมื่อเห็นหมอน่านฟ้าเดินเข้ามาทักระหว่างที่เขากำลังจะเดินออกจากโรงพยาบาล แต่ถึงจะงงอย่างไงม่านเมฆก็ไม่สามารถหุบยิ้มได้เลย


หมอเพิ่งผ่าตัดเสร็จครับ ตกลงเราตัดไหมแล้ว?”


ใช่ครับ ผมนึกว่าหมอกลับไปแล้วซะอีก


แล้วที่หมอยังไม่กลับนี่ดีหรือไม่ดีครับน่านฟ้าแกล้งถามเด็กหนุ่มที่ยิ้มกว้างทันทีที่เห็นหน้าเขาจนตอนนี้ก็ยังไม่เลิกยิ้มเลย


ดีสิครับ ดีมาก ๆ เลย


เว่อร์ไปแล้วครับ” ถึงปากจะว่าแต่กลับกลายเป็นตัวเองที่หยุดยิ้มไม่ได้


“Hi”


สวัสดีครับ หมอที


ดีๆ แล้วมายืนจีบอะไรกันตรงนี้ครับ My friend”


จีบพ่องมึงสิ แล้วมึงจะพูดไทยคำอังกฤษคำเพื่อ?”


กูหล่อจะพูดไงก็ได้” ทีทัชพูดพร้อมกับยกไหล่ ก่อนที่จะหันไปคุยกับม่านเมฆ คู่สนทนาที่มองหน้ามันทีไรก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ ถ้าไม่ได้เรียนหมอก็อาจจะคิดว่าตอนท้องแม่มันต้องกินเพชรเข้าไปแน่ ๆ ถึงได้ดูดีไปซะทุกมุมขนาดนี้ และอาจจะกินต้นมะพร้าวไปด้วยเพราะสูงยาวเข่าดีเสียเหลือเกิน เอาจริง ๆ มองหน้านาน ๆ ก็ไม่อยากคุยกับมันแล้วอะ ทีทัชไม่ใช่คนขี้อิจฉาไม่ใช่คนพาลเลยนะ จริ๊ง “มึงรู้จัก MM ปะ


รู้ครับ” ม่านเมฆตอบไปตามตรง MM เป็นผับหรูใจกลางเมืองที่ไม่ได้อยู่ไกลโรงพยาบาลมากนัก แน่นอนว่าคนที่ปกติเที่ยวกลางคืนแทบจะทุกคืนอย่างม่านเมฆเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้จัก


เดี๋ยวกูไปเอากระเป๋าสตางค์ก่อนนะ” น่านฟ้าที่นึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ที่โต๊ะพูดแทรกขึ้นบอกทีทัชเพราะวันนี้เขาไม่ได้เอารถมาเลยต้องให้ทีทัชไปส่ง ถ้าไม่บอกก่อนกลัวมันจะเกรียนทิ้งให้เขากลับแท็กซี่ แน่นอนว่าคนเลวแบบทีทัชมันเคยทำมาแล้ว


เออทีทัชพยักหน้าก่อนจะหันกลับมาคุยกับม่านเมฆต่อ “มึงเคยไปใช่ปะ แล้วจะขึ้นชั้น 3 นี่ต้องมีไวท์การ์ดเหรอวะ


ใช่ครับ ต้องสมัครไวท์การ์ดเพิ่ม


แล้วชั้น 3 นี่มีอะไรวะ


มีทุกอย่างที่หมอทีคิดเลยครับ


แสดงว่ามึงเคยไป?” ทีทัชที่ได้ยินแบบนั้นก็แทบจะบินเพราะในหัวที่คิดไว้นั้นไม่ใช่น้อย ๆ เลย


ครับ


จริงดิ แต่ไวท์การ์ดแม่งโคตรแพงเลยไม่ใช่เหรอวะ ตอนกูสมัครเมมเบอร์แล้วเปิดแบล็คการ์ดนี่ก็แทบหมดตัวแล้ว” อย่างที่รู้กันว่า MM เป็นผับหรูคนที่จะเข้าไปได้ต้องสมัครสมาชิก แต่ MM ไม่ได้เคร่งครัดอะไรมากขนาดนั้น ถ้าอยากเข้าแต่ไม่มีบัตรก็ง่าย ๆ แค่เพื่อนในกลุ่มคนใดคนหนึ่งมีบัตรก็สามารถพากันเข้าไปได้แล้ว แต่ถ้าอยากไปโซนปิดตายหือผับชั้น 3 ที่น้อยคนนักจะได้เข้าไปคือคุณต้องมีไวท์การ์ด แน่นอนว่าราคาไวท์การ์ดนั้นแพงพอ ๆ กับราคาสมัครแบล็คการ์ด 3 ใบ


หมอทีอยากไปเหรอครับ


เออ กูไปผับครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้ว น่าสงสารไหมล่ะ กูอยากไปโซนปิดตายสักครั้งแค่คิดกูก็มีความสุขแล้วเนี่ย


ฮ่า ๆ เอาบัตรของผมไหมครับ หมอทีจะได้ไม่ต้องไปเปิด” ม่านเมฆพูดพร้อมกับหยิบบัตรสีทองออกจากกระเป๋าสตางค์แล้วส่งให้ทีทัช


สีทองนี่ยังไงวะ กูเพิ่งรู้ว่ามีสีนี้ด้วย” ทีทัชรับบัตรสีทองก่อนที่จะพลิกกลับด้านไปมา มันเป็นบัตรสีทองเรียบ ๆ ที่มีชื่อผับ MM อยู่ข้างหน้า และมุมด้านล่างเป็นลายเซ็นกับชื่อภาษาอังกฤษที่คาดว่าน่าจะเป็นชื่อของม่านเมฆ ส่วนข้างหลังเป็นแถบเหมือนบัตรทั่วไป


ดีกว่าสีขาวเยอะครับ


มึงไม่ได้แกล้งกูนะ ไม่ใช่ไปถึงเขาไม่ให้กูเข้านะเว้ย


เชื่อผมเถอะครับ ผมไม่แกล้งหมอทีหรอก” ม่านเมฆพูดพร้อมกับขำนิด ๆ


มึงจะไม่ดับฝันกูนะ ทางที่ดีเอาโทรศัพท์มึงมากูขอเบอร์หน่อย มีอะไรผิดพลาดกูจะได้ด่าถูกทีทัชแบมือขอโทรศัพท์และม่านเมฆก็หยิบส่งมาให้เขาอย่างว่าง่าย ไม่ใช่ทีทัชไม่เชื่อใจแต่กันไว้ดีกว่าแก้ “เอาไป กูเมมเบอร์กูให้แล้วโทรไปต้องรับนะเว้ย อย่าปัดสายกูทิ้งนะ


ผมไม่น่าไว้ใจขนาดนั้นเลยเหรอครับ” ม่านเมฆพูดพร้อมกับเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง ถึงประโยคนั้นจะถามทีทัช แต่สายตากลับมองไปที่คุณหมอหน้าใสที่กำลังเดินมา


ไว้ใจ แต่กูกลัวโดนกระทืบโว้ย


ฮ่า ๆ ไม่มีใครกล้าหรอกครับ


คุยไรกัน” น่านฟ้าที่เดินมาถึงก็ถามทันที เพราะดูเหมือนสองคนจะคุยกันถูกคอเกินไป


ไม่เสือกดิ


ไอ้เลว


เออ...มึงกูมีธุระด่วนว่ะ” ทีทัชพูดพร้อมกับปรับสีหน้าเป็นเครียด ๆ


อะไรของมึง แล้วกูจะกลับยังไงน่านฟ้าขมวดคิ้ว


เดี๋ยวกูให้น้องกูไปส่ง


มึงลูกคนเดียวไหมล่ะ


รู้ดี นี่ไงน้องกู” ทีทัชพูดพร้อมกับชี้ไปที่ม่านเมฆ


กูไม่ตลก


งั้นมึงก็กลับแท็กซี่เองจ้า


ไอ้เหี้ยที!” น่านฟ้าตะโกนดังลั่นจนทีทัชเอามืออุดปากแทบไม่ทัน ดีนะที่ไม่ค่อยมีคนอยู่แถวนี้ ก่อนที่จะขยิบตาส่งซิกให้ม่านเมฆ


ให้ผมไปส่งนะครับ” ม่านเมฆพูดขึ้น


ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวหมอกลับแท็กซี่ก็ได้


อย่าเล่นตัวดิฟ้า เนี่ยมีหนุ่มหล่อ หุ่นดี บ้านรวยเป็นคนขับรถให้ไม่ชอบ? น้องพี่ไปเอารถมาเลย” นี่ถือเป็นการตอบแทนจากที่ม่านเมฆให้ยืมบัตรและถ้าบัตรใช้ดีทีทัชสัญญาเลยว่าจะตอบแทนมากกว่านี้ คนอย่างทีทัชอะไรก็ซื้อไม่ได้ยกเว้นเงินที่มากพอ


หมอโอเคไหมครับ” ม่านเมฆหันไปถามคุณหมอ ที่ตอนนี้ม่านเมฆเองแทบอยากจะบนให้หมอตอบตกลง


อ่า...ครับ งั้นรบกวนด้วยนะน่านฟ้าตกลง เขาก็เกรงใจม่านเมฆแต่เขาก็ไม่อยากนั่งแท็กซี่กลับนี่ อีกอย่างก็ไม่อยากปฏิเสธแล้ว...

 

 



 

น่านฟ้ากำลังนั่งอยู่บนรถแอสตันมาร์ตินสีดำของม่านเมฆ ตอนเห็นรถก็ตกใจจนแทบไม่กล้าขึ้น พอขึ้นมาก็ได้กลิ่นหนังและรถก็ยังสะอาดจนคนเป็นหมอที่ว่าสะอาดแล้วยังเทียบไม่ติดเลย ม่านเมฆอยู่ในชุดนักศึกษาพับแขนเสื้อขึ้นทั้งสองข้างและขับรถด้วยมือข้างเดียวด้วยท่าทางที่สบาย ๆ นั้นทำให้คุณหมอใจสั่นยิ่งกว่าเคสฉุกเฉินเสียอีก


คิดค่ามองนะครับ


เอาเลขบัญชีมาครับ” น่านฟ้าตอบทีเล่น ก็อายุปูนนี้แล้วจะให้มานั่งเขินเด็กไม่ได้หรอก เดี๋ยวเด็กมันได้ใจ


คุณหมอนี่ไม่ธรรมดานะครับ


แก่ขนาดนี้แล้ว ฮ่า ๆ” ทันทีที่น่านฟ้าพูดจบ หน้าของม่านเมฆก็อยู่ห่างจากหน้าตัวเองไม่ถึงคืบ


แก่ตรงไหนครับ


ใกล้ไปแล้วครับ ตั้งใจขับรถสิ” น่านฟ้าเอนตัวไปข้างหลังเพื่อหนีอีกคนจนตอนนี้หลังของเขาแนบอยู่กับประตูรถแล้ว


ไฟแดงครับ” ม่านเมฆที่จะแกล้งคุณหมอแต่เหมือนกับหาเรื่องใส่ตัวเองเสียมากกว่า เพราะยิ่งใกล้ก็ยิ่งได้เห็นหน้าใส ๆ ปากแดง ๆ และกลิ่นหอมอ่อน ๆ บวกกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อของคุณหมอทำเอาตัวเองแทบบ้า “หมอไม่แก่หรอกครับ หมอน่ารักมากกว่า” ม่านเมฆทิ้งระเบิดลูกใหญ่ใส่น่านฟ้าก่อนที่จะขับรถออกไป เมื่อได้สัญญาณไฟเขียว ปล่อยให้คุณหมอนั่งหน้าแดงไปตามลำพัง


ที่นี่เหรอครับ ทำไมมืดแบบนี้ล่ะม่านเมฆที่จอดรถอยู่หน้าทางเข้าคอนโดฯ ของน่านฟ้าที่มีประมาณ 20 กว่าชั้นแต่ที่แปลกคือทุกชั้นไม่มีห้องไหนเปิดไฟเลย


นั่นสิ...ขอบคุณมากนะครับ ขับรถดี ๆ นะ” น่านฟ้ากล่าวขอบคุณก่อนที่จะลงจากรถแล้วตรงไปที่ป้อมยาม


อ้าว คุณหมอ มีอะไรหรือเปล่าครับ


ทำไมมืดแบบนี้ล่ะครับ


คุณหมอไม่รู้เหรอครับว่าคอนโดฯ ปิดปรับปรุงระบบไฟฟ้า 1 อาทิตย์ครับ


ฮะ? อะไรนะครับ


ทางคอนโดฯ ส่งจดหมายแจ้งไปตั้งแต่ต้นเดือนแล้วนะครับ คุณหมอไม่ได้จดหมายเหรอครับเมื่อลุงยามพูดจบน่านฟ้าก็ถึงกับกุมขมับ คงเป็นเพราะตัวเองที่ไม่เคยคิดจะอ่านจดหมายอะไรเลยพอมีจดหมายมาสอดหน้าห้องทีไรเขาก็มักจะเก็บใส่กล่องทุกที แล้วจะทำไงดีล่ะทีนี้


แล้วขึ้นไปได้ไหมครับ


ไม่ได้เลยครับ พอดีคอนโดฯ ตัดไฟระบบรักษาความปลอดภัยทำงานไม่ได้เลยสั่งห้ามเข้าครับ


ครับ” น่านฟ้ากุมขมับอีกรอบ เสื้อผ้าก็ขึ้นไปเอาไม่ได้ กุญแจรถก็อยู่บนห้อง วันนี้คือวันซวยแท้ ๆ


เป็นไรครับ โอเคไหมม่านเมฆที่เห็นน่านฟ้าลงไปจากรถแล้วเดินเข้าไปคุยกับยามและดูเหมือนจะมีปัญหา เขาเลยเลือกที่จะเดินลงมาดู


คอนโดฯ ปรับปรุงครับ ความผิดของหมอเองแหละ” ความผิดของเขาเองที่ไม่อ่านจดหมาย อยากจะบ้าโทรหาทีทัชมันก็ไม่รับสาย ไอ้เพื่อนเลว


แล้วจะทำยังไงครับ


ยังไม่รู้เลยครับน่านฟ้ายิ้มแห้ง ตอนนี้ในสมองมืดยิ่งกว่าไฟคอนโดฯ อีก


ถ้างั้น…


“...”


หมอไปนอนคอนโดผมไหมครับ


เอ่อ...อย่าเลยครับ หมอไม่อยากรบกวน อีกอย่างเราก็ไม่ได้สนิทกัน...มากเท่าไร” น่านฟ้าตอบอย่างไม่เต็มเสียงนัก


สนิทกับผมได้แล้วครับ รู้จักกันเป็นอาทิตย์แล้ว


หมอว่ามันไม่เหมาะมั้ง…


คอนโดฯ ผมห้องเยอะครับ อีกอย่างเราก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน


“...” น่านฟ้าไม่ได้ตอบอะไร เพราะมันคือเรื่องจริง


ถ้าหมอกลัวพ่อแม่ไม่พอใจ เดี๋ยวผมเตรียมสินสอดไว้ก็ได้ครับ


เพ้อเจ้อแล้วครับ” คุณหมอจากที่หน้าดำคร่ำเครียดกลัวว่าจะไม่มีที่นอน ตอนนี้หน้าแดงยิ่งกว่าไฟจราจรที่ผ่านมาเสียอีก


ไปเถอะครับ เดี๋ยวดึก” น่านฟ้าถูกม่านเมฆจับมือพามาที่รถก่อนที่เจ้าของรถจะเปิดประตูรถแล้วดันให้น่านฟ้าเข้าไปนั่งที่เดิม “ผมไม่ทำอะไรหมอหรอกครับ สบายใจได้ แต่ถ้าหมอยอมนั่นก็อีกเรื่องนะครับ

 

 

 



ม่านเมฆที่รอคุณหมออาบน้ำกำลังนั่งเล่นเกมอยู่หน้าไอแมคอย่างเอาจริงเอาจัง ที่ต้องนั่งรอเพราะคุณหมอกำลังใช้ห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอนเขา ถึงแม้ว่าคอนโดฯ นี้จะมีสามห้องนอนและห้องน้ำในตัว แต่เพราะว่าไม่เคยมีใครมานอนห้องน้ำนั้นเลยไม่มีอุปกรณ์อาบน้ำใด ๆ เลย บวกกับอยากให้หมอใช้ห้องน้ำห้องตัวเองด้วยผลเลยออกมาเป็นแบบนี้ สักพักเสียงออดหน้าห้องก็ดังขึ้นและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่คุณหมอออกมาจากห้องเขาพอดี


เดี๋ยวหมอไปเปิดให้ครับ เราเล่นไปเถอะ


 “ขอบคุณครับม่านเมฆตอบโดยไม่ได้มองน่านฟ้า เพราะว่าเขากำลังเล่นเกมอยู่ถ้าละลายตาไปจากจอเขาอาจจะตายและทำให้ทีมแพ้ น่านฟ้าที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมาเพราะอย่างน้อยเขาก็ได้เห็นมุมเด็ก ๆ ของม่านเมฆบ้างแล้ว ก่อนที่น่านฟ้าจะเดินไปที่ประตู


ม่านเมฆหันไปมองนาฬิกาดิจิตอลที่อยู่บนผนังนี่ก็สามทุ่มจะสี่ทุ่มแล้วใครจะมาหาเขาเวลานี้แล้วทำไมหมอยังไม่เข้ามาสักที “เหี้ย


ม่านเมฆรีบวิ่งไปที่หน้าประตูโดยไม่สนใจเกมที่ตัวเองเล่นค้างอยู่เลยสักนิดและเมื่อไปถึงก็รู้สึกว่าตัวเองพลาดแล้วจริง ๆ หมอน่านฟ้าที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูใส่ชุดของเขาเพราะคุณหมอไม่มีเสื้อผ้าและเขาก็เป็นคนบอกให้หมอเลือกเสื้อผ้าเขาใส่ได้เลยตามสบาย แต่ใครจะไปคิดว่าไอ้เสื้อผ้าที่เขาใส่ได้พอดีตัวพอไปอยู่บนตัวหมอมันถึงได้ย้วยเห็นอะไรต่อมิอะไรไปหมด ม่านเมฆดึงน่านฟ้าให้ถอยออกมาก่อนที่จะเอาตัวเองบังน่านฟ้าไว้ “มีอะไร


“...”


ถ้าไม่มีอะไรก็กลับไปม่านเมฆพูดเสียงเรียบแน่นอนว่ามันไม่ใช่มารยาทที่ดีในการต้อนรับแขก แต่นี่มันไม่ใช่แขกมันคือสัมภเวสีห้าตัวที่นำทัพโดยไอ้คลีน ตามด้วยไอ้พีช ไอ้เหนือ ไอ้คิว และสุดท้ายไอ้ปืน ทุกคนล้วนแต่เป็นเพื่อนสนิทของม่านเมฆที่วันนี้ไม่รู้ว่าลมห่าอะไรพัดมันมารวมกันได้


เดี๋ยวดิ กูแค่...กูแค่จะมาชวนแดกเหล้าคลีนเป็นหน่วยกล้าตายตอบม่านเมฆพร้อมกับยกขวดเหล้าที่อยู่ในถุงพลาสติกแกว่งไปมาให้ม่านเมฆดู


กูไม่กิน มึงไปกินห้องมึงเลย


ห้องกูเล็ก อีกอย่างห้องมึงมีเกม เนี่ยพวกกูอยากดวลเกมกันมาก ๆดูหน้าก็รู้ว่าไม่ได้อยากเล่นเกมกันแต่อยากเสือก


ม่านเมฆหันหน้าไปมองคนที่อยู่ข้างหลังที่เขาบังไว้เสียมิด พอหันไปก็พบกับใบหน้าใส ๆ ที่ส่อแววสงสัยแต่ก็ยังส่งรอยยิ้มเล็ก ๆ ให้เขา ใจเย็นเมฆมึงจะฟัดหมอไม่ได้


เลือกวันแดกได้ดีจังนะมึง เข้ามาม่านเมฆหันไปบอกเพื่อนตัวดีทั้งหลาย แล้วก็รีบจูงมือน่านฟ้าเข้าไปในห้องนอนต่อหน้าต่อตาของคลีนและเพื่อน ๆ ที่พร้อมเสือกสุด ๆ


มีอะไรหรือเปล่าครับน่านฟ้ายืนมองม่านเมฆที่กำลังค้นตู้เสื้อผ้าที่มีแต่เสื้อผ้าแบรนด์เนมของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่จะส่งเสื้อยืดบาลองเซียก้าสีขาวให้เขา ที่แรกเขาก็จะใส่ตัวนี้เพราะมันเล็กกว่าตัวอื่น ๆ แต่พอเห็นแบรนด์ก็ต้องรีบวางทันทีแล้วหันมาหยิบเสื้ออาดิดาสใส่แทน ถึงจะตัวใหญ่กว่าแต่ใส่แล้วก็สบายใจในเรื่องของราคา


ใส่ตัวนี้ครับ


แต่ว่า...


ตัวที่หมอใส่มันใหญ่เกินไปครับ


อ๋อ ไม่เป็นไรครับ หมอใส่ได้น่านฟ้าตอบปฏิเสธ พลางก้มมองเสื้อที่ตัวเองใส่อยู่ถึงแม้ว่าคอเสื้อมันจะกว้างปหน่อย แถมยังยาวคุมกางเกงยางยืดขาสั้นที่ใส่อยู่ก็ไม่เป็นไร


หมอรู้ใช่ไหมครับว่าเพื่อนผมมา


ครับน่านฟ้าพยักหน้า


ผมหวง


“...”


“...”


ถ้างั้นขังหมอไว้ในห้องเลยดีไหมครับน่านฟ้าตอบกลับ เราจะไม่ใจสั่นฝ่ายเดียวหรอก นี่น่านฟ้าเดือนมหาวิทยาลัยนะ มึงฟันคนมานับไม่ถ้วน มึงจะเขินเด็กไม่ได้นะไอ้ฟ้า


ถ้าขังไว้กับผม หมอจะยอมไหมล่ะครับม่านเมฆยิ้ม


“... น่านฟ้ารีบหยิบเสื้อในมือของม่านเมฆแล้วเดินเข้าห้องน้ำ อืม ไม่ควรต่อกลอนด้วยจริง ๆ แพ้เด็กราบคาบเลยน่านฟ้า


หลังจากที่ม่านเมฆแนะนำให้น่านฟ้ากับเพื่อน ๆ รู้จักกันก็ดูเหมือนไอ้พวกนั้นจะเต๊าะหมอกันอย่างสนุกปาก แต่หมอก็ไม่ได้หลงกลมันเลยสักนิดเลยทำให้ม่านเมฆสบายใจได้บ้าง อายุเยอะกว่ามันดีแบบนี้นี่เองไม่หลงกลพวกเพื่อน    เลว ๆ ของเขา แต่ไอ้พวกนี้มันก็ตีสนิทเก่งเรียกหมอฟ้าแถมยังชวนหมอไปนั่งร่วมวงแล้วเรียบร้อย


หมอฟ้าเรียนจบจากที่ไหนเหรอครับพีชถาม พีชเป็นคนพูดเก่งพอ ๆ กับคลีน ซึ่งตอนนี้คลีนกำลังนั่งเล่นเกมเดียวกับที่ม่านเมฆเล่นค้างไว้


ที่เดียวกับพวกเราเรียนแหละครับ


จริงเหรอครับ พวกผมทันหมอฟ้าปะ


ไม่ทันหรอกครับน่านฟ้าไม่กล้าบอกหรอกว่าตอนที่เขาเรียนปี1 พวกนี้เพิ่ง 7 ขวบเอง แต่เหมือนจะมีคนหนึ่งที่รู้ก็เจ้าของห้องที่นั่งยิ้มอยู่นั่นไง


ก็ว่าอยู่ถ้าทันผมต้องรู้จักคนน่ารักแบบหมอน่านฟ้าคณะแพทย์สิ


หมอก็ว่างั้นครับ ตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ สูงแค่อกหมอแบบพีช หมอก็น่าจะรู้จักน่านฟ้าไม่พูดเปล่าแถมยังส่งยิ้มเล็ก ๆให้

 

แน่นอนว่าทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน หมอน่านฟ้าก็จัดว่าเป็นคนสูงคนหนึ่งเพียงแต่เป็นคนตัวบาง ผิวขาว ผมสีน้ำตาลเข้ม หน้าตาออกไปทางแนวคุณหมอคุณชายจะว่าหล่อก็หล่อจะว่าน่ารักก็น่ารัก การที่ถูกหมอแอทแทคแบบนี้ก็ใจสั่นอยู่เหมือนกัน


หมอฟ้าไม่ยิ้มแบบนี้ดิ ผมใจสั่นหมดแล้วเนี่ยพีชพูดขำ ๆ พลางมองไปที่ม่านเมฆ “ตีนไอ้เมฆก็สั่นด้วยเป็นประโยคที่เรียกเสียงฮาได้เป็นอย่างดี แล้วเวลาก็ล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืนทุกคนยังไม่มีใครเมาเลยสักนิด


ง่วงเหรอครับม่านเมฆลุกขึ้นมานั่งข้างน่านฟ้าที่แยกตัวมานั่งอยู่บนโซฟา


นิดหน่อยครับน่านฟ้าไม่ได้ดื่มเหล้าเพราะว่าเขาต้องไปทำงานแต่เช้า เขาไม่อยากแฮงก์ไปทำงานเพราะมันดูไม่ดี


ง่วงก็ไปนอนเถอะครับ เป็นคุณหมอต้องพักผ่อนเยอะ ๆม่านเมฆจูงมือคุณหมอไปห้องที่ว่างอยู่ ที่ตอนนี้มันกำลังจะกลายเป็นห้องนอนของน่านฟ้าตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่


แล้วเพื่อน ๆ เราล่ะ


เหล้าหมดก็คงเลิก แต่ดูท่าแล้วน่าจะนอนนี่ไม่ต้องห่วงหรอกครับก็ซื้อเหล้ามากันเหมือนจะอาบคงไม่พ้นที่จะนอนค้างที่นี่แน่นอน และอีกห้องหนึ่งที่ว่างอยู่ก็น่าจะถูกพวกมันยึดอีกตามเคย


อย่าให้ขับรถกลับนะครับ อันตรายน่านฟ้าพูดพร้อมกับชี้ไปที่วงเหล้าที่กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานและเหลืออยู่สี่คนเพราะพีชกลับไปแล้ว


ครับ ล็อกห้องด้วยนะครับ” ม่านเมฆยิ้มก่อนที่จะหันหลังกลับ


เดี๋ยวครับน่านฟ้ายิ้มให้กับคนตงหน้า “ขอบคุนะครับ แล้วก็...ฝันดีนะ

 

 



 

เช้าอันสดใสของหมอศัลย์ที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ แต่ที่รู้ ๆ คือกาแฟแก้วนี้ทำให้รู้สึกสดชื่นกว่าเป็นไหน ๆ ก่อนที่สงครามจะเริ่มขึ้นภายในร้านกาแฟของโรงพยาบาล


มึงหายไปไหนมา


กูติดธุระไง


ธุระเหี้ยไร กูต้องเข้าเวรดึกแทนมึง ไอ้เลว มึงก็รู้ว่ากูเข้าเวรดึกแทนมึงทีไรกูเจอแจ็กพอตตลอดอยู่ ๆ ทีทัชก็หายไปสองวันติด ใช้สิทธิ์ลาพิเศษแน่นอนว่าเขาต้องอยู่เวรดึกแทน และทุกครั้งที่เขาอยู่เวรแทนทีทัชทีไรแม่งเจอเคสใหญ่ตลอด


เป็นหมอต้องพูดเพราะ ๆ ดิวะ


กูพูดเพราะกับทุกคนยกเว้นเพื่อนเหี้ย ๆ แบบมึง


ฟ้า~ นี่ทีไง ทีเอง” ทีทัชส่งยิ้มให้น่านฟ้าที่กำลังจะกินหัวเขาอยู่แล้ว ก่อนจะถอนหายใจอย่างยอมแพ้ “เออ ๆ กูไป MM แล้วก็มีเรื่องนิดหน่อย


โคตรเหี้ย


ขอบคุณที่ชม ว่าแต่วันนั้นที่มึงโทรมามีเรื่องอะไรทีทัชถามและหลังจากนั้นน่านฟ้าก็เล่าชะตากรรมที่ตัวเองเผชิญโดยเป็นผลกรรมจากที่เจ้าตัวไม่เคยอ่านจดหมายใด ๆ จนเป็นเหตุทำให้ไม่มีที่ซุกหัวนอน แล้วมึงไปนอนที่ไหน” 


คอนโดฯ เมฆ


หู้ย อะไรคือนอนคอนโดฯ ผู้ชายอะ” ทีทัชพูดล้อก่อนที่จะชี้หน้าน่านฟ้า


ไอ้ที! ก็มึงไม่รับโทรศัพท์กู มึงอะตัวดีเลย


ถึงว่าวันนี้ใส่เชิ้ตบาลองเซียก้าแถมยังใหญ่กว่าตัวอีก” ทีทัชที่เห็นอยู่นานแต่ไม่ทัก เพราะคิดว่าเพื่อนคงซื้อมาใหม่และคงอยากใส่สบาย ๆ เลยเลือกที่จะซื้อไซซ์ใหญ่กว่าตัว แต่มาโป๊ะแตกตอนบอกว่าไปนอนคอนโดฯ ผู้ชายนี่แหละ


ก็กูไม่มีเสื้อผ้า แต่ไม่รู้ล่ะ กูจะไปอยู่กับมึงจนกว่าคอนโดฯ กูจะเสร็จ


โนจ้า คอนโดฯ กูไม่ว่าง


ทำไมไม่ว่าง มึงพาใครมาอยู่


ไม่เสือกดิฟ้า มึงก็อยู่กับไอ้เมฆนั่นแหละ อยู่มาตั้งสองวันแล้วก็อยู่ไปเลย อีกอย่างมันรวยฉิบหายไม่เป็นไรหรอก


เออ กูรู้ว่ามันรวย รวยมาก รวยจนกูกลัว แต่มึงดูอายุด้วยเหมือนกูไปเกาะเด็กกิน” พูดถึงเรื่องรวยก็ยังตกใจไม่หาย ทันทีที่ไปถึงคอนโดฯ ม่านเมฆ ก็ต้องตกใจในความหรูที่มันดูเหมือนบ้านมากกว่าคอนโดฯ มีครบทุกอย่างและ   ใหญ่มาก ห้องนอนสามห้องบวกห้องน้ำในตัว โซนครัว โซนนั่งเล่น ระเบียงที่วิวโคตรสวย ดีจนไม่อยากรู้ราคาเพราะกลัวเป็นลม และตู้เสื้อผ้าที่มีเสื้อผ้าของบาลองเซียก้า อีฟส์แซงต์โลรองต์ กุชชี่ และอาดิดาส ที่ต้องหลับตาหยิบใส่โดนไม่ดูว่าเป็นของแบรนด์ไหน


มึงรู้ไหมว่าไอ้เด็กที่มึงพูดถึงคือเจ้าของผับ MM” แล้วกาแฟอึกสุดท้ายที่กำลังจะถูกกลืนลงคอกลับไปอยู่เต็มหน้าทีทัช “ไอ้เหี้ยฟ้า!


กูขอโทษ” น่านฟ้ารีบหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองให้ทีทัชเช็ดหน้า


 “ว่าแต่เป็นเจ้าของจริง ๆ เหรอ มึงรู้ได้ไง


กูยืมบัตรมันไปแล้วพนักงานเขาก็ดูแลกูดีเกิน บอกว่ากูเป็นแขกของม่านเมฆ กูเลยถามว่าม่านเมฆเป็นคนสำคัญเหรอ คำตอบที่ได้คือ ครับ สำคัญมากครับ คุณม่านเมฆเป็นเจ้าของที่นี่


แล้วมึงเป็นไง


กูก็อึ้งสิ มึงก็รู้ว่า MM เป็นผับหรูแต่ใครจะไปรู้ว่าเจ้าของคือเด็กอายุ 21 แต่พนักงานที่นั่นดูเหมือนนับถือมัน     ฉิบหาย


ถึงว่าบุคลิกดูเป็นผู้ใหญ่กว่ามึงอีก


อะไรคือชมผู้ชายที่เพิ่งรู้จักแล้วแดกดันกูที่เป็นเพื่อนมึงมาสิบกว่าปี


อะไร งอน?”


เขาเรียกประชด เอาเป็นว่าอยู่กับมันไปนั่นแหละ จะได้ไม่ลำบากกู” ทีทัชพูดเสร็จก็เดินออกไป ทิ้งให้น่านฟ้า    อ้าปากค้างจะด่าแต่ด่าไม่ทัน ก่อนที่โทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อกาวน์จะสั่นเตือนเหมือนกับว่ามีข้อความเข้า ทำให้น่านฟ้าต้องหยิบขึ้นมาดูมันคือการแจ้งเตือนจากไลน์ และคนที่ส่งมาก็คือคนเดียวกับที่คอยมารับมาส่งเขานั่นเอง


MM : ทำอะไรอยู่ครับ


Nanfa : กำลังจะไปราวด์วอร์ดครับ


MM : แล้วตกลงยังไงครับ


Nanfa : รบกวนด้วยนะครับ ไอ้ทีมันเอาใครมาอยู่ด้วยไม่รู้


MM : หมอทีทำดีครับ 555


Nanfa : ?


MM : เราจะได้ทดลองอยู่ก่อนแต่งไงครับ


น่านฟ้าที่อ่านจบก็หน้าแดงขึ้นมาทันทีก่อนที่จะเดินออกจากร้านกาแฟไปทางตึกผู้ป่วย น่านฟ้าไม่ได้พิมพ์ตอบกลับไป ทำแค่เพียงกำโทรศัพท์ไว้แน่น เมื่อคืนก่อนที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันเข้าห้อง ม่านเมฆก็หันมาบอกว่า เตรียมตัวนะครับ ผมจะจีบหมอแบบจริงจรังแล้วนะ แน่นอนว่าเขาหนีเข้าห้องแทบไม่ทัน


MM : ที่เงียบนี่โกรธหรือเขินครับ


Nanfa : จะไปตรวจคนไข้แล้วครับ


MM : ไปกินข้าวเที่ยงกับหมอได้ไหมครับ


Nanfa : ไม่มีเรียน?


MM : เดี๋ยวไปหานะครับ สู้ ๆ นะครับคุณหมอ


น่านฟ้าอ่านพร้อมกับระบายยิ้มออกมาก่อนที่จะเก็บโทรศัพท์ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อกาวน์เหมือนเดิม วันนี้คุณหมอน่านฟ้ารู้สึกสดชื่นกว่าทุกวันอาจเป็นเพราะได้กินกาแฟมั้ง

 

 

 



 “ข้าวที่มหาลัยไม่มีกิน ห้างฯ ตรงข้ามมหาลัยปิด มึงถึงต้องถ่อมากินข้าวถึงโรงอาหารโรงพยาบาลเนี่ย


สวัสดีครับ หมอที


เออ กูรู้ว่ามึงมารยาทดีแต่บางทีก็เหมือนไม่ถูกเวลา


ข้าวที่มหาลัยมีครับ ห้างฯ ก็ไม่ได้ปิด แต่ที่ถ่อมากินถึงที่นี่เพราะที่นี่มีหมอ


จ้า ไอ้สัด กูไม่แดกแล้วข้าวเนี่ย” ทีทัชที่เดินโวยวายออกไปอย่างคนหัวเสีย พูดกับกูมองหน้ากูแต่คำพูดพาดพิงไอ้คนที่นั่งกินข้าวตรงหน้า จ้า โลกนี้มีมึงแค่สองคน นี่ขนาดยังไม่ได้คบกันนะ ถ้าคบกันกูคงต้องหนีไปอยู่ดาวอังคารเลยใช่ไหม


ต้องตามไปง้อไหมครับ


มันไปซื้อข้าว เดี๋ยวก็มา” น่านฟ้าขำ “แล้วเมื่อไหร่จะไปเรียนครับ


ไล่เหรอครับ


ทำไมชอบถามกลับ หมอถามก่อนนะครับ


ก็ผมอยากรู้


แต่หมอถามก่อน


อุ้ย ทะเลาะกันเหรอ ฮ่า ๆ” ทีทัชที่ซื้อข้าวเสร็จแล้วเดินมาที่โต๊ะก็เห็นสองคนกำลังเถียงกัน


ไม่ได้ทะเลาะครับ แค่กำลังกระชับความสัมพันธ์” ม่านเมฆยิ้มนิด ๆ แต่มันเป็นยิ้มที่โคตรเจ้าเล่ห์ในสายตาน่านฟ้า


อืม กูควรไปนั่งโต๊ะอื่นสินะ” ทีทัชทำท่าจะลุกขึ้นแต่โดนม่านเมฆคว้าแขนไว้ก่อน ก่อนที่ทุกคนจะตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารในจานของตัวเองอีกครั้ง


นี่ ๆ บัตรมึง” ทีทัชหยิบบัตรออกจากกระเป๋าสตางค์แล้วส่งให้ม่านเมฆ เพราะตอนนี้เขาทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว


เก็บไว้ก่อนก็ได้นะครับ ผมไม่ค่อยได้ไป


กูถามหน่อยเถอะ ถ้ามึงไปมึงต้องใช้บัตรนี้ด้วยเหรอวะ


ครับ ผมไม่ค่อยได้เข้าไปบางคนเลยไม่ค่อยรู้จัก อีกอย่างเอาไว้ใช้เปิดห้องทำงานแต่เอาจริง ๆ บัตรนี้มันเปิดได้ทุกห้องทุกโซนของที่นั่นครับ” ม่านเมฆเอื้อมมือไปหยิบบัตรก่อนที่จะยัดใส่กระเป๋าเสื้อช็อป


แล้วถ้าบัตรหายมึงจะเข้าห้องทำงานมึงยังไง


กดรหัสแทนครับ


อืม กูไม่น่าเป็นหมอ” เพราะกูโง่เกินไป ทีทัชดึงผมตัวเองเบา ๆ เหมือนที่ถามไปนั้นโชว์โง่ล้วน ๆ


สวัสดีครับ ผมซื้อกาแฟมาฝาก” ทั้งสามคนหันไปตามเสียงปรากฏว่าเป็นหมอเดย์เจ้าเก่า ประโยคแรกพูดกับทุกคนส่วนประโยคหลังนั้นคงไม่ต้องบอกว่าพูดกับใคร


เอ่อ...ขอบคุณนะครับ” น่านฟ้าตอบพร้อมกับรับแก้วกาแฟจากหมอเดย์


ยินดีครับ เดี๋ยวเราก็ต้องเข้าผ่าตัดด้วยกัน


ครับ


ผมขอตัวก่อนนะครับม่านเมฆพูดขึ้นหลังจากที่กดโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะยื่นกุญแจรถแอสตันมาร์ตินให้น่านฟ้า “เย็นผมไม่ว่างนะครับ หมอขับรถผมกลับแทนแล้วกันนะ


ไม่เป็นไร...


ผมต้องรีบไปแล้วครับ เพื่อนมารอแล้ว เจอกันที่คอนโดฯ นะครับม่านเมฆพูดพร้อมกับรีบเดินออกไป โดยไม่ลืมที่จะหันไปลาทีทัชก่อน


มารับไม่ได้ ก็เอารถมาให้แทน ดีเนอะทีทัชเอ่ยแซวคนข้าง ๆ  ที่กำลังนั่งมองกุญแจรถในมือด้วยในหน้าเรียบนิ่งเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่จริง ๆ แล้วหูแดงมาก และดูเหมือนว่าเขาจะลืมใครคนหนึ่งไป “หมอเดย์นั่งก่อนไหมครับ






#เจ้าของน่านฟ้า









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8.885K ครั้ง

7,486 ความคิดเห็น

  1. #7453 SuNny_ms (@SuNny_ms) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 17:51
    นิสัยหล่อยังไม่พอ นิสัยรวยด้วย55555555
    #7453
    0
  2. #7436 mileyduchess (@Pcny06) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 11:13
    รวยเว่อร์วังอลังการมาก
    #7436
    0
  3. #7431 Cr2127xyz (@Cr2127xyz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 19:22
    ชอบจังคนนิสัยรวยๆ หยอก
    #7431
    0
  4. #7429 fangin (@fangin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 18:50
    หมอทัชชงเก่งมากกก555555555555
    #7429
    0
  5. #7375 pparelypigg (@pparelypigg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:52
    จะมีทัชเดย์ เดย์ทัชไหม กูเหมาะกันดี5555555
    #7375
    0
  6. #7354 na2539 (@na2539) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 07:10
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่ะ
    #7354
    2
  7. #7333 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 16:03
    คือน้องเม-มากๆรวยสุดๆน้องง
    #7333
    0
  8. #7263 Machiro Chan (@1111pppp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 20:06
    ทุกคนเห็นเหมือนเราไหม
    เราสังเกตมาหลายคำแล้ว ทุกคำที่มี"ย"มันจะเซนเซอร์หมด
    #7263
    1
    • #7263-1 (@XXIXV) (จากตอนที่ 6)
      31 กรกฎาคม 2562 / 17:38
      ตรงไหนเหรอคะตัวเอง
      #7263-1
  9. #7244 Yooika (@Yooika) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 13:05
    หน้าชาไหมล่ะหมอเดย์
    #7244
    0
  10. #7231 malakay (@malakay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 21:52
    เสือเมฆสายเปย์ที่แท้ทรู ว่าแต่คอนโดหมอนี่ดับไฟเป็นอาทิตย์เลยเรอะ
    #7231
    0
  11. #7224 Sarinrat Lortongpanich (@30152) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:25
    นิสัยรวยมากแม่
    #7224
    0
  12. #7213 September2009 (@papraew_me) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 12:26
    แหนะ ขิงๆกับไป ยืนกุญแจรถให้ คริๆ
    #7213
    0
  13. #7209 9490seluhanhunhan。 (@mindexomind12121) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:07
    ชอบความรวย55555
    #7209
    0
  14. #7208 9490seluhanhunhan。 (@mindexomind12121) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:07
    ชอบว่ะ
    #7208
    0
  15. #7198 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 16:54
    😆😆😆😆😆😆
    #7198
    0
  16. #7166 FrokFran_MB (@tomtomkung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 13:34
    ยอมแล้วม่านเมฆ ยอมมมมมมม
    #7166
    0
  17. #7159 (a)mare (@yycm1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 02:40
    ร้ายกาจมากม่านเมฆ
    #7159
    0
  18. #7149 Momo2018 (@Momo2018) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:51

    ชอบเรื่องนี้มากเลย หลงรักหมอน่านฟ้า คือดียยยยย์

    แต่ขัดๆ เรื่องปิดคอนโดอะ ถ้าเป็นเหมือนหอพักแพทย์

    โรงบาลสนับสนุนอะไรแบบนั้นคงเป็นไปได้อะนะ แถมปิด

    แล้วคงหาที่พักให้ชั่วคราวแหละ โรงบาลเอกชนด้วย แล้วหมอ

    ไม่รู้อะไรก็ว่าไป ติดนิดเดียว เรื่องอื่นดีมากดีต่อใจ ละมุนเพราะหมอ????

    #7149
    0
  19. #7130 9490seluhanhunhan。 (@mindexomind12121) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:15
    แงงงง เขิน
    #7130
    0
  20. #7115 napa_toey (@napa_toey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 01:57
    แสดงอาณาเขตความเป็นเจ้าของก่อนกลับด้วยจ้า แหมมมมมมมมม
    #7115
    0
  21. #7102 614L1485 (@b0461cy_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:44
    คนมันรวยอะเนอะ
    #7102
    0
  22. #7101 เล็กน้ำตก-// (@nattabow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:33
    ชอบเวลาเขาคุยกันแล้วมีครับตลอด แง
    #7101
    0
  23. #7098 malin964 (@malin964) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 10:12
    อ่อชื่อผับ MM เแ็นตัวย่อชื่อม่านเมฆเคๆ
    #7098
    0
  24. #7082 knsss (@amkuni) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 23:21
    ฮืออออออ ใจพี่ก็น้วยไปหมดแล้วเมฆ
    #7082
    0
  25. #7069 3hotmudeez (@3hotmudeez) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:01
    เมฆคือขิงหมอเดย์เว่อว่ะะะ555555555
    #7069
    0