น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 36 : EP.18 จุดเริ่มต้นของความห่าง [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    25 มิ.ย. 63

EP.18

จุดเริ่มต้นของความห่าง

[1/2]

 

                ไทม์ทำหน้าที่ของตัวเองตามแผนที่วางไว้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ตั้งใจสอบเข้าชิงทุนเรียนนักบินของสายการบินหนึ่งเรียบร้อยแล้ว รวมถึงสัมภาษณ์กับคณะกรรมการที่ไทม์รู้สึกว่าตัวเองยังทำไม่ดีพอ ทั้งความตื่นเต้น ประหม่า แถมไม่มีประสบการณ์มาก่อน

                จากเด็กที่ได้รับเกียรตินิยมอันดับหนึ่งที่คิดว่าตัวเองก็เก่งพอตัวแล้ว ทว่าเมื่อไปพบเจอกับคนอื่นที่ดูมีความรู้มากกว่า มีประสบการณ์และมองโลกได้กว้างกว่า มันมีผลต่อทัศนคติ การนึกคิดตัดสินใจหากเกิดกรณีฉุกเฉินได้ด้วยเพราะหลายคำถามมักเป็นคำถามทางจิตวิทยา เมื่อไทม์รู้สึกว่าตัวเองทำได้ไม่ดีก็เริ่มเผื่อใจกับผลที่จะออกมาไว้บ้างแล้ว

                รู้อยู่แล้วแหละว่ามันยาก มันไม่ได้ง่ายเลย แต่..ก็แค่หวัง

                หวังว่าสิ่งที่คิดไว้จะเป็นจริง ก็แค่อยากมีน้ำตาลอยู่ใกล้ๆ เร็วๆ เท่านั้นเอง

                หลังจากทำการสอบชิงทุนของไทม์สิ้นสุดลง ไทม์ก็มาดูงานแทนพ่อกับแม่ที่ลำปางต่อ ซึ่งเป็นช่วงที่น้ำตาลใกล้เปิดเทอมพอดี เห็นว่าน้องจะโดนทาบทามให้เป็นเชียร์หลีดเดอร์ด้วย ไหนจะมีลงเรียนพิเศษเพิ่มเติมอีก ไทม์เลยหายห่วงเพราะน้องคงไม่เหงา

อีกอย่าง...ช่วงที่ผ่านมาได้เจอน้องน้อยมาก จะไปหาที่บ้านก็ไม่ได้ น้องเอาแต่บอกว่าการบ้านเยอะไม่ว่างเล่นกับไทม์ พอจะพาออกไปเที่ยวก็ออกมาได้นานๆ ที

                มีแค่การพูดคุยกันทางไลน์เท่านั้นที่ยื้อความสัมพันธ์ให้ดูไม่ห่างเหิน แต่ไทม์ก็เข้าใจน้อง เด็กวัยกำลังโตย่อมมีกิจกรรมมากว่าตอนเด็ก ตอนนี้น้ำตาลโตขึ้นแล้วล่ะ ไทม์ได้แต่คอยประคองให้เด็กคนนี้เติบโตไปอย่างดีก็พอ

                เหมือนที่ไทม์เคยติดหลานมากราวกับเป็นลูกของตัวเอง ตอนทอร์ชขึ้นมัธยมก็จำใจถอยมามองหลานอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ แทน แล้วปล่อยให้ทอร์ชเดินตามทางที่เลือก แต่ทอร์ชไม่มีอะไรน่าห่วงเพราะครอบครัวอบอุ่นแถมญาติพี่น้องคอยประคบประหงมกันทุกคน

                หากมาเปรียบเทียบกับน้ำตาลแล้วไทม์คงปล่อยมือจากน้องยากหน่อย เพราะน้ำตาลไม่มีใครคอยซับพอร์ตน้องได้เลยแม้กระทั่งครอบครัวก็ยังไม่อบอุ่นพอ พ่อเลี้ยงก็ใช่จะสนิทกับน้องมากเท่าที่ควร ยังคงมีระยะห่างของกันและกันอยู่พอตัว ส่วนน้ำตาลกับพีชนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย ลำพังแค่ไม่ทะเลาะกันเกินหนึ่งสัปดาห์ก็ยากแล้ว

                อดทนหน่อยแล้วกัน ถ้าสอบชิงทุนผ่านทุกอย่างจะไปได้ดีแน่

                วันนี้ตอนเที่ยงก็จะประกาศผลลงเว็บแล้ว จะผ่านหรือไม่ผ่าน เดี๋ยวรู้กัน

“พี่ไทม์นอนไม่หลับเหรอเมื่อคืน ตาคล้ำเชียวครับ”

ทอร์ชที่เพิ่งกลับมาจากตลาดกับแม่รีบเอ่ยทัก เมื่อเห็นไทม์นั่งเหม่ออยู่ที่เก้าอี้โยกหน้าทีวี หน้าตาดูไม่แจ่มใสเหมือนคนอดหลับอดนอน

“อืม นอนไม่หลับ ทอร์ชไปตลาดไม่ไปเรียกพี่ล่ะจะได้ไปด้วย”

“ก็ไม่รู้ว่าพี่จะไป อ่ะ ผมซื้อน้ำเต้าหู้มาให้”

“ยังไม่หิวครับ วางไว้ก่อนเดี๋ยวพี่ไปกินนะ”

เมื่อนำอาหารที่ซื้อจากตลาดวางไว้ที่โต๊ะ ทอร์ชก็เดินเข้ามาคล้องคอไทม์พลางโน้มหน้ากระซิบข้างหู

“ปกติพี่ต้องนอนวันละแปดชั่วโมงตามประสาผู้ชายอนามัย แต่เมื่อคืนนอนไม่หลับนี่ทะเลาะกับแฟนเหรอครับ มามะ มาปรึกษาผม เด็กม.5 อย่างผมก็มีแฟนมาแล้วสี่คนนะจะบอกให้ มีเยอะกว่าพี่ไทม์อีก”

“จ้า พ่อเพลย์บอย แล้วพี่จะทะเลาะกับแฟนได้ไง พี่ไม่มีแฟน นอนไม่หลับเพราะผลสอบชิงทุนจะออกวันนี้น่ะสิ”

“ไม่มีแฟนได้ไง แล้วน้องน้ำตาลล่ะ?”

“เห้ย นั่นพี่น้องกัน”

“อย่ามาฟอร์ม ที่เล่าๆ ให้ผมฟังน่ะพี่น้องไม่ทำแบบนี้ ดูอย่างเราเนี่ย เป็นอาหลาน สนิทกันเป็นพี่น้องแท้ๆ พี่ยังไม่ทำอะไรแบบนั้นเลยเถอะ รักเขาแหละดูออก”

“ก็รักน้องเหมือนที่รักทอร์ชนั่นแหละ”

“หึ ไม่เหมือน ไหนบอกมาว่าเมื่อคืนทะเลาะอะไรกัน พี่นั่งหน้าบูดแบบนี้ไม่ใช่แค่ผมหรอกที่จะมาถาม คนได้วนมาถามกันทั้งบ้านเล็กบ้านใหญ่แน่”

อีกคนที่ไทม์โกหกไม่ได้เลยคือทอร์ชนี่แหละ ต่อให้คนหนึ่งอยู่ลำปาง อีกคนอยู่กรุงเทพแล้วไม่ค่อยได้คุยกันบ่อยนัก ทว่าเมื่ออยู่ด้วยกันก็จะรู้สึกถึงความผิดปกติของอีกฝ่ายได้ในทันที ด้วยความคุ้นเคยจึงเป็นความสนิทที่สามารถเล่าสู่กันฟังได้ทุกเรื่อง

แล้วไทม์ก็ยอมเล่าให้ฟังว่าแอบน้อยใจน้ำตาลนิดหน่อยที่เมื่อคืนน้องดันพูดประโยคหนึ่งขึ้นมา ว่า...

‘วันก่อนมีรุ่นพี่ผู้ชายมาจีบด้วยแต่หนูไม่สนใจหรอก ผู้ชายด้วยกันจะคบกันได้ยังไง’

ไทม์ไม่รู้ว่าทำไมน้องถึงคิดว่ามันคบกันไม่ได้ ทั้งที่เวลาไปไหนมาไหนด้วยกันคนรอบตัวก็มีให้เห็นตั้งมากมายที่คบเพศเดียวกัน ไม่ว่าจะหญิงคบหญิง ชายคบชาย น้องก็ไม่เคยสงสัยหรือมีชุดความคิดว่าแบบนั้นคือความแปลก แล้วทำไมจู่ๆ น้องถึงคิดแบบนี้ล่ะ

หลังจากที่น้องพูดเสร็จไทม์ก็พยายามอธิบายแล้วว่ามันสามารถคบกันได้นะ ไม่มีอะไรแปลกเลยสำหรับความรัก แต่น้ำตาลก็ค้านหัวชนฝาว่ามันคงไม่เวิร์คหรอกเพราะถ้าคบก็ต้องเป็นตุ๊ด เป็นตุ๊ดก็จะโดนเพื่อนล้อ พอไทม์จะอธิบายต่อน้องก็เปลี่ยนเรื่องคุยแถมพูดปิดประโยคว่าไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว

ไทม์อดคิดไม่ได้จริงๆ ว่าอะไรทำให้น้ำตาลคิดแบบนั้น แล้วน้องเริ่มคิดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ มันประจวบเหมาะกับช่วงที่เราเจอกันน้อยลงด้วยน่ะสิไทม์จึงไม่ค่อยได้รับรู้เรื่องราวของน้องสักเท่าไหร่ เวลาโทรคุยกันน้องจะไม่ค่อยเล่าหรืออ้อนแล้ว จะชอบพูดเบาๆ พอไทม์ถามก็จะบอกว่าเดี๋ยวพีชได้ยิน

ซึ่งไทม์ก็ไม่เข้าใจว่าพีชมาได้ยินน้ำตาลคุยกับไทม์แล้วมันทำไมเหรอ ปกติก็คุยกัน ไปหากัน ทุกอย่างที่มันเปลี่ยนแปลงไปไทม์รู้สึกได้ทั้งหมดเพียงแต่จับต้นชนปลายไม่ถูกเท่านั้นเอง เลยคิดเสียว่าน้ำตาลยังเด็กอยู่อาจมองโลกนี้ไม่กว้างเท่าไหร่ ไทม์รอน้องโตกว่านี้ได้เสมอ

เพียงแต่ถ้าเมื่อไหร่ที่น้องกำลังเผชิญปัญหาอะไรสักอย่างไทม์ก็อยากจะอยู่ข้างน้อง คอยจัดการ คอยช่วยเหลือ แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจแล้วว่าน้ำตาลกำลังเจอปัญหาอะไรหรือเปล่า รู้อย่างเดียวว่าระหว่างเรามันกำลังเปลี่ยน

“พี่อยากกลับกรุงเทพแล้วเนี่ย แต่พอจะไปหาน้องก็ไม่ค่อยว่าง”

“ปิดเทอมหน้าผมจะไปกับพี่ด้วย อยากเจอน้องจังเลย ต้องน่ารักขนาดไหนพี่ถึงรักมากกว่าผม เมื่อก่อนอะไรก็ทอร์ชเดี๋ยวนี้อะไรก็น้องน้ำตาลนะครับ”

“ก็เราน่ะคนรักเยอะแล้วทอร์ช แต่น้องไม่ได้มีคนคอยรักอย่างเราไงพี่เลยห่วงมากหน่อย เดี๋ยวพี่ก็เป็นหมาหัวเน่าแล้ว น้ำตาลก็ไม่รัก ทอร์ชก็จะไปหลงหลานสาวคนใหม่”

“หลงดิ นี่หลานสาวคนแรกของบ้านเราเลยนะ ลูกครึ่งฝรั่งซะด้วย ทีแรกน้าฝนบอกจะไม่มีน้อง แต่จู่ๆ ก็มี เห่อกันทั้งบ้านเลย”

“งั้นรอต้อนรับเจ้าตัวเล็กก่อน ถ้าปิดเทอมหน้าว่างก็ไปกรุงเทพกัน”

กำหนดคลอดคือวันมะรืนซึ่งทุกคนเตรียมตัวต้อนรับสมาชิกใหม่กันอย่างเต็มที่ ผู้ใหญ่เตรียมทั้งเงินทั้งทองไว้รับขวัญหลาน ไหนจะจัดแจงพื้นที่ในบ้านไว้ให้เป็นที่เลี้ยงเด็ก ทั้งเสื้อผ้า อุปกรณ์ ส่วนไทม์กับทอร์ชก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่จะมีเด็กตัวเล็กเกิดขึ้นในตระกูลของพวกเขาอีกคน

ตอนนี้ไทม์จึงวางแผนไว้ว่าจะกลับกรุงเทพหลังจากเคลียร์งานที่นี่เสร็จทันที ไม่น่าเกินสุดสัปดาห์หน้าการเก็บเกี่ยวทั้งข้าวในนาและผลไม้ในสวนก็คงจะเสร็จสิ้นพร้อมส่งออกไปยังตลาดต่างๆ ที่ดีลกันไว้ ตอนนั้นค่อยให้พ่อกับแม่มาดูต่อก็ได้ ยังไงก็ต้องขึ้นมาหาหลานตัวน้อยอยู่แล้ว

แต่พอนึกภาพตอนทอร์ชกับน้ำตาลเจอกันคงเป็นภาพที่ทำให้ไทม์ลืมไม่ลงแน่เลย เด็กร่าเริงสองคนเมื่อเจอกันต้องพูดคุยกันถูกคอ แค่ไทม์นั่งนึกภาพก็ยิ้มออกมาแล้ว และเชื่อเลยว่าทอร์ชจะได้เห็นความน่ารักของน้ำตาลอย่างที่ไทม์เคยเล่าให้ฟังซึ่งมันไม่เกินจริงเลย

เนี่ย แล้วถ้าสองคนสนิทกันไทม์อาจจะพาน้องมาเที่ยวลำปางด้วยก็ยังได้ น้ำตาลไม่เคยมีโอกาสได้เที่ยวที่ไหนเท่าไหร่นัก โซนภาคเหนือยิ่งแล้วใหญ่ เห็นบ่นว่าอยากไปตั้งแคมป์บนเขาตอนหน้าหนาวด้วย ไว้โตอีกหน่อยไทม์ก็อยากพามานะ

ไม่สิ ถ้าไทม์สอบชิงทุนรอบนี้ผ่านก็จะได้รีบเรียน รีบทำงาน พอทำงานมีเงินเมื่อไหร่ย่อมพาน้ำตาลเที่ยวได้ทุกที่ที่น้องอยากไปเลย


 

____________________________

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง


 

TALK

ถ้าใครไม่รักพี่ไทม์ เราจะเสนอตัวรักพี่ไทม์เอง แฮ่ๆๆ // เข้าใจความสับสนของน้ำตาลเลย บางทีแยกไม่ออกจริงๆ ว่าชอบผู้ชายเพราะชอบแบบนั้นจริงๆ หรือเคยชินเพราะใกล้ชิดกับไทม์มาตั้งแต่เด็ก น้องแยกไม่ออกว่าความรู้สึกมันเอนเอียงไปทางไหนมากกว่ากัน


 

กิจกรรมพิเศษ!

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31กรกฎาคม


 

รายละเอียดการอัพนิยาย

-จะอัพสัปดาห์ละ 2 ครั้ง

-ตอนที่ 20 จะติดเหรียญทอง 1 ตอนคือ 2 พาร์ท (Fictionlog/Readawrite พาร์ทละ8เหรียญ , ธัญวลัย พาร์ทละ500เหรียญ ,เด็กดีอัพลงแค่20ตอน)

-เมื่ออัพจบแล้ว จะย้อนขึ้นไปติดเหรียญตั้งแต่ตอนที่ 5 เป็นต้นไป

*นิยายรูปเล่มจะเปิดพรีวันที่ 1 มิถุนายน - 15 กรกฎาคม*


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

TWITTER : @SiraClazzical


 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)


 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #97 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 10:56

    น้องงงงงง

    #97
    0
  2. #96 namphueng_honey (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 07:53
    เฮ้อออ นี่แหละความเป๋นวัยรุ่นที่เพิ่งเข้ามา สับสนวุ่นวายมากมาย แล้วไทม์จะทำยังไงล่ะ
    #96
    0
  3. #95 One (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:03

    สงสารพี่ไทม์

    #95
    0