น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 8 : EP.04 เดทแรกของเราก็ไม่ได้แย่ [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,071
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    6 ก.ค. 63

EP.04

 

เดทแรกของเราก็ไม่ได้แย่

 

[2/2]

 


 

                    ไทม์รีบตะครุบปากตัวเองที่จู่ ๆ ก็เผลอพูดอะไรแบบนั้นไป ชดเชยเป็นอย่างอื่นอย่างนั้นหรือ? อย่างอื่นที่ว่าคืออะไร? นี่เขาคิดอะไรอยู่กันแน่? เด็กช่างสงสัยก็คอยถามว่าหมายถึงอะไร พลางยู่ปากทำหน้าครุ่นคิดก่อนเอ่ยปากถามไทม์อีกซ้ำๆ ไทม์นึกมันเขี้ยวปากอวบอิ่มที่คุยจ้อไม่หยุดจึงเอื้อมมือไปบีบปากน้องเบาๆ

                ทว่าเมื่อริมฝีปากสัมผัสกับปลายนิ้ว เจ้าเด็กแสบก็งับนิ้วของไทม์เข้าปากทันที นั่นทำให้ไทม์ตกใจจนต้องรีบชักมือหนี จู่ๆ หัวใจก็เต้นโครมครามขึ้นมาเพราะไม่เคยมีใครอมนิ้วไทม์มาก่อน เด็กเจ็ดขวบตรงหน้าคือคนแรก!

                “กินกันเสร็จหรือยังลูก”

                เพียงชั่วอึดใจแม่ของน้องก็เดินเข้ามาหา ท่าทางเหมือนดูใจดีแต่สายตาดุเหมือนเดิม ไทม์ยกมือไหว้ตามมารยาทก่อนจะตอบแม่กลับไป

                “เพิ่งเสร็จครับ คุณแม่จะพาน้องกลับเลยเหรอครับ ผมว่าจะพาน้องไปซื้อของเล่นต่ออีกสักหน่อย...”

                “น้ำตาลมีของเล่นเต็มบ้านเลย เล่นไม่ทันแล้ว ไม่เป็นไรหรอกไม่ต้องซื้อให้น้องก็ได้”

                ไทม์เริ่มหาทางออกที่จะอยู่กับน้องต่อไม่เจอแล้ว พาเด็กมาห้างนอกจากพามากินอะไรอร่อย ๆ แล้วก็เดินดูของเล่นยังจะมีกิจกรรมอะไรอีก เขานึกไม่ออกแล้ว ทว่าจู่ ๆ น้ำตาลก็เอนซบต้นแขนไทม์อีกครั้งพลางงอแงน้ำตาคลอ

                “น้ำตาลอยากอยู่กับพี่ไทม์ ยังไม่อยากกลับบ้าน”

                “กลับช้ารถจะติดนะ รถติดนาน ๆ เดี๋ยวเราก็เมารถอีก”

                “ฮึก แต่น้ำตาลจะอยู่กับพี่ไทม์ จะให้พี่ไทม์ไปส่ง”

                มือเล็กจับแขนไทม์แน่น ซุกหน้าลงบนเสื้อนักศึกษาของเขาแล้วสะอื้นไห้เบา ๆ ตามประสาเด็กขี้แง ไทม์ใช้อีกมือหนึ่งลูบหัวน้องเพื่อปลอบโยน ตัวเขานั้นก็คิดแบบเดียวกับเจ้าตัวเล็ก ยังอยากอยู่ด้วยกันต่อ อยากไปส่งน้องที่บ้านเอง แต่ถ้าหากเขาดื้อรั้นค้านคำสั่งของผู้ใหญ่มากเกินไปก็ยิ่งดูไม่ดี

                “เอ่อ พี่ว่ากลับกับคุณแม่ก่อนก็ได้นะ ไว้วันหลังเราค่อยมาอีก ไม่งอแงนะครับเด็กดี”

                น้ำตาลช้อนตาขึ้นมองพี่ไทม์ด้วยตากลมที่มีน้ำตาคลอพาให้ตัวไทม์นั้นใจอ่อนยวบ เขาแพ้น้ำตาของเด็กคนนี้เข้าแล้วจริง ๆ แม้ปากจะบอกให้น้องกลับ แต่สมองกลับคิดหาทางให้ได้อยู่ด้วยกันต่ออีกสักนิด

                “งั้นกลับกันเถอะ วันหลังค่อยเจอพี่ไทม์อีกก็ได้นะลูก ยังไงพี่เขาก็มาหาหนูเกือบทุกเช้าอยู่แล้ว”

                “เอ่อ คุณแม่ครับ เดี๋ยวผมขอพาน้องเข้าห้องน้ำก่อนนะครับแล้วค่อยกลับ ก่อนคุณแม่จะมาน้องบ่นปวดฉี่ผมยังไม่ได้พาไปเลย”

                ซะเมื่อไหร่...น้องยังไม่ได้พูดแบบนั้นแม้แต่คำเดียว แต่นี่ก็คงเป็นวิธีที่ยื้อเวลาอยู่ด้วยกันต่อได้อีกสักหน่อย ไทม์จูงมือน้องมาจ่ายเงินค่าไอติมที่เคาท์เตอร์ก่อนพาเดินเข้าห้องน้ำ โดยนัดแนะกับแม่ให้รอเขาที่ทางเชื่อมหน้าห้องน้ำ

                มาถึงในห้องน้ำก็ไม่ได้มีใครจะเข้ามาทำธุระอะไรเลย ไทม์ทรุดตัวลงนั่งยองๆตรงหน้าน้องแล้วเจ้าตัวเล็กก็โผกอดพี่ไทม์ทันที ปากเล็กบอกไม่อยากกลับ อยากอยู่กับพี่ไทม์ น้องพูดแบบนั้นซ้ำ ๆ ก่อนเสียงเล็กจะสั่นเล็กน้อย

                “พี่ไทม์กลับพร้อมหนูได้ไหม อุ้มหนูกลับบ้านเลยก็ได้...”

                “มันจะดูไม่ดี อยู่ต่อหน้าแม่เราจะกอดกันแบบนี้บ่อย ๆ ไม่ได้นะ”

                “ทำไมล่ะครับ ก็น้ำตาลอยากกอด”

                “ก็กอดแล้วมันไม่จบแค่กอดน่ะสิ หนูไม่เข้าใจหรอก”

                เพราะน้ำตาลจะชอบเอาหน้ามาซุกที่คอเพื่อดมน้ำหอมของไทม์ มีบางครั้งน้องหอมแก้มพี่บ้าง พี่หอมแก้มน้องบ้าง แต่ก็ไม่ได้บ่อยนักนอกจากเวลาที่จะมันเขี้ยวจริง ๆ

                “พี่ไทม์ครับ ก่อนนอนน้ำตาลโทรหาพี่ไทม์ได้ไหม เดี๋ยวเอาโทรศัพท์แม่โทรหา นะ ๆ ๆ หนูอยากโทรหา”

                “หืม นึกยังไงวันนี้อยากคุย?”

                “ไม่รู้เหมือนกัน ตรงนี้มันบอกให้โทรครับ”

                น้ำตาลจิ้มที่อกข้างซ้ายพลางทำสีหน้าจริงจัง ราวกับจะบอกว่าหัวใจดวงน้อยของเขาเรียกร้องให้โทรหาพี่ไทม์ตอนก่อนนอน อยากคุยด้วย อยากได้ยินเสียงพี่ไทม์จะได้หลับฝันดี ส่วนคนฟังก็ไม่รู้จะรู้สึกได้ถึงความจริงจังจากน้องไหม ไทม์ได้แต่อมยิ้มแล้วยื่นมือไปบีบแก้มกลมด้วยความหมั่นไส้เด็กที่สรรหาคำมาพูด

                “วันนี้หนูขี้อ้อนจังนะ เอาล่ะ กลับบ้านได้แล้ว ไว้กลางคืนถ้าจะนอนก็โทรหาพี่ตื๊ดเดียวพอเดี๋ยวพี่รีบโทรกลับ จะได้ไม่เปลืองเงินโทรศัพท์แม่ด้วย”

                “อื้ม พี่ไทม์ ๆ เอียงหูมานี่หน่อยน้ำตาลมีอะไรจะบอก”

                ทันทีที่ไทม์เอียงหน้าเข้าหาเจ้าเด็กน้อยจอมแสบก็ฉวยโอกาสหอมแก้มไทม์ดังฟอด เมื่อไทม์หันหน้ากลับมาก็โดนน้องจุ๊บเข้าที่ปากอีกครั้งราวกับเป็นจังหวะบังเอิญแต่สร้างความตกใจให้ไทม์ไม่น้อย

                แต่ไทม์จะปล่อยให้ตัวเองโดนหอมอยู่คนเดียวหรือ?... ไม่มีทาง เขาย่อมเอาคืนให้มากเป็นเท่าตัว ไทม์ทั้งหอมหน้าผาก หอมจมูก คาง และหอมแก้มกลม ๆ ทั้งสองข้างอยู่หลายครั้ง ก่อนตาคมจะเลื่อนลงมามองริมฝีปากพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

                ‘ไม่ ๆ มันเขี้ยวน้องยังไงก็ห้ามจูบ!’

                เขาคิดในใจเพื่อดึงสติตัวเอง หลังจากร่ำลากันเสร็จไทม์จึงเดินมาน้องมาส่งให้กับแม่ด้วยอารมณ์ของน้ำตาลที่เปลี่ยนไปจนแม่ย่นคิ้วมอง ก่อนพากันเข้าห้องน้ำลูกชายตัวเล็กของคุณแม่ยังงอแงร้องไห้ไม่อยากกลับ เหตุใดตอนเดินออกจากห้องน้ำถึงได้อารมณ์ดียิ้มร่าได้ขนาดนี้

                ไทม์ยืนโบกมือลา มองดูน้องกับแม่เดินไกลออกไปพร้อมกับมีความคิดหนึ่งแทรกเข้ามาในหัว

                ‘เดทแรกของเราก็ไม่ได้แย่’

                จู่ ๆ ก็ยกให้กิจกรรมวันนี้เป็นเดทแรกเสียอย่างนั้น เมื่อรู้สึกว่าตัวเองคิดอะไรเกินเลยอีกแล้วไทม์จึงยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองเพื่อเตือนสติ ไม่รู้จะพาตัวเองเสี่ยงคุกไปถึงไหน หรือจะต้องพูดย้ำกับตัวเองอีกสักกี่ครั้งกันว่าน้องเพิ่งเจ็ดขวบ!!

________________________

 

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง

 


 

 

TALK

 

อดทนหน่อยพี่ อีกสิบกว่าปีเองงงงง แต่น้องน่ารักขนาดนี้อ่านะ พี่อดใจไม่กลืนลงท้องไหวไหมน้อออออ

 


 

 

กิจกรรมพิเศษ!

 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง

 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31กรกฎาคม

 


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

 

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

 

TWITTER : @SiraClazzical

 


 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)

 


 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

 

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

 

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #114 kung0841560683 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 21:38

    คุกๆๆๆ

    #114
    0
  2. #56 One (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 11:08

    ตายๆๆๆ ยัยน้อนนนนน มันน่าตีนัก-แสบ

    #56
    0
  3. #22 SuphamasMook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 09:36
    เสี่ยงคุกมากกก555
    #22
    0
  4. #11 momomai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:08
    น้องน่ารักขนาดนี้ ทนหน่อยนะคะพี่ 555
    #11
    0