น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 35 : EP.17 ยิ่งพยายาม ยิ่งห่าง II [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    21 มิ.ย. 63

EP.17

ยิ่งพยายาม ยิ่งห่าง II

[2/2]


 

                ภายในบ้านหลังใหม่ที่เกือบจะอบอุ่นของน้ำตาล วันนี้ก็เป็นอีกวันที่น้องกลับบ้านมาด้วยความอ่อนเพลียเพราะเรียนพิเศษเลิกค่ำ กว่าจะถึงบ้านก็สองทุ่มกว่า น้ำตาลรีบนำโทรศัพท์ขึ้นไปชาร์จแบตทันทีที่มาถึง หวังจะไลน์ไปขอกำลังใจจากพี่ไทม์สักหน่อย

                แต่เมื่อเห็นข้อความที่ไทม์พิมพ์ทิ้งไว้ปากบางก็คลี่ยิ้มกว้าง เป็นขณะเดียวกันกับที่ประตูห้องนอนถูกเปิดเข้ามา เพราะดีใจและกำลังจะพิมพ์ออดอ้อนไทม์กลับไปจึงไม่ทันหันไปมองว่าใครเข้ามา น้ำตาลมั่นใจว่าเป็นแม่

                “แม่ พรุ่งนี้น้ำตาลไปห้างกับพี่ไทม์นะครับเดี๋ยวพี่ไทม์มารับ คุณลุงกับคุณป้าก็มาด้วยนะ น้ำตาลคิดถึงพี่ไทม์จัง”

                ปกติมีอะไรน้ำตาลจะบอกแม่อยู่แล้ว ไปไหนมาไหนกับไทม์แม่ก็รู้ทุกอย่าง ติดอยู่อย่างเดียวว่าคนที่เปิดประตูเข้ามากลับไม่ใช่แม่ของน้องนี่สิ

                “กลับมาบ้านก็ร้องหาผู้ชายเลยนะมึง”

                “เข้ามาทำไม ออกไปเลยพี่พีช”

                พอน้องรู้ว่าเป็นพีชก็ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เจอหน้ากันทีไรเป็นต้องมีเรื่องถกเถียงกันตลอด ไม่เคยจะคุยกันดีๆ แต่พีชก็ไม่ได้เดินเข้ามาลุ่มล่ามอะไรในห้องนอนน้อง เพียงแต่ยืนพิงขอบประตูแล้วกอดอกมองน้องด้วยท่าทางกวนประสาทก็เท่านั้น

                “กูอยากเข้าห้องมึงมากมั้ง แม่มึงให้มาเรียกไปกินข้าว”

                “อือ บอกแม่ว่าขอคุยกับพี่ไทม์ก่อนเดี๋ยวลงไป”

                “คำก็พี่ไทม์ สองคำก็พี่ไทม์ สรุปเป็นพี่หรือเป็นผัววะกูถามจริง สนิทเกินเหตุมาก”

                “จะสนิทกับใครก็ไม่ใช่เรื่องของพี่!!”

                ไม่ว่าเรื่องไหนพีชกับน้ำตาลก็ทะเลาะกันมาหมดแล้ว แต่ขออย่างเดียวอย่าว่าอะไรไทม์ เมื่อไหร่ที่ใครแตะต้องหรือว่าไทม์เมื่อนั้นน้ำตาลจะไม่ทน พร้อมจะปะทะคารมณ์ได้ทุกเมื่อ

                “พี่น้องบ้าไรกอดกันตลอด มึงอ้อนพี่มันอย่างกับอ้อนผัว พี่แม่งก็ยอมมึงทุกอย่าง”

                “อิจฉาเหรอ?”

                “กูจะอิจฉามึงทำไม กูไม่ได้อยากมีพี่มีน้อง”

                “จะไปไหนก็ไปเถอะพี่พีช อย่าหาเรื่อง รำคาญ”

                น้ำตาลหันหน้าหนีพีชแล้วยกมือถือขึ้นถ่ายรูปตัวเองที่ยิ้มหวานก่อนจะส่งไปให้ไทม์ เป็นการรายงานตัวในแต่ละวันว่าถึงบ้านแล้ว ไม่ต่างจากไทม์ที่จะกินข้าว จะอ่านหนังสือก็มักจะถ่ายรูปส่งมาให้น้องเช่นกัน ถึงไม่มีเวลาคุยกันบ่อยมากนักแต่ต่างฝ่ายต่างรู้ตลอดว่าแต่ละคนกำลังทำอะไรอยู่

                “โอ้โห ถ่ายรูปส่งให้กันด้วย? กูกับแฟนยังไม่รายงานขนาดนี้ หรือมึงเป็นแฟนกับพี่ไทม์วะ?”

                “พูดอะไรเนี่ย คือจะเป็นหรือไม่เป็นมันไม่ใช่เรื่องของพี่ไง อย่ายุ่งดิ!”

                “มึงหงุดหงิดอะไรกูแค่ถาม ไม่บอกแม่มึงหรอกว่าพี่น้องแดกกันเองน่ะ กูคิดไม่ผิดหรอก มองตาพี่ไทม์ก็รู้ว่าคิดไม่ซื่อกับมึง ว่าแต่มึงรู้ตัวไหมเนี่ยว่าจะโดนแดก เอ..หรือโดนไปแล้ว?”

                “ไอ้พี่พีช!! เงียบไปเลยนะ!”

                หมอนใบหนึ่งถูกปาใส่พีชอย่างสุดแรง เมื่อพีชรับได้ก็ปากลับใส่น้ำตาลแรงเช่นกันจนน้องหงายหลัง เรื่องแรงน้ำตาลสู้พีชไม่ได้จริงๆ

                “ไม่ใช่แค่กูคิดหรอก ไปไหนมาไหนคนอื่นก็มองออก คนอื่นก็คิดเหมือนกู เชื่อดิ ถ้าพี่มันเป็นผู้หญิงมันก็จะอีกฟีลนึงไงมึงเข้าใจไหม แต่นี่เป็นผู้ชายทั้งคู่”

                “ผู้ชายทั้งคู่แล้วยังไง ก็สนิทกันตั้งแต่ป.2แล้วป้ะ”

                “มึงไม่อายคนอื่นหรือไง ไปไหนมาไหนจับมือกันตลอด ตัวมึงจะดูไม่ดีนะหัดแคร์สายตาคนอื่นบ้าง”

                “แล้วไง แม่ไม่ว่า พี่ไทม์ไม่ว่า แค่นี้ก็พอแล้ว”

                อยู่ดีๆ มาทะเลาะกันเรื่องไทม์เฉยเลย น้ำตาลไม่อยากจะเถียงด้วยแล้ว แต่ก็อดคิดตามที่พีชพูดไม่ได้เพราะหลายครั้งน้องก็ถูกมองมาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรบ้าง มองมาเชิงหยอกล้อบ้าง หรือน้องควรแคร์คนรอบข้างอย่างที่พีชว่า

                “กูไม่รู้ว่ามึงโตแค่ไหนถึงจะเข้าใจนะ กูแค่จะบอกว่าให้มึงสนิทกันแค่พอดีก็พอ ขอบเขตของพี่น้องมันมี ทีกับกูยังไม่สนิทกันเลย”

                “ก็ชอบชวนทะเลาะ ไม่ชอบ!”

                “แล้วมึงชอบพี่ไทม์ว่างั้น? ถึงได้ทำตัวเป็นผัวเมียกันจนออกนอกหน้า”

                “ผัวเมียอะไรอีก”

                “มึงอ่ะเมีย กูดูออกเลย”

                “เมียอะไร ไม่ใช่ผู้หญิง”

                “มึงเป็นตุ๊ดไงน้ำตาล ตราบใดที่มึงยังตามกันต้อยๆ ใครก็มองมึงแบบนี้ มีแฟนเป็นผู้หญิงเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน ไอ้ตุ๊ด!”

                ประโยคทิ้งท้ายของพีชทำให้น้ำตาลตัวชาวาบ ไม่เคยมีใครพูดกับน้องแบบนี้ ไม่เคยมีใครมาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างไทม์กับน้ำตาลเลยตั้งแต่รู้จักกันมา แรกๆ แม่อาจระแวงบ้างแต่พอรู้จักไทม์แล้วจึงรู้ว่าเป็นคนไม่มีพิษมีภัยอะไร และเอ็นดูน้ำตาลเหมือนน้องชายแท้ๆ

                แล้วพีชล่ะ พีชเป็นคนนอกที่เพิ่งมารู้จักไทม์เมื่อไม่นานมานี้เอง เจอกันนับครั้งได้ มีสิทธิ์อะไรมาตัดสินสิ่งที่เห็นผิวเผินว่ามันจะเป็นอย่างที่ตัวเองคิดเสมอไป แล้วมีเหตุผลอะไรต้องหยิบยกเรื่องไทม์มาทะเลาะกับน้ำตาลด้วย ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองเลยสักนิด

                ตอนนี้น้ำตาลชะงักกับคำสุดท้ายที่สุดแล้ว การโดนใครสักคนตะคอกใส่หน้าว่าไอ้ตุ๊ดครั้งแรกมันรู้สึกแย่มาก ไม่รู้หรอกว่าอะไรทำให้พีชจำกัดความว่าน้องเป็นแบบนั้น แต่คำพูดแบบนี้ควรเอาไปพูดใส่ใครงั้นหรือ แล้วการที่น้องมีความรู้สึกดีๆ ต่อไทม์จนสนิทกันมากมาตลอดมันผิดอะไรนักหนา หรือนั่นทำให้พีชว่าน้องเป็นตุ๊ด?

                ซึ่งน้องไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองเป็นอย่างที่พีชว่าไว้หรือเปล่า ถ้าเป็น...มันเป็นสิ่งน่าอายมากเลยงั้นเหรอ? แล้วไทม์จะอายคนอื่นไหม? น้ำตาลเริ่มคิดไปสารพัดก่อนที่ขอบตาจะเริ่มร้อนผะผ่าว ไม่นานน้ำตาก็ไหลอาบแก้มด้วยความรู้สึกเสียใจ อดคิดต่อไม่ได้ว่าสิ่งที่พีชว่ามันจะเกิดขึ้นในโรงเรียนไหม จะโดนเพื่อนล้อด้วยคำเดียวกันไหม

                ที่โดนว่าแล้วรู้สึกโกรธนี่เป็นเพราะยอมรับว่าสิ่งที่พีชพูดเป็นจริงหรือเปล่า แต่ในใจทั้งโกรธ ทั้งอาย และเสียใจอย่างบอกไม่ถูกเลย น้องไม่คิดว่าจะโดนใครพูดใส่หน้าว่าไอ้ตุ๊ดมาก่อน ไม่เคยมาถามตัวเองด้วยว่าเป็นหรือไม่ แค่ที่ผ่านมาทำในสิ่งที่อยากทำ ทำแล้วมีความสุขเท่านั้นเอง

            NT : พี่ไทม์ พรุ่งนี้หนูไม่ว่างครับ คงไม่ได้ไปด้วยนะ

                น้ำตาลปฏิเสธการไปเที่ยวกับไทม์ในวันพรุ่งนี้ทั้งน้ำตา ทั้งที่น้องรอวันที่จะได้เจอไทม์มาตลอด แต่ตอนนี้ไม่กล้าที่จะเจอแล้ว กลัวโดนพีชว่า กลัวคนอื่นมองไทม์ไม่ดี

                ตอนนี้น้องเด็กเกินกว่าจะเข้าใจเรื่องการแบ่งแยกความรู้สึกว่าชอบแบบไหน ชายหรือหญิง ที่ผ่านมาน้ำตาลไม่เคยมีแฟน แต่ก็พอจะเห็นเพื่อนมีแฟนบ้าง ส่วนมากก็เห็นผู้ชายคบผู้หญิง การคบเพศเดียวกันน้องยังไม่เคยเห็นมาก่อน

                THE TIME : หนูหยุดวันเสาร์ไม่ใช่เหรอ แย่จัง พี่อยากเจอหนู พี่คิดถึงมากเลย

                หากพูดถึงความคิดถึง แน่นอนว่าน้องย่อมคิดถึงไม่น้อยไปกว่าที่พี่คิด...

                ไทม์เป็นความสุขของน้ำตาลมาตลอดหลายปี เป็นพี่ชายที่แสนดีและน้ำตาลรักไทม์มาก มากจนมั่นใจว่าต่อให้ตัวเองจะเป็นตุ๊ดอย่างที่พีชว่าแต่ไทม์จะไม่ว่า ไม่รังเกียจน้องแน่นอน แต่ตอนนี้ไม่กล้าที่จะเจอ ไม่อยากให้ไทม์โดนคนอื่นว่าเหมือนที่น้ำตาลโดน แค่นึกถึงสายตาที่พีชจะมองน้ำตาลตอนอยู่กับไทม์หลังจากนี้น้องก็รู้สึกแย่แล้ว

สิ่งที่พีชพูดมามันก็มีความจริงหลายอย่าง ทั้งเดินจับมือ กอดกัน อ้อนกัน สิ่งที่ทำเป็นปกติก็เพิ่งรู้นี่แหละว่ามันไม่ปกติในสายตาคนอื่น

แล้วการที่ไม่มีแฟนเป็นผู้หญิงมาก่อนมันสามารถตีตราได้เลยเหรอว่าจะไม่ชอบผู้หญิง พอน้ำตาลคิดมาถึงตอนนี้ทุกอย่างในหัวกลับดำมืดไปหมด มันรู้สึกว่าเป็นเรื่องยากมากสำหรับน้อง ที่ผ่านมาน้ำตาลอยู่กับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงมาตั้งแต่ประถมแต่ก็ไม่เคยรู้สึกอยากคบหาเป็นแฟนกับใครในห้องเลย มันต้องเริ่มชอบผู้หญิงสักคนจากตรงไหน

คือต้องมีแฟนเป็นผู้หญิงเท่านั้นใช่ไหมถึงจะไม่โดนล้อ พีชถึงจะพอใจแล้วเลิกยุ่งกับน้องและไทม์ ต้องไม่เจอไทม์ไปอีกนานแค่ไหนถึงจะเหมาะสมกับระยะห่างของคำว่าพี่น้องที่ควรจะเป็น

เพียงเพราะคำว่าตุ๊ดคำเดียวกลับสร้างหลุมดำขนาดใหญ่ให้กับน้ำตาล ไม่รู้จะทำยังไงถึงจะข้ามผ่านหลุมนี้ไปได้ แล้วหลุมนี้มันจะกว้างขึ้นหรือแคบลงก็คงไม่มีใครล่วงรู้ การจะก้าวข้ามไปได้คงต้องอาศัยความเข้าใจจากคนรอบตัวซึ่งจะทำให้ปัญหานี้มันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย

แต่...หลังจากนี้คงต้องทำอะไรระวังตัวมากขึ้น อย่างน้อยก็ต่อหน้าพีช ไม่รู้จะหลบหลีกยังไงเพราะต้องเจอหน้ากันทุกวัน

                               

。◕‿◕。


 

______________________________

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง


 

TALK

เข้าใจน้ำตาลมากๆ ช่วงวัยกำลังสับสนนี่เวลามีคนมาพูดใส่มันรู้สึกแย่มากนะ สู้นะลูก หนูต้องผ่านไปให้ได้ ไม่ว่าหนูจะเป็นอะไรก็ไม่ได้ลดคุณค่าความเป็นคน ทุกคนมีค่าเท่าเทียมกันหมด //กอดลูก


 

กิจกรรมพิเศษ!

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31กรกฎาคม


 

รายละเอียดการอัพนิยาย

-จะอัพสัปดาห์ละ 2 ครั้ง

-ตอนที่ 20 จะติดเหรียญทอง 1 ตอนคือ 2 พาร์ท (Fictionlog/Readawrite พาร์ทละ8เหรียญ , ธัญวลัย พาร์ทละ500เหรียญ ,เด็กดีอัพลงแค่20ตอน)

-เมื่ออัพจบแล้ว จะย้อนขึ้นไปติดเหรียญตั้งแต่ตอนที่ 5 เป็นต้นไป

*นิยายรูปเล่มจะเปิดพรีวันที่ 1 มิถุนายน - 15 กรกฎาคม*


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

TWITTER : @SiraClazzical


 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)


 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #94 I'm_desert (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 21:44
    เอาจริงๆเลยนะ เกลียดพีชว่ะ เป็นอะไรมากป่ะ อิจฉาก็บอกมาดิ หึ้ย!โมโห!!

    อย่าคิดมากนะน้ำตาลยังไงพี่ไทม์ก็ไม่เคยคิดกับเราแค่พี่น้องอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้พี่ไทม์รับได้แน่นอน บอกเลยว่าเรื่องนี้เบๆมาก คิคิ
    #94
    0
  2. #93 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 08:42

    สับสนใหญ่แล้วน้ำตาล

    #93
    0
  3. #92 YN_am (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 00:10
    (-*-)+++++พีช
    #92
    0
  4. #91 One (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 22:28

    สงสารพี่ไทม์ คงคิดถึงน้องแย่เลย

    #91
    0
  5. #90 กะเจี๊ยบ กะเจี๊ยบ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 19:07
    หนูลูกกกก คุยกับพี่ไทน์ก่อนดีไหม
    #90
    0