น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 9 : EP.05 น้ำตาลหวานมาก [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    29 ก.พ. 63

EP.05

น้ำตาลหวานมาก

[1/2]

 

                คนสองคนที่กำลังอยู่ในวัยเรียน คนหนึ่งเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นปีที่1 ส่วนอีกคนเป็นนักเรียนชั้นประถมต้น ป.2/1 การได้พบกันมักจะเป็นระหว่างทางไปเรียน แต่ละวันไทม์ต้องแข่งกับเวลาและการจราจรบนท้องถนนเพื่อลุ้นว่าจะไปหาเด็กน่ารักของเขาได้ช้าเร็วแค่ไหน

โดยเฉพาะช่วงสัปดาห์ไหนที่เขาไม่ได้เจอกันหลายวันเนื่องจากการเรียนของไทม์บางวันอาจไม่ได้เรียนตอนเช้า หรือเขาอาจทำรายงานจนดึกทำให้ตื่นเช้าขนาดนั้นไม่ไหว และเมื่อต้องไปเจอน้องในอีกวันหนึ่ง เขาจะกังวลเป็นพิเศษว่าเด็กน้อยของเขาจะอดทนคิดถึงเขามาหลายวันจนร้องไห้หรือไม่ ซึ่งที่ผ่านมาน้ำตาลร้องไห้เสมอ

ทว่าตอนนี้สิ่งที่ทำให้ทั้งคู่กังวลกลับไม่เหมือนที่ผ่านมา เพราะน้ำตาลปิดเทอมแล้ว ส่วนไทม์กำลังง่วนกับการสอบ แน่นอนว่าทั้งสัปดาห์นี้ไทม์และน้ำตาลไม่ได้พบเจอกันเลย แต่...ได้โทรหากันทุกคืน การบอกฝันดีกันและกันก่อนนอนกลายเป็นกิจกรรมจำเป็นไปเสียแล้ว ถึงอย่างนั้นมันก็ชดเชยความคิดถึงแทนการกอดกันไม่ได้อยู่ดี

                ‘น้ำตาลคิดถึงพี่ไทม์จัง เมื่อไหร่จะได้เจอกันครับ ไม่อยากปิดเทอมแล้ว ไม่ชอบเลย อยากไปโรงเรียนจังครับ อยากเจอพี่ไทม์ตอนเช้า อยากให้พี่ไทม์มารับน้ำตาลที่โรงเรียนตอนเย็นด้วย’

            ‘พี่สงสารหนู แม่ไปทำงานก็ต้องอยู่บ้านคนเดียวเลยเหงาแบบนี้’

                พอปิดเทอมน้ำตาลก็เหงา น้องไม่มีเพื่อนเล่น ไม่มีอะไรทำเลยในวันที่แม่ต้องไปทำงานน้ำตาลก็จะอยู่คนเดียว แต่ก่อนเคยสงสัยว่าพ่อน้องไปไหน ตอนนี้ได้รู้แล้วว่าพ่อแม่น้องแยกทางกัน น้องอยู่กับแม่แค่สองคนและแม่เองก็ทำงาน ไม่มีเวลาดูแลสักเท่าไหร่ พอไทม์รู้ก็ยิ่งเอ็นดูน้องมากขึ้น

                ‘พี่ไทม์คิดถึงหนูไหม?’

                ‘…’

                แน่นอนว่าไทม์ไม่ใช่คนพูดจาหวานหยดแสนน่ารักเหมือนเจ้าตัวเล็ก เขาค่อนข้างจะเป็นคนปากแข็งแต่ชอบแสดงออกทางการกระทำเสียมากกว่า ทั้งที่ในใจตอนนี้คิดถึงเด็กน่ารักของเขาไม่ต่างกันเลย

                ไทม์กับน้องช่วยกันคิดแผนการบางอย่างที่จะทำให้ทั้งสองได้เจอกันในอีกสองวันข้างหน้า เขาวางแผนให้น้องพูดถึงตัวเองให้แม่ฟังบ่อยๆ บ่นเยอะๆ ว่าอยากเจอพี่ไทม์ อยากเล่นกับพี่ไทม์ ถ้างอแงร้องไห้กับแม่ได้ยิ่งดี ให้บอกไปด้วยว่าอยู่บ้านคนเดียวเหงามาก แม่ไม่อยู่ ถ้าพี่ไทม์อยู่ด้วยก็คงดี ให้น้องแสดงละครฉากนี้ให้เต็มที่ ในส่วนที่เหลือไทม์จะเป็นคนจัดการเอง

                แผนชั่วร้ายเหล่านี้บังเกิดเพราะคำว่า’คิดถึง’คำเดียวแท้ๆ แม้จะไม่พูดคำนี้ให้น้องได้ยิน แต่ไทม์กลับทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เจอน้องอีกสักครั้งในช่วงปิดเทอม ถ้าแผนสำเร็จก็คงดี ไทม์คงมีกำลังใจอ่านหนังสือมากขึ้นแน่หากได้เจอคนที่อยากเจอ

                หลังจากน้องงอแงกับแม่เสร็จคืนนั้นก็โทรมารายงานไทม์ว่าเขาได้ทำตามแผนเป๊ะแล้ว กำลังจะทำแผนต่อไปนั่นคือมางอแงใส่ไทม์ในขณะที่คุยโทรศัพท์กันแล้วให้แม่ได้ยิน พูดเหมือนที่พูดกับแม่ เด็กเจ็ดขวบก็จำไม่ค่อยได้หรอกว่าได้งอแงอะไรไปบ้างเมื่อเช้า แต่ในสายกลับมีคนกำกับการแสดงเอาไว้แล้วฉะนั้นจึงแนบเนียนพอที่จะดึงดูดความสนใจของแม่ได้อีกครั้ง

                ตามมาด้วยฉากที่พระเอกขี่ม้าขาวมาสยบปัญหาที่เกิด ไทม์ขอคุยกับแม่ของน้อง เสนอทางออกของความงอแงนี้โดยการให้น้องมาอยู่ที่บ้านตนเองก่อนก็ได้ วันพรุ่งนี้เขาหยุด พ่อแม่เขาก็อยู่บ้าน รับรองความปลอดภัยแน่นอน ถ้าหากไม่สบายใจที่จะให้ไทม์ไปอยู่กับน้องที่นั่น เขาก็ยินดีจะไปรับน้องมาเล่นด้วยกันก่อน ตอนเย็นถ้าแม่เลิกงานค่อยแวะมารับน้องก็ได้ หรือจะให้เขามาส่งก็ย่อมได้

                ให้เหตุผลไปว่าน้องบอกว่าเหงา น้องน่าสงสาร เขาเป็นเด็กร่าเริงคงชอบที่จะมีคนเล่นด้วยมากกว่าอยู่คนเดียว ซึ่งไทม์ช่วยดูแลน้องในส่วนนี้ได้เป็นอย่างดี ประกอบกับตัวแม่น้องเองก็ไม่มีญาติอยู่ในกรุงเทพเลย ขณะที่ไทม์เกลี้ยกล่อมให้แม่น้องใจอ่อนอยู่นั้นก็มีเด็กตัวน้อยนั่งบีบน้ำตาร้องไห้อยู่ข้างๆ บ่นปอดบ่นแปดว่าคิดถึงพี่ไทม์ไม่เลิก

                และแล้วแผนก็สำเร็จ ไทม์ดีใจจนแทบตีลังกาที่พรุ่งนี้แม่น้องจะพาเจ้าตัวเล็กมาส่งที่บ้านไทม์ตามแผน!

แม้จะใช้เวลาเกลี้ยกล่อมนานนับชั่วโมงแต่ก็ถือว่าคุ้มค่า เขารีบมาบอกพ่อกับแม่ของเขาเรื่องที่น้ำตาลจะมาเล่นที่บ้านในวันพรุ่งนี้ ซึ่งก่อนหน้านี้ไทม์ได้เล่าเรื่องน้องให้พ่อกับแม่ของเขาฟังบ้างแล้ว ว่าไปเจอเด็กคนหนึ่งที่น่ารักมากชื่อน้ำตาล รู้สึกถูกชะตามาก ที่บ้านไทม์พอรู้ที่มาที่ไปบ้างอยู่แล้วเลยไม่ติดอะไร น้องจะมาก็ให้มาจะช่วยดูแล

                ไทม์ใช้เวลาจัดห้องนอนของตัวเองอย่างที่ไม่เคยทำให้สะอาดน่าอยู่เท่านี้มาก่อน บนเตียงเปลี่ยนผ้าปูที่นอนเซ็ตใหม่ โต๊ะตั่งปัดฝุ่นให้เนี้ยบ หนังสือวางเรียงเป็นระเบียบ พื้นห้องกวาดถูถึงสองรอบ แม้แต่พรมเช็ดเท้าปลายเตียงเขาก็ดูดฝุ่นอย่างดี เตรียมตัวต้อนรับเด็กผู้น่ารักของพี่ไทม์จะมาเยือน

                แต่เอ๊ะ ทำไมถึงต้องทำความสะอาดแต่ห้องนอน ราวกับว่าพรุ่งนี้จะได้ใช้มันอย่างนั้นแหละ...

 

                วันต่อมา

                เช้าตรู่วันนี้ก็มีแม่ลูกคู่หนึ่งมาที่บ้านในเวลาหกโมงครึ่ง เช้ามาก แต่ถึงอย่างนั้นไทม์กลับตื่นมาแต่งหล่อตั้งแต่ตีห้าแล้วโดยไม่ลืมฉีดน้ำหอมกลิ่นที่เจ้าตัวเล็กชอบด้วย พ่อกับแม่ของไทม์ก็ตื่นมารับเด็กน้อยเข้าบ้าน กำชับให้แม่ของน้องสบายใจว่าไม่ต้องเป็นห่วง

                “ตามสบายนะหนู ถ้าง่วงก็นอนก่อนเถอะ เดี๋ยวตื่นมาเจ้าไทม์ก็ทำอาหารให้หนูเองแหละ เหมือนที่ตื่นมาทำให้ทุกวัน เอาล่ะๆ ลุงไปนอนต่อก่อน”

                ที่บ้านของไทม์เปิดร้านทอง และร้านกับบ้านไม่ได้ห่างกันนัก ร้านก็เปิดสายๆ เลยไม่จำเป็นต้องตื่นเช้า และหลังจากที่พ่อกับแม่ของไทม์เดินกลับเข้าห้องนอน ก็เหลือแต่คนตัวเล็กกับคนตัวโตสองคนยืนเคว้งคว้างอยู่กลางบ้าน

                “เอ่อ ง่วงไหม นอนต่อไหม?”

                “น้ำตาลง่วงครับ แม่ปลุกแต่เช้าเลย”

                “งั้น...ไปนอนในห้องพี่กัน เตียงพี่นุ่มมากนะ”

                น้ำตาลถูกไทม์จูงเดินไปยังห้องนอนที่เขาเพิ่งจัดบังหน้าไปเมื่อคืน กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศที่ฉีดเพิ่มความสดชื่นทำให้น้องสูดเข้าเต็มปอดพลางบอกว่า’ชอบห้องพี่ไทม์จัง’ คำพูดแค่ไม่กี่คำนี่แหละก็ทำให้ไทม์เหมือนได้รางวัลค่าเหนื่อยจากการเก็บห้องและการวิ่งไปเซเว่นเพื่อซื้อสเปรย์ปรับอากาศมาแล้ว

                ไทม์ขึ้นไปนอนบนเตียง แบ่งหมอนกันนอนคนละครึ่งเพราะเขามีหมอนใบเดียว น้ำตาลก็คลานตามขึ้นไปนอนอย่างไม่เกี่ยงงอน ด้วยความง่วงมาก ทำให้หลังจากทิ้งตัวนอนเพียงไม่กี่นาทีเจ้าตัวเล็กก็หลับสนิท แต่คนที่หลับไม่ลงคือเจ้าของห้องต่างหาก ไทม์เอาแต่นอนมองใบหน้าแสนน่ารักไม่เลิก แอบใช้นิ้วจิ้มแก้มกลมๆ ของน้องอยู่หลายครั้ง ก่อนปลายนิ้วจะเลื่อนลงมาเขี่ยปากอวบอิ่มของน้องเล่น เกลี่ยไปมาราวกับเป็นสิ่งที่ถูกใจ


 

____________________________


 

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง


 

TALK

อ่านแล้วใจเต้น แงงงง เขียนบรรยายให้พอวาบหวิวแต่มันไม่มีอะไรนะทุกคน สบายใจได้ ไม่มีการเกินเลยน้องหรอก เขาจะยังคงเป็นพี่น้องกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนโต จนถึงเวลาที่เหมาะสม


 


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

TWITTER : @SiraClazzical


 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)


 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #101 mamedai15 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 13:59

    พี่มีความล่อลวงน้องมากจ้า 55


    #101
    0
  2. #19 N2_nungning (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 17:42
    ฮึบไว้ๆๆ
    #19
    0
  3. #12 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 14:20

    คุก คุก คุก

    #12
    0