[ Yaoi ] ❝ เจ้าของน่านฟ้า ❞ [End]

ตอนที่ 23 : ₂ ₂

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82,261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,835 ครั้ง
    17 ก.ย. 61

#เจ้าของน่านฟ้า

 ₂ 




               น่านฟ้ากำลังนั่งมองหน้าผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามกับเขา เธอเป็นนักธุรกิจ เธอดูดีมากถึงแม้จะมีอายุแล้ว และเธอก็คือคุณไอรดาแม่ของม่านเมฆ 

 “ขอโทษด้วยนะคะที่มารบกวนเวลาทำงานของหมอ” 


 “ไม่เป็นไรครับ แต่ผมคงมีเวลาแค่ประมาณ 10 นาที เพราะผมต้องไปตรวจคนไข้ ขอโทษด้วยนะครับ” 


 “ไม่เป็นไรค่ะ งั้นเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ” 


 “ครับ”  


 “ม่านเมฆเล่าเรื่องครอบครัวให้หมอฟังบ้างหรือเปล่า” 


 “ครับ” น่านฟ้าพยักหน้า 


 “แล้วหมอคิดไงกับเรื่องนี้ จะทำอะไรไหม” 


 “ผมขอไม่เข้าไปยุ่งเรื่องของครอบครัวเรื่องนี้ครับเพราะผมเป็นคนนอกและผมก็ไม่รู้เหตุผลที่แท้จริง ผมจะทำแค่คอยเตือนสติแล้วให้น้องคิดได้หรือเข้าใจได้เองดีกว่าครับ” 


 “...” ไอรดาถึงกับพูดไม่ออก ไม่รู้สิ เธอแค่รู้สึกชอบความคิดของอีกคน เรื่องครอบครัวเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เธอชอบที่อีกคนไม่ด่วนตัดสินใจเชื่อ ไม่ชี้แนวทางให้ม่านเมฆทำแต่พูดให้ม่านเมฆคิดได้เอง และแทบหลุดยิ้มออกมาเมื่อได้ยินอีกคนเรียกแทนชื่อลูกตัวเองว่าน้อง เพราะพอเธอได้ยินแล้วรู้สึกเอ็นดู 


 “ได้พาน้องไปหาพ่อแม่หมอบ้างไหม” ไอรดาเรียกน้องตามอีกคน ที่ไม่ถามว่าเจอกันได้อย่างไง นิสัยเป็นอย่างไร เพราะเธอให้คนตามสืบมาหมดแล้วไงล่ะ แต่ที่คอนโดฯ เธอถามเพราะอยากให้ม่านเมฆพูดกับเธอก็แค่นั้น


 “พาไปครับ” 


 “พ่อแม่หมอโอเคกับน้องใช่ไหม” 


 “โอเคครับ” น่านฟ้ายิ้ม 


 “แม่ดูร้ายมากไหม” 


 “ครับ? 


 “ตอนแม่ไปแม่ก็ไปถามคำถามไม่ดีใส่หมอเหมือนกับไม่ให้เกียรติ แถมยังรักม่านเมฆมากเกินไปจนทำร้ายเขาโดนไม่รู้ตัว” ไอรดาฝืนยิ้ม ตอนนี้เธอแค่รู้สึกผิด รู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเอง ยิ่งพอม่านเมฆพูดอย่าพรากความสุขไปจากผมอีกเลย นั่นยิ่งทำให้เธอคิดได้และรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก


สำหรับเรื่องผม ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ” เข้าใจว่าคนส่วนมากมักมองเรื่องความรักแบบนี้ว่าไม่จริงจังและไม่คู่ควรหรือไม่ถูกต้อง และแน่นอนว่าพ่อแม่ทุกคนมักอยากให้ลูกไม่ผิดแปลกไปจากสิ่งที่ควรจะเป็น


 “ไม่รู้สิ แค่แม่รู้สึกว่าตัวเองมาสำนึกได้ช้าไปยังไงก็ไม่รู้” สำนึกได้ว่าที่ทำลงไปม่านเมฆไม่ได้มีความสุขเลย คนตรงหน้าเธอต่างหากที่ทำให้ม่านเมฆมีความสุข


 “ไม่หรอกครับ เมฆยังรอพวกคุณอยู่” 


 “แต่แม่คงกลับไปคืนดีกับเขาไม่ได้หรอก” เพราะเรื่องระหว่างเธอกับพ่อของม่านเมฆมันจบลงไปตั้งนานแล้ว 


 “เมฆอาจแค่ต้องการพ่อกับแม่แค่นั้นก็ได้ครับ” อาจไม่ได้ต้องการครอบครัวที่อยู่พร้อมหน้ากันพ่อแม่ลูก อาจต้องการเพียงแค่พ่อที่ให้คำปรึกษาและแม่ที่คอยให้ความอบอุ่น 


แม่ม่านเมฆกลับไปแล้วหลังจากที่คุยกันต่ออีกหลายนาทีและเธอก็ดูต่างจากครั้งแรกที่เจอกันมาก ๆ แถมยังแทนตัวเองว่า แม่ ซึ่งยอมรับเลยว่าน่านฟ้าดีใจมาก ๆ แม่ม่านเมฆกลับไปพร้อมกับประโยคปิดท้ายการสนทนาที่ว่า  ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้ลูกแม่มีความสุขแล้วเจอกันนะ 


     น่านฟ้านั่งยิ้มพร้อมกับถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ต้องกลับมาเครียดอีกครั้งเมื่อเห็นเพื่อนตัวเองกำลังเดินมา และฉายาเพื่อนเขาคนนี้คือจอมเสือก 


 “ไงมึง เป็นไงบ้าง” ทีทัชถามขึ้นทันที่ที่นั่งลง ต่อมเสือกนี่สั่นหนักมาก ๆ 


 “ก็ไม่เป็นไง”  


 “แม่ไอ้เมฆไม่ได้เอาเงินมาฟาดหัวมึงแล้วบอกให้มึงเลิกกันใช่ปะ” 


 “กูว่ามึงดูละครมากเกินไปแล้วนะไอ้ที” น่านฟ้าส่ายหัวให้กับคำถามของทีทัช 


 “แล้วมึงโอเคเปล่า” 


 “กูโอเค” น่านฟ้าพูดพร้อมกับหยิบกาแฟขึ้นมาดื่ม


 “แล้วมึงบอกมันเรื่องนั้นหรือยัง” 


 “ยัง จะบอกวันนี้แหละ


 “เออ สู้ ๆ มึง” ทีทัชพูดพร้อมกับตบไหล่น่านฟ้า “มึงยังมีกู” 


 “มึงต้องพูดว่า ยังมีเพื่อนเหี้ย ๆ อยู่ ถึงจะถูก” น่านฟ้าขำ 


 “เออ มึงยังมีเพื่อนที่หล่อเหี้ย ๆ แบบกูอยู่” ทีทัชยิ้มหลังจากที่น่านฟ้าทำหน้าตายใส่ โอเค กูชนะแล้ว

 

 

 



น่านฟ้าเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นเด็กชายม่านเมฆที่ใส่กางเกงนอนขายาวสีน้ำเงินเข้มตัวเดียว ไม่ยอมใส่เสื้อนั่งพิงหัวเตียงเล่นโทรศัพท์ น่านฟ้าหันหลังไปปิดประตูห้องน้ำแล้วก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง 


 “ถ่ายรูปเหรอครับ” 


 “ถ่ายเมียครับ ไม่ได้ถ่ายรูป” ม่านเมฆหัวเราะเสียงดังเมื่อน่านฟ้าทำหน้าโหดพร้อมกับชี้หน้าอย่างคาดโทษ  ม่านเมฆขยับไปนั่งปลายเตียงนั่งมองคุณหมอที่เดินไปเดินมาและจบด้วยการที่ม่านเมฆดึงอีกคนมานั่งตัก 


 “ปล่อยครับ” 


 “ขอจูบหน่อยครับ” 


 “...” 


 “...” ม่านเมฆใช้มือโน้มคอคนบนตักพร้อมกับประจบจูบลงบนปากบางอย่างอ่อนโยนและเนิ่นนานจนกว่าจะถอนจูบออก “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ หืม” 


 “...”  


 “ว่าไงครับ” ม่านเมฆใช้นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากนุ่ม ๆ ของน่านฟ้าที่มีน้ำใส ๆ ติดอยู่ที่มุมปาก เป็นเพราะว่าเขาเห็นน่านฟ้าเงียบผิดปกติและนั่นแหละ ห่วงเมียเลยต้องเรียกมาถาม


 “เราจำตอนที่หมอไปประชุมตอนนั้นได้ไหมครับ ครั้งล่าสุด” 


 “ครับ”  


 “มันเป็นการประชุมโครงการส่งหมอไปอยู่ตามชนบทที่ห่างไกลความเจริญ 4 ภาค” 


 “หมอถูกส่งไปเหรอครับ” 


 “...” น่านฟ้าไม่ได้ตอบคำถามนั่นแต่หันไปกอดคอม่านเมฆแทน เพราะเขานั่งอยู่บนตักม่านเมฆ “เราโอเคไหม” 


 “ไปที่ไหนครับ นานแค่ไหน” ม่านเมฆถามพร้อมกับกอดเอวน่านฟ้า ยิ่งน่านฟ้ากอดเขาแน่นขึ้นมาแค่ไหนเขาก็กอดตอบอีกฝ่ายมากขึ้นเท่านั้น 


 “เชียงรายครับ 1 เดือน” 


 “มีหมอคนเดียวเหรอครับที่ถูกส่งไป” 


 “มีเยอะครับ แต่มีหมอคนเดียวที่เป็นหมอศัลย์ที่ถูกส่งไปร่วมโครงการนี้” 


แล้วหมอโอเคไหมครับ” 


 “เรื่องงานโอเคครับ” แต่เรื่องอื่นไม่เลย 


 “ไปตอนไหนครับ” 


 “อาทิตย์หน้า” 


 “...” 


 “ขอโทษนะครับ” น่านฟ้าเอ่ยขอโทษเมื่อม่านเมฆเงียบ แค่ทุกวันนี้เขาทำงานก็ไม่ค่อยมีเวลาให้อีกคนแล้ว แล้วนี่ต้องอยู่ไกลกันมันคงแย่เข้าไปใหญ่ 


 “ขอโทษทำไมครับ หมอไม่ได้ผิด” ม่านเมฆจับน่านฟ้าให้หันมามองหน้ากัน “ผมกำลังคิดอยู่ว่าอาทิตย์หน้าผมสอบพอดี” 


 “...” 


 “ไม่รู้ว่าจะไปส่งหมอได้หรือเปล่า แต่สัญญาว่าสอบเสร็จจะรีบไปหานะครับ” 


 “จริงนะครับ” 


 “ฮ่า ๆ จริงครับ ถือว่าเปลี่ยนจากที่จะไปเที่ยวทะเลเป็นเที่ยวภูเขาแทนแล้วกันเนอะ” ม่านเมฆหลุดขำเมื่อเห็นคนบนตักที่ทำหน้าเครียดอยู่นานยิ้มออกเมื่อเขาบอกว่าสอบเสร็จจะรีบไปหา และจากที่คิดว่าปิดเทอมจะไปเที่ยวทะเลคงต้องไปเที่ยวภูเขาแทน 


 “ขอบคุณนะครับ” น่านฟ้าจุ๊บหน้าผากของม่านเมฆเป็นการขอบคุณ 


 “ไม่พอครับ ตรงนี้ด้วย” ม่านเมฆพูดพร้อมกับเอียงหน้า แล้วน่านฟ้าก็ประทับริมฝีปากนุ่ม ๆ ลงบนแก้มทั้งสองข้างของเขา “ตรงนี้ด้วยครับ” 


 เมื่อคนบนตักดีใจจนยอมทำทุกอย่างตามที่ม่านเมฆบอก แน่นอนว่าเข้าทางอีกคนเป็นแน่ เมื่อน่านฟ้าก้มหน้าลงมาเพื่อจะจูบ คนที่ตั้งรับก็จูบตอบพร้อมกับจับพลิกให้น่านฟ้านอนลงกับเตียงโดยที่ตัวเองคร่อมร่างนั้นไว้ น่านฟ้าเองก็รีบขัดขืนโดยการดันอกม่านเมฆแต่ก็ต้องแพ้ราบคาบ เมื่อโดนมือหนารวบข้อมือแล้วตรึงไว้เหนือตัว 


 “อืออ” ม่านเมฆละจูบออกเมื่ออีกคนเริ่มหายใจไม่ทัน ก่อนที่จะจูบย้ำ ๆ ลงไปบนปากบาง  


 “นี่คือบทลงโทษสำหรับที่บอกช้า” 


 “ก็ขอทำใจก่อนไม่ได้หรือไงเล่า” 


 “ทำใจเรื่องอะไรครับ” 


 “ก็ถ้าเราไม่โอเค” 


 “ผมโอเค เพราะมันเป็นเรื่องที่หมอเองก็เลี่ยงไม่ได้และมันก็เป็นหน้าที่ เพราะฉะนั้นเลิกคิดมากได้แล้วครับ เข้าใจไหม” ม่านเมฆถามพร้อมกับยื่นหน้าไปจุ๊บที่ซอกคอของอีกคน 


 “ฮืออ เข้าใจแล้วครับ ปล่อยได้แล้ว” น่านฟ้าหน้าแดง พร้อมกับใช้สายตาอ้อนวอนให้ม่านเมฆปล่อยเขาสักที เพราะถ้ายังอยู่ในสภาพแบบนี้นาน ๆ เขาคงไม่ได้นอนแน่ 


เห็นผมเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ” 


            “เมฆ~” 






CUT  SCENE





               แล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่น่านฟ้าต้องขึ้นเครื่องไปเชียงราย แต่ก็ถือว่าโชคดีมาก ๆ ที่วันนี้ม่านเมฆสามารถมาส่งเขาได้ แต่ที่ไม่ดีคงจะเป็นตรงที่งอแงนี่แหละ 

     “ยิ้มหน่อยครับน่านฟ้าหันไปยิ้มให้กับเด็กชายม่านเมฆ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเขาต้องไปแล้ว เขาแค่อยากเห็นม่านเมฆยิ้ม


     “ยิ้มครับ” ม่านเมฆยิ้มพร้อมกับเอนหัวไปพิงไหล่น่านฟ้า จากที่คิดว่าอาทิตย์เดียวคงไม่เป็นไร แต่นี่หมอยังไม่ทันไปก็รู้สึกเฉาแล้ว “หมอ


     “ครับ?”


     “จริง ๆ แล้วผมเคยเจอหมอตั้งนานแล้วม่านเมฆพูดพร้อมกับหันไปมองหน้าน่านฟ้า เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอยู่ ๆ ถึงอยากพูดเรื่องนี้ขึ้นมา


     “หืม?”


     “ผมเคยเจอหมอก่อนที่หมอจะทำแผลให้ผมอีก” 


     “เคยเจอหมอที่ไหนครับ


     “เปิดเทอมวันแรก คณะแพทย์ปกติม่านเมฆเป็นคนขี้ลืมและมักจะจำใครไม่ค่อยได้ แต่ภาพคนที่ใส่เสื้อเชิ้ต สีขาว กางเกงขายาวสีเทา ผมสีตาลเข้ม หน้าใส ๆ ตัวบาง ๆ และปากที่น่าจูบนั่นไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำเขาได้เลย และภาพในหัวก็ชัดเจนขึ้นหลังจากนั้นหนึ่งเดือน นั่นก็คือวันที่เขาได้เจอกันอีกครั้ง และก็คงเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้เขาจีบน่านฟ้าอย่างจริงจังเป็นคนแรก


     “แล้วถ้าหมอบอกว่าหมอก็เคยเจอเรามาก่อนจะเชื่อไหมครับน่านฟ้ายิ้ม


     “ครับ ที่ไหนเหรอครับ


     “คืนก่อนเปิดเทอม ที่ผับที่ม่านเมฆเข้าไปนั่งกินเหล้าคนเดียวเฉย ๆ แต่กลับโคตรน่าดึงดู


     “แบบนี้หมอก็เจอผมก่อนเหรอ งั้นเดี๋ยวจัดรางวัลให้หนัก ๆ เลยนะครับ


     “เดี๋ยวจะโดนน่านฟ้าอยากจะดุอีกคนมาก ๆ แต่พอได้เห็นหน้าก็นั่นแหละ เอ็นดู


     “ห้ามดื้อ ห้ามซนนะครับ ตั้งใจอ่านหนังสือ ตั้งใจสอบ” 


     “รับทราบครับ” ม่านเมฆพยักหน้าพร้อมกับจับมือน่านฟ้าไว้ 


     “คนเยอะ” 


     “ก็ต้องเยอะอยู่แล้วครับ เพราะที่นี่คือสนามบิน” ม่านเมฆตอบกวน ๆ


     “กวนเหรอ” น่านฟ้าให้มืออีกข้างตีมือม่านเมฆที่จับมือเขาอยู่ “ไม่อายหรือไงครับ” 


     “ยอมให้ผมจูบสิครับ จะได้รู้”  


     “ร้ายนักนะ” น่านฟ้ากลั้นยิ้มพลางหันหน้าไปทางอื่น และก็ทำให้เขาได้เห็นคนที่คุ้นตากำลังเดินตรงมาทางนี้พร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ 


     “สวัสดีครับ” บุคคลที่มาใหม่หยุดยืนตรงหน้าน่านฟ้าพร้อมกับเอ่ยทักทาย 


     “สวัสดีครับ” น่านฟ้าก้มหัวก่อนที่จะลุกขึ้นยืน ยอมรับว่าทั้งตกใจและแปลกใจมาก ๆ ที่เลขาฯ ของผู้อำนวยการโรงพยาบาลมาหาเขาในเวลาแบบนี้ “มีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” 


     “มีเอกสารด่วนครับ คุณหมอน่านฟ้าต้องเซ็นก่อนที่จะขึ้นเครื่องครับ” 


     “เอกสาร?” น่านฟ้างงพร้อมกับยื่นมือไปรับเอกสารที่อีกคนยื่นให้ ก่อนที่จะเปิดซองแล้วหยิบกระดาษเอสี่       สีขาวขึ้นมาอ่าน “ต้องทำงานที่โรงพยาบาลในเครืออีก 3 เดือนนี่มันคืออะไรครับ” 


     “ไม่ทราบเหมือนกันครับ ผมแค่ทำตามคำสั่งท่าน ผอ.”  


     “...” น่านฟ้าอ่านเอกสารอีกครั้งก่อนที่จะถอนหายใจ ตอนนี้เขาทั้งงง เครียด สับสนไปหมดแล้วพลางมองไปที่ม่านเมฆที่นั่งมองหน้าเลขาฯ ของผู้อำนวยการโรงพยาบาลนิ่ง  


     ม่านเมฆลุกขึ้นยืนข้างน่านฟ้าพร้อมกับดึงเอกสารในมือน่านฟ้าแล้วยื่นกลับไปให้คนที่เป็นคนเอามาให้ และเลขาฯ ก็หยิบเอกสารนั่นคืนไปอย่างว่าง่าย


     “ฝากบอกเขาว่าผมจะเข้าไปหา” 






#เจ้าของน่านฟ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.835K ครั้ง

7,490 ความคิดเห็น

  1. #7479 CUTE_VILLAIN (@Jayda35248) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 17:31
    อิพ่อเว้ยยยยย ทำไมต้องขัดขวางคนมีความรัก
    #7479
    0
  2. #7394 pparelypigg (@pparelypigg) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:25
    พ่อก็ร้ายนักกกกก
    #7394
    0
  3. #7347 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:22
    พ่อของเมฆต้องเป็น ผอ. แน่ๆเลย
    #7347
    0
  4. #7219 September2009 (@papraew_me) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 15:38
    กรี้ดดดดด ม่านเมฆเท่ห์มาก ฮื่อออออออ
    #7219
    0
  5. #7182 FrokFran_MB (@tomtomkung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 08:44
    พ่อแน่เลยยย
    #7182
    0
  6. #7145 9490seluhanhunhan。 (@mindexomind12121) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 02:39
    เมฆสู้ๆลูก
    #7145
    0
  7. #7095 koonnawat (@koonnawat) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:28
    พ่อออออ!!!!!
    #7095
    0
  8. #7062 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 18:07
    คุณพ่ออ
    #7062
    0
  9. #7034 PR4EW (@bhkesornkul) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:17
    น้องเมฆรุกหนักจิง ใจพี่
    #7034
    0
  10. #6992 toffy34 (@toffy34) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:59
    พ่อไม่น่าแกล้งแรงเลย กลัวโดนเก้งกาดด้วย
    #6992
    0
  11. #6947 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 13:03
    คุณพ่อเล่นอะไร~~~~
    #6947
    0
  12. #6878 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 10:31
    เอาแล้วครับ!!!
    #6878
    0
  13. #6873 View_Aranya (@View_Aranya) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 09:21

    จัดการเลยค่ะผัวววว
    #6873
    0
  14. #6773 milkc (@P_PlooY) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 07:26
    อย่าให้น้องมมต้องจัดการด้วยตัวเองนะ เก้วกาดมากนะบอกเลย ๆๆ แงงงงง น่ารักกันอีกและ จัยสั่น ;-;;
    #6773
    0
  15. #6722 Lutodeer (@oing_oing) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 15:09
    องค์พ่อลงแล้วค่า555
    #6722
    0
  16. #6709 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 01:38
    ใครแกล้งหมอ
    #6709
    0
  17. #6564 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:43
    เกียจแบบจับแยกให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจแบบนี้จัง
    #6564
    0
  18. #6376 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 18:37
    เดือนเดียวลูกชายคุณพ่อก็จะแย่แล้ว นี่จะมาแกล้งให้เป็น3เดือนอีกเหรอคะ คุณพ่ออย่าแกล้งน้องงงง
    #6376
    0
  19. #6315 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 11:25
    แค่เดือนเดียวก็จะขาดใจตายแล้ววว
    #6315
    0
  20. #6261 kk lovely (@pmpke319) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 03:50
    คุณพ่ออย่าพรากเขาไปจากกัน แงงงงงง ว่าแล้วเชียวว่าคนที่รุณหมอมองในผับต้องเป็นเมฆแน่เลย
    #6261
    0
  21. #6155 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:23
    คุณพ่อคะอย่าร้ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #6155
    0
  22. #6142 sanookker (@jaiphak) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 20:53
    ว่าละต้องเป็นคุณพ่อออออ ร้ายมากค่ะหัวหน้า55555
    #6142
    0
  23. #6111 mia26592656 (@mia26592656) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:14
    คุณพ่ออย่าทำน้องงงงง แง้ง
    #6111
    0
  24. #6029 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 08:08
    เมฆรู้แล้วแน่ๆ ว่าเป็นพ่อ
    #6029
    0
  25. #5914 xxkcihc (@xxkcihc) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 06:55
    แผนคุณพ่อใช่ไหมเนี่ยยยยยยย หนูสงสารพี่หมอกับม่านเมฆนะคะคุณพ๊ออออออ ;-;
    #5914
    0